(โรอุน)
(โจอีฮยอน)
(นักเขียน: ฮาซูจิน)
(ผู้กำกับ: ฮวังซึงกิ คิมซูจิน)
(The Matchmakers)
ถึงนางจะเป็นสตรี
แต่ข้ามั่นใจว่านางจะเป็น คู่ชีวิตที่ข้านับถือได้ขอรับ
(อีแจ อายุ 14 ปี)
(จองซุนกู อายุ 29 ปี)
เราจะทะนุถนอมกันและกัน
และใช้ชีวิตให้ดีขอรับ
ข้าคิดว่าเจอคู่ชีวิตที่จะช่วย ตระกูลเราได้อย่างใหญ่หลวงแล้วขอรับ
(ฮันจงบก อายุ 30 ปี)
เราจะเคารพกันและกันสืบไป ในฐานะคู่แต่งงานขอรับ
(อีชียอล อายุ 19 ปี)
(เจ้าบ่าวสี่คน ยืนยันแล้ว)
(นายน้อยตัวจิ๋ว)
ตอนนี้เลยหรือเจ้าคะ
(โจเยจิน อายุ 17 ปี)
มันเป็นการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ ไม่มีอะไรให้ชอบหรือไม่ชอบหรอกเจ้าค่ะ
ครอบครัวของเสนาบดีกลาโหม...
เหมาะสมกับครอบครัวข้าดี
ข้าเลือกคู่ครองของข้าเพราะเขา...
มีความเป็นผู้ใหญ่และน่านับถือที่สุด ในบรรดาคนที่ข้ารู้จักเจ้าค่ะ
(แมงฮานา อายุ 24 ปี)
คนที่ข้าจะแต่งงานด้วย...
ทั้งใจดี กล้าหาญ ฉลาด
นิสัยดี...
และเหนือสิ่งอื่นใด เขาหน้าตาดีที่สุดเลยเจ้าค่ะ
ท่านพี่คนโต เจอคนที่นางอยากแต่งงานด้วยแล้ว
น้องสาวข้าก็เช่นกัน
ข้าก็พอใจแล้วเจ้าค่ะ
(แมงทูรี อายุ 23 ปี)
ไม่มีอะไรจะพูดแล้วเจ้าค่ะ
พูดตามตรงนะ การแต่งงานนี่มันบ้าชัด ๆ
(เจ้าสาวสี่คน ยืนยันแล้ว)
(ตอนที่ 14: คนที่รักมากกว่าคือผู้ชนะ)
ข้าไม่ได้กระโดดข้ามกำแพงมา...
เพราะคิดถึงท่านหญิงหรอกขอรับ
ข้าแค่มาบอกให้ท่าน เลิกส่งจดหมายมาหาข้าได้แล้วขอรับ
เพราะเป็นห่วงข้าหรือเจ้าคะ
- ข้า... - เปล่าเลยขอรับ
อย่างที่ท่านหญิงบอก
ความรู้สึกของข้า มันเริ่มจางหายไปแล้วขอรับ
ความรู้สึกที่เรามีต่อกัน...
อาจเป็นเพียงสายลม ที่พัดมาในชั่วพริบตาเจ้าค่ะ
เมื่อเวลาผ่านไป
ความรู้สึกที่โหมกระหน่ำนี้...
ก็จะจางหายไปเช่นกันเจ้าค่ะ
ข้าไม่ได้รักท่านหญิง อีกต่อไปแล้วขอรับ
คือ...
เหตุใดท่านต้องโกหกข้า และพูดสิ่งที่ไม่ตรงกับใจด้วยเจ้าคะ
ปากบอกว่าท่านไม่ชอบข้า
แต่กลับกระโดดข้ามกำแพงเข้ามา ในเรือนเล็กที่ข้าอยู่คนเดียว
เพียงเพื่อบอกให้ข้า เลิกส่งจดหมายไปหาท่านอย่างนั้นหรือ
ปากบอกว่าท่านไม่ชอบข้า
แต่กลับให้ข้าจับแขน บอกให้เชื่อใจท่านแล้วลงมาหรือเจ้าคะ
ปากบอกว่าท่านไม่ชอบข้า แต่เหตุใดหัวใจท่าน...
ถึงเต้นแรงนัก ตอนที่กอดข้าไว้ในอ้อมแขนล่ะเจ้าคะ
โปรดอย่ามาพบกับ ลูกสะใภ้ข้าอีกนะเจ้าคะ
หากท่านยังพบนางต่อไป
ข้าก็ไม่มีทางเลือก
นอกจากปกป้องครอบครัว ด้วยวิธีของข้าเจ้าค่ะ
ที่หัวใจข้าเต้นรัว...
เพราะข้ากลัวขอรับ
ข้ากลัวว่า ท่านจะตัดสินความรู้สึกข้าตามใจชอบ
และทำให้ข้าลำบากใจ เหมือนที่ท่านทำอยู่ตอนนี้
หัวใจเป็นสิ่งที่...
สามารถเต้นรัวได้เพราะความกลัว
หรือแม้แต่เพราะเสียงกลองขอรับ
ดังนั้น
โปรดปฏิบัติตนให้เหมาะสม
เพื่อไม่ให้ข้าต้องตกอยู่ ในอันตรายด้วยเถิดขอรับ
ท่านเลี้ยงดูบุตรสาว ให้โตมาอย่างฉลาดและกล้าหาญนัก
หม่อมฉันไม่ได้เลี้ยงนาง ให้เป็นเช่นนั้นหรอกเพคะ
นางเกิดมาเช่นนั้นเอง
หม่อมฉันถึงได้กังวลเหลือเกินเพคะ
สตรีที่เก่งกาจทั้งบู๊และบุ๋น...
ในแผ่นดินโชซอน มักไม่ค่อยได้รับการต้อนรับที่ดีนัก
แต่สิ่งเหล่านั้นคือคุณสมบัติ ที่สตรีพึงมี...
เพื่อขึ้นเป็นพระมเหสี
บุตรสาวหม่อมฉัน...
อาจไม่ใช่ภรรยาที่นอบน้อม
แต่นางมีเมตตาและติดดิน
หม่อมฉันมั่นใจว่า นางจะเป็นบริวารที่ซื่อสัตย์...
และคู่ครองที่พึ่งพาได้ ขององค์รัชทายาทเป็นแน่เพคะ
องค์รัชทายาท ต้องการเพียงคู่ครองที่พึ่งพาได้
ข้ารู้จักองค์รัชทายาทดี
เขาจะเป็นพระสวามีที่แสนดี สำหรับเจ้าอย่างแน่แท้
สุดยอดไปเลย
ท่านพี่ใหญ่จะได้เป็น พระชายาขององค์รัชทายาทล่ะ
เจ้าเด็กน้อยคนนั้น คงเป็นองค์รัชทายาทสินะ
อ๋อ มิน่าล่ะ แววตาเขาถึงดูไม่มีความเคารพเลย
นี่แปลว่าเราจะเป็นศูนย์กลาง พระญาติของพระมเหสี
แล้วช่วยท่านพี่จากความบาดหมาง ที่ซุกซ่อนอยู่ในวังใช่ไหมนะ
พูดอะไรของเจ้า
เจ้าไม่รู้หรือไรว่า ท่านพี่เป็นคนอย่างไร
นางไม่ต้องการ ความช่วยเหลือจากเราหรอก
ข้าได้ชื่อนิยายเรื่องต่อไปแล้ว
"ศึกชิงบัลลังก์จอมนาง"
ข้ากินไม่ลงเจ้าค่ะ
หากไม่กินอะไรเลย จะล้มป่วยเอานะเจ้าคะ
สักคำก็ยังดีเจ้าค่ะ
พ่อข้าตายไปทั้งคน
ข้ายังต้องแต่งงานอีกหรือ
ข้าไม่รู้เลยว่าท่านแม่คิดอะไรอยู่
คนอื่นเขาจะคิดอย่างไรกับเรื่องนี้
จะสนทำไมเจ้าคะว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร
นี่เป็นการแต่งงานของคุณหนูนะเจ้าคะ
ความเห็นของคุณหนูสำคัญที่สุด
ถ้ายังไม่อยากแต่ง คุณหนูไม่ต้องแต่งก็ได้เจ้าค่ะ
ข้าจะทำเช่นนั้นได้อย่างไรเจ้าคะ
ท่านแม่แน่วแน่ถึงเพียงนั้น
ข้าเลื่อนงานแต่งออกไปได้เสมอ
หรือยกเลิกงานโดยไม่ให้ข่าวลือ แพร่งพรายออกไปก็ได้เจ้าค่ะ
ขอแค่บอกข้ามาเถิดเจ้าค่ะ
ขอบคุณที่พูดแบบนั้นนะเจ้าคะ
ท่านแม่
เฮ้อ
ข้าบอกแล้วไงเจ้าคะว่า นายหญิงเล็กจะนำอาหารมาเอง
เจ้านำสิ่งนี้มาให้ท่านอาหรือ
อย่าให้ข้าพูดเลยเจ้าค่ะ
ข้าตกใจมาก...
ตอนที่นายน้อยเข้ามาในครัว
ถ้านายหญิงใหญ่เห็นเข้าล่ะเจ้าคะ
ข้าเป็นห่วงแต่ตัวเอง
จนทำให้เด็กน้อยอย่างเจ้า ต้องเป็นห่วงเสียได้
ข้าขอโทษนะ
ขอโทษอะไรกันขอรับ
ตอนที่ข้าป่วย ท่านอาก็ดูแลข้าทั้งคืนนี่ขอรับ
เรื่องนั้น...
นั่นสินะ ขอบคุณนะ...
ที่เป็นห่วงข้า
ทานสักหน่อยสิขอรับ
ข้าจะอยู่จนกว่าท่านอาจะทานหมดขอรับ
ถ้าอย่างนั้น ข้าก็คงต้องกินล่ะนะ
คึนซอกกินก่อนสิ
ส่วนคึนซอกกับเยจิน
ก็จะถูกบังคับให้เป็นทาส
การปล่อยให้ครอบครัวแตกแยก เป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วหรือ
ใต้เท้า มีจดหมายถึงท่านขอรับ
โอหัง
ข้าบอกแล้วมิใช่หรือว่า อย่ารับจดหมายจากโรงเตี๊ยมอีก
นี่มันจดหมายจาก พี่ชายท่านที่วอนจูนะขอรับ
กำลังรอจดหมายจากนายหญิงเล็ก
บ้านอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายสินะขอรับ
เปล่า
ว่ากันว่าแค่สุนัขของเสนาบดีตาย คนก็จะแห่กันมา
แต่พอเสนาบดีตายเอง กลับไม่มีใครมาทั้งนั้น
สมาชิกของฝ่ายทงโร...
ที่เคยขยันแวะเวียนมากันทุกวี่ทุกวัน ไม่มีโผล่มาสักคนเลย
ดูเหมือนว่างานศพของ อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย...
จะจัดขึ้นอย่างเงียบ ๆ นะขอรับ
นี่คงเป็นจุดจบของอำนาจ อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายสินะขอรับ
(ไว้ทุกข์)
คงไม่มีแขกมาเพิ่มแล้ว
เจ้านำอาหารไปแจกจ่ายให้บ่าวรับใช้ และชาวนาที่เช่าที่เราได้เลย
เจ้าค่ะ ท่านแม่
นายท่าน
จะไปไหนหรือขอรับ
(ไว้ทุกข์)
แม่คึนซอกเองเจ้าค่ะ
เข้ามาสิ
เจ้าก็ควรไปเปลี่ยนชุด
และจดจ่อกับงานแต่งได้แล้ว
เจ้าค่ะ
อีกอย่าง งานแต่งของเยจินจะจัดขึ้น...
พร้อมกับงานแต่งเหล่าบุตรสาว ของแมงผู้คงแก่เรียนที่บ้านเรา
เจ้าก็ต้องเตรียมงานแต่งงาน ให้พวกเขาด้วย
อะไรนะเจ้าคะ
ข้าหมายถึงในฐานะลูกสะใภ้บ้านนี้ ไม่ใช่ในฐานะแม่นางยอจู
หมายความว่าอย่างไรกันเจ้าคะ
เหตุใดคุณหนูต้องแต่งงานพร้อมกับ บุตรสาวของแมงผู้คงแก่เรียนด้วยเจ้าคะ
เดี๋ยวเวลาผ่านไป เจ้าก็รู้เอง
ตอนนี้ทำตามที่ข้าบอกก็พอ
แต่คุณหนูคงไม่ชอบใจนะเจ้าคะ
การแต่งงานก็เป็นการทำเพื่อครอบครัว
ไม่มีอะไรให้ชอบหรือไม่ชอบหรอก
เดี๋ยวข้าบอกเยจินเอง
เจ้าไม่ต้องสนใจหรอก
บุตรสาวคนโตของแมงผู้คงแก่เรียน ได้รับเลือกเป็นพระชายาองค์รัชทายาท
เจ้าสนใจแค่อีกสองคนที่เหลือก็พอแล้ว
เจ้าค่ะ ท่านแม่
เจ้าคงรู้อยู่แล้วสินะว่า บุตรสาวคนโตของตระกูลนั้น
จะได้เป็นพระชายาองค์รัชทายาท
ข้าไม่ได้จะตำหนิเจ้าหรอก
ข้ากำลังชื่นชมความสามารถของเจ้า...
ในการรับรู้และใช้ความสามารถ ของคนอื่นต่างหาก
เหตุใดข้าต้องแต่งงาน พร้อมพวกคุณหนูทึนทึกด้วยเจ้าคะ
ท่านพี่รู้ทุกอย่าง ก็น่าจะห้ามท่านแม่สิ
ข้าจะแต่งงาน พร้อมท่านพี่บูกยอมได้อย่างไรกัน
ข้าไม่เอาด้วยหรอก
ไม่สิ ข้าทำไม่ได้เจ้าค่ะ
ปัญหาอยู่ที่คุณหนู จะแต่งงานพร้อมเขาหรือเจ้าคะ
ท่านบัณฑิตผู้นั้น...
ปฏิเสธที่จะแต่งงาน ในคืนเทศกาลเดือนห้าเจ้าค่ะ
คุณหนูทูรีก็เลย จะแต่งงานกับคนอื่นเจ้าค่ะ
ถ้าลืมเขาไม่ได้
ก็ยังไม่สายที่จะเอ่ยปากนะเจ้าคะ
หากเป็นเมื่อก่อนคงไม่เป็นไร
แต่ถ้าข้าแต่งงาน กับท่านพี่บูกยอมตอนนี้
คนคงคิดว่าเป็นเพราะครอบครัวเราตกต่ำ
ข้าไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเจ้าค่ะ
สิ่งสำคัญคือความรู้สึกของคุณหนู ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นคิดนะเจ้าคะ
มันสำคัญสำหรับข้าเจ้าค่ะ
ข้าจะแต่งงาน เข้าตระกูลเสนาบดีกลาโหมเจ้าค่ะ
หากนั่นคือสิ่งที่คุณหนูต้องการ ก็ย่อมได้เจ้าค่ะ
ทว่า สิ่งหนึ่งที่สำคัญกว่าครอบครัว
คือตัวคุณหนูเองนะเจ้าคะ
ท่านจะต้องอยู่ที่นี่ จนกว่าจะถึงวันอภิเษก
เพื่อเรียนรู้และคุ้นเคย กับธรรมเนียมของวังหลวงเจ้าค่ะ
เข้าใจแล้ว
ยินดีด้วยนะเจ้าคะ ที่คุณหนูคนโตได้รับเลือก
ให้เป็นพระชายาองค์รัชทายาท
ใต้เท้าคยองอุนแจบอกเรา เรื่องสถานที่จัดพิธีแล้วเจ้าค่ะ
เบื้องบนเป็นผู้ตัดสินใจทุกอย่าง
เราก็ควรทำตามการตัดสินใจนั้น
เราจะระวังเป็นพิเศษ ไม่ให้เกิดความไม่สะดวกใด ๆ
อย่ากังวลเลยนะเจ้าคะ
ข้าไม่กังวลหรอกเจ้าค่ะ
รู้อยู่แล้วว่าท่านต้องทำได้ดีแน่
ทำไมเราต้องแต่งงานที่บ้านนั้นด้วยล่ะ
เฮงซวยนัก...
- ปัดโธ่ - หยุดนะ
ช่วยทำเป็น ไม่ได้ยินทีนะเจ้าคะ นายหญิง
ท่านคือน้องสาว ของท่านนายหมู่ใช่ไหมเจ้าคะ
เหตุใดถึงงดงามเหลือเกินเจ้าคะ
ว่าแต่
เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่าเจ้าคะ
ท่านดูคุ้น ๆ
เพราะท่านงดงามเกินไปหรือเปล่านะ
รีบประจบประแจงไปไหน ยังไม่ทันแต่งงานด้วยซ้ำ
เราสองคน...
เคยเจอกันแล้วเจ้าค่ะ
ทั้งหมดเป็นเพราะ ท่านราชบุตรเขยเลยขอรับ
องค์รัชทายาทกับแม่หญิงฮานาได้เจอกัน เพราะเกิดมาคู่กันพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเพียงนำช้อนและตะเกียบไปวาง ข้างสำรับอาหารที่เตรียมเสร็จแล้ว
หากไม่มีช้อนและตะเกียบก็คงยาก...
ที่จะกินอาหารมื้อนั้นนะขอรับ
จริงสิ เรื่องตัวแทนแห่งรัก ที่บอกว่าแม่หญิงฮานา...
กับข้าถูกลิขิตให้คู่กัน
นางเป็นแม่ม่ายหรือขอรับ
ก็ทำนองนั้นพ่ะย่ะค่ะ
ว่าแล้วเชียว เป็นดั่งที่ตำนานว่าไว้ จริงด้วยนะขอรับ
ข้ากำลังอ่าน "หนังสือแห่งนิทานพื้นบ้าน"
และพบเรื่องราวเกี่ยวกับชะตากรรม แสนเศร้าของตัวแทนแห่งรักน่ะขอรับ
ข้าเลยอยากบอกให้ท่านรู้
ที่ชิลลา ตัวแทนแห่งรัก ไม่ได้ถูกเรียกเช่นนั้น
แต่ถูกเรียกว่าตัวแทนแห่งความเดียวดาย
เพราะคู่ชีวิตของพวกเขา จะตายตั้งแต่ยังเยาว์วัย
เมื่อแต่งงาน กับคนที่เกิดมาคู่กันขอรับ
คนเหล่านี้จะไม่สามารถ อยู่กับคนที่พวกเขารักได้
เป็นโชคชะตาที่น่าเศร้าเหลือเกินขอรับ
ราวกับว่าท่านกำลังแปลงกายอยู่เลย
พอไม่แต่งหน้าแล้ว ดูเป็นคนละคนเลย
น่าทึ่งจริง ๆ เจ้าค่ะ
ขอโทษนะเจ้าคะที่หลอกท่าน
ฝากท่านพี่ข้าด้วยนะเจ้าคะ
ข้าเองก็ฝากตัวด้วยเช่นกันเจ้าค่ะ
น้องสามี
ให้มันน้อย ๆ หน่อย
เจ้ายังไม่ได้แต่งงานกับเขาด้วยซ้ำ นางยังไม่ใช่น้องสามีเจ้าเสียหน่อย
ท่านไม่คิดจะไปเจอเจ้าบ่าว ก่อนแต่งงานกับเขาสักครั้งหรือเจ้าคะ
ช่างเถิดเจ้าค่ะ
ใช่ว่าพบเขาแล้ว ข้าจะเปลี่ยนสามีได้เสียหน่อย
ใครจะไปรู้เจ้าคะ
ข้ารู้อยู่แล้วว่า มันเป็นไปไม่ได้เจ้าค่ะ
หรือว่าท่านมีคนที่ชอบแล้วหรือเจ้าคะ
ข้าก็แค่ไม่อยากแต่งงานนั่นล่ะ
ขอถามได้ไหมเจ้าคะว่า
เหตุใดท่านถึงไม่อยากแต่งงาน
ท่านแม่ตาบอดเพราะข้าเจ้าค่ะ
หมายความว่าอย่างไรกัน
ท่านพ่อข้าสนใจแต่เรื่องเรียน
จึงไม่สนใจปากท้องครอบครัว
ท่านแม่ข้าหาเลี้ยงเรา ด้วยการทำงานเป็นแม่สื่อ
แต่ท่านย่ากับท่านพ่อ อับอายในตัวท่านแม่เจ้าค่ะ
บอกว่าท่านแม่ทำการค้าต่ำช้า
เมื่อข้าโตพอที่จะหาเงิน จากการเย็บปักถักร้อยได้
ท่านย่าก็เอายาพิษ ให้ท่านแม่กินจนตาบอด
เพื่อไม่ให้นางออกไปข้างนอกได้อีก
ท่านพ่อข้ารู้เรื่องนี้ดี แต่เขาก็ไม่ห้ามนาง
เรื่องนั้นจะเป็นความผิดคุณหนู ได้อย่างไรกันเจ้าคะ
เป็นความผิดของ ท่านย่ากับท่านพ่อต่างหากเจ้าค่ะ
ข้ารู้เจ้าค่ะ
แต่ทุกครั้งที่ข้าเห็นท่านแม่
ข้าก็ยังรู้สึกเหมือนเป็นความผิดข้า
ตอนนั้นซัมซุนยังเด็ก เกินกว่าจะรู้เรื่องนี้
แต่ตอนที่ข้ากับท่านพี่รู้เข้า
เราจึงสัญญากันว่าเราสามพี่น้อง...
จะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต และไม่แต่งงานเจ้าค่ะ
ข้ายังไม่คิดเปลี่ยนใจเจ้าค่ะ
เพราะเช่นนี้...
ข้าถึงไม่อยากแต่งงานเจ้าค่ะ
ใต้เท้า
มาทำอะไรที่นี่หรือเจ้าคะ
หากเป็นเรื่องงานแต่งของพวกคุณหนู พวกนางจะแต่งงานที่บ้านข้า...
ทราบแล้วขอรับ
ข้าไม่ได้มาเพราะเรื่องงานแต่งงาน
แต่ข้ามีเรื่องจะถามท่านหญิง ภรรยาของแมงผู้คงแก่เรียนขอรับ
เมื่อตัวแทนแห่งรัก แต่งงานกับคนที่เกิดมาคู่กัน
คู่สมรสของพวกเขา จะจากไปตั้งแต่ยังเยาว์วัยงั้นหรือ
ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยเจ้าค่ะ
แมงผู้คงแก่เรียน ก็ไม่ได้จากไปเร็วขนาดนั้นนี่นะขอรับ
พ่อของฮานา...
ไม่ใช่คนที่เกิดมาคู่กับข้าเจ้าค่ะ
ก่อนที่ข้าจะแต่งงานกับเขา ข้ามีคนที่ปลงใจด้วยอยู่แล้วเจ้าค่ะ
เขาผู้นั้นคือเนื้อคู่ของข้าเจ้าค่ะ
หนึ่งสัปดาห์ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน เกิดโรคระบาดขึ้นในหมู่บ้านข้า
เขาเสียชีวิตไปก่อน ที่เราจะได้จัดการเรื่องใดเจ้าค่ะ
ข้าได้รับจดหมายสู่ขอจากเขา
จึงเหมือนว่าเราได้แต่งงานแล้ว
แต่ทั้งสองครอบครัวตกลงกันว่า จะทำเหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้นเจ้าค่ะ
หมายความว่า...
เขาจากไป เพราะข้าเป็นตัวแทนแห่งรักหรือเจ้าคะ
ข้าไม่สบายใจเลย ท่านกลับไปก่อนเถิดขอรับ
ท่านบอกข้าได้นะเจ้าคะ
บอกอะไรขอรับ
สิ่งที่ท่านอยากพูดเจ้าค่ะ
ถึงท่านจะบอกว่าท่านไม่ชอบข้าแล้ว
แต่ว่าข้ายังมีใจให้ท่านอยู่
ท่านคุยกับข้าได้นะเจ้าคะ
ข้าไม่มีอะไรจะพูดขอรับ
เพราะใต้เท้ามองไม่เห็นตัวเองในตอนนี้
ท่านดูเหมือน คนที่มีอะไรจะพูดมากมายเจ้าค่ะ
ถึงข้าจะมีสิ่งที่อยากพูด
แล้วเหตุใดข้าต้องพูดกับท่านด้วยขอรับ
หากท่านมาหาท่านหญิง ภรรยาของแมงผู้คงแก่เรียน
ก็คงเป็นเรื่องงานแต่งของพวกคุณหนู หรือไม่ก็เรื่องตัวแทนแห่งรัก
และข้าเป็นคนเดียว ที่ท่านคุยได้ทั้งสองเรื่องนี่เจ้าคะ
ฉะนั้นพูดมาเถิดเจ้าค่ะ
อย่ากลัวไปเลย
ท่านยิ้มออกมาแล้ว ทีนี้ก็บอกข้ามาได้แล้วเจ้าค่ะ
ข้ารู้จักที่ดี ๆ ที่เราคุยกันได้เจ้าค่ะ
ข้าพยายามอย่างหนัก...
เพื่อหาสาเหตุการตายขององค์หญิง
อย่าบอกนะเจ้าคะว่า...
ท่านคิดว่าองค์หญิงสิ้นพระชนม์...
เพราะท่านเป็นตัวแทนแห่งรัก
ท่านเชื่อเช่นนั้นจริง ๆ หรือเจ้าคะ
อายุขัยของมนุษย์ ขึ้นอยู่กับโชคชะตายมิใช่หรือเจ้าคะ
ไม่ใช่โชคชะตาย แต่เป็นโชคชะตาขอรับ
นั่นน่ะสิเจ้าคะ
ท่านฉลาดเฉลียวถึงเพียงนี้ เหตุใดถึง เชื่อเรื่องเล่าเก่าแก่เช่นนี้กันเล่า
แต่ว่า
คู่ครองเดิมของท่านหญิง ก็ประสบเรื่องแบบนี้เช่นกัน
ใช่ว่าท่านได้ถาม ตัวแทนแห่งรักทุกคนเสียหน่อยนี่เจ้าคะ
สำหรับข้า มันฟังดูเหมือนการด่วนสรุปนะเจ้าคะ
ท่านหญิง เหตุใดจู่ ๆ ถึงฉลาดขึ้นมาล่ะขอรับ
ข้าเรียนรู้ทุกอย่าง มาจากใต้เท้านั่นแหละเจ้าค่ะ
ลองคิดอย่างมีเหตุผลหน่อยสิเจ้าคะ
การที่องค์หญิงสิ้นพระชนม์...
จะเป็นความผิดของท่านได้อย่างไรเจ้าคะ
เป็นเพราะพวกที่ใช้ยาพิษ เพื่อก่อกบฏต่างหาก
แต่ข้าก็ยังรู้สึก เหมือนเป็นความผิดข้าขอรับ
หากองค์หญิงไม่ได้อภิเษก กับตัวแทนแห่งรักอย่างข้า...
อย่าคิดเช่นนั้นเลยเจ้าค่ะ
มันไม่ใช่ความผิดของใต้เท้าเลย
ข้าไม่ได้หลับหูหลับตาเข้าข้างท่าน
เพราะความรู้สึกที่ข้ามีต่อท่าน
แต่ข้าเอ่ยเช่นนั้น เพราะมันเป็นความจริงเจ้าค่ะ
เพราะฉะนั้น...
อย่าโทษตัวเองเลยนะเจ้าคะ
ขอบคุณนะขอรับ
ข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณเจ้าค่ะ
พอได้คุยกับใต้เท้า
ราวกับข้าเองก็ได้คำตอบ ในเรื่องที่ข้ากังวลแล้วเจ้าค่ะ
ข้า...
เริ่ม...
ชอบใต้เท้า...
มากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วเจ้าค่ะ
ท่านพี่กับแม่นางยอจูคุยอะไรกันหรือ
ก็นะ ข้าถามนาง เรื่องว่าที่สามีข้านั่นล่ะ
ท่านพี่ก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้น กับการแต่งงานขึ้นมาบ้างแล้วสินะ
เฮ้อ โล่งอกไปที
ท่านพี่เกลียดการแต่งงานจะแย่
ข้าเลยกังวลว่า ท่านพี่จะแต่งงานเพื่อข้าเฉย ๆ
คิดว่าข้าบ้าไปแล้วหรือไร
ทำไมข้าต้องแต่งงาน โดยที่ไม่เต็มใจเพราะเจ้าด้วย
นั่นสิ
โธ่เอ๊ย ท่านพี่รอง
ต่อให้แต่งงานกันไปแล้ว เราก็อยู่อย่างสนิทสนมกันต่อไปนะ
ก็คงงั้นล่ะ
เจ้ามีอะไรจะพูดกับข้าหรือ
ข้านำคำถามที่ท่านแม่ถามข้า เมื่อวันก่อนไปลองคิดดูแล้วเจ้าค่ะ
ดี
หากเจ้าอยู่ในสถานการณ์นั้น
เจ้าจะช่วยครอบครัวเจ้าอย่างไร เจ้าพบวิธีหรือยัง
ยังเจ้าค่ะ
ข้าตระหนักได้ว่า มันไม่มีความหมายที่จะหาทางเจ้าค่ะ
หากเป็นข้า
ข้าคงไม่คิดทำอะไรโง่ ๆ
อย่างการปลงพระชนม์องค์รัชทายาท ตั้งแต่แรกแล้วเจ้าค่ะ
"โง่ ๆ " งั้นหรือ
หากเป็นเช่นนั้น
เจ้าจะนิ่งเฉย และปล่อยให้องค์ชายจินซอง
เสียตำแหน่งองค์รัชทายาทไปหรือ
หากนั่นเป็นวิถีของธรรมชาติ ข้าคงปล่อยให้เป็นไปตามนั้นเจ้าค่ะ
มันไม่ใช่ สิ่งที่เราเปลี่ยนได้นี่เจ้าคะ
วิถีของธรรมชาติ คือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นโดยผู้มีอำนาจ
หากมีอำนาจ
เป็นใครก็คงตัดสินใจแบบเดียวกับข้า
เพราะการตัดสินใจนั้น สุดท้าย...
ทั้งท่านพ่อและท่านน้า ต่างก็ต้องจากโลกนี้ไปเจ้าค่ะ
นี่หรือเจ้าคะ วิถีแห่งธรรมชาติของท่านแม่
แม้ว่าที่ผ่านมา ข้าจะชื่นชมท่านแม่ และพยายามเจริญรอยตามท่าน
แต่ข้ารู้แล้วว่าข้าไม่มีวันเป็น คนที่ท่านแม่อยากให้ข้าเป็นได้เจ้าค่ะ
จากนี้ไป
ข้าจะลองหาทางของข้าเองเจ้าค่ะ
เอาสิ
ลองหาทางของเจ้าดูแล้วกัน
อย่างไรเสีย เจ้าก็คือ คนที่จะขึ้นเป็นหัวหน้าตระกูลนี้
ขอแสดงความยินดีจากใจจริง กับการอภิเษกสมรสขององค์รัชทายาทเพคะ
ข้าไม่เคยคิดเลยว่า จะได้รับคำอวยพรจากท่านหญิง
เกี่ยวกับพิธีอภิเษกสมรสของบุตรชายข้า
ได้โปรดลืม...
ความผิดของบุตรชายหม่อมฉัน ในอดีตด้วยเถิดเพคะ
จากนี้ไป หม่อมฉันจะรับใช้พระมเหสี ด้วยความจริงใจอย่างที่สุดเพคะ
โปรดทำเช่นนั้นเถิด
หม่อมฉันขอแนะนำ ให้พระองค์ส่งองค์ชายจินซอง...
ไปนำคณะราชทูต...
ออกเดินทางในเดือนแปดได้ไหมเพคะ
หากองค์ชายจินซองเสด็จออกจากโชซอน
พระมเหสีก็จะทรงวางพระทัยได้เพคะ
องค์ชายจินซองจะทรงเห็นด้วยหรือ
โดยเฉพาะเมื่อคณะราชทูตนี้ จะไปรับพระราชโองการแต่งตั้ง
ขององค์รัชทายาท
หากพระองค์ทรงกังวลเรื่องนั้น
ก็ทรงส่งราชบุตรเขยคยองอุนแจ ไปด้วยดีไหมเพคะ
ราชบุตรเขยหรือ
หากเขาติดตามองค์ชายจินซองไป
พระมเหสีจะทรงวางพระทัยได้เพคะ
ในฐานะเชื้อพระวงศ์
ราชบุตรเขยคยองอุนแจคงยินดี ที่จะช่วยองค์รัชทายาทเช่นกันเพคะ
ข้าจะลองคิดดู
ท่านหญิงภรรยาใต้เท้าโจมาหาหม่อมฉัน
นางบอกว่า เราควรส่งราชบุตรเขยคยองอุนแจ
ไปกับคณะทูตที่มุ่งหน้าไปอาณาจักรหมิง เพื่อองค์รัชทายาทเพคะ
อย่างนั้นหรือ
พอได้ยินเช่นนั้น
หม่อมฉันเชื่อว่าองค์รัชทายาท ต้องการราชบุตรเขยคยองอุนแจเพคะ
เราควร...
อนุญาตให้ราชบุตรเขยคยองอุนแจ คอยช่วยเหลือองค์รัชทายาทเพคะ
โปรดพระราชทาน...
อนุมัติฎีกาเพิกถอน การอภิเษกสมรสของเขาด้วยเถิดเพคะ
ถ้าข้าอนุมัติฎีกาของเขา
องค์หญิงของเราจะกลายเป็นคนที่จากไป อย่างโดดเดี่ยว ไม่แม้แต่จะได้สมรสนะ
ไม่เป็นไรหรือขอรับ
ราชบุตรเขยคยองอุนแจ เขียนฎีกาฉบับนั้นขึ้นมา
เพราะพระราชดำรัสสั่งเสีย ขององค์หญิงแต่แรกแล้วมิใช่หรือเพคะ
ก็จริง
ข้าสงสารราชบุตรเขยมาตลอด
เห็นเขาทีไรก็ไม่สบายใจทุกครั้ง
ขอบคุณที่เอ่ยขึ้นมาก่อนนะ
เสด็จมาทำอะไรถึงที่นี่หรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้ามาดื่มกับลูกเขย
เหมือนพ่อตาผู้สูงศักดิ์น่ะ
เจ้าคงใช้เวลาอยู่ที่นี่ อย่างโดดเดี่ยวมายาวนานเลยสินะ
กระหม่อมยุ่ง ๆ อยู่ตลอดพ่ะย่ะค่ะ
ด้วยการเขียนฎีกา ขอให้การสมรสเป็นโมฆะน่ะหรือ
ไม่ได้ทำแค่นั้นหรอกพ่ะย่ะค่ะ
ถึงเจ้าจะบอกว่าไม่เป็นไร
แต่เมื่องานสมรสคราวนี้จบลง
ข้าตั้งใจจะอนุมัติให้ การสมรสของเจ้าเป็นโมฆะตามที่สัญญาไว้
ฝ่าบาท
กระหม่อมพอใจกับตอนนี้แล้วพ่ะย่ะค่ะ
องค์หญิงบอกให้เจ้า...
ทำงานให้ฝ่ายปกครอง และช่วยเหลือข้ามิใช่หรือ
เจ้าจะเพิกเฉยต่อคำขอสุดท้าย ขององค์หญิงหรือ
ระหว่างที่กระหม่อมทำการจับคู่ ตามพระราชโองการของฝ่าบาท
กระหม่อมก็ได้รู้อะไรมากมายพ่ะย่ะค่ะ
ความรักมีอยู่ทุกที่ และเป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่างเจ้าค่ะ
จากนี้ไป เราจะบอกเล่าความจริงมากมาย
เปลี่ยนข่าวลือปลอม ๆ ให้เป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจ
และลงโทษฆาตกรโหดเหี้ยมเจ้าค่ะ
ถึงข้าจะจำอะไรไม่ได้
แต่มันก็ยังเป็นอดีตของข้า
หากใต้เท้าไม่ว่าอะไร ข้าอยากร่วม ตามหาคนร้ายตัวจริงด้วยเจ้าค่ะ
กระหม่อมได้เรียนรู้ว่า...
กระหม่อมไม่จำเป็นต้องรับราชการ เพื่อช่วยเหลืออาณาจักรพ่ะย่ะค่ะ
ดังนั้น
กระหม่อมจะช่วยฝ่าบาทอย่างเต็มที่ จากตำแหน่งปัจจุบันพ่ะย่ะค่ะ
ในที่สุด เจ้าก็เข้าใจ ความเป็นไปของโลกนี้แล้วสินะ
แต่ถ้าเจ้ารับราชการ
เจ้าจะทำประโยชน์ให้ข้าได้อีกมาก
ดังนั้น
จงเตรียมตัวทำงาน เพื่ออาณาจักรและราษฎรเสีย
ข้าไม่ได้พูดในฐานะพ่อตาของเจ้า
นี่คือราชโองการในฐานะกษัตริย์
ทำไม
เจ้าไม่อยากทำงานหนักหรือไร
คิดจะอู้อยู่ในนี้อีกนานแค่ไหน
หา
น้อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ
ถ้าอย่างนั้น
เจ้าควรจัดการงานแต่ง ของเหล่าสาวทึนทึกให้เรียบร้อยก่อน
องค์รัชทายาท...
ตรัสว่าอยากไปร่วมพิธีแต่งงานนั้น
แต่ตระกูลนั้น...
ข้ารู้
ข้าเองก็ไม่เห็นด้วย ที่องค์รัชทายาทจะเสด็จไปร่วมงาน
แต่สำหรับชนชั้นสูง
ก็นับเป็นงานแต่งงาน ของว่าที่น้องภรรยา
องค์รัชทายาทจึงมีสิทธิ์ที่จะไป
ดูจะเป็นการเคลื่อนไหวทางการเมือง ครั้งแรกขององค์รัชทายาทที่ไม่เลวนัก
ข้าจึงอนุญาต
จากนี้ เราต้องทำให้พวกนั้นเห็นว่า...
พวกเขาไม่ได้น่ากลัว สำหรับองค์รัชทายาทอีกต่อไป
ดังนั้น จองอู เจ้าน่ะ
จงคอยช่วยองค์รัชทายาท อยู่เคียงข้างพระองค์ให้ดีที่สุด
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
รินให้ข้าหน่อย
ให้ตายสิ
ทำไมไม่บอกข้าเจ้าคะ
เอ่อ คือว่า...
ท่านมีโอกาสบอกข้า ตั้งหลายครั้งเจ้าค่ะ
อย่ากังวลเกินไปเลยขอรับ
น้องสาวข้าจะ...
ทำไมข้าต้องกังวลด้วยเจ้าคะ
ข้ามีความสุขมากเลยต่างหาก
ถ้าแม่นางยอจูเป็นน้องสามีข้า
นางจะสนับสนุนให้ข้าเขียนนิยาย อย่างเต็มที่แน่
อ๋อ นั่นสินะขอรับ
ข้าไม่ห้ามท่านเขียนหรอก
แต่ช่วยเขียนให้มันลามก น้อยลงหน่อยเถิดขอรับ
หรือว่า...
ท่านจะห้ามไม่ให้ ข้าเขียนฉากอัศจรรย์หรือเจ้าคะ
- ขอรับ - ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ
หากไม่มีฉากพวกนั้น พวกท่านหญิงจะเลิกอ่านกันหมดนะเจ้าคะ
ถ้าอย่างนั้น ช่วยเขียนให้ สมจริงกว่านี้ด้วยเถิดขอรับ
ในตอนจบของ "ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง"
เสื้อผ้าโปร่งแสงของนาง...
มันจะเป็นไปได้อย่างไรกันขอรับ
อ๋อ
หมายถึงชุดออกศึกของนายหญิงสินะเจ้าคะ
ชุดนั้น...
มีอยู่จริง ๆ นะเจ้าคะ
อย่ากุเรื่องขึ้นมา แค่เพราะข้าไม่รู้สิขอรับ
ปากว่าไม่ชอบเรื่องลามก
แต่จำแม่นเชียวนะเจ้าคะ
สนุกนักหรือขอรับ
เจ้าค่ะ
อย่าล้อข้าสิขอรับ
ตอนนี้ออกจากบ้านได้แล้วหรือเจ้าคะ
ท่านแม่บอกให้ข้า...
หาแม่สื่อให้คุณหนูน่ะ
นึกว่าจัดการงานแต่ง เรียบร้อยแล้วเสียอีก
จะหาแม่สื่อไปทำไมอีกหรือเจ้าคะ
ให้ข้าช่วยไหมเจ้าคะ
ข้าหาได้แล้วล่ะ
นางเหมาะกับงานนี้ที่สุดแล้ว
ตายจริง
งามจริง ๆ เลิศที่สุด
เจ้าคือแม่นางอีใช่ไหม
เจ้าค่ะ ข้าเอง
ท่านคือ...
เราเคยเจอกันที่วัดซอนฮวา ในวันประสูติพระพุทธองค์ใช่ไหมเจ้าคะ
นางมาจากตระกูลไหนหรือ
นางคือสะใภ้คนเล็กของ อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายเจ้าค่ะ
ระวังมารยาทหน่อยเถิด
ตายจริง ที่เสียสติน่ะหรือ
ข้าหมายถึง...
มาทำอะไรที่นี่หรือเจ้าคะ
แม่ซัมวอลน่าจะบอกข้าก่อน
แม่นางยอจูหายตัวไป ระหว่างรับผิดชอบงานแต่งของคุณหนู
ข้าอยากให้เจ้ารับช่วงต่อ เพราะข้าได้ยินว่า...
เจ้ามีประสบการณ์มากที่สุด
การได้เป็นแม่สื่อให้ตระกูลท่าน...
ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งเจ้าค่ะ
เจ้าแค่ต้องรับผ้าไหมกับสินสอด...
จากครอบครัวเสนาบดีกลาโหม ที่เป็นฝ่ายเจ้าบ่าว
ระวังอย่าให้เรื่องแพร่งพรายไปด้วยล่ะ
ได้เลยเจ้าค่ะ
ข้าเก็บความลับเก่งมากนะเจ้าคะ
ถ้าอย่างนั้น ข้าฝากด้วยนะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย กับเสนาบดีกลาโหมจะดองกันหรือ
ยังเป็นความลับอยู่นะ อย่าบอกใครเชียว
ไม่ต้องห่วง
รู้ไหมว่าอะไรเด็ดกว่า
แม่นางยอจูหนีไปกลางดึกล่ะ
- ทำไมล่ะ - จะเพราะอะไรล่ะ
ดูจากที่นักล่าทาสตามล่านาง
นางต้องเป็นทาสที่หนีมาเป็นแน่
นางหนีไปเพราะกลัวตัวตน จะถูกเปิดเผยอย่างไรเล่า
แต่นางดูไม่เหมือนทาสเลยนะ
ไม่เหมือนตรงไหน ในสายตาข้า นางเหมือนทาสชัด ๆ
ข้าไปเรือนเสนาบดีกลาโหมดีกว่า
งานสำคัญนี่เรียกใช้ข้าตลอดเลย
สุดยอดเลย
บุตรสาวของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย จะแต่งงานกับบุตรชายเสนาบดีกลาโหมหรือ
ตระกูลอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ยังไม่สิ้นชื่อสินะ
ใช่ไหมล่ะ
แม่หญิง
ข่าวใหญ่เจ้าค่ะ
บุตรสาวอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย...
จะแต่งงานกับบุตรชายเสนาบดีกลาโหมหรือ
อะไรนะ
รู้ได้อย่างไรหรือเจ้าคะ
เอาเป็นว่าข่าวใหญ่กว่านั้นคือ...
แม่นางยอจูหนีไปกลางดึกน่ะหรือ
หือ
ไหนนางบอกว่าเป็นความลับ
แล้วเที่ยวไปป่าวประกาศเอง ได้อย่างไร ให้ตายสิ
พรุ่งนี้ข่าวลือคงแพร่ไปทั่วเมืองแล้ว
ท่านก็เลยเลือกให้นางอี เป็นคนแพร่ข่าวสินะเจ้าคะ
ท่านแม่คงอยากให้คนอื่นรู้ว่า...
ตระกูลของเรายังมีอำนาจอยู่
อย่างที่ท่านบอก
ข้าคิดว่านายหญิงใหญ่ เป็นคนที่น่าทึ่งจริง ๆ เจ้าค่ะ
ข้าวางแผนจะเก็บของ...
และย้ายไปหมิงเพื่อเริ่มธุรกิจ ผลิตแป้งอย่างจริงจังเจ้าค่ะ
กับเจ้าหน้าที่คนนั้นน่ะหรือ
ระหว่างข้ากับเจ้าหน้าที่คนนั้น...
ไม่มีอะไรกันหรอกเจ้าค่ะ
ไม่มีอะไรกัน ดูมีอะไรกันชัด ๆ
เจ้าหน้าที่คนนั้นมีใจให้เจ้า
เจ้ารู้ใช่ไหมว่า ข้าหยั่งรู้ได้ราวกับหมอผีเลย
รู้สิเจ้าคะ
ข้าฉวยโอกาสจากความรู้สึก...
ที่เจ้าหน้าที่คนนั้นมีต่อข้า เพื่อเอาตัวรอดเจ้าค่ะ
ข้ารู้ว่าเขาชอบข้า
ดังนั้น...
ข้าจึงขอให้เขาปล่อยข้าไป เมื่อแปดปีก่อนเจ้าค่ะ
ข้ารู้ว่าเขาไม่อาจปฏิเสธได้
ด้วยเหตุนั้น เขาจึงถูกปลดจากตำแหน่ง
และชีวิตเขาก็พังทลาย
แต่เจ้าก็ชอบเขาเหมือนกันนี่
ข้าจะหน้าไม่อาย ไปชอบพอเขาได้อย่างไรกัน
น่าหงุดหงิดเสียจริง
นายหญิงช่วยพวกเขาด้วยนะเจ้าคะ
วันนี้ท่านลุงคนนั้นจะไปแล้วเจ้าค่ะ
อะไรนะ
แล้วทำไมเจ้ายังอยู่ที่นี่ล่ะ
ไปรั้งเขาไว้สิ
ความรักไม่มีอะไรหน้าไม่อายหรอกนะ
ข้าบอกว่าอย่าส่งจดหมายมาอีก มิใช่หรือขอรับ
เหตุใดท่านถึงไม่ฟังเลย
ถึงจะโกรธ แต่ท่านก็มาเร็วเชียวนะเจ้าคะ
ข้าเรียกใต้เท้ามาเพราะเรื่องนี้ มีแต่ท่านที่แก้ได้เจ้าค่ะ
ข้าทำไม่ได้หรอกขอรับ
(ปฏิบัติการจับคู่ให้บุตรสาวสามนาง ของแมงผู้คงแก่เรียน)
ทำไมล่ะเจ้าคะ
"ทั้งสองเกิดมาคู่กัน"
พูดแค่นั้นก็พอแล้วนี่เจ้าคะ
หัวใจข้าไม่เต้นรัว ตอนที่เห็นพวกเขาขอรับ
พวกเขาไม่ได้เกิดมาคู่กันขอรับ
ท่านโกหกพวกเขาก็ได้เจ้าค่ะ
พวกเขารู้ว่าท่านเป็นตัวแทนแห่งรัก
เหตุใดข้าต้องโกหกด้วยขอรับ
พวกเขาไม่ได้เกิดมาคู่กัน
ทั้งสองจะลืมกันได้เองขอรับ
แม้จะไม่ได้เกิดมาคู่กัน ก็ชอบพอกันได้นี่เจ้าคะ
ดูอย่างเราสิเจ้าคะ เราชอบพอกันเพราะฟ้าลิขิตมาหรือไร
ท่านลุง
ท่านลุง อย่าไปเลยนะเจ้าคะ มาอยู่กับเราเถิดเจ้าค่ะ
ข้าต้องไปแล้ว
ได้โปรด...
อย่าไปเลยเจ้าค่ะ
แม้มันจะไม่ใช่ความผิดของเจ้า
แต่เพราะข้ามีใจให้เจ้า
ภรรยาข้าเลยต้องลำบากและจากโลกนี้ไป
แล้วตอนนี้...
ข้าจะอยู่กับเจ้าได้อย่างไร
ข้าคงรู้สึกผิดต่อภรรยาที่ตายไปแย่
หากต้องอยู่อย่างทุกข์ทรมาน
ความรู้สึกผิดจะหายไปหรือขอรับ
ในฐานะคนที่บอกชะตาชีวิตของผู้อื่นได้
พวกท่านเกิดมาเพื่อกันและกัน
ถึงได้พบกันอีกครั้ง หลังจากผ่านมาเนิ่นนานขอรับ
ดังนั้นจงลืมอดีต...
และอยู่ด้วยกันเถิดขอรับ
ถึงท่านจะจากไปตอนนี้
ก็จะกลับมาพบกันอีกขอรับ
เพราะมันคือ...
ชะตาของท่านทั้งสองขอรับ
ข้ามั่นใจว่า...
พวกเขาจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ไปตลอดชีวิตเจ้าค่ะ
ถึงสองคนนั้น จะไม่ได้เกิดมาเพื่อกันและกัน
แต่ข้าก็เห็นว่า พวกเขารักกันจริง ๆ เจ้าค่ะ
หากพวกเขารักกันมากเพียงนั้น
แม้จะไม่โกหกว่าเกิดมาคู่กัน
ก็น่าจะไม่แยกจากกันมิใช่หรือขอรับ
พวกเขามีภาระในใจมากเกินไปเจ้าค่ะ
เพื่อปลดเปลื้องภาระนั้น
โชคชะตาคือข้ออ้างที่ดีที่สุดเจ้าค่ะ
ในเมื่อข้าเสร็จธุระที่นี่แล้ว
ข้าขอตัวก่อนนะขอรับ
ใต้เท้า
หยุดทำแบบนี้สักทีได้ไหมเจ้าคะ
เลิกแกล้งทำเป็นไม่ชอบข้าเสียที
แค่นี้ข้าก็ลำบากมากพอแล้วนะเจ้าคะ
ลำบากหรือขอรับ
มีอะไรกวนใจท่านอยู่หรือขอรับ
บอกข้ามาสิขอรับ
เห็นไหมเจ้าคะ ท่านเป็นห่วงข้าเพียงนี้
แต่กลับแกล้งทำเป็นไม่ชอบข้า
แล้วจะให้ข้าทำอย่างไรขอรับ
ข้าไม่มีทางเลือกอื่น
แต่ข้าก็เป็นห่วงท่าน
และคิดถึงท่านจนแทบขาดใจ
ข้าก็เลย...
คิดว่าข้าอยาก เมินความรู้สึกตัวเองหรือไร
พอท่านพูดออกมาตรง ๆ ข้าก็รู้สึกดีขึ้นเยอะเลยเจ้าค่ะ
รู้ไหมเจ้าคะ...
ว่าข้าเกลียดประโยคไหนในนิยายที่สุด
ประโยคที่กล่าวว่า "เพราะรัก ถึงต้องจากไป" เจ้าค่ะ
ตอนที่ท่านปีนกำแพงเข้ามา ข้าก็ตัดสินใจแล้วเจ้าค่ะ
ว่าจะอยู่กับท่าน
จะทำอย่างไรล่ะขอรับ
ข้ายังคิดไม่ออกหรอกเจ้าค่ะ ว่าจะทำได้อย่างไร
แต่ไม่ต้องห่วงนะเจ้าคะ
การนำพาคนมาครองคู่กัน
ข้าเก่งที่สุดในโชซอนแล้วเจ้าค่ะ
ท่านหญิงพัค...
น่ากลัวยิ่งกว่าท่านมาก...
ข้า...
กล้าหาญกว่าที่ใต้เท้าคิดมากนะเจ้าคะ
ฉะนั้น จงเชื่อมั่นและรอข้า อีกสักนิดเถิดนะเจ้าคะ
ท่านได้ข่าวหรือยังขอรับ
- ขอรับ ได้ข่าวแล้ว - เราจะทำอย่างไรดีล่ะขอรับ
ต้องมีใครสักคน รับผิดชอบมิใช่หรือขอรับ
โธ่เอ๊ย ขออภัยที่มาช้าขอรับ
สำนักเขตเมืองหลวงนี่ ยุ่งทุกวันเลยขอรับ
เอาล่ะ
ข้ากำลังคิดว่า จะจัดการชุมนุมฝ่ายทงโรที่เรือนข้า
เอาเป็นกี่ยามดีขอรับ
คงยังไม่ได้ยินข่าวสินะขอรับ
ข่าวอะไรหรือ
เพราะจัดงานแต่งให้ เหล่าชายหญิงทึนทึกได้สำเร็จ
ฝ่าบาทจึงทรงวางแผนจะอนุมัติฎีกา ให้การอภิเษกสมรส...
ของราชบุตรเขยคยองอุนแจ เป็นโมฆะขอรับ
เช่นนั้น ใต้เท้าคยองอุนแจก็ควร...
ได้ขึ้นเป็นผู้นำคนใหม่ ของฝ่ายทงโรมิใช่หรือขอรับ
นั่นสิขอรับ
อ๋อ
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังอ่อนวัยเกินไป
อีกอย่าง เขาก็ไม่มี ประสบการณ์ทางการเมืองเลยด้วย
เราจะเชื่อใจและให้เขา ขึ้นเป็นผู้นำได้อย่างไรกันขอรับ
เขาฉลาดมิใช่หรือขอรับ
เป็นถึงบัณฑิตอายุน้อยที่สุดในโชซอน ที่สอบผ่านเป็นอันดับหนึ่ง
จริงสิ ตอนนั้น
ท่านอยู่อันดับสามมิใช่หรือขอรับ
หากฎีกาผ่านการอนุมัติ
เขาอาจได้เป็นเสนาบดีฝ่ายปกครอง ของสำนักเขตเมืองหลวงก็เป็นได้
ก็นะ สำนักเขตเมืองหลวง ไม่ได้จัดการปัญหาอะไรเลย
ตั้งแต่ปัญหาหญิงชายโสดทึนทึก ยันเรื่องราคาบ้านเรือน
โธ่ถัง
นี่เป็นของขวัญแต่งงาน ชิ้นสุดท้ายจากข้า
นี่มันตำรากลยุทธ์ ทางการทหารมิใช่หรือเจ้าคะ
ตำราเล่มนี้ไม่ได้จำเป็นแค่ในสงคราม
กลยุทธ์ก็เป็นสิ่งจำเป็น สำหรับการขึ้นเป็นผู้นำครอบครัว
หากได้อ่านไว้ จะมีประโยชน์มาก
เจ้าค่ะ ท่านแม่
เมื่อแต่งงานแล้ว เจ้าต้องเคารพและรับใช้สามี
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า เจ้าต้องเชื่อฟังเขาทุกอย่างเสมอไป
เจ้าต้องแนะนำเส้นทางที่ถูกต้อง...
ให้แก่สามี
เจ้าจึงจะได้รับความเชื่อใจจากสามี
และอยู่ในฐานะที่ทัดเทียมกับเขาได้
ข้าไม่แน่ใจนักเจ้าค่ะ ว่าจะรับไว้ได้ไหม
ข้าอยากมอบของขวัญแต่งงาน ให้เจ้ามาตลอด
จงรับไว้เถิด
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
ที่จริง ข้าเองก็เตรียมของขวัญแต่งงาน ไว้ให้นายน้อยด้วยเจ้าค่ะ
เจ้าน่าจะยุ่งอยู่กับ การเตรียมงานแต่งตัวเองแท้ ๆ
ขอบใจนะ
โอ้โฮ
งดงามนัก
งามมากเลย
หวังว่าบุตรชายของท่าน จะได้เข้ารับราชการ
และได้เลื่อนขั้นขึ้นไปตำแหน่งสูง ๆ
ข้าเลยปักรูปผีเสื้อไว้ให้เจ้าค่ะ
ตายจริง
ท่านแวะมาหรือขอรับ
กำลังจะกลับแล้วล่ะ
โอ๊ะ
มีอะไร ตามข้ามาทำไม
ข้าไม่ได้ตามเสียหน่อยขอรับ
เราแค่ไปทางเดียวกัน
จะไปไหนล่ะ
เอ่อ...
ข้าจะไปหาสหายน่ะขอรับ
ก็ทราบแล้วนี่ขอรับ
ข้ามีสหายเป็นร่างทรง อยู่ที่หุบเขานัมซาน
การเตรียมงานแต่งราบรื่นดีไหมขอรับ
ทางการควรเป็นฝ่ายเตรียมการสิ
สตรีทึนทึกผู้เลอค่าจะแต่งงานทั้งที
โอ๊ย เจ๋งไปเลยนะขอรับ
คล่องเชียวนะ
องค์รัชทายาท จะเสด็จมางานแต่งหรือเจ้าคะ
เพราะเจ้าแท้ ๆ เหล่าขุนนาง ถึงจะมาร่วมงานแต่งกัน
เหล่าคนที่ไม่มางานศพ...
ก็จะต้องแห่แหนกันมาเป็นแน่
นี่คือเหตุผลที่ข้า จัดงานแต่งให้เยจิน...
พร้อมกับบุตรสาวของแมงผู้คงแก่เรียน
เยจิน...
ได้แต่งงานกับ บุตรชายของเสนาบดีกลาโหม
บุตรสาวคนโตของแมงผู้คงแก่เรียน ก็ได้เป็นพระชายาองค์รัชทายาท
ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้าเลยนะ
นอกจากนั้น พี่ชายเจ้ายังได้เกี่ยวดอง กับองค์รัชทายาทด้วย
ท่านแม่
ข้าไม่ได้ทำเพื่อตระกูลเจ้าค่ะ
ข้าเพียงแค่เชื่อมโยง คนสองคนที่รักกันเจ้าค่ะ
แล้วอย่างไร มันต่างกันตรงไหนล่ะ
สุดท้ายแล้ว ชายที่เยจินอยากแต่งงานด้วย
ตระกูลที่ข้าต้องการ
การแต่งงานที่เจ้าจัดการจนสำเร็จ ก็เป็นสิ่งเดียวกันหมดมิใช่หรือ
- แต่ว่า... - ข้าจะไม่ห้ามเจ้า...
ให้หาหนทางของเจ้าเองหรอก
เพราะสุดท้ายแล้ว เราต่างก็อยู่ข้างเดียวกัน
(วันแต่งงาน)
เจ้าบ่าวมาแล้ว
เจ้าบ่าวมาแล้วหรือ
ไปกันเถิด
มากันแล้ว
มาแล้ว
เจ้าสาวมาแล้ว
เหตุใดท่านหญิง ถึงไปอยู่ตรงนั้นล่ะขอรับ
แล้วใต้เท้าล่ะเจ้าคะ
(The Matchmakers)
(ฟังเพลง "Love Signal" ของออมแทมิน ได้ในทุกแพลตฟอร์มเพลง)
คุณหนูหายไปไหนเจ้าคะ
คิดว่าข้าจัดฉากขึ้นมา...
เพื่อให้คุณหนูทึนทึกพวกนั้น ได้ออกเรือนงั้นหรือ
มาคิดแผนให้ทั้งสามคู่ ได้แต่งงานกันเถิดเจ้าค่ะ
ตั้งแต่การคำนับจนถึงห้องหอ
ต้องทำตามที่ข้าบอกทุกอย่างนะเจ้าคะ
ห้ามเปิดเผยใบหน้าเด็ดขาดนะขอรับ
สลับจานนี้ไปเป็นของว่างแทนนะเพคะ
จะไม่เป็นไรจริง ๆ หรือเจ้าคะ
เมื่องานแต่งนี้จบลง
เราหนีไปให้ไกลกันเถอะขอรับ
(The Matchmakers)