(โรอุน)
(โจอีฮยอน)
(นักเขียน: ฮาซูจิน)
(ผู้กำกับ: ฮวังซึงกิ คิมซูจิน)
(The Matchmakers)
นี่คือแผนของข้าขอรับ
เมื่องานแต่งจบลง ข้าจะสะสางทุกสิ่ง
และย้ายไปอาณาจักรหมิงขอรับ
บ้าไปแล้วสินะ
ท่านพูดกับข้าหรือขอรับ
เปล่าเจ้าค่ะ ข้าพูดกับตัวเองน่ะ
นี่เป็นวิธีของบัณฑิตที่ฉลาดที่สุด ในโชซอนหรือนี่
ฟังภาษาพวกเขาไม่ออกด้วยซ้ำ จะอยู่ในอาณาจักรหมิงได้อย่างไร
ข้าพูดภาษาหมิงได้ขอรับ
คนในอาณาจักรหมิง ก็ต้องการแม่สื่อเหมือนกันนะขอรับ
- ข้าคือตัวแทนแห่งรักนะขอรับ - ถึงอย่างนั้น...
ความรักมีอยู่ทุกหนแห่ง และเป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง
พลังแห่งรัก...
เหตุใดจึงไม่คิดหาทาง ให้เราอยู่ด้วยกันในโชซอนได้ล่ะเจ้าคะ
จะทำอย่างไรล่ะขอรับ
คิดว่าตระกูลนี้ จะปล่อยท่านไปง่าย ๆ หรือขอรับ
นั่นสิเจ้าคะ
แต่มันต้องมีวิธีไม่ใช่หรือเจ้าคะ
ข้าจะหาทาง...
อยู่กับใต้เท้าในแผ่นดินนี้ให้ได้
อย่ากังวลไปเลยเจ้าค่ะ
เข้าใจแล้วขอรับ
(ตอนที่ 16: คู่สร้างคู่สม)
(ตอนที่ 16: คู่ม่ายคู่สม)
ไม่ว่าจะรอนานเพียงใด คุณหนูก็ไม่กลับมาหรอกเจ้าค่ะ
วันนี้ทั้งบ้านต้องโกลาหลเป็นแน่
โธ่เอ๊ย ไม่เข้าไปดีหรือไม่นะ
เอ๊ะ คุณหนูหรือ
ตายจริง คุณหนู
คุณหนู ทำไมมาเอาป่านนี้ล่ะเจ้าคะ
สามี รีบเข้าไปข้างในกันเถิด
"สามี" หรือ หากนายหญิงรู้เข้า ต้องโกรธมากเป็นแน่
หากไม่ใช่เพราะสามี ข้าก็คงไม่กลับมาหรอก
(สองชั่วโมงก่อน)
คืนนี้ไปซ่อนตัวที่วัดซอนฮวากันเถิด
ข้าวางแผนไว้หมดแล้ว
วันนี้ข้าไม่ได้ไปร่วมงานแต่ง
ทั่วทั้งฮันยางจะรู้เรื่อง การแต่งงานของข้าล่ม
คงไม่มีผู้ใดมาสู่ขอข้าอีก
ท่านแม่ก็น่าจะยอม ให้ท่านพี่มาอยู่กับข้าไม่ใช่หรือ
ไม่ได้ ข้ายอมให้คนอื่น พูดถึงเจ้าเช่นนั้นไม่ได้
ใครจะไปสนใจคนอื่นกัน
สำหรับข้า แค่ได้อยู่กับท่านพี่ ก็เพียงพอแล้ว
ข้ายอมไม่ได้หรอก
เจ้าต้องเป็นผู้ที่มีเกียรติต่อไป
กลับบ้านของเจ้ากันเถิด
ข้าไม่ไปหรอก ข้าจะอยู่กับท่านพี่
ข้าจะคุยกับท่านแม่ของเจ้าเอง
ว่าจะแต่งงานกับเจ้า
หากไปตอนนี้
ท่านพี่อาจถูกโบยจนตายก็เป็นได้
เจ้าถึงกับหนีมาในวันแต่งงาน
ไม่มีอะไรที่ข้าทำไม่ได้หรอก
จะไม่เป็นไรจริง ๆ ใช่ไหม
ข้ายอมทำทุกสิ่ง เพื่อให้ได้อยู่กับเจ้า
ในบ้านกำลังลุกเป็นไฟเลย
เหตุใดคุณหนู จึงต้องทำเช่นนี้อีกเจ้าคะ
คิดเสียว่าช่วยให้ข้ารอด คุณหนูเข้าไปข้างในคนเดียวเถิดเจ้าค่ะ
- โอ๊ย - ไม่เอา
พอได้แล้ว
แม่หญิงเยจินกับข้า จะไปพบแม่ของนางด้วยกัน
หลีกไปเถิด
บอกให้หลีกไปอย่างไรเล่า
นายหญิงบอกว่า...
ให้พาทั้งสองคนเข้าไปเจ้าค่ะ
นายหญิงหรือ
เจ้าค่ะ
จริงหรือ
(คู่สวรรค์สร้าง)
ห้องนี้เป็นแน่
เปิดเลย
ช่วยถอยห่างจากประตูสักครู่นะขอรับ
ทำอะไรกันเจ้าคะ
ทำไม...
ต้องเข้าไปในห้องหอ ของบุตรสาวข้าด้วยเจ้าคะ
คือว่า...
ข้าต้องตรวจสอบอะไรบางอย่างขอรับ
ท่านแม่บอกให้ ท่านพี่ไปด้วยจริง ๆ หรือ
เรื่องนั้น ไม่ใช่นายหญิงใหญ่หรอก นายหญิงเล็กต่างหากเจ้าค่ะ
ท่านพี่สะใภ้หรือ
ใต้เท้าฝ่ายปกครองรู้แล้วแน่เลยขอรับ
รีบหนีออกไปจากที่นี่เถิดเจ้าค่ะ
ถ้าถูกจับได้ตอนนี้ เราทั้งคู่มีหวังจบเห่แน่เจ้าค่ะ
คุณหนู ทำไมมาเอาป่านนี้ล่ะเจ้าคะ
ทำไมทั้งสองคน ถึงใส่ชุดแต่งงานล่ะเจ้าคะ
คิดว่าทำไมล่ะเจ้าคะ
เพื่อให้คุณหนูกับท่านบัณฑิต ได้อยู่ด้วยกันน่ะสิ
ใต้เท้าฝ่ายปกครอง กำลังตรวจสอบใบหน้าเจ้าบ่าวอยู่
เมื่อประตูเปิดก็ให้ท่านบัณฑิต โผล่หน้าไป และจบเรื่องนี้เสียเถิด
อะไรนะ
ข้าได้รับรายงานว่า นี่เป็นการแต่งงานกำมะลอ
นี่เป็นห้องบุตรสาวข้าเจ้าค่ะ
ไม่มีทางเป็นไปได้เจ้าค่ะ
กลับไปเถิดเจ้าค่ะ
ข้าเพียงแค่อยากเห็น หน้าเจ้าบ่าวเท่านั้น
มาห้ามข้าทำไมกันขอรับ
ต้องมีปัญหาอะไรจริง ๆ ใช่หรือไม่ขอรับ
กล้าดีอย่างไร
ไม่มีเวลามายืนอยู่ตรงนี้แล้ว ต้องไปแล้วขอรับ
นายหญิง
ท่านพี่ หันหน้าไป
หือ
เป็นไปไม่ได้สิ
ออกไปจากบ้านข้าเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ
ข้าจะไม่มีวันลืมเรื่องในวันนี้เลย
แปลกชะมัด
ทำไมราชบุตรเขยไม่อยู่ล่ะ
- คุณพระ - ออกมาแล้ว
- ตายจริง - เร็วเข้า
โธ่เอ๊ย
เจ้าสาวคือบุตรสาวอัครมหาเสนาบดี ฝ่ายซ้าย แต่เจ้าบ่าว...
ไม่ใช่บุตรชายของเสนาบดีกลาโหมนี่
ข้าก็บอกแล้วไงว่า บุตรชายเสนาบดีกลาโหม...
แต่งงานกับบุตรสาวคนรอง ของแมงผู้คงแก่เรียนไปแล้ว
คุณหนูของบ้านนี้...
มีคนที่จะแต่งงานด้วยมาตลอดขอรับ
ไม่ใช่เรื่องที่น่าสับสนเลยนะ เจ้านี่เหลือเชื่อจริง ๆ
โอ๊ย ไม่ใช่นะ
แล้วข้าจับคู่ให้กับใครล่ะ
ไปได้แล้ว
ไป ไปซะ
โอ๊ย
ไปซะ
ท่านแม่ ข้าอธิบายทุกอย่างได้เจ้าค่ะ
คิดว่าทำอะไรอยู่ขอรับ
ปล่อยมือเดี๋ยวนี้เลยนะ
ท่านแม่ พี่สะใภ้ทำทุกอย่างก็เพราะข้า ใจเย็น ๆ ก่อนเถิดเจ้าค่ะ
ข้าผิดหวังในตัวเจ้าจริง ๆ
เจ้าหลอกเยจินผู้ไร้เดียงสา
เพื่อให้บุตรชายของเสนาบดีกลาโหม
ได้แต่งงานกับสาวทึนทึกหรือ
ข้าบอกหลายครั้งแล้วว่า การแต่งงานของเยจิน...
กับบุตรชายเสนาบดีกลาโหม สำคัญเพียงใด
ทำเช่นนี้กับข้าได้อย่างไร
ความรู้สึกของคุณหนู...
สำคัญกับข้ามากกว่าเจ้าค่ะ
ใครสนเรื่องความรู้สึกกัน
ท่านแม่ หยุดเถิดเจ้าค่ะ
ไม่ใช่เพราะพี่สะใภ้หรอก ข้าเลือกเองเจ้าค่ะ
ได้โปรดอนุญาตให้ข้าแต่งงาน กับแม่หญิงเยจินด้วยขอรับ
ข้าอาจจะยังบกพร่องอยู่มาก
แต่ข้าจะพยายาม ทำตัวให้คู่ควรกับตระกูลนี้ขอรับ
ไม่ว่าจะพยายามเพียงใด
เจ้าก็ไม่มีวันดีพอสำหรับตระกูลเรา
ออกไปจากบ้านข้าเดี๋ยวนี้
หากท่านแม่เอ่ยเช่นนั้น
ข้าก็จะไปจากบ้านนี้ตามสามีเจ้าค่ะ
ไปกันเถิดเจ้าค่ะ สามี
เยจิน
เจ้าทำเช่นนี้กับแม่อีกคนไม่ได้นะ
กล้าดีอย่างไร กล้าดีอย่างไรถึงทำเช่นนี้
ท่านหญิง
พิธีแต่งงานก็จัดไปแล้วนะขอรับ
อยากให้คนรู้กันทั่วว่า บุตรสาวของท่าน...
หนีไปก่อนพิธีแต่งงานหรือขอรับ
ใต้เท้า...
ก็ร่วมมือวางแผนนี้ด้วยหรือ
ข้าได้รับพระราชโองการ ให้จัดพิธีแต่งงานเหล่านี้
ข้าก็ต้องทำให้ดีจนถึงที่สุดสิขอรับ
การร่วมมือกับชายอื่น
เพื่อทำลายอนาคต
ของบุตรสาวข้าและครอบครัวข้า คือวิธีของเจ้าหรือ
เจ้าจะต้องถูกลงโทษ...
ในสิ่งที่เจ้าทำลงไปแน่
ข้ามาช้าใช่ไหมเจ้าคะ รอสักครู่นะเจ้าคะ
ข้านำอาหารมาจากงานเลี้ยงแล้ว เหลือแค่หุงข้าวเจ้าค่ะ
ข้า...
หุงข้าวไว้แล้วขอรับ
นายท่านหุงข้าวหรือ
หน้าตาอาจดูไม่ดีนัก
แต่ก็น่าจะพอกินได้ขอรับ
อ้อ แล้วก็นี่
แต่งงาน...
กับข้าเถิดขอรับ
เป็นอะไรหรือเปล่าขอรับ
ท่านหญิง
ไปกับข้าเดี๋ยวนี้เลยขอรับ
ตอนนี้หรือเจ้าคะ
ไม่ได้เจ้าค่ะ
ท่านบอกว่าจะทำตามที่ข้าบอก หลังพิธีแต่งงานจบลงนี่ขอรับ
ข้าขอให้ท่านรอหน่อยมิใช่หรือเจ้าคะ
เหตุใดจึงรีบร้อนนักล่ะเจ้าคะ
เราไม่รู้ว่าหากท่านยังอยู่ที่นี่ จะต้องลำบากเพียงใด
ท่านพี่ของข้าก็อยู่ที่นี่ด้วย
ไม่ต้องห่วงหรอกเจ้าค่ะ
เช่นนั้น คืนนี้...
ข้าก็จะอยู่ที่นี่ด้วยขอรับ
หากใต้เท้าอยู่ที่นี่
เรื่องจะยิ่งแย่ลงไปอีกนะเจ้าคะ
ข้าจะติดต่อไป
คืนนี้ท่านกลับไปเถิดเจ้าค่ะ
พรุ่งนี้ต้องติดต่อมานะขอรับ
เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ
ท่านพี่ทำเช่นนี้ก็เพราะข้า
แต่เมื่อเห็นท่านพี่ กับใต้เท้าราชบุตรเขยในชุดแต่งงาน
ท่านแม่คงตกใจน่ะเจ้าค่ะ
นางจึงโมโหมาก
ท่านพี่ช่วยเข้าใจด้วยนะเจ้าคะ
คุณหนู
ข้าชอบใต้เท้าคยองอุนแจเจ้าค่ะ
หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ
ขอโทษนะเจ้าคะ
ข้าคงเข้าข้างท่านพี่ ในเรื่องนี้ไม่ได้เจ้าค่ะ
แต่อีกสองวัน...
ไม่สิ ผ่านไปอีกแค่วันเดียว
ข้าจะเข้าข้างท่านพี่อีกครั้งเจ้าค่ะ
เพราะท่านพี่ก็เข้าข้างข้า มาตลอดเหมือนกันนี่เจ้าคะ
คุณหนู
คืนนี้คุยเรื่องการแต่งงานของข้า กับท่านแม่ก็พอเจ้าค่ะ
หากพูดเรื่องของท่านพี่ขึ้นมา ท่านแม่อาจจะล้มพับจริง ๆ ก็เป็นได้
ท่านแม่
แม่คึนซอกเองเจ้าค่ะ
กลับไปเสีย
ข้าไม่อยากเห็นหน้าเจ้า
ข้าบอกว่าไม่อยากเห็นหน้าเจ้าไง
ข้าถึงกับฆ่าสามีและน้องชาย...
เพื่อรักษาตระกูลนี้ไว้
แต่เจ้าทำทุกอย่างพังหมด
ท่านแม่...
เป็นคนทำหรือเจ้าคะ
เยจิน...
ไปบ้านของสามีกันเดี๋ยวนี้เลย
หากเราจากไปเช่นนี้
แล้วคึนซอกกับท่านพี่สะใภ้จะทำอย่างไร
นางพยายามอย่างถึงที่สุด เพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกันนะ
ถึงตาเราช่วยนางบ้างแล้ว
สามี
เรื่องในตระกูล...
มาแก้ไขด้วยกันกับข้าเถิดนะ
ข้าอยากพยายามเป็นคนที่...
ตระกูลของเจ้าต้องการให้ได้
เพื่อเจ้านะ เยจิน
องค์รัชทายาทตรัสว่า...
พิธีแต่งงานของเหล่าสาวทึนทึก ค่อนข้างวุ่นวายทีเดียว
ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ
เปล่า ข้าไม่ได้โทษเจ้า
ข้าชมว่าเจ้าทำได้ดีต่างหาก
หากตระกูลนั้น ได้ดองกับตระกูลเสนาบดีกลาโหม
คงไม่เป็นผลดีต่อข้าแน่
ความมุ่งมั่นตั้งใจขององค์รัชทายาท ในเรื่องการแต่งงาน
ช่วยขจัดความกังวล เรื่องข้าราชบริพารไปได้มากเลย
จองอู ดูเหมือนว่าเจ้า...
จะมีพรสวรรค์ในด้านการจับคู่นะ
จากนี้ไป เจ้าเอาสิ่งนี้ มาเป็นอาชีพดีหรือไม่
- ข้าล้อเล่นน่า - อ๋อ
โธ่เอ๊ย ดูตกใจ จนตาแทบถลนออกมาเชียว
อีกไม่นาน ฎีกาของเจ้า ก็จะเริ่มดำเนินการแล้ว
คิดถึงสิ่งที่เจ้าอยากทำเสียสิ
ข้าเริ่มผูกใจเจ็บ
ตอนได้ยินว่าเจ้าหนีไป
ก่อนที่การแต่งงานจะเสร็จสิ้น
ข้าขออภัยเจ้าค่ะ
อาจไม่ถูกกาลเทศะเท่าไรนัก
แต่นี่คือวันและเวลาตกฟาก ของลูกสะใภ้ท่านเจ้าค่ะ
กาลเทศะสำคัญตรงไหนกัน
การได้ดองกับตระกูล ของพระชายาองค์รัชทายาท
ย่อมดีกว่าตระกูลที่ล่มสลาย ของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายอยู่แล้ว
ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า
ถอดอาภรณ์ต่ำต้อยนั่นออก แล้วรอข้าก่อน
ใต้เท้า
มีจดหมายด่วนจากตระกูล อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายขอรับ
ท่านอาจารย์
ข้ามีเรื่องด่วนต้องคุยกับท่าน เกี่ยวกับท่านแม่ขอรับ
โปรดมาที่บ้านของข้าด้วยนะขอรับ
นายน้อยอยู่ข้างในเจ้าค่ะ
ท่านหญิง ไม่เป็นอะไรใช่ไหมขอรับ
ใต้เท้ามาทำอะไรที่นี่เจ้าคะ
คึนซอกส่งจดหมายมา บอกว่าเป็นเรื่องด่วน
อะไรนะเจ้าคะ
ท่านหนีไม่พ้นหรอก อย่าพยายามเลยเจ้าค่ะ
ข้ารายงานไปแล้วว่า ราชบุตรเขยล่วงเกินลูกสะใภ้ข้า
อีกไม่นาน สำนักตุลาการ จะมาจับกุมท่านเจ้าค่ะ
ท่านแม่ อย่าทำเช่นนี้เลยเจ้าค่ะ
ไม่ต้องรู้สึกไม่เป็นธรรมหรอก
นี่คือผลลัพธ์จากสิ่งที่เจ้าเลือก
ยอมรับว่าเป็นโชคชะตาของเจ้าเถิด
ข้าทำให้ท่านตกอยู่ในอันตราย
ข้าทำอะไรบุ่มบ่ามเกินไปขอรับ
ไม่ใช่ความผิดของใต้เท้าหรอกเจ้าค่ะ
ไม่ขอรับ
ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นความผิดของข้า
ข้าไม่ควรตกหลุมรักท่าน...
ที่ร้านเช่าหนังสือเลยขอรับ
ท่านบอกว่าไม่ได้ตกหลุมรักข้า
แต่ท่านตกหลุมรักข้า ตั้งแต่ตอนนั้นจริง ๆ สินะเจ้าคะ
ยังล้อเล่นได้อีกหรือขอรับ
ตอนที่ใต้เท้าขอให้ข้าหนีตามไป
ข้าน่าจะตามท่านไปนะเจ้าคะ
แต่ท่านก็ควรปฏิเสธให้ถึงที่สุดขอรับ
ข้าจะได้ เป็นคนที่มีใจให้ท่านฝ่ายเดียว
ข้าทำเช่นนั้นไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ
ข้าชอบใต้เท้ามากเหลือเกิน
หากท่านต้องทนทุกข์เพียงลำพัง
ข้ากลัวว่าสุดท้ายแล้ว ท่านจะเสียใจ...
ที่เราได้พบกัน
รู้หรือไม่ขอรับ...
ว่าทำไมหัวใจข้าถึงเต้นแรง
เพราะท่านกลัวเจ้าค่ะ
ไม่ใช่ขอรับ
เพราะข้ารักท่านขอรับ
ดังนั้น ข้าจะไม่เสียใจ...
ที่เราได้พบกันขอรับ
ตลอดกาล
ราชบุตรเขยคยองอุนแจ ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดเรื่องใดนะ
ถูกกล่าวหาว่าล่วงเกิน...
ลูกสะใภ้ของอดีต อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายพ่ะย่ะค่ะ
"ล่วงเกิน" หรือ
ราชบุตรเขยน่ะหรือ
นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกัน
กระหม่อมก็คิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ
แต่ราชบุตรเขยถูกจับได้ว่า อยู่ในห้องเดียวกับแม่นางจอง
คงจะเป็นเรื่องจริงพ่ะย่ะค่ะ
ข้าไม่เชื่อเรื่องนี้ จนกว่าจะได้ยินจากปากเขาเอง
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
เจ้าตกหลุมพรางงั้นหรือ
ไม่ใช่พ่ะย่ะค่ะ
แล้วอย่างไร
เจ้าพยายามล่วงเกิน...
สตรีนางนั้นจริง ๆ หรือ
พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมยืนกรานเรื่องความสัมพันธ์นี้ เพราะมีใจให้นางฝ่ายเดียว
อย่าให้ท่านหญิงผู้นั้น ต้องเจ็บปวดเลยพ่ะย่ะค่ะ
นั่นคือ...
สิ่งที่เจ้าจะพูดกับข้างั้นหรือ
ที่ผ่านมา...
ข้าคงไม่รู้จักเจ้าเลยสินะ
น้องสาวข้าเข้าไปพัวพัน กับเรื่องอื้อฉาว
และสร้างปัญหาให้ครอบครัวของท่าน
ท่านพ่อกับข้าจึงคิดว่า...
ควรรับน้องสาวกลับมาบ้านเราขอรับ
ปัญหาอะไรกันเจ้าคะ
แม่คึนซอกไม่ผิดเสียหน่อย
- แต่ว่า... - นางแต่งเข้ามาแล้ว
ตอนนี้นางเป็น ครอบครัวเดียวกับเราแล้วเจ้าค่ะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
การที่นางจะใช้ชีวิตที่เหลือที่นี่ มันก็ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ
ข้าขอพบน้องสาวได้หรือไม่ขอรับ
ตอนนี้นางคงยังไม่อยากพบใครเจ้าค่ะ
ข้าจะทำให้แม่คึนซอก...
ไม่ต้องทนทุกข์กับการตราหน้าของผู้คน
อย่ากังวลไปเลยเจ้าค่ะ
ข้าต้องไปพบ...
ท่านแม่น่ะ
หากทำตามคำแนะนำของข้า
หลังจากฎีกาได้รับการอนุมัติ ท่านคงได้เริ่มทำงาน
และเป็นผู้นำของฝ่ายทงโรไปแล้ว
แต่ท่านกลับตกต่ำถึงขีดสุดเช่นนี้
เพราะอารมณ์ชั่ววูบของตัวเอง
คนที่ตกต่ำถึงขีดสุดไม่ใช่ข้า แต่เป็นท่านหญิงต่างหาก
ในสถานการณ์เช่นนี้ ยังพูดเช่นนั้นได้อีกหรือ
พิษตัวไหมทองที่ท่านใช้ เมื่อแปดปีก่อน
รู้หรือไม่ขอรับว่ามันเป็นยาพิษแบบใด
ตามตำราโบราณ คนที่ใช้พิษตัวไหมทอง...
จะเจริญรุ่งเรือง...
และได้รับเกียรติสูงส่งขอรับ
แต่สุดท้ายแล้ว
มันก็จะทำลายคนที่ใช้ยาพิษนั้นด้วย
ยาพิษนั่นทำให้บุตรชายของท่านตาย
ทั้งน้องชายและสามีท่านก็เช่นกัน
คำสาปคงเป็นจริงสินะขอรับ
หากตำนานในตำราเก่าเก็บ ทำให้ท่านสบายใจได้
จะคิดอย่างไรก็ตามใจเลยเจ้าค่ะ
แต่คนที่กำลังจะพบจุดจบ...
ใคร ๆ ก็มองออกว่าเป็นใต้เท้าเจ้าค่ะ
แล้วเราจะได้เห็นกันขอรับ
(ปฏิบัติการช่วยเหลือราชบุตรเขยม่าย)
สามีข้ากำลังพยายามเต็มที่...
เพื่อพาน้องสามีกลับบ้าน
เราควรรออีกหน่อยนะเจ้าคะ
ปัญหาคือใต้เท้าราชบุตรเขยนี่สิ
หากขุดอุโมงค์ใต้ห้องขัง...
แล้วช่วยเขาออกมาล่ะ ดีหรือไม่ขอรับ
ต้องขุดกันถึงชาติไหนเล่าขอรับ
มอมเหล้าผู้คุมจนเมามาย...
แล้วดึงตัวออกมาไม่ได้หรือ
คุณหนูก็เป็นไปด้วยหรือขอรับ
คุกไม่ได้หละหลวม เหมือนในนิยายนะขอรับ
ท่านดูถูกนิยายหรือเจ้าคะ
เปล่าขอรับ
คืนนี้
ใต้เท้าราชบุตรเขย จะถูกประหารชีวิตด้วยยาพิษขอรับ
จงรับพระบรมราชโองการ ในฐานะอาชญากร
หยุดการลงโทษก่อน
ชิมจองอู
หากยอมรับเสียตอนนี้ว่า...
เจ้าตกหลุมพรางของท่านหญิงพัค
นางจะโดนลงโทษสถานหนัก ฐานบังอาจใส่ความ...
ราชบุตรเขย ซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์
และเจ้าจะได้กลับไปใช้ชีวิต...
ในฐานะราชบุตรเขย
แต่หากยังยืนกรานว่า...
เจ้าทำไปเพราะความรู้สึกที่มี ต่อลูกสะใภ้ของใต้เท้าโจ
ข้าก็ไม่มีทางเลือก
นอกจากตัดสินโทษประหารชีวิตเจ้า
กระหม่อม...
ขอยอมรับผิด...
และรับโทษประหารพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าทรยศบุตรชายข้า
และทำลายครอบครัวข้า ข้าจึงปล่อยเจ้าไปเฉย ๆ ไม่ได้
นี่คือความกรุณาครั้งสุดท้าย...
ที่ข้ามอบให้เจ้าได้ เพราะเห็นแก่ที่ผ่านมา
ได้ยินว่าวันนี้สำนักตุลาการ...
จะประหารชีวิตราชบุตรเขยคยองอุนแจ
ราชบุตรเขยจากโลกนี้ไปแล้ว
ข้ามาบอก เพื่อให้เจ้าตัดสินใจได้ง่ายขึ้น
ลูกสะใภ้ของใต้เท้าโจฆ่าตัวตายหรือ
พ่ะย่ะค่ะ
ด้วยเหตุนี้ ตระกูลโจ
จึงขอให้จัดพิธีรำลึกถึงนางพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าลองอ่านดูเถิด
พ่ะย่ะค่ะ
ถึงแม้ว่า...
เราจะไม่ได้พบกันอีก
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ก็ขอให้ใช้ชีวิตอย่างงดงามต่อไป ในฐานะคนที่ข้าตกหลุมรักนะเจ้าคะ
เช่นนั้นแล้ว ข้าจะได้ไม่เสียใจที่ได้พบท่านเจ้าค่ะ
เราจะต้อง...
ได้พบกันอีกแน่นอนเจ้าค่ะ
นั่นคือ...
โชคชะตาของเราเจ้าค่ะ
ได้สติแล้วหรือเจ้าคะ
ใต้เท้า
ฟื้นแล้วหรือขอรับ
ยังไม่ตายแฮะ
ท่านหมดสติไปตั้งสิบวัน ข้ากลัวแทบตายว่า...
ท่านจะสิ้นใจไปจริง ๆ
เจ้าไม่เชื่อมั่นในตัวข้า ในฐานะหมอเลยหรือ
เกิดอะไรขึ้น
ฝ่าบาท...
ทรงมีรับสั่งลับ ให้ข้าช่วยชีวิตท่านขอรับ
ข้าเองก็ไม่ทราบ จนกระทั่งหมอยูมาบอกขอรับ
ยังลุกไม่ได้นะขอรับ
ถึงปริมาณจะน้อย แต่ในร่างกายท่านก็ยังมียาพิษ
ต้องนอนพักรักษาตัวก่อนนะขอรับ
ข้าต้องไปหาท่านหญิง ที่คงจะเป็นห่วงข้าอยู่
มีอะไรหรือ
เรื่องนั้น...
หลังจากที่ใต้เท้า...
ดื่มยาพิษเข้าไป
นางก็ฆ่าตัวตายขอรับ
เป็นไปไม่ได้
ข้าต้องไปหานางด้วยตัวเอง...
- ใต้เท้า - โธ่เอ๊ย
- ใต้เท้า - ใต้เท้า
ชาวชิลลาเรียกตัวแทนแห่งรักว่า...
"จิตวิญญาณที่แสนโดดเดี่ยว"
นั่นเป็นเพราะ ชายที่แต่งงานกับตัวแทนแห่งรัก...
จะถูกลิขิตให้อายุสั้น
การเรียนรู้โดยไม่คิดนั้นไร้ประโยชน์
การคิดโดยไม่เรียนรู้นั้นอันตราย
(หนึ่งเดือนต่อมา)
หากเจ้าเรียนโดยไม่ไตร่ตรองด้วยตัวเอง
ความรู้ก็จะเป็นเพียง เปลือกที่ด้านในกลวงโบ๋
บัณฑิตต้องระวังความเชื่อผิด ๆ เสมอ
เข้าใจหรือไม่
ขอรับ ข้าจะจำไว้ขอรับ ท่านอาเขย
ติวหนังสือที่บ้านพอไหวหรือไม่
ท่านอาเขยสอนได้ดีกว่า อาจารย์ที่โรงเรียนอีกขอรับ
ท่านอาเขย จะสอบรับราชการ ครั้งนี้หรือไม่ขอรับ
ไม่ล่ะ เขาต้องทำนาสิ
ไม่มีเวลาเตรียมตัวหรอก
นึกว่าท่านอาอยากเป็นภรรยา ของขุนนางเสียอีก
จะเป็นเช่นนั้นได้ ท่านอาเขยต้องเป็น ขุนนางชั้นที่หนึ่งก่อนสิขอรับ
ข้ามีความฝันใหม่แล้ว
เป็นภรรยาของเศรษฐี
เพราะฉะนั้น สามีข้า แค่ต้องสอบขั้นพื้นฐานให้ผ่านก็พอ
ความฝันเปลี่ยนไปได้อย่างไรกันขอรับ
ตามหลักแล้ว ความฝันของข้าไม่ได้เปลี่ยนไป
รู้จักคำว่า "มั่งคั่งและมีเกียรติ" ใช่หรือไม่
หากมีทรัพย์สมบัติและยศถาบรรดาศักดิ์ จะได้รับการปฏิบัติอย่างมีเกียรติ
และทั้งโลกก็จะรู้นามและใบหน้า ใช่หรือไม่ขอรับ
เช่นนั้น รู้หรือไม่ว่าทำไม คำว่า "มั่งคั่ง" ถึงมาก่อน "เกียรติ"
เมื่อมั่งมี เกียรติยศก็จะตามมาเอง
เพราะฉะนั้น หากสามีข้าร่ำรวย
ผู้คนก็จะปฏิบัติกับข้าอย่างมีเกียรติ ไม่คิดเช่นนั้นหรือ
ท่านอาเริ่มเหมือนท่านแม่ มากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วนะขอรับ
งั้นหรือ
เช่นนั้นก็ดีสิ
ทำไมหรือ
เขียนนิยายไม่ออกหรือขอรับ
ว่ากันว่า...
นักเขียนจะเขียนได้ดี ก็ต่อเมื่อหิวจนไส้กิ่ว
สงสัยจะจริงอย่างที่เขาว่าเจ้าค่ะ
เพราะสามี ข้าถึงได้มีกินมีใช้
ข้าเลยเอาแต่อยากทำตัวขี้เกียจ และเอ้อระเหยไปวัน ๆ เจ้าค่ะ
ไม่รู้ว่าชมหรือโทษข้ากันแน่นะขอรับ
ตรงไหนหรือ
ติดอยู่ที่ตรงไหนหรือขอรับ
เอ่อ...
เรื่องนั้น...
ระหว่างหลบหนี นายหญิงเล็กบังเอิญตกหลุมรักเจ้าค่ะ
แต่นางจะมีความรู้สึกเช่นนี้ ในสถานการณ์ตึงเครียดได้อย่างไร
นั่นคือสิ่งที่ข้าคิดหนักอยู่เจ้าค่ะ
ต้องลองถึงจะรู้ขอรับ
กลางวันแสก ๆ เลยหรือเจ้าคะ
ท่านต้องส่งพรุ่งนี้ไม่ใช่หรือขอรับ
- ไม่มีเวลาแล้วนะขอรับ - ก็จริง แต่ว่า...
("ตัวแทนแห่งรักคนสุดท้ายของโชซอน")
ตัวแทนแห่งรักในนิยายเรื่องนี้ น่าทึ่งมากเลยใช่ไหมล่ะเจ้าคะ
มีอนาคตที่สดใส ด้วยคะแนนสอบรับราชการแท้ ๆ
แต่กลับยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อความรัก
ที่สืบสวนการตายขององค์หญิงเป็นสิบปี ก็น่าประทับใจอยู่หรอก
แต่ถึงกับดื่มยาพิษ เพื่อช่วยนายหญิงที่ตัวเองรัก
แบบนี้เรียกว่าความรักมาเองเลย มิใช่หรอกหรือเจ้าคะ
แต่สุดท้าย...
นายหญิงคนนั้นก็ตายอยู่ดีนี่
ในนิยายบอกว่าฆ่าตัวตาย
แต่แม่สามีฆ่านางใช่หรือไม่
ก็เป็นไปได้สูงนะ
บ้านอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ฮวงจุ้ยไม่ดีน่ะ
ก็เป็นแค่เรื่องที่แต่งขึ้นมาน่า
ใครบอก
นี่เป็นเรื่องราวความรัก ของใต้เท้าราชบุตรเขยผู้ล่วงลับ...
กับลูกสะใภ้ อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายแน่นอน
ความรักบ้านเจ้าสิ คบชู้ล่ะสิไม่ว่า
จะเป็นการคบชู้ได้อย่างไร เป็นม่ายกันทั้งคู่นะเจ้าคะ
ไม่ว่าอย่างไร นี่ก็คือ...
ความรักเจ้าค่ะ ความรัก
เจ้าพูดอะไรน่ะ
ไม่เหนื่อยหรือขอรับ
ข้าหนัก
เดี๋ยวสิ หมายถึงท้องหรือขอรับ
จะบ้าหรือ เพิ่งจะเดือนเดียวเอง
ข้าหมายถึงหัวเจ้าหนักน่ะ
เดี๋ยวสิ ท่านหญิง
นี่เบื่อข้าแล้วหรือขอรับ
ไม่ใช่เสียหน่อย
ข้าต้องจดจ่อกับการปักผ้าน่ะ
สำหรับท่านหญิง การปักผ้าสำคัญกว่า...
หรือข้าสำคัญกว่าขอรับ
เจ้าบ้า...
เดี๋ยวเด็กในท้องก็ได้ยินหรอกขอรับ
ไม่รู้ว่าใครเป็นเด็กน้อยกันแน่
จะไปร้านขายยาหรือขอรับ
ให้ข้าพาไปนะขอรับ
ข้าไปเองได้ เจ้าอยู่ข้าง ๆ ทูรีเถิด
เอ่อ แต่ว่า...
ท่านแม่ขอรับ ข้า...
ท่านแม่ เดินทางปลอดภัยนะขอรับ
ชอบข้าขนาดนั้นเลยหรือ
อืม
เดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าเจ้ากลัวเมียนะ
ก็ให้พูดกันไปเถิด ข้าไม่กลัวหรอก
ข้าเป็นคนสลับตัวเจ้าสาว ในงานแต่งเชียวนะ
ตราบใดที่ท่านไม่ตำหนิข้า ข้าก็ไม่เป็นไรหรอกขอรับ
คิดถึงแม่นางยอจูจัง
ท่านคิดว่าสองคนนี้...
ไม่ควรได้พบกันหรือไม่ขอรับ
ถึงอย่างไร ทั้งสองก็มีเนื้อคู่ของตนอยู่แล้ว
อย่างที่คนรุ่นก่อนกล่าวไว้...
ทั้งสองเพิ่งจะเริ่มสนทนากันเอง
คงได้โต้รุ่งกันอีกเป็นแน่
ข้าว่าเรื่องการนอนของเรา...
ก็ลืมไปได้เลย
หม่อมฉันคิดว่า ทั้งสองมีสิทธิ์อยู่ด้วยกันเพคะ
("ตัวแทนแห่งรักคนสุดท้ายของโชซอน")
เรื่องนี้ช่างโหดร้ายจริง ๆ ขอรับ
พวกเขาตายทั้งคู่เลยได้อย่างไร
ปกติ นิยายจะจบแบบเศร้า ๆ
จะได้ติดอยู่ในใจผู้อ่านไปแสนนานเพคะ
แต่ถึงอย่างไร ข้าก็ชอบตอนจบที่มีความสุขมากกว่านะ
หม่อมฉันก็เช่นกันเพคะ
ว่าแต่ คิดว่าทั้งสอง จะได้พบกันหรือไม่เพคะ
คงจะได้พบนะขอรับ
("ตัวแทนแห่งรักคนสุดท้ายของโชซอน")
เล่มนั้นมีคนจองแล้วขอรับ
วางลงเถิด
"ด้วยการสัมผัสอย่างไม่ทันตั้งตัว ของนายหญิง..."
นิยายไร้แก่นสารเช่นนี้ คงเป็นที่นิยมในช่วงนี้สินะ
บ่าวรับใช้หรือ
มาทำอะไรที่นี่หรือพ่ะย่ะค่ะ
คือว่า...
ข้ามาพบหนอนหนังสือที่หมกตัว...
อ่านหนังสืออยู่ที่นี่ทั้งวันน่ะ
เชิญทางนี้
เอานี่ไป
ทางนี้พ่ะย่ะค่ะ
- อะไรกัน - ระวังหัวด้วย
ให้ไปทางไหน
ที่นี่...
ใต้เท้า
รีบมาเถิดขอรับ
มีแขกคนสำคัญมาขอรับ
อยู่ในที่ผิดกฎหมายเช่นนี้ ได้อย่างไรกัน
มาทำอะไรในที่ซอมซ่อเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ
ข้ารู้สึกไม่สบอารมณ์ ที่ต้องเงยหน้ามองเจ้า
- นั่งลงเถอะ - พ่ะย่ะค่ะ
หมอยูบอกว่า
เจ้าหายดีเป็นปลิดทิ้งแล้วนะ
ไม่คิดว่าควรกลับไปทำงานหรือ
กระหม่อมยังเจ็บปวดใจอยู่พ่ะย่ะค่ะ
ทุกคนล้วนมีบาดแผลในใจกันทั้งนั้น ใช่หรือไม่
พ่ะย่ะค่ะ
ในบันทึกเขียนว่าเจ้าตายไปแล้ว
ข้าจึงเตรียมตัวตนใหม่ไว้ให้เจ้า
พัคมุนซูหรือ
เขาคือผู้ตรวจการลับคนก่อน
แต่ดันตายอย่างกะทันหัน หลังจากเจอเสือภูเขา
- ตายอย่างกะทันหันหรือ - ใช่
กระหม่อมเป็นคนแรกที่สืบทอดชื่อนี้ จริงหรือพ่ะย่ะค่ะ
ใช่ ก็ประมาณนั้นแหละ
อาจจะมีอีกหนึ่งหรือสองคน
เขาคือคนที่ห้าพ่ะย่ะค่ะ
อะไรของเจ้า
อย่างไรเสีย คนก่อน ๆ หน้านี้...
ก็ไม่ได้ตายหมดทุกคน ไม่ต้องห่วงหรอก
อีกอย่าง เจ้าไม่ต้องข้องแวะ กับข้าราชการฉ้อฉลด้วย
งานของเจ้า...
คือเดินทางไปทั่วโชซอน
และกวาดต้อนเหล่าชายโสด และหญิงโสดทึนทึก
พวกเขาไม่ใช่โจรป่านะพ่ะย่ะค่ะ
"กวาดต้อน" หรือ
ขอโทษที
กล้าดีอย่างไรมาจ้องหน้าข้า
ลืมไปแล้วหรือ ข้าเป็นกษัตริย์นะ
เอ้า
- ให้ตายสิ - แต่กระหม่อมยังเจ็บปวดใจ...
เลิกพูดเรื่องเจ็บปวดใจ อะไรนั่นได้แล้ว
ข้าเป็นอดีตพ่อตาของเจ้านะ
ออกเดินทางพรุ่งนี้เลย
ไปซะ ข้าหาแม่สื่อให้แล้ว
ไปพบนางเดี๋ยวนี้เลย
นางคงรอนานแล้วเพราะเจ้าป่วย
จองอู
ขอให้มีชีวิตที่ดีนะ
ให้ตายสิ
ข้าจะออกไปได้อย่างไร
ที่นี่มัน...
นี่เป็นบ้านเก่าของข้าเจ้าค่ะ
ข้าอยู่ที่นี่ ตั้งแต่อายุ 8 ขวบถึง 17 ปี
วันนี้อากาศดี เหมาะกับการปล่อยใจนะเจ้าคะ
ใต้เท้า
ท่านหญิง
ทำไมมาช้าเหลือเกินเจ้าคะ
นี่คงเป็นความฝันอีกแล้วสินะขอรับ
หากเป็นความฝัน
ข้าก็ไม่อยากตื่นเลยขอรับ
ใต้เท้า
นี่ไม่ใช่ความฝันเจ้าค่ะ
นี่มัน...
รู้สึกเหมือนจริงเกินไปนะ
ท่านยังมีชีวิตอยู่หรือ
ข้า...
คิดถึงท่านเหลือเกินเจ้าค่ะ
ท่านหญิงรู้ทุกอย่างอยู่แล้วหรือขอรับ
ฝ่าบาททรงมีรับสั่ง ให้ข้าเก็บเป็นความลับเจ้าค่ะ
แต่ในเมื่อทรงรับสั่งว่า อีกไม่นานเราจะได้พบกัน
ข้าจึงอดทนรอเจ้าค่ะ
เช่นนั้น ตอนที่ข้าเห็นท่านที่โรงหมอ ก็ไม่ใช่ความฝันสินะ
ข้าเป็นห่วงและคิดถึงท่านมาก
จึงแอบไปที่นั่นเจ้าค่ะ
เอ่อ คือ...
ฝ่าบาทก็ทรงช่วยท่านไว้เหมือนกันหรือ
ประมาณสองในสิบกระมัง
ได้ยินว่าวันนี้สำนักตุลาการ...
จะประหารชีวิตราชบุตรเขยคยองอุนแจ
ราชบุตรเขยจากโลกนี้ไปแล้ว
ข้ามาบอก เพื่อให้เจ้าตัดสินใจได้ง่ายขึ้น
ท่านแม่
ข้าไม่ยอมตายหรอกเจ้าค่ะ
เจ้าหักหลังบุตรชายข้า
และมอบหัวใจให้ชายอื่น แต่เมื่อต้องเผชิญกับความตาย
เจ้ากลับโยนความรักนั้น ทิ้งได้ง่าย ๆ สินะ
ความรัก...
ไม่ได้พิสูจน์กันด้วยความตายเจ้าค่ะ
ข้าใช้ชีวิตในฐานะคนที่สามีรัก
และจะใช้ชีวิตเช่นนั้นต่อไปเจ้าค่ะ
ดังนั้น
เพียงเพราะข้าชอบพอชายอื่น
ไม่ได้แปลว่าความรัก ที่ข้ามีต่อสามีจะเปลี่ยนไปเจ้าค่ะ
เจ้าคิดว่าใครจะเข้าใจล่ะ
ตลอดชีวิตที่เหลือของเจ้า
ผู้คนจะตราหน้าเจ้าว่า เป็นสตรีที่มีมลทิน
ต่อให้เจ้ายิ้ม คนก็จะพูดถึงเจ้าในทางที่ไม่ดี
หากเจ้าออกไปข้างนอก
คนก็จะนินทาว่าเจ้าไม่รู้จักละอาย
แทนที่จะมีชีวิตเช่นนั้น
ตายอย่างมีเกียรติไม่ดีกว่าหรือ
ข้าไม่สนว่าคนอื่นจะมองข้า...
หรือพูดถึงข้าอย่างไรเจ้าค่ะ
เพื่อคึนซอก
เพื่อสามีข้า และ...
เพื่อใต้เท้า
ข้าต้องมีชีวิตอยู่เจ้าค่ะ
ข้ารู้ว่าเจ้ากล้าหาญ
แต่ไม่นึกเลยว่า เจ้าจะไร้ยางอายถึงเพียงนี้
ต่อให้ชีวิตเจ้ามันน่าสมเพช
แต่คึนซอกทำผิดอะไร
เขาต้องอยู่กับเรื่องอื้อฉาวของแม่ ไปตลอดชีวิตไม่ใช่หรือ
ข้าจะตาย ในฐานะลูกสะใภ้ตระกูลโจเจ้าค่ะ
แต่จองซุนด็อก...
จะไม่มีวันตาย เพราะครอบครัวของนางเด็ดขาด
หากข้าฆ่าตัวตายที่นี่ ใคร ๆ ก็ดูออกว่าเป็นฝีมือท่านแม่
เขาอาจจะยังเด็ก แต่คึนซอกรู้ทุกอย่างเจ้าค่ะ
คุณหนูก็เช่นกัน
ข้าปล่อยให้...
พวกเขาโกรธเกลียดครอบครัวตัวเอง และใช้ชีวิตอย่างเจ็บปวดไม่ได้เจ้าค่ะ
รวมถึงท่านแม่ด้วย
แต่ข้ามารู้ทีหลังว่า...
ในคืนนั้น ฝ่าบาท...
ทรงส่งทหารมาคุ้มครองข้า
ตามคำขอขององค์รัชทายาทเจ้าค่ะ
ดังนั้นจึงนับเป็นประมาณสองในสิบ
แต่ได้ยินว่า ถึงขั้นจัดงานศพของท่านแล้ว
หลอกทุกคนได้อย่างไรขอรับ
ข้าใช้อุบายเจ้าค่ะ
"อุบาย" หรือ
ท่านแม่
อืม เข้ามาสิ
ท่านย่าบอกว่า ข้าจะไม่ได้เจอท่านแม่อีกแล้ว
จริงหรือขอรับ
ไม่จริงหรอก
แม่ของเจ้ายังมีชีวิตอยู่
เราเจอกันได้ทุกเมื่อนั่นล่ะ
นึกแล้วเชียวขอรับ
เป็นเพราะแม่คนนี้
เจ้าถึงต้องลำบากมากเลยนะ
ไม่หรอกขอรับ
เหมือนท่านแม่พบอาภรณ์ติดปีกแล้ว ข้าดีใจจริง ๆ ขอรับ
เพราะฉะนั้น ไม่ต้องห่วงข้าหรอก
ช่วยหาคู่ครองดี ๆ ให้ผู้คนเถิดนะขอรับ
ขอบใจนะ
ลูกแม่
โตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน
เช่นนั้น คึนซอก ก็อยู่บ้านคนเดียวหรือขอรับ
เปล่าเจ้าค่ะ
อยู่ที่บ้านอาของเขาเจ้าค่ะ
เขาก็มาเยี่ยมข้าที่นี่เป็นครั้งคราว
คนที่อยู่บ้านหลังนั้นคนเดียว...
คือท่านแม่เจ้าค่ะ
ข้าคิดไม่ผิดจริง ๆ
(รายชื่อชายโสดและหญิงโสดสูงวัย ในแปดจังหวัด)
เราจะเดินทางไปทั่วทั้งแปดจังหวัด เพื่อจับคู่กันขอรับ
แค่นี้ข้าก็ตื่นเต้นแล้วเจ้าค่ะ
แต่ก่อนหน้านั้น มีเรื่องที่สำคัญกว่าขอรับ
อะไรหรือ
เราจะแต่งงานกันเมื่อไรดีขอรับ
ท่านผู้ตรวจการกำลังตอแย แม่ค้าหาบเร่ม่ายอยู่หรือเจ้าคะ
ตั้งใจทำงานหน่อยสิเจ้าคะ
พอคิดถึงการแต่งงานของเรา ข้าก็จดจ่อไม่ได้เลยขอรับ
เช่นนั้น...
ก่อนที่จะแต่งงานกัน
มามีความสัมพันธ์แบบคนรักกันก่อน ดีหรือไม่เจ้าคะ
"ความสัมพันธ์แบบคนรัก" หรือ
ว่ากันว่าคนโง่เขลา
ที่ควบคุมความรู้สึกตัวเองไม่ได้ จะมีความสัมพันธ์แบบคนรัก...
ในโชซอนตอนนี้
มีคนโง่เขลาไปกว่าเราอีกหรือเจ้าคะ
ดังนั้น
มาเริ่มกันจากความสัมพันธ์แบบคนรัก ที่ชวนให้ใจเต้นในนิยายกันเถิดเจ้าค่ะ
ขณะที่หาคู่ครองดี ๆ ให้ผู้อื่น
ความสัมพันธ์แบบคนรัก ที่ชวนให้ใจเต้นหรือ
ดีเลยขอรับ
(ขอขอบคุณที่รับชม The Matchmakers)
(โปรดมีรักอย่างที่ใจต้องการเถิด)
(The Matchmakers)