ตอนนี้หรือขอรับ
(คิมโอบง อายุ 28 ปี พ่อบ้านของจองอู)
หลังจากข้าแต่งงาน นายท่านของข้าก็ยิ่งน่าสงสารกว่าเดิม
เขาจะไม่ได้สัมผัสความสุข ของความรักในวัยนั้น
และจะต้องเป็นม่ายไปจนแก่เฒ่า
แทนที่จะเป็นข้าราชการ
ข้าหวังว่านายท่านจะได้แต่งงาน หลังเสร็จสิ้นจากจับคู่คราวนี้ขอรับ
เขาจะได้รู้สักทีว่า มันโหดร้ายแค่ไหน...
ที่ต้องให้ลูกน้องที่เพิ่งแต่งงาน...
ทำงานล่วงเวลาในวันประสูติ พระพุทธองค์แรกหลังแต่งงาน
ช่วยตัดสิ่งที่ข้าพูดออกไปด้วยนะขอรับ
ข้าเริ่มได้เลยหรือเจ้าคะ
นึกถึงนายหญิงเล็กทีไร ก็กังวลเหลือเกินเจ้าค่ะ
นางไม่รู้ว่าแม่สามีตัวเอง น่ากลัวแค่ไหน
ยังไปเดินเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอกตลอด
อะไรนะ
ท่านยังไม่รู้หรือเจ้าคะ
ที่นางฆ่าลูกสะใภ้คนโต...
และได้รับศักดิ์ เป็นสตรีผู้ทรงเกียรติน่ะเจ้าค่ะ
โอ๊ย น่ากลัวจริง ๆ
คือ...
อย่าบอกว่าข้าเป็นคนบอกท่านนะเจ้าคะ
เอาล่ะ รับไป
นี่มันเป็นดอกบัวตรงไหนหรือขอรับ
อะไรนะ
ไม่ได้การล่ะ
พรุ่งนี้เราไปซื้อที่ตลาดก็ได้
ซื้อสักดอกดีไหม
มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือ
ส่วนนายหญิงเล็กน่ะ
นางคือคนที่แก่นแท้ ทำมาจากความรักเจ้าค่ะ
(ตอนที่ 4: ใช้เวลา 4.5 วินาทีในการตกหลุมรัก)
ผ้าคลุมยาวสามผืนหรือเจ้าคะ
เว้นผืนนี้ไว้ผืนหนึ่ง แล้วปักอีกสองผืนที่เหลือ
ให้ช่างคนก่อนปักให้ทีนะ
ผืนหนึ่งของข้า อีกผืนของท่านพี่
แล้วผืนที่เหลือของใครหรือเจ้าคะ
ไม่ใช่ของเรา ของว่าที่เจ้าสาวต่างหากเจ้าค่ะ
คุณหนูมีผ้าคลุมยาว หลายผืนแล้วนี่เจ้าคะ
แต่เวลาข้าลองใส่ มันไม่ค่อยสวยเท่าไรเลย
ซื้อผืนใหม่ให้ข้าบ้างสิเจ้าคะ
ว่าแต่ นายหญิงต้องการ ใช้ด่วนหรือเจ้าคะ
ที่จริง ช่างปักผ้า...
เป็นหญิงสูงศักดิ์ ที่อาศัยอยู่ที่หุบเขานัมซาน
จะได้ปักเองใช้เองเสียแล้ว
แต่ตระกูลนั้นกำลังมีปัญหา
ข้าเลยไม่แน่ใจว่า จะฝากนางได้ไหมเจ้าค่ะ
หมายความว่าอย่างไร
นายหญิงของบ้านนั้นเริ่มเลอะเลือน
และไม่ยอมให้ลูกสาวออกเรือน
นางเลยถูกเจ้าหน้าที่จับตัวไปเจ้าค่ะ
อะไรนะ
ท่านพี่ ไม่ได้นะ
ได้เวลาอาหารเย็นแล้ว
ตายจริง
ช่วยเล่ารายละเอียดให้ข้าฟังที
ท่านแม่ข้าจะเป็นอาชญากรได้อย่างไร
นางทำผิดอะไรเจ้าคะ
ตามกฎหมายแล้ว
หากสตรีใดไม่สามารถแต่งงานได้ ก่อนอายุ 24 ปี เนื่องจากเหตุผลอื่น
นอกจากความยากจน
พ่อแม่ของนางจะต้องรับผิดชอบ
ดังนั้น ถึงจะต้องไปเป็นอนุภรรยา
แต่เมื่อมีโอกาสหมั้นหมายขึ้นมา
หากพ่อแม่ปฏิเสธ จะถือเป็นความผิดทางอาญา
ฉะนั้น ในฐานะเสนาบดีฝ่ายปกครอง
ข้าขอตัดสินให้ลงโทษแม่นางโจ ด้วยการโบย 30 ที
ท่านเสนาบดีฝ่ายปกครอง ท่านแม่ข้าป่วยเจ้าค่ะ
ข้ากำลังจัดการ เรื่องการแต่งงานของตัวเองอยู่
โปรดถอนคำพิพากษาด้วยเจ้าค่ะ
เมื่อสามปีก่อน ตอนที่เหล่าคนโสดออกเรือนกัน
เจ้าก็พูดแบบนี้ไม่ใช่หรือ
ดูจากภาพนี้ ข้าว่าปัญหาอยู่ที่แม่ของเจ้านะ
คราวนี้ข้าไม่ปล่อยไปแน่
แต่ว่า แม่นางโจ หากท่านอนุญาต ให้บุตรสาวท่านสมรสเสียตอนนี้
ข้าจะทำเป็นว่า เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
ถึงลูกสาวข้าจะต้องการแบบนั้น
ข้าก็จะไม่มีวันยอมรับ การแต่งงานนี้เด็ดขาด
ท่านแม่
แม่ของแมงฮานา ถูกสำนักเขตเมืองหลวงจับไปแล้วขอรับ
นางเป็นลูกกตัญญู
นางจะไม่ยอมให้แม่ ถูกปฏิบัติเช่นนั้นแน่
ไม่อยากเชื่อเลยว่า...
ในที่สุดข้าก็ได้สิ่งที่ต้องการ เพราะคยองอุนแจ
(ไม่กี่วันก่อน)
มาดื่มกันเถิด
ไม่เอาน่า
เจ้าน่าจะได้เห็นว่า ใต้เท้าฝ่ายซ้ายโกรธแค่ไหน
ถึงข้าจะไม่ใช่ลูกน้องเขา แต่เขาก็เอาแต่สั่งข้าให้ทำนู่นทำนี่
ถึงอย่างไร เขาก็ต้องทำตาม คำสั่งท่านพี่ข้าอยู่ดี
นี่ รับเหล้าของข้าไปสักจอก แล้วสงบสติอารมณ์ก่อนเถิด
เมื่อองค์ชายจินซองขึ้นครองราชย์
มิใช่ใต้เท้าฝ่ายซ้าย แต่เป็นใต้เท้ากลาโหมมิใช่หรือขอรับ
ที่จะได้ขึ้นเป็นพระมาตุลาของฝ่าบาท
- ใช่ - ท่านพูดถูกขอรับ
- ให้ตายสิ - ถูกแล้ว
- ใช่ขอรับ - ถูกแล้ว
เดี๋ยวเถอะ เจ้าพวกโง่
เจ้าเอาเรื่องจริง...
มาพูดเช่นนั้นได้อย่างไร
จริงแท้แน่นอน
- มาดื่มกัน - ให้ตายสิ
ว่าแต่
การจับคู่ให้พวกคุณหนูทึนทึก ของคยองอุนแจเป็นอย่างไรบ้าง
ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว
ข้าหวังว่าอย่างน้อยบุตรสาวคนโต ตระกูลนั้นจะได้ออกเรือนเสียที
อายุนางก็ปาเข้าไป 24 แล้ว
แล้วมันทำไมหรือ
หากสตรีไม่แต่งงานก่อนอายุ 24 ปี
ด้วยเหตุผลอื่นนอกจากความยากจน พ่อแม่ของนางอาจถูกลงโทษได้
ข้าเองก็อาจถูกลงโทษเช่นกัน
ข้า...
อาจช่วยแก้ปัญหาให้เจ้าได้
ข้าจะรับลูกสาวคนโต ของแมงผู้คงแก่เรียน
มาเป็นอนุภรรยาของข้าเอง
อนุภรรยาหรือขอรับ
แต่นางมีข่าวลือมากมายเหลือเกิน
ข่าวลือที่ว่า นางถูกผีสาวพรหมจรรย์เข้าสิง
ข้าเป็นคนเริ่มเองล่ะ
เพราะหญิงทึนทึกพวกนั้น ทำตัวน่าหลงใหลนัก
ข้าเลยอยากสั่งสอนพวกนาง
อ๋อ นั่นคือแผนของท่านสินะ
ท่านมองภาพรวมไว้ในใจแล้ว
ช่างชาญฉลาดเสียจริง
ความปรารถนาในสตรี...
คือจิตวิญญาณที่บุรุษพึงมีมิใช่หรือ
ท่านพูดถูก
ท่านต้องรีบกลับออกมานะขอรับ
นายหญิง ข้าคือแม่นางยอจูเจ้าค่ะ
คุณหนูฮานากับข้า จะจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จก่อนเที่ยง
ช่วยถ่วงเวลาให้เรา ก่อนท่านจะถูกตัดสินโทษด้วยนะเจ้าคะ
โอ๊ะ ท่านพี่
เจ้ามาทำอะไรที่นี่เพลานี้
ข้ารู้ ข้ายังต้องกลับไป ให้ทันมื้อเช้าอีก
แต่ข้ามีเรื่องด่วนอยากขอร้อง
เรื่องอะไรหรือ
มีสตรีนางหนึ่ง ถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม
ช่วยเปิดประตู สู่กลองร้องทุกข์ให้ทีเถิด
ออกไปแต่เช้าเลย ทำไมยังไม่กลับมาอีกนะ
โอ๊ย ไม่รู้ด้วยแล้ว ข้าเองก็ทำเต็มที่แล้วนะ
เยจินจอมขี้เซา ตื่นเช้ามาส่งพ่อเสียด้วย
วันนี้พระอาทิตย์ขึ้น ทางทิศตะวันตกหรือไร
ท่านแม่ไม่อยู่นี่เจ้าคะ
ข้าก็ควรมาส่งท่านพ่อสิเจ้าคะ
เดินทางปลอดภัยนะเจ้าคะ
อ้อ แล้วแม่คึนซอกล่ะ
ตอนกินข้าวเช้าก็ไม่เห็นนะ
อ๋อ คือท่านพี่ไม่สบาย...
เจ้าไปไหนมาแต่เช้า
ไปค้างคืนที่อื่นมางั้นหรือ
ค้างคืนอะไรกันเจ้าคะ
ข้าไปเช็ดเบาะในเกี้ยว ของท่านพ่อมาเจ้าค่ะ
น่าจะให้ข้ารับใช้ทำสิ
ท่านพ่อจะนั่งทั้งที ข้าก็อยากทำให้เองเจ้าค่ะ
ในเมื่อแม่เยจินไม่อยู่ เจ้าก็เป็นนายหญิงของบ้านนี้
ดูแลบ่าวรับใช้...
และดูแลแขกให้ดีเป็นพิเศษด้วยล่ะ
เจ้าค่ะ ท่านพ่อ
ท่านแม่ ทานเถอะเจ้าค่ะ
ในสถานการณ์แบบนี้ ต้องทานเยอะ ๆ และเข้มแข็งไว้นะเจ้าคะ
ข้ารู้แล้ว
ให้ตายสิ
ทำไมกฎหมายถึงได้เส็งเคร็งนัก
นึกว่าแม่นางยอจูกับท่านพี่ จะไกล่เกลี่ยได้เสียอีก ไปไหนกันแล้ว
ได้เวลาตัดสินโทษของท่านแล้ว
ข้ายังไม่ได้กินอะไรเลย รอก่อนนะ
อะไรนะ
นางจะกินเยอะแค่ไหนกัน ทำไมชักช้านัก
เชิญนั่งตรงนี้ก่อนขอรับ
มัวทำอะไรอยู่ รีบมาสิ
ว่าอย่างไร
ไตร่ตรองทั้งคืนจนเปลี่ยนใจหรือ
ข้ายอมโดนโบยจนตายดีกว่า
ข้าจะไม่เปลี่ยนใจหรอก
ลงโทษนางได้
- ขอรับ - ขอรับ
- ให้ตายสิ - ท่านแม่
เสนาบดีฝ่ายกลาโหม ขุนนางของแผ่นดินนี้
มิได้ทำหน้าที่ของตน ในการดูแลราษฎรในช่วงภัยแล้ง
แต่กลับหลอกเอาเงินพวกเขา ด้วยการปล่อยกู้ดอกเบี้ยสูง
โดยพรากลูกสาวที่ยังเยาว์วัย ของพวกเขาไป
แทนที่จะเป็นดอกเบี้ยเพคะ
ความมักมากในกามของเขายังไม่จบแค่นั้น
เขายังใช้กฎหมายเป็นข้ออ้าง
เพื่อบังคับให้ข้าไปเป็นอนุภรรยา
สิ่งเดียวที่ข้าต้องการ...
คือรับใช้แม่เลี้ยงเดี่ยวที่ตาบอด ในฐานะลูกสาวคนโต
เรื่องนี้กลายเป็นความผิด ของนางได้อย่างไรเพคะ
ตายจริง เกิดอะไรขึ้น
นางเปิดโปงเรื่องเงินกู้ดอกเบี้ยสูง ที่เสนาบดีกลาโหมปล่อยออกมาน่ะ
ให้ตายสิ ช่างน่าภูมิใจเสียจริง
- ตายจริง - นางทำแบบนี้ทำไม
- ให้ตายสิ - ทางนี้
หยุดการลงโทษ
มีผู้ตีกลองร้องทุกข์เรื่องแม่นางโจ
การลงโทษของนางจะถูกระงับไว้ จนกว่าการสอบสวน...
โดยสำนักตุลาการจะเสร็จสิ้น ตามพระบรมราชโองการ
พระบรมราชโองการหรือ
นี่มันจะไม่มีปัญหาทางกฎหมายใช่ไหม
บ้าเอ๊ย ข้าอาจจะเดือดร้อน...
ที่พยายามช่วยใต้เท้ากลาโหมก็ได้
- ปล่อยนางไปเดี๋ยวนี้ - ขอรับ
ท่านแม่ ไม่เป็นไรใช่ไหมเจ้าคะ
- จ้ะ - โล่งอกไปทีนะเจ้าคะ
นังเด็กอวดดี
กล้าใช้กลองร้องทุกข์ได้อย่างไร
นายหญิงแห่งวัดซอนฮวาผู้ทรงเกียรติ และน่านับถือส่งจดหมายมาขอรับ
ท่านพี่น่ะหรือ
นางรู้เรื่องแล้วหรือ
(วัดซอนฮวา)
เขาเพิ่งพาอนุภรรยานางหนึ่ง เข้าบ้านมาได้ไม่นาน
(แม่ของเสนาบดีกลาโหม)
ดูท่าว่าเขาคงอยากจัดการเรื่องนี้ ระหว่างที่ข้าอยู่ที่นี่เจ้าค่ะ
อย่ากังวลเกินไปเลยเจ้าค่ะ
ข้าบอกเขาไปทางจดหมายแล้วว่า...
อย่าพูดหรือโต้ตอบอะไร
ในสถานการณ์แบบนี้
เจ้าจะนิ่งเฉยงั้นหรือ
ท่านพี่บอกให้ข้าอยู่เงียบ ๆ น่ะ
สตรีจะไปรู้อะไรเรื่องการเมือง ทำไมถึงไปฟังนางล่ะ
ก็ท่านพี่บอกว่า...
เขาไม่ได้ทำอะไรผิดในแง่ของกฎหมาย
อีกอย่าง คงยากจะพิสูจน์ข่าวลือ...
ที่ว่าเขาปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยสูง
หากไม่ตอบโต้เรื่องเช่นนี้ จะเป็นการดีที่สุดเจ้าค่ะ
สถานการณ์ตอนนี้ดูย่ำแย่นัก...
ทั้งในวังและนอกวัง
หากเจ้าไม่ให้คำอธิบายที่น่าเชื่อถือ
ฝ่าบาทจะทรงตำหนิ เรื่องเงินกู้ดอกเบี้ยสูงที่เจ้าปล่อย
ท่านมีแผนอะไรไหมขอรับ
ข้าเตรียมการไว้แล้ว
เจ้าไปที่...
คยองอุนแจได้เลย
คยอง...
ขอรับ
(คยองอุนแจ)
ยืนทำหน้าน่าสงสารเข้าไว้
หากข้าช่วยเขาในครั้งนี้
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย จะหาตำแหน่งนอกเมืองให้ข้า
ข้าขอร้องล่ะ
สำหรับเจ้า การแก้ต่างให้เรื่องแบบนี้ มันง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากนี่
หากเกิดอะไรขึ้นกับข้า ที่เป็นบุตรชายคนโต
ตระกูลเราจบเห่แน่
คิดดูสิว่าท่านพ่อผู้ล่วงลับ จะโกรธแค้นเจ้าเพียงใด
ข้าต้องคอยตามล้างตามเช็ด ให้ท่านพี่ไปถึงเมื่อไรขอรับ
ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
คิดเสียว่าทำเพื่อหลานสาว หลานชาย และพี่สะใภ้ที่ท้องอยู่ก็ได้
เดินเร็ว ๆ สิ
ปล่อยข้าลง
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย เล่าเรื่องท่านให้ข้าฟังแล้วขอรับ
ข้านี่ดวงซวยเสียจริง
แล้วอย่างไร เจ้าหาข้ออ้าง มาปัดความรับผิดชอบได้หรือไม่
เรื่องคราวนี้ร้ายแรงนัก
คงต้องใช้เงินไม่น้อยเลย
จะไม่เป็นไรหรือขอรับ
จะเท่าไร ข้าก็จ่ายได้
ดังนั้น...
แค่หาข้ออ้างให้ข้าก็พอ
ตั้งแต่ปีที่แล้ว ภัยแล้ง...
ทำให้...
ข้า...
ข้าน่าจะยังไม่ได้พูดอะไรผิดเลยนะ
"ตั้งแต่ปีที่แล้วจนถึงปีนี้"
"จนถึงปีนี้" หายไปมิใช่หรือขอรับ
ถ้าลืมเสียตั้งแต่ส่วนแรก
จะกล่าวทั้งหมดนั่น ต่อหน้าฝ่าบาทได้อย่างไรขอรับ
เจ้าตัดให้สั้นลงหน่อยได้ไหม
ตัดให้สั้นกว่านี้ไม่ได้แล้วขอรับ
ไม่ว่าข้ออ้างนี้จะน่าเชื่อถือเพียงใด
ข้าที่เป็นทหารมาตั้งแต่แรก จะจำทุกอย่างที่เจ้าเขียน...
ภายในคืนเดียวได้อย่างไรกัน
จริงสิ
ถ้าทำแบบนี้ล่ะขอรับ
อย่างไรหรือ
แมงฮานา บุตรสาวคนโตของแมงซังชอน
อดีตบัณฑิตซองกยุนกวาน
ได้ตีกลองร้องทุกข์เมื่อวานนี้
และประท้วงพฤติกรรมชั่วร้าย ของเสนาบดีกลาโหม
เสนาบดีกลาโหม มีอะไรจะพูดไหม
ฝ่าบาท
กระหม่อมมี...
จู่ ๆ เสนาบดีกลาโหม ก็เกิดเป็นหวัดขึ้นมา
จึงไม่สามารถพูดได้พ่ะย่ะค่ะ
เขาจึงได้เขียน...
คำแถลงการณ์เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ ก่อนเข้ามาในท้องพระโรงพ่ะย่ะค่ะ
อย่างนั้นหรือ
ถ้าอย่างนั้น หัวหน้าราชเลขานุการ
ก็อ่านคำให้การของเขาสิ
พ่ะย่ะค่ะ
"กระหม่อมขอแถลงว่า..."
"เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพราะการอุทิศตน เพื่อรับใช้ของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ"
อะไรนะ
การรับอนุภรรยาและให้กู้ดอกเบี้ยสูง ถือเป็นการอุทิศตนอย่างไร
หา
อ่านต่อสิ
พ่ะย่ะค่ะ
"ราษฎรไม่สามารถจ่ายคืนธัญพืช..."
"ที่ยืมไปเมื่อปีที่แล้วได้ เนื่องจากภัยแล้งต่อเนื่อง"
"หนำซ้ำยังมายืมธัญพืชเพิ่มอีก"
"กระหม่อมจึงให้ราษฎร ยืมธัญพืชมาอย่างต่อเนื่อง..."
"ตั้งแต่ปีที่แล้วจนถึงปีนี้"
"และรับเงินตอบแทน มาเพียงเล็กน้อยพ่ะย่ะค่ะ"
เจ้ายังไม่ได้จ่ายคืน ส่วนที่ยืมไปเมื่อปีที่แล้วเลย
เจ้าไม่มีสิทธิ์ยืมเพิ่มแล้ว
ข้าขอแค่พอให้ ถึงช่วงเก็บข้าวบาร์เลย์ก็พอขอรับ
ครอบครัวข้าจะอดตายกันแล้วขอรับ
เจ้ายืมจากเสนาบดีกลาโหมก็ได้
แต่เขาคิดดอกเบี้ยมากกว่าสองเท่าเลย
ต่อไป
"ในขั้นตอนการชำระหนี้"
"คิมแทจิน อดีตชาวนาผู้เช่าบ้านข้า"
"ขอจ่ายหนี้..."
"ด้วยการยกลูกสาวให้ เข้ามาเป็นคนในตระกูลของกระหม่อม"
"กระหม่อมรับข้อเสนอของคิมแทจินมา และช่วยปลดหนี้ให้เขา"
"กลายเป็นจุดเริ่มต้น ของความเข้าใจผิดนี้พ่ะย่ะค่ะ"
ลูกสาวเจ้าคือดอกเบี้ย ดังนั้นเจ้าต้องคืนเงินต้นมา
- ใต้เท้า อย่าทำแบบนี้เลยขอรับ - ลูกแม่
- ไม่นะ - แม่
ไม่นะ ที่รัก ลูกสาวเรา
ไม่นะ อย่าทำแบบนี้
- อย่าเอาลูกสาวข้าไป - ไม่นะ ได้โปรด...
อย่าเอาลูกสาวข้าไป
เป็นเช่นนั้นเองหรือ
"และกระหม่อมอยากรับแมงฮานา มาเป็นอนุภรรยา..."
"ในฐานะข้าราชบริพาร ผู้ภักดีพ่ะย่ะค่ะ"
"ตั้งแต่สมัยกษัตริย์องค์ก่อน"
"ราษฎรกล่าวกันว่าโรคระบาด..."
"และภัยธรรมชาติเกิดขึ้น..."
"เมื่อความขุ่นเคืองของประชาชน เพิ่มพูนขึ้นพ่ะย่ะค่ะ"
"ในบรรดาความขุ่นเคืองเหล่านั้น ความขมขื่นของหญิงโสดทึนทึก..."
"คือความขมขื่นที่ล้ำลึกที่สุด"
"นางกำลังจะอายุ 24 ปี"
"แต่กลับไม่มีโอกาสได้แต่งงาน..."
"เพราะข่าวลือเรื่องการกระทำของนาง"
"กระหม่อมจึงตัดสินใจเสียสละตัวเอง"
"และรับแมงฮานาเข้ามาในตระกูล"
"เพื่อลดความขุ่นเคืองใจ ของราษฎรพ่ะย่ะค่ะ"
ข้าหลงเข้าใจผิดไปชั่วขณะ
ทั้งที่ท่านห่วงใย อาณาจักรนี้อย่างสุดซึ้งแท้ ๆ
ข้าซาบซึ้งในความภักดีของท่านนัก
ข้าขอมอบผ้าฝ้ายให้ท่านสิบม้วน
ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต อ่านแถลงการณ์ที่เหลือพ่ะย่ะค่ะ
"ที่เหลือ" หรือ มันจบแค่นั้นนี่
อะไรนะ
เอ่อ...
เสนาบดีฝ่ายกลาโหม ท่านไม่ค่อยสบายนี่
ท่านไม่ต้องฝืนพูดหรอก
อ่านต่อเถอะ
"คนโง่เขลาเหล่านี้ ไม่เข้าใจเจตนาอันลึกซึ้งของกระหม่อม"
"ดังนั้น กระหม่อมจะเปลี่ยน..."
"วิธีแสดงความจงรักภักดีของกระหม่อม เพื่อให้เท่าเทียมกับพวกเขาพ่ะย่ะค่ะ"
"แมงฮานา..."
"อายุยังไม่เกิน 24 ปี ตามที่กฎหมายกำหนดไว้"
กระหม่อมจะสนับสนุน ให้นางแต่งงานก่อนสิ้นปี
และกำชับให้ผู้ที่ยืมธัญพืช...
จากสำนักราชการและกระหม่อม ไปเมื่อปีที่แล้ว...
จ่ายคืนเพียงเงินต้นเท่านั้น
"และผู้ที่ยืมในปีนี้..."
"จะไม่ต้องจ่ายดอกเบี้ยใด ๆ ทั้งสิ้น"
"แต่ในส่วนที่สำนักราชการ ต้องคิดดอกเบี้ย"
"กระหม่อมจะจ่ายด้วยเงินของกระหม่อม"
"ทรัพย์สินของกระหม่อมเอง"
"เพื่อลดความแตกต่างพ่ะย่ะค่ะ"
เจ้าหน้าที่...
ของสำนักตุลาการ จงช่วยเหลือเสนาบดีกลาโหม...
ด้านการบริหารจัดการ ขณะปฏิบัติตามคำมั่นสัญญา
แล้วคอยรายงานผลให้ข้า...
อย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง
กระหม่อมจะดำเนินการทันทีพ่ะย่ะค่ะ
ทันทีเลย
แหม
ให้ตายสิ
เฮอะ
กว่าข้าจะสั่งสมทรัพย์สมบัติมาได้
ชิมจองอู
ข้าจะทำลายเจ้าให้ยับ
เจ้าให้ความชอบธรรมกับคดีของเขา ตั้งแต่ส่วนแรกแล้ว
เหตุใดถึงเสนอทางออก ที่เขาไม่ได้ร้องขอล่ะ
การกระทำแหวกแนวเป็นสิ่งจำเป็น...
เพื่อเปลี่ยนเรื่องอื้อฉาวนี้ ให้เป็นเรื่องน่าประทับใจขอรับ
ใต้เท้ากลาโหมเองก็ตกลงจะทำเช่นนั้น ล่วงหน้าแล้วเช่นกัน
ข้าไปตกลงตอนไหน
เรื่องคราวนี้ร้ายแรงนัก
คงต้องใช้เงินไม่น้อยเลย
จะไม่เป็นไรหรือขอรับ
ข้านึกว่าเจ้าต้องการค่าตอบแทน ที่คิดข้ออ้างนี้ขึ้นมาเสียอีก
เช่นนั้น เจ้าก็ควรพูดให้ชัดเจนสิ
ข้าจะพูดให้ชัดเจนกว่านั้น ได้อย่างไรล่ะขอรับ
ข้าหมายถึง
เขาพูดไม่ชัดเจนจริง ๆ นะขอรับ
เช่นนั้น ข้าขอตัวก่อนขอรับ
นั่น...
ท่านเห็นเขายิ้มไหมขอรับ
เจ้านั่นจงใจเล่นงานเรา แต่แรกแล้วขอรับ
เพราะเจ้าจำไม่ได้ มันถึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
ถ้าเจ้าจำไม่ได้
อย่างน้อยที่สุด ก็ควรอ่านรายละเอียดให้หมดสิ
มันยาวเกินไป
วันนี้ท่านคงลำบากแย่เลยเจ้าค่ะ
ได้ยินมาว่า เจ้าบอกให้ฮานาตีกลองร้องทุกข์
เรื่องคราวนี้ ข้าติดหนี้บุญคุณเจ้าอย่างใหญ่หลวง
ขอบใจมากนะ
ที่จริง ท่านผู้ตรวจการ มีส่วนช่วยยิ่งกว่าข้าอีกเจ้าค่ะ
เขาไปที่วังและถวายฎีกา ต่อฝ่าบาทโดยตรงเลยเจ้าค่ะ
ตาแก่หงำเหงือกจากพุกชนนั่นน่ะหรือ
(หนึ่งวันก่อน)
(สองวันก่อน)
(สามวันก่อน)
ตกใจหมด
นายท่านอยู่เบื้องหลัง เรื่องนี้หรือเจ้าคะ
พูดเรื่องอะไรน่ะ
หากสตรีใดไม่อาจสมรสหลังอายุ 24 ปี
บุพการีของนางจะถูกลงโทษตามกฎหมาย
ข้าถามว่าท่านเป็นคนให้คุณหนูฮานา แต่งงานกับเสนาบดีกลาโหมใช่ไหมเจ้าคะ
เรื่องนั้น...
ก็เป็นเรื่องดีมิใช่หรือ ที่ในที่สุดบุตรสาวคนโตก็ได้แต่งงาน
ข้าก็สงสัยอยู่
ว่าแล้วว่านายท่าน เป็นคนคิดเรื่องนั้นขึ้นมาสินะเจ้าคะ
ข้าผิดหวังในตัวนายท่านจริง ๆ เจ้าค่ะ
ผิดหวังในตัวข้างั้นหรือ
เพราะอะไร
พอเรื่องบุตรสาวคนโตถูกจัดการเช่นนี้ นางก็แต่งงานได้ง่ายขึ้นมากมิใช่หรือ
อย่าใช้...
คำว่า "จัดการ" กับการแต่งงานเจ้าค่ะ
เอ่อ
เข้าใจแล้ว
ในเมื่อท่านผิดสัญญา และกระทำการขัดกับวิธีของข้าก่อน
สัญญาระหว่างเรา ก็ถือเป็นอันสิ้นสุดเจ้าค่ะ
แต่ข้าไม่ได้...
สองเดือนต่อจากนี้ ข้าจะทำทุกวิถีทาง...
ไม่ให้ลูกสาวแมงผู้คงแก่เรียน ได้ออกเรือนแม้แต่คนเดียวเจ้าค่ะ
นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไร
จากนี้ไป
ข้าจะทำทุกวิถีทางไม่ให้ นายท่านทำตามพระราชโองการได้เจ้าค่ะ
คนที่ตีกลองร้องทุกข์นั่น...
คงไม่ใช่แมงฮานาหรอกนะ คงไม่ใช่หรอก
ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ
คุณหนูฮานากำลัง ตีกลองร้องทุกข์เจ้าค่ะ
เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่า นางจะใช้มันลงโทษเสนาบดีกลาโหมได้
เจ้าค่ะ
ทุกคนในเมืองรู้ดีว่า...
เขาเอาเปรียบประชาชน ด้วยเงินกู้ดอกเบี้ยสูง
และเป็นชายมักมากในกาม
เมื่อเดือนก่อน เขาเอาเด็กผู้หญิง อายุ 14 ปีไปเป็นอนุภรรยา
โดยเรียกนางว่าดอกเบี้ย ของเงินกู้บ้าบอของเขา
นั่นถือเป็นการค้ามนุษย์เจ้าค่ะ
มันไม่สมเหตุสมผลเลยเจ้าค่ะ ที่คนแบบนั้นจะไม่ถูกลงโทษ
ก่อนอื่นเลย เงินกู้ที่เขาปล่อย เป็นคนละเรื่องกัน
และพิสูจน์ได้ยาก เขาจึงไม่ต้องรับผิดชอบ
และในทางกฎหมาย บุรุษมักมากในกามไม่ถือว่ามีความผิด
สิ่งที่มีปัญหาทางกฎหมายก็คือ...
การที่แม่นางโจขัดขวาง ไม่ให้บุตรสาวที่ยังโสดได้ออกเรือน
และนางยังตีกลองร้องทุกข์ หลังกระทำความผิดอีก
จึงต้องถูกลงโทษ ฐานขัดขวางการทำงานของเจ้าหน้าที่
มีกฎหมายบ้าบอแบบนั้นที่ไหนกันเจ้าคะ
ข้าที่เป็นผู้ตรวจการ ย่อมรู้กฎหมายดีกว่าเจ้าไม่ใช่หรือ
ก็จริง
ให้ตายสิ ข้าจะทำอย่างไรดี
ข้าไม่ควรบอกให้นางตีหรือเปล่านะ
ข้าจะแก้ปัญหาให้เอง
อะไรนะ ทำไมล่ะเจ้าคะ
ข้าไม่ได้เป็นคนทำเรื่องนี้ อย่างที่เจ้าด่วนสรุป
และข้ามีความสามารถ ที่จะแก้ไขเรื่องนี้ได้
เอ่อ เดี๋ยวนะเจ้าคะ
นายท่านไม่ได้เป็นคนทำหรือเจ้าคะ
เดี๋ยวนะ งั้นท่านก็น่าจะบอก...
ก่อนที่ข้าจะโมโหสิ
เจ้าให้โอกาสข้าพูดอะไรด้วยหรือ
อีกอย่าง มีสิ่งหนึ่งที่ข้าต้องพูดให้ชัดเจน
ข้า...
ไม่ใช่บุรุษประเภทที่ จะทำให้เจ้าผิดหวังหรอกนะ
ได้โปรดช่วยไกล่เกลี่ยเรื่องนี้ ด้วยเถิดเจ้าค่ะ
ไม่ต้องห่วง
ไม่ว่าเจ้าจะคิดอย่างไร ข้าก็เป็นคนที่...
ทำอะไรได้มากกว่าที่เจ้าคิดนัก
ประชาชนมากมายเดือดร้อน เพราะเงินกู้ดอกเบี้ยสูง...
ที่เสนาบดีกลาโหมเป็นผู้ปล่อยกู้
เราจะใช้โอกาสนี้...
เอาผิดเขาข้อหา ปล่อยเงินกู้นอกระบบได้ไหมนะ
แต่คงไม่มีใคร ที่กู้เงินดอกเบี้ยสูงจากเขา
ยอมออกมาให้การ เพราะกลัวว่าเขาจะแก้แค้นพ่ะย่ะค่ะ
ยิ่งไปกว่านั้น เหตุผลที่นางตีกลอง
ไม่ใช่เพราะเงินกู้
สิ่งเดียวที่นางขอ คือขอให้ปล่อยแม่ของนางจากการถูกลงโทษ
หากเราจะมาจี้เรื่องนี้
แม่นางโจต่างหากที่ทำผิดกฎหมาย
มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
ราชบุตรเขยคยองอุนแจ มาเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
ให้เข้ามาได้
มีเรื่องอะไรหรือ
กระหม่อมพบวิธีลงโทษเสนาบดีกลาโหม...
เรื่องเงินกู้นอกระบบ โดยใช้คำร้องของแมงฮานาแล้วขอรับ
ปุบปับแบบนี้เลยหรือ
เอาล่ะ บอกข้ามาสิ
เสนาบดีกลาโหมจะหาทางแก้ปัญหานี้
โปรดทรงรวบรวมไพร่ฟ้าของพระองค์...
มาสอบสวนเขา อย่างเปิดเผยด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ก็ได้ ข้าเข้าใจแล้ว
ว่าแต่ เรื่องการแต่งงาน ของเหล่าคุณหนูทึนทึกเป็นอย่างไรบ้าง
เจ้าเหลือเวลาอีกไม่ถึงสองเดือน
เหตุใดจึงมายุ่งกับเรื่องนี้...
ช้าก่อน เข้ามาใกล้ ๆ ซิ
เจ้าคงไม่ขอให้ข้า...
ปล่อยเรื่องการแต่งงานของหญิงทึนทึกไป หลังจบเรื่องนี้หรอกใช่ไหม
การให้เขารับผิดชอบ...
คือหนึ่งในกระบวนการที่กระหม่อมใช้ จัดการเรื่องหญิงทึนทึกพ่ะย่ะค่ะ
อ๋อ นึกแล้วเชียวว่ามันแปลก...
ที่เจ้ารีบมาขนาดนี้
อย่างที่เจ้ารู้ ชีวิตน่ะ...
มีค่าสำหรับทุกคนล่ะนะ
นึกแล้วว่าเสนาบดีกลาโหม ไม่มีทางทำเช่นนั้นแน่
ทุกอย่างเป็นความคิด ของท่านผู้ตรวจการหรอกหรือ
ให้ตายสิ ท่านผู้ตรวจการ ช่างน่าทึ่งเหลือเกิน
น่าทึ่งตรงไหน
ถ้าปีนี้ไม่แต่งงาน...
สุดท้ายท่านพี่ ก็ต้องไปเป็นอนุภรรยาเขาอยู่ดี
ท่าน...
แต่งงานก็ได้นี่เจ้าคะ
พวกท่านทั้งสาม...
จะได้แต่งงานกับคนที่ท่านพึงใจ ภายในเดือนห้าแน่นอน
เชื่อใจข้าเถอะเจ้าค่ะ
ข้าเหนื่อยแล้ว รีบกลับบ้านกันเถอะ
เจ้าค่ะ ท่านแม่ ข้าขอตัวก่อนนะ
วันนี้ขอบคุณมากนะ
เดินทางปลอดภัยนะเจ้าคะ
ข้าได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้น ที่ท้องพระโรงแล้ว
ข้าก็ว่าจะอยู่เงียบ ๆ อย่างที่ท่านพี่แนะนำแล้วนะขอรับ
แต่พี่เขยบอกว่าข้าต้องหาข้ออ้าง
ข้าเลยขอความช่วยเหลือจากคยองอุนแจ แล้วก็เกิดเรื่องนี้ขึ้น
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย คงมีเหตุผลที่พูดแบบนั้น
ถ้าลองคิดดู ทุกอย่างที่เกิดขึ้น...
เป็นเพราะความสะเพร่า ของเจ้าเองมิใช่หรือ
แต่ท่านพี่ ถ้าพี่เขยไม่ยุยงข้า...
ไม่มีเหตุผลที่ต้องมาคิดเล็กคิดน้อย กับเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว
เราแค่ต้องทำให้แน่ใจว่า เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก
รู้หรือยังว่าใครเป็นคนเปิดประตู สู่กลองร้องทุกข์ให้นาง
ยังเลยขอรับ
บุตรสาวของแมงผู้คงแก่เรียน ไม่มีเส้นสายในราชสำนัก
นางต้องได้รับความช่วยเหลือ ในการเปิดประตูสู่กลองแน่
จริงของท่าน
ข้าจะไปสืบมาเดี๋ยวนี้ขอรับ
แน่ใจนะเจ้าคะว่าไม่ว่าอย่างไร
ครอบครัวข้าก็จะไม่เดือดร้อน
ถ้าเจ้าไม่ทำให้ใครสงสัย
ก็แน่นอนว่าครอบครัวเจ้า จะไม่เดือดร้อนจากอันตรายใด ๆ
ไม่ต้องห่วง
พระมเหสี หัวหน้าร่างทรง มาขอเข้าเฝ้าเพคะ
อืม มีอะไรหรือ
ทรงให้คนอื่นออกไปก่อนเถิดเพคะ
พวกเจ้าไปได้แล้ว
พลังงานในวังไม่ธรรมดาเลยเพคะ
รู้สึกเหมือน...
วันที่องค์หญิงสิ้นพระชนม์ เมื่อแปดปีก่อนเลยเพคะ
ถ้าไม่ให้องค์รัชทายาทออกจากวัง
ชีวิตขององค์รัชทายาท จะตกอยู่ในอันตรายเพคะ
นั่นเป็นของสั่งทำ ไม่ได้มีไว้ขาย
เจ้าไปเลือกของที่หลังร้านก็ได้
ข้ากำลังตามหาคนที่สั่งชุดนี้อยู่
แม่นางยอจูหรือ
นางคือแม่นางยอจูจริง ๆ
ในช่วงฤดูจัดงานแต่ง
มีคนขอให้ข้า...
ทำเครื่องเคลือบเขียวและส่งมอบ ให้แม่นางยอจูในฮันยาง
แม่นางยอจูงั้นหรือ
จะไปจังหวัดฮัมกยอง ก่อนวันประสูติของพระพุทธองค์หรือ
พ่อค้าหาบเร่ที่เราต้องเดินทางไปด้วย
ตัดสินใจออกเดินทางก่อนเวลาน่ะขอรับ
สถานการณ์เป็นเช่นนี้
ข้าคงไปรับฤกษ์วันสมรสคุณหนูเยจิน
ที่บ้านท่าน หลังวันประสูติพระพุทธองค์ไม่ได้
ทำอย่างไรดีเจ้าคะ
ข้าห้ามเจ้าไม่ให้เดินทาง เพื่อเงินก้อนใหญ่ไม่ได้ด้วย
ข้าจะจัดการเอง
จะพาบกฮีไปด้วยไหม
บกฮีจะพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมขอรับ
บกฮีคงเศร้าแย่ที่ไม่ได้อยู่กับแม่ ในวันประสูติพระพุทธองค์
ยังไงก็ต้องไป รีบไปรีบกลับดีกว่าเจ้าค่ะ
เจ้าไปหาลูกสาวที่ไว้ใจได้เช่นนี้ มาจากไหนกัน
นายหญิงช่วยนางไว้นี่เจ้าคะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่า ข้าจะได้เห็นภูเขาคึมกังกับตาแล้ว
ตื่นเต้นจังเลย
รีบไปกันเถอะ
เดี๋ยวก็ล้มอีกหรอก ระวังหน่อย
อะไรน่ะ
นี่
ท่านพี่ นี่ ตื่นสิ
นี่ ทำอย่างไรดี
จริงด้วย
ตอนนั้นเจ้าท้องบกฮีอยู่
ได้ยินไหม ข้าเป็นคนช่วยชีวิตเจ้าไว้
พอเป็นแม่ค้าที่มีชื่อเสียงแล้ว อย่าแสร้งทำเป็นไม่รู้จักข้านะ
นายหญิงรู้ใช่ไหมเจ้าคะ
ว่านายหญิงสัญญาก่อนแล้ว ว่าจะหาสามีให้ข้า
ฉลาดเฉลียวเหลือเกิน
น่ารักน่าชัง
ยินดีต้อนรับขอรับ นายท่าน
วันนี้ข้ามาพบแม่นางยอจู
- ได้ยินแล้วขอรับ - จะไปไหน
จะไปไหน...
ไม่ยักรู้ว่ามีที่ตรงนี้ด้วย
นางบอกว่าจะรับผิดชอบเอง ข้าเลยยอมให้ท่านเข้าไป
แต่ท่านไม่ได้ทำงาน...
ให้สำนักเขตเมืองหลวง หรือสำนักตุลาการ...
โดยมีงานแต่งนี้ เป็นฉากบังหน้าใช่ไหมขอรับ
ข้าเองก็ไม่ชอบ...
สำนักเขตเมืองหลวง หรือสำนักตุลาการเหมือนกันนั่นแหละ
ยังไงก็เถอะ
จะบอกว่าแม่นางยอจูอยู่ในนี้หรือ
ในนี้เหม็นอับจัง
เจ้าเคยทำความสะอาดบ้างไหม
ข้าเดินผ่านประตูนี้ไปได้เลยหรือ
ช้าก่อน จะปิดประตูบานนั้นไม่ได้นะ
ข้าไม่ใช่คนของสำนักเขตเมืองหลวง
หรือสำนักตุลาการจริง ๆ นะ
โอหังนัก รู้ไหมว่าข้าเป็นใคร
ประตู เปิดประตูหน่อยเถอะ
ท่านนี่ใจเสาะจริง ๆ นะเจ้าคะ
อยู่ในนั้นหรือ
ให้ตายสิ เฮ้อ
ให้ตายสิ
(ปฏิบัติการจับคี่ให้บุตรสาวสามนาง ของแมงผู้คงแก่เรียน)
โอย เจ้าอยู่นี่เอง
นี่คือที่ที่เราคัดลอกนิยายกัน
แต่สำนักเขตเมืองหลวง ได้เพิ่มการตรวจตราอย่างเข้มงวด
ที่นี่จึงจะว่างไปสักพักเจ้าค่ะ
ข้าตั้งใจจะใช้ที่นี่เป็นสถานที่ สำหรับปฏิบัติการหาคู่เจ้าค่ะ
จริงสิ ถ้าท่านมีเรื่องด่วนอะไร ต้องแจ้งให้ข้ารู้...
ระหว่างที่เราทำงานด้วยกัน
ท่านทิ้งจดหมาย ไว้กับเจ้าของโรงเตี๊ยมก็ได้เจ้าค่ะ
อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามนอกแผนล่ะ
เจ้าค่า เจ้าค่ะ
แต่ก็เผื่อไว้ก่อนน่ะเจ้าค่ะ
ตอบครั้งเดียวก็พอ
เจ้าค่ะ
แต่นแต๊น
ข้าแปะไว้เพื่อเพิ่มแรงจูงใจเจ้าค่ะ
(ปฏิบัติการจับคี่ให้บุตรสาวสามนาง ของแมงผู้คงแก่เรียน)
(จับคี่)
(ปฏิบัติการจับคู่ให้บุตรสาวสามนาง ของแมงผู้คงแก่เรียน)
นึกแล้วเชียวว่ามันทะแม่ง ๆ
ข้าอ่านหนังสือออก แต่การเขียนมันค่อนข้างยากน่ะเจ้าค่ะ
หากเจ้าเขียนอักษรจีนไม่ถูก
ก็ใช้อักษรเกาหลีสิ
แต่มันจะทำให้ข้าดูไม่ค่อยฉลาดนะ
ถ้าเขียนผิดก็ดูไม่ฉลาดอยู่ดีไหม
ยังไงก็เถอะ บอกข้ามาว่า...
ปฏิบัติการจับคู่คืออะไร
อธิบายให้ข้าฟังหน่อย
ข้าขอแจ้งกำหนดการโดยรวม ของปฏิบัติการจับคู่นะเจ้าคะ
ดูที่แผนที่นะเจ้าคะ
(วันที่ 8 เดือนสี่)
ในวันประสูติของพระพุทธองค์ เราจะหาคู่ให้พวกคุณหนู
ในวันเทศกาลเดือนห้า เราจะทำให้การจับคู่กลายเป็นโชคชะตา
วันที่ 15 เดือนห้า ฝ่ายชายจะไปสู่ขอ
(สู่ขอ: ไปขอครอบครัวเจ้าสาว ให้ยอมรับการแต่งงาน)
สุดท้าย วันที่ 25 เดือนห้า จะจัดงานแต่งพร้อมกันสามงานเจ้าค่ะ
กำหนดการโดยรวมดูเหมาะสมดี
ขอบคุณเจ้าค่ะ
เราจะเริ่มปฏิบัติการ ในวันที่ 8 เดือนสี่ ที่วัดซอนฮวา
วัดซอนฮวาเป็นสถานที่รวมตัว ของชายโสดสูงวัยในเมือง
เราจะหาบุรุษที่เหมาะสม...
ให้กับพวกคุณหนู ด้วยการสบตาแรกเจ้าค่ะ
การสบตาแรกคืออาวุธลับของข้า
ที่จะทำให้พื้นเพครอบครัว และกิตติศัพท์ที่เลื่องลือของคนนั้น
ไร้ซึ่งผลใด
เป็นปฏิบัติการที่เหมาะสม สำหรับพวกคุณหนู
ที่ต้องทนทุกข์ จากข่าวลือผิด ๆ เจ้าค่ะ
แม้จะไม่มีบันทึกไว้เลยว่า...
ตัวแทนแห่งรักใช้กลยุทธ์แบบใด
แต่พวกเขาแต่ละคนมีทักษะเฉพาะตัว...
ที่ใช้ในการจับคู่
นางเป็นตัวแทนแห่งรักจริงหรือ
ดังนั้น สิ่งที่เราต้องทำก็คือ...
เตรียมการสบตาแรกที่วัดซอนฮวาเจ้าค่ะ
การสบตาแรกที่ว่า
ไม่ได้หมายถึงสบตากันจริง ๆ ใช่ไหม
ใช่สิเจ้าคะ
มันคือช่วงเวลาที่ชายหญิง สบตากันและกัน...
เป็นครั้งแรก
ให้ตายสิ
ทำเรื่องแบบนั้น แล้วจะหาคู่ครองได้อย่างไร
มันสมเหตุสมผลกว่าไหม...
ถ้าจะหาตระกูลที่เหมาะสม ให้พวกนางแต่งงานด้วย
ท่านคิดว่าต้องใช้เวลาเท่าไร
ชายหญิงถึงจะตกหลุมรักกันหรือเจ้าคะ
เป็นเวลาเพียงครึ่งของหนึ่งส่วนร้อย ของ 15 นาทีเท่านั้น
แทบจะชั่วพริบตาเลยเจ้าค่ะ
เร็วขนาดนั้นเลยหรือ
คนที่เคยรู้สึกแบบนี้ มาก่อนสักครั้งน่าจะรู้นะ
จริงสิ ชนชั้นสูงส่วนใหญ่...
ไม่ค่อยมีโอกาส ได้สบตากันครั้งแรกหรอก
ถ้าโชคดีก็จะได้สบตากันที่งานแต่ง
ไม่ต้องกังวลไปนะเจ้าคะ
ข้าเจอสามีผ่านการสบตาเจ้าค่ะ
ที่ร้านเช่าหนังสือ
- ที่ร้านเช่าหนังสืองั้นหรือ - เจ้าค่ะ
การเจอกันครั้งแรกของเรา เหมือนฉากในนิยายเลยเจ้าค่ะ
เรื่องราวของบุรุษผู้ดึงหนังสือ ออกมาจากชั้นสูง ๆ ให้เรา...
ที่แม้จะโผล่มาในเรื่องเล่าอยู่บ่อย ๆ
แต่ก็ไม่มีทางเกิดขึ้นในชีวิตจริง
วันนั้นมันเกิดขึ้นกับข้าเจ้าค่ะ
ข้าลองถามสามีหลังจากที่เราแต่งงานกัน เขาก็ตกหลุมรักข้าตอนนั้นเช่นกัน
เจ้าเอาประสบการณ์ของแม่ค้าเร่...
มาใช้กับการแต่งงาน ของหญิงสูงศักดิ์ได้อย่างไร
ชนชั้นสูงแต่งงาน...
เพื่อรับใช้บรรพบุรุษ...
และสืบทอดสายเลือดของตระกูล
ความรักมันไม่จำเป็นหรอก
ไม่เจ้าค่ะ
ความรักมีอยู่ทุกที่ และเป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่างเจ้าค่ะ
ความรักเบื้องบนมีไว้สำหรับบุพการี
และเบื้องล่างมีไว้สำหรับบุตร
และทุกอย่างก็เริ่มจาก ความรักของคู่แต่งงานเจ้าค่ะ
ช่างอ่อนไหว สมเป็นคำพูดของสตรีเสียจริง
แต่มันเป็นเรื่องจริงนี่
งั้นเรามาสอนวิธีสบตาแรก ให้พวกคุณหนูกันดีกว่าเจ้าค่ะ
แปลว่าต้องมีทักษะ ในการสบตากันด้วยงั้นหรือ
แน่นอนสิเจ้าคะ
หากการสบตาแรกผ่านไปด้วยดี
นางก็จะมีโอกาสได้แต่งงานเจ้าค่ะ
ต้องใช้ทักษะที่ละเอียดอ่อนแต่ซับซ้อน
ไปกันเถอะเจ้าค่ะ
คุณหนูฮานา คุณหนูทูรี
ใช้เวลาไม่นานหรอกเจ้าค่ะ มาที่ลานบ้าน...
แล้วทำไปด้วยกันกับเราได้ไหมเจ้าคะ
ข้ามองเห็นและเรียนรู้ทุกอย่าง จากตรงนี้ได้
ไม่ต้องห่วง
เหลือเชื่อเลย
ท่านแม่
- อ่าน "คัมภีร์แห่งฮั่น" ดีไหมเจ้าคะ - เอาสิ
แล้วคุณหนูทูรีล่ะเจ้าคะ
ไม่เห็นหรือว่าข้าต้องปักผ้า
งั้นเริ่มที่คุณหนูซัมซุน แล้วกันเจ้าค่ะ
นายท่าน ช่วยไปยืนใกล้ ๆ กำแพงนั่นด้วยเจ้าค่ะ
ให้ตายสิ
โอ๊ะ ไปทางซ้ายอีกหน่อยเจ้าค่ะ
"ซ้าย"
อ๋อ ไม่ ข้าหมายถึงขวา
จริง ๆ เลย เจ้าน่าจะพูดแบบนั้นตั้งแต่แรกสิ
เจ้าค่ะ ตรงนั้นแหละ
จะทำไปเพื่ออะไรกัน
วันนี้เราจะเรียนรู้ วิธีสบตาแรกนะเจ้าคะ
ข้าจะสาธิตให้ดูก่อน ดูให้ดีนะเจ้าคะ
ก่อนอื่น ใส่ผ้าคลุมยาวแบบนี้
แล้วก็ปิดไว้
ใส่ผ้าคลุมยาวอีกครั้ง แล้วกลับมาก็เป็นอันเรียบร้อยเจ้าค่ะ
- แค่นี้เองหรือ - เจ้าค่ะ
อาจจะดูง่าย แต่มันเป็นทักษะ ที่ละเอียดอ่อนและซับซ้อนเจ้าค่ะ
หัวใจของการสบตาแรกก็คือ...
เมื่อคุณหนูไปถึงจุดนั้น หลังจากเดินไปรอบ ๆ
ลดผ้าคลุมยาวลงเล็กน้อยให้พอเห็นหน้า
และยิ้มน้อย ๆ ไปที่กำแพงข้างหน้าเจ้าค่ะ
อยากลองดูไหมเจ้าคะ
ข้าว่าข้ารู้แล้วว่าต้องทำอย่างไร
นักเขียน "ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง" อย่างท่านฮวารก
ต้องทำได้ดีแน่เจ้าค่ะ
- ลองดูสิเจ้าคะ - อืม
โอย แม่หญิงซัมซุน
ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดทำไม บอกให้ยิ้มไง
แต่ตอนนี้ข้ายิ้มอยู่นะเจ้าคะ
นี่มันเรื่องบ้าบอคอแตกอะไรกันนี่
- แย่แล้ว - คุณหนูซัมซุน
โอ๊ะ
ครั้งแรกมันก็อาจจะแปลก ๆ หน่อย
แต่ฝึกไปเรื่อย ๆ ก็จะเก่งขึ้นเองเจ้าค่ะ
อีกหนึ่งชั่วโมงมาเจอกันที่นี่นะ
ข้าได้ค่าจ้างและไม่ต้องทำงาน มันก็ดีอยู่แหละเจ้าค่ะ
แต่ไม่ไปบ้านท่านตาท่านยาย ได้หรือเจ้าคะ
ตราบใดที่เจ้าเงียบไว้ ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย
โดยเฉพาะพี่สะใภ้ข้า รู้ใช่ไหมว่า ต้องเก็บนี่เป็นความลับจากนางด้วย
ข้าได้เงินมาแล้ว ก็ต้องเป็นความลับอยู่แล้วสิเจ้าคะ
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
ข้ามาหาท่านพี่ไง
คุณหนูฮานา คุณหนูทูรี ช่วยผลัดกันตอนข้าอยู่ได้ไหมเจ้าคะ
แม่หญิงทั้งหลาย
สัญญาแล้วว่า จะให้ความร่วมมือกันมิใช่หรือขอรับ
ทูรี มาทำให้จบ ๆ ไปดีกว่า
สัญญาก็ยังเป็นสัญญานะ
สักครู่นะเจ้าคะ ท่านแม่
ข้าได้รับมอบหมายให้ปักนะ จะทำเลอะไม่ได้
ท่านพี่ใช้ของตัวเองสิ
ผ้าคลุมยาวที่เจ้าทำ ดูเหมือนจะเป็นของเราหมดเลยนะ
ผืนที่ไม่มีลายปักดอกไม้เป็นของข้า
มิใช่หรือ
ฉลาดอย่างที่คิดเลย
ถูกแล้วเจ้าค่ะ
จริงหรือ
- นี่ของข้าหรือ - อืม
โอ้โฮ งามเหลือเกิน
ทำได้ดีมากเลยเจ้าค่ะ สมแล้ว
แต่ท่านพี่ไม่ได้มองไปที่กำแพง...
หรือยิ้มเลยนี่
น้องเล็กเอ๋ย
จุดประสงค์ทักษะการสบตาแรก ของแม่นางยอจู...
คือการแสดงให้ชายหนุ่ม ที่ยืนอยู่ใกล้กำแพง...
เห็นผมเปียเดี่ยวและใบหน้าของข้า...
ด้วยการดึงผ้าคลุมยาวลงมา เพื่อบอกพวกเขาว่าข้าคือหญิงสาว
เพราะฉะนั้นไม่ถึงกับต้องยิ้มก็ได้
จะบอกว่า...
ข้าน่าเกลียดใช่ไหม
แต่เจ้าน่ารักนะ
ข้าน่ารักแค่ในสายตาท่านพี่นั่นแหละ
การไม่สวยไม่ใช่ความผิดของเจ้า
อย่าเก็บมาคิดมากเลย
ข่าวลือที่ว่าลูกสาวคนโตโง่เขลา...
ถูกแต่งขึ้นมา เพราะความงามอันโดดเด่นนี่เอง
เจ้ามาอยู่นี่แทนที่จะไป บ้านท่านตาท่านยายเจ้าได้จริงหรือ
ท่านยายข้าอยู่วัดซอนฮวา
ส่วนท่านตาก็สติสตังไม่ค่อยดีแล้ว
ต่อให้ไปหา ท่านก็จำข้าไม่ได้
ส่งมือมาสิ
- อะไรนะ - เร็วเข้า
อืม
นี่
อะไรน่ะ
อย่าถอดออกนะ
จะมาวัดซอนฮวาในวันประสูติ ของพระพุทธองค์ใช่ไหม
อ๋อ เปล่าหรอก วันนั้นข้าต้องพรวนดินทำนา
แต่ก็ไม่ต้องทำงานจนถึงค่ำนี่
ข้ามีงานอื่นต้องทำด้วย คงไปไม่ได้หรอก
เชอะ
แล้วปีนี้ใครจะทำโคมให้ข้าล่ะ
คุณหนูทูรี อยากลองไหมเจ้าคะ
ถึงขั้นต้องฝึกเพื่อให้ดูดี ในสายตาบุรุษเลยหรือ
คุณหนูทูรี ลองคิดแบบนี้สิเจ้าคะ
"ไม่ใช่เพื่อให้ดูดีในสายตาบุรุษ"
"แต่เพื่อเลือกบุรุษ ที่ข้าต้องการได้อย่างเหมาะสม"
ข้าไม่มีบุรุษที่ต้องการ
หากท่านยังไม่ให้ความร่วมมืออีก
ข้าจะรายงานเรื่องน้องสาวท่าน กับสำนักเขตเมืองหลวง
- จริง ๆ เลย ไอ้... - คุณพระ
มายืนหน้าข้าที
ข้าจะไม่มีวันยิ้มต่อหน้าผู้ชาย
นายท่านไปที่กำแพงเถอะเจ้าค่ะ
- นางวางเข็มลงแล้วหรือ - วางแล้วเจ้าค่ะ
แม้ทุกคนจะนึกว่าเป็นเพราะเสื้อผ้า
แต่ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงมีข่าวลือ
ว่านางทำงานที่หอนางโลม
เพราะเสน่ห์ลึกลับนั่น
คุณหนูทูรีก็ผ่านแล้วเจ้าค่ะ
เชิญปักเย็บต่อเลยเจ้าค่ะ
ท่านต้องทำผ้าคลุมยาวให้เสร็จ ก่อนวันประสูติของพระพุทธองค์
วันนั้นจะได้ใส่ออกไปข้างนอกนะเจ้าคะ
เอาล่ะ คุณหนูซัมซุน
มาลองกันอีกทีไหมเจ้าคะ
ตอนนี้ข้าพอจะจับทางได้แล้ว
ดีแล้วเจ้าค่ะ แต่ถ้าคุณหนูยิ้มน้อย ๆ แบบนี้...
จะเยี่ยมมากเลยเจ้าค่ะ
น้อยกว่านี้หน่อยเจ้าค่ะ ผ่อนคลายใบหน้าเล็กน้อย
ลองดูก่อนนะเจ้าคะ
ให้ตายสิ
ทำไมยังไม่มาอีก
ท่านพ่อจะออกจากที่ทำการแล้วนะ
อ้าว นายหญิงเล็ก
ทำไมกลับมาช้าเช่นนี้ล่ะเจ้าคะ
ขออภัยเจ้าค่ะ พอดีงานข้าใช้เวลานานกว่าที่คิด
คุณหนู ที่บ้านท่านตาท่านยาย มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นหรือเปล่าเจ้าคะ
มีใครบ่นคุณหนูหรือเจ้าคะ
ไม่ได้มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ
รีบไปกันได้แล้วเจ้าค่ะ
นางตาไวจริง ๆ นะเจ้าคะ
เงียบน่า
มีอะไรหรือเจ้าคะ
ดึกดื่นป่านนี้พวกเจ้าไปไหนกันมา
ท่านพ่อ คือว่า...
ข้าชวนท่านพี่ ไปบ้านท่านตาท่านยายมาเจ้าค่ะ
แต่ท่านตาเอาแต่พูดซ้ำไปซ้ำมา
เราเลยกลับออกมาค่อนข้างดึกเจ้าค่ะ
งั้นหรือ
เช่นนี้นี่เอง
แม่คึนซอก เหนื่อยแย่เลยนะ
รีบเข้าไปข้างในกันเถอะ
คุณหนูเยจินชักจะโกหกเก่ง เหมือนนายหญิงแล้วนะเจ้าคะ
แบบนี้แหละที่เรียกว่าลูกศิษย์ดีเด่น
"ลูกศิษย์ดีเด่น"
ดูดีจังเลย
นางกำนัลทงกุงจอน
เกือบจะต้องสังเวยชีวิตเสียแล้ว
หลังจากนางเสวยของว่างมื้อดึก ที่เหลือจากองค์รัชทายาทเพคะ
ในตอนนี้ที่เรายังไม่รู้ว่า ยาพิษมาจากไหน
เราจะปล่อยให้องค์รัชทายาท อยู่ในทงกุงจอนต่อไปไม่ได้เพคะ
แต่พระมเหสี
ท่านบอกว่าทำของว่างนั้นเองมิใช่หรือ
ข้าถึงได้กังวลยิ่งกว่าเดิมเพคะ
ใจเย็นก่อนเถิด พระมเหสี
แม้แต่หมอหลวง
ยังบอกว่าสรุปไม่ได้ว่า เป็นเพราะยาพิษจริงหรือเปล่า
นางกำนัลทงกุงจอน อาจจะเพียงล้มป่วยก็ได้
แต่อาการของนางกำนัลทงกุงจอน...
คล้ายคลึงกับองค์หญิง ที่สิ้นพระชนม์เกินไปเพคะ
หัวหน้าร่างทรงบอกเราไว้มิใช่หรือเพคะ
ว่าองค์หญิงประสบเคราะห์ร้าย
แทนองค์รัชทายาท
ทรงอนุญาตให้องค์รัชทายาท
ไปพำนักที่พระตำหนักส่วนพระองค์สักพัก
ตามที่หัวหน้าร่างทรงแนะนำเถิดเพคะ
ข้าไม่อาจเชื่อคำพูดของหัวหน้าร่างทรง
แล้วให้องค์รัชทายาทของแผ่นดินนี้ ออกไปจากวังหลวงได้หรอก
ข้าบอกแล้วว่าไม่ไป
ต้องลากข้าไปด้วยหรือ
คุณหนูก็ได้ชุดกับผ้าคลุมยาวใหม่ สำหรับวันประสูติของพระพุทธองค์แล้ว
ทำไมจู่ ๆ ถึงเป็นเช่นนี้เจ้าคะ
ไม่รู้สิ
ทุกอย่างน่าเบื่อไปหมด
ทำไมเทศกาลโคมดอกบัว วันประสูติพระพุทธองค์...
ถึงน่าเบื่อสำหรับท่านอาล่ะขอรับ
เดี๋ยวพออายุเท่าข้า เจ้าก็จะเข้าใจเอง
ท่านอายุยังไม่ถึง 20 เลยเจ้าค่ะ
นั่นสินะ
ไปกันเถอะเจ้าค่ะ
จะไม่ไปดูหน้า ว่าที่สามีจริง ๆ หรือเจ้าคะ
ไว้แต่งงานกันค่อยเจอก็ได้
เจอตอนไหนก็ไม่ต่างกันหรอกเจ้าค่ะ
แม่นางยอจูต้องมาหาใต้เท้าอยู่แล้ว
เลิกมองซ้ายมองขวาเถอะขอรับ
ก็นะ หน้าตาข้าโดดเด้ง จนเห็นได้ชัดอยู่แล้ว
เจ็บหน้าอกอีกแล้วหรือขอรับ
ฝูงชนมากมายแบบนี้ ข้าก็คาดไว้แล้วล่ะ
ข้าไม่เป็นไร
อะไรหรือขอรับ เจอแม่นางยอจูแล้วหรือ
เปล่า
ข้าคงมองผิดไป
คนที่ควรอยู่ในวังหลวง ไม่น่าจะมาอยู่ที่นี่ได้
ที่ตำหนักทงกุงจอน มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรือไม่
นางกำนัลคนหนึ่งของทงกุงจอน...
เสียชีวิตกะทันหันเจ้าค่ะ
หลังจากเหตุการณ์นั้น นางกำนัลฝ่ายตรวจการ...
ก็เข้าไปค้นห้องพวกนางกำนัลของข้า...
โดยอ้างว่าจะเข้าไปควบคุมดูแล
พวกนางคงกำลังหายาพิษอยู่พ่ะย่ะค่ะ
"ยาพิษ" หรือเจ้าคะ
เดี๋ยวสิ เป็นเรื่องแล้วไหมล่ะ
ทำอะไรของท่านน่ะขอรับ
องค์รัชทายาทยังปลอดภัยดี
แต่เราถูกแบไต๋หมด
แบบนี้พระสนมพัคก็ต้องเคลื่อนไหว อย่างระมัดระวังเลยมิใช่หรือขอรับ
เป้าหมายของเราคือรักษาชีวิต ขององค์รัชทายาทให้ปลอดภัยขอรับ
นี่พูดเรื่องไร้สาระอะไรอีกขอรับ
หากองค์รัชทายาทเหลืออาหารไว้
จงกินมันพร้อมกับยาที่ข้าให้
เหตุใดจึงให้นางกำนัลไร้ประโยชน์
กินยาพิษที่ได้มา อย่างยากลำบากด้วยขอรับ
เพื่อให้องค์รัชทายาทออกจากวังเจ้าค่ะ
เหตุการณ์นี้จะทำให้องค์รัชทายาท ออกจากวังได้หรือเจ้าคะ
ถ้าเขาพบต้นตอของยาพิษขึ้นมาล่ะ
พวกเราจะไม่ตกที่นั่งลำบากหรือเจ้าคะ
อย่ากังวลไปเลยเพคะ
เมื่อแปดปีก่อน...
ไม่มีใครทราบว่ามันคือพิษตัวไหมทอง
ครั้งนี้ก็แน่นอนว่า จะไม่มีใครรู้เช่นกันเพคะ
ยิ่งไปกว่านั้น ข้าได้จ้างคนที่จะทำให้องค์รัชทายาท
ออกจากวังหลวงได้แล้วเพคะ
ให้นางเข้ามา
หัวหน้าร่างทรงแห่งซองซูชองมิใช่หรือ
ข้านึกว่าเจ้า เป็นคนของพระมเหสีเสียอีก
ข้าไม่ได้รับใช้พระมเหสี
แต่รับใช้ว่าที่เจ้าของวังเพคะ
แล้วอย่างไร
องค์รัชทายาทเสด็จออกจากวังหรือยัง
ข้าทูลพระมเหสีให้รับสั่ง ให้พระองค์เสด็จออก
ในวันประสูติพระพุทธองค์ ตอนที่มีคนพลุกพล่าน
คืนนี้พระองค์คงย้าย...
ไปพำนักยังพระตำหนัก ส่วนพระองค์แล้วเจ้าค่ะ
การที่เจ้ามาพำนักอยู่นี่...
เป็นความลับระหว่างเจ้ากับแม่
วันที่เจ้ากลับวัง แม่จะมารับด้วยตัวเอง
อย่าลืมเสียล่ะ
องค์รัชทายาทจะพำนักอยู่ที่ใดหรือ
พระมเหสีทรงระแวดระวังมาก
พระนางไม่ได้บอกอะไรข้าเลยเจ้าค่ะ
หากเราไม่รู้เรื่องนั้น
ก็ไม่ต่างอะไรกับ ตอนพระองค์อยู่ทงกุงจอน
เหตุใดต้องทำให้ยุ่งยากนัก
ตำหนักส่วนพระองค์ ที่องค์รัชทายาทประทับอยู่
มักเป็นตำหนักของครอบครัวองค์หญิง
หรือไม่ก็แม่นมของพระมหากษัตริย์
การหาที่นั่น ไม่ใช่เรื่องยากหรอกเจ้าค่ะ
และเมื่อเราทำสำเร็จ
พระมเหสีอาจถูกกล่าวโทษ ที่ส่งองค์รัชทายาท
ไปพำนักพระตำหนักส่วนพระองค์ อย่างลับ ๆ แทนที่จะเป็นเรา
เป็นแผนที่ไม่เลวเลยใช่ไหมเพคะ
ทำไมเพิ่งมาบอกเอาป่านนี้ล่ะขอรับ
น่าจะบอกเราล่วงหน้าสิ
หากไม่รู้ย่อมไม่มีข้อผิดพลาด
ข้าแปลงกายเป็นแม่นางยอจูเลยดีไหมนะ
- อะไรน่ะ - จริง ๆ นะ
อยากรู้จังว่านางมาจากตระกูลไหน
ข้าไม่เคยเจอนางมาก่อนเลย
การแต่งหน้าของข้า สมบูรณ์แบบเพียงนี้เลยทีเดียว
ข้าไปเปลี่ยนชุดที่ไหนดีนะ
โธ่
ตรงนี้ดีไหมนะ
ขออภัยเจ้าค่ะ
ให้ตายสิ
โอ๊ย
อุ๊ยตาย
ทำไมวันนี้คนเยอะนักล่ะ
ข้าต้องแต่งหน้าไปพบนายท่านด้วยสิ
อย่าประหม่าไป
ขนาดท่านพี่ข้ายังจำข้า ก่อนและหลังแต่งหน้าไม่ได้เลย
จริงด้วย
ทำอย่างไรดี
เจ้า...
ชุดนี้มันอะไรกัน
ท่าน...
จำข้าได้หรือเจ้าคะ
ข้าจะจำเจ้าไม่ได้ได้อย่างไร
(The Matchmakers)
ราชบุตรเขยคยองอุนแจ เป็นพ่อสื่องั้นหรือ
บางทีเขาอาจจะช่วยฝ่าบาทอยู่ก็ได้
คว้าคู่ที่ชะตาลิขิตไว้...
แล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเถิด
ลุยกันเลย
ขออภัยขอรับ
ว่าแล้วเชียวว่าท่านคือฮวารก
ท่านต้องจับตาดู ลูกสะใภ้ม่ายของท่านนะเจ้าคะ
เดี๋ยวจะมีครูสอนพิเศษส่วนตัวมา
จงมาที่บ้านพักตากอากาศใกล้ ๆ ไร่
เมื่อได้เจอคนที่ชอบ หัวใจจะเต้นแรงไงเจ้าคะ
เจ้าอธิษฐานขอสิ่งใดหรือ
ยืนนิ่ง ๆ ตรงหน้าข้าสักครู่นะ
มองมาที่ข้าแล้วเดินหน้าเถิดเจ้าค่ะ
ข้าจะเป็นโล่กำบังให้ท่านเองเจ้าค่ะ