เพราะสายสัมพันธ์ครอบครัว ที่ไม่เหมือนใครของข้า
ข้าคงจะแต่งงานได้ยากกว่าคนทั่วไป
เป็นเพราะองค์ชายจินซอง พี่ชายต่างมารดาของข้างั้นหรือ
เปล่าหรอก
เหตุผลที่ข้าแต่งงานได้ยากก็คือ...
ข้ามีพี่สาวสี่คน
ใครจะอยากมีพี่สามีสี่คนกันล่ะ
เงื่อนไขคู่สมรสของข้านั้น เรียบง่ายมากเจ้าค่ะ
(แมงฮานา ความฉลาดเฉลียว โดดเด่นกว่าหน้าตาที่สะสวย)
พ่อของเขาต้องเป็นขุนนางชั้นห้า หรือสูงกว่านั้น
ต่ำกว่านั้นไม่ได้เจ้าค่ะ
ควรสูงประมาณ 5.5 ถึง 6 ฟุต
คนเราสูงเกินไปก็ไม่ดีเจ้าค่ะ
แค่ดูสมชายชาตรีก็พอเจ้าค่ะ
ไม่เจ้าค่ะ
ข้ารอมานานขนาดนี้แล้ว
ถ้าไม่ตรงตามเงื่อนไขแม้แต่ข้อเดียว ข้าก็จะไม่แต่งเจ้าค่ะ
ทีนี้ก็มาถึงข้อที่สำคัญที่สุดเจ้าค่ะ
เขาต้องเป็นผู้ที่คู่ควร ให้ข้าเคารพเจ้าค่ะ
(ตอนที่ 7: ตาต่อตา ข่าวลือต่อข่าวลือ)
นี่มันต่างจากที่ข้าได้ยินมาเลย
ไหนบอกว่าจะมีแค่ฆาตกรที่ถูกลงโทษ
จะให้แม่หญิงซัมซุน ทำเรื่องอันตรายเช่นนั้นได้อย่างไร
อย่า...
อย่าตะโกน
ถ้าท่านตะโกน...
หน้า... หน้าอกข้า...
นายท่าน
ตั้งสติเถิดเจ้าค่ะ
นายท่าน ตื่นสิเจ้าคะ
มองมาที่ข้านะเจ้าคะ
ใต้เท้า
ขี่หลังข้าสิขอรับ
ข้าจะพาท่านกลับเรือนเองขอรับ
ม้าข้าอยู่ข้างนอก ข้าจะไปรอหน้าโรงเตี๊ยม
ไม่ต้องหรอก
ข้าไม่เป็นไรแล้ว
ไม่เป็นไรอะไรกัน ท่านหมดสติไปนะขอรับ
ท่านต้องไปพบท่านหมอยูเดี๋ยวนี้...
ปัดโธ่
อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลย
ร่างกายข้า ข้ารู้ดี
อธิบายขั้นตอนต่อไปมาสิ
เป็นเรื่องเร่งด่วนนี่
ให้ตายสิ
ความรู้สึกนี้
ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้ารู้สึก
แม่หญิงซัมซุน
ลองไปยืนข้างกำแพงนั่นดูหน่อยเถิด
อะไรนะเจ้าคะ
รีบไป
ไปสิ
เอาล่ะ
คราวนี้นายหมู่ลองไปยืนข้าง ๆ แม่หญิงซัมซุนนะขอรับ
คือ...
ไปเถิด ช่วยข้าหน่อย
นี่น่ะหรือ สาเหตุที่ข้าเจ็บหน้าอก
นายหมู่
อยู่ให้ห่างจากแม่หญิงซัมซุน อย่างน้อยสองก้าว
เร็วสิ
เร็ว
อะไรกัน...
เจ็บอีกแล้วหรือขอรับ
ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
แม่หญิงซัมซุนกับนายหมู่...
ห้ามอยู่ใกล้กัน เกินสองก้าวเด็ดขาดขอรับ
ทำไมล่ะเจ้าคะ
เมื่อชายโสดหญิงโสด ใกล้ชิดกันอย่างมิควร
หน้าอกข้าจะรัดแน่นจนเจ็บปวดขอรับ
คัมภีร์หลี่จี้กล่าวไว้ว่า...
ชายหญิงต้องอยู่แยกกัน ตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ
คิดเสียว่าปฏิบัติตาม ทำนองคลองธรรมแล้วกันขอรับ
หัวเราะทำไมขอรับ
ข้าว่ามันไม่ได้เกี่ยวกับ ทำนองคลองธรรมอะไรหรอก
แต่ใต้เท้าคยองอุนแจ ไม่เคยมีประสบการณ์กับสตรี
และคงไม่มีวันมีด้วย
การได้เห็นชายโสดหญิงโสดใกล้ชิดกัน คงทำให้ท่านรู้สึกคับแค้นใจ
จนหัวใจเต้นแรงเจ้าค่ะ
นายท่านเป็นบัณฑิตขงจื๊อ โดยเนื้อแท้ต่างหากเจ้าค่ะ
เป็นยอดบุรุษตัวอย่าง ที่แสนซื่อตรงเลยเจ้าค่ะ
อะไรอีกเนี่ย
ท่านนายหมู่
ยังโสดอยู่หรือเจ้าคะ
ยืนห่าง ๆ กันหน่อยขอรับ
- ยืนห่าง ๆ กันเถอะนะเจ้าคะ - ยืนห่าง ๆ กันไว้
ยืนห่าง ๆ กัน
ท่านยังไม่ได้แต่งงานหรือเจ้าคะ
ใช่ขอรับ
เยี่ยม
ข้าคลาดกับนางแถวนี้ตลอดเลย
สรุปก็คือ
ฆาตกรที่ฆ่าอีโชอ๊ก
ดูเหมือนจะเป็นเสนาบดีกลาโหมขอรับ
วันที่อีโชอ๊กหายตัวไป
เป็นวันที่เสนาบดีกลาโหม จัดงานเลี้ยงวันเกิดขอรับ
(หกเดือนก่อน เรือนของเสนาบดีกลาโหม)
อีโชอ๊กไปช่วยเตรียมการ
แต่นางไม่ได้กลับบ้านขอรับ
รายงานการสืบสวน...
ไม่ได้ระบุว่า นางไปที่เรือนของเสนาบดีกลาโหมเลยนี่
ก่อนเกิดเหตุ
มีพยานพบเห็นนางที่งานเลี้ยง
และเห็นว่าเสนาบดีกลาโหม...
ลากนางเข้าไปในห้อง
แต่ในวันต่อมา ทุกคนกลับบอกว่าไม่เห็นนางเลยขอรับ
คงใช้เงินปิดปากทุกคนสินะเจ้าคะ
ทุกคนรู้ว่าเสนาบดีกลาโหม...
คอยตามเทียวไล้เทียวขื่อท่านพี่โชอ๊ก ตอนที่นางยังมีชีวิตอยู่เจ้าค่ะ
ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง
อีโชอ๊กก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องไปทำงาน ในเรือนของเสนาบดีกลาโหมมิใช่หรือ
นางคงยืมเงินเขา ในช่วงข้าวยากหมากแพงเจ้าค่ะ
เขาคงเสนอว่า...
จะลดดอกเบี้ยให้ ถ้าวันนั้นนางไปทำงานให้เขา
ในฐานะแม่ค้าหาบเร่ เจ้ารู้ดีทีเดียวนะว่าอะไรเป็นอะไร
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
ข้าค่อนข้างหูตาไวน่ะเจ้าค่ะ
ไม่เหมือนใครบางคน
เลิกพูดมากได้แล้ว
อธิบายต่อสิ
ข้าก็ว่างั้นแหละเจ้าค่ะ
ศพของอีโชอ๊กถูกพบริมแม่น้ำ
พ่อบ้านของเสนาบดีกลาโหม อ้างว่าเขาเห็นนาง...
เดินลงแม่น้ำไปในคืนก่อนหน้านั้น
จึงสรุปว่าเป็นการฆ่าตัวตาย
การที่พยานล้วนเป็นคนของเสนาบดีกลาโหม
ก็เป็นข้อพิสูจน์ในตัวแล้วว่า เสนาบดีกลาโหมเป็นคนร้าย
ข้ามีคำถามเจ้าค่ะ
แล้วข้าถูกกล่าวหาว่าเป็น คนฆ่าท่านพี่โชอ๊กได้อย่างไรเจ้าคะ
ในห้องของอีโชอ๊ก
เจ้าหน้าที่ตรวจพบนิยายรักวาบหวิว ของฮวารกหลายเล่มขอรับ
นางหมกมุ่นอยู่กับนิยาย
ไม่สามารถแยกจินตนาการ กับความเป็นจริงได้
จนซึมเศร้าและฆ่าตัวตาย
นั่นคือข้อสรุปขอรับ
สำนักเขตเมืองหลวงต้องการปิดคดี
ด้วยการลงโทษฮวารก ที่เขียนนิยายซึ่งส่งผลต่อจิตใจ
จนเกิดผลกระทบในทางลบ ต่อสตรีและเด็กขอรับ
พวกข้าราชการหัวโบราณนี่
บางทีก็ช่างคิดแต่อะไรไร้สาระนัก
ยกเว้นท่านนายหมู่เจ้าค่ะ
ที่นี่มีหนังสือใหม่ขายด้วยหรือนี่
หนังสือเล่มนี้
เหมือนข้าจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ
สองนยังสำหรับสามวัน
อะไรนะ
แพงหน่อยเพราะเป็นนิยาย ที่เป็นที่นิยมสุดในช่วงนี้น่ะ
ข้าแค่มาเดินดูเฉย ๆ หรอกเจ้าค่ะ
ข่าวลือก็ต้องสยบด้วยข่าวลือ
ข้าจะอธิบาย ปฏิบัติการสยบข่าวลือนะเจ้าคะ
เราจะลงโทษเสนาบดีกลาโหม...
ด้วยความรู้สึกของประชาชน
และเปลี่ยนข่าวลือของคุณหนูฮานา ให้เป็นเรื่องราวน่าประทับใจเจ้าค่ะ
ยังไงน่ะหรือ
ด้วยเรื่องราวที่น่าสนใจสุด ๆ
ฝีมือใครน่ะหรือ
ฮวารก นักเขียนที่ดังที่สุดในยุคนี้
ข้าเข้าใจภารกิจอย่างถ่องแท้เลย
ทำให้ประชาชนเคลื่อนไหว...
อาจไม่ใช่กลยุทธ์ที่ดีที่สุด
แต่ก็น่าจะสยบข่าวลือ ของคุณหนูคนโตได้
เพื่ออวยชัยให้เราประสบความสำเร็จ
มาตะโกนชื่อปฏิบัติการกันเจ้าค่ะ
อย่างไรเสีย ข้าก็ตกลงไปแล้วว่า...
จะทำตามวิถีของแม่นางยอจู
ท่านนายหมู่ก็ร่วมด้วยสิเจ้าคะ
ขอรับ
นายหมู่ต้องรักษาระยะห่าง จากแม่หญิงซัมซุน
ไม่ต้องเข้าร่วมก็ได้
- เอาด้วยสิเจ้าคะ - อ๋อ ขอรับ ๆ
เอาล่ะ
สยบข่าวลือด้วยข่าวลือ
- สยบข่าวลือ - สยบข่าวลือ
ไปกันเถิด
เริ่มต้นได้ดีจริง ๆ
วันนี้ต้องไปราชสำนักนะขอรับ
- ต้องรีบแล้วขอรับ - อ้อ ๆ
เพราะข้าเป็นราชบุตรเขยสินะ
อะไรหรือขอรับ
เหตุผลที่จู่ ๆ แม่นางยอจู ก็ตีตัวออกหากจากข้า
สำหรับแม่ค้าหาบเร่แล้ว
การทำงานกับเชื้อพระวงศ์ คงน่าอึดอัดน่าดู
เชื่อว่าเป็นเช่นนั้นจริงหรือขอรับ
จะอธิบายอย่างไรดีว่า ข้าออกจะเปิดกว้างในเรื่องนั้น
ท่านเปิดกว้างสินะ ข้าไม่ยักรู้
รีบไปเสียทีเถอะขอรับ
เจ้าน่าจะรู้ดีกว่าใครเลยมิใช่หรือ
ว่าข้าออกจะเปิดกว้างเรื่องเช่นนั้น
โธ่เอ๊ย ขอรับ ๆ
ข้าไม่มีอคติ เรื่องชนชั้นทางสังคมเลยสักนิด
มีเรื่องอยากคุย เป็นการส่วนตัวหรือเจ้าคะ
คู่สมรสของข้าน่ะ เปลี่ยนจากชายโสดหมายเลข 23
เป็นท่านนายหมู่แทนจะได้ไหม
อย่าเพิ่งตัดสินใจตอนนี้เลย
ค่อย ๆ คิดไปดีกว่านะเจ้าคะ
ทำไมล่ะ
ข้าไม่ดีพอสำหรับท่านนายหมู่หรือ
ไม่ใช่อย่างนั้นเจ้าค่ะ
เท่าที่ข้ารู้
ท่านนายหมู่เขาตั้งใจว่าจะไม่แต่งงาน
ข้าแค่กลัวคุณหนูเจ็บปวดเจ้าค่ะ
ข้าเองก็เคยไม่อยากแต่งงานเหมือนกัน
แต่คนเราเปลี่ยนใจกันได้ตลอดมิใช่หรือ
ข้ารู้สึกว่าท่านนายหมู่...
ก็น่าจะชอบข้าเหมือนกัน
เจ้าบอกเองมิใช่หรือว่าจะจัดการ ให้ข้าได้แต่งงานกับคนที่ข้าต้องการ
ช่วยข้าหน่อยนะ
หากเป็นคุณหนูซัมซุนที่กล้าหาญ และซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง
นางอาจจะหว่านล้อม...
พี่ชายหัวรั้นของข้าได้
ตกลงเจ้าค่ะ
มาลองจับคู่คุณหนู กับท่านนายหมู่กันดูสักตั้งนะเจ้าคะ
ขอบคุณมากนะ
ทรงจำคดีการตายของอีโชอ๊ก
เมื่อหกเดือนก่อนได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ
ต้องจำได้อยู่แล้วสิ
นางคือสาวโสดทึนทึกซึมเศร้า...
ที่ฆ่าตัวตายมิใช่หรือ
มีเรื่องเล่าน่าขนลุก เกี่ยวกับวิญญาณนาง...
ที่คอยหลอกหลอนหญิงอื่น ที่ถึงวัยออกเรือนแล้วอยู่
เรื่องนั้น...
เป็นหนึ่งในเหตุผล ที่องค์รัชทายาทออกเรือนไม่ได้
ข้าจะลืมได้อย่างไร
เรื่องนั้นเป็นอุปสรรคต่อการสมรส ของบุตรสาวสามคนของแมงผู้คงแก่เรียน
แม่สื่อกับกระหม่อมกำลังหาทาง แก้ปัญหาเรื่องนี้อยู่พ่ะย่ะค่ะ
งั้นหรือ ขอให้โชคดีแล้วกัน
ว่าแต่
เจ้าแน่ใจหรือว่า อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายไม่รู้
พ่ะย่ะค่ะ
อันที่จริง
ดูเหมือนท่านหญิงภรรยาของเขา จะสงสัยอะไรบางอย่าง
กระหม่อมจึงตกลง...
จะสอนหลานชายพวกเขา เพื่อเอาใจนางพ่ะย่ะค่ะ
เข้าใจแล้ว
คุณหนูซัมซุน
ไม่ได้นอนทั้งคืนเลยหรือเจ้าคะ
อ้อ ไปโรงเตี๊ยมกันเถิด
อะไรนะ ช้าก่อน
จะไปทั้งสภาพนั้นน่ะหรือเจ้าคะ
ข้าไม่จำเป็นต้องแต่งเป็นบุรุษแล้วนี่
วันนี้เป็นวันหยุดของท่านนายหมู่
เขาจะมาช่วยคัดลอกหนังสือนะเจ้าคะ
อะไรนะ
ทำไมมาบอกข้าเอาตอนนี้ล่ะ
ข้าถึงได้มาที่นี่ไงเจ้าคะ
รีบไปเปลี่ยนชุดสิเจ้าคะ
เราสองคน...
มาสวยขึ้นกันสักนิดเถอะเจ้าค่ะ
ท่านนายหมู่
คุณหนู ลืมไปแล้วหรือเจ้าคะ
ห้ามออกตัวแรงเกินไปเจ้าค่ะ
ข้าแค่ยืนขึ้นเอง แบบนี้ก็ไม่ได้หรือ
ท่านนายหมู่เป็นประเภทที่จะถอยหนี เมื่อมีสตรีเข้าหาเจ้าค่ะ
คุณหนูต้องทำให้เขาเข้าหาก่อน ถึงจะประสบความสำเร็จเจ้าค่ะ
เข้าใจแล้ว
ท่านนายหมู่
เชิญไปนั่งทางนั้น แล้วคัดลอกได้เลยเจ้าค่ะ
ให้ตายเถอะ
ข้ารู้ว่าเราจ้างมืออาชีพไม่ได้ เพื่อความปลอดภัย
แต่ทำไมข้าต้องใส่ชุดแบบนี้ด้วย
เพื่อให้คนมีภาพจำว่า ฮวารกเป็นบัณฑิตชุดเขียวเจ้าค่ะ
ขากลับ ท่านพ่อบ้าน จะได้ใส่เพียงเสื้อคลุม...
แล้วไปที่โรงสีได้เลยเจ้าค่ะ
ใช่แล้วขอรับ
แล้วผู้พบเห็นก็จะสนใจ เพียงเสื้อคลุมสีเขียว
ไม่ใช่รูปร่างหรือหน้าตาของฮวารก
จะหลบพวกทหารได้ง่ายกว่าด้วย
ท่านนายหมู่ หัวไวอย่างที่คิดเลยนะเจ้าคะ
แค่นี้ข้าก็มองออก
แม่นางยอจู
ขอบคุณเจ้ามาก ที่ทุ่มเทกับการจับคู่นี้
ข้าจะยกเลิกคำสั่ง...
ที่ให้เจ้าอยู่ห่างจากข้าสามก้าว
และเพื่อให้ทุกอย่างราบรื่น
เจ้าไม่ต้องรู้สึกอึดอัด เวลาอยู่กับข้าหรอก
"เรื่องราวของแม่หญิงโชฮี"
ข้าไม่เข้าใจเนื้อเรื่องเลย
ถามข้าได้เลยเจ้าค่ะ
อ้อ
ถ้าวิญญาณของโชอ๊กรู้สึกไม่เป็นธรรม
นางก็ควรปรากฏตัวต่อหน้านายอำเภอ เพื่อร้องขอความเป็นธรรมสิ
เหตุใดนางต้องมาปรากฏตัว ต่อหน้าหญิงโสดด้วย
มันขาดความสมจริงขอรับ
ข้าไม่รู้หรอกว่า "ความสมจริง" คืออะไร
แต่จากมุมมองของผีโชอ๊ก
นางถูกเสนาบดีกลาโหมฆ่าตาย
และเจ้าเมืองกับนายอำเภอทั้งหลาย ก็เป็นลิ่วล้อของเขา
ถ้าไม่โง่ นางคงไม่ไปหา นายอำเภอหรอกเจ้าค่ะ
นางหลอกหลอนเหล่าสตรี เพราะเชื่อว่า...
สตรีด้วยกันจะเข้าใจ และช่วยเหลือนางเจ้าค่ะ
แม่หญิงซัมซุนพูดถูกขอรับ
ข้าคิดว่าเรื่องนี้สมจริง มากพอแล้วขอรับ
ข้าก็คิดว่าท่านนายหมู่ช่างยุติธรรม
ต่างจากข้าราชการคนอื่นเจ้าค่ะ
จู่ ๆ ก็ร้อนขึ้นมา ข้ารู้สึกไปคนเดียวงั้นหรือ
ข้าว่าเนื้อหา ก็ไม่ได้แปลกอะไรนะเจ้าคะ
ถ้าทุกท่านคิดเช่นนั้น ก็...
หัวใจข้าเต้นรัว...
แม้แต่ตอนที่ข้าหงุดหงิด
ข้าอยากได้คำตอบของจดหมายที่ข้าส่งไป
คุณหนู
คุณหนูกลับเข้าไปข้างใน
เดินรอบร้านหนังสือห้ารอบ แล้วค่อยออกมานะเจ้าคะ
เช่นนั้น...
ข้าก็ไปกับท่านนายหมู่ไม่ได้สิ
นั่นแหละคือประเด็นสำคัญเจ้าค่ะ
อ้าว
เช่นนั้น ข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ
เอ่อ...
หากยังเอาแต่ถาม เพราะไม่รู้ว่าข้ารู้สึกเช่นไร
ข้าจักเศร้าใจมากเลยเจ้าค่ะ
ไม่เห็นจำเป็นต้องเศร้าใจไปเลย
เมื่อท่านอ่านจดหมายฉบับนี้
ช่วยเผยความรู้สึกของท่าน กับต้นไม้หรือท้องฟ้าทีนะเจ้าคะ
แม้จะเป็นเพียงเสียงผ่านสายลม ข้าก็อยากได้ยินเจ้าค่ะ
โชฮีใส่หัวใจ ที่ร่ำร้องหาผู้เป็นที่รัก...
ลงไปในจดหมายฉบับนี้
"โชฮี" หรือ
โช...
ข้าจัดการเองเจ้าค่ะ
แม่นางยอจู
นางเขียนแค่ประโยคเดียว...
บนหลังเศษกระดาษงั้นหรือ
ถ้าจะเขียนแค่นี้ พูดเอาก็ได้
ส่งมาให้ความหวังข้าหรอกหรือนี่
กระดาษหอมเสียด้วย
(เจ้าไม่ต้องรู้สึกอึดอัด เวลาอยู่กับข้าหรอก)
หัวใจข้าเต้นรัว...
แม้แต่ตอนที่ข้าหงุดหงิด
ข้าอยากได้คำตอบของจดหมายที่ข้าส่งไป
(ข้าจัดการเองเจ้าค่ะ แม่นางยอจู)
"ขงจื๊อกล่าวว่า"
"'หากได้ศึกษา และเรียนรู้บ้างในบางครา'"
"'มิใช่สิ่งนี้หรอกหรือ ที่ทำให้เป็นสุข'"
"'ถึงจะไม่มีใครสังเกตเห็น ก็ไม่ต้องนึกตัดพ้อน้อยใจ'"
"'นั่นสิ บัณฑิตที่แท้จริง'"
องค์รัชทายาท
พระมเหสีทรงเรียกพบ ที่วังหลวงด่วนพ่ะย่ะค่ะ
ตอนนี้น่ะหรือ
"เขามองว่าสิ่งต่าง ๆ นั้นแสนงดงาม"
"และคล้อยตามความเป็นไปของทุกสิ่ง ทั้งใหญ่และเล็ก"
"แต่ถึงกระนั้น ในบางครั้ง อะไร ๆ ก็ไม่เป็นไปตามที่ต้องการ"
ทางไปวังหลวงไม่มีทางเดินบนภูเขานี่
หยุดเกี้ยวก่อน
มีอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้าต้องปลดทุกข์
แล้วก็ไม่มีกระโถนด้วย
ข้าอายน่ะ
จงอยู่ห่างออกไปสามก้าว แล้วหันหลังให้ข้า
พ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
ท่านพี่
ต้องตีขจัดคราบให้สะอาดด้วยสิ
แค่ล้างมือ มือข้าก็เป็นผื่นคันแล้ว
- ปล่อยข้าไปหน่อยไม่ได้หรือ - ปล่อยอะไรล่ะ
พอท่านพี่ออกเรือนไป ข้าก็ซักเสื้อผ้าให้ท่านพี่ไม่ได้แล้ว
เลยต้องมาฝึกกันไม่ใช่หรือ
ก็ได้
พอแต่งงานแล้ว ก็ต้องทำแบบนี้ไปทั้งชีวิต
จะรีบฝึกไปทำไมกัน
ไปทำสิ่งที่ท่านพี่ถนัด อย่างจับไก่ฟ้าเสียสิ
ข้าหงุดหงิดจนทนดูไม่ไหวแล้ว
เอางั้นหรือ
เราควรทำสิ่งที่ถนัดที่สุดนั่นแหละ
เดี๋ยวข้ากลับมานะ
ระวังด้วยล่ะ
หนีไปแล้ว
ทางนั้น
หยุดนะ
ทางนั้น
เป็นอะไรหรือเปล่าขอรับ
ถ้าเจ้าขยับออกไปก็คงไม่เป็นไร
ท่านใช้ยางยิงนกช่วยข้าไว้นี่เอง
ท่านพี่
เด็กนี่มาจากไหนกัน
เหมือนจะหลงทางน่ะ
อ๋อ
เจ้าหนู บ้านเจ้าอยู่ไหนล่ะ
ข้าบอกไม่ได้ขอรับ
ข้าก็ไม่ได้อยากรู้นักหรอก
- รีบกลับบ้านกันเถอะ - อืม
ช้าก่อน
ท่านช่วยชีวิตข้าไว้แล้ว ต้องรับผิดชอบจนถึงที่สุดด้วยสิขอรับ
จะให้ข้ารับผิดชอบด้วยงั้นหรือ
โอบง นั่งเขียนให้หลังตรง ๆ หน่อยสิ
โธ่ถัง ลายมือน่าเกลียดเสียจริง
- ขอบคุณมาก - ไม่ได้เรื่องเลย
ใต้เท้าเจ้าคะ
นี่ไม่ใช่เวลาพักนะเจ้าคะ
ไปเดี๋ยวนี้แหละ
ว่ากันว่าเวลาคนหายไปมันจะเห็นชัด
ขาดนายหมู่ไปคนหนึ่ง ทำเอางานเดินช้าลงมากเลยทีเดียวเชียว
พอท่านนายหมู่ไม่อยู่แล้ว ข้าเองก็ไร้เรี่ยวแรงเหลือเกินเจ้าค่ะ
ใช้ปากเขียนหรือไรเจ้าคะ
หนังสือจะเปิดตัวพรุ่งนี้แล้ว
เร่งมือหน่อยเจ้าค่ะ ทุกท่าน
หยุดตรงนั้นก่อน
หนังสือจะเปิดตัวพรุ่งนี้
และทุกคนต้องทำงานอยู่นี่ทั้งคืน ตามที่เจ้าบอก
แล้วเจ้าจะไปไหนกัน
คือว่า...
ข้าจะไปพบท่านหญิง ที่จะช่วยเราจัดงานเปิดตัวเจ้าค่ะ
ข้าขอตัวก่อน แล้วพบกันนะเจ้าคะ
เดี๋ยว แต่ข้า...
องค์รัช...
นายน้อยหายตัวไปงั้นหรือ หมายความว่าอย่างไรกันขอรับ
เขารู้ตัวแล้วหนีไปขอรับ
เขาต้องอยู่ในเมืองหลวงแน่
เราจะรวบรวมทหารเขตเมืองหลวง ได้สักกี่นายกัน
ถึงจะดึกแล้ว แต่เราน่าจะรวบรวม ได้ประมาณ 30 นายขอรับ
ข้าจะเรียกมาเดี๋ยวนี้ขอรับ
ไม่ได้นะเจ้าคะ
หากเรียกทหารเขตเมืองหลวงมา
จะมีคนสังเกตเห็นและอาจส่งผลเสีย กับเราในภายหลังได้เจ้าค่ะ
เช่นนั้น จะบอกให้เรานั่งรอเฉย ๆ หรือ
ข้าคุยกับพ่อค้าที่ข้ารู้จัก...
และให้เขาแอบตามหานายน้อยแล้วเจ้าค่ะ
เรื่องด่วนที่สุดในตอนนี้...
คือปิดปากองครักษ์ที่เราจ้างมาเจ้าค่ะ
ข้าจะจัดการเรื่องนั้นเองขอรับ
ข้าขอแนะนำ...
ให้ท่านกลับไปสำนักเขตเมืองหลวง เดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ
ถ้าองค์รัชทายาทยังอยู่ในหมู่บ้าน
คนอาจจะพาพระองค์ ไปที่สำนักราชการเจ้าค่ะ
รับทราบขอรับ
เช่นนั้น ข้าขอตัวไปดู แม่ของซัมวอลก่อนนะเจ้าคะ
เอาสิ
ข้าบอกให้พวกเขาไปตามหาแล้วเจ้าค่ะ
ท่านแม่ เรียกหาข้าหรือเจ้าคะ
วันนี้ข้าเหนื่อย ๆ น่ะ
เจ้าไม่ต้องมาทักทายยามค่ำ ที่เรือนข้าแล้ว
ให้คึนซอกเข้านอนเร็ว ๆ ด้วยล่ะ
ไม่ได้ป่วยใช่ไหมเจ้าคะ
ข้าแค่เหนื่อยนิดหน่อยน่ะ ไม่ต้องห่วง
เจ้าหนู บ้านหลังนี้ก็ไม่ใช่หรือ
ข้าไม่ได้ชื่อ "เจ้าหนู" เสียหน่อย
ข้าชื่ออีแจขอรับ
เจ้าบอกชื่อตัวเองได้ชัดเจนขนาดนี้
เหตุใดถึงไม่รู้ว่า บ้านตัวเองอยู่ไหนล่ะ
เพราะนี่เป็นครั้งแรก...
ที่ข้ามาเยี่ยมบ้านท่านตา
และตอนนี้ก็ค่ำแล้วด้วย ถนนหนทางเลยดูแปลกตาไปขอรับ
ใกล้ถึงเวลางดออกนอกเคหาแล้ว
ข้าจะพาเจ้าไปสำนักเขตเมืองหลวงเอง
ไปกันเถอะ
พาเด็กมาบ้านเช่นนี้ได้อย่างไร
ถ้าเจ้าเด็กโง่นั่น ไม่รู้ว่าบ้านตัวเองอยู่ไหน
ก็ควรพาไปสำนักเขตเมืองหลวงสิ
กล้าดีอย่างไรมาหาว่าข้าโง่
เราไปสำนักเขตเมืองหลวงมาแล้ว
แต่เสนาบดีกลาโหมอยู่ที่นั่น
เขาไม่ชอบข้าเพราะข้าตีกลองร้องทุกข์
ถ้าข้าพาเด็กชาย ที่เขาไม่รู้จักไปด้วย...
มันก็คงจะปล่อยข่าวลือว่า เด็กคนนี้เป็นลูกลับ ๆ ของท่านพี่สินะ
กล้าดีอย่างไรถึงพูดจาไร้สาระเช่นนี้
รู้ไหมว่าบุพการีข้าคือผู้ใด
แล้วบุพการีเจ้าคือผู้ใดกันเล่า
นั่นสิ โตขนาดนี้แล้ว ยังหาทางกลับบ้านเองไม่ได้อีก
นี่ท่านขึ้นเสียงใส่ข้างั้นหรือ
เจ้าขึ้นเสียงก่อนนะ
พอได้แล้ว ทั้งคู่เลย
ระฆังประกาศงดออกนอกเคหาดังแล้ว เราไม่มีทางเลือก
ให้เขานอนที่นี่สักคืนนะ
เสร็จแล้ว
ทำได้ดีมากเจ้าค่ะ คุณหนู
เฮ้อ
ออกมาสักเดี๋ยวสิ
ใกล้เสร็จแล้วเจ้าค่ะ จะไปไหนหรือเจ้าคะ
คุณหนูซัมซุนมีพรสวรรค์ ด้านการเล่าเรื่องจริง ๆ เจ้าค่ะ
เจ้าชื่ออะไรหรือ
ไม่อยากบอกงั้นหรือ
หรือว่าเจ้าไม่มีชื่อ
ตั้งแต่ข้าเริ่มทำงานเป็นแม่ค้าหาบเร่
ใต้เท้าเป็นคนแรกเลยที่ถามชื่อข้า
งั้นเจ้าก็ควรรู้สึกเป็นเกียรตินะ
ข้าขอถามเจ้าอีกครั้ง เจ้าชื่ออะไร
ข้าชื่อ...
ซุนด็อกเจ้าค่ะ
ซุนด็อก
ชื่อไพเราะดีนะ
อายุล่ะ
มากกว่าใต้เท้าสองปีเจ้าค่ะ
อายุ 27 สินะ
แล้วเจ้ารู้อายุข้าได้อย่างไร
ท่านเกิดปีวอกมิใช่หรือเจ้าคะ
ในฮันยาง ท่านโด่งดังมากนะเจ้าคะ
ให้ตายสิ
ในฐานะชายผู้คับแค้นใจน่ะหรือ
ไม่ยุติธรรมเลย
ข้าก็อยากรู้จักเจ้า ให้มากขึ้นเหมือนกัน
อยากรู้อะไรล่ะเจ้าคะ
ทุกอย่างเลย
จะอยากรู้ไปทำไมกันเจ้าคะ
เมื่อการจับคู่นี้เสร็จสิ้น
ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเจอกันอีกแท้ ๆ
ข้าจะออกไปเดินเล่นสักครู่ อยากไปด้วยกันไหม
(เขตหวงห้าม ผู้บุกรุกจะถูกประหาร)
(ผู้บุกรุกที่เข้ามาในเขตหวงห้าม จะถูกประหารชีวิต)
ที่นี่มันเขตหวงห้าม
ที่ไม่มีใครได้รับอนุญาต ให้เข้าไปมิใช่หรือขอรับ
แถวนี้ไม่มีใครเลย เหมาะแก่การ เดินเล่นยามค่ำคืนที่สุดแล้ว
ข้าสงสัยนักว่า...
ฝ่าบาทจะทรงทราบเรื่อง พื้นที่หวงห้ามนี้หรือไม่
หมายความว่าอย่างไรขอรับ
เพราะบริเวณนี้ถูกปิดกั้น ผู้คนจึงต้องเดินอ้อม
หากยังทรงปิดกั้น แม้จะทราบเรื่องนั้นดี
ก็แปลว่าไม่สามารถเข้าใจ ความต้องการของราษฎรได้
หากไม่ทราบเรื่องนั้นเลย ก็แปลว่าเป็นกษัตริย์ที่ไร้ความสามารถ
ข้าชอบชมทิวทัศน์จากตรงนี้ ในยามค่ำคืนเช่นนี้
พอมองจากตรงนี้ วังหลวงดูเงียบสงบมากเลยนะขอรับ
ว่าอย่างไร
ทางนั้นส่งคนส่งสารมา
แจ้งว่ายังไม่พบองค์รัชทายาทเลยเพคะ
ไม่ได้การแล้ว
ข้าต้องไปกราบทูลฝ่าบาท
องค์รัชทายาทถูกลักพาตัวไป จากพระตำหนักส่วนพระองค์งั้นหรือ
ทั้งหมดเป็นความผิดข้าเองเพคะ
หากเกิดเรื่องไม่ดี กับองค์รัชทายาทขึ้นมาล่ะ
เรียกเจ้าหน้าที่สืบสวน จากสำนักตุลาการมาเดี๋ยวนี้
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
(โอกยองซัมจอม: ห้ามออกนอกเคหา ในยามวิกาลจนถึงตีสี่)
ได้เวลาระดมพล กองกำลังส่วนตัวแล้วเจ้าค่ะ
ในตอนนี้ที่ทหาร...
จากสำนักตุลาการ กำลังค้นทุกซอกทุกมุมน่ะหรือ
แต่เริ่มเดิมที พระมเหสี...
เป็นผู้ส่งองค์รัชทายาทไปพำนัก ที่พระตำหนักส่วนพระองค์อย่างลับ ๆ
หากเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับพระองค์ ก็เป็นความผิดของพระมเหสีเจ้าค่ะ
บ้านหลังนั้นตรงสุดถนน คือบ้านเจ้างั้นหรือ
ทางนั้น จับตัวให้ได้
หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
หากเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น กับองค์รัชทายาท...
มีคุณหนูสองนางมาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
เสด็จแม่
ตายจริง เจ้าคือ...
ลูกแม่ เกิดอะไรขึ้น เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่
เลยเวลางดออกนอกเคหาไปแล้ว ข้าเลยให้เขานอนที่บ้านข้า
แต่คงเพราะนอนต่างที่ต่างถิ่น
เขาเลยแทบไม่ได้นอน คงเหนื่อยน่าดูเจ้าค่ะ
ขอบคุณมากเลยนะที่ช่วยลูกข้าไว้
เจ้าแนะนำตัวหน่อยได้หรือไม่
ข้าชื่อแมงฮานา มาจากหุบเขานัมซานเจ้าค่ะ
เจ้าคือพี่สาวคนโต ของเหล่าคุณหนูทึนทึกใช่ไหม
เจ้าคือแม่นางผู้กล้าหาญ...
ที่ตีกลองร้องทุกข์ ร้องเรียนเสนาบดีกลาโหมสินะ
ข้าอยากพบเจ้ามานานแล้ว
ว่าแต่
เจ้าคิดได้อย่างไร ถึงให้ลูกชายข้าใส่กระโปรง
ก่อนที่ข้าจะตอบคำถามนั้น
ข้ามีเรื่องอยากถามท่านก่อนเจ้าค่ะ
ดูเหมือนเขาจะมาจากตระกูลสูงศักดิ์
เหตุใดจึงมีคนไล่ตามเขาเจ้าคะ
ข้าเพียงแต่กังวลว่า ข้ากำลังช่วยเหลือกบฏอยู่หรือเปล่า
เท่านั้นเจ้าค่ะ
เจ้าไม่ต้องกังวลหรอกนะ
เขาคือลูกชายคนโตของตระกูล แต่ข้ามีเขาตอนอายุมากแล้ว
อนุภรรยาของสามีข้า กับลูกชายที่โตแล้วของนาง...
จ้องจะฮุบสมบัติของตระกูล จึงรวมหัวกันวางแผน...
และพยายามทำร้ายเขาเท่านั้นล่ะ
ข้ากลัวว่านักฆ่า ที่ตามล่าลูกชายท่านเมื่อวาน...
จะยังป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้ จึงให้เขาปลอมเป็นสตรีเจ้าค่ะ
ถึงองค์รัชทายาท จะกลับวังมาอย่างปลอดภัยแล้ว
แต่มีคนพยายามลักพาตัวเขาเลยนะ
แล้วท่านยังบอกว่า เราไม่ควรสืบสวนอีกหรือ
ท่านหัวหน้าราชเลขานุการ ท่านเสียสติไปแล้วหรือ
หากฝ่าบาททรงป่าวประกาศว่า องค์รัชทายาทเกือบถูกลักพาตัวไป
จะเป็นโอกาสดีของเราเจ้าค่ะ
เราใช้เหตุผลนั้น ปลดพระมเหสีได้เจ้าค่ะ
หากเรื่องนี้แพร่ออกไป อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
จะกล่าวโทษพระมเหสีที่ส่งองค์รัชทายาท
ไปยังพระตำหนักส่วนพระองค์ โดยไม่ได้รับอนุญาต
และยืนกรานให้ปลดพระมเหสีพ่ะย่ะค่ะ
เมื่อปลดพระมเหสีแล้ว
ในวังหลวงจะไม่เหลือใครที่ปกป้อง...
องค์รัชทายาทวัยเยาว์ได้อีก
สถานการณ์จะเป็นใจต่อฝ่ายเราเจ้าค่ะ
ข้าเป็นพระราชาของแผ่นดินนี้
แต่กลับหาตัวคนที่พยายาม ลักพาตัวลูกชายไม่ได้ด้วยซ้ำ
แล้วองครักษ์ขององค์รัชทายาท ที่หายตัวไปล่ะ
ตอนนี้กำลังพยายามตามหาตัวเขา อย่างสุดความสามารถพ่ะย่ะค่ะ
เราต้องหาคนที่จะมีหลักฐานให้เราได้
ข้าได้ยินว่านางกำนัลที่ทงกุงจอน...
ป่วยหนักขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนองค์หญิงที่จากไป
กระหม่อมเชื่อว่านางถือ กุญแจดอกแรกที่จะใช้ไขคดีนี้ได้
กระหม่อมจะหาทาง รักษานางให้ได้พ่ะย่ะค่ะ
มาแล้วหรือเจ้าคะ
- สวัสดีเจ้าค่ะ - สวัสดีเจ้าค่ะ เชิญข้างในเลยเจ้าค่ะ
- เจ้าค่ะ - ท่านคงตื่นเต้นน่าดู
- สวัสดีเจ้าค่ะ - มาแล้วหรือเจ้าคะ
เข้าไปข้างในกันเถอะ
อ้าว มาแล้วหรือเจ้าคะ
เจ้าค่ะ เชิญเข้าไปได้เลยเจ้าค่ะ
ใต้เท้า
ข้าจะเอาม่านลงนะเจ้าคะ
แต่ท่านอาจจะประหม่า ต่อหน้านายหญิงทั้งหลายได้
อย่าเงยหน้าขึ้นมา มองแค่หนังสือ แล้วอ่านออกเสียงก็พอนะเจ้าคะ
เจ้าดูตื่นเต้นกว่าข้าอีกนะ
ข้าพร้อมแล้ว เริ่มได้เลย
เจ้าค่ะ
สักครู่นะเจ้าคะ
มันเอียงน่ะเจ้าค่ะ
เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ
ขอขอบพระคุณนายหญิงทุกท่าน ที่มาร่วมงานเปิดตัวครั้งแรก...
ของ "ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง" เล่มที่สามนะเจ้าคะ
และข้าขอขอบพระคุณท่านหญิง ที่ช่วยจัดงานนี้ขึ้นมาด้วยเจ้าค่ะ
- ขอบพระคุณนะเจ้าคะ - ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
วันนี้ ท่านฮวารก ที่ไม่เคยเปิดเผยตัวตนมาก่อน
มาที่นี่เพื่ออ่านเล่มที่สาม ให้ทุกท่านฟังด้วยตัวเองเลยเจ้าค่ะ
- โอ้โฮ - ท่านฮวารกมาจริง ๆ หรือ
เพื่อปกป้องตัวตนของท่านฮวารก เราจะปิดม่านไว้นะเจ้าคะ
กรุณานั่งอยู่กับที่ และอย่าลุกจากที่นั่งเด็ดขาดนะเจ้าคะ
- เจ้าค่ะ - เจ้าค่ะ
เช่นนั้น เราจะเริ่มกันเลยนะเจ้าคะ
- นั่นเขานี่ - โอ้โฮ
"ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง" เล่มที่สาม
ชื่อเรื่องว่า "เรื่องราวของแม่หญิงโชฮี"
เขียนขึ้นโดยมีเค้าโครง จากเหตุการณ์จริงขอรับ
เขาดูเหมือนท่านฮวารก ที่ข้าจินตนาการไว้เป๊ะเลย
"คืนนั้นท้องฟ้ามืดสนิท ไม่มีแม้แต่พระจันทร์ให้เห็น"
"เมื่อสตรีมากกว่าห้าคน ล้มป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุ..."
"ก่อนงานแต่งงานของพวกนาง"
"ชาวบ้านจึงได้จ้างหมอผี มาทำพิธีและสวดภาวนา"
"แต่โชคร้ายก็หาได้สิ้นสุดลงไม่"
"สุดท้ายแล้ว หลายต่อหลายครอบครัว..."
"จึงต้องเลื่อน..."
"งานแต่งงานของบุตรสาวออกไป"
งามเหลือเกิน
ถึงจะออกเรือนไปแล้ว ก็ต้องมาเยี่ยมเราบ่อย ๆ นะ
แน่นอนอยู่แล้วสิ
เจ้าเตรียมของพวกนี้ไว้ ตั้งแต่เมื่อไรกัน ทุลซุนของพี่
นางจะออกเรือนงั้นหรือ
คงไม่กลัวผีพรหมจรรย์เลยสินะ
"แต่มีเพียงโฮนาแห่งหุบเขานัมซาน ที่ไม่ยอมเลื่อนงานแต่งงาน"
"และข่าวลือประสงค์ร้าย..."
"เรื่องที่นางไม่สามารถ เลื่อนงานแต่งได้เพราะตั้งครรภ์..."
"ก็แพร่กระจายไปในหมู่ชาวบ้าน"
"โฮนารู้ได้โดยสัญชาตญาณว่า..."
"ผีสาวพรหมจรรย์ตนนั้นคือโชฮี เพื่อนของนางที่ตายไปแล้ว"
"นางไม่เลื่อนงานแต่งงาน"
"แต่ไปขอความช่วยเหลือจากนายหญิง..."
"และเฝ้ารอผีตนนั้นกับนาง"
("ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง" เล่มที่สาม)
("ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง")
มีข่าวลือแพร่ไปว่าท่านพี่ข้า คือฆาตกรในนิยายเรื่องนี้งั้นหรือ
ในนิยาย น้องสาวของขุนนางท่านนั้น...
คือพระสนมซุกบิน
นั่นคงเป็นที่มาของข่าวลือเพคะ
ในช่วงเวลาที่วุ่นวายนี้ เหตุใดถึงมีข่าวลือเช่นนี้ออกมาได้
ข้าได้ยินกับหูเลย
เสนาบดีกลาโหมอยากให้แมงฮานา มาเป็นอนุภรรยาของตัวเอง
จึงปล่อยข่าวลือว่า นางกระโดดเข้าหาผู้ชาย
เพราะถูกผีพรหมจรรย์เข้าสิง
บ้าไปแล้ว
- โอ๊ย - ได้ยินว่าท่านฮวารก...
สวมเสื้อคลุมสีเขียว เพื่อระลึกถึงท่านโชอ๊กล่ะ
ว่าแต่ จริงหรือเปล่านะ ที่ท่านฮวารกจะเลิกเป็นนักเขียน
ได้ยินว่าบิดาเขาเป็นคนใหญ่คนโต
ที่เขียนต่อไม่ได้ก็เพราะ เข้ารับราชการไปแล้วเจ้าค่ะ
เอาล่ะ เจ้าคือหมายเลข 28
ซึ่งหมายความว่า เจ้าจะต้องรอประมาณแปดวัน
("ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง" เล่มที่สาม)
อ่านสองเล่มแรกอีกรอบ แล้วจะสนุกมากขึ้นนะ
สรุปก็คือ
ระหว่างที่คุณหนูโชอ๊ก...
รอให้คู่หมั้นจัดการงานศพสามปีให้พ่อ
เสนาบดีกลาโหมก็พยายามฉวยโอกาส และฆ่านางงั้นหรือ
จำเรื่องในเล่มหนึ่งกับสองได้ไหมขอรับ
(ภรรยาของเสนาบดีกลาโหม)
ถึงอย่างนั้น ข้าก็แนะนำให้อ่านอีกรอบนะ
ออกไป
ข้าอยากอ่าน "ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง" เล่มสาม
มีคนรออ่านอยู่หลายคน คงต้องรอหน่อยนะขอรับ
ต้องจ่ายเท่าไร
หากจะซื้อหนังสือเล่มนี้ทั้งหมด
ข่าวลือเสีย ๆ หาย ๆ เกี่ยวกับท่านพี่ฮานาเริ่มซาลงแล้ว
ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์ เสนาบดีกลาโหมกันให้วุ่น
แม่นางยอจู ขอบคุณมากเลยนะ
ขอบคุณทุกท่านนะเจ้าคะ
เรากลบข่าวลือด้วยข่าวลืออื่นได้
แต่การลงโทษเสนาบดีกลาโหม คงเป็นเรื่องยากขอรับ
ไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ
ยังไงทุกคนก็รู้กันแล้ว
ว่าเสนาบดีกลาโหมเป็นฆาตกร
คนบาปทุกคนต้องได้รับโทษสิขอรับ
เราควรยื่นฎีกา เกี่ยวกับสิ่งที่นายหมู่รู้...
ทำแบบนั้นไม่ได้นะเจ้าคะ
ถ้าเราทำเช่นนั้น
ท่านนายหมู่...
จะไม่เดือดร้อนเอาหรือเจ้าคะ
ทุกท่าน อย่าได้กังวลไปเจ้าค่ะ
ข้ามีวิธีลงโทษเสนาบดีกลาโหมเจ้าค่ะ
("ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง")
ข้าคิดว่าท่านแม่ควรรู้ไว้...
ว่าทุกคนพูดถึงอะไรกันเจ้าค่ะ
ข่าวลือส่วนใหญ่ มักไม่เป็นความจริงอยู่แล้ว
ไม่ต้องไปเชื่อทุกข่าวลือหรอก
ข้ารู้เจ้าค่ะ
แต่ข้าเห็นกับตาเลยเจ้าค่ะ
ในวันเกิดท่านน้า ข้าเห็นเขา...
ลากแม่หญิงโชอ๊กไปที่ห้อง
การเพิกเฉยต่อข่าวลือ...
กับการแสร้งทำเป็นไม่รู้ มันต่างกันนะเจ้าคะ ท่านแม่
นายหญิง ใต้เท้ากลาโหมมาเจ้าค่ะ
หากเป็นท่านแม่ผู้ปราดเปรื่อง
ต้องลงโทษท่านน้าได้แน่
ท่านพี่ คืนนี้เรียกข้า มาทำไมหรือขอรับ
("ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง")
เจ้ามัวทำอะไรอยู่ ถึงปล่อยให้มีข่าวลือแบบนั้นแพร่ออกไป
ข้าบอกให้เจ้าระวังตัว หลังจากเรื่องกลองอื้อฉาวนั่น
ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญนะ
อะไรกัน ทำไมถึงโกรธนักล่ะขอรับ
("ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง")
อะไรกัน...
ข้าจะทำอย่างไรดี
เจ้าต้องลงจากตำแหน่งเดี๋ยวนี้
ท่านพี่ ท่านพูดอะไร...
ข้าจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองขอรับ
ท่านพี่
การเขียนนิยายวาบหวิว...
เป็นเรื่องน่าอับอาย ที่พวกบัณฑิตอยากปิดบังไว้
เขาไม่ได้ใช้ชื่อจริง และข้าก็ไม่ได้ซักไซ้อะไร
ข้าไม่รู้จริง ๆ ขอรับว่าฮวารกเป็นใคร
คิดว่าไม่รู้แล้ว เจ้าจะไม่มีความผิดงั้นหรือ
ความผิดอะไรกัน ไม่ยุติธรรมเลยนะขอรับ
นายหมู่จากสำนักเขตเมืองหลวง
บอกว่าต้องจับฮวารกให้ได้
ข้าเพียงแต่ปล่อยเช่านิยาย ตามคำขอของเขาเท่านั้นเองขอรับ
นายหมู่จากสำนักเขตเมืองหลวงหรือ
ขอรับ
เช่นนั้นจะทำให้ท่านนายหมู่ ตกอยู่ในอันตรายมิใช่หรือ
ไม่มีทางเป็นเช่นนั้นหรอกเจ้าค่ะ
เพราะแผนของเราหลังจากนั้น จะต้องได้ผลแน่นอนเจ้าค่ะ
ก่อนที่เสนาบดีกลาโหม จะตามหาท่านนายหมู่
รีบไปรายงานก่อนเถิดเจ้าค่ะ
(สำนักเขตเมืองหลวง)
อ้าว
ใต้เท้าเสนาบดีกลาโหม มาทำอะไรเวลานี้ขอรับ
เจ้าคือนายหมู่ที่แอบไปพบฮวารกใช่ไหม
พรุ่งนี้ ที่โรงเก็บของใกล้ผาสายหมอก
ข้าตั้งใจจะไปพบฮวารก และจับกุมเขาขอรับ
เหตุใดถึงเป็นพรุ่งนี้ มิใช่วันนี้
ฮวารกเป็นคนระวังตัวมาก
หากจู่ ๆ ข้าเปลี่ยนวัน เขาจะสงสัย
อาจจะไม่โผล่มาเลยก็ได้ขอรับ
ขนาดฝ่าบาทยังรับสั่งให้เรา จับเขาให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด
สำนักเขตเมืองหลวง กำลังจับตาดูเป็นพิเศษ
อย่ากังวลไปเลยขอรับ
แม้แต่ฝ่าบาทก็ทรงทราบงั้นหรือ
โธ่เว้ย
ท่านฮวารกงั้นหรือ
ขอรับ ข้าคือฮวารกขอรับ
เจ้าเป็นผู้ต้องสงสัย ในคดีฆาตกรรมอีโชอ๊ก
โธ่เว้ย
ช้าก่อน หยุดเดี๋ยวนี้
มันอันตรายเกินไป สำหรับแม่หญิงซัมซุนขอรับ
คือว่า...
ถ้ามีท่านนายหมู่อยู่ด้วย
ข้าก็ทำได้ทุกอย่างเจ้าค่ะ
แหม หน้าร้อนไปหมด ข้าอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
ตรงไปตรงมาเหลือเกิน
ที่มันอันตรายก็เพราะ ราชสำนักจับตาดูคดีนี้อย่างใกล้ชิด
ข้าจึงไม่ได้เคลื่อนไหวตามลำพังขอรับ
ท่านฮวารกงั้นหรือ
ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ
เพราะคนที่จะรับบทฮวารกในวันนั้น...
คือข้าเองเจ้าค่ะ
(โรงเก็บของ)
ท่านฮวารกงั้นหรือ
เพราะข้าวิ่งเร็วมาก ข้าจะวิ่งออกทางประตูหลัง
แล้วหนีไปทางผาสายหมอกเจ้าค่ะ
เมื่อข้าไปถึงผาสายหมอก
ท่านนายหมู่จะตะโกนว่า "เจ้าไม่เหลือทางหนีแล้ว"
"ยอมจำนนเสียเถิด"
จะเป็นสัญญาณ ให้ข้ากระโดดลงแม่น้ำเจ้าค่ะ
(ผาสายหมอก)
เจ้าไม่เหลือทางหนีแล้ว
ยอมจำนนเสียเถิด
ช้าก่อน ทำแบบนั้นไม่ได้
(ผาสายหมอก)
คราวนี้มีปัญหาอะไรอีกเจ้าคะ
ไม่สิ มันไม่อันตราย กับแม่นางยอจูเกินไปหรือ
ทุกคนนอกจากข้า พากันคลั่งรักไปเสียหมด
นายหมู่...
ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ
ข้าว่ายน้ำเก่งมาก เช่นเดียวกับที่วิ่งเร็วเจ้าค่ะ
ในที่นี้ นอกจากท่านนายหมู่แล้ว
มีใครว่ายน้ำเป็นอีกไหมเจ้าคะ ฮะ
เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าว่ายน้ำเป็น
เพราะว่าท่านพี่...
เพราะสายตาข้าเฉียบคมมาก
แค่เห็นไหล่อันผ่าเผยของท่าน ก็รู้แล้วเจ้าค่ะ
ก็นะ เราสองคนก็ออกจะ... แตกต่างกันอยู่สินะ
ในเมื่อท่านนายหมู่ต้องไล่ตามฮวารก
ข้าก็ควรเป็นคนกระโดดลงไปเองเจ้าค่ะ
แล้วท่านพ่อบ้าน ก็แค่ต้องโยนศพที่เตรียมไว้...
ลงน้ำไปในเวลาที่ตรงกัน
ปฏิบัติการก็เป็นอันจบ
(ผาสายหมอก)
ศพพร้อมหรือยัง
ขอรับ ข้ารับศพขอทาน
มาจากพระสัปเหร่อ ที่แม่นางยอจูพูดถึงแล้วขอรับ
สวมเสื้อคลุมสีเขียวให้เรียบร้อย
จะนำไปที่แม่น้ำพรุ่งนี้ขอรับ
ทุกท่านอย่ากังวล
แล้วมาทำหน้าที่ของตัวเอง ให้ดีที่สุดกันเจ้าค่ะ
เจ้าไม่เหลือทางหนีแล้ว
ยอมจำนนเสียเถิด
ข้าจะสั่งสอนเจ้าเอง
พอมองย้อนกลับไป
ดูเหมือนข้าจะตัดสินใจได้ในตอนนั้น
ว่าจะต้องแต่งงาน...
กับแม่นางยอจูให้ได้
(The Matchmakers)
ใต้เท้าคยองอุนแจ ชอบแม่นางยอจูหรือเจ้าคะ
- เปล่าเสียหน่อย - เสียสติไปแล้วหรือเจ้าคะ
ดีแล้วที่คนบาดเจ็บคือข้า ไม่ใช่เจ้า
- แขนที่บาดเจ็บไม่เป็นไรใช่ไหมเจ้าคะ - ไม่เป็นไรเลยสักนิด
แปดปีก่อน องค์หญิงก็...
ข้าต้องการหลักฐานที่เป็นรูปธรรม มิใช่สมมติฐาน
ท่านแม่ทราบแล้วงั้นหรือ
ไหนว่าเจ้าเป็น ผู้เชี่ยวชาญด้านความรัก
แล้วเหตุใดถึงเป็นม่ายล่ะ
มีประกาศจับขอรับ
มันเขียนว่าแม่นางยอจูเป็นฆาตกรขอรับ
(The Matchmakers)