(โรอุน)
(โจอีฮยอน)
(นักเขียน: ฮาซูจิน)
(ผู้กำกับ: ฮวังซึงกิ คิมซูจิน)
(The Matchmakers)
(จองซุนด็อก อายุ 27 ปี)
(แม่ค้าหาบเร่และสะใภ้คนรอง ของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย)
ตอนที่จู่ ๆ เขาก็นัดข้าไปเจอที่ท่าเรือ
จริง ๆ ข้าแอบกลัวว่า เขาจะสารภาพรักกับข้าเจ้าค่ะ
ท่าเรือมันให้ความรู้สึก แบบนั้นไงเจ้าคะ
เหมือนสถานที่ที่คนจะหนีตามกัน
ใต้เท้า...
จะไม่รู้ได้อย่างไรเจ้าคะว่าเขาชอบข้า
เรื่องนั้นข้าหัวไวนะเจ้าคะ
อ๋อ
แต่ข้าเปล่านะเจ้าคะ
ข้าจะไม่มีวันลืมสามีที่เสียไปเจ้าค่ะ
ในค่ำคืนที่ดวงดาวตกลงมาจากฟากฟ้า
(ชิมจองอู อายุ 25 ปี)
ที่โรงเตี๊ยม...
นางบอกว่าข้าเป็นบุรุษคนแรก ที่ไม่รู้จักชื่อนาง
แต่มันกลับเป็นเรื่องโกหก
ความรู้สึกถูกหักหลังมันรุนแรงกว่า...
ความตกใจที่นางเป็นฆาตกรเสียอีกขอรับ
ให้เงินนางหนีตามกันไปงั้นหรือ
นั่นเป็นเงินสำหรับการจับคู่นะขอรับ
บุรุษพูดแล้วไม่คืนคำ
ในสัญญาไม่ได้ระบุไว้ว่าข้าจะไม่จ่าย หากนางเป็นฆาตกรเสียหน่อย
ที่ข้าไม่ได้รายงานเรื่องนาง ก็เพราะ...
ข้าก็ไม่รู้หรอก
(ตอนที่ 9: ชีวิตข้าถูกทำลายย่อยยับ)
เจ้าคิดว่าจะปิดบังตัวตนของตัวเอง ไปได้อีกนานแค่ไหน
ท่านรู้ได้อย่างไรเจ้าคะ
คือว่า...
ข้าหวังจนถึงที่สุดว่าจะไม่ใช่เจ้า
ข้ารู้สึกเหมือนถูกหักหลังอย่างแรง
สัญญาการจับคู่ของเรา...
สิ้นสุดลงตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
ใต้เท้า ข้าจะอธิบาย...
อธิบายอะไร
- เอ่อ... - ฆาตกร...
จะมีข้ออ้างอะไรได้
- อะไรนะเจ้าคะ - ข้าอุตส่าห์บอกเจ้าด้วยซ้ำว่า...
ข้าต้องจับคู่ ตามพระราชโองการของฝ่าบาท
กล้าดีอย่างไรมาหลอกผู้ตรวจการ
ช่างเถิด
ข้าผิดเองที่อ่านเจ้าไม่ออก
อย่าได้...
อย่าได้มาให้ข้าเห็นหน้าอีก
เฮอะ
เดี๋ยวสิ ใต้เท้า...
- นี่มันอะไรกันเจ้าคะ - ค่าแม่สื่ออย่างไรล่ะ
อะไร...
ให้ตายสิ ซื่อบื้อเหลือจะทน
เพราะใต้เท้ายังเหลือเยื่อใยให้เจ้า
เขาถึงมอบโอกาสหนีให้ แทนที่จะรายงานเรื่องเจ้า
กับสำนักราชการ
ฉะนั้น จงสำนึกบุญคุณเสีย
อ้อ จริงด้วย
ทุกคนคิดว่าข้าคือแม่นางยอจูสินะ
ว่าแต่ ข้าฆ่าใครกันเจ้าคะ
เหตุใดถึงแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องล่ะ
เมื่อแปดปีก่อน เจ้าไม่ได้สมรู้ร่วมคิด...
สังหารรองที่ปรึกษาพยองยางหรอกหรือ
นักล่าทาสถึงกับไปที่โรงเตี๊ยม เพื่อจับเจ้าเลยนะ
นี่ท่านพูดถึงการตายของบุตรชายคนโต...
ของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายหรือเจ้าคะ
ทีนี้จำได้แล้วสินะ
เงินก็ได้ไปแล้ว อย่าได้มาเข้าใกล้ใต้เท้าของข้าอีก
หากโผล่มาให้ข้าเห็นหน้าอีก ข้าจะแจ้งสำนักราชการซะ
ถึงแม่นางยอจู
มีนักล่าทาสตามล่าเจ้าอยู่
ทำธุระเสร็จแล้วก็อย่ากลับมาล่ะ
ส่วนบกฮี ข้าจะหาเวลา...
พานางไปจังหวัดฮัมกยองด้วยตัวเอง
เจ้ารู้อยู่แล้วหรือ
ว่าแม่นางยอจู...
เป็นคนฆ่าพี่สามีข้า
ท่านก็รู้ดีกว่าใครว่าแม่นางยอจู...
ไม่ใช่คนที่จะฆ่าใครได้นี่ขอรับ
ก็จริง
แต่ทำไมนักล่าทาส ถึงมาตามล่าแม่นางยอจูล่ะ
หลังจากถูกใส่ร้าย สามีของนางก็ตาย
และหนึ่งวัน ก่อนที่นางจะถูกย้ายไปฮันยาง
นางก็โชคดีที่หนีออกจากคุกมาได้
ข้ารู้แค่นั้นขอรับ
แปลว่าคนร้ายตัวจริงยังลอยนวลอยู่สินะ
ขอรับ
ข้าต้องไปที่ใดกันถึงจะได้รู้ว่า เกิดอะไรขึ้นเมื่อแปดปีก่อน
ไม่ต้องห่วง
ข้าเพิ่งเคยจับคู่ครั้งแรก
ข้าเพียงแค่รับความช่วยเหลือ จากมืออาชีพชั่วคราวก็เท่านั้น
ตอนนี้ข้ารู้หลักการและวิธีการแล้ว
ข้าคนเดียวก็ย่อมทำสำเร็จได้
บอกแล้วไงว่าไม่ต้องห่วง แต่สายตาเจ้ากลับเต็มไปด้วยความสงสาร
ทำไม มีอะไร
ข้าเป็นห่วงความรู้สึกใต้เท้าขอรับ
ความรู้สึกของข้าหรือ
เจ้าคิดว่าข้ามีความรู้สึกส่วนตัว...
ต่อแม่นางยอจูหรืออย่างไรกัน
ไร้สาระสิ้นดี ให้ตายสิ
แต่ว่า...
ให้ตายสิ นายท่าน
รอข้าด้วยสิขอรับ
ให้ตายสิ อะไร...
จริง ๆ เลย
โธ่เอ๊ย
เฮ้อ คราวนี้จะถามอะไรข้าอีกล่ะเจ้าคะ
บอกข้าทีว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อแปดปีก่อน...
ตอนที่พี่สามีข้าตาย
ในที่สุดก็ได้ยิน ข่าวลือนั้นแล้วสินะเจ้าคะ
"ข่าวลือนั้น" หมายความว่าอย่างไรกัน
หลังจากสังหารลูกสะใภ้คนโต
นายหญิงใหญ่ก็ถูกลงโทษ ด้วยไข้สูงเจ้าค่ะ
โอ๊ย น่ากลัวเหลือเกิน
ข้าไม่ได้พูดถึงข่าวลือไร้สาระนั่น
เจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับ การฆาตกรรมพี่สามีข้าไหม
ขอคิดก่อนนะเจ้าคะ
เรื่องมันนานมาแล้ว
แถมเกิดขึ้นที่พยองยางด้วย
ข้าได้ยินมาว่าคู่รักพ่อค้าแม่ค้าเร่ พยายามขโมยเงินแท่ง
แต่สุดท้ายก็ฆ่าเขาตายเจ้าค่ะ
คู่รักพ่อค้าแม่ค้าเร่สังหารขุนนาง...
ในที่พำนักของสำนักราชการ เพื่อเงินแท่งงั้นหรือ
เรื่องมันแปลกเกินไปแล้ว
การวาดกล้วยไม้เป็นวิธีที่ดีที่สุด...
ในการทำให้จิตใจสงบ
โอ้โฮ รูปอย่างเลิศ
แม้แต่รูปก็วาดได้ดี
ไม่มีอะไรที่ท่าน ทำไม่ได้เลยสินะเจ้าคะ
("คัมภีร์ต้าเสวีย")
ตามที่อาจารย์ยุลกกกล่าวไว้ ใน "คัมภีร์ขจัดความเขลา" ว่า
เมื่อจิตใจพะวักพะวน
ให้อ่าน "คัมภีร์ต้าเสวีย" เพื่อจัดระเบียบความคิด
โอ๊ะ
คดีฆาตกรรมรองที่ปรึกษาพยองยาง...
เมื่อแปดปีก่อน...
ใช่ คดีที่พี่สามีข้าถูกฆ่า...
ตอนที่เขาอยู่ที่พยองยาง
ทำไมอยู่ ๆ ถึงอยากรู้ล่ะ
จำตอนที่เราช่วยแม่ค้าหาบเร่ ที่ขายของใช้สตรี...
ริมแม่น้ำแทดง...
ระหว่างทางกลับจากจังหวัดฮัมกยอง หลังจากไปพบท่านพ่อได้ไหม
ท่านพี่
ฟื้นสิ แม่นาง
ไม่นะ
แม่ค้าหาบเร่คนนั้น...
เป็นคนฆ่ารองที่ปรึกษาพยองยาง เมื่อแปดปีก่อนหรือ
ไม่ใช่ นางถูกกล่าวหาน่ะ
ตอนนี้แม่ค้าหาบเร่คนนั้นอยู่ที่ไหน
คือว่า...
ตอนที่สามีข้าเสียชีวิต
รู้ใช่ไหมว่า ข้าไปอยู่บ้านพ่อแม่พักหนึ่ง
ตอนนั้นข้าคิดแต่อยากตายทุกวัน
เชื่อว่าถ้าข้าตาย คงจะได้เจอสามีอีกครั้ง
เจ้าคือ...
เด็กคนนั้น
ข้าอุ้มท้องนางอยู่ ตอนที่ท่านช่วยข้าไว้...
เมื่อแปดปีก่อนที่พยองยางเจ้าค่ะ
เจ้าช่างงดงาม เหมือนแม่ของเจ้าไม่มีผิด
สามีข้าตายไปแล้ว
ข้าจะสวยไปเพื่อใครกันล่ะ
เพื่อตัวนายหญิงเองเจ้าค่ะ
ข้าคิดว่าแม่นางยอจู...
เป็นของขวัญ ที่สามีผู้ล่วงลับของข้าส่งมาให้
ตั้งแต่นั้นมา...
ข้าก็เริ่มเป็นแม่สื่อ โดยใช้ชื่อแม่นางยอจู
แล้วตอนนี้แม่นางยอจูคนนั้นอยู่ที่ไหน
ข้าบอกไม่ได้
แต่โชคดีที่นางไม่อยู่ในฮันยาง
แล้วเจ้ารู้ได้อย่างไรว่า นางคือฆาตกรเมื่อแปดปีก่อน
เหมือนนักล่าทาสจะกำลังตามล่านางอยู่
นี่เจ้าไปเจอนักล่าทาสมาหรือ
ให้ข้าเจอนักล่าทาสยังจะดีเสียกว่า
ใต้เท้าคยองอุนแจรู้เข้าน่ะสิ
ใต้เท้าคยองอุนแจคิดว่าเจ้าเป็นฆาตกร
แต่ก็ปล่อยเจ้าไปน่ะหรือ
ท่านพี่ ข้าจะจัดการเรื่องนั้นเอง
ท่านพี่ช่วยตรวจสอบ คดีเมื่อแปดปีก่อนทีสิ
ถ้าแม่นางยอจูถูกใส่ร้าย
ฆาตกรตัวจริงก็ยังลอยนวลอยู่ใช่ไหมล่ะ
ให้ข้านำสำรับมื้อเย็นมาให้ไหมขอรับ
ไม่ต้องหรอก
มื้อเช้ายังไม่ย่อยเลย
ท่านไม่ได้ทานมื้อเช้าด้วยซ้ำนี่ขอรับ
หากไม่กินอะไรเช่นนี้ จะล้มป่วยเอานะขอรับ
โอ๊ย ออกไปสักทีได้ไหม
ข้าอยากอยู่คนเดียว
ข้าบอกว่าอยากอยู่คนเดียว
ทำไมต้องมารังควานข้าแบบนี้ด้วย
โธ่เอ๊ย
จากที่ข้าเห็น
ท่านเป็นไข้ใจขอรับ
ใต้เท้าก็น่าจะรู้ดีว่า ตัวเองเป็นโรคอะไรนะขอรับ
ไข้ใจก็เป็นอาการป่วยเหมือนกัน มันต้องมีวิธีรักษาสิ
ท่านไม่สามารถพบคนที่อยากเจอได้
ในหัวท่านเลยมีแต่เรื่องของคนคนนั้น
มันจึงทรมานนัก
อาการป่วยเช่นนี้
นอกจากจะไปพบคนที่อยากพบ
ก็ไม่มีทางรักษาอื่นแล้วขอรับ
ไม่มียาที่ช่วยได้จริง ๆ หรือ
ช่างมันเถอะ ข้าไม่เป็นไร
อาการร้ายแรง อาจทำให้ถึงตายได้เลยนะขอรับ
เพราะฉะนั้น หากเป็นไปได้... ขอดูมือหน่อยสิขอรับ
ตรงนี้ขอรับ
คนที่พอกเล็บท่านด้วยใบเทียนน่ะ
ไปหานางสิขอรับ
นั่นแหละขอรับ วิธีรักษา
ท่านพี่
บอกว่า...
มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่า คู่รักคู่ไหนเหมาะสมกันใช่ไหมเจ้าคะ
เจ้าค่ะ
บุตรสาวคนรองของแมงผู้คงแก่เรียน
เหตุใดจึงจับคู่นางกับชาวนาหรือเจ้าคะ
เพราะพวกเขาเหมาะสมกันไงเจ้าคะ
ตรงไหนและอย่างไรหรือเจ้าคะ
จู่ ๆ ก็สนใจนี่มันอย่างไรกันเจ้าคะ
คือว่า
มีข่าวลือว่าบุตรสาวคนรองอารมณ์ร้าย
ข้าก็เลยสงสัยน่ะ
ถึงข่าวลือจะเป็นเช่นนั้น แต่หากได้เจอนางตัวจริง...
นางเหมือนคุณหนูมากเลยเจ้าค่ะ
เหมือนข้าหรือ ไม่มีทาง
ข้าออกจะพูดจาสุภาพและไพเราะ
หมายถึงความยึดมั่นในความคิดตัวเอง และเฉลียวฉลาดเจ้าค่ะ
ชายโสดชาวนาท่านนั้น ภายนอกดูหยาบกระด้าง
แต่ข้างในเป็นคนช่างคิดและเอาใจใส่ พวกเขาจึงเหมาะสมกันเจ้าค่ะ
ถ้าเป็นเช่นนั้น เขาก็เหมาะสมกับข้ามากกว่าอีกสิ
คุณหนูทนเขาไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ
เพราะงั้น อย่าเสียใจไปเลยเจ้าค่ะ
นี่ท่านรู้หรือเจ้าคะ
เรื่องอะไรเจ้าคะ
เรื่องที่คุณหนูชอบพอ ท่านบุรุษชาวนาน่ะหรือ
ที่จริงตอนแรก ข้าก็รู้สึกอยู่ว่ามีอะไร
แต่วันนั้น พอข้าเห็นคุณหนูที่โรงเตี๊ยม
ยินดีด้วยจริง ๆ นะ ในที่สุดก็จะได้แต่งงานแล้ว
จะไม่เป็นชายโสดทึนทึกแล้วสินะ
ข้าว่ามันแปลก ๆ เลยไปตรวจสอบรายชื่อชายโสดดู
เลยเห็นว่าบุรุษท่านนั้น อยู่บ้านข้าง ๆ ท่านยายคุณหนู
ข้าถึงได้รู้เจ้าค่ะ
แล้วเหตุใด ถึงแกล้งทำเป็นไม่รู้ล่ะเจ้าคะ
เพราะหัวใจคุณหนู ถูกกำหนดไว้แล้วนี่เจ้าคะ
มิใช่หรอกหรือเจ้าคะ
เพราะไม่ได้เป็นเนื้อคู่กัน อาจจะยิ่งเจ็บปวดเจ้าค่ะ
ยังไม่หายดีด้วยซ้ำ จะไปไหนกันขอรับ
ชิงช้าในเมือง
ทำไมต้องไปแต่เช้ามืดด้วยขอรับ
ไปชิงช้าก็ต้องเล่นชิงช้าสิ จะให้ไปด้วยเหตุใดเล่า
ตอนนี้ใต้เท้า ก็เสียสติไปแล้วเหมือนกันสินะ
ข้าจะพาแม่นางยอจูมาหาท่านเอง ตั้งสติก่อนได้ไหมขอรับ
จะพานางมางั้นหรือ
คือ...
นี่คือเงินที่ข้ามอบให้นางที่ท่าเรือ
นางทิ้งมันไว้ที่โรงเตี๊ยม พร้อมกับคำสั่ง...
ให้เอามาคืนใต้เท้าขอรับ
แม่นางยอจูยังอยู่ในฮันยางงั้นหรือ
เจ้าบอกว่ามีนักล่าทาส อยู่ที่บ้านนางและโรงเตี๊ยมมิใช่หรือ
เดิมทีนางเป็นที่รัก ของเหล่านายหญิงในพุกชนมาก
ข้าว่านางต้องซ่อนตัว อยู่ที่บ้านหลังใดหลังหนึ่งแน่ขอรับ
- ฉะนั้น ข้าจะตามหานางและ... - ช่างเถอะ
ทำไมข้าต้องไปพบอาชญากรด้วย
ช่วยรักษาตัวเองด้วยเถอะขอรับ
ท่านหมอยูบอกว่าท่านอาจตายได้ ถ้าไม่ได้พบนางนี่ขอรับ
ใครจะตายกัน
ข้าเป็นหมอที่เก่งกว่าเขาอีก
ไข้ใจเป็นเรื่องของจิตใจ
หากข้ายุ่งจนไม่มีเวลา คิดถึงแม่นางยอจู
อาการของข้าก็จะทุเลาลงเองนั่นล่ะ
เดี๋ยวสิ โธ่เอ๊ย
(ชิงช้า)
ไม่ใช่แบบนั้น
ข้าบอกให้ท่านงอเข่า เวลาแกว่งไปข้างหลังขอรับ
ข้างหลัง...
โธ่เอ๊ย
มันดูง่ายนะ
แต่พอมาลองแกว่งจริง ๆ มันยากเหลือเกินขอรับ
ท่านไม่อยากแต่งงาน กับแม่หญิงฮานาหรือขอรับ
ข้าอยากแต่งงานกับนาง แต่...
ข้าโล่งใจเหลือเกินขอรับ ที่ไม่ต้องเล่นชิงช้า
ข้าเกลียดที่สูง ๆ มากน่ะขอรับ
อ๋อ ขอรับ
- ข้าจะแกว่งไปกับท่านเองขอรับ - หือ
การได้ลองสัมผัสความรู้สึกนั้น ด้วยร่างกาย...
จะช่วยให้เราเอาชนะความกลัวได้ขอรับ
ย่อตัวลง ยืนขึ้น
ย่อลง ยืนขึ้น
- ย่อลง - พอเถิดขอรับ
พออะไรกันขอรับ ย่อตัวลง
- พอก่อนเถิด หยุดได้แล้วขอรับ - ยืนขึ้น
- ข้ารู้แล้วว่าต้องทำอย่างไร - ย่อตัวลง
- หยุดเถิดขอรับ - ย่อตัวลงขอรับ
- ดูนั่นสิ - ข้าบอกให้หยุด
ชายสองคนที่เล่นชิงช้าตรงนั้น
ยืนขึ้น
นั่นคยองอุนแจมิใช่หรือ
ยืนขึ้น
- ดูมีความสุขเหลือเกินนะ - ยืนขึ้น
- เจ้ามีดาบหรือไม่ - ดาบหรือขอรับ
ไม่มีขอรับ
แล้วข้าก็ดันไม่แปลกใจเลย ที่ได้เห็นภาพแบบนั้น
- ให้ตายสิ - หยุดเถิดขอรับ
ข้าคงต้องหลับตาเดินสักพักแล้วล่ะ
- ขอรับ - นำทางไปที
- หยุดเถิดขอรับ - นี่คือวิธีเรียนรู้นะขอรับ
หยุดเถิด
บ้านแม่นมของฝ่าบาทหรือ
เข้าใจแล้ว
แล้วพวกแม่สื่อก็ลือกันว่า ใต้เท้าคยองอุนแจ...
อาจช่วยให้เหล่าคุณหนูทึนทึก ได้แต่งงานภายในเดือนห้าเจ้าค่ะ
ทั้งสามนางเลยหรือ
จริงสิ
ว่ากันว่าคนที่ช่วย ใต้เท้าคยองอุนแจจับคู่
คือแม่นางยอจู ที่จับคู่ให้คุณหนูเยจินเจ้าค่ะ
ข้าได้ยินว่า เจ้าเลือกชายโสดไว้หมดแล้ว
ครอบครัวฝ่ายเจ้าบ่าวจะส่งของกำนัลมา หลังเทศกาลเดือนห้าเจ้าค่ะ
ข้ากังวลว่า...
ลูกสาวข้าจะไม่มีวันหาสามีได้เสียแล้ว
ขอบคุณเจ้ามากนะ
นายหญิงเอง...
ก็เป็นแม่สื่อลับ ๆ เหมือนข้าหรือเจ้าคะ
พอเห็นว่าใครเหมาะสมกัน มันก็อดไม่ได้นี่
จริงเจ้าค่ะ
ยามเห็นคนที่เหมาะสมกัน มันก็ยากที่จะเมินเฉยเจ้าค่ะ
เจ้าเองก็...
มองเห็นด้ายที่เชื่อม คนที่เกิดมาเพื่อกันและกันหรือ
อะไรนะเจ้าคะ
ตัวแทนแห่งรักบางคนได้ยินเสียง
บางคนก็รู้สึกถึง พลังงานบางอย่างด้วยร่างกาย
ข้าเพียงสงสัยว่า เจ้ารับรู้ได้อย่างไรน่ะ
ข้าอาศัยการอนุมานเจ้าค่ะ
เราจะรู้ด้วยหรือเจ้าคะว่า ตัวเองเป็นตัวแทนแห่งรักหรือเปล่า
ไม่มีทางไม่รู้หรอก
เมื่อเจ้ารู้สึกได้
เจ้าจะเอาแต่คิดว่า ต้องจับคู่พวกเขาให้ได้
มิใช่หรอกหรือ
ข้าอดไม่ได้ที่จะจับคู่ก็จริง แต่...
อย่าฝืนสิขอรับ
(ชีรึม)
ให้ตายสิ
เราต้องทำขนาดนี้ด้วยหรือขอรับ
การเอาชนะใจสตรีไม่ใช่เรื่องง่ายขอรับ
สอนชายผู้นี้ ให้รู้วิธีแข่งชีรึมทีขอรับ
ให้ข้าสอนมือใหม่เลยไม่ได้หรอก
ต้องให้คนอื่นมาช่วยสอนเขาก่อน
ข้าดันอ่านกฎและวิธีแข่งมาแล้วด้วย คงนับเป็นมือใหม่ไม่ได้
เฮ้อ คงต้องเป็นข้าสินะ
เช่นนั้น ข้าขอเสนอตัว เป็นคู่ต่อสู้ได้ไหมขอรับ
ข้าอยากลงแข่งในเทศกาลเดือนห้า
แต่ข้าเคยแต่ดู ไม่เคยลงแข่งเลย
เจ้าคือเด็กหนุ่มจากพุกชน ที่ข้าเห็นดู๋ดี๋กันกลางวันแสก ๆ นี่
ท่านรู้จักข้าหรือขอรับ
ช่างเถิด คงมีแต่ข้าที่ฉลาดพอจะจำได้
เช่นนั้น ทั้งสองคนไปฝึกเถิด
พร้อม
ท่านก็เพิ่งเคยลองครั้งแรกหรือขอรับ
เริ่มได้
- เอาเลย - ใช้ขา...
- หมุนสะโพกเลย - ใช้แรงหน่อยขอรับ
ท่านเป็นปรมาจารย์ชีรึมสินะ
มีแต่ข้าสินะขอรับที่เป็นมือใหม่
ท่านเพียงต้องนั่งดู เหล่าสตรีสระผมเฉย ๆ งั้นหรือ
อิจฉาเหลือเกินขอรับ
ข้ากลัวความสูง
เลยไม่แน่ใจว่าจะทำได้ไหมขอรับ
การอยู่กับความสูงอย่างต่อเนื่อง จะช่วยให้ท่านเอาชนะความกลัวได้
ตั้งแต่วันนี้ มาที่นี่วันละสองครั้ง...
แล้วมองลงไปที่ลำธารนะขอรับ
อ๋อ ข้าเล่าเรื่องฤกษ์วันแต่งงาน ให้พวกท่านฟังหรือยังนะขอรับ
ข้าถามนักโหราศาสตร์คนสนิท จากสำนักโหราศาสตร์มาแล้ว
วันที่ 25 เดือนห้า เป็นวันมงคลที่จะมีทุก 300 ปี
คู่รักที่แต่งงานวันนั้น จะได้รับพรสามชั่วอายุคน
ข้าเลยว่าจะจัดงานวันนั้น
พวกท่านคิดเห็นเช่นไรขอรับ
หากสำนักโหราศาสตร์กล่าวเช่นนั้น
ของมันก็แน่อยู่แล้วสิขอรับ
สำหรับข้า...
จะเป็นวันไหนก็ได้ขอรับ
ไม่ว่าฤกษ์จะดีเพียงใด
วันที่ 25 เดือนหน้าก็เร็วเกินไปขอรับ
ครอบครัวท่านอยู่ในชนบทใช่ไหมขอรับ
ขอรับ
งั้นข้าต้องพูดแบบนี้ไหมนะ
ข้าได้ให้สำนักโหราศาสตร์
ช่วยทำนายดวงชะตาให้ทุกท่าน
ท่านชายโสดหมายเลข 12
หากท่านไม่แต่งงานก่อนเดือนหกปีนี้
ท่านอาจจะไม่สามารถหาคู่ใหม่ได้ อีกเจ็ดปีเลยขอรับ
อีกเจ็ดปี...
ข้าก็จะอายุเกือบ 40 แล้ว
ข้ามาคิดดูอีกที
หากข้าจ้างม้าเร็ว
ก็คงจะติดต่อครอบครัวได้ภายในห้าวัน
คงไม่มีเหตุผลที่ข้าจะแต่งงาน ในวันที่ 25 เดือนห้าไม่ได้ขอรับ
ไม่มีปัญหาแน่ขอรับ
นายท่าน ทำได้ดีมากเจ้าค่ะ
หากได้เรียนรู้อะไรเพียงหนึ่งครั้ง ข้าก็ทำได้ดีหมดนั่นล่ะ
โว้ย
เจ้านี่มัน...
โธ่เว้ย
ลืมนางเสีย ข้าลืมนางได้
ข้าลืมนางได้ ข้าทำได้
- ข้าลบนางได้ - อะไรกันขอรับ...
ข้าลบนางได้
เชิญกล่าวได้เลยเจ้าค่ะ
ข้าถามนักโหราศาสตร์คนสนิท จากสำนักโหราศาสตร์มาแล้ว
วันที่ 25 เดือนห้า เป็นวันมงคลที่จะมีทุก 300 ปี
คู่รักที่แต่งงานวันนั้น จะได้รับพรสามชั่วอายุคน
- ดังนั้น วันนั้น... - เพ้อเจ้อนัก
หากแต่งงานในวันฤกษ์ดี แล้วจะได้รับพรสามชั่วอายุคนงั้นหรือ
ท่านผู้ตรวจการ
ท่านคงไม่ได้เสียเงินเพื่อ เรื่องไร้สาระนั่นหรอกใช่ไหมเจ้าคะ
ไม่หรอกน่า
เขาจะไร้เดียงสาถึงเพียงนั้นเชียวหรือ
ข้าบอกแล้วมิใช่หรือเจ้าคะ
ว่าพวกคุณหนูไม่สนใจโหราศาสตร์
ลืมไปแล้วหรือเจ้าคะ
เหตุใดเจ้าจึงมาเอาป่านนี้เล่า
รู้ไหมว่ามันลำบากแค่ไหน ที่ข้าต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง
ให้ตายสิ
โอย อีกแล้วหรือ
เห็นภาพหลอนอีกแล้ว
ว่าแต่
ทำไมไม่มากับแม่นางยอจูล่ะเจ้าคะ
นี่ท่านร้องไห้หรือเจ้าคะ
ใครจะร้องกัน
ข้าน้ำตาไหลเพราะมีอะไรเข้าตาต่างหาก
อย่างไรก็ตาม เอาเป็นว่างานแต่งงาน จะจัดขึ้นในวันที่ 25 เดือนหน้า
เตรียมตัวให้พร้อมล่ะขอรับ
อะไรกัน...
นายท่าน
- เขาร้องไห้หรือนั่น - ร้องไห้จริง ๆ นะ
บุรุษไม่ควรหลั่งน้ำตาแท้ ๆ
ท่านผู้ตรวจการ เพิ่งร้องไห้ออกไปเจ้าค่ะ
ร้องไห้หรือเจ้าคะ
เขาบอกว่ามีอะไรเข้าตา แต่...
เข้าใจแล้ว เจ้าออกไปได้แล้ว
ข้ายังคุยกับแม่นางยอจูไม่จบ
เจ้าค่ะ
งานแต่งงานจะจัดขึ้น...
ในวันที่ 25 เดือนหน้าใช่ไหม
ใช่เจ้าค่ะ
เนื่องด้วยเหตุผลส่วนตัว ข้าจึง ไม่สามารถมากับท่านผู้ตรวจการได้
แต่ข้ารับรองว่างานแต่งบุตรสาวของท่าน จะดำเนินการตามกำหนดเจ้าค่ะ
เจ้า...
มาจากตระกูลไหนหรือ
ข้าจะเก็บเป็นความลับ ไม่ต้องห่วงหรอก
ข้าเป็นสะใภ้คนรอง ของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายเจ้าค่ะ
ข้าสงสัยอยู่ตั้งแต่วันแรกที่เราพบกัน
แล้วข้าก็คิดถูกจริง ๆ ด้วย
ท่านรู้จักข้าหรือเจ้าคะ
เจ้าเป็นคู่สุดท้าย...
ที่ข้าจับคู่ให้ก่อนสูญเสียการมองเห็น
ข้าไม่ได้พบสามีผ่านแม่สื่อเจ้าค่ะ
เจ้าสองคน
เจอกันครั้งแรก ที่ร้านเช่าหนังสือไม่ใช่หรือ
ท่านบัณฑิต
มีคนรอท่าน อยู่ที่ร้านเช่าหนังสือเจ้าค่ะ
ข้าน่ะหรือ
พวกเจ้าเหมาะสมกันมาก...
จนข้าอดจับคู่ให้ไม่ได้
ตอนนั้น
ข้าไม่รู้เลยว่ามันจะเป็น การจับคู่ครั้งสุดท้าย...
ในฐานะตัวแทนแห่งรัก
สามีข้าคือเนื้อคู่ที่แท้จริงของข้า
สำหรับใต้เท้า ข้าก็เป็นเพียง สายลมที่พัดผ่านไปเจ้าค่ะ
ดังนั้น ได้โปรด
อย่าเจ็บปวดเพราะข้านักเลยเจ้าค่ะ
หากทั้งสามนางยังไม่แต่งงาน ภายในเดือนห้า
เจ้าต้องคืนเงินมัดจำมาเป็นสองเท่า
เข้าใจหรือไม่
เพื่ออวยชัยให้เราประสบความสำเร็จ มาตะโกนชื่อปฏิบัติการกันเจ้าค่ะ
ถึงข้าจะไม่อยากยอมรับ
แต่แม่นางยอจู...
ทำลายชีวิตข้าจนย่อยยับเลย
มาทำอะไรถึงนี่แต่เช้าขอรับ
ใต้เท้าก็รู้จัก ตัวแทนแห่งรักด้วยหรือเจ้าคะ
นึกว่ามีแต่ท่านแม่ที่รู้เสียอีก
ช่างมันเถิด
แล้วอธิบายมาขอรับว่าท่านมาที่นี่ทำไม
ข้าเหนื่อยอยู่
เหตุใดถึงทะเลาะกับ แม่นางยอจูหรือเจ้าคะ
แม่นางยอจูอยู่ในฐานะ ที่จะทะเลาะกับข้าได้หรือไร
ข้าบอกให้นางวางมือ เพราะเกิดเรื่องยุ่งยากต่างหาก
ดังนั้น จนกว่าจะถึงวันงานแต่ง ข้าจะจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองขอรับ
ไม่นี่เจ้าคะ
ตอนที่ใต้เท้าแวะมา
แม่นางยอจูกำลังแจ้งท่านแม่ข้า เรื่องวันงานแต่งเลย
วันที่ข้าไปบ้านท่าน
แม่นางยอจูก็อยู่ที่นั่นด้วยหรือขอรับ
ทะเลาะกันจริง ๆ ด้วยนี่เจ้าคะ
ดูจากที่หลบหน้ากันเช่นนี้
หากท่านห่วงศักดิ์ศรี
วันนี้แม่นางยอจูจะมาบ้านเราอีก
ใต้เท้าก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วแวะมา
ขอโทษกันดี ๆ และคืนดีกันเถิดเจ้าค่ะ
ทำไมข้าต้องขอโทษด้วย
ในเมื่อนางเป็นคนผิด
ท่านคิดถึงนางนี่เจ้าคะ
จนถึงขั้นที่หลั่งน้ำตาออกมา
นายท่านขอรับ
อ้าว
เย็นหมดพอดี
หากไม่อยู่ที่นี่ แล้วจะไปอยู่ที่ไหนกัน
ข้าชักจะทนไม่...
ชายผู้นั้นมาอีกแล้ว
นี่
ได้ยินว่าท่านตามหาแม่นางยอจูอยู่
อย่ามาที่นี่เลย ไปหาเหล่าคุณหนูทึนทึก...
ไปที่บ้านแมงผู้คงแก่เรียน ในหุบเขานัมซานเถิด
แม่นางยอจู กำลังหาคู่ให้เหล่าคุณหนูบ้านนั้นน่ะ
ทำเข้มอะไรนักเล่า
เพื่อเปลี่ยนการสบตาแรก ให้เป็นโชคชะตา
ท่านจะเล่นชิงช้า ดูการแข่งชีรึม
และสระผมด้วยน้ำต้มว่านน้ำ
ในช่วงเทศกาลเดือนห้าเจ้าค่ะ
มันเป็นสิ่งที่เราทำ ในวันเทศกาลเดือนห้าอยู่แล้วทั้งนั้น
ทำไมถึงพูดอย่างมุ่งมั่นเช่นนั้นล่ะ
ถึงจะเป็นสิ่งที่ทำเป็นประจำอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้ต้องใช้ทักษะพิเศษเจ้าค่ะ
คุณหนูทูรี หลังจากดูการแข่งชีรึมแล้ว
นำเชโฮทังไปให้ ชายโสดหมายเลข 24 ก็พอเจ้าค่ะ
(เชโฮทัง: เครื่องดื่มฤดูร้อน ทำจากสมุนไพรและน้ำผึ้ง)
ยอดเยี่ยมขอรับ
- ยอดเยี่ยมเหลือเกิน - ดีมากเลย
- ดูสิ - อะไรน่ะ
- โอ้โฮ - ดูพวกเขาสิ
- โอ้โฮ - เอาแล้ว
ขนลุก
แค่นี้ก็ตัวเกร็งไปหมดแล้ว
แต่สัญญาต้องเป็นสัญญา ท่านต้องทำนะเจ้าคะ
อือ
ข้าล่ะสงสารตัวเองเหลือเกิน
ส่วนคุณหนูซัมซุนจะต้องสระผม ที่หุบเขาซูซองดงเจ้าค่ะ
ข้าบอกแม่นางยอจูว่า วันนั้นข้าอยากสระผมล่ะ
ข้าอยากลองสระผมที่หุบเขาซูซองดง...
ก่อนแต่งงานมาตลอดเลย
ซัมซุนเอ๋ย
ข้าบอกวิธีทำทุกอย่างที่อยากทำ...
ก่อนแต่งงานให้เอาไหม
เอาสิ บอกข้าหน่อย
ก็ไม่ต้องแต่งงานสิ
การสระผมที่หุบเขาซูซองดง...
เป็นสิ่งที่ยากที่สุด
ตั้งแต่วันนี้ไป คุณหนูซัมซุนต้องฝึกหนักเลยนะเจ้าคะ
อือ ข้าพร้อมแล้ว
ให้ข้าทำอะไรก่อนดีล่ะ
เอ่อ...
ขอข้าเปลี่ยนน้ำก่อน แล้วจะบอกอีกทีนะเจ้าคะ
สะอาดมากเลยนะนี่
- มั่นใจใช่ไหมเจ้าคะ - อือ
- โธ่เอ๊ย - ดูนี่สิ
- โอ๊ย - เจ้าต้องรีบหนีแล้ว
นักล่าทาสกำลังมาหาเจ้า
อะไรนะ
นักล่าทาสงั้นหรือ
ไปซ่อนในห้องนั้นเร็ว
รีบเข้าไปข้างใน เร็วเข้า
- เร็วสิ - โอ๊ย
เข้าไปในนั้นไม่ได้...
เสียที่ไหนกันเล่า
ใครกันเจ้าคะ
ใครเจ้าคะ
ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ
ใครเป็นห่วงเจ้ากัน
อย่าสร้างปัญหาให้ใต้เท้าข้า ด้วยการถูกนักล่าทาส...
จับได้ก่อนงานแต่งเลย
ให้ตายสิ
ห้องนี้ก็ไม่ปลอดภัยเหมือนกัน
ใช่แล้ว ไปซ่อนในนั้นเถิด
เร็วเข้า เข้าไปสิ
เดี๋ยว
อย่าคิดอะไรแปลก ๆ เชียวล่ะ
ข้าทำแบบนี้เพื่อเอาตัวรอด
ข้าจะออกไปเองเจ้าค่ะ
ไม่ เดี๋ยวก่อน เจ้าจะไปไหน
เขาบอกว่า นักล่าทาสอยู่ข้างนอกมิใช่หรือ
อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามเลย
เจ็บหน้าอกอีกแล้วหรือเจ้าคะ
ถ้าไม่ได้เจอเจ้าแล้วข้าจะตาย
ข้าก็ขอเจอเจ้าแล้วตายไปเสียดีกว่า
เจ้าคนแปลกหน้านั่นเป็นใครกัน
กล้าดีอย่างไรถึงบุกเข้ามาที่นี่
ก่อนที่ข้าจะรายงานเรื่องเจ้า กับสำนักราชการ
- รีบออกไปเสีย - ข้ากำลังตามหาคนอยู่ขอรับ
เดี๋ยว แม่นางยอจู...
ไม่ได้อยู่ที่นี่
ก่อนหน้านี้ที่โรงเตี๊ยม ท่านบอกว่า ไม่รู้จักแม่นางยอจูไม่ใช่หรือ
อ๋อ เรื่องนั้น...
คือ...
วันนั้นข้า...
หลบไปขอรับ ไม่งั้นจะเจ็บตัวนะขอรับ
ไม่มีใครอยู่ในห้องนี้เจ้าค่ะ ข้าสาบานได้
ใครกันมาก่อความวุ่นวายในบ้านข้า
ท่านแม่
ระหว่างทางกลับบ้าน ข้าเห็นท่านนายหมู่
ข้าจะไปตามเขามานะเจ้าคะ
วันนี้คงไม่ใช่วันของข้าสินะ
โอ๊ย ตกใจหมดเลย
เยี่ยมมากที่โกหกว่าเห็นท่านนายหมู่
ข้าไม่ได้โกหก
ข้าเห็นท่านนายหมู่ ระหว่างทางมานี่จริง ๆ
ท่านนายหมู่อยู่แถวบ้านเรางั้นหรือ
ไม่ ข้าลืมทุกอย่างไปหมดแล้ว
ข้าจะตกหลุมรักชายโสดหมายเลข 24
ไม่สิ
ข้าตกหลุมรักเขาไปแล้ว
ทำไมนักล่าทาสคนนั้น ถึงตามล่าแม่นางยอจูล่ะ
ดูเหมือนจะมีเรื่องเข้าใจผิดกัน
อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลย
ดูเหมือนนักล่าทาสจะไปแล้วเจ้าค่ะ
ทำไมเจ้ายังไม่ไปจากฮันยางอีก
เพราะข้ายังทำหน้าที่แม่สื่อ ให้เหล่าคุณหนูไม่สำเร็จนี่เจ้าคะ
หากใต้เท้าช่วยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
ทันทีที่การจับคู่ครั้งนี้เสร็จสิ้น ข้าจะไปจากที่นี่ทันทีเจ้าค่ะ
ให้ตายสิ
เป็นฆาตกรแท้ ๆ
ยังจะรักษาสัญญาอีกหรือ
ข้าขออภัยที่โกหกใต้เท้า เรื่องสถานการณ์ของข้า
แต่ข้าไม่เคยฆ่าใครเจ้าค่ะ
ข้าถูกใส่ร้ายว่าเป็นฆาตกรเจ้าค่ะ
หากเจ้าอยากเป็นแม่สื่อต่อไป
จงมาอยู่ที่คยองอุนแจ
หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ
ข้าได้ยินว่าเจ้ากลับบ้านไม่ได้ เพราะนักล่าทาสนั่น
มีที่ที่ข้าอาศัยได้อย่างปลอดภัยอยู่ ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ
ข้าเสนอไปเช่นนั้น เพราะข้าจะขาดใจตายอยู่แล้ว
ข้าน่ะ...
ถ้าข้าบอกว่าข้าเป็นไข้ใจ
เพราะข้าตกหลุมรักเจ้า เจ้าจะเชื่อข้าไหม
การเจอเจ้าให้บ่อยที่สุด...
เป็นทางเดียวที่จะรักษา อาการไข้ใจของข้าได้
ถ้าคนฉลาดและมีพรสวรรค์อย่างข้า ต้องมาตายเพราะไม่ได้พบหน้าเจ้า
จะเป็นการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ทีเดียว สำหรับอาณาจักรโชซอน
ใต้เท้า ข้า...
เจ้าบอกว่าเจ้าถูกใส่ร้ายว่าเป็นฆาตกร
ดังนั้นข้าจะไม่ถามถึงอดีตของเจ้า
และข้าจะจัดการเรื่องนักล่าทาสให้เอง
สิ่งที่เจ้าต้องทำ...
คือมาที่คยองอุนแจเท่านั้น
ข้าไม่ไปเจ้าค่ะ
อะไรนะ
ทำไมหรือ
เพราะว่า...
ข้าไม่ได้รักใต้เท้าเจ้าค่ะ
เอ่อ คือ...
สรุปว่า...
เจ้าไม่ได้ชอบข้าหรือ
เจ้าอยากเห็นข้าเป็นไข้ใจจนตาย...
เพราะเจ้าจริง ๆ หรือ
ใต้เท้า...
เป็นบัณฑิตที่ฉลาดและซื่อตรงที่สุด ในโชซอนมิใช่หรือเจ้าคะ
ดังนั้นข้าจึงเชื่อมั่นว่า ท่านจะต้องสามารถ...
เอาชนะไข้ใจของท่านได้แน่นอนเจ้าค่ะ
ปัดโธ่
วันนี้ข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ
ช่วยบอกนายหญิงด้วยนะเจ้าคะว่า ข้าจะมาเยี่ยมใหม่คราวหน้า
ได้สิ กลับดี ๆ นะ
เจ้าเป็นใครถึงมั่นใจนักว่า ข้าจะเอาชนะมันได้
ข้าขอ...
โธ่ ใต้เท้า เป็นอะไรหรือเปล่าขอรับ
เฮ้อ ก็ต้องเป็นอยู่แล้วสิ
ที่ข้าโดนท่านนายหมู่ปฏิเสธ
เทียบกับที่นางปฏิเสธท่านไม่ติดเลย ตรงไปตรงมาสุด ๆ
แมงซัมซุน
นี่เจ้าถูกปฏิเสธหรือ
ไม่ใช่อย่างนั้นเสียหน่อย
ท่านผู้ตรวจการ ท่านแม่อยากคุยกับท่านเจ้าค่ะ
ท่านหญิงคงตกใจแย่เลยสิขอรับ ที่มีนักล่าทาสเข้ามาในบ้าน
ข้าจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีกขอรับ
ข้าได้ยินจากลูกสาวแล้วว่า แม่นางยอจูกำลังตกที่นั่งลำบาก
เพราะมีเรื่องเข้าใจผิดกัน
ดังนั้นไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ ท่านไม่ต้องกังวลหรอก
ข้าขอถามได้ไหมขอรับว่า เหตุใดท่านถึงเชื่อใจแม่นางยอจูนัก
เพราะนางเป็นตัวแทนแห่งรัก ที่สามารถรับรู้...
เนื้อคู่ที่ถูกลิขิตให้คู่กันเจ้าค่ะ
ตัวแทนความรัก ไม่เคยทำบาปด้วยหรือขอรับ
ที่วันนี้ข้าขอพบใต้เท้า...
เพื่อย้ำเตือนท่านว่าแม่นางยอจู...
คือคนที่ข้าขอให้มาช่วย เป็นแม่สื่อให้ลูกสาวข้า
และขอให้ใต้เท้าคอยดูเงียบ ๆ โดยไม่ก้าวก่ายเจ้าค่ะ
ฝ่าบาทมีรับสั่งให้ข้าจัดการเรื่องนี้
ข้าจึงไม่ยุ่งไม่ได้ขอรับ
เช่นนั้นก็ทำแต่งานเถิดเจ้าค่ะ
ตัดใจจากแม่นางยอจูเสียเถิด
ท่านน่าจะรู้ดีกว่าใครนะเจ้าคะ
ว่าท่านกับนางมิอาจครองคู่กันได้
ที่สำคัญที่สุด การบังคับให้ใครมาชอบพอท่าน...
หาใช่ความรักไม่เจ้าค่ะ
เจ้าไม่ได้ชอบข้าหรือ
เจ้าอยากเห็นข้าเป็นไข้ใจจนตาย เพราะเจ้าจริง ๆ หรือ
เขาไม่มีทาง...
ตายเพราะโรคนี้จริง ๆ หรอกใช่ไหม
ไม่หรอก
เดิมทีเขาก็ขี้แยอยู่แล้ว
ใครขี้แยกันเจ้าคะ
โอ๊ย ตกใจหมดเลย
เจ้ามาทำอะไรน่ะ
ปัดโธ่ ทำไมถึงเอาแต่ถูพื้น ไม่หยุดเลยล่ะเจ้าคะ
ข้าอยากอู้งานสักหน่อย แต่ก็แอบพักไม่ได้เลยเพราะนายหญิงเล็ก
ให้ตายสิ
นางได้ยินอะไรไปบ้างเนี่ย
ดึกป่านนี้แล้วจะไปไหนกันขอรับ
ข้าจะไปสำนักการบังคับใช้กฎหมาย
ไปทำไมกันขอรับ
ข้าต้องไปสืบคดีฆาตกรรม รองที่ปรึกษาพยองยาง
แต่ว่า...
นางปฏิเสธอย่างไม่ไยดีเพียงนั้น ข้าก็อุตส่าห์หวังว่าเขาจะยอมแพ้
ไม่ยอมแพ้เลยสินะ
นายท่าน
ใต้เท้าคยองอุนแจ มาทำอะไรที่นี่หรือขอรับ
ข้าต้องตรวจสอบอะไรบางอย่าง
เอาบันทึกการสอบสวน...
คดีโจอินฮยอนจากปีชวดมาให้ข้าหน่อย
(คงโช: บันทึกการสอบสวน)
สิ่งนั้น...
ท่านนายหมู่จากสำนักเขตเมืองหลวง...
มาถามหาบันทึกพวกนั้นก่อนแล้ว
ข้าควรทำอย่างไรดีขอรับ
เหตุใดท่านถึงมาตรวจสอบคดี เมื่อแปดปีก่อนหรือขอรับ
ข้าไม่คิดว่าข้ามีความจำเป็น ต้องตอบคำถามใต้เท้าขอรับ
แม่นางยอจูขอให้ท่าน สืบเรื่องการฆาตกรรม...
รองที่ปรึกษาพยองยาง เมื่อแปดปีก่อนหรือขอรับ
ดูจากสีหน้าท่านแล้ว คงเป็นเช่นนั้นจริงสินะขอรับ
เช่นนั้น ท่านก็คงทราบเช่นกันว่า...
แม่นางยอจูคือคนร้ายในคดีนี้
ดูเหมือนนางจะถูกใส่ร้าย
ข้าจึงพยายามสืบเรื่องนี้อยู่ขอรับ
ท่านกับแม่นางยอจูเป็นอะไรกันแน่
ถึงทำเพื่อนางขนาดนี้ขอรับ
ข้าช่วยชีวิตนางไว้ที่พยองยาง เมื่อแปดปีก่อนขอรับ
เช่นนั้น ตอนที่แม่หญิงฮานาตีกลองร้องทุกข์
แล้วท่านบอกว่าไม่รู้จักแม่นางยอจู
ก็คงโกหกสินะขอรับ
ข้าก็มีเรื่องอยากถามท่านเช่นกันขอรับ
ข้ารู้ว่าท่านเป็นคนมีหลักการ
แต่ทั้งที่ท่านรู้ว่า นางก่ออาชญากรรมร้ายแรง
เหตุใดท่านถึงสืบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง
แทนที่จะรายงานเรื่องนางล่ะขอรับ
ข้าทำเช่นนี้...
เพราะเหตุผลส่วนตัว ที่ซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบายได้
ดังนั้นข้าจะไม่ตอบคำถามของท่านขอรับ
แต่ดูเหมือนเราจะมีเป้าหมายเดียวกัน
คราวนี้เรามาร่วมมือกันเถิดขอรับ
เช่นนั้น ข้าฝากเจ้าดูแลด้วยนะ
ขอบพระคุณขอรับ
นายหญิง นายหญิงเล็กเจ้าคะ
ให้ตายสิ นี่เจ้าค่ะ
โอย
ถึงแม่นางยอจู
หากเป็นคนทั่วไป...
คงจะถูกความโหดร้ายของเจ้า ทำลายจนย่อยยับแล้ว
แต่เพราะข้าบำเพ็ญเพียร...
ด้วยจิตวิญญาณที่แน่วแน่ ในฐานะบัณฑิตมาตลอด 25 ปี
ข้าจึงไม่สั่นคลอน
ข้าควรเลิกอ้อมค้อมได้แล้วสินะ
ข้าส่งจดหมายฉบับนี้ไปให้เจ้า...
เพื่อให้โอกาสเจ้าพิสูจน์ ความบริสุทธิ์ของตัวเอง
พรุ่งนี้ จงมาที่คยองอุนแจ
จะให้ข้าไปคยองอุนแจ แทนที่จะไปโรงเตี๊ยมน่ะหรือ
ดูเหมือนเขาจะใช้เรื่องนี้ เป็นข้ออ้างมาเจอข้า
ข้าไม่ไปดีกว่า
ถ้าเขาเห็นข้า จะยิ่งลืมข้ายากขึ้นไปอีก
ตายจริง
ท่านแม่ มีอะไรหรือเจ้าคะ
ได้ยินว่าวันนี้เจ้าไปดูที่นา
แล้วเจอที่นาเล็ก ๆ ที่เราละเลยไป
รูปร่างมันต่างจากที่ระบุไว้ในโฉนด
ข้าเลยไปดูสถานที่จริง แล้วเจอที่นาที่เกินมาเจ้าค่ะ
แล้วเจ้าจัดการอย่างไรต่อล่ะ
ข้าบอกผู้เช่าที่นาว่าข้ารับรู้แล้ว
และบอกเขาว่า
ให้ใช้ที่ดินส่วนที่เหลือต่อ ได้ตามสบายอย่างที่ผ่านมาเจ้าค่ะ
ทั้ง ๆ ที่พยายามหาแทบแย่น่ะหรือ ทำแบบนั้นทำไมกัน
ข้าลองดูบันทึกเก่า ๆ แล้ว
และได้รู้ว่าแม้จะไม่มีที่ดินผืนนั้น
ผลผลิตก็ไม่ได้ต่างกันนัก
ที่ดินที่เพิ่มมาคงกระตุ้นให้เขา...
ทำงานหนักเป็นสองเท่า ข้าถึงบอกให้เขาใช้มันต่อไปเจ้าค่ะ
เข้าใจแล้ว
แต่อย่าลืมที่ดินผืนนั้น และดูแลมันให้ดีล่ะ
เจ้าค่ะ ท่านแม่
ท่านพี่
เหตุใดถึงเรียกข้ามาถึงที่นี่ล่ะ
ใต้เท้าคยองอุนแจบอกว่าหากเจ้าไม่มา เขาจะรายงานเจ้า ข้าจึงไม่มีทางเลือก
โอ๊ย ข้าจะบ้าตาย
ข้าพยายามหลบหน้าเขาแทบแย่ เวลาไปจับคู่ให้เหล่าคุณหนู
ทำไมหรือ
อะไรนะ คือ...
ช่างมันเถิด เจ้าเข้าไปข้างใน บอกไปว่าจำอะไรไม่ได้ แล้วรีบออกมา
เข้าใจแล้ว
ท่านนายหมู่ เชิญนั่งขอรับ
เจ้าก็นั่งสิ
ข้าเรียกทุกคนมาที่นี่
เพื่อตามหาคนร้ายตัวจริง เบื้องหลังการฆาตกรรมรองที่ปรึกษา
ที่เกิดขึ้นในปีชวด
แม่นางยอจู เจ้าบอกว่าถูกใส่ร้ายว่าเป็นฆาตกร
ลองบอกมาสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แปดปีก่อน ระหว่างหลบหนี ข้าตกลงไปในแม่น้ำแทดงเจ้าค่ะ
ข้ารอดมาได้ เพราะท่านนายหมู่ช่วยชีวิตข้าไว้
แต่ข้าสูญเสียความทรงจำ ทั้งหมดจนถึงตอนนั้น
ข้าจำเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ได้เลยเจ้าค่ะ
สูญเสียความทรงจำงั้นหรือ นึกว่ามีแต่ในนิยายเสียอีก
หากเจ้าสูญเสียความทรงจำ
แล้วเจ้าแน่ใจได้อย่างไรว่าถูกใส่ร้าย
ข้ารู้ว่าแม่นางยอจู ไม่มีทางฆ่าใครได้เจ้าค่ะ
ข้าเชื่อใจแม่นางยอจูเจ้าค่ะ
คิดว่าตนเป็นเด็กสามขวบหรือไร
เหตุใดถึงพูดว่าเชื่อใจตัวเอง ด้วยน้ำเสียงเช่นนั้นกัน
ทำเอาข้าขนลุกเลย
ใต้เท้าขอรับ นางจำอะไรไม่ได้เลย
ปล่อยนางกลับไปเถิดขอรับ
เจ้าไปได้แล้ว
ถึงข้าจะจำอะไรไม่ได้ แต่มันก็ยังเป็นอดีตของข้า
หากใต้เท้าไม่ว่าอะไร ข้าอยากร่วม ตามหาคนร้ายตัวจริงด้วยเจ้าค่ะ
แล้วแต่เจ้าเถิด
บอกมาสิว่าเจ้าจำอะไรได้บ้าง
ข้าขอบอกท่านก่อนว่า เกิดอะไรขึ้นบ้างนะเจ้าคะ
มีคนรายงานข้าว่าคยองอุนแจ...
และสำนักการบังคับใช้กฎหมาย...
เอาบันทึกทั้งหมดในคดีของอินฮยอน เมื่อแปดปีก่อนไปขอรับ
ราชบุตรเขยคยองอุนแจหรือ เขาจะเอาบันทึกพวกนั้นไปทำไม
เรื่องนั้น...
ข้าก็ไม่ทราบขอรับ
แต่ข้าสังหรณ์ใจไม่ดีเลย
ข้าว่าต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่ หากเราปล่อยพวกเขาไปเช่นนี้
ข้าขอให้ท่านพี่ช่วยคิดหาทาง...
เนรเทศเขาไปดีไหมขอรับ
ไม่รู้หรือว่าเราต้องปิดเรื่องนี้ จากพี่สาวเจ้า
เฮ้อ จริงด้วย
ตามบันทึกแล้ว รองที่ปรึกษาโจอินฮยอน...
ถูกแทงเสียชีวิตในห้องนอน
โดยคนร้ายไม่ทราบชื่อ ในเวลาเที่ยงคืน ของวันที่ 30 เดือนสี่ แปดปีก่อนขอรับ
จากคำให้การของพยาน
บิดาของโจอินฮยอน โจยองแบ ท่านหญิงยู
และใต้เท้ามินซึงกวาน จับกุมผู้ต้องสงสัยหลักได้ขอรับ
คนร้ายเป็นชายที่มีนามว่าควังมู
ผู้จัดหาสินค้าให้สำนักงานพยองยาง
มีการเปิดเผยว่าเขาสมรู้ร่วมคิด กับแม่ค้าหาบเร่ชื่อชอแทรันขอรับ
และเจ้าก็คือภรรยาของควังมู
เหตุใดพวกเขาถึงถูกกล่าวหาว่า เป็นฆาตกรหรือเจ้าคะ
เพราะตรวจพบเงินแท่งของโจอินฮยอน ที่หายไปในบ้านของพวกเขาอย่างไรล่ะ
ไม่สมเหตุสมผลเลยเจ้าค่ะ
ไหนว่าจำอะไรไม่ได้ เหตุใดถึงมั่นใจนักล่ะ
คนโง่ที่ไหนจะฆ่าเจ้าหน้าที่ราชการ...
ที่รับซื้อของจากตนไป เพียงเพื่อเงินแท่งไม่กี่แท่งเจ้าคะ
เอ่อ จริงด้วย มันไม่สมเหตุสมผลเลย
นายหมู่ เล่าต่อสิว่ารู้อะไรมาบ้าง
ควังมูเสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ ก่อนจะย้ายตัวไปฮันยาง
แล้วแทรันก็หนีไปขอรับ
เรื่องนี้ทำให้ นายหมู่ที่คุ้มกันพวกเขาถูกปลด
และป้ายประกาศจับพร้อมรางวัลนำจับ
ก็ถูกแจกจ่ายไปทั่วพยองยาง เพื่อจับแทรันขอรับ
แต่ผ่านไปหนึ่งปีก็ยังจับไม่ได้
เลยมีการสันนิษฐานว่า อาจจะตายระหว่างหลบหนีและปิดคดีไป
นักล่าทาสที่ตามล่าแม่นางยอจูตอนนี้
คือนายหมู่ที่ถูกปลดในตอนนั้นขอรับ
เหตุใดท่านถึงไม่ออกไปตามหา คนที่ท่านอยากตามหา
แล้วมานั่งอยู่ตรงนี้ทั้งวันล่ะเจ้าคะ
ข้ามีคนที่อยากเจอ
แต่จู่ ๆ ข้าก็นึกกลัวขึ้นมาว่า
เขาอาจจะมิใช่คนที่ข้ากำลังตามหา
รูปวาดใบหน้า ที่ท่านให้ข้าดูเมื่อวันก่อน
ข้าขอดูอีกครั้งได้ไหมเจ้าคะ
นางสวยกว่านี้นะ
เจ้ารู้จักนางงั้นหรือ
(จังหวัดฮัมกยอง โรงเตี๊ยมของตระกูลชอน)
มีจดหมายถึงท่านขอรับ
ถึงแม่นางยอจู
มีนักล่าทาสตามล่าเจ้าอยู่
ทำธุระเสร็จแล้วก็อย่ากลับมาล่ะ
ส่วนบกฮี ข้าจะหาเวลา...
พานางไปจังหวัดฮัมกยองด้วยตัวเอง
จากฮงชอนซูที่สำนักเขตเมืองหลวง
แม้รายงานฉบับนี้ จะมีหลายอย่างที่ดูไม่เข้าที
แต่สิ่งที่แปลกที่สุด...
คือการที่ใต้เท้ามินซึงกวาน ผู้มีอำนาจในพยองยางตอนนั้น
เป็นผู้พบตัวฆาตกรขอรับ
มันแปลกตรงไหนหรือเจ้าคะ
ใต้เท้ามินเป็นผู้ฝักใฝ่ฝ่ายนัมจัง
เขากับโจยองแบ ผู้นำฝ่ายทงโร
เป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน
หากบอกว่าใต้เท้ามิน เป็นคนฆ่าโจอินฮยอน
คงจะฟังดูเข้าทีกว่าอีก
และชายชื่อควังมู ที่เสียชีวิตอย่างกะทันหันในคุก
หลังจากถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกร
ก็เป็นเหมือนมือขวาของใต้เท้ามิน
ใต้เท้าสืบสวนคดีนี้แยกหรือขอรับ
แปดปีก่อน ฝ่าบาททรงแต่งตั้งข้า เป็นรองที่ปรึกษาพยองยาง
เพราะทรงอยากให้ข้าสืบสวน...
พัคบกกี ผู้ว่าการจังหวัดพยองอันในตอนนั้น
และใต้เท้ามินขอรับ
เพราะทั้งคู่ต่างยื่นฎีกา
กล่าวหากันว่าอีกฝ่ายทุจริต
ทว่าใต้เท้า กลับได้อภิเษกกับองค์หญิง
ดังนั้น โจอินฮยอน
บุตรชายคนโตของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย จึงเข้ารับตำแหน่งแทน
ใต้เท้ามินร่วมมือกับฝ่ายทงโร ที่เป็นเหมือนศัตรูของเขา
เพราะบุตรสาวเขา มีส่วนเกี่ยวข้องเจ้าค่ะ
ใต้เท้ามินมีบุตรสาวที่ฉลาดมากเจ้าค่ะ
ด้วยความร่วมมือจากพ่อนาง
นางจึงปลอมตัวเป็นบุรุษ และทำงานเป็นเจ้าหน้าที่...
ในศาลาว่าการแทนพี่ชายที่ป่วย
ปัญหาก็คือ...
นางดันตกหลุมรัก บุตรชายศัตรูที่มาจากฮันยางเจ้าค่ะ
ตัวเลขตรงนี้ไม่ตรงกันขอรับ
ท่านไม่รู้จริง ๆ หรือแค่แกล้งไม่รู้กันแน่ขอรับ
น้าของท่านให้ทำแบบนั้น เพราะมันเป็นธรรมเนียมมิใช่หรือขอรับ
ข้าเพิ่งมาใหม่ มีเรื่องที่ยังไม่รู้มากมาย
หากเป็นเช่นนั้น เราก็ควรทำตามกฎนะขอรับ
ข้าจะรับผิดชอบเรื่องนี้เองขอรับ
โจอินฮยอนเป็นคนจงรักภักดี
เขาจึงพยายามเปิดโปง การฉ้อฉลของน้าตัวเอง
ผู้ว่าการจังหวัดพยองอัน
เมื่อยืนยันความจริงใจของเขาแล้ว ลูกสาวของมินซึงกวาน...
ก็ตัดสินใจให้ความร่วมมือเจ้าค่ะ
พวกเขาจึงร่วมมือกัน...
สืบสวนการทุจริตของผู้ว่าการ
ระหว่างนั้น โจอินฮยอนก็ได้รู้ว่านางเป็นผู้หญิง
แล้วความรักแสนอันตรายของทั้งสอง ก็เริ่มเบ่งบานเจ้าค่ะ
หลังจากสืบสวนทุกเรื่องจนเสร็จสิ้น
ทั้งสองเสียใจ ที่ไม่มีวันได้ครองคู่กัน
เลยจบชีวิตตัวเองด้วยกันเจ้าค่ะ
ดังนั้นบางที
ใต้เท้ามินอาจร่วมมือกับฝ่ายทงโร ที่เป็นศัตรูของเขา
เพื่อปกปิดความผิดของบุตรสาว หรือเปล่าเจ้าคะ
ความทรงจำหวนกลับมาแล้วงั้นหรือ
ข้ารู้เรื่องนี้ได้อย่างไรกันเจ้าคะ
มันมาจากนิยายเรื่อง "บุรุษของท่านบัณฑิต" เจ้าค่ะ
มันคล้ายกับคดีนี้มาก จนข้าไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
หรือว่านิยายเรื่องนั้น...
จะเขียนจากเรื่องจริงเหมือน "ชีวิตส่วนตัวของนายหญิง" เจ้าคะ
นามปากกาของนักเขียนคือโซชอน
เขาเขียนเรื่อง "บุรุษของท่านบัณฑิต" เมื่อแปดปีก่อน
แล้วก็ไม่มีเรื่องอื่นหลังจากนั้นอีก
เลยไม่ค่อยมีคนรู้จักเขาเท่าไร
อ๋อ คนขายหนังสือที่ข้ารู้จัก...
เคยเล่าว่าเคยเห็นเขา เป็นพระที่วัดซอนฮวา
แต่ข้าก็ไม่แน่ใจว่า จริงหรือเปล่านะขอรับ
วัดซอนฮวางั้นหรือ
ใต้เท้ามีธุระอะไรที่นี่หรือเจ้าคะ
ข้าได้ยินจากหัวหน้าโรงเตี๊ยมว่า...
เจ้าพบตัวคนเขียนนิยายแล้ว
มีพระรูปหนึ่งนามว่าโซชอนเจ้าค่ะ
เขาใกล้จะกลับมาแล้ว เรารอกันก่อนเถอะเจ้าค่ะ
ให้ตายสิ
ตอนนี้ที่นี่ว่างอยู่
เราเข้าไปหลบฝนข้างในได้เจ้าค่ะ
ให้ตายสิ
บนฟ้าไม่มีเมฆสักก้อนด้วยซ้ำ ฝนตกมาได้อย่างไรกัน
จิ้งจอกคงออกมาหาคู่กันมั้งเจ้าคะ
เวลาจิ้งจอกออกหาคู่
พวกมันจะทำให้ฝนตก คนจะได้ไม่รู้เจ้าค่ะ
เพราะผู้คนจะตื่นตา กับสายฝนจากท้องฟ้าสดใสกัน
ตอนนี้เราตกอยู่ใต้มนตร์สะกด ของจิ้งจอกแล้วสินะ
เดี๋ยวฝนจิ้งจอกก็หยุดแล้ว
ไม่ต้องห่วงไปหรอกเจ้าค่ะ
สิ่งที่เจ้าพูดภายใต้มนตร์สะกด
จะไม่ส่งผลร้ายต่อเจ้า
ดังนั้น...
ในเวลานี้ จงอย่าลังเล และตอบข้ามาตามจริงเถิด
เหตุใด...
เจ้าถึงโกหกว่าไม่ได้ชอบข้าล่ะ
(The Matchmakers)
(ฟังเพลง "I Love You" ของอินซอง SF9 ได้ในทุกแพลตฟอร์ม)
ท่านเขียนเรื่องการฆาตกรรม รองที่ปรึกษาพยองยางใช่ไหมเจ้าคะ
มิใช่เพียงจดหมายเปิดโปง การทุจริตของพวกเขา
แต่ยังเป็นหลักฐานว่า พวกเขาวางแผนก่อกบฏอีกด้วย
หมายความว่าอย่างไรขอรับ
ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ
ต่อให้สาวทึนทึกทุกคนในฮันยาง ออกเรือนได้กันหมด
องค์รัชทายาทก็ไม่ออกเรือนหรอกเจ้าค่ะ
บ้าไปแล้ว
เหตุใดข้าถึงเอาแต่คิดถึงเขาล่ะ
เจ้าเป็นคนบอกข้าเองนี่
คนเราตกหลุมรักกันได้ในเสี้ยวพริบตา
ข้าเองก็อยากใช้ชีวิตที่เหลือ กับใต้เท้าเจ้าค่ะ
(The Matchmakers)