(อีเซยอง)
(แบอินฮยอก)
(จูฮยอนยอง ยูซอนโฮ)
(The Story of Park's Marriage Contract)
(ตัวละคร สถานที่ กลุ่มบุคคล และองค์กรทั้งหมดในละครเรื่องนี้)
(เป็นเรื่องสมมติ)
ทำแบบนั้นทำไม
ทำทำไม
เพื่อช่วยลูกชายตัวเอง มันปล่อยให้เมียฉันตาย
เหมือนที่มันพรากแม่ไปจากแกไง
นี่แหละ ตัวตนของปู่แก
นี่แหละ คังซังโมตัวจริง
- ทำไมแก... - พอแล้ว
พอได้แล้วครับ คุณปู่ ผมขอเถอะ
ถ้าคุณปู่เคยทำอะไรผิดไว้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร
ผมต้องขอโทษแทนเขาด้วยครับ
แทฮา นี่ ทำไมแกต้องคุกเข่า ต่อหน้ามันด้วย
ทำไม...
ต้องขอโทษคนพรรค์นี้
แย่หน่อยนะ
ฉันคงยกโทษให้ตาแก่นี่ไม่ได้
ไม่สิ
ฉันไม่ยกโทษให้หรอก
ยังไงเราก็ต้องตายไปด้วยกันอยู่แล้ว
ลุกขึ้น ลุก
- ลุกขึ้น - คุณปู่
ตายซะ
คุณปู่
ไม่นะ ไม่ได้
คุณปู่...
ทำแบบนี้ทำไม
ทำไม
คุณแทฮา อย่าทำเช่นนี้เจ้าค่ะ
ท่านไม่ใช่คนเช่นนี้นี่เจ้าคะ
อย่ายกโทษให้ฉันเลย
ฉันกับมัน
อย่ายกโทษให้เราสองคนเลย
(ตอนที่ 11: ค่ำคืนที่ดอกยี่เข่งร่วงโรย)
ท่านประธานใหญ่เข้าโรงพยาบาลแบบนี้
ใครจะเป็นหัวเรือนำบริษัทล่ะ
นองเลือดแน่งานนี้
โธ่เอ๊ย ประธานใหญ่ ก็แค่ตำแหน่งกิตติมศักดิ์นี่ครับ
นองเลือดก็เวอร์เกินครับ
งั้นสงครามก็ใกล้เข้ามาแล้วเหรอครับ
คังแทฮา ปะทะ มินฮเยซุก เนอะครับ
ก็เป็นไปได้ครับ
เอ๊ย ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
เชิญนั่งเลยครับ
เตรียมการเรื่องร้านป๊อปอัป
ของคุณพัคยอนอูใกล้เสร็จหรือยังครับ
ค่ะ เกือบจะ...
ดำเนินการไป 71.5 เปอร์เซ็นต์แล้ว
หลังสัมภาษณ์กับดีไซเนอร์แล้ว
เราจะคุยรายละเอียดกันอีกทีค่ะ
หัวหน้าทีมโอ
ไม่ต้องกดดันตัวเองเกินไปนะครับ
แค่ทำให้ทันเดดไลน์ก็พอครับ
ค่ะ รับทราบค่ะ
เขาเป็นอะไรอะ
แล้วแคมเปญโปรโมต...
ช่วงฤดูหนาวไปถึงไหนแล้วครับ
เอ่อ เรามีนัดพบกับดีไซเนอร์หน้าใหม่
และกำลังเตรียมแคมเปญ กับทีมประชาสัมพันธ์อยู่ค่ะ
เราจะรายงานให้ทราบทันที ที่ได้ไทม์ไลน์ค่ะ
(ห้องประชุม)
คังแทฮา
ทุกข์ก็แสดงออกว่าทุกข์เถอะ
นายไม่ใช่คังดรอแล้วนี่
ท่าทางแทมิน จะแอบห่วงท่านรองอยู่นะครับ
(ห้องประชุม)
พี่น้องก็ยังเป็นพี่น้องวันยังค่ำ
ผมกินกาแฟไม่ได้ครับ
อ๋อ
แกล้งกันสิท่า
ดื่มชาด้วยสิคะ
ท่านประธานใหญ่เป็นยังไงบ้างคะ
ยังไม่ฟื้นเลยค่ะ
คุณยอนอูกับรองประธานคัง
ความเจ็บปวดที่พวกคุณต้องเผชิญ...
จะได้รับการชดเชยค่ะ
แต่ได้อย่าง
ก็ต้องเสียอย่าง เป็นกฎของโลกใบนี้นี่คะ
มีเรื่องไม่สบายใจ เรื่องอื่นอีกหรือเปล่าคะ
เปล่าค่ะ
(คุณแทฮา)
สักครู่นะคะ
เจ้าค่ะ คุณแทฮา
จริงหรือเจ้าคะ
ไม่มีกะจิตกะใจจะโทรหาเลย
สมองคุณพ่อน่าจะผิดปกติ
หมอว่าเป็นอาการ เคลิบเคลิ้มเป็นสุขอะไรนี่แหละ
อะไร ๆ ก็ดูสุขล้น มีความสุขกับทุกอย่างเลย
ถึงจะเสียลูก...
และบริษัทที่รักไป
- เฮ้อ ดีจังนะ - ก็ยิ้มแบบนั้นตลอดเลย
แต่ว่านะ คืออย่างนี้ครับ
ผมทำเรื่องให้ ลูกชายเจ็บช้ำน้ำใจสารพัด
แกจะให้อภัยผมไหมครับ
ทำไมครับ รู้สึกผิดกับลูกชายเหรอครับ
แหงสิ รู้สึกผิดอยู่แล้วครับ
แต่คงไม่หรอก
ผมคงไม่มีวันได้รับการให้อภัย
เขาไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้วน่ะ
ก็ดีแล้ว แกจะได้ ไม่ต้องมาเห็นผมในสภาพนี้
เอาล่ะ ลองตอบคำถามข้อหนึ่งดูนะครับ
อะไรคือสิ่งที่ทุกคนต้องการ
แต่หายากหาเย็นเหลือเกิน
ไม่แน่ใจครับ ไม่รู้เลยแฮะ
ความสุขไงครับ
ผมก็พยายามแทบตายให้ได้มันมา
แต่ยากมากเลยนะครับ
คุณก็ต้องตามหาความสุขให้เจอนะครับ
ผมจะภาวนาให้ครับ
เฮ้อ อากาศดีจริง ๆ
คืนนั้น...
ทำไมถึงไปหาคุณปู่เหรอครับ
ข้ากลัวว่า...
คุณแทฮาจะต้องเจ็บปวดอยู่แบบนั้น
การใช้ชีวิตโดยไม่ให้อภัยใคร
ทรมานมากนะ
ข้าหวังว่าคุณปู่จะช่วยยกภูเขาลูกนั้น ออกจากใจท่านได้
ตอนนี้ผม...
จะเลิกเกลียดคุณปู่แล้วครับ
ท่านทำผิดวิธีก็จริง
แต่ผมรู้ว่าท่านทำไปเพราะรักผม
คิดดีแล้ว
หวังว่าท่านจะปล่อยวางความโกรธ กับความเกลียดชังได้
และสบายใจขึ้นกว่านี้นะเจ้าคะ
เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงครับ
ผมมีคุณยอนอูอยู่ข้าง ๆ แล้วไง
หากคุณหนูเลือกจะอยู่ที่นี่
หัวใจของคุณคังแทฮาจะหยุดเต้นเจ้าค่ะ
ชอบข้าขนาดนั้นเลยหรือ
เฮ้อ ต่อให้แยกร่างได้เป็นสิบ ก็คงไม่พอแฮะ
ก่อนอื่น เข้าแถวเลยเจ้าค่ะ
พอดีว่าข้าเนื้อหอมมาก
ไม่ต้องมีถึงสิบร่างหรอก
ผมขอแค่คุณยอนอูคนเดียวก็พอครับ
ข้ารู้...
ว่าข้าเหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่วันแล้ว
ถึงเวลา...
ที่ข้าต้องบอกคุณแทฮาแล้วสินะ
- คังแทมิน - คังแทมิน
- ตื่นได้แล้ว - ตื่นได้แล้ว
หือ อะไร ทำไม
วันนี้ฉันจะไปเยี่ยมคุณพ่อ
เล่นกับจุนแทนฉันหน่อยนะ เข้าใจไหม
จุน เชื่อฟังพี่เขา กินข้าวเยอะ ๆ
สนุกให้เต็มที่เลยนะลูก เข้าใจไหม
ครับ
ไปนะ
ลุกได้แล้วย่ะ
บ้าเอ๊ย
นี่ จุน
มาทำอะไรที่นี่
นี่มันอะไรกัน
จะอะไรซะอีก
พวกเราก็กะมาใช้เวลาตามประสาพี่น้องไง
ไม่ต้องเลย ทำไมฉัน...
พอเถิด
งั้นผมกลับก็ได้ครับ
ไม่ใช่แบบนั้นนะ ซอจุน คือว่าพี่...
โอ๊ย งามไส้เหลือเกิน
เกือบทำเด็กน้ำตาแตกแล้วไหมล่ะ
เกมนี้มันเล่นยังไงเหรอ สนุกปะ
ครับ เดี๋ยวผมเล่นให้ดู
แต่นายน่าจะแพ้ฉันอยู่ดีแหละ
ของแบบนี้มันต้องลอง ถึงจะรู้
จริงไหมจ๊ะ ซอจุน
พี่แทมินเซียนเกมนี้มากนะครับ
ดูทรงแล้ว พี่แพ้แน่ครับ
ว่าไงนะ
ไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่า จุนน้องพี่มันฉลาด
ช่างเถอะ เล่นก่อนแล้วกัน
เล่นเป็นด้วยเหรอ
อือ เป็น
เกมความจำนะเนี่ย
เกมต้องใช้สมอง
ฉันเก่งกว่านายเยอะเหอะ
เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟัง ดูนะ
จะบ้าตาย
งามกว่าแหวนบุปผา
กับปิ่นหยกสมัยโชซอนได้ไง
มันยังไงซิ
ยังไงดีเนี่ย
ยังไงดี
อะไรเนี่ย
ไม่นะ
ไม่ได้สิ
ทำไมคะ ทำไม มีอะไรคะ
คือ...
ซองพโย... แหวน... คนมันดีใจ...
แล้วก็หาไม่เจอ
ทำแหวนที่พี่ใช้ขอแต่งงานหายเหรอคะ
อือ
โอย ไม่ได้สิ
นี่มันอะไรกันครับ
ไม่ใช่อันนี้
ความรู้สึกมันไม่ใช่แบบนี้
พี่นี่ก็นะ
ต้องใช้ห่วงฝาเบียร์...
ขอแต่งงาน
ให้พี่เขาเจ็บจี๊ดที่หัวใจด้วยเหรอ
คุณซองพโย ขอโทษค่ะ
ฉันทำ...
แหวนหายค่ะ
คุณซาวอล
ไม่เป็นไรครับ
อันนั้นไม่ใช่แหวนจริงด้วยซ้ำ
- เป็นแค่แหวนที่ผม... - ไม่
สำหรับฉัน มาดังซเว
ก๊อกซเว บงพัล
ไอ้หนุ่มหัวโต ๆ นั่นใครนะ
อ้อ มังกึน
สิ่งที่คุณให้มีค่ากว่า สิ่งที่ฉันเคยได้จากพวกนั้นอีก
ห่วงฝาของฉัน
โห พี่ซาวอลฮอตเวอร์ ๆ
มาดังซเว ก๊อกซเว
บงพัล มังกึน
มาดังซเว หมอนั่นน่ะ...
หุ่นกำยำล่ำสันไม่ไหว
ที่โรงสีกำลังน้ำ เราสองคน...
พอแล้ว ผมไม่อยากฟัง
ฉัน...
คุณซาวอล เดี๋ยว ๆ
คลื่นไส้
เฮ้ย ๆ อย่าเชียวนะ
ทำไมทำกับฉันแบบนี้เล่า
ขอบคุณนะ
เจ้าซอจุนคงสนุกมากเลย
ฉันก็เหมือนกัน
ต่อไปมาเยี่ยมบ่อย ๆ สิคะ
คุณแทฮาต้องชอบแน่นอน
คังแทฮาเนี่ยนะ
ก็คงงั้น
เขาก็ดูเปลี่ยนไปนิด ๆ แหละ
เพราะพี่สะใภ้
ฉันดีใจนะ
ที่พี่เขามีคนดี ๆ อยู่เคียงข้าง
ขอบคุณนะคะ
ที่เข้าข้างฉันมาตลอด
รู้ด้วยเหรอ
งั้นก็โอเคละ
แค่นี้ก็พอแล้ว
เฮ้อ อากาศชักเย็น ๆ แล้วแฮะ
ฉันรีบไปก่อนดีกว่า
จริงเหรอคะ
ผู้บริหารจะโหวตให้ประธานมิน เป็นประธานใหญ่เหรอคะ
อือ เลขาผอ.ยุนว่างั้น
คณะกรรมการจะอนุมัติ ก่อนการประชุมผู้ถือหุ้น
ท่านรองจะรู้หรือเปล่านะ
แบบนี้ก็ได้เหรอคะ
ไม่ต้องให้ผู้ถือหุ้นโหวตก็ได้เหรอคะ
คงกะให้คณะกรรมการบริหาร แต่งตั้งตัวเองก่อน
แล้วค่อยคิดว่าจะเอายังไงต่อมั้ง
กรรมการโกคงต้องออกหน้าหน่อยแล้วค่ะ
คุณแค่ต้องตัดสินใจว่า
ใครจะเป็นผู้นำเอสเอชได้ดีกว่า
ทำไม มีเรื่องอะไร
จะขึ้นเป็นประธานใหญ่จริง ๆ เหรอ
ถ้าทุกคนต้องการ ก็เป็นไปได้
ประธานมิน
ไหนว่าเอสเอชคือทุกอย่างในชีวิต
งั้นก็ต้องรู้ดีสิว่า บริษัทนี้ต้องการใคร
คิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณปู่ เป็นเรื่องบังเอิญเหรอ
ไม่หรอก กรรมตามสนองคนเราเสมอแหละ
พอแค่นี้เถอะ
แม่
ออกไปเถอะ ฉันมีประชุม
(ประธานมินฮเยซุก)
ลองคิดเรื่องนี้ดูอีกทีนะ
ดูเหมือนผู้บริหารส่วนใหญ่ จะเข้าข้างประธานมินครับ
พวกเขาอยากแต่งตั้งประธานมิน เป็นประธานใหญ่คนต่อไป
ก่อนประชุมผู้ถือหุ้นครับ
ดูเหมือนผู้บริหารหลายคน จะแอบแค้นท่านประธานใหญ่
อยู่ไม่น้อยเลยครับ
หลายปีที่ผ่านมา...
คงมีคนไม่พอใจท่านเยอะครับ
ฮวังมยองซูก็ยอมรับกับอัยการ
ว่าทั้งหมดเป็นฝีมือเขาคนเดียว
ทำไงดีครับ
ฝั่งเราก็ไม่มีเหตุผลไปหักล้างด้วย
ครั้งนี้น่าจะยากครับ
(บันทึกผู้เปี่ยมพรสวรรค์)
แต่ฉันยกให้คุณยอนอูไปแล้วนี่คะ
เพราะมันเป็นของแม่คุณ
ฉันเชื่อว่าคุณเก็บไว้น่าจะดีกว่าค่ะ
หมายความว่ายังไงคะ
เนื้อหาในบันทึกยังเหมือนเดิมเลยค่ะ
พวกเขายังคิดว่าฉันฆ่าตัวตาย
และพ่อแม่ฉันก็ยังทุกข์ทรมาน เพราะเรื่องนั้นอยู่
คุณยอนอู
ถ้าโลกนี้ทำให้เราได้อย่างเสียอย่าง
ฉันก็ต้องยอมจำนนค่ะ
เราถึงจะปกป้องสิ่งที่มีค่าไว้ได้
หมายความว่ายังไงคะ
ฉันต้องกลับไป คุณแทฮาถึงจะมีชีวิตอยู่ต่อได้ค่ะ
อะไรนะคะ
"กลับไป" งั้นเหรอคะ
นี่เป็นทางเดียว...
ที่จะช่วยชีวิตเขาได้ค่ะ
จะบอกว่า...
จะจากไปตลอดกาลเลยเหรอคะ
มันคือสิ่งที่ฉันต้องทำค่ะ
(มีดัม)
เราไม่น่าขวางประธานมินไว้ได้
ขนาดกรรมการโก ก็ย้ายไปเข้าพวกฝั่งนั้นแล้ว
(อนุมัติโดย: มินฮเยซุก)
(ประธานมินฮเยซุก)
ไปกันเถอะค่ะ ท่านประธาน
ได้สิ
ต้องไปแล้วล่ะ
(ประธานมินฮเยซุก)
ผมจะเริ่มการประชุมคณะกรรมการบริหาร ด้วยการกล่าวเปิด...
ในนามประธานมินฮเยซุกครับ
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
ประธานมินจะลาออก จากทุกตำแหน่งในเอสเอชครับ
จะลาออกเหรอ
อะไรนะครับ
กรรมการโก
หมายความว่ายังไงครับ
ยิ่งไปกว่านั้น ท่านยังอยากให้รองประธานคังแทฮา
เป็นคนดูแลหุ้นของเธอในบริษัท
อีกทั้งยังแนะนำ...
ให้รองประธานคัง ดำรงตำแหน่งประธานบริหารด้วยครับ
อะไรนะ
- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - ให้ตาย
- เล่นมุกหรือเปล่าน่ะ - ให้ตายสิ
คดีพลิกจากหน้ามือ...
- เป็นหลังมือแบบนี้ได้ไง - ต้องมีเหตุผลสิ
เรื่องประชุมคณะกรรมการบริหาร
เกิดอะไรขึ้นครับ
ก็อย่างที่เคยบอก
เอสเอชคือทุกอย่างของฉัน
แกแค่บังเอิญเป็นตัวเลือก ที่ดีที่สุดของฉัน ก็แค่นั้น
ที่ผ่านมา
ขอบคุณที่เต็มที่มาตลอดครับ
แล้วก็ขอโทษ...
ที่เข้าใจผิดครับ
ไม่ต้องขอโทษหรอก
ฉันก็เคยเกลียดแกจริง ๆ นี่
ส่วนแทมิน...
ฝากดูแลด้วยนะ
คุณยอนอู
มีอะไรครับ
เรียกผมมาที่นี่ เพราะอยากวิ่งอีกแล้วเหรอ
คราวนี้ไม่ใช่ข้า
คุณแทฮาจะได้เริ่มวิ่งแล้ว
อีกไม่นาน
ปริศนาอะไรครับเนี่ย
ก่อนข้าจะมาเยือนโชซอนใหม่
ชอนมยองบอกข้าว่า...
ข้าจะสูญเสียสิ่งสำคัญไป
แต่ก็จะได้ออกเดินทางไกล
และได้สิ่งที่ต้องการมา
แล้วเป็นไง ได้มาหรือเปล่าครับ
ได้
การใช้ชีวิตในนามพัคยอนอู
ความสุขที่เราได้อยู่ร่วมกัน
หัวใจที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
และ...
ท่าน
เพราะเช่นนั้น...
ข้าจะกลับไปแล้วเจ้าค่ะ
"กลับไป" เหรอครับ ไปไหน
โชซอนที่ข้าจากมา
ล้อเล่นใช่ไหมครับ
พอเถอะครับ ล้อเล่นแบบนี้ไม่ตลกเลย
พูดจริงเหรอครับ
เป็นอะไรไปครับ
ทำไมจู่ ๆ ทำแบบนี้
คุณยอนอู
ข้าต้องไป
ท่านถึงจะรอด
ชอนมยองบอกเหรอครับ ไปเจอชอนมยองมาเหรอครับ
ท่านจะไม่ต้องทรมาน จากความเจ็บปวดอีกต่อไปแล้ว
ไม่ครับ ไม่ได้เด็ดขาด
ผมบอกแล้วไงครับว่าให้ฟังแค่ผมคนเดียว
ข้าทำเช่นนั้นไม่ได้
เพราะข้ามาที่นี่...
เพื่อช่วยชีวิตท่าน
ไม่
ไม่เอา
ผมไม่สนหรอกว่าหัวใจจะหยุดเต้นไหม
ผม...
ผมจะปล่อยคุณไปได้ยังไง
ไม่เอา
ไม่ได้นะ
คุณยอนอู ขอร้องนะครับ
อย่าทำแบบนี้กับผมเลยครับ
ถ้าต้องอยู่โดยไม่มีคุณ
ผมยอมตายดีกว่าครับ
ถึงข้าจะจากไปแล้ว
คุณแทฮาก็จะไม่เป็นไร
แม้ในยามชีวิตยากลำบากหรือเจ็บปวด
ท่านก็จะยืนหยัดด้วยสองเท้าของตัวเอง
และใช้ชีวิตต่อไป ด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยไฟแรงกล้า
ข้าก็จะทำเช่นเดียวกันในโชซอนของข้า
ไม่เอาครับ
คุณยอนอูต้องอยู่เคียงข้างผมที่นี่
ไม่ว่าใครจะพูดยังไง ผม...
ต่อให้มีคนบอกว่าผมจะตาย ผมก็จะไม่ปล่อยคุณไป
เพราะงั้นยอมแพ้เถอะครับ
- คุณแทฮา - ไม่ต้องตามมานะครับ
ตอนนี้ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ
(ศัลยแพทย์ทรวงอก ชเวฮยอนอุค)
คังแทฮา
ช่วยชีวิตผมด้วย ผมจะทำทุกอย่างที่รุ่นพี่บอกเลย
เพราะงั้น ช่วยชีวิตผมด้วยนะ
เป็นอะไรไป มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
เดินไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
นอนติดเตียงไปทั้งชีวิตก็ได้ ขอแค่...
ขอแค่ผมยังหายใจอยู่ก็พอ
รักษาหัวใจผมหน่อยนะ
ขอร้องนะ รุ่นพี่
นะ
ช่วยผมด้วย
รุ่นพี่ ผมต้องทำอะไร
ผมจะทำทุกอย่างที่รุ่นพี่บอกเลย นะ
ช่วยรักษาหัวใจผมที
(รองประธานคังแทฮา)
(เด็กมีปัญหา)
น่าจะเป็นคุณยอนอู ไม่รับเหรอครับ
บอกให้หัวหน้าทีมโอแก้แผนโปรโมต
ร้านป๊อปอัปใหม่หน่อยครับ
เละเทะไปหมด
ครับ
เย็นนี้กินข้าวเย็นด้วยกันนะ
ข้าจะรอ
หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ
จะกลับโชซอนหรือ
ข้าตั้งใจไว้เช่นนั้นแต่แรกแล้วนี่
แต่เหตุใดจู่ ๆ ถึง...
จะกลับไปอย่างไรเจ้าคะ
หาทางได้แล้วหรือเจ้าคะ
ชอนมยองบอกมาแล้ว
แล้วนายน้อยล่ะเจ้าคะ บอกเขาแล้วหรือ
- อือ - ว่าอย่างไรเจ้าคะ
ห้ามไม่ให้ไปใช่ไหมเจ้าคะ
วันนี้จะคุยอีกที
ข้าถึงอยากหัดทำต๊อกบกกีไง
อยากกินต๊อกบกกีกับคุณแทฮา แล้วคุยเรื่องนี้อีกที
ยังจะกินต๊อกบกกีลงอีกหรือเจ้าคะ
แคร์รอตพร้อมแล้ว
งั้นตอนนี้...
เช่นนั้น...
ข้าก็ต้องไปด้วยสินะ
หา ว่าไงนะ
ไม่มีอะไรเจ้าค่ะ
ต้องแช่แป้งต๊อกในน้ำก่อนเจ้าค่ะ
ต๊อกหรือ อ๋อ
ต้องเอาต๊อกแช่น้ำก่อนหรือ
เอพริล
ไหงมานั่งอยู่แบบนี้ล่ะครับ
มีอะไรครับ เกิดอะไรขึ้น
ทะเลาะกับนาแรเหรอครับ
คุณหนู...
ตัดสินใจจะกลับโชซอนค่ะ
อะไรนะครับ
คุณยอนอูจะกลับโชซอนเหรอครับ
แล้วคุณซาวอลล่ะครับ
ถ้าคุณหนูจะกลับ
แปลว่าฉันก็ต้องกลับไปด้วยค่ะ
ไม่ได้ ไปไหนไม่ได้นะครับ
จะทิ้งผมไปเหรอครับ
นั่นน่ะสิคะ
ไม่ได้นะครับ อย่าไปนะครับ
ไปไม่ได้
ผมผิดไปแล้วครับ
ทำไงดี
มาแล้วหรือ
ไปอาบน้ำสิเจ้าคะ ข้าทำอาหารอร่อย ๆ ไว้ให้แล้ว
ผมไม่หิว คุณกินก่อนเลยครับ
แต่ต้องกินข้าวนะ
ผมไม่หิวครับ
หากจะหลบหน้ากันเช่นนี้ แล้วจะกลับบ้านมาทำไมเจ้าคะ
นี่มันบ้านผมนะครับ
ก็ได้ งั้นข้าก็จะย้ายออก
ล้อกันเล่นหรือไงครับ
จะทำอะไรครับเนี่ย
ผมจะบ้าตายอยู่แล้วนะ
กินข้าวเย็นด้วยกัน คุยกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
คุณยอนอูทำได้เหรอครับ
แล้วจะให้เรานั่ง ร้องห่มร้องไห้ทุกวันหรือ
ไม่ว่าจะทุกข์ใจ เสียใจ โกรธแค้นเพียงใด
คนเราก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปสิ
หากข้าอยู่เคียงข้างคุณแทฮา แล้ววันหนึ่งตายจากไป
ท่านก็จะทำเช่นนี้หรือ ทำเหมือนยอมทิ้งทุกอย่างน่ะนะ
ครับ ผมจะทำแบบนี้
เพราะผมรักคุณไง
ต้องมีเหตุผลอื่นอีกเหรอครับ
แล้วข้าล่ะ
ข้าควรอยู่เฉย ๆ ทั้งที่รู้ว่าช่วยชีวิตท่านได้หรือ
คิดว่าหากข้าทำเช่นนั้น ข้าจะไม่เป็นไรหรือ
ก่อนดอกยี่เข่งที่เหลือจะร่วงโรย
เราเหลือเวลา อีกประมาณสองสัปดาห์ได้เจ้าค่ะ
เวลาที่ข้าเหลืออยู่กับท่าน มีค่ากับข้ามาก
อย่าทำเช่นนี้เลย
อยากได้ยินอะไรจากผมเหรอครับ
หรือจะมาขอบคุณ
คุณทำงานอยู่กับฉันมาตั้งหลายปี
หลอกฉันซะสนิทเลย
ประทับใจนะคะ
ไม่สิ
ในแง่หนึ่ง จะพูดว่าฉัน...
ใช้ความกระหายอยากแก้แค้นของคุณ เป็นเครื่องมือก็ได้มั้ง
ประธานใหญ่คัง...
ติดอยู่ในนรกที่เขาสร้างขึ้นมาเองแล้ว
เพราะงั้น...
ปล่อยวางความแค้นได้แล้วล่ะค่ะ
แล้วก็...
สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น กับภรรยาและลูกของคุณ
ฉันต้องขอโทษจากใจจริงนะคะ
ฉันก็จะ...
รับผิดชอบในสิ่งที่ฉันทำ
ไม่ต้องห่วงนะคะ
ดูแลตัวเองด้วยค่ะ
อย่าทำแบบนั้นเลยครับ
ท่านประธานมีลูกชายอยู่ทั้งคนนี่ครับ
อย่างน้อยก็ปกป้องลูกให้ได้เถอะครับ
ถึงผมจะทำไม่ได้ก็เถอะ
ไม่กี่วันก่อน
คุณยอนอูแวะเอาบันทึกแม่เธอมาคืนค่ะ
เธอได้บอกหรือเปล่าครับ ว่าจะกลับโชซอนแล้ว
ค่ะ
เธอเสียใจมาก เพราะไม่มีอะไรในบันทึกเปลี่ยนไปเลย
พวกเขายังคิดว่าเธอฆ่าตัวตายอยู่
แล้วก็บอกว่า เธอปกป้องคุณแทฮาไม่ได้เลย
ทั้งในอดีตและปัจจุบัน
คุณยอนอูที่ฉันรู้จัก...
จะทำทุกอย่างเพื่อรองประธานคังนะคะ
ทราบใช่ไหมคะ
ครับ
คุณยอนอูดื้อจะตาย
ฉันหวังว่าสิ่งที่ฉันบอก
จะช่วยให้รองประธานคังเจอคำตอบนะคะ
ดึกป่านนี้มีอะไรเหรอ
พรุ่งนี้ผมจะไปสถานีตำรวจด้วย
ถึงจะแค่สอบปากคำพยาน แต่แม่ก็คงกลัวอยู่ดี
ไม่ต้องหรอก ทนายฉันก็จะไปด้วย
รู้ใช่ไหมว่าแม่ไม่เคยฟังผมเลย
เจอกันพรุ่งนี้ครับ
ฝันดีนะ
เพราะแก
แกเคยถามฉันนี่
ว่าฉันคลอดแกออกมาทำไม
หลังเกิดเรื่องกับพ่อแก ฉันก็คิดอยากจะตายตามเขาไปนะ
แต่ทำไม่ลง
เพราะแกอยู่ในท้องฉัน
ฟังดูเหมือนข้อแก้ตัวสินะ
ยังไงซะ คนอย่างฉัน ก็ไม่สมควรเป็นแม่คนอยู่แล้ว
อย่างน้อยก็รู้ตัวนะ
งั้นจากนี้ไป ก็พยายามเป็นแม่ที่ดีกว่านี้สิครับ
ตอนเจอคุณยอนอูที่นี่ครั้งแรก
ผมนึกว่าคุณเป็นคนบ้าครับ
เป็นข้าก็คงคิดเช่นนั้น
เห็นหน้าท่านปุ๊บ ข้าก็เรียกว่า "สามี" เลย
แต่ตอนนี้
ผมว่าผมนี่แหละที่บ้า
คุณ...
ผมตัดสินใจจะปล่อยคุณยอนอูไปครับ
ผมแพ้แล้วครับ
เวลาของคุณยอนอู
ผมคืนให้นะครับ
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไรครับ
ผมจะให้คุณชดใช้ให้สาสมเลย
ตามสบายเลย
คุณบอกว่าเรามีเวลาเหลือเท่าไร
ก่อนดอกยี่เข่งจะร่วงโรยนะครับ
ตอนนี้...
เหลือเวลาสองสัปดาห์พอดี
ยังเหลือเวลาพอนะครับ
ให้ผม...
ได้รักคุณยอนอู
ให้เราได้รักกัน
เรามีอะไรจะบอกพวกคุณสองคน
และคุณยอนอูก็อยากทำของอร่อย ๆ ให้กิน
มีเรื่องจะบอกหรือ
จะบอกให้ข้ากลับโชซอนน่ะนะ
ไม่เอาครับ อย่าพูดแบบนั้นนะ ผมไม่อยากได้ยินจริง ๆ
แต่เมนูที่เราสองคนทำเป็น
มีแค่ต๊อกบกกี
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ พอใส่จานชามหรูหราพวกนี้
ยิ่งดูน่ากินเจ้าค่ะ
จะกินให้อร่อยเลยครับ
การบอกลาครั้งสุดท้ายของเรา คงเผ็ดร้อนน่าดูนะคะ
เอพริล
ผมตัดสินใจแล้วว่า ผมจะเป็นสุภาพบุรุษผู้ซื่อสัตย์ฮง
รู้นะว่าคิดอะไรกันอยู่
เลิกเวอร์ได้แล้ว รีบกินเลย
(สูติบัตร)
สิ่งนี้
จะช่วยให้คุณซาวอล ทำทะเบียนบ้านได้ครับ
อะไรนะครับ
ข้าขอให้เขาช่วยน่ะ
เจ้าจะอยู่ที่นี่ได้ ก็ต้องมีบัตรประชาชนนี่
คุณหนู
อ้าว งั้นคุณซาวอล จะไม่กลับโชซอนเหรอครับ
ซาวอลจะกลับทำไม
ท่านฮงอยู่ที่นี่ทั้งคน
ขนาดท่านประธานอยู่ที่นี่ คุณยอนอูยังจะกลับเลยนี่ครับ
ไม่เจ้าค่ะ ข้าจะกลับด้วย
ดูออกว่าปากไม่ตรงกับใจ
ข้าหมายความเช่นนั้นจริง ๆ นะ ถึงจะไม่ทั้งหมดก็เถอะ
คุณหนู
ขอบคุณนะเจ้าคะ
ขอบคุณนะครับ
- อะไรเนี่ย - รักนะครับ ท่านประธาน
"รัก" อะไรเล่า
โอ๊ย อย่ามาลูบผมสิครับ
ตอนเด็ก ๆ ผมเคยอยู่ในซอยนี้ครับ
พ่อแม่กับผมจะมาซื้อหนังสือที่นี่
แล้วก็มาเดินเล่นแบบนี้
ผมอยากให้คุณยอนอูมาเห็นให้ได้น่ะครับ
ขอบคุณนะที่พามา
ไม่หิวน้ำเหรอครับ อยากดื่มอะไรไหม
ที่จริงก็หิวอยู่พอดี
ผมน่าจะรออีกหน่อยแล้วค่อยถาม
จะได้ได้ยินเสียงท้อง คุณยอนอูร้องโครกคราก
เอามาล้อสนุกดี
โดนต่อยสักหมัดก็น่าสนุกนะ
คือว่าแถวนี้มีคาเฟ่ อยู่ตรงนั้นด้วยครับ
ท่านสิบแปดมงกุฎ รอด้วยสิ
เนี่ยแหละ ไม่มีอะไรเลิศรสเท่าชกโฮแล้ว
โอย กินช้า ๆ สิครับ เดี๋ยวก็หกเลอะเทอะหมดหรอก
เห็นข้าเป็นเด็กหรือไร
ข้าไม่กินหกเลอะเทอะหรอกน่า
ทำไมจ้องเช่นนั้นเล่า
ไม่ใช่เด็กแล้วจริงด้วย
รสชาติเหมือนครีมแบบผู้ใหญ่
เป็นอย่างไร
โอ๊ย จริง ๆ เลย
อยากไปดูไหมครับ
เอาสิ
(ร้านบูกิ)
สวัสดีครับ
เชิญเข้ามาชมเลยครับ
- ยินดีต้อนรับค่า - สวัสดีค่ะ
ดูปากยื่น ๆ นี่สิ
เหมือนซาวอลตอนงอนเลยเนอะ
ส่วนตัวนี้เหมือนท่านฮง...
ตอนอึน ๆ
ชอบไหมครับ ซื้ออย่างละตัวดีไหม
ซื้อให้เป็นของขวัญ น่าจะชอบกัน
พวกเราหนีมาเที่ยวกันเอง สองคนนั้นคงงอนน่าดู
- เหมาหมดเลยครับ - คะ
- เหมาหมดเลย - ค่ะ
อุ๊ย มีคนพูดถึงหรือเปล่าเนี่ย
(โปรเจกต์แจ้งเกิดซาวอล)
("ซาวอล สาวทะลุเวลา" โดย ฮงซองพโย)
- อะไรคะเนี่ย - คิดว่าอะไรล่ะครับ
เป็นคู่มือที่ช่วยให้คุณซาวอลแจ้งเกิด
ในฐานะคนที่อยู่นอกระบบได้ครับ
"อยู่นอกระบบ..." คะ
หนังสือเล่มนี้จะบอกเล่าเรื่องราว เบื้องหลังว่าทำไมคุณถึง...
แจ้งเกิดไม่ได้ และทำไมถึงจำพ่อแม่ไม่ได้
เรื่องราวสมเหตุสมผล
อ่านแล้วเป็นต้องน้ำตาไหลพราก อยู่ในนี้หมดแล้วครับ
ใครเป็นคนเขียนเอ่ย
เจ้าพ่อนักเล่าเรื่อง ฮงซองพโย
คือ...
จะให้ฉันอ่านหนังสือเล่มหนาเล่มนี้
และจำทุกอย่างเหรอคะ
แน่นอนครับ
บอกไว้ก่อนนะครับ
ไอ้พวกเด็กมาดังซเวกับทลซเว ไม่ได้อยู่ในเนื้อเรื่องนี้
- ไม่ต้องหานะครับ - ค่ะ
โอ๊ย อยากเข้าห้องน้ำ
คุณซาวอลเป็นคนก้าวขาเดินเข้ามาก็จริง
แต่ออกจากห้อง โดยที่ผมไม่อนุญาตไม่ได้ครับ
ซาวอลไม่ชอบเรียนหนังสืองับ
ทรมานงับ
ไม่ได้ครับ ห้ามไปไหนทั้งนั้น ต้องตั้งใจเรียน
ทะเลเดียวกันแท้ ๆ แต่รู้สึกว่าไม่เหมือนเลย
วันนี้ข้าได้รู้เรื่องคุณแทฮาเยอะขึ้น
มีความสุขมากเลย
ขอบคุณด้วย
ผมก็รู้สึกขอบคุณเหมือนกันครับ
ขอบคุณที่มาร่วมรำลึกความหลังกับผม
ค่อยยังชั่วนะ
ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่า ข้าไม่ได้ทิ้งคุณแทฮาไว้คนเดียว
ท่านมีความทรงจำดี ๆ
และคนที่อยู่เคียงข้างท่านเสมอ
แต่คุณยอนอูจะไม่อยู่ด้วยนะครับ
ทำไมจะไม่อยู่
ข้าจะอยู่ในใจท่านตลอดไป
ตลอดไปเลยเหรอครับ
ไม่เอาอะ
ถ้าเจอคนที่ชอบ ผมก็จะคบกับเธอครับ
เช่นนั้นก็ดีเหมือนกันเจ้าค่ะ
คุณแทฮาจะได้ไม่เหงา
เหมือนจะเอื้อมคว้าจันทร์ไว้ได้เลย น่ากลัวยิ่งนัก
กลัวเหรอครับ
หากปรารถนาสิ่งที่มิอาจครอบครองได้
เราก็ต้องเจ็บปวด
อธิษฐานสิครับ
ขอให้มันเป็นของคุณตลอดไป
ไหนว่าหากเจอคนที่ชอบก็จะคบไง
คุณก็บอกให้ผมคบกับคนอื่นได้นี่ครับ
ไหนว่าให้ผมเป็นของคุณไง สิบแปดมงกุฎชัด ๆ
ผมคบกับคนอื่นได้จริง ๆ เหรอครับ
ไม่ได้
เป็นของข้าคนเดียวเถิด
ช่างเถอะครับ
ผมเจอคนที่ผมชอบแล้ว
ทุกช่วงเวลาที่ผมอยู่กับคุณยอนอู
ผมจะไม่มีวัน...
ลืมแน่นอนครับ
ข้าก็จะไม่มีวันลืมเช่นกัน
มือของข้า
หัวใจของข้า
ดวงตาของข้า
และริมฝีปากของข้า
จะจดจำทุกช่วงเวลา...
ที่เรามีร่วมกัน
สวัสดีค่ะ
ดีไซเนอร์ของแบรนด์ยอนอู ฉันพัคยอนอูค่ะ
ยอนอูมาจากคำว่า ยอนแปลว่าชิดใกล้ อูแปลว่าพบพาน
ตั้งตามชื่อฉันเลยค่ะ
เหมือนความหมายชื่อฉัน
ฉันอยากทะนุถนอมทุกคนที่ฉันพบเจอ...
ผ่านเสื้อผ้าของตัวเองค่ะ
- แม่เจ้า - ในฐานะดีไซเนอร์...
คุณยอนอูขึ้นกล้องเวอร์ ๆ ด้วยนะเนี่ย
ช่วงนี้ดูสวยขึ้นเบา ๆ เนอะ
คนเรามันต้องมีความรักใช่ไหม
เป็นไงบ้างครับ เธอทำได้ดีไหม
คุณยอนอูไม่ได้ทำเสื้อผ้า เก่งอย่างเดียวนะคะ
ให้สัมภาษณ์เก่งด้วยค่ะ
ผมไม่เคยเถียงชนะเธอเลยครับ
- แม้แต่คำเดียว - เป็นโอกาสแปลกใหม่
ที่ได้ทำเสื้อผ้าหลากหลาย ร่วมกับคนดี ๆ
ฉันมองว่าคืออาชีพ ที่มีความหมายกับชีวิตฉันค่ะ
มีอะไรที่อยากพูดทิ้งท้ายไหมคะ
ฉันหวังว่าชื่อพัคยอนอู
และเสื้อผ้าของฉัน จะเป็นที่จดจำไปอีกนานแสนนานค่ะ
ถึงจะเป็นแค่ร่องรอยว่า ฉันเคยอยู่ที่นี่ช่วงสั้น ๆ ก็ตาม
โอย ชอบที่นี่ใช่ไหมล่ะ
- ชอบเหมือนกันใช่ไหม - อือ
รอนานหรือเปล่าครับ
ไม่เป็นไร
ข้าเคยรอท่านมานานเกิน 200 ปีอีก
อยากไปที่ไหนครับ
ที่ไหนก็ได้ที่ไปกับท่าน
แต๊น
อะไรน่ะ
- ได้มาแล้วหรือ - เจ้าค่ะ
"พัคซาวอล"
ข้าอยากใช้นามสกุลเดียว กับคุณหนูเจ้าค่ะ
ไม่เป็นไรใช่ไหมเจ้าคะ
อยู่แล้วสิ น้องสาวข้าทั้งคน
ตอนนี้เจ้าเป็นคนโชซอนใหม่ จริง ๆ แล้วสินะ
อ้อ จริงสิ
เอ้า
เปิดดูสิ
อะไรหรือเจ้าคะ
ข้าอยากตัดชุดวิวาห์
ให้เจ้าให้ได้น่ะ
อาจมิใช่ฮวารต
แต่ช่วยใส่...
ตอนแต่งงานกับท่านฮงได้หรือไม่
ไม่ได้การแล้ว
ข้าก็มีอะไรจะทำให้เช่นกันเจ้าค่ะ
นานแล้วนะเจ้าคะ
ที่ข้าไม่ได้หวีผมให้คุณหนูเช่นนี้
นั่นสิ
ซาวอลหวีผมให้ข้าตลอดแท้ ๆ
ก็บอกว่าให้เรียกพี่ไง
วันนี้คุณหนูคือคุณหนูของข้าเจ้าค่ะ
สำหรับข้า
คุณหนูเป็นคุณหนูตัวปัญหา เพียงคนเดียวของข้า
ก็ได้
งั้นก็เอาเช่นนั้นแล้วกัน
ไยเจ็บตานักนะ
หวีนี้
ข้าซื้อแบบเดียวกันมาให้เราสองคน
ข้าอยากแบ่งให้คุณหนู เก็บไว้เป็นที่ระลึก
คุณหนู
ไม่ไปไม่ได้หรือเจ้าคะ
อยู่กับข้าบนโลกนี้เถิดเจ้าค่ะ
นะ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยนะ
น้องสาวพี่
คุณหนู
วันนี้ทำอะไรกันดีครับ
ข้าแค่...
อยากอยู่กับท่าน
เดี๋ยว ต้องใส่เครื่องปรุงก่อน
- ใส่เส้นก่อนไม่ได้หรือ - ไม่ได้ ๆ
แล้วระหว่างที่รอ 3 นาที 20 วินาที เราควรทำอะไรกันดี
- ทำอะไรดี - หือ
ตลกขนาดนั้นเลยเหรอครับ
ตู้ม
เบา ๆ ครับ
เก่งมาก
คุณจะไม่เสียใจใช่ไหมครับ
เพราะข้าช่วยท่านไว้ได้
ผมต้องเสียใจแน่เลยครับ
ที่ไม่ได้รั้งคุณไว้
เพราะงั้น
รีบกลับมาหาผมนะครับ
ผมจะรอคุณอยู่ที่นี่
จนกว่าจะถึงตอนนั้น
ช่วยลืมข้าไปได้ไหม
ถ้าคุณยอนอูลืมผม
ผมก็จะลืมคุณครับ
ก็รู้ว่าข้าไม่มีทางทำเช่นนั้นได้
ค่อยยังชั่วหน่อยครับ
ความรักที่ข้ามีให้จะคงอยู่ตลอดไป
ข้ารักท่านนะเจ้าคะ
ก่อนจะมาที่นี่
เวลาของข้าหยุดนิ่ง
หลังได้พบท่าน
ได้รักท่าน
และสัมผัสความเจ็บปวด
ข้าก็ได้ใช้ชีวิต เป็นตนเองอย่างที่ฝันไว้
แค่นั้นก็เพียงพอสำหรับข้าแล้ว
ขอแค่มีความทรงจำ...
ให้ข้าได้จดจำท่านไว้ก็พอ
ข้ามีความสุขเหลือเกิน
ที่ได้พบท่าน
ตะวันโด่งแล้วยังนอนอยู่อีกหรือ
เกิดอะไรขึ้น
ไม่สบายหรือ หือ
ยอนอู
เจ็บป่วยที่ใดหรือ
เปล่าเจ้าค่ะ
เพราะข้าตื่นขึ้นมา แล้วได้เจอท่านแม่น่ะเจ้าค่ะ
โธ่เอ๊ย
ไหนว่าเกลียดข้าที่บังคับให้ออกเรือน
ทั้งที่เจ้าไม่ยินยอม
- ออกเรือนหรือเจ้าคะ - ใช่
งานแต่งของเจ้า จะมีขึ้นในอีกสิบวันอย่างไรเล่า
ประเดี๋ยวข้าให้แม่นางมาชอน เตรียมมื้อเช้าให้
หวีผมล้างหน้าล้างตาก่อนเถิด
ท่านแม่
ซาวอลเล่าเจ้าคะ
ซาวอลหรือ
คือใครกัน
ฝันอะไรน่ะ
ถึงได้พูดจาเหลวไหลแต่เช้าเชียว
ตั้งสติและลุกได้แล้ว
ข้ากลับมาคนเดียวสินะ
โล่งอกไปที
ยามจอคืนนี้ ช่วยออกมาที่...
สะพานใกล้แม่น้ำเงียบ ๆ ด้วยเถิดเจ้าค่ะ
ข้ามีเรื่องเร่งด่วนต้องบอกท่าน
แม่หญิงยอนอู
ชีวิตข้าตกอยู่ในอันตรายหรือ หมายความเช่นไร
ข้าขอถามอะไรอย่างหนึ่งเจ้าค่ะ
ท่านแม่ของนายน้อย ต้มยาสมุนไพรให้ดื่มทุกคืนหรือไม่
ใช่ขอรับ
ท่านรู้ได้อย่างไร
ข้ามิได้อยากบอกเลย
แต่ในนั้นมียาพิษอยู่เจ้าค่ะ
ยาพิษหรือ
แม่หญิง ระวังคำพูดหน่อยเถิดขอรับ
ไม่ต้องเชื่อข้าก็ได้เจ้าค่ะ
จะรายงานเรื่องข้ากับสำนักว่าการก็ได้
แต่...
อย่าคิดว่าข้าพูดจาเลอะเทอะเลยเจ้าค่ะ
ลองใช้ปิ่นเงินนี้ ตรวจสอบดูเถิดเจ้าค่ะ
รับประทานยาถอนพิษด้วยนะเจ้าคะ
ข้า...
อยากช่วยชีวิตท่านจริง ๆ เจ้าค่ะ
หายไปไหนมา
ข้ารอตั้งนาน
ข้าอยากออกไปสูดอากาศ แต่เผลอลืมเวลาขอรับ
ข้าเอายามาให้แล้ว กินแล้วพักผ่อนเสีย
กินยา...
ตลอดใช่หรือไม่
ขอรับ ท่านแม่
มิต้องกังวลขอรับ
ได้ เข้าใจแล้ว
ในนั้นมียาพิษอยู่เจ้าค่ะ
ลองใช้ปิ่นเงินนี้ ตรวจสอบดูเถิดเจ้าค่ะ
ในที่สุดสาวทึนทึกชื่อดังแห่งฮันยาง ก็ได้ออกเรือนสักทีนะ
นายน้อย
ได้รับประทานยาถอนพิษ ที่ข้าให้หรือไม่เจ้าคะ
ก่อนอื่น
ข้าอยากถามอะไรสักนิด
เหตุใดถึงแต่งงานกับข้า
หากเป็นอย่างที่แม่หญิงว่าจริง
ท่านจะปฏิเสธข้าก็ได้นี่
ตอนนี้ข้ายังบอกท่านไม่ได้เจ้าค่ะ
ยังมีอะไรที่ข้าต้องรู้อีกหรือ
นายน้อย
มิได้รับประทานยาถอนพิษหรือเจ้าคะ
ไม่ได้เจ้าค่ะ ไม่ได้นะเจ้าคะ นายน้อย
นี่ มีใครอยู่ข้างนอกหรือไม่
นี่
อย่าได้กังวลเลยขอรับ
อย่ากังวลและ...
นายน้อย
ไม่ได้เจ้าค่ะ
ท่านจะจากไปเช่นนี้ไม่ได้
เหตุใดถึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีก
ทำไม
นายน้อย
(The Story of Park's Marriage Contract)
ลูกธนูนี้จะแทงทะลุหัวใจเจ้า
เตรียมใจไว้เถิดขอรับ
หากมิใช่สามีภรรยา เช่นนั้นมาเป็นเพื่อนกันดีหรือไม่
ยอนอู
เจ้าลืมข้าไปแล้วจริง ๆ สินะ
ข้าอยากไปหาท่าน
แต่ไม่รู้จะต้องทำอย่างไร
ข้าต้องลืมทุกอย่างไปเช่นนี้หรือ
คุณยอนอูคงสบายดี สมกับเป็นคุณยอนอูครับ
เธอสัญญากับผมแล้วว่าจะกลับมา
หากข้าต้องตายอยู่แล้ว ข้าก็จะตายที่นี่เจ้าค่ะ
ถ้าชาติหน้ามีจริง
ช่วยมาหาผมอีกครั้งได้ไหมครับ
หากมันคือโชคชะตา
ก็ยิ่งต้องเป็นเช่นนั้น
(The Story of Park's Marriage Contract)