(อีเซยอง)
(แบอินฮยอก)
(จูฮยอนยอง ยูซอนโฮ)
(The Story of Park's Marriage Contract)
(ตัวละคร สถานที่ กลุ่มบุคคล และองค์กรทั้งหมดในละครเรื่องนี้)
(เป็นเรื่องสมมติ)
เลขาฮง ให้รถมารอผมข้างหน้าทีครับ
เธอรู้ว่าฉันเป็นใครสินะ
มาทำอะไรในบ้านคนอื่นครับ
จะมาทำอะไรซะอีกล่ะ ก็มาหาลูกสะใภ้ไง
ปล่อยได้ไหม
ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันเป็นแม่แทฮา
แม่ผม...
เสียไปแล้วครับ เพราะงั้น กลับไปเดี๋ยวนี้เลยครับ
จะทำตัวแบบนี้ไปถึงเมื่อไร
แต่งงานแล้ว ก็ต้องโตเป็นผู้ใหญ่สักทีนะ
ปู่แกถึงได้วุ่นวาย
คอยตามประคบประหงมแกตลอด
นิทรรศการ "บุปผาและผีเสื้อ"
ท่านก็บอกให้ฉันยกให้แกจัดต่อ
บอกว่าถือเป็นของขวัญแต่งงานให้แก
ไปขอมาเหรอ
ประธานมินคงใช้วิธีนี้ทำงานสินะครับ
ไปขอความช่วยเหลือคนอื่น
ผมไม่ใช่คนแบบนั้น
รู้แล้วก็กลับไปเถอะครับ
พอได้แล้วมั้ง
คังแทฮาหัวร้อนจะระเบิดแล้วน่ะ
งานเลี้ยงวันเกิดคุณปู่อาทิตย์หน้า
จะมากับแทฮาด้วยใช่ไหม
ใช่
เอ่อ เจ้าค่ะ
ก็ดี เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ก็ต้องสนิทสนมกันไว้
อ้อ ตอนมางาน
แต่งตัวให้เหมาะสมกว่านี้หน่อยก็ดีนะ
วันนี้แวะมาที่บริษัทสิ
จะหาตำแหน่งในฝ่ายการตลาดให้
ผมก็กวนประสาทคังแทฮา อย่างที่แม่ต้องการแล้ว
มาหางานให้ผมทำไม
- ก็ไม่สนุกดิ - แล้วใครบอกให้แกทำงานล่ะ
แค่หาสักตำแหน่งในบริษัทไว้
ถ้าอยากได้ส่วนแบ่งบ้าง
ปู่แกไม่ใช่เล่น ๆ นะ
แม่สามีเราแน่ ๆ
ท่านผู้นั้น...
เป็นแม่ท่านจริง ๆ หรือ
ฟังแล้วเหมือนเป็นแม่เลี้ยงเลย
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณครับ
แล้วคุณเป็นใครถึงมาบอกว่า...
จะไปงานวันเกิดคุณปู่ผมตามใจชอบแบบนี้
ก็เห็นท่านเป็นผู้อาวุโส ของตระกูลนี้...
ช่างเถอะ พอเลขาฮงมา
ก็เซ็นสัญญาแล้วออกไปเดี๋ยวนี้เลยครับ
ช่างเถอะ ข้าก็หาทางกลับไปได้แล้ว
สิ่งนั้นจะพาข้าไปโชซอน
ก่อนหน้านี้มันสว่างวาบขึ้นมา
และฮันยางก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าข้า
ดูสิ นี่แหละโชซอน
ถ้าข้าเข้าไปทางนี้...
อะไรกัน... เป็นไปได้อย่างไร...
ล้อผมเล่นหรือไงครับ
นี่มันทีวีครับ และสิ่งที่คุณเห็นก็คือการแสดง
ไม่นะ นั่นมันฮันยางจริง ๆ นะ
เลิกเพ้อเจ้อสักทีเถอะ
ไม่ ข้ามาจากโชซอนจริง ๆ
หลักฐานล่ะครับ
พิสูจน์ด้วยเหตุผลได้ไหมครับ
แล้วท่านพิสูจน์ด้วยเหตุผลได้หรือไม่ ว่าข้าไม่ได้มาจากโชซอน
มีหลักฐานหรือเปล่า
หลักฐานเป็นเหตุเป็นผลกับผีน่ะสิ
ตัวเองก็ตอบไม่ได้
คุณ...
อีกอย่าง ข้าไม่ได้ชื่อ "คุณ" ข้าชื่อ "พัคยอนอู"
ยอนอูตระกูลพัค เจ้าสิบแปดมงกุฎเอ๊ย
สิบแปดมงกุฎเหรอ
(บทที่ 3: เป็นสตรีที่อันตรายอะไรเช่นนี้)
คำพูดคำจาเหลือจะทน
หน้าตาเหมือนสามีเราแล้วอย่างไร
นิสัยต่างกันคนละขั้ว
แล้วทำไมถึง...
เจอแต่คนที่คล้าย คนที่เรารู้จักอยู่เรื่อย
ดอกมิเหี่ยวเฉาเลยแฮะ
ใช่ ที่นั่นแหละ
ท่านรอง
เกิดอะไรขึ้นครับ รถไปโดนอะไรมา
บาดเจ็บเหรอครับ
หาหมอครับ ไปหาหมอกัน
เดี๋ยวนี้ ไปหาหมอเดี๋ยวนี้เลยครับ
ไม่ได้เป็นอะไรมากครับ สัญญาอยู่ไหนครับ
อยู่นี่ครับ
แต่ไปตรวจร่างกายก่อน...
คุณพัคยอนอูอยู่ข้างบนครับ เอาไปให้เธอเซ็นซะ
อ๋อ ครับ เฮ้อ
แล้วทีวีเป็นอะไรน่ะครับ
เอ่อ เดี๋ยวผมเอาไปให้เธอเซ็นก่อน
ท่านรองครับ
คุณพัคยอนอูไม่อยู่ครับ
มันเป็นเรือนสูงหลายชั้น ที่มองเห็นพระราชวังนะ
หากไปแถวนั้น น่าจะหาเจออยู่นะ
- ขอถามอะไรสักนิดเถิด - ค่ะ
ข้าจะไปพระราชวังคยองบกได้อย่างไรหรือ
นี่มัน...
ใกล้ถึงแล้ว
ผู้โดยสาร มีเงินใช่ไหมครับเนี่ย
เงินน่ะไม่มี
แต่ข้ามีสิ่งที่มีค่ากว่านั้น
นี่คือนม อาหารเลิศรส ที่มีเพียงกษัตริย์ทรงดื่มได้
ปัดโธ่เว้ย
เด็กนั่นทำเหมือนรู้จักฉัน
แถมดูอึดอัดเวลาอยู่กับฉันด้วยค่ะ
ใครก็คิดว่าท่านประธาน เข้าถึงยากแทบทั้งนั้นแหละครับ
ดึงตึงไม่ต้องพึ่งโบท็อกซ์ขนาดนี้
หน้าตึง...
แบบว่าทั้งสวยทั้งฉลาดเลย
ว่าแต่ เป็นเด็กที่ถูกรับไปเลี้ยง จริงเหรอครับ
ไหงท่านประธานใหญ่
ถึงรับคนแบบนี้มาเป็นหลานสะใภ้นะ
ไม่เข้าใจเลยครับ
ไม่รู้ว่าเรื่องจริง หรือเปล่าด้วยซ้ำค่ะ
เพราะนอกจากชื่อแล้ว ไม่เจอข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเธอเลย
อะไรนะครับ จริงเหรอครับ
- เลขาชเว - สืบยังไงก็ไม่เจอค่ะ
แต่เราแน่ใจอยู่อย่างค่ะ
ตอนนี้แทฮาแต่งงานแล้ว
คุณพ่อก็คงเริ่มดำเนินการสืบทอดทายาท
เราต้องขวางไว้ค่ะ
ครับ แน่นอนครับ ไม่ต้องห่วง
ผมจะคอยคุมเชิงพวกผู้บริหาร และจับตาดูว่าเกิดอะไรขึ้น
ตรวจสอบกับทุกคน ที่เลขาฮงไปเจอช่วงนี้ที
ค่ะ
ว่าแต่ ผู้หญิงคนนี้ชื่ออะไรเหรอครับ
ยอนอูจากตระกูลพัค
พัคยอนอู
บ้านอยู่ไหนครับ มีมือถือใช่ไหมครับ
บ้านน่ะมี
แต่ไกลจากโชซอนใหม่ยิ่งนัก
แล้วมือถือคืออะไรหรือ
คุณครับ มาทำแบบนี้ที่นี่ จะเป็นเรื่องเอานะครับ
ก็นั่นแหละ ที่นี่มันที่ไหนหรือ
- บ้าเอ๊ย ปล่อยสิวะ - โอเคครับ ๆ
- ปล่อยดิ - นั่งตรงนี้เลยครับ
เวรเอ๊ย
นี่เป็นที่ที่สอบสวนอาชญากรหรือ
- เหมือนโพโดชองใช่หรือไม่ - โพโดชองเหรอ
ครับ ที่นี่เป็นสถานีตำรวจ ก็คงคล้าย ๆ กัน
ไหงวาร์ปเก่งอะไรขนาดนี้นะ
จังหวะนรกได้โล่ด้วย
ประธานมินกับแทมินก็เห็นหน้าแล้ว
แถมวันเกิดประธานใหญ่คัง ก็ใกล้เข้ามาแล้วด้วย
แล้วท่านรองจะบื้ออะไรขนาดนี้ครับ
ตอนเขาพูดถึงวันเกิดท่านประธานใหญ่ ก็น่าจะตัดบทซะสิครับ
ขืนโดนลูกไม้ตื้น ๆ เล่นงานแบบนี้...
จะบ่น...
อีกนานไหมครับ
เดี๋ยวผมไปหาทางนั้นนะครับ
คุณพัคยอนอู
ใช่ไหมครับ ที่มีคนมาตามหา
หรือว่าใช่
เออ ใช่ คุณฮงซองพโย ฮงซองพโย...
ข้ากำลังจะถูกจองจำอย่างนั้นหรือ
ไม่ได้ ปล่อยให้เป็นเช่นนั้นไม่ได้
ครับ คุณฮงซองพโย สถานีตำรวจควังฮวามุนนะครับ
ไม่นานมานี้
- คุณเคยฝากรูป... - มาส่งอาหารครับ
- อุ๊ย แม่ร่วง - ผู้หญิงที่ตามหาไว้นี่ครับ
ตอนนี้เธออยู่ที่สถานีเราครับ
- ประทานโทษนะ - รบกวนมาที่นี่...
- หือ... ไม่ เดี๋ยว - หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
- แต่ของที่สั่ง... - รอแป๊บนะครับ
- โอย - ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
(ตำรวจ)
- อะไรอีกล่ะเนี่ย - นี่ นาย...
- เอารถไป - ครับ
ครับ
สน.ควังฮวามุนเพิ่งติดต่อมาครับ
ที่ไหนนะครับ ควังฮวามุนเหรอครับ
(ควังฮวามุน พระราชวังคยองบก สถานีโซล)
- เย่ - โอ๊ย เสียดายอะ
ถึงคราวตานะ รอแป๊บ
ตัวนี้แหละ
ไหนดูซิ
- เย่ - พลาดอีกแล้ว
เอาเลย ๆ เสียดายชะมัด
เอาเลย
เย่
ตัวนี้แหละ อยู่นิ่ง ๆ นะ
โอ๊ย
แม่ร่วง
ยัยเด็กคนนี้ ดูแต่งตัวเข้า
ถ่ายหนังอยู่หรือไง
จะขโมยของ
ก็หัดทำตัวให้เหมือนโจรทั่วไป ไม่ได้หรือไง
คุณพ่อ ไม่เอาน่า
เปิดคาเฟ่หรืออะไรสักอย่าง ให้หนูหน่อยสิคะ
ช่วยฝึกให้หนู ยืนด้วยลำแข้งตัวเองหน่อย
ให้ฉันเตะแกออก จากทะเบียนบ้านซะเลยดีไหมล่ะ
เจ้าลูกบ้า
ให้เงินไปทีไร แป๊บเดียวก็หายเกลี้ยง
แล้วทำไมฉันต้องเปิดคาเฟ่ให้แก...
เดี๋ยวนะ ไปทำเรื่องอะไรไว้หรือเปล่า
รอหน่อยนะ เด็ก ๆ
น่ารำคาญอะ
- หนูก็อยากถักเปีย - จ่ายมา
ขอบคุณค่ะ พี่
จ้ะ คนต่อไป
คนต่อไป
เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้นะ
พี่ พี่เจ๋งที่สุดเลยค่ะ
พรุ่งนี้เดี๋ยวมาใหม่
ไปกันเถิด ยอนอู
ที่นี่จะพาเจ้ากลับบ้าน
คุณพัคยอนอู
ลาก่อนนะ
ข้าจะกลับโชซอนแล้ว
ช่วยข้าด้วย
ช่วยด้วย...
ช่วยข้าด้วย
- ช่วยด้วย - คุณพัคยอนอู
ช่วยด้วย...
หยุดได้แล้ว
คิดจะฆ่าใครครับเนี่ย
มิใช่เช่นนั้น ข้ากลัวน่ะ
แล้วโดดลงน้ำอีกทำไมครับ
เราเอาต้นยี่เข่งต้นนี้มาลงที่นี่
ในปีที่เจ้าเกิด
ตรงนี้
ข้าเลยสวดมนต์ภาวนาทุกคืนวัน ให้เจ้าและต้นยี่เข่ง
กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง
ยอนอู เจ้าเป็นเด็กเช่นนั้นนะ
เจ้ามีค่ากับปู่และพ่อแม่เจ้ามาก
เราเลี้ยงเจ้ามาด้วยความรัก
ตรงนี้...
เคยเป็นบ้านของเรา
ทำไมบุ่มบ่ามแบบนี้ครับ
ผมก็สัญญาว่า จะช่วยคุณทุกวิถีทางแล้วไง
ไม่เข้าใจเลยครับ
ทั้งวัน...
ไม่สิ รู้ไหมว่า ตั้งแต่วินาทีแรกที่เราเจอกัน
คุณทำให้ชีวิตผมวุ่นวายแค่ไหน
ข้ารู้
ข้ารู้ดี
แต่ข้าเองก็ห้ามตัวเองไม่ได้
ข้าอาจทำให้ชีวิตท่านวุ่นวาย กลับตาลปัตรไม่กี่วัน
แต่ทั้งชีวิตข้า พลิกผันไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว
ทุกอย่างที่ข้ารู้...
รวมถึงตัวตนของข้า...
ชีวิตที่ข้าเคยรู้จักหายสิ้นหมดแล้ว
ข้าไม่รู้จริง ๆ
ว่าเหตุใดข้าถึงถูกพามาที่นี่
ว่าต้องทำอย่างไร ถึงจะกลับบ้านได้
ข้าต้องทำอย่างไร
ทำอย่างไรดี
ไหนบอกมาซิว่าความประทับใจแรกเป็นไง
ยอนอูใช้ได้เลยใช่ไหม
ประทับใจในหลาย ๆ ด้านเลยค่ะ
แลดูเหมาะสมกับแทฮาดีนะคะ
อือ ค่อยยังชั่วนะ
แล้วไปชวนมางานวันเกิดฉันทำไมเล่า
ท่าจะวุ่น ๆ ปรับตัวอยู่
น่าจะชวนมาทีหลัง
สมาชิกใหม่ของครอบครัวทั้งที ก็ควรมาแนะนำตัวสิคะ
มีเรื่องต้องสอนด้วย
อือ อยู่แล้ว ก็จริง
ก็นะ แกกับแทฮา...
จะมาเป็นหน้าตาให้เอสเอชนี่นะ
โอเค ยังไงก็ขอบใจมากนะ
ไปพักเถอะ ฉันก็อยากพักแล้วเหมือนกัน
พักผ่อนนะคะ
รู้หรือไม่
เนิ่นนานมาแล้ว
นี่คือพื้นที่ทางตะวันตก ของสำนักเขตเมืองหลวง
อันมีนามว่าฮวังฮวาบัง
(ฮวังฮวาบัง: เขตปกครองหนึ่งในโชซอน)
ส่วนนั่นก็คือต้นยี่เข่ง
อ้าว
ไม่เป็นไร มิได้เปียกเท่าไร
เดี๋ยวเบาะรถเปียกครับ
เช็ดให้แห้งครับ
ผมไม่ชอบให้รถสกปรก
"ยุน..."
"อัม" หรือ
"ยุนอัม"
ทำอะไรอยู่ครับ ไม่ไปเหรอ
กำลังจะไป
(สัญญา)
(เป้าหมาย ระยะเวลาสัญญา)
(พิธีปฐมนิเทศ ยินดีด้วย)
แทฮา
ตอนนี้เราเหลือกันแค่สองคนแล้วนะ
ตอนนี้ปู่...
มีแค่แกคนเดียว
เพราะงั้น...
จากนี้ไป เราต้องเชื่อใจ...
และปกป้องกันนะ เข้าใจไหม
เพราะว่า...
พวกเราเป็นทีมเดียวกัน
เนอะ
ทำอะไรครับ
อธิษฐานให้ได้ กลับโชซอนอีกแล้วเหรอครับ
อธิษฐานให้โชซอนใหม่สงบสุข
ขอบคุณเรื่องก่อนหน้านี้ด้วยนะ
ที่ช่วยข้าไว้ที่สระน้ำอีกแล้ว
ขอบคุณนะครับ ที่ขอบคุณซะเร็วเชียว
ขอโทษด้วยที่พูดขอบคุณช้าไป
คุณพัคยอนอู
โกหกเก่งไหมครับ
ผมโกหกเวลาจำเป็นครับ แล้วก็โกหกเก่งด้วย
เพราะงั้นมาทำแบบนี้กันเถอะครับ
ทำอะไร
ผมขอยื่นข้อเสนอเลยนะครับ
มาแต่งงานกันเถอะครับ
ก็คือว่า...
จะแต่งงานตามสัญญา ให้เป็นเรื่องเป็นราวอย่างนั้นน่ะหรือ
ครับ
มารับบทเป็นภรรยาผม แค่เดือนเดียวก็พอครับ
แน่นอนว่าแค่ตอนที่ผมต้องการเท่านั้น
เงื่อนไขก็ง่าย ๆ ครับ
ข้อแรก
ยังไงก็ต้องทำตามวิถีชีวิตของผม ไม่มีข้อแม้
เห็นข้าเป็นหมาในเรือนหรือไร
ไม่มีข้อแม้อะไรกัน ข้าขอปฏิเสธ
งั้นตัดคำว่า "ไม่มีข้อแม้" ออกครับ
เช่นนั้นก็รับได้
ข้อสอง
ห้ามไปเจอครอบครัวผมตามลำพัง
ข้าก็ไม่อยากยุ่ง กับญาติสามีอยู่แล้ว ได้
ข้อสาม เก็บเป็นความลับ
ข้อสี่ ห้ามพูดถึงโชซอนต่อหน้าคนอื่น
ข้อห้า ห้ามออกไปข้างนอก ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ
ข้อหก รวมถึงคนรู้จัก... ก็ห้าม
ห้าม
(ห้าม)
- สุดท้าย... - รู้จริง ๆ ใช่หรือไม่
ว่า "ง่าย ๆ " แปลว่าอะไร
อีกหนึ่งเดือนหลังจากนี้ พอสัญญาสิ้นสุดลง
ไม่ว่ายังไงก็ต้องย้ายออกไป
ไม่ต้องห่วงเลย ข้าก็ต้องการเช่นนั้น
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
เช่นนั้น ตอนนี้
ข้าขอบอกเงื่อนไขของข้าบ้าง
"เงื่อนไข" เหรอครับ
ไม่ว่าอย่างไร ท่านก็ต้องช่วยให้ข้าได้กลับบ้าน
ข้อสอง
มีอีกเหรอครับ
(สัญญา)
นี่สำเนาของคุณยอนอูครับ
(ช็อกโกพาย)
ดีมาก
- เช่นนั้น นับแต่นี้ไป เรา... - ขอฝากตัวด้วยครับ
มารักษาสัญญาที่ให้ไว้กันเถิด
ได้ครับ
ข้อแรก ไม่ว่าอย่างไร ก็ต้องช่วยให้ข้าได้กลับบ้าน
ข้อสอง เตรียมอาหารและของว่างให้ข้า
โดยเฉพาะชกโฮ ต้องตระเตรียมไว้มิให้ขาด
ข้อสาม เรียกชื่อข้า
ข้อสี่ สอนข้าเกี่ยวกับโชซอนใหม่
ข้อห้า ข้าโตมาเยี่ยงไข่ในหิน เป็นลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนแสนล้ำค่า
อย่ามาทำไม่ดีกับข้า
โอ๊ย
เรามาลงเอยกับคนแปลกหน้าได้อย่างไรนะ
ไม่สิ
จะมาตายอยู่ที่นี่ ทั้งที่ยังมิได้กลับบ้านไม่ได้
เขาอาจเป็นสิบแปดมงกุฎ
แต่ก็ละม้ายคล้ายสามีเราอยู่
ไม่เป็นไรหรอก
พัคยอนอู
เจ้าต้องกลับบ้านให้ได้นะ ต้องกลับให้ได้
- ทานให้อร่อยนะคะ - ครับ ขอบคุณนะครับ
ตายแล้ว สวยจัง สวยจังเลย
สรุปว่านิทรรศการ "บุปผาและผีเสื้อ"
อยากให้ฉันปล่อยให้แม่แกจัดการไปเหรอ
ทำไม กลัวจนไม่อยากประจันหน้าเหรอ
เปล่าครับ ถ้ามีคนเอาเรื่องผมไปพูด ผมคงอึดอัดน่าดู
ต่อให้ไม่มีนิทรรศการนั้น ผมก็แสดงความสามารถให้คนเห็นได้ครับ
งั้นห้างเราจะต้องการนิทรรศการ "บุปผาและผีเสื้อ" ไปทำไมล่ะ
ท่าทางภรรยาท่านทูตจะเป็นแฟนคลับ ภาพวาดอาจารย์ยุนอัมครับ
เรียนจบศิลปะมาด้วย
เราต้องการความช่วยเหลือ จากบรรดาแขกวีไอพีชาวอเมริกัน
เรื่องเปิดตัวสาขานิวยอร์กน่ะครับ
เฮอะ
รู้ดีหมดทุกอย่างแท้ ๆ
แต่มางอแงเนี่ยนะ โธ่เอ๊ย
จะชุบมือเปิบใคร
ก็ต้องใช้ความสามารถเหมือนกันนะ
คิดถึงแต่เอสเอชก็พอ
ถ้าอึดอัดเวลามีคนเอาเรื่องแกไปพูดนัก
ก็ปิดปากพวกนั้นซะสิ
กล้า ๆ หน่อย
ไม่งั้นแกก็ปกป้องอะไรไม่ได้หรอก ทั้งฉัน ทั้งบริษัท
เข้าใจแล้วครับ
กินสิ
เอ้า
เอาล่ะ คนไข้ครับ
อยู่นิ่ง ๆ นะครับ เราจะตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจให้
หัวใจเต้นผิดปกติเหรอ
ผลการตรวจก็ไม่มีอะไรผิดไปจากเดิมนะ
(ศัลยแพทย์ทรวงอก ชเวฮยอนอุค) ปกติเป็นตอนไหน
อะไรเนี่ย
มีสาวที่ชอบแล้วเหรอ
- อะไรนะครับ - ตกใจอะไรเล่า
เจอสาวที่อันตรายต่อใจแล้วหรือไงเรา
เปล่าครับ ก็ไม่เชิง
แหม
ลองเช็กก่อนแล้วกันว่า อาการชอบเกิดตอนไหน
ถ้ายังเกิดเรื่อย ๆ จะได้ตรวจให้ละเอียดกัน
ครับ
เขาว่ารู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง
อะไรเนี่ย
ฝ้ายหรือ
- จะเริ่มทำความสะอาดแล้วนะครับ - อุ๊ย
อะไรเนี่ย
อย่าเข้ามา
อย่าเข้ามานะ
ไปให้พ้น ข้าบอกให้ไปให้พ้นไง
ตายแล้ว
ไปให้พ้น
กำลังประเมินตำแหน่งปัจจุบันอีกครั้ง
อะไรของมันน่ะ
บังอาจ หยุดบัดเดี๋ยวนี้
กล้าดีอย่างไรมากินชกโฮของข้า
โอหัง
เปิด
เปิดสิ
ซาวอล
ไหนดูซิ เท่าไรนะ
ครับ ท่านรอง
ครับ ใกล้ถึงแล้วครับ
ครับผม ๆ
เลขาฮง
เจอปรมาจารย์ ศิลปะการต่อสู้เข้าให้แล้วครับ
เอ่อ ท่านรอง
สุดจัด ๆ
ได้ข่าวหรือยังครับ
นิทรรศการวีไอพี "บุปผาและผีเสื้อ"
คังดรอจะเป็นคนทำครับ
คุณซอกจู
ไปแอบงีบเบา ๆ ที่ไหนมาหรือไง
เพ้อเจ้ออะไรก่อน
ประธานมินเล็งโครงการนั้นมาตั้งนาน
คังดรอเนี่ยนะจะมาทำ
เรื่องจริงครับ
ผมได้ยินจากเพื่อนในทีมนั้น มากับหูเลยครับ
ถ้าเป็นจริง ฉันจะตัดข้อมือตัวเอง แล้วแถมให้ 500 วอน...
ไม่สิ 50 ล้านวอนเลย
ทำอะไรครับเนี่ย
หัวหน้าทีมโอ
ต้องระวังข้อมือแล้วแหละครับ
พวกเราจะเป็นคนปิดงาน "บุปผาและผีเสื้อ" ครับ
ผมรู้ว่าเหลือเวลาไม่มากแล้ว
แต่จัดการเรื่องส่งมอบงานให้ดี
ทำให้เต็มที่นะครับ
ฉันเคยหาข้อมูล เกี่ยวกับอาจารย์ยุนอัมไว้
ฉันเขียนรายงานให้ดีไหมคะ
ผู้ช่วยยู หัวไวไม่เปลี่ยนเลยนะครับ
เอาสิครับ ฝากด้วยนะครับ
อะไรเนี่ย ปุบปับงี้เลย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
งั้นประธานมิน ก็โดนเขี่ยตกกระป๋องแล้วเหรอ
- จริงเหรอ - หัวหน้าครับ
จะให้ 50 ล้านวอนตอนไหนเหรอครับ
โอนได้ไม่ติดนะ
ว่าแต่ คุณฮานา
หาข้อมูลอาจารย์ยุนอัม ไว้ตั้งแต่เมื่อไร
ทีมประชาสัมพันธ์เคยขอให้ช่วยน่ะค่ะ
สุดปัง
คุณพัคยอนอู
มีสัตว์ประหลาด คอยกินชกโฮของข้าอยู่ในบ้าน
จะบอกว่า...
มันเป็นเครื่องมือ ที่ทำความสะอาดบ้านเองได้หรือ
ครับ
น่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก
เอาล่ะ
จากนี้ไป เจ้าชื่อทลซเวนะ ทลซเว
คุณพัคยอนอู
เคยรู้อะไรบ้างไหมครับเนี่ย
รู้เยอะอยู่นะ
ข้าอ่าน "การศึกษาขั้นต้น" จบตอนเจ็ดขวบ
เชี่ยวชาญ "สี่ตำราห้าคัมภีร์" ตอนสิบขวบ
แล้ววันนี้ก็ได้เรียนรู้ อะไรใหม่ ๆ ด้วย
ดูนะ
พอดึง ก็จะมีอันใหม่โผล่มา
ดึงปุ๊บ ออกมาใหม่ปั๊บ
ยอมใจ
ชิ้นเล็ก ๆ แค่นี้
ใช้ซื้อของพวกนี้ได้หมดเลยหรือ
โลกนี้ช่างน่าพิศวงยิ่งนัก
ข้าจะทะนุถนอมอย่างดีเลย
พอเรื่องยุ่ง ๆ ซาลงแล้ว ผมจะให้เลขาฮงไปจัดการ
เอาไปซื้อของที่จำเป็นได้เลยครับ
งั้นขอยืมอาภรณ์ท่านสิบแปดมงกุฎ จนกว่าจะถึงตอนนั้นนะ
ผ้านุ่มนิ่ม
ใส่แล้วเคลื่อนไหวสะดวกด้วย เหมาะเหม็งยิ่งนัก
จันทร์กลมกลึงเชียว คืนวันเพ็ญเป็นแน่
ไม่ใช่วันเพ็ญครับ
อีกสองสามวันกว่าจะถึงวันเพ็ญครับ
ท่านสิบแปดมงกุฎ
ไม่มีสหายเลยสิท่า
ไม่มีครับ
รู้ได้ยังไงครับ
ใครไม่รู้ก็โง่แล้ว
รู้หรือไม่
บนจันทร์ดวงนั้น
มีกระต่ายหยกอาศัยอยู่
นานมาแล้ว มันเป็นความลับ ที่ท่านพ่อบอกข้าแต่เพียงผู้เดียว
"กระต่ายหยก" เหรอ
- ท่านพ่อบอกมางี้ - ใช่
พ่อข้ามาจากฮัมยาง
มีนามว่าพัคแจวอน
เป็นเสนาบดีมหาดไทย
ข้าเคยบอกแล้วไง
ข้าเป็นลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน แสนล้ำค่าของตระกูลขุนนาง
"ล้ำค่า"
จริงด้วยครับ
หยุดก่อน
รอด้วยสิ
หัวใจเป็นไงบ้าง
สาวคนนั้นยังอันตรายต่อใจอยู่ไหม โอเคหรือเปล่า
"อันตรายต่อใจ" อะไรล่ะ
ล้ำค่าเหรอ เด็กมีปัญหาสิไม่ว่า
ท่านสิบแปดมงกุฎ
ข้าต้องทำอย่างไร ทลซเวถึงจะขยับ...
ประตู...
ขอพระภูมิปัญญานำทางลูก...
ไปสู่การตรัสรู้ด้วยเถิด พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์
ขอพระภูมิปัญญานำทางลูก...
เอสเอชโซลอยากแสดงให้เห็น ถึงความจริงใจของบริษัท
ที่มีต่อลูกค้าและต่อโลกใบนี้ เลยตัดสินใจจัดนิทรรศการ
"บุปผาและดอกไม้" ของอาจารย์ยุนอัมขึ้นมาครับ
งั้นนิทรรศการนี้...
จะช่วยให้เอสเอช เปิดสาขาที่นิวยอร์กไหมคะ
เนื้อเต้นใหญ่เลยน่ะ
- ให้สัมภาษณ์ซะด้วย - การเปิดสาขาเอสเอชที่นิวยอร์ก...
เป็นเรื่องสำคัญอยู่แล้วครับ
เฮอะ
- คิดว่าตัวเองเป็นประธานหรือไง - แต่ที่สำคัญกว่านั้น
นิทรรศการนี้จะส่งเสริม...
- จะทนดูเฉย ๆ - การแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่าง...
- ไม่ทำอะไรเลยเหรอครับ - เกาหลีและสหรัฐอเมริกาครับ
ท่านประธานคะ
"บุปผาและผีเสื้อ" ที่เรามี เป็นของปลอมเหรอ
- ตรวจสอบดีหรือยัง - ค่ะ
เช็กกับภัณฑารักษ์ต่างหากแล้วค่ะ
ตรวจสอบทุกอย่างซ้ำแล้วด้วยค่ะ
ได้ยินว่ามีงานปลอม ของยุนอัมเกลื่อนไปหมด
หวั่น ๆ อยู่แล้วเชียว
ไอ้ประธานยุนนี่นะ กล้าดียังไง
เอาไงดีคะ
แต่ยังไงแทฮา...
ก็เป็นคนรับผิดชอบโปรเจกต์นี้นี่
ไปพาภัณฑารักษ์คนนั้นมาหน่อย
ค่ะ รับทราบค่ะ
ภาพวาดนี้อยู่ที่นี่ใช่ไหม
ใช่ค่ะ
งั้นก็โอเค ต่อไป
นี่คือภาพ "บุปผาและผีเสื้อ" ของยุนอัมสินะคะ
ค่ะ
สวยเหมือนที่เคยได้ยินมาเลยนะคะ
เราตรวจสอบภาพวาดแล้ว
ส่งไปที่สถานที่จัดนิทรรศการได้เลยค่ะ
ค่ะ ได้ค่ะ
- คุณซอกจูคะ - ครับ
ไปกันเถอะ
จะออกไปข้างนอกเหรอครับ
เที่ยวสนุกจนหนำใจแล้ว เริ่มไปทำงานตั้งแต่อาทิตย์หน้าเลยนะ
โอ๊ย บอกแล้วไงว่า งานบริษัทมันน่าเบื่อ
ทำไปก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
ยังไงเอสเอชก็เป็นของคังแทฮานี่
คุณปู่ไม่คิดจะยกให้เราหรอก
ไม่รู้หรือไงครับ
บอกแล้วไง
ถ้าอยากได้ส่วนแบ่งน้อยนิด ที่สมควรได้บ้าง
ก็ทำตัวให้มันดี ๆ หน่อย
ยังไงแทฮาก็ไม่มองแก เป็นคู่แข่งด้วยซ้ำอยู่แล้ว
แล้วทำไมต้องบังคับให้ผม ไปทำงานที่บริษัทด้วย
เพราะฉันพลาดที่ให้แกเกิดมาไง
พอจะตอบคำถามได้ไหม
"พลาด" เหรอ
อย่าขยันฟาดงวงฟาดงาให้คนอื่นเห็นนัก
ถ้าอยากฟาดงวงฟาดงา ก็ฟาดให้คนอื่นเจ็บตัว ไม่ใช่ตัวเอง
เวรเอ๊ย
ก็ดีเหมือนกัน
กำลังเบื่อ ๆ อยู่พอดี
อยากให้ลูกแจชอลที่ใสซื่อของฉัน เดือดร้อนนักใช่ไหม
แกทำอะไรแจชอล
ยั่วลูกฉันอีท่าไหน
ดูไม่รู้เหรอคะ
ก็ใช้หน้าสวย ๆ น่ะสิคะ
ก็หนูมันสวยเกินต้านไงคะ
- แม้แต่ในโชซอนใหม่ - ว่าไงนะ
หน้าตาก็คือทุกอย่างสินะ
กล้าดียังไง ระวังปากหน่อยเถอะ
หลบเหรอ
ทลซเว
นี่มันเหตุฉุกเฉินใช่หรือไม่
หือ
จะไปไหนเอ่ย แม่สาวชุดไว้ทุกข์
หือ อะไรเนี่ย
- วันนี้ไม่ได้ใส่ชุดไว้ทุกข์นี่ - ท่านเป็นใคร
โอ๊ย อย่าทำแบบนี้สิ พี่สะใภ้
เอาเถอะ ไปที่ที่หนึ่งด้วยกันหน่อยสิ
ไม่ล่ะ ตอนนี้ข้ายุ่ง
ตอนเธอเขวี้ยงเงินใส่ฉันเมื่อวันก่อน
เจ็บมากเลยนะ
เธอเป็นอะไรกับคังแทฮา
แต่งงานตามสัญญาจ้างอะไรงี้เหรอ
หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ
อยากรู้ก็มาด้วยกันสิ
หรือว่า...
จะให้ฉันทำตามใจตัวเองเลยดีไหม
จะพาข้าไปไหน
ฉันไม่กัดหรอกน่า
จิกกันตาจะเหลือกอยู่แล้วน่ะ
บอกมาว่าจะพาข้าไปไหน
ไม่งั้นข้าลงนะ
จริงเหรอ
เฮ้ย แบบนั้นยิ่งมันเลย
หมอนั่นบอกว่าจะให้เท่าไร คังแทฮาน่ะ
พูดเรื่องอะไรเนี่ย
พี่ชายท่านกับข้าแต่งงานกัน เพราะเรารักกันเจ้าค่ะ
โอ๊ย
คนโสดตั้งแต่เกิดแบบคังแทฮาเนี่ยนะ จะชอบเธอ
ทำไมอะ
หมายความว่าอย่างไร "ทำไม"
ก็เพราะ...
ข้าสวยเกินต้านไง
อะไรนะ
นี่ เอาตรงไหนมาสวย ตรงไหน
โอ๊ย ขายขำนะเนี่ย
ที่นี่...
ที่ไหนหรือเจ้าคะ
ไม่รู้เหรอว่า สามีสุดที่รักทำงานที่ไหน
ที่ทำงานของคังแทฮาไง
อะไรนะเจ้าคะ
ข้าต้องไปแล้วเจ้าค่ะ
ขืนยังทำแบบนี้ ฉันจะไม่พาไปหาคังแทฮา
แล้วพาไปหาประธานมินแทนนะ
ทำเช่นนี้ทำไมเจ้าคะ
มันสนุกดีไง เห็นใครสักคนเดือดร้อนน่ะ
ปล่อยเจ้าค่ะ
- เจ็บตรงไหนหรือไม่เจ้าคะ - ไม่ต้องมายุ่ง
อยู่นิ่ง ๆ ก่อนเจ้าค่ะ
หากไม่รีบรักษา จะเป็นหนองเอา
ไปให้หมอรักษาด้วยนะเจ้าคะ
แล้วก็
ไม่เคยเรียนเรื่องสายสัมพันธ์พื้นฐาน สามประการและคุณธรรมห้าประการหรือ
เรียกชื่อพี่ชายห้วน ๆ เช่นนั้นได้ที่ไหน
หยาบคายซะไม่มี
ระวังตัวไว้ให้ดีเถิด เจ้าบุนแดกุน
(บุนแดกุน: ตัวปัญหา หรืออันธพาลที่ชอบรังแกคนอื่น)
นี่ ยัยชุดไว้ทุกข์ หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ
ท่านฮงหรือ
บ้าเอ๊ย
(เอสเอชโซล ศูนย์นิทรรศการหนึ่ง ทางนี้)
ท่านฮง
มาทำอะไรที่นี่
มาที่นี่ได้ยังไงครับ
คือว่า เจ้าบุนแดกุน...
เกิดอะไรขึ้นครับ
เลขาฮง
ทำไมคุณพัคยอนอูมาอยู่ที่นี่ได้ครับ
คือว่า...
เลขาฮงเรียกมาเหรอครับ
เปล่านะครับ
ผมก็เพิ่งบังเอิญเจอเมื่อกี้
ออกไปก่อนเดี๋ยวนี้เลยครับ
งานสำคัญใกล้จะเริ่มแล้ว
ไม่ได้ยินที่ผมพูดเหรอครับ
คุณพัคยอนอู
นี่ภาพวาดของยุนอัมหรือ
เลขาฮง พาเธอออกไปเดี๋ยวนี้เลยครับ
เช่นนั้น ภาพนี้...
- ก็เป็นของปลอม - ฟังนะครับ คุณพัคยอนอู
ตราประทับของยุนอัม หาได้เป็นเช่นนี้ไม่
ลายเส้นพู่กันก็ต่างกัน
คุณรู้ได้ยังไงครับ
เพราะข้ามาจากโช...
ข้ารู้ว่าท่านสิบแปดมงกุฎ คิดว่าข้าเพ้อเจ้อ
แต่เชื่อข้าเถิด
ข้ารับรองได้ว่ายุนอัมมิได้วาดภาพนี้
เฮ้อ
คังดรอล่ะ
ทำไมยังไม่มาอีก ปล่อยให้แขกวีไอพีรออยู่ได้
ไม่รู้สิคะ
โทรหาเลขาฮงดีไหมคะ
อาจจะท้องไส้ปั่นป่วน
หรือไม่คังดรอก็แบตหมดมั้งครับ
อ๋อ
- คุณซอกจู - ครับ
อยากตายแบบละมุนละม่อมมากใช่ไหม
มันใช่เวลามาเล่นมุกเหรอ
หัวหน้าคะ
ไปกันเถอะ
สรุปว่า...
ประธานมินก็รู้เหรอครับว่า ภาพนี้เป็นของปลอม
ขอโทษค่ะ
ท่านประธานสั่งห้ามไม่ให้ฉันบอกใคร
ครับ หัวหน้าทีมโอ
มาแล้วเหรอครับ
แขกวีไอพีมากันแล้วครับ
ก่อนอื่น
อธิบายให้เขาฟังไปตามตรง แล้ว...
- ไม่ได้ครับ - แล้วจะยังไงล่ะครับ
จะจัดแสดงภาพปลอมก็ไม่ได้ ภาพจริงก็ไม่มีนี่ครับ
มี
มีภาพวาดจริงของยุนอัมอยู่
วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ
สบายดีครับ ขอบคุณครับ แล้วคุณล่ะครับ
สบายดีค่ะ ขอบคุณนะคะ
เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ ที่ได้พบทุกท่าน
ผมฮงซองพโย
เลขาคุณคังแทฮา
รองประธานของเอสเอชโซลครับ
ผมขออนุญาตพาทุกท่าน...
ไปร่วมอีเวนต์พิเศษที่คุณคังเตรียมไว้
- อีเวนต์เหรอ - อีเวนต์พิเศษ
- สนุกแน่เลย - อีเวนต์เหรอ
เราเตรียมไว้ด้วยเหรอ
ด้วยความมุ่งมั่นที่จะอนุรักษ์...
และส่งเสริมมรดกทางวัฒนธรรมของเรา
เราได้รังสรรค์พื้นที่พิเศษ...
สำหรับลูกค้าต่างชาติ
ที่ต้องการดื่มด่ำกับประเพณีของเรา
ถ่วงเวลาไว้ 30... ไม่สิ สัก 40 นาทีนะครับ
อย่าให้แขกวีไอพีเข้าห้องจัดแสดง
จนกว่าผมจะเอาภาพกลับมานะครับ
ลูกค้าวีไอพีไปที่อื่น ไม่ได้เข้าไปในนิทรรศการเหรอ
รองประธานคังน่าจะรู้แล้วค่ะ ว่าภาพเป็นของปลอม
(ประธานมินฮเยซุก)
ถ่วงเวลาอยู่สินะ
คุณพัคยอนอู แน่ใจนะครับว่า ภาพวาดอาจารย์ยุนอัมอยู่ในกล่องนั้น
แน่ใจ ถึงจะแค่แวบเดียว แต่ข้าเห็นแน่ ๆ
รองประธานคังแทฮาใช่ไหมครับ กำลังรออยู่เลยครับ
เจอกล่องที่ผมเล่าให้ฟังไหมครับ
ครับ แต่คือว่า...
สวัสดีค่ะ
ฉันมินฮเยซุก ประธานเอสเอชโซลค่ะ
ให้เกียรติฉันพาทุกท่าน
ไปที่พื้นที่จัดแสดงได้ไหมคะ
เดี๋ยวท่านรองก็จะมาแล้วนะครับ
เชิญค่ะ
พวกเขา...
เอาภาพวาดของยุนอัม มาไว้ที่นี่จริง ๆ หรือ
ครับ
ประธานมินไปที่นั่นแล้วเหรอครับ
ครับ
ไปกันเถอะครับ
นั่นภาพวาดอะไรน่ะ
ตายจริง นี่คือ "บุปผาและผีเสื้อ"
ของยุนอัมเหรอ ใช่ค่ะ
นี่เลยค่ะ
ภาพวาดอยู่ไหนล่ะ
โทษนะคะ เกิดอะไรขึ้นคะเนี่ย
ตายจริง ขออภัยด้วยค่ะ
ขออภัยในความไม่สะดวกด้วยนะคะ
ภาพวาด "บุปผาและผีเสื้อ" ของยุนอัม เป็นของปลอมน่ะค่ะ
เลยต้องนำออกไปทันที
ของปลอมเหรอครับ หมายความว่ายังไงที่ว่าของปลอม
ท่านประธาน ของปลอมเหรอคะ
รบกวนมาที่ห้องทำงานฉันได้ไหมคะ
ฉันมั่นใจว่า...
เราจะให้คำอธิบาย ที่คุณพึงพอใจแน่นอนค่ะ
- โอเคครับ - เชิญค่ะ
อะไรเนี่ย ทำไมคังดรอไม่มาล่ะ
ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ
โอ๊ะ คังดรอ
ยินดีที่ได้พบนะครับ ผมคังแทฮาครับ
ขออภัยที่มาสายนะครับ
นับว่าเป็นเกียรติของผมอย่างยิ่ง ที่ได้แนะนำภาพวาดชิ้นเอก
ที่รังสรรค์โดยยุนอัม ให้ทุกท่านได้รับชม
- ก็บอกว่ากลับกันเถอะครับ - พยายามหาให้เจอก่อนสิเจ้าคะ
อยู่นี่ไง
สวยมาก
งดงามมาก
ภาพนี้ดู...
ขอให้กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพนะครับ
ขอบคุณครับ หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะครับ
เดี๋ยวเชิญทางนี้เลยนะคะ
สุดยอดเลยนะ รองประธานคัง
ว่าแต่ ภาพนั้นเป็นของแท้แน่เหรอ
แน่นอนครับ
(รังสรรค์สิ่งใหม่ ด้วยการเคารพสิ่งเก่า)
ผมแต่งเรื่องบอกแขกฝั่งสหรัฐฯ
ว่าเป็นอีเวนต์เซอร์ไพรส์จากเราครับ
ไม่อยากให้พวกเขา คิดว่าประธานเอสเอชโซล
ขัดขวางไม่ให้บริษัท เข้าสู่ตลาดอเมริกาน่ะครับ
ดี เก่งมาก ทำได้ดีมากเลย รองประธานคัง
แบบนี้เรื่องเปิดสาขาที่นิวยอร์ก คงไม่มีปัญหาอะไรเนอะ
อ้อ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ทำไมเราไม่...
ให้เขาจัดการเรื่อง พิธีครบรอบหนึ่งปีเลยล่ะครับ
- นั่นสิครับ - จริงครับ
ตอนนี้น่าจะวางใจให้จัดการได้แล้วครับ
- ใช่แล้วครับ - ท่านประธานใหญ่คงเบาใจแล้วนะครับ
แน่นอนครับ
เก่งมากเลย รองประธานคัง
ฉันอยากอยู่คนเดียว ออกไป
ท่านประธานน่าจะต้องดูตอนนี้เลยค่ะ
(ประธานมินฮเยซุก)
แม่นี่เป็นใครอีกล่ะ
เธอเป็นคนที่เกือบจะได้แต่งงาน กับรองประธานคังแทฮาค่ะ
ทำอะไร...
กับแทฮานะ
(รองประธานคังแทฮา)
คังแทฮา
นี่ คังแทมิน มาทำอะไรที่นี่
ขาก็ขาฉัน จะเดินไปไหนต้องขออนุญาตด้วยเหรอ
หาของอยู่น่ะ
แมวจรจัดตัวขาว ๆ
ที่นี่มันบริษัทนะ แล้วนี่ก็ห้องทำงานฉัน
ให้ฉันเรียกรปภ.ไหม
โอเค จะไปแล้ว
ต้องไปหาหมออยู่พอดี
อ้อ อีกอย่าง
คราวก่อนฉันปล่อยไป แต่อย่ามาหยาบคายใส่คุณพัคยอนอู
เธอเป็นภรรยาฉัน
คราวหน้าฉันไม่ยกโทษให้แน่
ภรรยาเหรอ
ไม่รู้แฮะ
ขอดูพฤติกรรมนายก่อนแล้วกัน
ได้มาที่นี่แล้ว รู้สึกเหมือนกลับบ้านเลย
เกิดอะไรขึ้นครับ
มาที่บริษัททำไม
ข้าได้ยินเรื่องภาพวาดของยุนอัม ก็เลยอยากมาดู
ผมก็ว่าจะบอกอยู่ แต่ระวังคนในครอบครัวผมไว้หน่อยก็ดี
เจ้าแทมินน่ะเป็นคนที่คุมไม่อยู่
ส่วนประธานมินก็เป็นบุคคลอันตราย
พอจะนึกภาพออกเลย
ท่านสิบแปดมงกุฎคงไม่สบายใจน่าดู
ยังไงก็ขอบคุณเรื่องวันนี้นะครับ
ขอบคุณนะ
ที่ขอบคุณซะเร็วเชียว
ว่าแต่ รู้ได้ยังไงครับ
- เรื่องภาพวาด - ก็ต้องรู้อยู่แล้ว
ยุนอัม...
เป็นสหายของข้า
นางมีเงินไม่พอค่าชุดแต่งงานลูกสาว
นางรู้สึกผิด เลยมอบภาพวาดให้ข้า
เป็นภาพที่งดงามยิ่งนัก
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
เพราะนางเป็นสตรี
ทั้งสถานะยังต้อยต่ำ
จึงมิอาจแสดงความสามารถ ออกมาได้เต็มที่
เห็นแล้วก็นึกสงสารและเสียดาย
เลยอยากผูกมิตรกับนาง
ข้าเฝ้าเก็บรักษา ภาพ "บุปผาและผีเสื้อ"
ที่นางให้เป็นของกำนัลไว้
งดงามยิ่งนัก
ข้าได้มาเห็นมันอีกครั้ง
ในที่ที่เรียกว่าโรงแรม อันเคยเป็นบ้านของข้า
ข้าเป็นคนตั้งนามแฝงว่ายุนอัม และให้ตราประทับนางเอง
เพื่ออวยพรให้นาง มีชีวิตมั่นคงดุจหินผา
รู้ไหมว่าเหตุใด สีในภาพ "บุปผาและผีเสื้อ"
ของยุนอัมถึงละมุนละไมนัก
เพราะนางตระหนี่สีน่ะสิ
บอกตั้งหลายหนว่าจะซื้อให้อีก ก็ไม่เคยจะฟังกัน
รู้แล้วน่า ข้าโกหก โกหกทั้งเพ
ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยครับ
นี่มันอะไรกัน
ของข้าหมดเลยหรือ
เป็นอะไรครับ
โชซอนใหม่ก็กินยุลรันเหมือนกันสินะ
แม่ข้าชอบมากเลย
งั้นก็คงยิ่งอร่อยสินะครับ
กินแล้ว...
อยากก๊งสักจอกเลย
- ไม่ได้หรือ - ไม่ครับ ผมไม่ดื่ม
ข้าจะดื่มเอง จะดื่มให้หมดเลย
โทษนะครับ
กลิ่นแพงล้ำเชียว
น่าขันยิ่งนัก
ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ
อ้าว สิบแปดมงกุฎนี่นา
ดึกแล้วครับ กลับกันเถอะครับ
รู้หรือไม่
วันนี้
ตรงนี้มันเต็มตื้นยิ่งนัก
ข้าอยากช่วยท่านน่ะ
เพื่อท่านสิบแปดมงกุฎ
ข้าอยากเป็นกระต่ายหยก บนดวงจันทร์ให้สักครั้ง
ข้าโผล่มาจากแห่งหนใดไม่รู้
แต่ท่านก็รับข้าไว้
ข้าอยากทำตามคำขอเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือช่วยเหลืออะไรท่านได้บ้าง
ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ช่าง
ผมไม่ได้รับคุณไว้ พูดให้ถูกคือเราทำข้อตกลงกันครับ
เพราะงั้นก็จบงาน แบบไม่ให้อีกฝ่ายเสียหายเถอะครับ
แต่วันนี้...
เฮ้อ
ขอร้องเถอะ
ช่วยเหรอ ยัยเด็กมีปัญหาเอ๊ย
รักและปืน...
แต่ละอย่าง ๆ นะเรา
น้ำ
นี่
มองอะไร
ข้าหรือ
ข้าน่ะนะ
ไยถลึงตามองข้า
- เช่นนั้นเล่า ฮะ - แบร่
หือ
ขืนยังทำตัวเช่นนี้ จะโดนข้าเอ็ดนะ
ไม่รู้สินะ
ข้าเป็นนักปาเป้าลงกระบอก ที่เก่งที่สุดในโชซอนแล้ว
ปาสิบลูก ลงสิบลูก
เข้าใจหรือไม่
คุณยอนอู ทำอะไรน่ะครับ
- บอกว่าอย่าจ้องไง - ไม่ได้ครับ
ใจเต้นระรัวเชียว
มิเป็นไรใช่หรือไม่เจ้าคะ
ใจเต้นระรัวเชียว
มิเป็นไรใช่หรือไม่เจ้าคะ
คราวนี้ก็จะวิ่งหนีกัน อีกแล้วหรือเจ้าคะ
คุณพัคยอนอู
มิได้นะเจ้าคะ ครั้งนี้ไม่ได้
(ขอขอบคุณคุณจอนอิกรยอง ที่มาร่วมเป็นนักแสดงรับเชิญ)
(The Story of Park's Marriage Contract)
บ้าไปแล้ว
แค่ชนกันเฉย ๆ
เรื่องแค่นี้เอง
ถ้าเป็นเพราะเรื่องเมื่อวาน ข้าขอโทษจริง ๆ นะ
อย่างที่คิดไว้เลย การแต่งงานของแทฮาเป็นเรื่องโกหกค่ะ
เดี๋ยวก็ถึงวันเกิดคุณปู่แล้ว
สภาพนี้ แน่ใจนะครับว่าจะทำได้ดี
ได้แน่ ทำได้ดีแน่นอน
- คุณแทฮาขา อ้า - อ้า
ผมมีของขวัญแต่งงาน อยากจะให้พี่สะใภ้ของผมหน่อย
ทำแบบนี้ทำไม
ซาวอล เจ้าใช่หรือไม่
วันนี้ก็จะมารับบทภรรยาอีกแล้วเหรอ
ข้าจะทำทุกอย่างที่ทำได้เจ้าค่ะ
เพราะเขาเป็นสามีข้า
(The Story of Park's Marriage Contract)