(อีเซยอง)
(แบอินฮยอก)
(จูฮยอนยอง ยูซอนโฮ)
(The Story of Park's Marriage Contract)
(ตัวละคร สถานที่ กลุ่มบุคคล และองค์กรทั้งหมดในละครเรื่องนี้)
(เป็นเรื่องสมมติ)
มันคือสารหนู
ให้แทฮากินก่อนวันแต่งงาน
แน่ใจหรือขอรับ
เด็กหนุ่มที่ป่วยเป็นโรคหัวใจอยู่แล้ว
เกิดตายกะทันหัน ใครมันจะมาสงสัยเล่า
นี่เป็นทางเดียว
ที่จะทำให้ความปรารถนาของข้าเป็นจริง
ฝากเจ้าจัดการด้วยนะ
(ตอนที่ 7: ความฝันในคืนกลางฤดูร้อน)
คุณหนูจะได้เห็นความจริง ของโชคชะตาที่ซ้ำรอยเดิมเจ้าค่ะ
ท่านรอง
ไปจากที่นี่กันครับ
ท่านเองสินะเจ้าคะ สามี
ตื่นแล้วหรือเจ้าคะ
ข้าไปเอาน้ำมาให้นะ
เรือนเล็ก...
คือที่ที่แม่ผมเสียครับ
คนที่ขังแม่ไว้ในนั้น...
และคนที่ทิ้งให้แม่ตาย...
คือมินฮเยซุก ผู้หญิงคนนั้นครับ
เอาแม่คืนมา
เอาแม่คืนมานะ
ไม่ใช่ ไม่ใช่ฉัน
โกหก ผมเห็น
- ผมเห็นกับตาเลย - งั้นเหรอ
แต่ว่าตอนนั้น...
แกได้ทำอะไรบ้างไหมล่ะ
ตั้งแต่วันนั้น
ผมก็แบกหินก้อนใหญ่ไว้ในใจ
ได้แต่ทนรับน้ำหนักของมันทุกวัน
ผมสาบานกับตัวเอง
ว่าจะไม่มีวันให้เธอพราก อะไรไปจากผมอีก...
เป็นอันขาดแล้วแท้ ๆ
แต่จนถึงวันนี้
ผมก็ยังทำอะไรไม่ได้อยู่ดีครับ
ไม่หรอก
ไม่จริงเลยเจ้าค่ะ
ถึงจะเจ็บปวดแสนสาหัส
ท่านก็ยังวิ่งเข้าไปในนั้นเพื่อข้า
ไม่เป็นไรแล้วนะ
ข้ามาแล้ว
ข้าอยู่ตรงนี้แล้ว
หินก้อนนั้น
ข้าจะปลดปล่อยท่านจากมันเองเจ้าค่ะ
ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ชาตินี้ข้าจะทำให้ได้
ไม่ครับ ไม่เป็นไร
ยังไง
ผมก็ไม่ใช่สามีคุณยอนอู
ผมคงเหมือนเขามากสินะครับ
ผมไม่รู้นะว่า เกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกคุณ
แต่ไม่ต้องห่วงผมหรอกครับ
เข้าข้างในกันเถอะครับ
ในวันแต่งงาน
สามีข้าเสียชีวิต
เขาเป็นโรคหัวใจก็จริง
แต่มันกะทันหันเหลือเกิน
ข้าถึงได้กังวล
กลัวว่าโชคชะตาจะซ้ำรอยเดิม
และคุณแทฮาก็จะเป็นเหมือนสามีข้า...
มันจะไม่เกิดขึ้นหรอกครับ
ผมไม่ใช่เขา
และผมก็ไม่เชื่อเรื่องโชคชะตาด้วย
ในวันแต่งงาน สามีข้าเสียชีวิต
แต่ไม่ต้องห่วงผมหรอกครับ
ผมไม่ใช่เขา
และผมก็ไม่เชื่อเรื่องโชคชะตาด้วย
- ท่านประธานใหญ่ - อ้อ
ตายจริง แต๊งกิ้ว ๆ ขอบคุณนะครับ
ผมเจริญอาหารได้เพราะคุณซาวอลเลยครับ
ครั้งนี้ค่อยพิสูจน์ตัวเองได้หน่อย
ไปหาแม่ครัวหัวป่าก์แบบนี้มาจากไหน
- ขอบพระคุณค่ะ ท่านประธานใหญ่ - ครับ
หนูอาจจะตาถั่วเรื่องผู้ชาย
แต่หนูมองผู้หญิงดี ๆ ขาดมากนะคะ
อาคะ
พอจะรู้จักคลินิก แพทย์แผนตะวันออกดี ๆ ไหมคะ
หนูอยากหายาบำรุงสมุนไพรให้แทฮาน่ะค่ะ
ยาบำรุงสมุนไพรเหรอ
ลมเพลมพัดอะไรเนี่ย
พี่เนี่ยนะจะดูแลแทฮา
เมื่อคืนพี่ชายฉันที่ตายไปแล้ว มาเข้าฝันเหรอคะ
บอกให้ทำดีกับแทฮาใช่ไหม
แม่ ลองนี่สิครับ อร่อยดี
ฉันแค่เป็นห่วงน่ะค่ะ
เหมือนเมื่อคืนแทฮา จะป่วยจนล้มพับที่เรือนเล็กค่ะ
เป็นไปไม่ได้
แทฮาจะเข้าไปในนั้นทำไมคะ
ยอนอูน่าจะเข้าไปในนั้นน่ะค่ะ
ยอนอูเหรอคะ นางเข้าไปทำไมล่ะ
ไม่ทราบสิคะ
ให้หนูซื้อยาบำรุงให้คุณพ่อด้วยไหมคะ
ไม่เป็นไร ซื้อให้แทฮาก็พอ
ยังไงก็ขอบใจนะ
ยินดีค่ะ ยังไงก็เป็นหน้าที่ ของหนูอยู่แล้ว
เหี่ยวกว่าเดิมอีก
มันเป็นเอกสารล้ำค่า ที่เอาออกจากศูนย์ไม่ได้
เลยต้องรบกวนให้คุณมาที่นี่ครับ
มีข้อมูลเกี่ยวกับพัคยอนอู ในนี้ไหมครับ
ครับ เป็นหนังสือ ที่ตระกูลฮัมยางพัคเก็บรักษาไว้
ถึงจะสั้น ๆ แต่มีพูดถึงพัคยอนอูครับ
ลูกสาวพัคแจวอน พัคยอนอู...
(กุลสตรีผู้ซื่อสัตย์)
เธอได้รับป้ายอนุสรณ์ ในฐานะกุลสตรีผู้ซื่อสัตย์ครับ
อะไรนะครับ
กุลสตรีผู้ซื่อสัตย์เหรอครับ
ครับ เธอกลายเป็นม่ายข้าวใหม่เลย
สมัยนั้นไม่ค่อยมีเรื่องแบบนี้เท่าไร
คงโกลาหลกันน่าดูเลยครับ
ม่ายข้าวใหม่เหรอครับ
เป็นคำเรียกแม่ม่ายที่เสียสามีไป
ในวันแต่งงานน่ะครับ
สามีเธอเสียชีวิตจากโรคเรื้อรัง
และพัคยอนอู ก็กระโดดลงบ่อน้ำในวันเดียวกัน
ในวันเดียวกันเลยเหรอครับ
ก็คือโนรีแก...
เปลี่ยนสีเพราะยาพิษหรือเจ้าคะ
แล้วใครฆ่าสามีคุณหนูเล่าเจ้าคะ
ข้าคิดว่าเป็นแม่เขา
ท่านหญิงยุนน่ะหรือเจ้าคะ
หากนายน้อยคือสามีคุณหนู...
กลับชาติมาเกิด
แม่คนปัจจุบัน...
คุณแทฮาอาจจะตกอยู่ในอันตรายก็เป็นได้
คุณหนู ถอยออกมาจาก ชีวิตเขาเถิดเจ้าค่ะ
กลับโชซอนไม่ได้ ก็ช่างปะไร
ข้าจะหาเลี้ยงพวกเราทุกวิถีทางเอง
ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเถิดเจ้าค่ะ
จะทำเช่นนั้นได้อย่างไร ในเมื่อข้ารู้ความจริงหมดแล้ว
โอ๊ย
หากคุณหนูเจ็บตัวขึ้นมาเล่า
ไยเป็นห่วงเขานัก
นี่...
หรือว่า...
คุณหนูชอบนายน้อย...
เจ้าคะ
ก็น่าจะใช่แหละ แต่...
หา ข้าเนี่ยนะ
เจ้าจะบอกว่า ข้าชอบท่านสิบแปดมงกุฎหรือ
ไร้สาระสิ้นดี พูดอะไรเนี่ย
ไม่ใช่ก็บอกว่าไม่ใช่สิ จะเดือดดาลทำไมเจ้าคะ
- แปลก ๆ นะ - แปลกตรงไหนไม่ทราบ
เจ้าต่างหากที่พูดจาแปลก ๆ
ช่างเถิด
ข้าต้องกลับเข้าบริษัทแล้ว ไว้ค่อยคุย
กลิ่นตุ ๆ นะเนี่ย
กลิ่นรักเอย
ก็คือว่า
ท่านรอง... ไม่สิ เพื่อนท่านรองกับคุณยอนอู...
เอ๊ย เพื่อนท่านรองอยากเอาชนะใจสาว
แต่ผู้หญิงคนนั้นยังลืมแฟนเก่าไม่ได้
เขาไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
ประมาณนั้นใช่ไหมครับ
ถูกเผงเลยครับ
เพื่อนผมมาปรึกษา
แต่ไอ้ผมก็ไม่เชี่ยวชาญ เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ซะด้วย
อ๋อ เพื่อนท่านรองสินะครับ
ครับ เพื่อน
เอาเถอะ ถ้าถามผม ผมว่าง่ายจะตายครับ
ง่ายเหรอ ยังไงครับ
ยังไงคุณยอน...
เอ่อ แฟนเก่าเธอ ก็ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วนี่ครับ
ผู้รักษาประตูไม่อยู่ขวางลูกแบบนี้
มีอะไรต้องกังวลล่ะครับ
เดินเกมบุกเลยครับ
เดินเกมบุก... ต้องทำยังไงครับ
ยังต้องถามอีกเหรอครับ
ก็ให้เธอเปิดทั้งกายเปิดทั้งใจ เปย์ของขวัญหนัก ๆ
ง่ายจะตายครับ
เห็นไหมครับ ลูกเข้าประตูแล้วนี่ครับ
- เดินหน้าบุก - อือ
ผมจะบอกเพื่อนตามนั้นแล้วกันครับ
(เด็กมีปัญหา)
ท่านรองคะ
อ้าว ผู้ช่วยยู
กำลังจะไปหาทีมการตลาดเหรอคะ
ครับ
ฝากเอาไปแบ่งกันทานกับทีมนะครับ
โอ้โฮ ช็อกโกแลตนี่คะ
ครับ มีคนให้มา แต่ผมไม่ชอบของหวาน
ขอบคุณนะคะ
ครับ กินด้วยกันนะครับ กินทั้งทีม
คือว่า ยอดขายเรา...
ค่ะ หัวหน้าฝ่าย รายการผ้า...
อ้อ
อันนี้น่าจะดีนะ
คุณฮานา
ไอ้ถุงชมพูเบา ๆ นั่นอะไรเหรอ
ช็อกโกแลตของแพงเลยนะเนี่ย
ไปเอามาจากไหนเหรอ
ได้มาเป็นของขวัญค่ะ
ของขวัญเหรอ ผู้ชายให้เหรอ
มองจากปากซอย ก็รู้ว่าส่งสัญญาณให้ชัด ๆ
อะไรเนี่ย ๆ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ
ไม่ใช่อะไร
ได้กลิ่นอะไรหวาน ๆ อร่อย ๆ ด้วย
ช็อกโกแลต
ข้าก็ชอบเหมือนกัน
นี่เป็นรายชื่อกรรมการบริหาร
ที่จะอยู่ฝั่งเรา ในการประชุมผู้ถือหุ้นครับ
เหมือนเมื่อคืนแทฮา จะป่วยจนล้มพับที่เรือนเล็กค่ะ
คิดว่าตอนนี้ตัวเอง กล้าเข้าไปในเรือนเล็กหรือยัง
ท่านประธานใหญ่ครับ
เลื่อนประชุมผู้ถือหุ้น ออกไปก่อนไม่ได้เหรอ
อะไรนะครับ ทำไมจู่ ๆ ถึง...
แล้วเรื่องที่จะให้แทฮา ได้รับคะแนนโหวตเป็นประธานล่ะครับ
เฮ้อ
มีอยู่ครั้งหนึ่ง
พวกตัวไรมายึด...
แปลงดอกไม้ทั้งแปลงเลย
พวกมันน่ะตายยากตายเย็น
ฉีดยาฆ่าแมลงก็ไม่ตาย
รู้ไหมว่าฉันทำยังไง
- ไม่ทราบครับ - ฉันปล่อยพวกมันไป
อยากเห็นว่าดอกไม้ จะยอมจำนนต่อพวกไรหรือเปล่า
แต่สุดท้ายเจ้าดอกไม้พวกนี้ก็ตายเรียบ
ท่านมีแผนอื่นเกี่ยวกับอนาคต...
ของรองประธานคังเหรอครับ
กำลังคิดอยู่
ว่าจะปล่อยให้ไรกัดกินแก
หรือกำจัดไรให้ดี
เราน่ะนะมีใจให้ท่านสิบแปดมงกุฎ
ไม่มีทาง
อ้าว หัวหน้าทีมโอ
วันนี้คุณพัคยอนอู ดีไซเนอร์ของมีดัมมาทำงานหรือเปล่า
เป็นไง ๆ
ได้ข่าวว่าสวยมงลงเลยนี่ จริงปะ
อยู่ ๆ มาสนใจทำไม
หนวกหูน่า กลับไปเลย
คนนั้นแน่เลย
- น่าจะใช่นะ - ตายแล้ว
เวลาเส้นความอดทนฉันขาดผึง จะดูออกกันเบา ๆ อยู่นะ
นับถึงสามนะ
- หนึ่ง สอง... - ไปเหอะ
แค่นี้พวกเราก็ยุ่งจะตายแล้ว
ยอมใจ
ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะคะ
ทำไมต้องขอโทษด้วยครับ คุณยอนอูไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
ไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ก็สร้างปัญหาได้นะคะ
เหมือนเมื่อกี้ไง
ถ้าฉันเป็นคุณ แทนที่จะมาเสียเวลาขอโทษ
ฉันคงเอาเวลาไปตั้งใจทำงาน ให้มากกว่านี้
คุณฮานา เป็นอะไรเนี่ย
คุณยอนอู ผู้ช่วยยูหมายถึง...
ค่ะ รับทราบค่ะ
ฉันจะทุ่มกายถวายหัว และทำให้ดีเกินต้าน
ให้งานครบรอบหนึ่งปี
ประสบความสำเร็จให้ได้ค่ะ
สู้เขา สู้ ๆ
สู้ ๆ
สู้ ๆ ๆ
ฉันเตือนแล้วใช่ไหม
ว่าถ้าปกป้องยัยชุดไว้ทุกข์ไม่ได้ ก็จบทุกอย่างซะ
คิดว่าเปิดตัวยัยนั่นเป็นเมีย แล้วจะแก้ปัญหาทุกอย่างได้หรือไง
มีอะไร
เกิดอะไรขึ้นกับคุณยอนอูเหรอ
โห เป็นนายนี่ดีว่ะ
สร้างเรื่องสร้างราว แล้วโนสนโนแคร์ผลที่ตามมาได้
ฉันถามว่ามีเรื่องอะไร
ประธานมินเหรอ
- คุณยอนอูอยู่ไหน - ช่างเถอะ ถอยไป
เลขาฮง หาพิกัด คุณยอนอูเดี๋ยวนี้เลยครับ
ครับ
ปล่อยฉัน ปล่อยสิวะ
หยุดไว้แค่นี้แหละ
นี่ไม่ใช่เรื่องที่นายจะมาเจ๋อ
ระบุพิกัดคุณยอนอูได้แล้วครับ
นี่ คังแทฮา
ทำอะไรไม่คิดไป คุณยอนอูอาจจะตกที่นั่งลำบากได้นะครับ
ไม่รู้เหรอครับ
ฉันเรียกมากินข้าวเที่ยงด้วยกันน่ะ
ตามเอกสารแล้ว ยังไงฉันก็ถือเป็นแม่สามีเธอ
แต่ฉันไม่ค่อยได้ดูแลเธอเท่าไรเลย
ไม่นึกว่าแทฮาจะเข้าไปในเรือนเล็ก
รู้เรื่องแม่แทฮาหรือยัง
คุณแม่รู้ทั้งรู้ แต่ก็ยัง ให้หนูเข้าไปในนั้นเหรอคะ
ฉันอยากรู้น่ะ ว่าแทฮาจะมีปฏิกิริยายังไง
ว่ากันว่าแม้แต่สัตว์เดรัจฉาน ยังรู้สึกเห็นใจผู้อื่น
คุณแม่ใช้แผลใจในอดีตของเขา...
ไม่รู้สึกผิดบ้างเลยเหรอคะ
ก็นะ...
ทำไมฉันต้องรู้สึกผิด
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
หนูไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแม่แล้วค่ะ
พอเวลาผ่านไป คุณแม่จะทราบเองค่ะ
ว่าความเจ็บปวดที่คุณแม่ก่อให้คนอื่น
จะอยู่นานกว่าความเจ็บปวด ที่ตัวเองรู้สึกเสมอ
เอ้า
เอาไปสิ อาหารเสริมเพื่อสุขภาพ
แทฮาได้แม่มา
เลยอ่อนแอมาตั้งแต่เด็กแล้ว
ทำไม
กลัวจะมียาพิษเหรอ
ไปกันเถอะครับ
มีมารยาทหน่อย เรากำลังคุยกันอยู่
"มารยาท" เหรอ
งั้นคุณก็ไม่ควรทำแบบนั้นสิครับ
แกต้องขอบคุณฉันไม่ใช่เหรอ
แกเข้าไปเหยียบเรือนเล็กได้ ก็เพราะฉันนะ
จริงด้วยแฮะ
เพราะคุณแท้ ๆ ตอนนี้เลยไม่มีอะไรหยุดผมได้แล้ว
รอดูได้เลยครับ อะไร ๆ จะเปลี่ยนไปมากเลย
ไม่มีอะไรหยุดแกได้แล้วเหรอ
เดี๋ยวก็คงได้รู้กัน
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ประธานมินไม่ได้ทำอะไรคุณใช่ไหม
แค่คุยกันเฉย ๆ
มาเจอเธอทำไมครับเนี่ย
เฮอะ
ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลยไง
ขอโทษครับ
ไม่ได้ยินเสียงนั้นมานานแล้วน่ะ
หิวจัง
แน่ใจเหรอครับว่าแค่ช็อกโกแลตก็พอ
ไม่อยากกินข้าวเป็นเรื่องเป็นราวเหรอ
ไม่เป็นไร
อยากกินไอ้นี่ที่สุดแล้ว
ทุกอย่างมันง่ายสำหรับคุณยอนอู ขนาดนั้นเลยเหรอครับ
นิด ๆ หน่อย ๆ ก็มีความสุขแล้ว
ใครเรียก ก็รีบบึ่งไปหาเลย
นี่หาเรื่องกันอยู่หรือ
ผมแค่เป็นห่วงครับ
รู้ไหมว่าผมเป็นห่วงแค่ไหน
เอะอะก็เป็นห่วง ๆ
เห็นข้าเป็นอะไร เด็กน้อยหรือไง
อุ๊ย
เห็นไหมครับ ละสายตาจากคุณ ไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียวเลยเนี่ย
เพราะงั้นอยู่ข้าง ๆ ผมไว้นะครับ
คุณจะได้ไม่คลาดสายตาผม แม้แต่วินาทีเดียว
พูดอะไรเนี่ย
ถ้าใครมาได้ยินเข้า เขาจะคิดว่าท่านชอบข้านะ
ผมชอบคุณครับ
อยู่ข้าง ๆ ผมไว้นะครับ คุณจะได้ ไม่คลาดสายตาผมแม้แต่วินาทีเดียว
ผมชอบคุณครับ
โอ๊ย
รำคาญอะ
ฉันเป็นแค่พนักงานพาร์ตไทม์ ทำไมต้องทำงานของผู้จัดการด้วย
ทำไมอะ
แล้วยังไง จะกินหมดนี่เลยเหรอ
ไหนว่าไดเอตอยู่
อย่ามากวนโอ๊ยกันนะ คุณพี่ชาย
ตอนนี้ค่าพลังงานฉัน อยู่ที่ 9,620 วอนนะ
"9,620 วอน" เหรอ หมายความว่าไง
วัวล้วนเอ๊ย
หมายความว่าค่าพลังงานฉัน อยู่ขั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดินไง
ฉันจะกินต๊อกบกกี ซุปออมุก แล้วก็คอร์นชีสด้วย
พี่ต้องทำทุกอย่างให้ฉันเลยนะ เข้าใจปะ
วันหยุดเลอค่าของพี่แท้ ๆ
แต่แกมาจิกหัวใช้กัน เหมือนทาสในเรือนเบี้ยเลย
วันหยุดเลอค่าบ้านพี่สิ
ไม่มีแฟนให้ไปเที่ยวด้วยสักหน่อย
อยากกินต๊อกบกกีจะแย่แล้วอะ
อีตาคนนี้ ไปไหนแล้ว
พี่
คุณซาวอล
มีอะไรเหรอครับ
การบ้านน่ะ
มาไขปริศนากันเถอะค่ะ
อย่าบอกนะ...
ว่าเราคบกันแล้ว
ก่อนหน้านั้น
เรามาจัดการเรื่องนายน้อยของคุณ กับคุณหนูของฉันก่อนดีกว่าค่ะ
- จัดการเหรอครับ - ก็แบบ...
สองคนนั้นเอาแต่ เฉียดกันไปก็เฉียดกันมา
ด้ายไม่เข้าเข็มสักที เห็นแล้วมันหงุดหงิดอกจะแตกตาย
เราต้องทำให้สองคนนั้นตัวติดกัน
เป็นปาท่องโก๋ซะ
ยังไงครับ
อ๋อ
โทษทีครับ
ขออีกรอบได้ไหม
หมดนี่คืออะไรเนี่ย
เห็นคุณหนูบอกว่าจะทำงานที่บ้านวันนี้ ข้าเลยมาคอยปรนนิบัติดูแลเจ้าค่ะ
กลมกล่อมมาก กินเปล่า ๆ ยังอร่อยเลย
โชซอนใหม่นี่มันสวรรค์ของอร่อยชัด ๆ
นั่นสิเจ้าคะ
คุณหนูไปรอข้างบนได้เลยเจ้าค่ะ
เดี๋ยวข้ายกขึ้นไปให้
ว่าแต่
เจ้าจะเรียกข้าว่า "คุณหนู" ไปอีกนานแค่ไหน
เจ้าคะ
เราอยู่ในโชซอนใหม่แล้ว และเจ้าก็ไม่ใช่บ่าวข้าแล้วด้วย
เรียกข้าว่า "พี่" สิ
ข้าไม่กล้าอาจเอื้อมเรียกคุณหนู เช่นนั้นหรอกเจ้าค่ะ
โตมาด้วยกันเหมือนพี่น้องแท้ ๆ อยู่แล้ว ไม่เห็นเป็นไร
ลองเรียกข้าว่า "พี่" สิ เอาเลย
นะ
พี่
รีบขึ้นไปข้างบนเถิดเจ้าค่ะ
ได้ ข้าเอานี่ไปด้วยนะ
เจ้าค่ะ ทานให้หมดเลยเจ้าค่ะ
รีบขึ้นไปข้างบนเลยเจ้าค่ะ เร็ว
- อย่าวิ่งนะ - อือ
ช้า ๆ แต่รีบหน่อย รีบขึ้นไปนะเจ้าคะ
เลขาฮง
ครับ
กลับไปหาที่บ้านเถอะครับ
รู้ไหมครับว่าผ่านไปสามชั่วโมงแล้ว
สามชั่วโมงแล้วเหรอครับ
นึกว่าผ่านไปสัก 30 นาทีซะอีก
ผมจะรีบหาให้เจอครับ
ผมไม่รู้นะว่าคุณปู่สั่งให้ทำอะไร
แต่ไว้คราวหน้าแล้วกันครับ
ไม่ได้ครับ
ผมมีเอกสารที่ท่านรองต้องอนุมัติ
แล้วผมก็ต้องส่งให้ ท่านประธานใหญ่ภายในวันนี้
ถ้าส่งไม่ทันวันนี้ ผมโดนเฉ่งแน่ครับ
แล้วสรุปว่าหาอะไรอยู่ล่ะครับ
คือว่า...
- ฮะ - แป๊บครับ
(มายเอพริล)
ฮัลโหล
ครับ ๆ คุณซาวอล
ว่าไงนะครับ
คุณยอนอูน่ะเหรอครับ
ทำไมครับ
จะมาตอนไหนเนี่ย
คุณยอนอู
- ข้างบน - ครับ เร็วเลย
คุณยอนอู
ท่านสิบแปดมงกุฎ
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ มีอะไรเหรอครับ
โธ่เว้ย
จะไม่เป็นไรแน่นะ
จะได้ผลจริง ๆ เหรอครับ
ชายหญิงถูกทิ้งไว้ลำพัง
ต้องผูกพันกันขึ้นมาแน่นอนค่ะ
แบบนี้
- ซาวอลบอกว่า... - เลขาฮง...
คุณพูดก่อนเลยครับ คุณซาวอลบอกว่าไงครับ
เปล่า ไม่มีอะไร
อย่ามัวยืนอยู่ตรงนั้นเลย มานั่งตรงนี้สิ
คือว่า อย่าเข้าใจผิดนะ
เห็นท่านยืนอยู่ตรงนั้นแล้วมันแปลก ๆ
รู้ครับ ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย
ว่าแต่ บนแก้มนั่นอะไรน่ะครับ
จะเก็บไว้กินทีหลังเหรอ
กลัวคนไม่รู้ว่าตัวเอง กินขนร่วงจากหูหมาได้หรือไร
หาเรื่องกันอีกแล้วนะ
หมายความว่าไงครับ ที่ว่าขนร่วงจากหูหมาอะไรนั่น
เห็นคุณใช้บ่อย
ไม่รู้ความหมายหรือ
แปลว่าคนที่ใจแคบพอจะกินขน...
ที่ร่วงจากหูหมาไง
- "คนใจแคบ" เหรอ - ใช่
- ผมเหรอครับ - ถูกต้อง
- ทำไมล่ะ - ดูสิเนี่ย
ตัวเองใจแคบเลยโกรธเกรี้ยวเช่นนี้ไง
ผมโกรธตอนไหน...
รูปนี้ให้ประธานใหญ่โอที่เอสดับเบิลยู
ส่วนรูปนี้ให้ประธานซง
อย่าส่งผิดล่ะ
รับทราบค่ะ
ท่านประธานครับ
ท่านประธาน
อันนี้ฝีมือท่านประธานใช่ไหมครับ
ดูสิครับ
พวกนี้มันงานดีไซน์ ของพัคยอนอูใช่ไหมครับ
(ดีไซน์หลุดเหรอ)
นับถือเลยครับ วางกับดัก ได้น่ารักตะมุตะมิขนาดนี้ได้ไง
คนเข้ามาถล่มคอมเมนต์กันรัว ๆ เลยครับ
"งี้งานนี้ก็ล่มแล้วเหรอ"
บลา ๆ ๆ
ฉันดูเหมือนคนไม่มีอะไรทำ ขนาดนั้นเลยเหรอคะ
เปล่าครับ
งั้นฝีมือใครล่ะครับ
ไม่รู้ว่าใคร แต่คงมีคนอื่นอีกสินะคะ
ที่เห็นพัคยอนอูรกหูรกตา
แต่ตอนนี้พวกเรา...
ก็อยู่กันสองต่อสองนะ
ใช่ค่ะ
ก็บอกแล้วไงว่าได้ผล
(ผู้ช่วยผู้จัดการยูฮานา)
เกิดเรื่องแล้ว...
เกิดเรื่องแล้วครับ
(เว็บบอร์ดนิรนาม)
ว่าเว็บบอร์ดนี้เป็นปัญหาแล้ว
แต่มีบริษัทที่เปิดตัวคอลเลกชัน
ที่มีเสื้อผ้าที่เหมือนกับ ของคุณยอนอูแล้วด้วยครับ
(อารึมฮันบก)
จงใจทำชัด ๆ นะครับ
คราวนี้ก็น่าจะเป็นฝีมือ ประธานมินใช่ไหมครับ
แกะรอยไอพีแอดเดรส แล้วคอยเช็กเว็บไซต์นี้ต่อไปครับ
คงเจออะไรบ้างแหละ
ครับ
แล้วคุณยอนอูจะเป็นยังไงครับเนี่ย
น่าจะต้องออกแบบใหม่หมดเลยนะ
(อารึมฮันบก)
ที่ผ่านมามัวทำอะไรอยู่คะ
ดูแลงานดีไซน์ยังไง
ถึงเกิดเรื่องแบบนี้ก่อนจัดโชว์ได้
ฉันสาบานว่าฉันเก็บรักษาไว้ดีแล้วนะคะ
นี่คือข้อแก้ตัวเหรอคะ
เวลางานดีไซน์หลุดออกไป คนที่ต้องรับผิดชอบ
คือคนออกแบบ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นได้ยังไงค่ะ
ทำงานไม่ได้เรื่อง
กลัวคนไม่รู้หรือไงว่าใช้เส้น
"ใช้เส้น" เหรอคะ
คืออะไรเหรอคะ
ไม่รู้จริง ๆ เหรอคะ
มันแปลว่าคนอย่างคุณพัคยอนอู
ใช้เส้นสายเพื่อให้ได้งานไง
ยังไงก็จัดการให้เรียบร้อยนะคะ
ถ้าไม่อยากทำงานครบรอบหนึ่งปีพัง
ฉันโลภมากไปเองแหละ
วางมือจากงานครบรอบหนึ่งปีเถอะ
ไม่ครับ ผมทำไม่ได้
งั้นจะให้ฉันลาออกไหม
- คุณปู่ - "ท่านประธานใหญ่"
ตอนนี้ฉันพูดกับแก ในฐานะประธานใหญ่ของเอสเอช
ไอ้พวกที่ชอบนินทา เอาเรื่องชาวบ้านเขาไปพูดน่ะ
ก็ปล่อยให้พวกนั้นนินทาไป
ไม่สำคัญหรอก
แต่ประเด็นมันอยู่ที่...
แกทำให้พวกนั้น มีเรื่องเอาไปซุบซิบนินทา
แล้วยังคิดว่าตัวเอง จะบริหารเอสเอชต่อไปได้หรือไง
ผมถึงยิ่ง...
วางมือจากงานครบรอบหนึ่งปี ไม่ได้ไงครับ
ว่าไงนะ
ไอ้เด็กนี่ พูดอีกทีซิ
คุณปู่จะถามผมกี่ครั้ง คำตอบของผมก็เหมือนเดิมครับ
สิ่งที่สำคัญกับผมตอนนี้...
ไม่ใช่ขึ้นเป็นหัวเรือใหญ่เอสเอช
แต่คือทำให้งานครบรอบหนึ่งปี สำเร็จลุล่วงด้วยดีครับ
คังแทฮา ไอ้เด็กนี่
ขอโทษที่บุกเข้ามาแบบนี้นะคะ
คุณแทฮาไม่ได้ทำอะไรผิดเลยค่ะ คุณปู่
ทั้งหมดเป็นความผิดของหนูเอง หนูน่าจะระวังให้มากกว่านี้
ใจเย็นก่อนนะคะ
คิดว่าเป็นความผิดเธอจริง ๆ เหรอ
งั้นก็ลาออกสิ
เกิดเรื่องแบบนี้ ก่อนการประชุมผู้ถือหุ้น
อาจจะทำลายชื่อเสียงแทฮา ย่อยยับได้เลยนะ
ส่วนเรื่องงานดีไซน์ที่หลุดออกไป
ฉันหลับหูหลับตาเข้าข้างเธอไม่ได้
- ยอนอู ฉันขอแนะนำให้... - เป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาดครับ
ทั้งผมและคุณยอนอู...
จะไม่รามือจากงานครบรอบหนึ่งปีครับ
นี่คือการตัดสินใจของผม ในฐานะผู้รับผิดชอบงาน
และผมจะยอมรับ...
ผลจากการตัดสินใจนั้นครับ
ท่านประธานใหญ่
ไปครับ คุณยอนอู
คุณยอนอู คุณทำอะไรผิดที่ไหนล่ะครับ
อย่าเป็นแบบนี้สิ มองผมครับ
ขอโทษนะเจ้าคะ
ข้าทำให้ท่านเดือดร้อน
แล้วไง จะลาออกเหรอครับ
ผมประกาศสงครามกับคุณปู่ไปแล้วนะ
ไม่ ข้าไม่ลาออก
ข้า...
จะไม่ยอมแพ้
งั้นก็อย่าไปฟังที่คนอื่นพูดครับ
ถ้าผมบอกว่าไม่เป็นไร ก็คือไม่เป็นไร
เข้าใจไหมครับ
งั้นก็อย่าไปฟังที่คนอื่นพูดครับ
ถ้าผมบอกว่าไม่เป็นไร ก็คือไม่เป็นไร
เป็นอะไรไปเนี่ย
ทลซเว ข้าป่วยหรือเปล่า
ใจข้าเต้นตึกตัก ๆ
เหมือนมีคนกำลังสร้างเรือนในนี้เลย
จะไม่เป็นไรใช่ไหมนะ
ไม่สิ ไม่ใช่เวลามาทำเช่นนี้
ลุยเลย พัคยอนอู
มาดามผีเสื้อ เจ้าทำได้
ส่วนเรื่องสี จะใช้อันนี้ค่ะ
ฉันอยากเอามาจับคู่กับชุดนี้
ว่าจะใช้หมายเลข 923 คิดว่าไงคะ
ลงดีเทลก็ดีแหละ
แต่แบบนี้เป็นไง
ลองใช้ลายเส้นเรียบ ๆ แล้วเปลี่ยนให้เป็นแพทเทิร์นง่าย ๆ
ไม่ยักรู้ว่า มีพรสวรรค์ด้านนี้ด้วยนะคะ
ทำไม ตกหลุมรักฉันเหรอ
ใจสั่นเลยงี้
ตกหลุมรักแค่ภาพวาดค่ะ แค่ภาพวาด
แล้วทำไมต้องตั้งใจขนาดนั้นอะ
ทำแบบขอไปทีก็ได้นี่
ไม่อยากเสียใจทีหลังค่ะ
"น่าจะสู้ให้หนักกว่านี้"
"น่าจะทำให้เต็มที่"
ไม่อยากมาเสียใจแบบนั้นทีหลังค่ะ
อุตส่าห์มาถึงขนาดนี้แล้ว
อ๋อ
ตรงนี้เป็นไง
จีโฮ ๆ
หนีบตัวนั้นให้หน่อยดิ กระต่ายขาว
โอเค เธออยากได้ตัวไหน ฉันจะหนีบให้หมดเลย
โอย เกือบได้แล้วแท้ ๆ
เดี๋ยวซื้ออย่างอื่นให้ ไปกันเถอะ
กระต่ายหยก
ทำสำเร็จจนได้นะคะ
การออกแบบมีความเป็นเกาหลี แต่ก็มีเอกลักษณ์ในเวลาเดียวกัน
เหมาะเป็นชุดฟินาเล่เป๊ะเลยค่ะ
เรื่องวันก่อน ต้องขอโทษจริง ๆ นะคะ
ต้องลำบากเพราะฉันแท้ ๆ
ลำบากอะไรกัน
แต่ฉันไม่เคยเห็นฝีมือตัดเย็บที่ เนี้ยบและสมบูรณ์แบบขนาดนี้มาก่อนเลย
ต้องขอบคุณคุณแม่ ที่คอยดุด่าและฝึกฝนฉันมาค่ะ
ตอนเด็ก ๆ ฉันเป็นตัวแสบน่ะค่ะ
ออกไปขี่ม้าทุกวัน
ยิงธนูเอย อ่านนิยายรักประโลมโลกเอย
รบเร้าให้แม่ส่งไปอาณาจักรชิง
"นิยายรักประโลมโลก" เหรอ
"อาณาจักรชิง" เหรอคะ
หมายถึงชอบเลียนแบบตัวละคร ที่เคยเห็นในละครย้อนยุคค่ะ
อยากทำนู่นนี่สารพัดไปหมดน่ะค่ะ
แต่คุณยอนอู ท่าจะชอบผีเสื้อมากเลยสินะคะ
ทุกอย่างที่คุณออกแบบมีผีเสื้อหมดเลย
ตอนเด็ก ๆ คุณแม่เลยเรียกฉันว่า "ผีเสื้อ" ค่ะ
พอมาคิดดูแล้ว
ได้ออกแบบเสื้อผ้าในนามตัวเอง
แม้แต่ความจริงที่ว่าฉันมาอยู่ตรงนี้
ทุกอย่างรู้สึกเหมือนฝัน
ราวกับห้วงภวังค์ของผีเสื้อเลยค่ะ
(บันทึกรายวัน)
วันนี้เป็นวันเกิดยอนอู ผีเสื้อของข้า
ข้าตัดชุดใหม่ให้นาง
และนางก็บอกว่า อยากได้สีจากอาณาจักรชิง
หนังสือหนังหาที่ให้อ่านไม่เคยอ่าน
อ่านแต่นิยายรักประโลมโลก
"ยอนอู"
"ผีเสื้อ"
"ยอนอู"
มาแล้วเหรอครับ
ออกมาทำอะไรตรงนี้
รอคุณยอนอูอยู่ไงครับ
รอข้าหรือ
ทำไมหรือ
อยากดูพระจันทร์ด้วยกันน่ะครับ
พระจันทร์หรือ
ผมเอากระต่ายหยก ที่แย่งจากคุณไปมาคืนแล้วครับ
จากนี้ไป อธิษฐานกับเจ้าตัวนี้นะครับ
แล้วคำขอของคุณ จะเป็นจริงทุกประการเลย
เอาล่ะ ฟังทางนี้
นี่เป็นงานใหญ่ที่สุดแห่งปี ของเอสเอชเลยค่ะ
ตรวจสอบรายชื่อแขกวีไอพีอีกที
และอย่าลืมเช็กบัตรประชาชนทุกคน ตอนตรวจบัตรเชิญด้วยนะคะ
- ครับ - ค่ะ
(คุณคังซังโม)
- ทางนี้ - ค่ะ
ท่านรองคะ
เอเจนซี่นางแบบ...
ได้รับอีเมลว่า เลื่อนวันจัดโชว์เหรอครับ
ฉันตรวจสอบแล้ว ไม่มีใครในทีมเรา ส่งอีเมลแบบนั้นเลยค่ะ
ติดต่อเอเจนซี่นางแบบ เจ้าอื่นได้ไหมครับ
คุณซอกจูกับคุณแทมินกำลังหาอยู่
แต่ไม่มีเวลาแล้วค่ะ
(ประธานมินฮเยซุก)
ท่านประธาน
ได้ข่าวหรือยังครับ
นางแบบไม่มากัน ท่าทางงานจะโดนยกเลิกครับ
รองประธานคังสติแทบแตกแล้วครับ
คุณแทมิน เป็นไงบ้างคะ
ติดต่อเอเจนซี่ทุกเจ้าที่หาได้แล้ว แต่ไม่มีใครว่างเลยครับ
ยังหานางแบบไม่ได้อีกเหรอ
ถ้าขอให้ฉันช่วย ฉันหาให้ได้ทันทีเลยนะ
คงไม่ต้องให้ช่วยสินะ งั้นก็ได้
เราต้องการความช่วยเหลือครับ ท่านประธาน
ช่วยเราด้วยนะครับ
ก็ได้
งั้นฉันจะช่วยเอง
ประธานมิน
ทำอะไรเนี่ย คิดจะทำอะไรกันแน่
ฉันเป็นประธานของเอสเอชนะ
ถ้างานนี้พัง ฉันก็พลอยซวยเหมือนกัน
ประธานมินก็เลยจะช่วยเรา...
โดยไม่มีเจตนาแอบแฝงเนี่ยนะ
ถ้ามีเวลามาทำแบบนี้ ก็ไปทำงานของตัวเองเถอะ
อย่าทำตัวเป็นเด็ก ๆ
สวัสดีค่ะ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ
สบายดีไหมคะ
คุณจะขึ้นรันเวย์จากตรงนี้
ผู้ช่วยผู้กำกับจะบอกเองค่ะ ว่าให้เข้าไปตอนไหน
แล้วคุณก็จะโพสท่าตอนมาถึงสุดรันเวย์
และอีกครั้งตอนเดินออก
รบกวนอ่านทวนอีกรอบนะคะ
- ค่ะ ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ทำไมไม่ทำงานล่ะครับ เป็นอะไร
ทำไมเมื่อครู่ทำแบบนั้นเล่า
ถึงขั้นก้มหัวให้ประธานมินด้วย
ผมเป็นนักธุรกิจนะครับ
ถ้าจำเป็น ก็ก้มหัวได้อยู่แล้วครับ
อีกอย่าง ผมรู้ว่าคุณยอนอู ตั้งตารองานนี้มาตลอด
ทำแบบนั้นเพราะข้าหรือ
แน่นอนสิครับ
คุณยอนอู...
เป็นคนของผมนี่นา
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- ทำไม - มีอะไรคะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เกิดอะไรขึ้นกับชุดนี้คะ
ทีมงานเอาชุดฟินาเล่มาส่ง เราเลยเปิดดู แล้วก็...
เมื่อเช้ายังดี ๆ อยู่เลย
ต้องมีคนจงใจทำแบบนี้แน่ ๆ
โชว์จะเริ่มแล้ว ทำยังไงดีคะ
หรือว่า
ใช้ชุดของประธานมีดัม เป็นชุดฟินาเล่ได้ไหมครับ
คอลเลกชันนี้มีสตอรี่ค่ะ
ทุกชุดออกแบบตามธีม "สายสัมพันธ์" ของคุณยอนอู
จะมาเปลี่ยนชุดฟินาเล่กะทันหันไม่ได้
มันจะทำลายความลื่นไหล โดยรวมของโชว์ค่ะ
มีทางออกอื่นอีกไหมครับ
ทางเดียวที่มีคือตัดผลงานทุกชิ้น ที่คุณยอนอูออกแบบออกครับ
อะไรเนี่ย
จะไม่โชว์แล้วหรือไง
- อะไรเนี่ย - เกิดอะไรขึ้น
แบบนี้มันไม่มีมารยาทแล้วนะเนี่ย
ไร้สาระเนอะ
ไม่มีมาขอให้เราเข้าใจอะไรด้วยซ้ำ
ทำไมยังไม่เริ่มอีกนะ
มาจากสื่อไหนเหรอครับ
ฉันเหรอคะ
อ๋อ เอ็มบี...
เอส ช่องใหม่
อ๋อ
มัวเสียเวลาอยู่ไม่ได้แล้วนะครับ
ท่านประธานใหญ่ก็อยู่ที่นี่ ถ้าท่านโทษท่านรองเรื่องนี้ล่ะครับ
ฉันจะเอาชุดของฉันออกค่ะ
คุณยอนอู
เอาชุดฉันออกเถอะค่ะ
โชว์สำคัญกว่าฉัน
คุณพัคยอนอู หมายความแบบนั้นจริง ๆ เหรอครับ
ไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอครับ
จะยอมแพ้เหรอครับ
(พัคยอนอู)
30 นาทีค่ะ
ขอเวลา 30 นาทีนะคะ
ฉันจะทำชุดใหม่ขึ้นมาให้ได้ค่ะ
เดี๋ยวผมไปจัดการข้างนอกเอง คุณแค่ทำให้เสร็จทันเวลาก็พอครับ
เลขาฮง คุณอีซอกจู ตามผมมาครับ
อะไรนะครับ
เอาผมไปทำไมครับ
คุณยอนอู คิดจะทำยังไงครับ
ถ้าเปลี่ยนกระโปรงที่ขาด ให้เป็นกางเกงล่ะครับ
ฉันทำกางเกง
แล้วก็เอาแขนเสื้อมาต่อกันก็ได้ค่ะ
จัมป์สูท
น่าจะโอเคนะคะ
เริ่มกันเลยค่ะ ตอนนี้เลย
ขอบคุณนะคะ
ชุดยอนอูมีปัญหาเหรอ
เอาชุดนั้นออก แล้วเริ่มโชว์เลย
- คุณปู่ครับ - นี่เหรอที่แกบอกว่าจะรับผิดชอบ
นี่น่ะเหรอ
ฉันได้ข่าวเรื่องนางแบบแล้วเหมือนกัน
ขืนแกเปิดช่องให้แม่แกต่อไป
อย่าว่าแต่ตำแหน่งประธานเลย ตำแหน่งแกตอนนี้ก็สุ่มเสี่ยงเหมือนกัน
ผมรู้ครับ แต่ว่า...
ผมอยากปกป้อง ทั้งคุณยอนอูและโชว์นี้ครับ
ขอโทษครับ
ก็ได้ เข้าใจแล้ว
อยากทำอะไรก็เชิญ
คุณพัคยอนอูสำคัญกับท่านรอง ขนาดนั้นเลยเหรอคะ
ถึงขั้นขัดคำสั่ง ท่านประธานใหญ่เลยเหรอ
แต่ทราบไหมคะ
สำหรับฉัน
ท่านรองก็สำคัญขนาดนั้นเหมือนกัน
ถือว่าผมไม่ได้ยินแล้วกันครับ
ขอร้องนะคะ
- ให้โอกาสฉัน... - ตรงนั้นคือที่ที่ผู้ช่วยยูควรอยู่
อย่าล้ำเส้นไปมากกว่านี้เลยครับ
คุณฮานา
อดข้าวเที่ยงทำงานงก ๆ ไป จะมีใครมาสรรเสริญหรือไง
กวนประสาทรุ่นพี่เก่งนักนะเรา
แผนงานดูดีนะครับ
ผมชอบ ดำเนินการตามนี้เลยครับ
ขอบคุณค่ะ จะตั้งใจทำงานให้หนักขึ้นค่ะ
ไม่เข้าใจครับ ผู้ช่วยชเวตอบทำไมครับ
คะ หมายความว่ายังไงเหรอคะ
ผมอยากได้คนดีมากกว่าคนเก่งครับ
ผู้ช่วยชเว ตั้งแต่วันนี้ไป คุณถูกตัดออกจากโปรเจกต์ครับ
คุณยูฮานารับผิดชอบงานนี้แทนนะครับ
กินข้าวเที่ยงไปประชุมไปแล้วกันครับ
ชอบแซนด์วิชไหมครับ
ค่ะ
ชอบค่ะ
เฮ้อ จะเริ่มเมื่อไรเนี่ย
ผ่านมาสิบนาทีแล้วนะ
อย่าบอกนะว่าจะล้มงาน
สังหรณ์ใจไม่ดีเลยแฮะ
ใช่ไหม จุน
แม่ เงียบหน่อย
ไหว้ล่ะครับ
เริ่มแล้วเหรอ
สวยจัง
คุณหนู
คุณยอนอู
พวกนี้คือลายที่คุณยอนอู ออกแบบไม่ใช่เหรอคะ
ไอเดียท่านรองครับ
เขาขอให้ผมเอาลายที่คุณยอนอูออกแบบ
มาทำเป็นสื่อศิลปะครับ
จริงเหรอ
ของขวัญเซอร์ไพรส์เหรอ
- โอ๊ย สวยมากเวอร์ - ดูความทองอร่ามสิ
คิดว่าไงคะ
คิดว่าแบบนี้พอได้ไหมคะ
พอตัดผ้าแล้ว
เลยมองไม่เห็นลวดลาย ที่คุณยอนอูออกแบบเท่าไรนะคะ
มันคือไฮไลต์ของชุดฟินาเล่แท้ ๆ
แต่คุณก็ทำดีที่สุดแล้ว
อย่ากังวลเลยนะคะ
ค่ะ
ตอนนี้เป็นเสื้อผ้าคุณยอนอูแล้วครับ
ลายจากสื่อศิลปะเมื่อกี้ใช่ไหมครับ
คุณยอนอูหัวไวมากเลยนะเนี่ย
สวยมาก
เยส
เรื่องนางแบบน่ะครับ
ทำไมถึงช่วยรองประธานคังล่ะครับ
คุณพ่อจะได้โมโหไงคะ
หมายความว่าไงครับ
คุณพ่อเลี้ยงแทฮา ให้ทำตามที่ท่านต้องการค่ะ
แต่แทฮาเปลี่ยนไป ตั้งแต่เด็กยอนอูคนนั้นโผล่มา
แทฮาค่อย ๆ
เริ่มต่อต้านความต้องการ ของคุณพ่อทีละนิดแล้วค่ะ
แทฮากับยอนอูจะสนิทสนมกันมากขึ้น
แล้วคุณพ่อก็จะยิ่งลังเล
ส่วนแทฮาก็มีจุดอ่อนใหม่ที่ชื่อยอนอู
คุณพ่อเจออีกคนที่ขวางหูขวางตาแล้ว
ก็ดีกับฉันเลยค่ะ
ขอถามได้ไหมเจ้าคะ ว่าท่านชื่อเสียงเรียงนามอะไร
แทฮาขอรับ
คังแทฮา
นายน้อย
ยอนอู
สามี
โชคชะตาที่ซ้ำรอยเดิม
เห็นแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ
(พัคยอนอู)
มาแล้วหรือเจ้าคะ
เจ็บมากไหมครับ
ตอนที่คนคนนั้นจากคุณไป
ที่นี่ที่ไหนคะ
ไหนประธานใหญ่คัง บอกว่าจะส่งฉันไปปารีสไง
ท่านประธานครับ ๆ
ข่าวใหญ่ครับ ข่าวใหญ่
ผมให้คนตามดูรองประธานคัง ใช่ไหมล่ะครับ
แล้วผมก็ได้ข้อมูลเด็ดมาครับ
ดูสิครับ
นี่อะไรเหรอคะ
ยาครับ ยา
ยาขยายหลอดเลือด
ที่ใช้รักษาหัวใจครับ
- หัวใจเหรอคะ - ครับ
แม่แท้ ๆ ของรองประธานคัง
ก็เสียเพราะโรคหัวใจใช่ไหมครับ
ผมอยากทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น จนถึงที่สุดครับ
ผมกลัวว่าคุณยอนอู
จะพยายามหาร่องรอยของคนคนนั้นในตัวผม
แต่ตอนนี้ผมรู้เรื่อง โชคชะตาที่ว่านั่นแล้วครับ
แล้วก็รู้ด้วยว่าเขา เป็นคนที่ผมไม่มีทางเอาชนะได้
ไปกันเถอะครับ ดึกแล้ว
สำหรับข้า สามี
เป็นคนที่ทำให้ข้าเศร้าใจและเจ็บปวด
แต่คุณแทฮาไม่เหมือนเขาเจ้าค่ะ
เวลาข้ามองท่าน
ข้ารู้สึกอบอุ่น
รู้สึกขอบคุณ
และเป็นห่วง
บางคราก็โกรธ ก็เกลียด...
จนไม่รู้จะทำอย่างไรดี
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้ามั่นใจเจ้าค่ะ
สิ่งที่ข้ากำลังมองอยู่...
หาใช่ร่องรอยของผู้อื่น
แต่เป็นท่าน
คนแรกที่เปลี่ยนโชคชะตาของข้า
ก็คือท่าน
(The Story of Park's Marriage Contract)
ทำไมไม่เคยบอกกันเลย
ว่าทะเลสวยถึงเพียงนี้
เราอยู่ที่นี่ไปเลยไม่ได้หรือเจ้าคะ
เราไม่รู้วิธีกลับไปด้วยซ้ำนี่
นอนบนนั้นก็ได้
ขอดูสักครั้งได้หรือไม่
คุณพ่อก็ทราบเหรอคะ
ว่าแทฮามีปัญหาเรื่องหัวใจ
ฉันขอเสนอให้ไล่รองประธานคัง ออกอย่างเป็นทางการค่ะ
ผมไม่อยากทำให้ เธอเจ็บปวดซ้ำรอยเดิมแล้วครับ
ออกไปจากที่นี่กันเถิดเจ้าค่ะ
ตระกูลคังฆ่าคุณหนูเจ้าค่ะ
ยกเลิกสัญญาของเราเถอะครับ
มาจบมันกันเถอะครับ
ทุกอย่างเลย
(The Story of Park's Marriage Contract)