(อีเซยอง)
(แบอินฮยอก)
(จูฮยอนยอง ยูซอนโฮ)
(The Story of Park's Marriage Contract)
(ตัวละคร สถานที่ กลุ่มบุคคล และองค์กรทั้งหมดในละครเรื่องนี้)
(เป็นเรื่องสมมติ)
ปัดโธ่เอ๊ย
โธ่ถัง
น่าเวทนายิ่งนัก
โธ่ คุณหนูเจ้าขา
ปล่อยข้า
ปล่อยข้าเจ้าค่ะ
นั่นไม่ใช่ยอนอูของเราเจ้าค่ะ
ข้าต้องเห็นด้วยตาตัวเอง
ใบหน้าลูกเละจนจำไม่ได้แล้ว
ข้าก็ยังดูออกอยู่ดีเจ้าค่ะ
เพราะข้าเป็นแม่นาง
ข้าดูออกอยู่แล้ว
ท่านก็รู้ว่ายอนอูของเรา ไม่ใช่คนที่จะมาด่วนจากไปเช่นนี้
ได้โปรด...
ให้ข้าได้เห็นยอนอูเถิด
น้องหญิง
- ได้โปรด... - น้องหญิง
เป็นไปไม่ได้เจ้าค่ะ
ไม่มีทางเป็นยอนอูเจ้าค่ะ
- น้องหญิง - ไม่ใช่ยอนอูลูกเรา
ไม่ใช่ยอนอูเจ้าค่ะ
ยอนอูเอ๊ย
ยอนอู...
ยอนอู ลูกแม่
ยอนอู...
น้องหญิง
ไม่เป็นไรใช่หรือไม่ น้องหญิง
ยอนอู...
ยอนอู
น้องหญิง ฟื้นขึ้นมาเถิด น้องหญิง
น้องหญิง
น้องหญิง...
ยอนอูลูกข้าฆ่าตัวตายอย่างนั้นหรือ
เป็นไปไม่ได้
ต้องมีอะไรมิชอบมาพากลแน่
ข้าจะหาตัวคนที่ทำเช่นนี้กับเจ้า...
ท่านแม่...
ท่านพ่อ
- คุณหนู - คุณยอนอู
- คุณหนู
คุณยอนอู
คุณยอนอูครับ
(หลังร่ำไห้จนดวงตาปูดบวม นางก็แข็งใจจับพู่กันบรรจงเขียน)
(ตอนที่ 9: สิ่งที่เชื่อมโยง สายสัมพันธ์ขาดสะบั้น)
ออกไปค่ะ
- คุณซาวอล... - คุณหนูของฉัน
โดนตระกูลนายน้อยพยายามฆ่านะคะ
ยังมีหน้ามาที่นี่อีกเหรอคะ
ออกไปค่ะ
ออกไปเลยค่ะ
ไม่ได้ยินหรือไง บอกให้ออกไป
- คุณซาวอล... - ออกไป
คุณซาวอล เป็นอะไรไปครับ
คิดว่าตระกูลคุณตั้งป้ายอนุสรณ์ ให้คุณหนูทำไมล่ะ
ทำไม
อย่าทำแบบนี้เลยครับ ไปกับผมเถอะ
มาครับ
ไม่มีโชคชะตาไหน โหดร้ายทารุณขนาดนี้แล้ว
คือคุณจะบอกว่าครอบครัวท่านรอง
สั่งฆ่าคุณยอนอูเมื่อ 200 ปีก่อน
แล้วสร้างป้ายอนุสรณ์ให้เธอเหรอครับ
พวกคนเลว
ต่ำช้ากว่าสัตว์เดรัจฉาน
ทำร้ายคนทั้งคนลงคอได้ยังไง...
อย่าร้องไห้เลยนะครับ คุณซาวอล
คุณหนูของฉัน...
น่าสงสารจริง ๆ
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
คุณหนูโดนตระกูลนายน้อยพยายามฆ่านะคะ
ฟื้นแล้วเหรอครับ
เป็นผ้าห่อของ ที่ตกทอดมาจากตระกูลฝั่งแม่ฉันค่ะ
มีอายุประมาณ 200 ปี
ก่อนจะออกเรือน
ฉันเป็นคนปักให้ท่านแม่ค่ะ
ฉันก็นึกสงสัยอยู่แล้ว
งั้นผีเสื้อในบันทึกรายวัน กับจดหมายเก่าแก่...
ก็คือคุณยอนอูจริง ๆ สินะคะ
บันทึกรายวันเหรอคะ
อ้อ
จริง ๆ ที่ฉันมาก็เพราะสิ่งนี้แหละค่ะ
ตอนแรกเนื้อความมีถึงแค่วันแต่งงาน
แต่จู่ ๆ สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น ก็ปรากฏบนกระดาษวันนี้ค่ะ
(บันทึกผู้เปี่ยมพรสวรรค์)
จะบอกว่าจู่ ๆ ก็มีคำพวกนั้น ปรากฏบนหน้ากระดาษเองเหรอครับ
ใช่ค่ะ
ยอนอูได้รับยกย่อง ให้เป็นกุลสตรีผู้ซื่อสัตย์
ตระกูลคังจึงได้ เข้ารับตำแหน่งในราชสำนัก
ข้ามั่นใจว่า...
ท่านหญิงยุนต้องทำอะไรมิดี กับยอนอูเป็นแน่
สิ่งที่เราเห็นเป็นเรื่องจริง
ท่านแม่...
ท่านพ่อ...
ไม่เป็นไรนะคะ
เนอะ
ไม่เป็นไรนะ
พวกท่านตายเพราะฉันค่ะ
ตอนแรก
ก็นึกว่าทุกอย่างเป็นเรื่องบังเอิญ
ทั้งเรื่องที่สามีข้าตาย
และเรื่องที่ข้าถูกลักพาตัว ไปโยนลงบ่อน้ำ
แต่ไม่ใช่เช่นนั้นสินะ
ทั้งสามีและข้าถูกฆ่าเพราะป้ายอนุสรณ์
หมายความว่าไงครับ
สามีข้าถูกวางยาพิษ
เป็นฝีมือท่านหญิงยุน แม่เลี้ยงเขา
แม่เลี้ยงเหรอ หรือว่า...
ประธานมินคือท่านหญิงยุนเจ้าค่ะ
แต่ว่า...
ไม่นึกเลยว่าพ่อแม่ข้า จะต้องมาลงเอยเช่นนั้น
ขอโทษนะครับ
ขอโทษ...
สำหรับทุกอย่างเลยครับ
ไม่ใช่ความผิดเรานี่เจ้าคะ
เราก็แค่ติดอยู่ใน วังวนชะตากรรมที่เลวร้าย
คุณเป็นใครกันแน่ครับ
สำคัญด้วยหรือเจ้าคะ
ท่านน่าจะอยากรู้เรื่องอื่นมากกว่านะ
มันคือสารหนู
เด็กหนุ่มที่ป่วยเป็นโรคหัวใจอยู่แล้ว
เกิดตายกะทันหัน ใครมันจะมาสงสัยเล่า
นี่เป็นทางเดียว
ที่จะทำให้ความปรารถนาของข้าเป็นจริง
ให้ผมดูอะไรพวกนั้นทำไมครับ
เพราะมันเป็นอดีตชาติของผมเหรอ
แล้วมันเกี่ยวอะไร กับผมและคุณยอนอูครับ
ต้องการอะไรกันแน่ครับ
ข้ามิได้ต้องการสิ่งใดทั้งนั้น
แต่ข้าแน่ใจอยู่อย่างหนึ่งเจ้าค่ะ
หากท่านยังอยู่กับคุณหนู
ท่านก็จะเป็นเหมือนตนเองในชาติก่อน...
ผมจะตายเหมือนในชาติก่อน
เพราะโชคชะตาถูกลิขิตมาให้ซ้ำรอยเดิม
ถ้าที่จู่ ๆ หัวใจผมย่ำแย่ลงกะทันหัน
เป็นเพราะโชคชะตาที่ว่านั่น
ก็ค่อยยังชั่วครับ
อย่างน้อยก็ยุติธรรมดี
ต่อให้ตาย ก็ไม่เป็นไรสินะ
ถ้าเพื่อคุณยอนอูแล้ว
ผมก็จะทำเพื่อปกป้องเธอครับ
ก๋วยเตี๋ยวสมัยนี้ทำง่ายจะตาย
ไม่รู้ทำไมสมัยก่อน หากินยากหากินเย็นนัก
ถึงจะได้กินก็ต่อเมื่อมีงานเลี้ยง
น้ำซุปเบา ๆ ซดคล่องคออร่อยดีนะ
มีอะไรก็พูดมาเถอะค่ะ อย่ามัวอ้อมค้อมอยู่เลย
ขอคิดก่อน ตอนไหนนะ
อืม หลังจากยุนฮีตาย แล้วก็ต่อด้วยเถ้าแก่มิน
ก๋วยเตี๋ยวที่เรากินหลังพ่อเธอตาย
ก็อร่อยเหมือนกันนะ
หมายความว่ายังไงคะ
ถึงเวลาที่เธอต้องไปจากบ้าน และบริษัทของฉันได้แล้ว
คำขู่เด็กน้อยแบบนี้...
ไม่ได้ผลกับหนูหรอกค่ะ คุณพ่อ
รีบไปจากเราให้เร็วที่สุดจะดีกว่า
ถ้าเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว
ก็เก็บข้าวของออกไปเดี๋ยวนี้เลย
ถ้าอยากปกป้อง บริษัทที่ภูมิอกภูมิใจมาก
ก็ควรจัดการหลานตัวเองก่อนนะคะ
ถ้าแทฮาเป็นประธานแล้วเกิดตายขึ้นมา
บริษัทจะตกไปอยู่ในมือผู้เชี่ยวชาญ ด้านธุรกิจที่ไหนก็ไม่รู้
ขอบใจที่แนะนำนะ
ฉันขอให้พามาเองค่ะ
เป็นห่วงว่าพี่ฉัน จะกินข้าวกินปลาได้ไหม
แล้วก็ทนเหม็นขี้หน้า พวกตระกูลคังไม่ไหวแล้ว
เรื่องเมื่อวาน...
ขอโทษด้วยนะคะ
ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณที่มานะครับ
คุณยอนอูต้องดีใจแน่ ๆ ครับ
พี่เขาเป็นไงบ้างคะ
น่าจะนอนพักอยู่ในห้องครับ
สงสัยต้องทำอะไรให้กินหน่อยแล้ว
พูดยังไงก็ไม่ฟัง ผมเลยต้องพามา
แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ
เดี๋ยวผมจะกลับมารับคุณซาวอล
ขอบคุณนะครับ
แล้วก็ตารางงานวันนี้
ฝากยกเลิกให้หมดเลยนะครับ
สังหรณ์ใจไม่ดีเบา ๆ
เหมือนช่วงสงบก่อนพายุจะเข้าเป๊ะ
ทำไมครับ มีคำเตือนพายุไต้ฝุ่นเหรอครับ
หมายถึงท่านรองย่ะ
ออกมาเปิดเผย เรื่องตัวเองเป็นโรคหัวใจเอย
โยนระเบิดว่าอาจจะให้คนนอก เข้ามาบริหารบริษัทเอย
วันนี้ก็ไม่มาทำงานอีก
ติดต่อคุณยอนอูไม่ได้เหมือนกันครับ
ต้องคุยกันเรื่องร้านป๊อปอัปด้วยสิ
กลิ่นตุ ๆ นะเนี่ย
เอาไงต่อดีครับ
ประธานใหญ่คังยืนกรานว่า...
จะไล่ท่านประธานออกท่าเดียวเลย
ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงก็เป็นเรื่องที่คาดไว้อยู่แล้ว
แต่คราวนี้ท่านดูเอาจริงนะครับ
ยังไงดี มีไพ่ใบอื่นอีกใช่ไหมครับ
พูดงี้ได้ไงคะ
คุณนั่นแหละที่ต้องคิดแผนฉุกเฉิน
ผมจะไปรู้อะไรล่ะครับ
ผมก็แค่ทำที่ท่านประธานสั่ง...
กรรมการฮวังมยองซู
ขอโทษครับ
โอ๊ย คังแทฮา ไอ้เด็กนี่
ทำไมไอ้หัวใจไม่สมประกอบ มันไม่ยอมแพ้สักที
แต่เท่าที่ผมรวบรวมข้อมูลมา
ยาที่คังแทฮากินช่วยป้องกัน ไม่ให้หัวใจล้มเหลวนะครับ
ถ้าไม่มียานั่น เขาก็คงเหมือนศพเดินได้
พอเถอะค่ะ ออกไปได้แล้ว
ครับ รับทราบครับ
โห ป้ายอนุสรณ์นี้ อุทิศให้กุลสตรีผู้ซื่อสัตย์
แม่หญิงยอนอูจริงด้วยครับ
โรมิโอกับจูเลียตมาเองปะเนี่ย
(กุลสตรีผู้ซื่อสัตย์)
แต่ไอ้บันทึกรายวันนั่น แปลก ๆ อยู่เนอะครับ
เท่าที่ผมหาข้อมูลมา
พ่อแม่คุณยอนอู เสียชีวิตกันตามปกติทั้งคู่เลยนะ
ประวัติศาสตร์คงเปลี่ยนไปครับ
อะไรนะครับ
เพราะคุณยอนอูกับผม...
ค้นพบความจริงที่ซ่อนอยู่แล้วไงครับ
แล้วจะเอายังไงต่อดีครับ
ผมจะหาทางทำให้ทุกอย่าง กลับเป็นเหมือนเดิมครับ
ผมถึงได้มาที่นี่ไงครับ
ประชุมผู้ถือหุ้นครั้งนี้
ผมจะไล่ประธานมินออกไปครับ
แหงสิ ต้องไล่ไปซะ
มาทำให้ทุกอย่าง กลับไปเป็นเหมือนเดิมกัน
แกกับฉัน ร่วมด้วยช่วยกัน
จากนั้นผมจะแต่งตั้งผู้เชี่ยวชาญ ด้านธุรกิจมาเป็นประธาน
พอทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้ว
ผมก็จะลาออกจากตำแหน่งรองประธานครับ
อะไรนะ จะลาออกเหรอ
ผมจะคิดถึงแต่ตัวเองกับคุณยอนอูครับ
ไหนแกบอกว่ายกเลิก สัญญาการแต่งงานนั่นแล้วไง
ไม่ครับ ผมจะอยู่เคียงข้างเธอต่อไป
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ไม่ได้ ฉันไม่ยอมรับยอนอู
- คุณปู่... - ไอ้หลานโง่
จะยอมทิ้งบริษัท เพราะผู้หญิงคนเดียวเนี่ยนะ
ยอนอูบอกให้ทำงั้นเหรอ
คุณยอนอูไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลยครับ
ผมแค่ไม่มีเหตุผล ที่จะสู้เพื่อเอสเอชแล้วครับ
ไม่มีเหตุผลแล้วเหรอ
เหตุผลเหรอ
นี่แกกล้าพูดแบบนี้ต่อหน้าปู่เหรอ
ทั้งที่ฉันทุ่มเททุกอย่างเลี้ยงแกมา
หลังพ่อแม่แกตายเนี่ยนะ
ผมไม่อยาก...
ให้คนอื่นต้องเจ็บปวด เพราะความโลภไร้สาระแล้วครับ
ผมไม่อยากจมอยู่กับอดีต และสูญเสียสิ่งที่มีค่าไป
ผมจะสำนึกผิดที่ทำให้ คุณปู่ผิดหวังไปตลอดชีวิตครับ
ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้เลย
ขอโทษครับ
เวรเอ๊ย
พี่
อะ
ฉันเอาโจ๊กเมล็ดสน กับไข่ปลามยองแทดองมาให้
เวลาป่วย พี่ทานของพวกนี้ตลอดนี่คะ
มา
ไข่ปลามยองแทนี่ ต่างจากที่พี่เคยกินสมัยโชซอน
ลองชิมดูสิคะ
นี่
อร่อยจัง
ขอบใจนะ
จากนี้ไป ฉันจะอยู่ข้าง ๆ พี่ตลอดเวลา
- ไม่ต้องกังวล แล้วก็... - ไม่เป็นไร
ไม่ต้องทำแบบนั้นหรอก
ก็แค่...
ต้องการเวลาคิดน่ะ
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
แต่ต้องทานโจ๊กให้หมดนะคะ แล้วฉันจะไป
อือ ได้สิ
เอพริล
ทำไมกลับมาแล้วล่ะครับ
บอกแล้วไงว่าจะไปรับ
คุณหนูบอกให้กลับค่ะ
คุณยอนอูน่ะเหรอครับ
แต่ทำไมซึมขนาดนี้ล่ะครับ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ
รู้สึกเหมือน...
ตัวเองไร้ประโยชน์เลยค่ะ
คุณหนูกำลังลำบากแท้ ๆ
แต่บ่าวอย่างฉันช่วยอะไรไม่ได้เลย
ใครเป็นบ่าวครับ
คุณซาวอลไม่ใช่บ่าวรับใช้แล้ว
คุณเป็นแค่ซาวอลเฉย ๆ ครับ
เอพริลคนน่ารักของผม
คุณซองพโย
อย่าลืมนะครับ
ตอนนี้บ่าวรับใช้มีแค่คนเดียวครับ
ผมเอง ฮงซองพโย
นาแรอยู่เหรอจ๊ะ
นาแรอยู่บ้านนี่นา
ดูสภาพ เหลือเกินกันนักนะ
ฉันต้องไปทำพาร์ตไทม์แล้ว
ไปดี ๆ
ปัง
อร่อย
(เมื่อครั้นหลับตา ข้าจะเห็นยอนอู)
(ขอภาวนาครั้งแล้ว ภาวนาครั้งเล่า)
วันนี้ข้าก็ภาวนาอีกครั้ง
ขอให้ยอนอูไม่ยอมแพ้
ขอให้นางปกป้องตนเอง เอาชนะความกลัวและความเจ็บปวดให้ได้
ขอภาวนาครั้งแล้ว
ภาวนาครั้งเล่า
(ขอภาวนาครั้งแล้ว ภาวนาครั้งเล่า)
เจ้าค่ะ ท่านแม่
ข้าสัญญาว่าจะผ่านมันไปให้ได้
(ขอภาวนาครั้งแล้ว ภาวนาครั้งเล่า)
ผมไม่เคยมานั่งคิดว่าจริง ๆ
ตัวเองต้องการอะไรเลยครับ
เพราะความฝันของคุณปู่
คือความฝันของผมมาตลอด
นี่เป็นครั้งแรกเลยครับ
ที่ผมฝันถึงชีวิตที่ต่างออกไป
ถ้าคุณไม่ชอบครอบครัวผม
จะหนีไปก็ได้นะครับ
ยังไงผมก็จะตามคุณไปอยู่ดี
ผมไม่มีวัน...
ผมจะบอกว่า ผมไม่มีวันปล่อยคุณยอนอูไปครับ
ข้าได้แต่สงสัยเจ้าค่ะ
ว่าเหตุใด
ว่าไยถึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
แต่เพราะอะไรไม่สำคัญเลย
สำคัญคือตอนนี้ข้าอยู่ที่นี่ และกำลังใช้ชีวิตในช่วงเวลานี้
ข้าจะไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา
จะไม่หนีไปไหนด้วย
ข้าจะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่าง กลับไปเป็นอย่างที่มันควรจะเป็น
จากนี้ไป
เรามาช่วยกันนะครับ
ตายจริง
ทำแบบนี้ ชาติไหนจะเสร็จล่ะคะ
เดี๋ยวฉันจัดการตรงนี้เอง ไปทำความสะอาดที่เหลือเถอะค่ะ
ทำอะไรคะ
- ส่งมาค่ะ งานฉัน - โอ๊ย
ค่าข้าว
ฉันก็ต้องทำงานแลกค่าข้าวหน่อยสิคะ คุณอุตส่าห์ยอมให้ฉันอยู่บ้านคุณ
อย่าเกลียดฉันนักเลยค่ะ คุณนาแร
ฉันไม่แย่งพี่ชายคุณนาแรไปหรอก
อะไรเล่า
เห็นฉันเป็นเด็กน้อยหรือไง
เพ้อเจ้อไปเรื่อย
เอาจริง ๆ ฉันก็แอบ ไม่ชอบคุณนาแรเหมือนกันค่ะ
เพราะคุณนาแร...
เป็นคนที่คุณซองพโยรักที่สุด
เจ๊ากันแล้วใช่ไหมคะ
มาสนิทกันไว้เถอะนะคะ นะ
ข้าวผัดกิมจิ
หือ
ว่าไงนะคะ
ไหนว่าทำกับข้าวเก่งไงคะ
ฉันชอบข้าวผัดกิมจิ ทำมาแลกค่าข้าวแล้วกันค่ะ
แล้วชอบอะไรอีกคะ หือ
ต๊อกบกกี
ฉันทำต๊อกบกกีเก่งเวอร์เลยนะ
- จริงเหรอคะ - อื้อ
ฉันชอบโรเซ่ต๊อกบกกี
"โรเซ่" เหรอ
โอ๊ย ไม่รู้อะ
ทำไมคุณนาแรน่ารักจังเลย
คุณปู่ว่าอย่างไรบ้าง
โกรธควันออกหูเลยครับ
คุณยอนอูอาจจะโดนเฉ่งหูชาด้วยก็ได้
ไม่เป็นไร
ข้ารู้ว่าที่ท่านโกรธ เพราะท่านเป็นห่วงคุณแทฮา
แล้วก็รู้ด้วยว่าคุณปู่ เป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตคุณแทฮา
ขอบคุณนะครับ
อ้อ อีกเรื่อง
คนที่ชื่อชอนมยอง ก็มาปรากฏตัวให้ผมเห็นเหมือนกัน
จริงหรือ
ชอนมยองบอกอะไรกับท่านหรือ
หากท่านอยู่กับคุณหนู
ท่านก็จะเป็นเหมือนตนเองในชาติก่อน...
ผมจะตายเหมือนในชาติก่อน
เพราะโชคชะตาถูกลิขิตมาให้ซ้ำรอยเดิม
เธอบอกให้ผมอยู่ เคียงข้างคุณยอนอูต่อไปครับ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ไม่ต้องห่วงนะ
ครั้งนี้ข้าจะไม่ยอมจำนนหรอก
ข้าจะปกป้องท่านให้ได้
เหมือนบอดี้การ์ดเหรอครับ
"บอดี้..." อะไรนะ
เป็นสิ่งที่ดีต่อร่างกาย และจิตใจน่ะครับ
อ๋อ
ดีกว่าชกโฮอีกหรือ
ก็เป็นไปได้ครับ
งั้นเราไปซื้อ "บอดี้" อะไรนั่นกันเดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ
เดี๋ยวครับ คุณยอนอู
เดี๋ยวก่อน
หลับสบายไหมครับ
หวัดดีครับ อา
โอ๊ย น่ากินจัง
แทมิน แม่แกไม่ได้บอกอะไรเลยเหรอ
อะไรนะครับ เรื่องอะไรครับ
แกกับแม่จะย้ายออกจากบ้านนี้
คุณพ่อ จริงเหรอคะ
อีกเดี๋ยวแม่แกก็จะลาออกจากบริษัทแล้ว
แกก็ต้องดูแลแม่แกสิ
ย้ายออกไปอยู่กันเองเถอะ
จะได้หัดยืนด้วยลำแข้งตัวเอง
อะไรเนี่ย ไหงเป็นงี้
อย่าไปสนใจ เราไม่ต้องย้ายออกก็ได้
ประธานมินเป็นคนเอาเรื่อง คังแทฮาเป็นโรคหัวใจมาแฉเหรอ
ถึงได้บอกให้ผม เตรียมตัวขึ้นเป็นผอ.ใช่ไหม
สุขภาพเจ้าของบริษัทเป็นเรื่องสำคัญ
ส่งผลต่อยอดขายของบริษัทได้โดยตรงนี่
เขาป่วยอยู่นะ
เขาไม่สบาย
เอาเรื่องนี้มาใช้เป็นเครื่องมือได้ไง
ฉันจำเป็นต้องทำแบบนั้นเพื่อเอสเอช
แล้วผลลัพธ์คืองี้เหรอ
คุณปู่หันหลังให้เราแล้วจริง ๆ
จบเห่กันหมดแล้ว
เดี๋ยวก็ได้รู้กันว่าจบจริงไหม
ฉันมาไกลเกินกว่าจะถอยแล้ว
ประธานมิน
แม่
มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
ทำไม
ฉันดูเหมือนผู้ชายมีเรื่องในใจเหรอ
มีเสน่ห์ขึ้นปะ
มุกตลกจะเรียกว่ามุกตลกได้ ก็ต่อเมื่อคนฟังหัวเราะค่ะ
กลับไปอยู่บ้านคังแทฮาแล้วใช่ไหม
- ไม่เสียใจเหรอ - ค่ะ
ฉันไม่เสียใจในสิ่งที่เลือกหรอกค่ะ
สมเป็นยัยชุดไว้ทุกข์จริง ๆ
ฉันนึกเสียใจมาตลอดเลย ที่เกิดมาในครอบครัวนี้
พี่ชายที่เก่งกว่าฉันทุกเรื่อง
แม่ที่น่ากลัวที่สุดในโลก
แล้วก็ปู่ที่สนใจแต่พี่ชายฉัน
ตั้งคำถามมาทั้งชีวิตเลยว่า ตัวเองมีสิทธิ์อยู่บ้านหลังนั้นไหม
ฉันถึงได้เป็นห่วงเธอไง
กลัวชีวิตเธอจะพังเหมือนฉัน
แต่เธอไม่เหมือนฉันแฮะ
เธอเข้มแข็งเสมอ
ยิ้มออกตลอดเวลา
ฉันแค่ชอบที่เธอเป็นแบบนั้นน่ะ
อิจฉาด้วย
ฉันถึงได้ละสายตาจากเธอไม่ได้เลยมั้ง
ทำไมอยู่ ๆ มาบอกกันเรื่องนี้คะ
มีเรื่องอะไรจริง ๆ เหรอคะ
บอกแล้วไง
ฉันแค่เป็นห่วงเธอเฉย ๆ
ต่อไป ถ้ามีเรื่องไม่สบายใจ หรือว่าป่วยขึ้นมา
มาหาฉันเลยนะ เข้าใจไหม
ไม่ต้องห่วงค่ะ
ฉันดูแลตัวเองได้
ดื้อได้โล่
ไปกันเลยไหม
กลับไปทำงานกัน
(รองประธานคังแทฮา)
ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่นายจะเข้า ๆ ออก ๆ ได้ตามอำเภอใจ
คุณปู่จะไล่ฉันกับประธานมินออกจากบ้าน
ฉันน่ะไม่อะไรหรอก
แต่ประธานมินคงวางแผนทำอะไรอีกแน่ ๆ
แค่มาบอกให้รู้ไว้
แล้วมาบอกฉันทำไม
ดูแลยัยชุดไว้ทุกข์ด้วย
นายก็รู้ว่า
ทั้งคุณปู่และประธานมิน ทำทุกอย่างได้เพื่อเอสเอช
ถ้าไม่ไหวก็ให้ฉันดูแลแทนได้นะ
ไม่ต้อง เดี๋ยวเราจัดการกันเอง
เฮ้อ หมั่นไส้ว่ะ
ครับ ประธานอี
ผมอยากโทรมาถามเรื่องตัวแทน
รัฐสภาสหรัฐฯ ที่คุณบอกผมวันก่อนน่ะครับ
ประชุมผู้ถือหุ้นครั้งนี้
เราต้องไล่ตะเพิดประธานมินออกไป
"ไล่ตะเพิด" เหรอครับ
ท่านประธานใหญ่ครับ
ข่าวลือเรื่องท่านรองคัง
เพิ่งจะซาลงเองนะครับ
อีกอย่าง จะมาปลดประธานบริษัท กันง่าย ๆ แบบนี้ไม่ได้
โอเค ได้
กรรมการชเว ให้กรรมการโกยื่นใบลาออกด้วยเลย
ท่านประธานใหญ่
โกฮึงซุน ชเวจุนมยอง
คิมจินโฮ โอบยองชอล
ใครเป็นคนตัดสินใจเลื่อนตำแหน่ง ให้พวกนายขึ้นเป็นกรรมการ
กรรมการผู้จัดการ และกรรมการบริหาร
เมื่อกี้ว่าไงนะ
เราเข้าใจที่ท่านประธานใหญ่ พยายามจะบอกแล้วครับ
(เด็กมีปัญหา)
ครับ
อ้อ คุณแทฮา อยู่ไหนหรือเจ้าคะ
แล้วคุณยอนอูอยู่ไหนครับ
ข้าหรือ
หน้าบ้านเจ้าค่ะ
อยู่บ้านเหรอครับ
ใช่
ว่าแต่ ท่านยังอยู่ที่บริษัทหรือ เช่นนั้นก็ตั้งใจทำงานนะ
(ห้องรองประธาน)
นี่บ้านเราเหรอ
เอ่อ คือ...
ข้าอยากแกล้งให้คุณแทฮาตกใจเฉย ๆ
อย่าบอกนะ...
ว่าตามข้ามา
ใช่ครับ
เท้าคู่นี้มันเลิกตามคุณยอนอู ไปทั่วไม่ได้เลย
ต้องสั่งสอนเท้าคู่นี้หน่อยแล้ว
ลามมายันปากผมแล้วเนี่ย ทำไงดีครับ
จะทำอย่างไรได้ล่ะ
ก็ต้องสั่งสอนให้เข็ด
เลขาฮง มาทำอะไรตรงนี้ครับ
เอ่อ คือว่า...
ผมมีเรื่องด่วนจะมารายงานให้ทราบ เลยนั่งรออยู่ในนี้
แต่จู่ ๆ พวกคุณสองคนก็เดินเข้ามา
แล้วคุณยอนอูก็บอกว่าอยากแกล้งให้ตกใจ จะสั่งสอนให้เข็ดเอยอะไรเอย
ปากนี่ก็ หุบปากทีเถิด
เรื่องของเรื่องคือ ผมไม่เห็นอะไรเลยครับ
ไม่ค่อยแน่ใจว่าเสียงจ๊วบ ๆ มาจากปากหรือเท้า
หุบปาก
จะบอกว่าคนคนนั้น สะกดรอยตามเรามาตลอดหรือ
ท่านรองพูดถูกครับ
ประธานมินต้องจ้างคนมาสะกดรอยตาม ผมกับคุณยอนอูแน่ ๆ ครับ
ที่รู้ว่าผมเป็นโรคหัวใจ ก็น่าจะเพราะแบบนี้
คุณพัคยอนอู
เราต้อง...
จับคนคนนั้นให้ได้ครับ
โธ่เว้ย แม่จะอัดให้เละเลย
คุณซาวอล เวลาแบบนี้ อย่าใช้หมัดครับ
- ต้องใช้หัว - หัวเหรอ
- อือ - เอาหัวโขกงี้
แม่จะเอาหัวโขกให้กะโหลกเละเลย
ซาวอล เขาไม่ได้หมายความเช่นนั้น
ก็เห็นบอกให้ใช้หัว
สืบให้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ เป็นใครก่อนแล้วกันครับ
ไม่ต้องห่วงครับ
ผมมีแผนแล้ว
(ห้องเครื่องสาม เขตหวงห้าม)
คุณซองพโย
เหมือนเราเป็นพระเอกนางเอก ในหนังเลยค่ะ
เดี๋ยวผมมา อย่าไปไหนนะครับ
อื้อ
หล่อกินคน
(ห้องเครื่องสาม เขตหวงห้าม)
คุณซองพโย
อ้าว พี่แทมิน
พี่แทมินใช่ไหมคะ
จำคนผิดแล้วครับ
ใช่เหอะ พี่เลยเนี่ย พี่แทมินเด็กน้อยอะ
อ้อ ไม่ใช่แฮะ หรือว่าพี่ซอกแจคนสดใส
โธ่เว้ย ก็บอกว่าจำคนผิดไง
ไม่นะ ใช่สิ พี่แทมิน
พี่ซอกแจ พี่แทมิน
คุณซองพโย
ตกใจหมดเลย
จริง ๆ เลย หลงจะตายอยู่แล้ว
ไอ้นั่นน่ะ เจพี...
จีพี... จีพีจีกี ติดหรือยังคะ
ติดจีพีจีกีเรียบร้อยครับ
ทำไม ตื่นเต้นเหรอคะ
ค่ะ
ลูกค้าคนแรกของฉันเลยนี่คะ
แถมยังเป็นคนใหญ่คนโตตำแหน่งสูง จากประเทศใหญ่ ๆ ขนาดนั้น
กลัวทำอะไรพลาด แอบประหม่าอยู่ค่ะ
ไม่ต้องห่วงเลยค่ะ
ท่านส.ส.เป็นคนดีมากค่ะ
แม่นางผีเสื้อใช่หรือไม่เจ้าคะ
อ้าสิเจ้าคะ
คุณพระ
ยินดีต้อนรับค่ะ
สบายดีใช่ไหมคะ
ค่ะ สบายดีใช่ไหมคะ
องค์หญิง ทรงงามงดเจิดจรัสเหลือเกินเพคะ
คุณพัคยอนอู
ในที่สุดก็ได้พบกันนะคะ ยินดีที่ได้พบค่ะ
ค่ะ สวัสดีค่ะ
- เชิญนั่งค่ะ - ค่ะ
ลูกสาวฉันอยากได้เสื้อผ้า ที่คุณยอนอูออกแบบใจจะขาดเลย
รบเร้าไม่หยุดไม่หย่อน
เห็นคอลเลกชันคุณในโซเชียลมีเดีย แล้วโดนตกเลยค่ะ
เสื้อผ้าสวยมากค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ว่าแต่ เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่าคะ
คุ้น ๆ ชอบกล
ฉันก็รู้สึกเหมือนเราเคยเจอกัน ที่ไหนมาก่อนเหมือนกันค่ะ
ตายจริง คุณกับคุณยอนอู ต้องถูกลิขิตให้มาเจอกันแน่เลยค่ะ
นั่นสินะคะ
เอาล่ะ ให้เราทำอะไรก่อนดีคะ
อ้าค่ะ
ถ้าจะวัดตัว
อ้อ
ส.ส.อเมริกาจะใส่ชุดคุณยอนอูเหรอ
อย่างเทพ ขอคารวะ ซูฮก
เรื่องนี้ช่วยประชาสัมพันธ์ ร้านป๊อปอัปคุณยอนอูได้แน่นอน
คุณฮานาจะเตรียม เรื่องสัมภาษณ์ท่านส.ส
คุณซอกจูกับคุณแทมิน จัดการเรื่องดูแลท่านแล้วกันนะ
วิชวลของทีมอย่างผม
จะดูแลลูกสาวท่านส.ส.เองครับ
คุณแทมินดูแลท่านส.ส.ไปนะ
"วิชวลของทีม" เหรอ
เลือกเซนเตอร์วงไอดอลกันอยู่หรือไง
เดี๋ยวนะ ผมไม่ติดหรอก
แต่วิชวลต้องผมไหมครับ
แข่งกันโง่ปะ ถามจริง
(คุณแทฮา)
- ว่าไงเจ้าคะ - อยู่ไหนครับ
ยังอยู่ที่มีดัมเหรอ
คุณแทฮาอยู่ไหนเจ้าคะ
ผมอยู่บ้านครับ
อ๋อ
อยู่บ้านหรือ
คิดว่าจะหลอกข้าได้เป็นรอบที่สองหรือ
ไม่ได้โง่นะ
เป็นไงบ้างครับ คุยกับท่านส.ส.ราบรื่นดีไหม
ดีเกินต้านมาก จนแทบอยากกระโดดโลดเต้นเลย
จริงเหรอครับ
งั้นไปที่ที่หนึ่ง กับผมหน่อยได้ไหมครับ
ที่นี่ที่ไหนหรือเจ้าคะ
คุณบอกว่าอยากกระโดดโลดเต้นนี่ครับ
เอาให้หนำใจเลยครับ
นุ่มนิ่มยิ่งนัก
ระวังนะครับ
ไม่ได้วิ่งแบบนี้มานานแล้ว รู้สึกดีชะมัดเลย
รู้สึกยังไงบ้างเหรอครับ เวลาได้วิ่งแบบนั้น
บางทีผมก็มานั่งดูคนวิ่งที่นี่ครับ
"เวลาหายใจไม่ทัน"
"หัวใจจะเต้นเป็นเสียงยังไง"
"จะเจ็บไหม รู้สึกดีหรือเปล่า"
สงสัยมาตลอดเลย
เวลาวิ่งแล้วจะเป็นเช่นนี้ล่ะ
ตรงนี้เต้นตึกตักไปหมด
ไม่ค่อยเข้าใจเลยแฮะ
ทำให้ดูอีกทีสิครับ
หากมีใครมาเห็นเข้าเล่า
ไม่มีใครอยู่สักหน่อย
ทำงี้ก็ได้ครับ
ดีนะเนี่ย ถ้าวิ่งแล้วรู้สึกแบบนี้
เช่นนั้น...
วิ่งอีกรอบดีไหมล่ะ
- อะไรนะครับ - คราวนี้
วิ่งให้เต็มฝีเท้าเลย
โห เต็มฝีเท้าเลยเหรอ
ขำทำไม
คนอุตส่าห์รวบรวมความกล้าพูดเลยนะ
จริงเหรอครับ
ไม่เห็นเข้าใจเลยว่าเป็นไง
ไม่รู้อะไรล่ะ
ส.ส.จากอเมริกาเหรอ
แทฮาได้คอนเนกชันขนาดนั้นมาเลยเหรอคะ
ครับ แต่เป็นชาวเกาหลี สัญชาติอเมริกัน
ประธานอีมีดัมน่าจะเป็นคนจัดการให้
แม่อีมีดัมคนนั้น ขยันขวางหูขวางตาฉันจริง ๆ
ผมก็ว่างั้นแหละครับ
ว่าแต่ จะทำยังไงกันดีครับ
ปล่อยคังแทฮามือขึ้นแบบนี้ไม่น่าดีนะ
ท่านประธานครับ
จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้ค่ะ
เราต้องจัดการแทฮาให้เด็ดขาด เขาจะได้ทำอะไรไม่ได้
ทำทุกวิถีทาง
"ทำทุกวิถีทาง" เหรอครับ
คุณฮานา
เตรียมคำถามสัมภาษณ์ ท่านส.ส.แล้วใช่ไหม
ค่ะ อยากให้ฉันพิมพ์สำเนาให้ไหมคะ
คุณฮานาจัดการได้ดีอยู่แล้ว
ฉันต้องไปประชุมผู้จัดการ
อย่าลืมเอาให้คุณยอนอูนะ
เดี๋ยวคุณยอนอูก็มาแล้ว ฝากด้วยนะ
นี่คือคำถามสัมภาษณ์ ที่เราได้รับมาล่วงหน้าค่ะ
ลองอ่านดูได้เลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ว่าแต่ ทำไมถึงอยากเจอฉันที่นี่เหรอคะ
คนที่ทำชุดคุณพัง...
ที่งานครบรอบหนึ่งปี...
คือฉันเองค่ะ
งานดีไซน์ที่หลุดออกไป กับปัญหาเรื่องนางแบบ
ก็เป็นฝีมือฉันหมดเลยค่ะ
คะ
ฉันอยากอยู่เคียงข้าง รองประธานคังแทฮาค่ะ
ฉันตั้งใจทำงานเต็มที่ และมั่นใจมากว่าจะทำแบบนั้นได้
จนกระทั่งคุณพัคยอนอูเข้ามา
ที่ทำไปทั้งหมด เพราะหึงหวงแค่นั้นเหรอคะ
เรื่องแค่นั้น
ทำชีวิตคนคนหนึ่ง ตกนรกทั้งเป็นได้เลยนะคะ
ขอโทษนะคะ
ฉันไม่ได้จะขอให้คุณยกโทษให้หรอกค่ะ
ต่อไปเราคงไม่ได้เจอกันอีกค่ะ
เพราะฉันกำลังจะลาออกจากบริษัทแล้ว
จะหนีไปแบบนี้เนี่ยนะคะ
ไม่รู้สึกผิดต่อคนอื่นบ้างเหรอคะ
ทุกคนเชื่อใจคุณฮานานะคะ
ทีมเดียวกันทั้งนั้นนี่คะ
อยู่ชดใช้ความผิดต่อเถอะค่ะ
ทำทุกอย่างที่คุณทำได้
แล้วฉันจะลองคิดดูว่าจะยกโทษให้คุณ
ดีหรือเปล่า
คอนเซปต์เสื้อผ้าแบบไหน...
ที่ออกแบบให้ทั้งคู่
คอนเซปต์ครั้งนี้ออกแบบ เพื่อให้ท่านส.ส.ชาวเกาหลีอเมริกัน
จำชุดฮันบกที่ตัวเองเคยใส่ ตอนเด็ก ๆ ขึ้นมาได้
ดื่มนี่สิครับ
ขอบคุณเจ้าค่ะ
เพื่อให้จำชุดฮันบกที่ตัวเองเคยใส่ ตอนเด็ก ๆ ขึ้นมาได้...
เลิกอ่านแล้วดื่มน้ำผลไม้เถอะครับ
ได้เลย
- ทำอะไรน่ะ - มองกันได้สักทีนะ
อย่ามองกระดาษสิ มองผมหน่อยครับ
ก็มองอยู่นี่ไง
พอใจหรือยัง
ไม่ครับ ไม่พอใจ
มากวนอะไรกันอยู่ได้
ข้าต้องทำงานให้ดี ถึงจะดีกับเราไง
คุณปู่จะได้หายโกรธด้วย
ไม่เป็นไรหรอกครับ
คุณยอนอูเพอร์เฟกต์อยู่แล้ว
สำหรับผม แค่ตัวคุณ ก็น่ารักใจจะขาดแล้วเนี่ย
ในโชซอนใหม่
เขามีโรงเรียนสอนเลี่ยนด้วยหรือ
ยามข้าทำอะไร ข้าจะตั้งใจทำให้ดีเสมอ
เลิกกวนกันได้แล้ว ไปโน่นเลย
ชิ่ว ๆ
เลิกทำงานได้แล้วครับ
เอามานี่
เล่นกับผมหน่อยดิ ผมเบื่ออะ
- ไปเล่นตรงโน้นเลยไป - เล่นกับผมก่อน
- พอใจหรือยัง - สั้นไปครับ ขอนานกว่านี้หน่อย
อะไรอะ ก็บอกว่าสั้นไป ขอนานกว่านี้
- ไปโน่นเลย - ครั้งเดียว
เล่นกับผมหน่อย
พอเลย
(การบรรยายพิเศษ ของส.ส.สหรัฐอเมริกา เมย์ฮยอนคิม)
(พบปะผู้ประกอบการดีเด่น)
ครับ
หัวหน้าครับ ท่านรองใกล้จะมาถึงแล้วครับ
- โอเค - ครับ
อ้อ คุณแทมิน
น้ำกับของว่างสำหรับการสัมภาษณ์ พร้อมแล้วใช่ไหม
เดี๋ยวไปเอาที่ห้องเก็บของให้ครับ
อืม
(การบรรยายพิเศษ ของส.ส.สหรัฐอเมริกา เมย์ฮยอนคิม)
(พัคยอนอู)
(คังแทฮา)
(คังแทฮา พัคยอนอู)
หมายความว่าไงคะ
แทฮาจบเห่แล้วเหรอคะ
ก็ตรงตัวเลยครับ
ผมจะกำจัดรองประธานคัง ตามที่ท่านประธานต้องการครับ
เอาให้หนีไปไหนไม่รอด
มาแล้วเหรอคะ
พอใส่ชุดฝีมือคุณยอนอูแล้ว
รู้สึกว่าตัวเองสวยปังมากค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ยินดีที่ได้พบครับ
ผมคังแทฮาจากเอสเอชโซลครับ
อ้อ ได้ยินเรื่องคุณมาเยอะเลยค่ะ
ใกล้จะเปิดสาขา ที่นิวยอร์กแล้วใช่ไหมคะ
ครับ ผมจะส่งบัตรเชิญงานเปิดตัว ไปให้นะครับ
- ค่ะ - ไปกันเถอะครับ
- แม่ - ทำไม
ผู้ชายคนนั้นแซ่บมาก สเปกหนูเลย
เจนนี่ หยุด
มารยาทหายไปไหนหมด ไปเถอะ
- ไปกันเลยไหมคะ - ไปค่ะ
ขอบคุณครับ
อ้อ ขอโทษครับ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
(การบรรยายพิเศษ ของส.ส.สหรัฐอเมริกา เมย์ฮยอนคิม)
สวัสดีครับ
ทราบคำถามกับคำตอบ ช่วงสัมภาษณ์แล้วใช่ไหมครับ
ตอบตามสบายเลยนะครับ
เดี๋ยวเราจะถ่ายรูปด้วย
รบกวนเป็นธรรมชาติที่สุดนะครับ
ค่ะ
งั้นอีกสิบนาทีเริ่มกันเลยนะครับ
ค่ะ
- พร้อมใช่ไหมคะ - ค่ะ
(คังแทฮา)
เป็นไงบ้างคะ
ก็ดีค่ะ
ยามันต้องเอาจากเภสัชกรเว้ย
ไม่ใช่เอาจากน้ำกิน
กำจัดเหรอ กำจัดอะไรคะ
กรรมการฮวัง
ตกใจน่าดูสินะครับ
ที่เห็นผมเดินเข้ามาในนี้ แบบครบสามสิบสองประการ
หากฮวังมยองซูให้ยาเขา
เขาต้องพยายาม เอามาให้คุณแทฮากินแน่นอน
เหมือนที่ทำกับสามีข้า
งั้นจะทำยังไงกันดีครับ
เราก็จะตามน้ำไปครับ
อ้อ ขอโทษครับ
พูดเรื่องอะไรน่ะ
พอวิเคราะห์ส่วนประกอบยาในเข็มนี้แล้ว ก็คงได้รู้กันครับ
ว่าผมหมายถึงอะไร
ใช่ไหมครับ กรรมการฮวัง
ขอโทษจริง ๆ ครับ
ประธานมินสั่งให้ผม หาทางกำจัดคุณทุกวิถีทาง
อะไรนะ
ขอโทษจริง ๆ ครับ ยกโทษให้ผมสักครั้งนะครับ
ผมอัดเสียงที่เราคุยกันไว้หมดแล้วครับ
ยังยอมรับในสิ่งที่ทำอยู่ไหมครับ
ครับ ยอมรับครับ
ผมแค่ทำตามที่ประธานมินสั่งครับ
ฮวังมยองซู สมองกลับแล้วหรือไง
ฉันไม่รู้เรื่อง ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ไปบอกตำรวจเถอะครับ
อ้อ ผมยื่นคำร้องขอศาล
ให้สั่งพักงานคุณแล้วด้วย
แจ้งให้ทราบไว้น่ะครับ ประธานมินฮเยซุก
คือว่า ท่านประธานครับ
ฉันไปขอให้ทำแบบนั้นตอนไหน ตอนไหนกัน
ไหนว่าให้ทำทุกวิถีทางไงครับ
ผมก็นึกว่าหมายถึงแบบนี้
อะไรนะ
ไอ้บ้าเอ๊ย
มินฮเยซุก อ่อนแอลงเยอะเลยนะเรา
(ประธานมินฮเยซุก)
ทำยังไงดี
ผมผิดเอง ฟื้นเถอะนะ
ฟื้นสิ
ฟื้นเถอะ
ประธานใหญ่คัง
ต่อไปเป็นตาแกแล้ว
เป็นอย่างไรบ้าง
ทุกอย่างจบแล้วครับ
ประธานมิน...
จะถูกตำรวจเรียกตัวเร็ว ๆ นี้ครับ
ค่อยยังชั่ว
เช่นนั้น ทุกอย่าง ก็จะกลับไปเป็นเช่นเดิมแล้วสินะ
ทั้งบันทึกรายวันของท่านแม่
และโชคชะตาเลวร้ายก็จะสิ้นสุดลงสักที
ใช่ครับ
มีอะไรเหรอครับ
อยากฟังเรื่องสนุก ๆ สักเรื่องไหม
พอเถอะค่ะ
ถ้าทำความผิด ก็ชดใช้ซะตอนนี้เถอะค่ะ
ทำความผิดเหรอ
ฉันทำอะไรผิดนักหนา
เมื่อ 23 ปีก่อน คุณทำอะไรไว้ที่เรือนเล็ก
ลืมไปแล้วเหรอ
นี่แกคิดว่า...
นี่แกคิดว่าฉันฆ่าซอยุนฮีจริง ๆ เหรอ
ทำยังไงดีล่ะ
ไม่ใช่ฉันสักหน่อย
คนที่ฆ่าซอยุนฮี...
คือปู่แกต่างหาก
พูดจาเพ้อเจ้ออะไรคะ
คนที่ขังแม่แกไว้ในเรือนเล็ก
คนที่ทำให้เธอตายในนั้น
คือประธานใหญ่คัง
เสียสติไปแล้วหรือไง มินฮเยซุก
ประธานใหญ่คังทำข้อตกลงกับพ่อแก
บอกให้พ่อแกแต่งงานกับฉัน
แล้วเขาจะช่วยให้ ซอยุนฮีหายจากโรคหัวใจ
เพราะเขาต้องการฉัน...
และบริษัทพ่อฉันเพื่อเอสเอช
ในห้องมืด ๆ แทบไม่มีแสงส่องถึงนั่น
ซอยุนฮีต้องทนอยู่คนเดียวในนั้น มาหลายเดือน
และวันนั้น
แกก็มารู้ว่า แม่แกถูกขังไว้ในเรือนเล็ก
แกที่ยังเด็ก
แอบไปหาแม่
แล้วเรื่องนั้นก็เกิดขึ้น
(23 ปีก่อน)
หมายความว่าไงคะ
ให้ล็อกประตูเหรอคะ
วันนี้คุณยุนฮี อาการไม่สู้ดีทั้งวันเลยนะคะ
เราจะทำอะไรได้ล่ะ ท่านประธานใหญ่สั่งมาแบบนี้
คุณพ่อ
ไม่ได้ค่ะ
ถ้าเราปล่อยไว้แบบนั้น เธออาจจะตายได้นะคะ
ก็ท่านประธานใหญ่สั่งมา
ผอ.คะ
ไม่เข้าใจหรือไงว่าท่านต้องการอะไร
ถ้าล็อกประตูจากข้างนอก
ข้างในจะเปิดออกมาไม่ได้
ไม่มีใครคิดว่า...
แกจะอยู่ในนั้น
แกในวัยเด็ก...
เคาะประตู...
ขอความช่วยเหลือไม่หยุด
ช่วยด้วยครับ
มีใครอยู่ข้างนอกไหมครับ
ช่วยเราด้วยครับ
แล้วสรุปว่าตายหรือยังล่ะ
แล้วเขาก็โยนความผิดทุกอย่างให้ฉัน
เพราะแกเห็นฉันไง แทฮา
แต่ฉันก็พยายามช่วยแกแล้วนะ
แกก็รู้นี่
ว่าประธานใหญ่คังเลี้ยงแกมายังไง
แทนที่ลูกชายตัวเองที่ตายไป
เขาเลี้ยงแกมาเหมือนลูกไก่ในกำมือ
เหมือนหุ่นเชิด
ไม่ใช่หรือไง
ไม่ใช่
แทฮา
ตอนนี้เราเหลือกันแค่สองคนแล้วนะ
แม่ พ่อ
ถ้าไม่มีฉัน แกจะทำอะไรได้
เพราะว่าพวกเราเป็นทีมเดียวกัน
ไม่จริง
ไม่
ฉันเอง
จัดการอะไรให้ฉันอีกสักอย่างสิ
(ขอขอบคุณคุณนัมกยูริ คุณคิมฮยอนและคุณคิมโดอา) (ที่มาร่วมเป็นนักแสดงรับเชิญ)
(The Story of Park's Marriage Contract)
อยากรู้ความจริงหรือไม่
บอกตามตรง ผมกลัวครับ
อาจจะน่ากลัว แต่อย่าหนีเลยนะเจ้าคะ
เพราะข้าจะอยู่เคียงข้างท่านเอง
บอกผมมาสิครับ คุณปู่
คิดว่าฉันจะยกโทษให้นังเด็ก ที่ทำให้แกเป็นแบบนี้เหรอ
อย่าแตะต้องเธอครับ
ผมจะไม่มีวันยกโทษให้คุณปู่แน่
หากคุณหนูยังอยู่ที่นี่
หัวใจของคุณคังแทฮาจะหยุดเต้น
ข้าต้องตัดสินใจว่า จะกลับไปหรืออยู่ที่นี่สินะ
ทั้งประธานมิน ทั้งคุณปู่ เป็นบ้ากันไปหมดแล้วแน่ ๆ
ทำแบบนั้นได้ยังไง
ข้าว่าข้าพอเข้าใจแล้ว
ว่าเหตุใดข้าถึงมาที่นี่
ไม่ต้องห่วงนะ
ทุกอย่างจะผ่านพ้นไปด้วยดี
(The Story of Park's Marriage Contract)