(บางคน)
(ชอย ฮยอน อุค)
(ซอล อิน อา)
(ชิน อึน ซู)
(แตงโมวิบวับ)
(ผู้สนับสนุนการผลิต)
(กระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว สกอ.)
(ทุกคน องค์กร สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมด...)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ)
(ทีมงานดูแลความปลอดภัยของนักแสดงเด็กในการถ่ายทำละครเรื่องนี้)
เขาพูดถึงเรื่องนี้เหรอ?
ดังนั้น...
จริงเหรอ?
เฮ้!
อย่าทำร้ายอี้ชานนะ ไอ้สารเลว!
("Two Cops" โรงภาพยนตร์โซล)
พวกเรารีบออกไปจากที่นี่ ก่อนที่ตำรวจจะบุกเข้ามา
คุณสบายดีไหม? เดินได้ไหม?
เฮ้ รีบขึ้นไปบนหลังฉันสิ
ไม่ต้องกังวล.
ฉันโกหกว่าตำรวจอยู่ข้างนอก
เฮ้ คุณสามารถจัดการกับผลที่ตามมาได้หรือไม่?
เมื่อโดจินรู้ว่าคุณโกหก คุณคงตายไปแล้ว
ถ้าเป็นเช่นนั้นฉันควรแจ้งตำรวจจริงๆ
ลุงของฉันเป็นหัวหน้าตำรวจ
เฮ้เพื่อน
งั้นคุณก็ควรจะเรียกมันมา...
- ก่อนที่สิ่งนี้จะเกิดขึ้น... - คุณไม่ควรทำความสะอาดระเบียบเหรอ?
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจะลาดตระเวนทั่วทั้งโรงเรียนในตอนเช้า
(โรงเรียนมัธยมแบกวาง)
(สำนักงานรักษาความปลอดภัย)
ไม่นะ.
(เทศกาลประกายของโรงเรียนมัธยม Baekwang)
คุณลองรีบดูได้ไหม?
เขาจะเริ่มลาดตระเวนเร็วๆ นี้
สวัสดี
ฉันเป็นน้องใหม่ในคณะกรรมการเตรียมงานเทศกาล
โอ้ใช่.
ก่อนหน้านี้คุณหลับเร็ว
(ครบรอบ 25 ปีโรงเรียนมัธยมแบกวัง เทศกาลแห่งประกาย)
นี่จับแขนฉันไว้สิ ฉันได้รับคุณ.
เอ้ย คุณอาการหนักนะ
คุณสบายดีไหม? คุณไม่รู้สึกเวียนหัวเหรอ?
ทุกคนกลับบ้านไปนอนกันเถอะ
เจอกันที่โรงเรียนตอนเที่ยงนะ
เฮ้. คุณกำลังบอกว่าเราควรกลับบ้านแล้วหน้าตาแบบนี้เหรอ?
เฮ้ ช่างเป็นวิธีที่จะทำให้พ่อแม่ของเรากังวล
นั่นเป็นเรื่องจริง
แก๊งสุนัขจินโด?
ใช่.
พวกคุณรีดไถเงินจากเด็กคนอื่น ทะเลาะวิวาทกัน
บุกเข้าไปในรถเปล่าด้วยกันในสมัยมัธยมต้น
แต่คุณลาออกทั้งหมดเมื่อคุณเริ่มวงดนตรี
และเขาคิดว่าเขาไปจูวี่...
เพราะคุณแจ้งความกับตำรวจเหรอ?
ถูกต้อง.
แต่คุณไม่เคยแจ้งความกับตำรวจเลยเหรอ?
ถูกตัอง. แต่โดจินก็น่าจะรู้เช่นกัน
ว่าฉันไม่ใช่คนที่โทรมา
แล้วทำไมไม่เคลียร์ความเข้าใจผิดล่ะ?
เขาต้องการใครสักคนที่จะระบายความโกรธออกมา นั่นเป็นเหตุผล
สำหรับเขาแล้ว ฉันเป็นคนทรยศอยู่แล้ว
การไม่บุกเข้าไปในรถเปล่ากับเขาไม่ได้ทำให้คุณเป็นคนทรยศ
ยิง. จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาปรากฏตัวในการแสดงของเราและทำให้เกิดเหตุการณ์?
ไม่ต้องกังวล.
เขาอาจจะบ้าบิ่นแต่เขาไม่โง่
เขาไม่สามารถก่อปัญหาได้อย่างแน่นอนในขณะที่เขายังถูกคุมประพฤติ
พระองค์ทรงทราบเรื่องนั้นจากคนทั้งปวง
คุณจะไม่กลับไป...
- สู่วิถีเก่าของคุณใช่ไหม? - อะไร?
เลขที่
คุณไม่มีรอยสักสุนัขจินโดใช่ไหม?
- ไม่ - คุณแน่ใจเหรอ?
เฮ้! ฉันไม่มีรอยสักแบบนั้นจริงๆ
ทำไมคุณไม่ตรวจร่างกายของฉันถ้าคุณไม่เชื่อฉัน?
อะไร ตอนนี้มันคืออะไร?
- เฮ้! - มานี่สิ!
- ดูดี. - คุณคิดอย่างไร?
- มันดูไม่ดีเหรอ? - ใช่.
- ให้ฉันดู. - ที่นี่.
- เพียงแค่กดเพียงครั้งเดียว - โอ้ มันเจ๋งมาก
- ฉันเป็นพ่อของคุณจริงๆเหรอ? - อะไร?
คุณบอกว่าฉันเป็นพ่อของคุณและคุณเป็นลูกของฉัน
คุณบอกว่าคุณรู้อนาคตของฉัน...
และคุณค้นพบวิธีเปลี่ยนแปลงชีวิตของฉัน
นั่นเป็นสาเหตุที่คุณต้องการยกเลิกการซ้อม
คุณรู้ได้อย่างไร?
คุณมาปรากฏตัวได้ยังไง ทั้งที่รู้ว่าฉันจะเจ็บ?
ความจริงคือ...
พ่อของฉันไม่ชอบที่ฉันอยู่ในวงดนตรี
ฉันก็เลยหนีออกจากบ้านในช่วงที่อากาศร้อนอบอ้าว
แต่เรื่องก็คือ
เขารู้วันซ้อมของเรา
ถ้าฉันถูกจับได้เขาจะส่งฉันไปเรียนที่ต่างประเทศ
ฉันจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องโกหกคุณ
ฉันเสียใจ.
- คุณบอกฉันจริงเหรอ? - ใช่มันเป็นความจริง.
- จริงเหรอ? - ใช่จริง ๆ
ฉันรู้แล้ว เอ้ย คุณเกือบทำให้ฉันถูกหลอกแล้ว
พระเจ้าของฉัน
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันเกือบจะตกหลุมรักคำโกหกเช่นนี้
เดี๋ยว. คุณตายไปแล้ว
กล้าดียังไงมาชักจูงเซคยองให้เป็นแบบนั้น?
คุณสัญญากับฉัน...
คุณจะไม่เห็นเธอจนกว่าจะถึงวันเทศกาล!
เฮ้! คุณน้อย...
อะไร
เฮ้ หนังกำลังจะเริ่มแล้ว คุณกำลังจะไปไหน
เฮ้ อึนกยอล!
เฮ้! คุณจะไปไหนเปล่า?
เซกยอง! ฉันรู้ว่าคุณอยู่ข้างใน
ออกมาสักพัก.. ฉันต้องการพูดกับคุณ!
เซกยอง! สักครู่ก็คงทำ
- ชเวเซกยอง! - เงียบๆ ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ!
ฉันเสียใจ.
(วูริมาร์ท)
ฉันผิดคุณครั้งใหญ่
ความจริงก็คือมีบางอย่างที่ฉันบอกคุณไม่ได้...
ไม่ ฉันจะบอกคุณ ฉันแค่จะบอกคุณทุกอย่าง
บอกตามตรงว่าฉันกังวลว่ายี่ชานจะประสบอุบัติเหตุ
ดังนั้นฉัน... ไม่
ฉันรีบเร่งให้การซ้อมถูกยกเลิก
แต่พวกเขาก็มารวมตัวกันเพื่อซ้อมอีกครั้ง
ฉันหมายถึง...
ยังไงก็ขอโทษด้วย
ไปข้างหน้าและตีฉันถ้าคุณต้องการ
ขับไล่ฉันออกไปตามที่คุณต้องการ
ฉันไม่สนใจว่าคุณจะทำอะไรถ้ามันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นได้
ขอแค่อย่าหลบหน้าฉันเลย
ให้โอกาสผมได้ขอโทษคุณเป็นการส่วนตัว...
(ใครเป็นวงดนตรีที่แม่รัก?)
มีบางอย่างที่คุณไม่รู้
ไม่มีอะไรที่ฉันเกลียดไปกว่า...
กว่าจะถูกทิ้ง
ฉันกังวลมากกับอุบัติเหตุของพ่อ...
ว่าฉันปล่อยให้ภารกิจอื่น ๆ ของฉันหลุดลอยไป
ต้องทำให้แม่ยิ้ม...
และให้แน่ใจว่าพ่อกับแม่จะได้อยู่ด้วยกัน
และเพื่อที่จะทำเช่นนั้น ฉันต้องทำให้แน่ใจว่าเซกยองอยู่ห่างจากพ่อ
- และ... - พูดถึงขโมยแมว
ฉันคิดว่าฉันเตะคุณออกไปได้สำเร็จ ฉันผิดหรือเปล่า?
ฉันจะต้องปลดปล่อยแม่จากแม่มดคนนั้นด้วย
ในเมื่อคุณอยู่ที่นี่แล้ว ก็ทำให้ห้องรับแขกว่างเปล่า
รับของแล้วออกไป
ฉันไม่เคยบอกว่าจะย้ายออก
คุณไม่ได้ไปโรงเรียนและไม่ได้กลับบ้านโดยไม่มีคำพูด
ฉันต้องการเหตุผลอื่นที่จะไล่คุณออกหรือไม่?
ฉันแฟกซ์รายละเอียดไปให้ประธานยุนและได้รับอนุญาตล่วงหน้าแล้ว
ฉันบอกคุณแล้ว.
ประธานยุนเป็นนายจ้างของฉัน
ย้ายออก.
ไปอย่างเงียบๆ ในขณะที่ฉันยังคงปฏิบัติต่อคุณเหมือนมนุษย์
ฉันบอกคุณแล้วว่าชุงอาเป็นคนเดียวในครอบครัวนี้...
ที่ฉันห่วงใย
ฉันให้คุณลากออกไปได้ไหม?
คุณเป็นใครถึงบอกให้เขาย้ายออก?
ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับท่านประธาน
คุณมีการเดินทางเพื่อธุรกิจที่ดีหรือไม่?
ควรรอในการศึกษา
ฉันอยากคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว
ครับท่าน.
ตั้งแต่เมื่อไหร่...
คุณเริ่มทำตัวเหมือนคุณเป็นคนสั่งการใช่ไหม?
- นายประธานกรรมการ. - ใครให้อำนาจเช่นนี้แก่คุณ?
ฉันแน่ใจว่าคุณได้ตรวจสอบมันแล้ว
แต่เขาเป็นคนมีบุญคุณไม่มีใครรู้ว่าอยู่ที่ไหน
เพราะเขาคิดว่าคุณอยู่ข้างหลังเขา
เขาเย่อหยิ่งอย่างไม่น่าเชื่อ
ที่สำคัญกว่านั้น ลูกสาวสองคนของคุณก็อาศัยอยู่ที่นี่เช่นกัน
คุณระมัดระวังเสมอเมื่อต้องจ้างคนใหม่
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณจ้างเด็กคนนั้น
บอกชัดเจนว่าอย่าพยายามเปลี่ยนใจ...
เรื่องที่เขาอยู่กับเรา
- นายประธานกรรมการ. - จบการสนทนา!
นายประธาน.
พวกเขาพูดว่า...
เลือดข้นกว่าน้ำ. ฉันหวังว่านั่นไม่ใช่เหตุผลว่าทำไมคุณถึงชอบเขา
ด้วยข้อสังเกตดังกล่าว
คุณดูถูกจูยอบและซังอา...
ขณะเดียวกันก็ทำให้ฉันดูเป็นคนขี้ระแวง
คุณพอใจไหม?
- ยกโทษให้ฉัน? - ฉันกำลังยกเลิกข้อตกลงของเรา
แต่ข้อตกลงยังเหลือเวลาอีกห้าวัน
มันช้าเกินไป เมื่อลงทุน เวลาคือทุกสิ่ง
ท่านเจ้าคุณคงไม่รู้เรื่องนี้
แต่ชองอาเปลี่ยนไปมาก
ภาษามือของเธอพัฒนาขึ้นมาก
และตอนนี้เธอมีเพื่อนมากมาย
เธอได้เรียนรู้ที่จะเปิดใจรับผู้อื่น
และที่สำคัญที่สุด
ตอนนี้เธอยิ้มบ่อยๆ
ฉันคิดว่าคุณลืมเงื่อนไขในข้อตกลงของเรา
คุณสัญญาว่าจะแสดงรอยยิ้มของเธอให้ฉันดู
คุณออกไปทำงานบ่อยมากเพราะไปทำงาน
ฉันจะลืมเรื่องบริษัทและอยู่บ้านทุกวันเลยดีไหม?
ไม่ว่าในกรณีใด สิ่งนี้ไม่ยุติธรรม
หัวหน้ากลุ่มบริษัท...
ไล่พนักงานหนุ่มแบบนี้อย่างผิดๆ...
เลยอยากจะขยายออกไปอีกหนึ่งเดือน
งั้นผมจะต้องรายงานคุณต่อคณะกรรมการแรงงาน...
ยกโทษให้ฉัน? คุณต้องการที่จะขยายมัน?
เราจะยกเลิกข้อตกลงเดิมและขยายออกไปอีกหนึ่งเดือน
อย่างไรก็ตาม ฉันจะปรับเปลี่ยนข้อกำหนดและเงื่อนไข
เงื่อนไขและข้อกำหนด?
ยังไง?
เธอต้องยิ้มให้ฉัน
WHO?
ชุงอา?
ทำไม ไม่คิดว่าจะทำได้เหรอ?
ฉันจะพยายาม.
เอาล่ะ แค่นั้นแหละ. คุณสามารถไปได้
- ท่าน. - ฉันจะไม่ช่วยคุณ
คิดสิ่งต่าง ๆ ด้วยตัวคุณเอง
ฉันอยากให้คุณเห็นมันจริงๆ
เห็นอะไร?
รอยยิ้มของชองอา
เธอมีรอยยิ้มที่สวยมาก
ฉันชอบอันไหนมากกว่าก่อนไปเรียนต่อต่างประเทศ?
ฮา อึน กยอล.
ฉันไม่สงสัยเลยว่าอึนกยอลคือคนที่เธอชอบ
(ฮา อึน กยอล)
ฮา อึน กยอล.
ฉันแน่ใจว่า...
ว่าวันนี้เซคยองจะเลือกอึนกยอล ไม่ใช่ยี่ชาน
วันนี้คุณจะมางานเทศกาลใช่ไหม?
ใช่ ฉันจะอยู่ที่นั่น
ฉันจะไม่ยอมให้แม่ร้องไห้ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ฉันต้องทำทุกวิถีทาง...
เพื่อเอาชนะใจเซคยองก่อนที่เทศกาลจะเริ่มขึ้น
เซกยอง!
วันนี้คุณจะไปงานเทศกาลที่ Baekwang High มั้ย?
ฉันคิดว่าคุณกำลังจะไป
อะไร ทำไมฉันถึงไปที่นั่น?
เห็นได้ชัดว่าคุณกำลังจะไป
ถ้าคุณบอกว่าจะไป
ฉันน่าจะไปกับคุณ
ฉันหมายถึง ฉันไม่สามารถปล่อยให้คุณเดินเข้าไปในถ้ำหมาป่าคนเดียวได้
คุณดูเหมือนไม่สนใจว่าฉันจะอยู่ที่นั่นหรือไม่
คุณหมายความว่าอย่างไร? แล้วฉันหน้าตาเป็นยังไงล่ะ?
คุณดูเหมือนคนนอกรีตที่พยายามอย่างหนัก...
เพื่อให้พอดี
นั่นหมายความว่าอย่างไร? นั่นถือเป็นคำชมเหรอ?
มันหมายความว่าอะไร? เซกยอง.
เซกยอง. ตอบหน่อยได้ไหม
เซคยอง เราคุยกันได้ไหม?
สวัสดีตอนเช้า.
เมื่อกี้คืออะไร? เมื่อกี้เธอใช้ภาษามือหรือเปล่า?
เธอเสียสติไปแล้วเหรอ? จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคนอื่นคิดว่าเธอหูหนวก?
ขอโทษ. ไปได้เลย
มีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างสองคนนี้ใช่ไหม?
คุณต้องรู้อะไรบางอย่าง
ตัวเล็กพวกนั้น... เฮ้!
เซคยอง มาคุยกันเถอะ
ฉันจะบอกคุณทุกอย่าง
ฉันบอกว่าฉันจะบอกความลับของฉันให้คุณฟังเมื่อถึงเวลาอันควร
ฉันจะบอกคุณทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องนี้ตอนนี้
ฉันไม่รู้ว่าคุณจะเชื่อฉันไหม
- แต่จริงๆ แล้วฉัน... - พ่อแม่ของฉันหย่าร้าง
อะไร
และพวกเขาก็ต่อสู้เพื่อฉันตลอดทั้งปี
ฉันคิดว่าพวกเขารักฉัน
แต่ฉันคิดผิด
พวกเขาทั้งสองมีเป้าหมายและวาระการประชุมของตัวเอง
พ่อไม่อยากเป็นเหมือนคนเลวที่ทอดทิ้งลูก
และแม่ของฉันก็ต้องการเครื่องประดับสุดเก๋ที่จะทำให้ชีวิตของเธอเปล่งประกายได้
ฉันเป็นสาวเสร็จแล้ว...
ผู้เป็นที่รักเมื่อจำเป็นหรือมีประโยชน์เท่านั้น
ฉันไม่ต้องการที่จะเป็นถ้วยรางวัล ของโจรสงคราม หรือเครื่องประดับของใครๆ
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันกำลังทำอยู่
- ฉัน... - นี่มันเหมือนกับเกมล่าสัตว์เลย
อะไร
ผู้ชายทุกคนชอบที่จะล่าถ้วยรางวัล
อย่าบอกว่าคุณแตกต่าง
คุณไม่ต่างกันเลย
คุณจะยัดสัตว์ที่คุณจับได้
แขวนไว้บนผนัง และโอ้อวดว่าคุณล่าพวกมันได้อย่างไร
พอเบื่อก็ไม่สนใจ...
ไม่ว่าจะสะสมฝุ่นหรือหายไป
คุณจะละเลยพวกเขา
- เซกยอง. - ยอมแพ้แล้ว
ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณจับฉัน
ไม่อยากถูกยัดไส้และแขวนบนผนังของใครบางคน
ดังนั้น?
คุณจะเลือกอี้ชานไหม?
ทำไมคุณถึงสนใจ?
แล้วอย่ามาเทศกาล..
ถ้าคุณมาคุณต้องเลือกฉัน
หลงทาง.
คุณไม่กล้าบอกฉันว่าจะทำอย่างไร
เฮ้.
คุณกำลังรอฉันอยู่หรือเปล่า?
ทำไม คุณจำเป็นต้องพูดคุยกับฉันเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง?
รู้ยัง วันนี้...
คุณจะเลือกอึนกยอลใช่ไหม?
ไม่ เดิมพันเงินของคุณกับยี่ชาน
มันเป็นเพียงระหว่างคุณและฉัน
จากนี้ไปฉันจะมุ่งความสนใจไปที่ภารกิจของฉันเท่านั้น
ฉันจะคิดถึงแต่ภารกิจเท่านั้น
- แตงโมมาแล้ว! - แตงโม!
- แตงโมหวานสด! - แตงโม!
- แตงโมที่ร้องเพลงเก่ง... - พวกเราร้องเพลงได้ดี!
- และเล่นดนตรีได้ยอดเยี่ยม! - เราเล่นดนตรีได้!
แตงโมอร่อยๆ มาแล้ว!
- อยู่ที่นี่! - อยู่ที่นี่!
เย็นนี้ 17.00 น.
กี่โมง?
- เวลา 17.00 น.! - เวลา 17.00 น.!
อีกที. กี่โมง?
- เวลา 17.00 น.! - เวลา 17.00 น.!
เอาล่ะ. ที่ไหน?
- โรงยิม! - โรงยิม!
มาร่วมชมการแสดงของเราในงานเทศกาล
เอาล่ะ เรา...
มาดูพวกเราแสดงสิ!
พวกเราคือใคร?
- น้ำตาลแตงโม! - น้ำตาลแตงโม!
- สด! - ชีวิต!
- แตงโม! - น้ำตาล!
เราคือ...
- แตงโมซุปเปอร์สตาร์... - แตงโมซุปเปอร์สตาร์...
- น้ำตาล! - น้ำตาล!
- ใช่! สวัสดี! - สวัสดี!
ใช่แล้ว พวกคุณทุกคนควรจะมา!
ทุกคนมาดูพวกเราแสดงสิ
- ฉันขออันหนึ่งด้วยได้ไหม? - ที่นี่.
- แล้วใครจะมาล่ะ? - ฉัน!
รอก่อน ขออนุญาต.
- เอาล่ะ. - ฉันก็อยากได้เหมือนกัน
(ครบรอบ 25 ปีโรงเรียนมัธยมแบกวัง เทศกาลแห่งประกาย)
เซอร์ไพรส์.
คุณมาเร็วมาก
ฉันขอพาคุณเยี่ยมชมโรงเรียนของฉันได้ไหม?
ฉันต้องกลับไปโรงเรียน
จู่ๆ พวกเขาก็ตัดสินใจเปิดชั้นเรียนเสริม
"โรงเรียน?" "ระดับ?"
อ้อเข้าใจแล้ว. คุณต้องกลับไปโรงเรียนเหรอ?
อะไร แล้ว...
ทำไมคุณมาที่นี่เร็วขนาดนี้?
พระเจ้าของฉัน
เอ้ย มันเจ๋งมาก!
นี่สำหรับฉันเหรอ?
มันเป็นของขวัญของฉันให้คุณ
"ของขวัญ?" นั่นคือสิ่งที่มันหมายถึงใช่มั้ย?
คุณทำสิ่งเหล่านี้ให้ฉันเหรอ?
ขอบคุณ ขอบคุณมากจริงๆ
ฉันจะใช้สิ่งนี้อย่างแน่นอนเมื่อฉันแสดงในภายหลัง
แบบนี้.
โอ้ใช่. คุณจะมาดูพวกเราแสดงทีหลังใช่ไหม?
คุณจะมาชมการแสดงของฉันใช่ไหม?
ไม่ ฉันจะไม่อยู่ที่นั่น
คุณต้องมา.
มาปรบมือแบบนี้...
ทำเช่นนี้.
เลขที่
วันนี้ฉันไม่สามารถกระพริบตาเหมือนคุณ
แล้วพบกันใหม่
ดีใจที่ได้รู้จักคุณ ยี่ชาน
ขอให้โชคดีกับผลงานของคุณ
และ...
ฉันหวังว่าคุณจะชนะ
(ซื้อของที่ระลึกน้ำตาลแตงโม)
(ขายของที่ระลึกเลือกโดย Choi Se Gyeong)
เฮ้ ฉันบอกให้คุณใส่รูปอึนกยอลไว้ข้างหน้า
ไม่รู้ว่าจะขายของยังไง?
มันเหมือนกับเหยื่อล่อนะเจ้าโง่
- เพื่อให้สาวๆ เปิดกระเป๋าสตางค์ได้ - สวัสดี.
เขาเป็นเหมือนตัวแทนของความสดชื่น
อะไรก็ตาม. วางสิ่งเหล่านี้ออกไป
ฉันจะบริจาคสิ่งเหล่านี้ให้กับชมรมถ่ายภาพวิญญาณ
- เฮ้ คุณอยู่ที่นี่ - ใช่.
ขอโทษ. การทำความสะอาดใช้เวลานานกว่าที่คิด
อีชานอยู่ไหน?
เอ้ย ฉันเป็นที่นิยมมาก
ทุกคนกำลังมองหาฉัน ไม่ว่าฉันจะไปที่ไหนก็ตาม
เฮ้ เรายุ่งมาก คุณเคยไปที่ไหน?
ฉันต้องแวะที่ห้องทำงานไม้เพื่อทำอะไรบางอย่าง
- คุณทำอะไร? - ลองและค้นหามัน
เอ้ย มันเจ๋งมาก คุณได้สิ่งนี้มาจากไหน?
เฮ้ ฉันไม่รู้
ชองอามอบมันให้ฉันแล้วจากไป
แม่... ฉันหมายถึงว่าชุงอาอยู่ที่นี่เหรอ?
ใช่. เธอเป็นมืออาชีพมาก
ดู? เธอดูแลฟรอนต์แมนเป็นอย่างดี
ฉันควรทำอย่างไรดี? ฉันยังไม่ได้คืนดีกับเซคยองด้วยซ้ำ
ทำไมคุณไม่พาเธอมาที่นี่? ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่คนเดียว?
เธอต้องกลับไปที่ชั้นเรียนของเธอ เธอจะกลับมาหลังเลิกเรียน
เธอมีชั้นเรียนเหรอ?
ไม่นะ. ข่าวลือนั้นเป็นเรื่องจริง
ข่าวลือ? ข่าวลืออะไร?
Seowon Arts High มีชื่อเสียงในด้านการทำเช่นนี้
จู่ๆ พวกเขาก็เปิดเรียนเสริม...
เมื่อใดก็ตามที่มีงานเทศกาลของโรงเรียนในพื้นที่
- ทำไม? - คุณคิดอย่างไร?
การตื่นเต้นกับเทศกาลต่างๆ อาจส่งผลเสีย...
คะแนนของนักเรียน
และพวกเขาไม่อยากให้นักเรียนออกเดทและก่อปัญหา
อะไร นั่นหมายความว่าเซกยองอาจจะไม่รอดใช่ไหม?
เฮ้ นักเรียนตัวอย่างอย่าง Se Gyeong จะไม่โดดชั้นเรียนเสริมของเธอแน่นอน
คุณงี่เง่า
ไม่น่าแปลกใจเลย...
ฉันไม่เห็นใครใส่ชุดนักเรียนโรงเรียน Seowon Arts High เลย
เราถึงวาระแล้ว เราล้มเหลว
เอ้ย เราควรทำอย่างไรดี?
เราจำเป็นต้องขายทุกอย่างที่นี่เพื่อครอบคลุมต้นทุนของเรา
ไม่เป็นไรนะเพื่อนๆ
อย่างที่ฟรอนต์แมนของเรากล่าวไว้ว่า
“ถ้าดันกำแพงจะกลายเป็นสะพาน ถ้าล้ม...”
โอ้ ชเวเซกยองมาแล้ว!
- อะไร? ชเวเซกยอง? - อะไร?
- พระเจ้า! - เซคยอง!
- เอาน่า เร็วเข้า! - เซคยอง!
- พุทโธ่. - นั่นเธอ.
- เฮ้ นั่นคือชเวเซกยอง - เธอสวยจริงๆ.
- พระเจ้าของฉัน - เธอสวยมาก.
ล้มตรงไหน...
คุณจะพบกับขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่!
เซคยอง คุณมาแล้ว
แน่นอน ฉันสัญญากับคุณว่าฉันจะ
- พระเจ้าของฉัน - พุทโธ่.
เซคยอง เราคุยกันได้ไหม?
เพียงเพื่อให้คุณรู้ว่าสิ่งนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการเดิมพัน
คุณควรทำงานได้ดีกับผลงานของคุณในวันนี้
แน่นอน. คุณคงรู้ว่าการแสดงนี้เพื่อใคร
- เฮ้. - โอ้ใช่.
เรายังมีเวลาอีกมาก ฉันขอพาคุณไปดูโรงเรียนหน่อยได้ไหม?
- แน่นอน! - หรือต้องการชมบูธของเรา?
ให้ฉันเยี่ยมชมโรงเรียนของคุณก่อน ...
ฉันจะให้คุณทัวร์ ให้เวลาฉันสักครู่...
จริงๆ แล้ว ฉันอยากจะลองดูบูธของคุณก่อน
ไปกันเถอะ. อยู่ไหนมาจู?
ปฏิบัติตามฉัน!
ไปกันเถอะ!
- ไปกันเถอะ! - ไปกันเถอะ!
นี่คือที่นี่
นี่คือบูธของคุณ มันดูดี.
พวกคุณทำได้ดีมาก
ดูสิเซกยอง
ฉันแสดงรูปภาพที่คุณถ่าย
ฉันเห็น. แต่พวกคุณไม่ได้ขายสักอันเดียว
ฉันขอเป็นลูกค้ารายแรกของคุณได้ไหม?
- จริงหรือ? - ใช่.
เดี๋ยว.
มาดูกัน. ก่อนอื่นฉันต้องการรูปถ่ายของมาจู
ใช่!
ต่อด้วยเซบอม
ฮยอน ยูล.
(ลีซีกุก)
ซีกุก.
(ฮายีชาน)
และอี้ชานผู้น่ารักของฉัน
(ฮา อึน กยอล)
เอาล่ะที่จะทำ ฉันขอเสื้อยืดด้วยได้ไหม
คุณต้องการเสื้อยืดไหม? ตกลง.
นี่มันคือ.
ที่นี่.
- มันจะดูดีกับฉันใช่ไหม? - แน่นอน!
นั่นเป็นสิ่งที่ได้รับ จะถามทำไมล่ะ?
- พุทโธ่. - ปรบมือ!
ฉันก็อยากได้เหมือนกัน!
เอาล่ะ ขนาดไหน?
- ตกลง. - ฉันก็ต้องการเหมือนกัน!
ใช่!
เซกยอง!
- สวัสดี. - สวัสดี. คุณรู้...
คุณช่วยมาเล่นเกมที่สโมสรของฉันจัดหน่อยได้ไหม?
เป็นเกมที่โด่งดังที่สุดในเทศกาล มาเล่นกัน...
- ไม่ - ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?
เธอเป็นนักเล่นเชลโล เกิดอะไรขึ้นถ้าเธอเจ็บมือของเธอ?
ไม่นะ ยี่ชาน มันฟังดูสนุก มาเล่นด้วยกัน
- เราจะ? - ใช่.
พวกเราทุกคนควรทำมันด้วยกัน พูดว่าอะไรนะ?
- เราจะ? - แน่นอน.
รอก่อน
คนหนึ่งควรอยู่และดูแลบูธ ใครจะอยู่?
- ชเวเซกยอง! - ชเวเซกยอง!
อึนกยอล.
ที่นี่เป็นยังไงบ้าง?
คนอื่นๆ อยู่ที่ไหน?
อะไร
เฝ้าบูธให้ฉันด้วย
อะไร คุณกำลังจะไปไหน
ทุกสายตาจับจ้องมาที่เราแล้ว! นี่คือการแข่งขันแห่งศตวรรษ
มันเกิดขึ้นแล้ววันนี้!
ศัตรูสาบานพบกันบนสะพานท่อนเดียว
รอบที่สี่! เรอของคุณหลังจากดื่มโซดาลง!
ปรบมือทุกคน!
คุณได้รับหนึ่งนาที
คุณพร้อมไหม?
คุณพร้อมไหม? รอ.
เริ่ม!
- ชเวเซกยอง! - ชเวเซกยอง!
- ชเวเซกยอง! - เจ็ด หก
- ชเวเซกยอง! - ห้า สี่ สาม สอง
- ชเวเซกยอง! - หนึ่ง. ทีมคุณแพ้แล้ว!
- ชเวเซกยอง! - ชเวเซกยอง!
รอบที่ห้า!
ใครสามารถสร้างฟองสบู่ที่ใหญ่ที่สุดได้?
เอาล่ะ. เตรียมตัวให้พร้อมและเริ่มได้เลย!
ไป!
- เยี่ยมเลย แค่นั้นแหละ. - ทำต่อไป.
- พุทโธ่! - พระเจ้า!
เงียบลง!
(เทศกาลประกายของโรงเรียนมัธยม Baekwang)
กรุณาเงียบลงหน่อย
ไม่มีการพูดคุย
- เงียบๆ. - ขอโทษ.
รออย่างเป็นระเบียบ
นั่งพัก
เซกยอง.
ฉันบอกว่าเราควรไปด้วยกันแต่เธอจากไปโดยไม่มีฉัน
คุณจะทำร้ายความรู้สึกของฉันแบบนี้ต่อไปไหม?
คุณเป็นลูกสาวของประธานหญิง
ฉันควรจะหลอกให้คุณโดดเรียนกับฉันไหม?
นั่นคือประเด็นของฉัน
ฉันโดดเรียนเสริมและมาที่นี่เพราะคุณ
แต่คุณไม่มีความสุขเลยที่เจอฉัน
ฉันถามคุณเกี่ยวกับสไตล์ของฉันก่อนหน้านี้ แต่คุณเพิกเฉยต่อฉัน
คุณมีสไตล์ดังนั้นคุณไม่สนใจว่าฉันดูเป็นอย่างไร?
ฉันคิดว่าเราอยู่ใกล้กว่านี้!
ที่คาดผมนั่นไม่เหมาะกับคุณ
- อะไร? - ฉันคิดว่าคุณเป็น Cool Summer
สีสันสดใสเช่นนี้แย่ที่สุดสำหรับผู้ที่ใช้โทนสี Cool Summer
คุณควรเลือกโทนสีที่ไม่ออกเสียงหรือสีม่วง
“ฤดูร้อนเหรอ?”
“วีวี่...” อะไรนะ?
เฮ้.
หุบปากแล้วเตรียมตัวไปสนุกไปกับการแสดงกันดีกว่า
เฮ้ มันจะการแสดงง่อยอยู่แล้ว
วงดนตรีรวมตัวกันในนาทีสุดท้าย
มันจะดูเหมือนเป็นการแสดงความสามารถของเด็กๆ
(การแสดงเปิดตัวแตงโมชูการ์)
ฉันสามารถทำได้ ใช่.
ลูกชาย.
มันคืออะไร? คุณกังวลแล้วหรือยัง?
ยี่ชาน.
อะไร ฉันจะไปซื้อยาสงบสติอารมณ์ให้คุณไหม?
วันนี้ฉันจะไม่ง่ายกับคุณ
คุณคิดว่าคุณเป็นคนเดียวเหรอ?
เฮ้ ฉันมีอันหนึ่งเหมือนกัน
หยุดทำตัวเท่ได้แล้ว
พวกเขาจะโทรหาสแตนด์บายภายในสามนาที พวกคุณพร้อมหรือยัง?
แน่นอน. เอาล่ะพี่น้อง
- คุณสามารถทำงานได้ดีใช่ไหม? - ใช่. ฉันทำงานได้ดีเสมอ
คุณด้วย?
ทุกครั้งที่ทำผิด ฟันจะหลุดสามซี่
อีกไม่นานคุณจะได้ฟันปลอม ยี่ชาน
เอาล่ะ.
พวกเราคือใคร?
- น้ำตาลแตงโม! - น้ำตาลแตงโม!
วีว่า!
- ชีวิต! - ชีวิต!
แตงโม!
- น้ำตาล! - น้ำตาล!
- ไปกันเถอะ! - ไปกันเถอะ!
ใบหน้าของคุณ
ชื่อของคุณ
เรื่องราวของคุณ
และฉันก็เหลือ
กลอง!
เบส!
กีตาร์!
เปียโน!
มันยังไม่เพียงพอ
วิธีที่คุณมองมาที่ฉัน
เหมือนความรักที่กระจัดกระจายไปทั่วโลก
ทุกสิ่งล้วนไม่แน่นอนในตอนนั้น
เมื่อเวลาผ่านไป
เราคงจะลืมสิ่งต่างๆ
แต่ตอนนี้ฉันกำลังจะจากไป
เงาของคุณอยู่ข้างหลัง
ฉันไม่เคยบอกคุณว่าฉันรักคุณ
แม้ว่าตอนนี้ฉันจะเสียใจก็ตาม
คำสารภาพล่าช้าของคุณ
ฉันจะทิ้งคำสารภาพนั้นไว้เบื้องหลัง
ทุกคนลุกขึ้น!
ใบหน้าของคุณ ชื่อของคุณ
เรื่องราวของคุณและวันเวลาอันแสนหวานของฉัน
อาจดูเหมือนว่าความรักนี้เป็นจริง
แต่ฉันก็ไม่เหลืออะไรนอกจากการจากลา
อัศจรรย์! พระเจ้าของฉัน
เขาเป็นคนดีมาก
เดี๋ยว. ฮา อึน กยอล ผู้ชายคนนั้น...
ไม่ใช่เขาเหรอ?
คนที่มีเซสชั่นแจมกับวงดนตรีของจีฮวาน
ใครทำอะไร?
สองคนนั้น
กับวงดนตรีของจีฮวาน
พ่อ...
ไม่ ฉันหมายถึง... จีฮวานอยู่ในวงดนตรีเหรอ?
เฮ้ อะไรกับคุณ?
คุณมากับฉันตอนที่ฉันไป Myeongse Outdoor Theatre
เพื่อดูวงดนตรีของจีฮวานแสดง คุณจำไม่ได้เหรอ?
ใช่แล้ว เขาเอง
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ฉันคิดว่าเขาดูคุ้นเคยมาก
เซกยอง. คุณรู้ใช่ไหม?
คุณกำลังจะไปไหน คุณจะไปห้องน้ำหรือเปล่า?
ข้างนอกสดใส.
เดินเร็ว
ตอนเช้า
ทุกคนคือ
ฮัมเพลงกัน
รอวันฟ้าใส
ด้วยหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น
ทางข้าม
สายตาที่เต็มไปด้วยความรักเต็มถนน
- เฮ้! - เฮ้!
ฉันบอกคุณหรือเปล่าว่ารักครั้งแรกของฉันอยู่ในวงดนตรี?
นักดนตรีคือพ่อเหรอ?
เห็นไหมรักครั้งแรกของฉัน...
เขาร่าเริงสดใสเหมือนแสงแดด
เขาดูไม่แยแสและเย็นชาเป็นครั้งคราว
แต่เขาใจดี
(คุณคือเพลงของฉัน)
และเขารักฉันเพียงคนเดียวเสมอ
ดูสิ ช่างเป็นสุนัขที่หล่อจริงๆ
นี่จะไม่เผ็ดใช่ไหม?
มันดูเผ็ด
ฉันจะลอง.
ไม่เผ็ดเหรอ?
โอ้ใช่แล้ว เขากินอาหารรสเผ็ดได้ดีมาก
- มันไม่เผ็ดเลย. - ไม่เผ็ดเหรอ?
ลองมัน.
ฉันไม่สามารถจัดการกับอาหารรสเผ็ดได้
โอ้เอ้ย.
- โอวพระเจ้า. - พระเจ้าของฉัน
- คุณหล่อ. - โอวพระเจ้า.
เขาจะหล่อขนาดนี้ได้ยังไง?
- เขาหล่อ. - เขาหล่อ.
อะไร
- ความดีของฉัน. - เขาน่ารักขนาดไหน?
เขาเจ๋งมาก
ฉันไม่รู้ว่าฉันยังเด็กเมื่อไร
เพราะเราเป็นเหมือนพี่น้องกัน
แต่...
คุณเป็นผู้หญิงที่สวย
และฉันก็มีความสุข
คุณเป็นเหมือนฝนที่ต้องการมาก
คุณเป็นเหมือนฝนที่ต้องการมากสำหรับหัวใจที่แห้งแล้งของฉัน
เธอเป็นเหมือนกลิ่นแห่งรุ่งอรุณที่ถูกลืมเลือน
ฉันมั่นใจว่าเขาคือคนนั้น...
ในเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ
วันนั้นเขาขับกล่อมฉัน...
ในงานเทศกาล
เขาเป็นพ่อของฉันเหรอ?
รักแรกของคุณคือพ่อของฉันเมื่อตอนที่เขายังเด็ก?
เซกยอง.
รู้จักฉันไหม?
ฉันเสียใจ. ฉันคิดผิด
ใช้ได้.
นั่นยอดเยี่ยมมาก
(เทศกาลประกายของโรงเรียนมัธยม Baekwang)
พวกคุณสนุกกันไหม?
- ใช่. - ใช่.
ฉันไม่ได้ยินคุณ
พูดให้ดังกว่านี้!
พวกคุณสนุกกันไหม?
- ใช่. - ใช่.
ขอบคุณ
จะถวายเพลงสุดท้าย...
ถึงผู้หญิง
ฉันกำลังไป...
ที่จะร้องเพลงนี้...
สำหรับผู้หญิงที่ทำให้วงดนตรีของเราเป็นไปได้
มันคือ "The Magic Castle" ของ The Classic
สาปมัน
(เทศกาลประกายของโรงเรียนมัธยม Baekwang)
เมื่อฉันมองดูพระอาทิตย์อัสดงที่แต่งแต้มด้วยสีแดง
สีหน้าเศร้าของคุณเข้ามาในใจฉัน
ฉันก้มหัวและน้ำตาก็ไหลลงมา
ไม่มีอะไรที่ฉันสามารถพูดได้
แต่ความจริงก็คือฉันรักคุณ
คุณคือโลกของฉัน
ฉันกำลังกรีดร้องไปทั่วโลก
แต่พระอาทิตย์อัสดงก็แผดเผาอย่างเงียบๆ
(น้ำตาลแตงโม)
- ฉันขอลายเซ็นของคุณได้ไหม? - เอ้ย
- คุณชื่ออะไร? - เฮอิน.
- ขอโทษ? - เฮอิน.
เฮอิน.
แล้ว...
คุณกำลังจะไปไหน มีอาฟเตอร์ปาร์ตี้
เซ็นลายเซ็นให้ฉันก่อนออกเดินทาง
เพียงแค่สำหรับฉัน.
- มันแย่ของฉัน. - เลขที่.
- สด. - ชีวิต.
- แตงโม - น้ำตาล.
ดู. โต๊ะก็ดูสวยงามมาก...
เมื่อคุณสั่งอาหารในปริมาณที่เหมาะสมสำหรับคุณ
มีอะไรอีกที่คุณต้องการอีกไหม?
ขอฟรีเกี๊ยวทอดอีกสักจาน
ฉันเลี้ยงวัวได้ แต่ฉันเลี้ยงเธอไม่ได้
ขออาหารทะเลและผักกับซอสมัสตาร์ดอีกหนึ่งรายการ
- พุทโธ่. - พุทโธ่.
วันนี้ฉันจะเลี้ยงวัว
บอกเลยว่าโชคดีสุดๆ
คุณจะรวยแน่นอน
ให้ผัดซีฟู้ดและเนื้อวัวด้วย
- โอ้มาจู - โอ้มาจู
อาหารทะเลและผักพร้อมมัสตาร์ดและอาหารทะเลผัดและเนื้อวัว
- มาเริ่มกันเลย - มาทำกันเถอะ.
ตอนนี้คุณกินบะหมี่ได้จริงเหรอ?
คุณไม่คิดว่ามีบางอย่างขัดข้องระหว่างการแสดงในวันนี้ใช่ไหม?
ใช้ได้.
เราแพ้เดิมพันแต่ก็ทำผลงานได้สำเร็จ
ใช่. เซคยองมีน้ำใจมาก
เธอไม่ได้ปฏิเสธคุณ...
หน้าโรงเรียนทั้งหมด
"ปฏิเสธ?" WHO?
คุณ.
เธอไม่ได้ปฏิเสธฉัน
ใจดีเซกยองจบแบบปลายเปิด...
ด้วยสติปัญญาของซาโลมอน
เพราะเธอไม่อยากเลือกเราคนหนึ่งและทำร้ายอีกคนหนึ่ง
เพราะเธอไม่อยากให้เรายุบวง
นั่นคือสิ่งที่เธอเป็น
เธอเป็นคนชอบธรรมและภักดี
ฉันคิดว่ามันเป็นเพลงธีมการ์ตูนหรืออะไรสักอย่าง
ตอนนี้คุณทำเสร็จแล้วหรือยัง?
ตอนนี้มาซดบะหมี่กันเถอะ
ฟังดูดี.
คุณหมายความว่ายังไง ฉันทำเสร็จแล้ว คุณฟังก์?
ชังอาไม่อยู่ที่นี่
- โอ้ใช่. - จุงอา?
"โอ้ใช่?"
เอ้ย
ไอ้พวกไม่ซื่อสัตย์พวกนี้
คุณแค่อยากจะกินแม้ในขณะที่เพื่อนร่วมงานของคุณ...
ที่อยู่เคียงข้างเรามาตลอดไม่อยู่ที่นี่แล้ว
คุณไม่ได้ดีไปกว่าสัตว์
เราพบกันสักครู่ได้ไหม?
คุณเป็นผู้ตัดสินใจเวลาและสถานที่
ทำไมคุณไม่ตอบ?
คุณยังไม่ถึงบ้านเหรอ?
แฟกซ์เสียหรือไม่?
(คุณไม่สบายหรือเปล่า?)
คุณไม่สบายเหรอ?
บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นได้อย่างไร?
ฉันจะไปหน้าบ้านคุณภายใน 30 นาที
เราพบกันสักครู่ได้ไหม?
ฉันจะรอจนกว่าคุณจะออกมา
สวัสดี.
คุณกำลังจะไปไหน
ทำไมวันนี้ไม่มาดูการแสดงของเราล่ะ?
ฉันกำลังรอ.
ฉันหูหนวก.
ฉันรู้.
ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย
ฉันรู้.
ทำไมตอนนั้นคุณถึงชวนฉันมาล่ะ?
เชิญ? ทำไมฉันถึงชวนคุณ?
- แน่นอน นั่นคือ... - ล้อเลียนฉันเหรอ?
เพื่อให้ฉันเป็นปรากฏการณ์?
- เพราะคุณสงสารฉันเหรอ? - อะไร?
เพื่อแสดงว่าคุณมีเพื่อนพิการและหน้าตาดี?
“คุณมันแย่ แต่พวกเราก็สนุกกันแบบนี้”
อยากอวดแบบนี้ไหม?
รอ. มันเร็วเกินไป
เดี๋ยว.
โอ้.
ดนตรีไม่ใช่สิ่งที่คุณฟังเพียงหู
ดนตรีคือสิ่งที่คุณสัมผัสได้ด้วยตา
จิตใจ,
และหัวใจ
อย่าพยายามทำตัวเจ๋งๆ
มันทำให้ฉันรังเกียจ
คุณทำเสร็จแล้วใช่ไหม?
แล้วทำไมคุณถึงช่วยวงของเรา...
เลขที่
ทำไมคุณถึงช่วยฉันมาตลอด?
ทำไมคุณถึงอยากเป็นเพื่อน?
ทำไม...
คุณพูดว่า...
คุณชอบฉันเหรอ?
ฉันเดาว่าฉันจะไม่ล่องหนอีกต่อไป
ฉันมาทำอะไรที่หน้าบ้านคุณ?
ฉันก็กังวล...
เหตุใดคุณจึงรีบออกจากหอประชุมระหว่างการแสดง
และฉันพยายามหาวิธีที่จะทำให้คุณยกโทษให้ฉัน
ฉันคิดว่าฉันเพิ่งพบวิธีแก้ปัญหาสำหรับปัญหาที่สองของฉัน
ความกังวลที่ใหญ่ที่สุดของฉันคือ...
กำลังคิดอยู่ว่าจะขอโทษยังไง...
เพื่อรับการอภัยของคุณ
ฉันกำลังคิดอยู่ และนี่คือวิธีที่ดีที่สุด
ฉันเสียใจ.
มันเป็นความผิดของฉัน
กรุณายกโทษให้ฉัน.
ฉันควรจะบอกคุณว่าฉันทำอะไรผิด?
ฉันเสียใจ.
ฉันคิดผิด
คุณดูถูกฉัน เกลียดฉัน และแสดงความเกลียดชังฉัน
คุณดึง trifecta ขณะที่ปฏิบัติต่อฉันราวกับว่าฉันล่องหน
คุณเปลี่ยนกลยุทธ์ของคุณหรือไม่?
ขอโทษเหมือนไม่เคยเจอกันเลยเหรอ?
ยังไงก็ขอโทษด้วย
คุณจะไม่มีวันได้พบฉันอีก
ลาก่อน.
เฮ้ ฉันขอโทษจากก้นบึ้งของหัวใจ
โปรด!
ทิ้งฉันไว้คนเดียวไม่ได้เหรอ?
ฉันมีเรื่องมากมายในใจจนสมองจะระเบิด
ฉันไม่สามารถแม้แต่จะเริ่มคิดว่าตัวเองเสียเวลาและพลังงานไปได้อย่างไร
ไม่มีทางรู้ได้เลย...
สิ่งที่ฉันพบคือความจริง...
หรือความเข้าใจผิด นี่มันทำให้ฉันบ้า
ดังนั้นฉันขอให้คุณอย่าซับซ้อนกว่านี้
บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นได้อย่างไร?
เลขที่
แม้ว่ามันจะเกิดขึ้น มันก็ไม่ใช่เรื่องของคุณ
เฮ้ ชเวเซกยอง
ฉันจะไม่เลือกใครเลย ตอนนี้คุณมีความสุขไหม?
ฉันจะไม่เลือกทั้งคุณและยี่ชาน
นั่นเป็นเหตุผลที่คุณอยู่ที่นี่
คุณกังวลว่าฉันอาจเลือกยี่ชาน
ทำไมคุณถึงทำให้ฉันกลายเป็นคนเลว?
ฉันมาเพราะฉันเป็นห่วงคุณ
ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน!
คุณและฉันจะไม่ต้องพบกันอีก
คุณและฉันคือ...
จากสองโลกที่แตกต่างกันตั้งแต่แรก
ฉันจะไปตรวจสอบ
ฉันจะไปพบพวกเขาด้วยตนเองและตรวจสอบ
สวัสดี
(เครื่องดนตรีที่ใช้แล้ว)
(คืนสีขาว)
ที่นี่.
คุณมาทำอะไรที่นี่คนเดียว?
ฉันเพียงแค่...
ชอบเพลง
นี่เป็นเพลงที่สมบูรณ์แบบที่จะหลอกล่อผู้หญิงด้วย
คุณก็ลองแล้ว
เอ้ยไม่มีทาง
เพลงนี้เกี่ยวกับพ่อที่สูญเสียลูกชายไป
ฉันจะไม่ร้องเพลงนี้เพียงเพื่อล่อลวงผู้หญิง
อย่าด่วนสรุป..
ไม่รู้ว่าจะมีโชคลาภหรือเปล่า
แต่ดูจากหน้าตาแล้ว ฉันไม่มีลูกเลย
(คืนสีขาว)
ถามฉัน.
ถามคุณว่าอะไร?
ถามหน้าคุณว่าอะไร..
มันเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
ฉันหูฝาดไปหมด ถามฉัน.
แน่นอนว่ามันอาจจะเกี่ยวกับเพื่อนของคุณ ไม่ใช่คุณ
ฉันมีภารกิจที่ต้องทำให้สำเร็จ
ฉันต้องทำภารกิจให้สำเร็จแม้ว่าฉันจะต้องเสี่ยงชีวิตก็ตาม
ฉันบอกแล้วไงว่าฉันรับประกันไม่ได้...
ทางออกที่ชาญฉลาดใช่ไหม?
ฉันต้องได้รับเลือกจากผู้หญิงคนหนึ่ง...
ซึ่งอยู่นอกลีกของฉันมาก นั่นคือภารกิจ
ดูเหมือนเธอจะเลือกผู้ชายอีกคน
ดังนั้นมันจึงยากจริงๆ
- คุณล้มเหลวในภารกิจหรือไม่? - ไม่ ฉันทำภารกิจสำเร็จแล้ว
เลขที่
มันเพิ่งเกิดขึ้นอย่างนั้น
คุณหมายความว่าอย่างไร? เธอเลือกคุณมากกว่าเขาเหรอ?
ไม่ เธอบอกว่าเธอจะไม่เลือกใครเลย
เอ้ย นั่นก็แปลกนะ
ถูกต้อง?
ยังไงก็ตาม คุณก็ทำภารกิจสำเร็จแล้ว
แต่คุณไม่มีความสุข
ฉันไม่แน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนั้น
รู้สึกราวกับว่าฉันกลืนอะไรผิดไป
มันน่าหงุดหงิด
เมื่อฉันฝืนตัวเองให้กลืนมันลงไป มันก็แสบ
มันปวดเมื่อย
- นั่นคือความรัก - อะไร?
รอ. อย่าบอกฉันว่าเธอคือรักแรกของคุณ
กัส อย่าแกล้งฉันนะ
เธอและฉันไม่สามารถลงเอยด้วยกันได้
ความรักไม่มีขีดจำกัด
มี.
ฉันไม่สามารถเอาชนะช่องว่างอายุ 28 ปีได้
เอ้ย พุทโธ่.
อายุห่างกัน 28 ปี?
นั่นอาจจะยาก
ใช้ได้. เรื่องแบบนั้นสามารถเกิดขึ้นได้ในวัยเยาว์ของคุณ
ความยังไม่บรรลุนิติภาวะไม่สามารถเป็นข้อแก้ตัวสำหรับการกระทำของฉันได้
คุณจะจบลงด้วยการเขียนเนื้อเพลงที่ยอดเยี่ยมสำหรับเพลง
ช่างเป็นดวงจันทร์ที่สวยงาม
นี่เป็นค่ำคืนที่สมบูรณ์แบบที่จะทำให้หัวใจสลาย
เทศกาลสิ้นสุดลงแล้ว
อย่ามาพบฉันอีกเลย
คุณและฉันอาศัยอยู่ในโลกที่แตกต่างกันอย่างไรก็ตาม
- มีอะไรผิดปกติกับเธอ? - ฉันไม่รู้.
เอ้ย อย่างจริงจัง.
เซคยองทำตัวเหมือนเป็นคนละคนเมื่อเร็ว ๆ นี้
การไปอเมริกาไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกับการนั่งรถบัสในตัวเมือง
เธอปฏิบัติต่อมันราวกับว่าเธอกำลังจะไปที่ร้านหัวมุม
เธอพูดว่า "ฉันจะไปอเมริกา บาย"
ใครๆ ก็สามารถทำเช่นนั้นได้อย่างไร?
ไม่ ตอนนี้ฉันกำลังจริงจังอยู่
เธอบอกว่าเธอกำลังจะไปอเมริกาตอนนี้
ฉันเพิ่งคุยกับเธอทางโทรศัพท์ นี่คือใคร?
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
เซกยองจะไปไหน?
คุณต้องมีความปรารถนาที่จะตายอย่างจริงจัง สาปมัน
สหรัฐ!
ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน!
คุณและฉันจะไม่ต้องพบกันอีก
คุณและฉันคือ...
จากสองโลกที่แตกต่างกันตั้งแต่แรก
แท็กซี่!
คุณชอบฉันไหม?
ซื่อสัตย์กับฉัน
ใช่ฉันหรือ? หรือจะเป็นยี่ชาน?
แท็กซี่!
ฉันพนันได้เลยว่าคุณไม่เคยออกเดท
คุณไม่เคยเดทใช่ไหม? ฉันรู้แล้ว!
ดูสิคุณไม่เคยเดทเลย
แท็กซี่!
(ทางเข้า)
คุณไม่สามารถเข้าไปที่นั่นได้!
(สนามบินนานาชาติกิมโป)
(ขาออกระหว่างประเทศ)
ทำไมคุณถึงร้องไห้อยู่ที่นี่คนเดียว? เธอหักอกฉัน.
ฉันไม่รู้จะกลับไปยังไง
ฉันต้องตรวจสอบบางอย่างกับพ่อแม่ของฉัน
ฉันมีคำถามสำหรับพวกเขาด้วย
ฉันคิดว่าฉันจะสามารถกลับไปได้อย่างง่ายดายเหมือนที่ฉันมาที่นี่
แต่ฉันไม่สามารถหาทางกลับได้
ฉันยังคิดที่จะไม่กลับไป
แต่ตอนนี้ฉันไม่สามารถกลับไปได้แม้ว่าฉันต้องการก็ตาม
ฉันควรทำอย่างไรดี?
จะเป็นอย่างไรหากฉันไม่สามารถกลับไปตลอดชีวิตที่เหลือได้?
ฉันจะช่วยคุณ.
ยังไง?
คุณจะช่วยฉันได้อย่างไร?
ฉันจะทำให้มันทำงาน
ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยคุณหาทางกลับ
แต่ขออยู่ที่นี่กับฉันตอนนี้ก่อน
อยู่กับฉัน.
คุณบอกว่าเรามาจากสองโลกที่แตกต่างกันใช่ไหม?
แต่ฉันไม่สนใจ
ฉันไม่สนใจว่าคุณจะเป็นผู้หญิงวัยกลางคนหรือไม่
ฉันไม่สนใจว่าคุณจะกลายร่างเป็นซอมบี้หรือไม่
นั่นเป็นเหตุผลที่เราควร...
อยู่ด้วยกัน.
ดูเหมือนว่าในที่สุดคุณก็พบผู้ช่วยของคุณแล้ว
ฉันหวังว่ามันจะไม่สายเกินไป
(ขอขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับพัคโฮซานและรยูจิน)
(แตงโมวิบวับ)
เราจะเขียนเพลงยังไงในหนึ่งเดือน?
แล้วการร้องเพลงหนึ่งวันล่ะ?
เราตัดสินใจเลือกธีมเพลงของเราได้
เราก็สามารถผูกพันกันเป็นวงดนตรีได้เช่นกัน
การเดินทางของคุณใกล้จะสิ้นสุดแล้ว
เมื่อเราพบกันโดยบังเอิญฉันชอบที่คุณเป็นคนซื่อสัตย์
นั่นคือฉันจริงๆ! ฉันจริงจัง!
แล้วยุนชองอาล่ะ?
คุณไม่สนใจว่าเธอจะไม่มางานเทศกาล
ดูเหมือนคุณไม่กังวลว่าเธอจะไม่มาสถานที่พักผ่อน
ปัญหาของคุณคืออะไร?
เมื่อชีวิตของคุณกลับมาเปล่งประกายอีกครั้งได้ด้วยตัวเอง
ฉันหวังว่ามันจะส่องแสงแวววาวให้มากที่สุด...
เพราะฉันมีเวลาอยู่กับฉันไม่มาก
ฉีกและซิงค์อีกครั้งโดย YoungJedi