(บางคน)
(ชอย ฮยอน อุค)
(ซอล อิน อา)
(ชิน อึน ซู)
(แตงโมวิบวับ)
(ผู้สนับสนุนการผลิต)
(กระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว สกอ.)
(ทุกคน องค์กร สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมด...)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ)
(ทีมงานดูแลความปลอดภัยของนักแสดงเด็กในการถ่ายทำละครเรื่องนี้)
(ตอนที่ 13)
เฮ้ เราอยู่ที่นี่
ฉันขอโทษ แต่คุณช่วยตักรอบๆ บ้านหน่อยได้ไหม?
แน่นอน. มาทำอย่างนั้นกันเถอะ
ฉันไม่สนใจว่าคุณเป็นใคร
ฉันไม่สนใจว่าคุณจะเป็นผู้หญิงวัยกลางคนหรือไม่
ฉันไม่สนใจว่าคุณจะกลายร่างเป็นซอมบี้หรือไม่
นั่นเป็นเหตุผลที่เราควร...
อยู่ด้วยกัน.
พูดว่าอะไรนะ?
ฉันหิว.
อะไร แล้วทำไมเราไม่ไปที่ไหนสักแห่งและหาอะไรกินล่ะ?
ฉันเหนื่อยแล้ว.
ฉันอยากพักผ่อน.
คุณช่วยฉันกลับบ้านได้ไหม?
เฮ้ อะไรต่อไป?
ท่าน. ฉันขอโทษ. คุณช่วยวิ่งรอบบ้านเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม?
พอแล้ว.
คุณมีเงินมากไหม?
ท่านช่วยเปิดท้ายรถหน่อยได้ไหม?
- แน่นอน. - ตกลง.
ที่นี่.
นี่อะไรน่ะ?
ฉันคิดว่าฉันเพิ่งเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ไม่สมเหตุสมผลเลย
เกิดอะไรขึ้น?
- ไม่มีอะไร. - ตกลง.
ขอบคุณ
เฮ้.
คุณอยากกินรามยอนก่อนไปไหม?
อะไร
คุณสามารถเริ่มต้มน้ำสำหรับรามยอนได้ไหม?
ขอผมจัดการสัมภาระก่อน
ครัวอยู่ทางนั้น
ฉันควรจะทักทายพ่อแม่ก่อนไม่ใช่เหรอ?
พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่
- เขาทั้งคู่? - ใช่.
ฉันบินกลับเกาหลีจากสหรัฐอเมริกาเพียงลำพัง
แล้วคุณอยู่ที่นี่คนเดียวมาตลอดเหรอ?
ในอัตรานี้คุณอาจตกใจเกินกว่าจะพูดได้
หมายความว่ามีเพียงคุณและฉันในบ้านนี้เหรอ?
ขวา?
- ฉันจะเอาสิ่งนี้ออกไป - ฉันจะต้มน้ำ
ไม่นะ.
เกิดอะไรขึ้น?
นั่นอะไร?
ฉันคิดว่าฉันเพิ่งเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ไม่สมเหตุสมผลอีกต่อไป
ไม่มีอะไรผิดปกติ
ตกลง. ฉันจะนำสิ่งนี้ไปให้คุณ
ตกลง. ขอบคุณมาก. มันคือประตูที่ 1 บนชั้น 2
- ตกลง. - ตกลง.
เอ้ย นั่นทำให้ฉันกลัว
(ใครเป็นวงดนตรีที่แม่รัก?)
(อัลปราโซแลม)
เฮ้ระวัง! เอ้ย โปรดระวัง.
คุณใส่อะไรลงไปในไข่? เหตุใดจึงเกิดเพลิงไหม้เช่นนี้?
ทำไมคุณถึงโกรธเรื่องนั้น?
คุณน่ากลัวยิ่งกว่าไฟ
คุณอยู่คนเดียว แต่คุณไม่สามารถปรุงอาหารง่ายๆ ได้
ตลอดเวลานี้คุณกินอะไรมาบ้าง?
คุณจะจุดไฟครั้งใหญ่บนไข่เพียงใบเดียวได้อย่างไร?
มาเร็ว. อย่าเป็นอย่างนั้น
ครั้งต่อไปคุณควรระวังให้มากขึ้น
คุณได้รับบาดเจ็บหรือไม่?
มันฟังดูดีมาก
เธอรู้รึเปล่า?
จู่ๆ ผู้คนก็อยากกินแพนเค้กในวันที่ฝนตก เพราะ...
เสียงฝนตกและแพนเค้กร้อนๆ...
เสียงคล้ายกัน
ใช่. ฉันก็เลยได้ยินมา
แม่ของฉันเคยทำแพนเค้กให้ฉันบ่อยๆ ในวันที่ฝนตก
กับครอบครัวของคุณด้วยหรือเปล่า?
- ไม่มีอะไร? ทำไมจะไม่ล่ะ?
การกินแพนเค้กในวันฝนตกก็เหมือนกฎหมายบ้านเมือง
ฉันเป็นคนเดียวในครอบครัวที่ได้ยินเสียงฝนตก
พร้อมแล้ว.
ตกลง.
เอ้ย มันดูดีมาก!
ขอบคุณสำหรับอาหาร.
เฮ้ นี่เป็นสิ่งที่ดีมาก มันกรอบมาก
อย่าบอกนะว่าคุณกำลังพยายามไปอเมริกาเพื่อซื้อแพนเค้ก
ไม่มีทาง.
แต่ทำไมจู่ๆ คุณถึงอยากเดินทางไปอเมริกา?
เพราะฉันพบว่ารักแรกของแม่คือพ่อของฉัน
- เฮ้... - ไม่
อย่าถามฉัน. ฉันจะไม่บอกคุณอะไร
นี่คือทั้งหมดที่คุณได้รับจากฉันในวันนี้
ฉันจะกินส่วนนอกทั้งหมด
เฮ้ คุณช้าลงหน่อยได้ไหม?
- คุณอาจจะท้องไส้ปั่นป่วนได้ - มันน่าทึ่ง. สิ่งเหล่านี้ดีที่สุด
มาเร็ว. ฉีกชิ้นใหญ่ให้ตัวเอง
ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันต้องการชิ้นส่วนภายนอกทั้งหมด
เฮ้ นั่นเป็นส่วนที่อร่อยที่สุด
มาเร็ว. ขอมีบ้างเหมือนกันครับ วันนี้ฉันไม่ได้ทานอาหาร
- ฉันหิว. ขอมีบ้างเหมือนกันครับ - เฮ้.
มาเร็ว.
- ให้ฉันได้กินบ้างด้วย - ที่นี่.
- คุณจะมีอาการอาหารไม่ย่อย ช้าลงหน่อย. - ฉันจะไม่ให้มันกับคุณ.
ฉันต้องการบางอย่างเช่นกัน มาให้ฉันกินบ้าง!
ส่งมาให้ฉัน.
ไม่รอ.
คุณเป็นซีโอดีเอหรือเปล่า?
คุณรู้ได้ยังไง?
คุณเป็นคนเดียวในครอบครัวที่ได้ยินเสียงฝนตก
นั่นคือคำที่ใช้เรียกคนเช่นคุณ
ไม่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง คุณรู้จักคำว่า "CODA" ได้อย่างไร
คำนั้นยังไม่มีในปี 1995 เลยเหรอ?
โอ้ว่า?
ตอนที่ฉันอยู่ที่อเมริกา ฉันเรียนรู้เรื่องนั้นจากเพื่อนหูหนวก
ฉันเห็น.
ถามฉัน.
ถามคุณว่าอะไร?
- คุณไม่มีคำถามใด ๆ เหรอ? - ฉันควรมีคำถามไหม?
นั่นแปลกมาก
เมื่อมีคนรู้ว่าฉันเป็น CODA
พวกเขามักจะถามคำถามฉันเยอะมาก
ตอนแรกมันเริ่มจากความอยากรู้อยากเห็น
แล้วมันจะกลายเป็นความมีน้ำใจ
ต่อมาก็กลายเป็นความสงสารกลายเป็นความเมตตา
ในที่สุดพวกเขาก็กังวลและแสดงความกังวล
นั่นเป็นเพียงเพื่อชื่อไม่กี่ ฉันได้รับรูปลักษณ์ทุกประเภทจากพวกเขา
นั่นเป็นเพราะว่าคนที่มีคำถาม...
อยากได้ยินว่าคุณเศร้าโศก
ด้วยวิธีนี้จะเป็นข้อพิสูจน์ว่าพวกเขามีความสุข
เอ้ย ช่างเป็นวิธีที่จะฆ่าความรักของฉันต่อมนุษยชาติได้
นั่นเป็นวิธีที่ผู้คนเป็น
พวกเขาต้องการเสนอความเห็นอกเห็นใจ
แทนที่จะตกเป็นผู้รับมัน
ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับพวกเขา
ผมขอยกตัวอย่างให้คุณฟัง
สมมติว่าคุณตื่นเต้นมากกับการค้นหาวิดีโอที่น่าสนใจ
แต่เมื่อคุณเริ่มดูมันไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการ
จากนั้นคุณจะหยุดวิดีโอ
นั่นคือสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่
คุณควรกลับบ้านตอนนี้
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งในวันนี้
คุณแน่ใจหรือว่าคุณสามารถอยู่คนเดียวที่นี่ได้? คุณไม่กลัวเหรอ?
อะไร ถ้าฉันบอกคุณว่าฉันกลัวที่จะอยู่คนเดียว
คุณจะอยู่กับฉันทั้งคืนไหม?
อะไร ทั้งคืน?
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง
มองคุณ
คุณถูกครอบงำโดยตัณหาแล้ว!
คุณเป็นคนชั่วร้ายที่มีตัณหา
อะไร
เอ้ย
อะไร
คุณบอกว่าฉันเป็นคนชั่วร้ายที่มีตัณหา
คุณแน่ใจไหม?
ฉันแน่ใจหรือว่าฉันเป็นคนชั่วร้ายที่มีตัณหา?
ไม่ว่า.
คุณแน่ใจหรือว่าสามารถช่วยฉันหาทางกลับได้?
อะไร
ฉันเห็น.
ใช่.
มันจะเป็นเรื่องยาก
ฉันรู้.
ฉันจริงจัง. มันจะไม่ง่ายขนาดนั้น
ฉันก็รู้เช่นกัน
- คุณทำ? - ใช่.
คุณไม่ได้หมายถึงเพียงวิธีที่จะกลับไปอเมริกาเท่านั้น
คุณกำลังมองหาวิธีที่จะติดต่อกับใครสักคนในสหรัฐอเมริกา
ฉันจะช่วยคุณค้นหาบุคคลนั้น
เมื่อฉันกลับไปแล้ว ฉันจะไม่มีวันกลับมาได้อีก
เพราะเหตุนั้น ถ้าเป็นไปได้
ฉันจะใช้เวลาอันแสนหวานของฉันช่วยคุณ
ฉันจะพยายามหาทางให้ดีที่สุด
แต่ฉันจะทำให้มันช้าลงให้มากที่สุด
ทางนั้น,
ฉันจะได้ใช้เวลากับคุณมากขึ้น
ใช่!
ฉันจะพยายามหาทางให้ดีที่สุด
แต่ฉันจะทำให้มันช้าลงให้มากที่สุด
ด้วยวิธีนี้ ฉันจะได้ใช้เวลาร่วมกับคุณมากขึ้น
อะไร
(จำกัดหมายเลขผู้โทร)
ไม่มีทาง.
- สวัสดี. - สวัสดีตอนเย็น.
- ผู้เชี่ยวชาญ? - คุณมีการเดินทางที่น่ารื่นรมย์หรือไม่?
เอ้ย คุณทำให้ฉันตกใจ รอ.
ทำไมคุณถามฉันแบบนั้นในอดีตกาลวันนี้?
คุณสังเกตเห็นสิ่งเหล่านี้ได้อย่างรวดเร็วจริงๆ
ฉันคิดว่าถึงเวลาปิดทริปแล้ว
การเดินทางของฉันกำลังจะจบลงเหรอ?
แล้ว...
หมายความว่าฉันจะย้อนกลับไปปี 2023 ใช่ไหม?
บิงโก
อีกไม่นานก็จะถึงวันพระจันทร์สองดวงบนท้องฟ้า
ประตูแห่งกาลเวลาที่เชื่อมระหว่างโลกทั้งสองจะเปิดออก
นั่นจะเป็นวันเดียวที่คุณจะได้รับอนุญาตให้กลับไป
เมื่อไหร่จะเป็นเช่นนั้น?
เพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะไม่หลงทาง
ฉันจะส่องสว่างที่ La Vida Music
- บายแล้ว. - รอ.
เมื่อไหร่จะมีพระจันทร์สองดวง?
สำหรับเรื่องนั้น...
เร็วๆ นี้.
สวัสดี? รอ. ผู้เชี่ยวชาญ!
อีกไม่นานก็จะถึงวันพระจันทร์สองดวงบนท้องฟ้า
ประตูแห่งกาลเวลาที่เชื่อมระหว่างโลกทั้งสองจะเปิดออก
นั่นจะเป็นวันเดียวที่คุณจะได้รับอนุญาตให้กลับไป
หนังสือพิมพ์.
(สเนล เกสท์เฮาส์)
“มือซ้ายของฉันมีไว้เพื่อพยุงเท่านั้น”
เป้าหมาย!
สาปมัน
เทศกาลสิ้นสุดลงแล้ว
อย่ามาพบฉันอีกเลย
คุณและฉันอาศัยอยู่ในโลกที่แตกต่างกันอย่างไรก็ตาม
เซกยอง.
คุณจะไปโรงเรียนเร็ว ตอนนี้คุณเป็นนักเรียนตัวอย่างแล้วหรือยัง?
ตอนนี้ฉันแก่แล้ว
ช่วงนี้ฉันตื่นเช้าโดยไม่มีเหตุผล
ขอโทษ.
คุณหวังว่าฉันจะกลายเป็นชายชราหรือไม่?
ไม่ ฉันขอโทษที่หนีไปงานเทศกาลโดยไม่บอกคุณ
ฉันเห็น. นั่นคือเหตุผลที่คุณมาที่นี่?
ใช่.
ฉันอยากจะขอโทษคุณอย่างจริงใจ...
และบอกความจริงแก่ท่าน
ยี่ชาน. ความจริงคือ...
ฉันรู้. คุณชอบฮาอึนกยอลใช่ไหม?
คุณรู้ได้อย่างไร?
คุณคิดว่าฉันตาบอดหรือเปล่า?
ฉันไม่รู้ว่าคุณจะเชื่อฉันไหม
แต่ฉันไม่มีเจตนาจะใช้หรือหลอกลวงคุณ
จริงๆแล้วมีความลับที่ฉันไม่สามารถบอกคนอื่นได้
ขอบคุณ
- นั่นเป็นเรื่องบังเอิญ - ฉันรู้.
ขอบคุณคุณที่ทำให้ทุกวันน่าตื่นเต้นเหมือนเทศกาล
คุณทำให้ใจของฉันเต้นรัวและฉันก็สนุก
ฉันมอบทุกสิ่งให้กับวัยเยาว์ของฉัน
ฉันยังมีระเบิด
แม้ว่าฉันจะแพ้เดิมพัน
ขอบคุณคุณ ฉันมีเรื่องราวดีๆ
คุณไม่โกรธเหรอ?
เลขที่
เพราะคุณจากไป เทศกาลจึงกลายเป็นเรื่องสนุกสำหรับทุกคน
ไม่ใช่การแสดงเกี่ยวกับความรัก
คุณสมบูรณ์แบบจนถึงที่สุด
ช่างเป็นคนเกียจคร้าน
ฉันควรจะเลือกคุณ
ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว
เฮ้ คุณดูไม่อารมณ์เสียเลยแม้แต่น้อย
คุณไม่รู้เหรอ? ฉันเป็นคนใจเย็น
คุณยังชอบฉันไหม?
นี่เป็นเรื่องราวที่เปิดกว้าง... โอ้พระเจ้า
มันเร็วเกินไปที่จะสัมผัส
ฉันไม่ได้สัมผัสคุณ ฉันกำลังต่อยคุณ
ปล่อยให้มันเป็นเรื่องราวที่มีตอนจบเปิด
(การแสดงเปิดตัวแตงโมชูการ์)
คุณกำลังทำอะไร?
ฉันกำลังพยายามคิดคำสาบานให้คุณ
เมื่อไหร่จะย้ายของทั้งหมดในห้องซ้อม?
คนอื่นๆ เก็บของออกไปหมดแล้ว
พูดคุยเกี่ยวกับการมีเพื่อนที่ซื่อสัตย์
คุณคาดหวังอะไร?
มันเป็นเพียงวงดนตรีชั่วคราวที่เรารวมตัวกันเพื่องานเทศกาลนี้
ฮา ยี ชาน. โอ มาจู.
อาจารย์ใหญ่ต้องการพบพวกคุณ
พวกคุณเจอปัญหาอีกแล้วเหรอ?
ความดี.
นี่คืออะไร? พวกคุณมาทำอะไรที่นี่?
นี่คืออะไร? ฉันมีความรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้
ทำไม...
ไม่มีทาง.
พวกเขารู้เรื่องการต่อสู้ของเรากับ Jindo Dog Gang หรือไม่?
ทุกคนอยู่ที่นี่เหรอ?
ครับท่าน!
นั่งลง.
- นั่งลง. - ตกลง.
ดังนั้น...
ตามที่ข้าพเจ้าได้ยินนั้น
พวกคุณทำลายเวทีในงานเทศกาลอย่างสิ้นเชิง
ยังมีผู้ชายอีกคนหนึ่งใช่ไหม?
คนที่ไปโรงเรียนมัธยมศิลปะซอวอน
เขาชื่ออะไร?
- มันเป็นความผิดของเรา - มันเป็นความผิดของเรา
ฉันทำบาปร้ายแรง
ไม่ คุณไม่ได้ทำ
ฉันคิดว่าฉันสามารถจัดการกับนักเรียนที่ไปโรงเรียนอื่นได้
มาเร็ว.
(โรงเรียนมัธยมแบกวาง)
พวกคุณลงชื่อที่นี่ก่อน
(ไม่! ฉันลาออกจากโรงเรียนไม่ได้! ฉันจะเป็นคนที่ดีขึ้น!)
(ฉันต้องการประกาศนียบัตรมัธยมปลายเพื่อสืบทอดผ้าของมาจู)
- โปรด. - เลขที่.
มันเป็นเรื่องฉุกเฉิน
เรากำลังตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง
เมื่อชั้นเรียน... ไม่ เมื่อคุณทำความสะอาดเสร็จแล้ว
มาที่ห้องซ้อมทันที
เกิดอะไรขึ้น?
เกิดอะไรขึ้น
(การสมัครประกวดวงดนตรีวัยรุ่นแห่งชาติ ครั้งที่ 6)
นั่นอะไร?
เป็นแบบฟอร์มการสมัครประกวดวงดนตรีวัยรุ่นระดับประเทศ
ผู้ชายต้องการเวทีที่ยิ่งใหญ่
ลงนามในใบสมัคร
เข้าประกวด.
และฆ่าเวที
- โอวพระเจ้า. - แต่,
ไม่ว่าจะต้องทำอะไรก็ตาม
คุณควรเอาชนะโรงเรียนมัธยมอิลยัง
โรงเรียนมัธยมอิลยังเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?
ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมอิลยังคือเด็กประจำบ้านของอาจารย์ใหญ่ของเรา
และเขาเป็นศัตรูตัวฉกาจของเขา
เพราะทะเลาะกันเรื่องจำนวนนักเรียนตลอด...
ได้รับการยอมรับจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
และเราสูญเสียตลอดเวลา
วงดนตรีของโรงเรียนก็ดีเช่นกัน
เขาบอกว่าเราควรเอาชนะอิลยัง
หมายความว่าเราควรชนะการแข่งขัน
เรามาทำกันเลย ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้
ตอนนี้เขาดูเหมือนลูกชายของยี่ชาน
ปัญหาไม่ใช่แค่ความสามารถของพวกเขาเท่านั้น
คุณเคยเขียนเพลงบ้างไหม?
คุณไม่ได้?
ดี...
ส่วนมากเราจะทำปก
เราจึงยังไม่ได้เขียนอะไรเลย
อะไร
แล้วคุณจะทำอย่างไร?
ต้องมีเพลงเป็นของตัวเอง...
เพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน
คุณกำลังไปทำอะไรตอนนี้?
คุณทำอะไรอยู่?
พวกเขาเขียนเพลงมากมาย
และพวกคุณ...
- เราจะสร้างอันหนึ่ง - เราจะสร้างอันหนึ่ง
อะไร
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น
เราสามารถทำมันได้ มีปัญหาอะไร?
เขาคงจะเป็นลูกชายของยี่ชาน
ลูกชายของฉันพูดถูก
มาเขียนเพลงของเราเองกันเถอะ
ยี่ชาน คุณคงซื้อตู้จำหน่ายสินค้าอัตโนมัติแน่ๆ
คุณเพียงแค่ใส่เหรียญเข้าไปในเครื่อง และเพลงก็ออกมาราวกับเวทย์มนตร์
เราโง่เหมือนก้อนหิน เราจะเขียนเพลงได้อย่างไรในหนึ่งเดือน?
เราทำได้.
เราฝึกซ้อมเพียงเดือนเดียวสำหรับเทศกาลนี้
คุณจำไม่ได้เหรอ?
หลับตาแล้วคิดเกี่ยวกับมัน
เลือด หยาดเหงื่อ และน้ำตาที่เราหลั่งไหล
ลมหายใจที่ร้อน
ผลที่ตามมา,
เราได้รับความร้อนแรงและเสียงเชียร์อันน่าตื่นเต้น
ความเอาใจใส่และความรักอันยิ่งใหญ่จากแฟนๆ ผู้หญิงของเรา
คุณไม่ต้องการที่จะรู้สึกมันอีกครั้ง?
ไม่ใช่ด้วยเพลงคัฟเวอร์ แต่ด้วยเพลงของเราเอง
ใช่.
ฉันคิดว่า.
ในแง่ที่ว่า,
อาทิตย์หน้าไปค่ายเพลงเป็นไงบ้าง?
- ค่ายเพลง? - ค่ายเพลง?
ไปตัดสินใจเกี่ยวกับธีมของเพลงกันดีกว่า
เพื่อเฉลิมฉลองการฟื้นคืนชีพของ Watermelon Sugar
มาส่งเสริมการทำงานเป็นทีมกันเถอะ
แล้วเรื่องนั้นล่ะ? พูดว่าอะไรนะ?
ฉันคิดว่ามันฟังดูดี
- ฉันชอบมันเหมือนกัน. - ใช่. ไปกันเถอะ.
ใช่. ไปกันเถอะ.
เรามันโง่
แต่เราจะทำบางสิ่งบางอย่างถ้าเราทำงานร่วมกัน คุณไม่คิดอย่างนั้นเหรอ?
ตกลง. ผู้จัดการ.
ค้นหาที่พักและตั๋วรถไฟได้ทันที
ครับท่าน.
ตั๋วรถไฟและที่พัก
แต่เราควรบอกเซคยองและชองอาด้วยใช่ไหม?
เราต้องการช่างทำผม ช่างแต่งหน้า ช่างทำผม
และช่างภาพเวทีใหญ่
พวกคุณคนไหนจะบอกพวกเขา?
อึนกยอลจะทำมัน
การประชุมสิ้นสุดลงแล้ว
ไปกินต็อกบกกีกันเถอะ มันอยู่ที่ฉัน
มาจู กรุณานำกระเป๋าของฉันมาด้วย
- เขา... - เขาเพิ่งจากไป
คุณจะไม่เถียงเหรอ?
- ทำไมพวกคุณไม่ทะเลาะกัน? - ทำไมคุณไม่ทะเลาะกัน?
มันเป็นเรื่องแปลก.
ทำไมพวกเขาถึงไม่ทะเลาะกัน? นั่นแปลกมาก
- เราทำได้. - ตราบใดที่คุณมีสมาธิ
- ตกลง? พวกเราคือแตงโม - ตราบใดที่คุณทำงานของคุณ
น้ำตาล.
- แตงโม - น้ำตาล.
- ไป. - รอ.
ไปกันเถอะ.
ฉันมีบางอย่างที่จะพูด
ที่จริงแล้วฉัน...
ฉันควรจะเป็นนักบวชหรือไม่?
ทำไมทุกคนถึงอยากสารภาพบาปของตัวเองกับฉัน?
มาช้านะคุณพังค์
เซคยองบอกฉันทุกอย่างในตอนเช้า
อะไร เธอพูดอะไร?
เธอบอกว่าเธอชอบคุณ
หน้าตาดีก็ต้องดีสิ
เฮ้.
คุณโอเคกับเรื่องนั้นไหม?
คุณจะโอเคไหมถ้าคุณเป็นฉัน?
เดี๋ยวต่อยฉันเลย
ฉันกำลังจะทำมัน
คุณควรปฏิบัติต่อเธออย่างดี
ฉันจะคอยดูคุณ
ถ้าคุณทำให้เธอร้องไห้
คุณจะเลือดออกจากตา
เอาล่ะ.
แล้วเรายังเป็นเพื่อนกันใช่ไหม?
ออกไปจากสายตาของฉันสักพัก
จนกระทั่งเมื่อไหร่?
หลังจากนั้นสามนาที
พ่อวัย 18 ปีของฉันเจ๋งกว่าที่ฉันคิดไว้มาก
ทำไม ไปด้วยกัน.
ใช่ไหม...
เพราะอีชานเหรอ?
ไม่มันไม่ใช่.
ฉันกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมนิทรรศการ
ฉันบอกคุณแล้ว.
เซคยองไม่ได้เลือกใครเลยในงานเทศกาล
มันเป็นโอกาสของคุณ
ดังนั้นมากับเรา
ฉันรู้ว่าคุณพยายามเต็มที่แล้ว...
เพื่อให้สิ่งต่าง ๆ ได้ผลสำหรับยี่ชานและฉัน
แต่ฉันจะดูแลมันเองต่อจากนี้ไป
อย่าเป็นแบบนี้เลย ไปค่ายเพลงกันเถอะ
ฉันจะช่วยคุณ.
มันคือชีวิตของฉัน.
ไม่ใช่ของคุณ.
ฉันสามารถทำได้ด้วยตัวเอง คุณไม่ไว้ใจฉันเหรอ?
ตอนนี้เรามาเรียนรู้ภาษามือกันดีกว่า
คุณแม่วัย 18 ปีของฉันกำลังแข็งแกร่งขึ้น
ชองอาไปค่ายเพลงกันเถอะ
คุณไม่สามารถชมเทศกาลได้
คุณต้องมา ฉันจะรอ.
(ชองอา ไปค่ายเพลงกันเถอะ)
(ดูงานไม่ได้ต้องมานะพี่รออยู่)
เลขที่
เอ้ย
วงดนตรีที่ฉันคิดว่ากำลังจะยุบวงฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง
ทุกอย่างกำลังไปได้ดี แต่ฉัน...
ฉันคิดว่าถึงเวลาปิดทริปแล้ว
คุณมาทำอะไรที่นี่?
ดี...
อาจารย์เล่าต่อว่า...
เพื่อเล่นเชลโลต่อหน้าคนทั้งชั้น
ทุกอย่างดูเหมือนจะไปได้ดี แต่ฉัน...
ฉันบอกเขาว่าฉันไม่อยากทำมันและฉันยอมตายเสียดีกว่า
ด้วยเหตุผลแปลกๆ บางอย่าง ฉันจึง...
ตอนนี้ฉันกำลังเล่นเบ็ดเตล็ด
แสร้งทำเป็นว่าคุณไม่เห็นฉัน
ฉันอยากจะอยู่ที่นี่ต่อไปอีกสักหน่อย
ไปกันเถอะ.
ไม่ ฉันจะไม่กลับเข้าไปในนั้น
คุณไม่รู้เหรอว่า "การเล่น hooky" หมายถึงอะไร?
ฉันไม่เคยบอกให้คุณกลับไปเรียน
หนีไปด้วยกันเถอะ.
ยังไม่ถึงเวลา
ไม่ใช่วันนี้.
ตอนนี้,
เราสามารถอยู่ด้วยกันได้
ซื่อสัตย์กับฉัน
เกี่ยวกับอะไร?
คุณบอกว่าคุณประทับใจฉันตั้งแต่แรกเห็น
นั่นเป็นเรื่องโกหกใช่ไหม?
อะไร
ฉันจะให้เวลาคุณสามวินาที
คุณมีเวลาสามวินาทีที่จะบอกฉันเมื่อคุณเริ่มตกหลุมรักฉัน...
และทำไมคุณถึงชอบฉัน หนึ่ง!
เมื่อคุณกลับมาจากอเมริกา
อะไร
วันที่ฉันเจอเธอตอนเธอทำงานที่ฮงแด
ฉันชอบที่คุณเป็นคนซื่อสัตย์
ฉันจะไม่พูดว่ามันเป็นรักแรกพบ
ฉันตกหลุมรักคุณในขณะที่ทะเลาะกับคุณ
- ทำไม? มันคืออะไร? - นั่นคือฉันจริงๆ!
ฉันจริงจัง!
อะไร
(ต็อกปกกี, ซุนแด, ฟริตเตอร์, เกี๊ยว)
ฉันกล่าวว่าไม่มี! ฉันจะไม่ไป.
ปล่อยเลยมั้ย?
คุณจะเป็นแบบนี้จริงๆเหรอ?
ยี่ชาน.
วงดนตรีจำเป็นต้องมีนักออกแบบหรือไม่?
คุณบอกว่าเธอปฏิเสธไปแล้ว
และเธอไม่อยากไปค่ายเพลง
เอาล่ะ มาชักชวนเธอด้วยตนเองกันเถอะ!
ทำไมต้องไปเกลี้ยกล่อมเธอในเมื่อเธอไม่อยากไป?
และผู้หญิงคนนั้น ยุนชุงอา...
- เธอจะไม่ฟังฉัน. - อะไร?
พาอึนกยอลมาคุยกับเธอ!
เฮ้ หยุด! อึนกยอลไม่ค่อยได้เจอเธอในช่วงนี้
และเพราะนิทรรศการนี้ เธอจึงได้...
- อาศัยอยู่ที่สถาบันการศึกษา! - เฮ้ ปล่อย!
ไปชักชวนเธอกันเถอะเพราะเราต้องการเธอ!
อยากเกลี้ยกล่อมเธอก็ทำเองสิ!
ตกลง.
ฉันจะเป็นผู้พูดเอง ดังนั้นขอแค่เป็นล่ามให้ฉันก็พอ
- ไปกันเถอะ. - ฉันไม่รู้ภาษามือ!
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
- ฉันเพิ่งเริ่มเรียนรู้... - โอ้ นี่ไง!
เพจเจอร์ของฉัน มีคนเพจฉันอยู่
เฮ้ ฉันจะไปตรวจสอบข้อความนี้อย่างรวดเร็ว รออยู่ตรงนี้
อย่างจริงจังพักไว้
คุณก็รู้ว่าฉันจะไม่อยู่เฉยๆ
โอ้ใช่.
เฮ้ หลีกทางฉันหน่อยสิ!
ขออภัยครับ. เธอจะออกไปจากทางของคุณในไม่ช้า
ความแตกต่างก็คงเหมือนเสี้ยววินาทีนะรู้ไหม?
ขอบคุณ ขอให้เป็นวันที่ดี! ขอขอบคุณอีกครั้ง!
ไงเพื่อน.
คุณสบายดีไหม?
เฮ้ ครูบอกให้ไปกินข้าวเดี๋ยวนี้
การประเมินระหว่างกาลจะเริ่มในอีกหนึ่งชั่วโมง
- ยิง. ฉันเกลียดการประเมิน - มาเร็ว. ไปกันเถอะ.
เอ้ย ฉันเหนื่อยแล้ว
- เฮ้ มาเลย - ใช่ฉันกำลังมา
ดื่มให้หมด.
คุณจะต้องกระหายน้ำ
คุณไม่จำเป็นต้องได้รับการปกป้องมากนัก
ไม่มีพิษอยู่ในนั้น ดังนั้นผ่อนคลายและ...
เฮ้รอ!
รอก่อน เฮ้!
เฮ้ คุณจะไปไหน? เฮ้!
เธอไม่เข้าใจสิ่งที่คุณพูด
ขอโทษ?
เฮ้รอ
คุณไปสถาบันศิลปะที่นั่นใช่ไหม?
ฉันเข้าเรียนที่โรงเรียนแถวนั้นด้วย ก็เลยเจอคุณบ่อยๆ
ฉันไปโรงเรียนมัธยมดงวอน ฉันอยู่เกรด 11
คุณต้องเป็นวิชาเอกศิลปะที่ Seowon Arts High School
รอสักครู่
ถ้าตอนนี้คุณว่าง
เราไปคุยกันที่ร้านกาแฟเงียบๆ สักแห่งไหม?
ฉันจะซื้อพาร์เฟ่ต์ให้คุณ
เพื่อบอกความจริงแก่คุณว่า
คุณเป็นประเภทของฉันมาก
เฮ้!
เฮ้ คุณมองว่าฉันเป็นเรื่องตลกเหรอ?
ทำไมคุณถึงเพิกเฉยต่อฉัน?
ถ้าคุณไม่ชอบฉันก็แค่พูดมา
เฮ้ ทำไมคุณถึงเมินเฉยฉันล่ะ?
- คุณตัวเล็ก... - เฮ้ อย่า
- เธอพูดไม่ได้ - อะไร?
เธอหูหนวก
อะไร เธอไม่ได้ยินอะไรเลยจริงๆเหรอ?
นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ? หรือเธอแค่แกล้งทำเป็น?
- มานี่สิ. - คุณคือใคร?
คุณด้วย. มานี่สิ.
- เฮ้ มันเจ็บ - อุ๊ย
- เอาล่ะ เอาล่ะ - เฮ้ มันเจ็บ
สาปมัน
คุณคิดว่าคุณเป็นเด็กน้อยหรือเปล่า?
คุณต้องไม่เป็นผู้ใหญ่และเป็นเด็กขนาดนั้นเลยเหรอ?
เปิดไดอารี่ของคุณตอนนี้แล้วเขียนสิ่งนี้ลงไป
“ถึงไดอารี่ วันนี้หนุ่มหล่อได้สอนบทเรียนให้ฉัน”
"มันน่าประทับใจมาก"
“เขาสอนฉันว่าฉันเป็นคนงี่เง่าจริงๆ”
“จากนี้ไป ฉันควรจะทำงานหนักเพื่อเป็นคนที่ดีขึ้น”
คุณจะไม่เขียนมันลงไปเหรอ?
อย่าล้ำเส้นจะดีกว่า
ครั้งนี้ฉันเตือนคุณอย่างดีแล้ว
วางนิ้วบนเธออีกครั้ง และคุณก็ตายแล้ว
เอ้ย
เฮ้. ทำไมคุณต้องเลือกเธอจากผู้หญิงทั้งหมด?
เฮ้ ดูสิ
เด็กหญิงหูหนวกคนนั้นสวมหูฟัง
ฉันควรจะรู้ได้อย่างไร?
นั่นเป็นเรื่องจริง คุณรู้ได้อย่างไร?
ฉันบอกพวกเขาว่าอย่าล้ำเส้น และนี่คือการย้ายแถว
- ไม่... - เฮ้!
กลองม้วน
โอเค ให้ฉันลองอีกครั้งหนึ่ง
(โง่)
- ลองมัน. - ใช่ ฉันต้อง
- มันเหมาะกับคุณ. มันสวยมาก - ทำมัน?
มันดูดีสำหรับฉันใช่ไหม?
นี่ดูสิ
นี่คืออะไร?
นี่ เจ้าหญิง...
ฉันคือเจ้าชายกบ
ฉันเป็นเจ้าหญิง
(สำเร็จและรับอีกหนึ่ง)
คุณเห็นไหมว่าฉันมีการแข่งขันสูง
- คุณหรือไม่? - ใช่.
ฉันก็เช่นกัน
เฮ้ ดูสิ
กินนี่.
- ดี. - ใช่มันดี.
คุณต้องยิ้มเป็นเวลา 15 นาที
- แบบนี้? เป็นเวลา 15 นาที? - ถูกตัอง.
คิ้วของคุณหนาขนาดนี้เหรอ?
พวกมันหนามาก ดู.
คุณมีคิ้วหนาขนาดนั้น
(อัลปราโซแลม)
เจอสิ่งนี้ตอนย้ายกระเป๋าเดินทางของคุณมาสักพักแล้ว...
แต่พลาดโอกาสที่จะคืนมันให้กับคุณ
ฉันถามคุณได้ไหมว่าทำไมคุณถึงต้องการสิ่งนี้?
มีอะไรเกี่ยวข้องกับเหตุผลที่คุณเกลียดเชลโลมากหรือไม่?
หรือเพราะเหตุใดจึงหนีลงสระว่ายน้ำ?
เชื่อมโยงกับสาเหตุที่หาทางกลับไม่ได้หรือเปล่า?
แม่บังคับให้ฉันดูมีความสุข
ขณะที่ข้าพเจ้าแสดงออกมาทั้งกายว่าข้าพเจ้าเป็นทุกข์
เราต่อสู้เหมือนหอกและโล่
เมื่อผมรวมตัวกัน ผมก็อยู่ตรงหน้าจิตแพทย์
ฉันก็เลยแสดงออกมาว่าฉันเสียใจแค่ไหนหลังจากระงับมันไปได้สักพัก
และจิตแพทย์ก็ให้สิ่งนั้นแก่ฉัน
ตั้งแต่นั้นมา ฉันกับยาพวกนั้นก็เป็นเพื่อนรักกัน
มันตอบคำถามของคุณหรือไม่?
อะไรทำให้คุณทุกข์ใจขนาดนั้น?
คุณต้องการให้ฉันพูดเกี่ยวกับมันทั้งหมดเหรอ?
ตรงหน้าคุณ?
เอ้ย ลืมมันซะ
ถ้าฉันบอกคุณ ฉันจะดูเหมือนผู้หญิงเอาแต่ใจเลย
ฉันจะเสียงเหมือนเด็กทารก
มันจะไม่ทำอะไรนอกจากแสดงให้คุณเห็นว่าจิตใจฉันเปราะบางแค่ไหน
ฉันยังจะเล่าทุกอย่างให้ฟังอีกเหรอ?
เรามาดูกันดีกว่าว่าใครในพวกเราน่าสงสารกว่ากัน?
ยินดีต้อนรับ. เราได้ยินมาว่าคุณเล่นเชลโลได้ค่อนข้างดีเช่นกัน
ฉันไม่อยากทะเลาะกับแม่
ฉันจึงฟังเธอและมาที่นี่
แต่สาวๆ มาทำอะไรที่นี่ล่ะ?
ที่นี่เป็นเหมือนสโมสรทางสังคม
คุณต้องรู้ว่ามันคืออะไร
คนสำเร็จสร้าง Social Club แบบนี้เพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกัน...
และสร้างการเชื่อมต่อ
คุณก็เหมือนกับบาร์บี้ที่ได้รับเชิญ...
สู่ชมรมสร้างความสัมพันธ์ที่คุณแม่ของคุณสร้างขึ้น
โอเค แล้วปกติคุณมาทำอะไรที่นี่?
เราติดสินบนกรรมการในการแข่งขัน...
และค้นหาเพลงที่จะออกสอบ
- อะไร? - โอ้นั่นคือสิ่งที่แม่ของเราทำ
สิ่งที่เราต้องทำคือดูสวยเหมือนตุ๊กตา
จนกระทั่งเมื่อไหร่?
จนกว่าเราจะพิชิตโลก?
ความไร้สาระและความทะเยอทะยานของแม่เราจะไม่เป็นที่พอใจจนกว่าจะถึงตอนนั้น
อ้าว แม่คุณไม่ได้บอกให้คุณเป็นเพื่อนฉันเหรอ?
มาแสดงให้เธอดู แม้ว่าตอนนี้ฉันเป็นเพียงที่หนึ่งในประเทศก็ตาม
ยิ้มเหมือนตุ๊กตาแสนสวย
เราควรทำให้แม่ของเรามีความสุข
หนึ่งสองสาม.
คุณจะต้องเสียใจ แต่จงเป็นผู้ใหญ่กับมันและผ่านมันไปให้ได้
ไม่อยากให้ใครมาบอกว่าคุณชนะ...
เป็นที่หนึ่งโดยปริยายเพราะเพื่อนที่ปลิดชีพตัวเอง
อย่าปล่อยให้จิตใจของคุณสะดุด
แต่จำอารมณ์เหล่านี้ที่คุณรู้สึกตอนนี้...
เพื่อให้คุณสามารถคิดถึงมันได้เมื่อคุณเปิดเพลงเศร้าในภายหลัง
เธอกำลังทำอะไร?
ฉันไม่ได้ยินมัน
ฉันไม่ได้ยินเสียง
ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย!
ผู้เชี่ยวชาญด้านหู คอ จมูก ไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ฉันจึงกลายเป็นเพื่อนซี้กับยาจิตเวช
แม่ของฉันที่ต้องการได้รับการชดเชยจากชีวิตที่ล้มเหลวของเธอผ่านทางฉัน
กลายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดกับแอลกอฮอล์
มันเป็นเรื่องราวที่ซ้ำซากจำเจ
เรื่องราวที่น่าสมเพชเกี่ยวกับแม่และลูกสาวที่จิตใจเปราะบาง
ไปกันเถอะ.
เฮ้. ซื่อสัตย์ โอเค?
พวกคุณหยุดเธอ
คุณยั่วยุ ขู่ และล้อเลียนเธอ!
คุณถูกจับได้ขณะรีดไถเงินจากเธอ
คุณกำลังพยายามทิ้งมันทั้งหมดไว้ที่เรา
- เจ้าตัวน้อย... - เงียบๆ ทั้งสองคน!
ยังเขียนไม่จบอีกเหรอ?
เฮ้คุณ! หากคุณทำเช่นนี้คุณและฉันจะมีปัญหา
ไม่ยอมโทรหาพ่อแม่...
และไม่อยากเขียนถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
ฉันควรทำอย่างไรถ้าคุณไม่ให้ความร่วมมือ?
ท่าน.
เธอไม่สามารถประเมินสถานการณ์ได้
เด็กหญิงหูหนวกคนนั้นสามารถบอกอะไรคุณได้บ้างเมื่อเธอไม่ได้ยินสิ่งใด?
เฮ้ เจ้าเด็กน้อย... เจ้ามีความปรารถนาที่จะตายไหม?
ดีสำหรับคุณที่คุณไม่หูหนวก
ได้ยินอะไรมาดี...
ที่คุณกำลังพูดถึงขยะแบบนั้นเหรอ?
เฮ้ คุณยาย คุณเป็นใครที่จะชนใน?
ฉันเป็นย่าของเด็กชายคนนี้
พวกเขาบอกว่าคุณควรสรุปเรื่องนี้แล้วปล่อยเขาไป...
เว้นแต่คุณต้องการขังเขาไว้หลังลูกกรง
บอกว่าใคร?
คังชังซิก.
คังชางซิกคือใคร?
(ตำรวจอุ่นใจที่ไว้วางใจได้)
คุณหมายถึงหัวหน้าของฉันเหรอ?
ช่างซิก...
พักที่เกสต์เฮาส์ของฉันระหว่างเรียนเพื่อเป็นตำรวจ
เขาไม่มีอะไรและไม่มีที่จะอยู่
เขาผอมมาก ฉันจึงเลี้ยงมันอย่างดี
และนี่คือวิธีที่เขาตอบแทนฉันสำหรับการต้อนรับของฉัน
เขาไม่ได้โทรหาคุณเพื่อบอกให้คุณปล่อยเขาไปเหรอ?
ไม่มียังไม่ได้.
ฉันยังปล่อยเขาไปไม่ได้เพราะคำพูดของพวกเขาไม่ตรงกัน
และพวกเขาจะเป็นผู้ที่ได้รับการปล่อยตัว
แต่ผู้หญิงที่ร้านรองเท้าก็เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
อะไร
ผมไปทุกร้านในย่านนั้น...
และได้สืบพยานมาได้
ไม่ให้ฉันอธิบาย ฉันแค่อยากจะคุยกับเธอ
เฮ้ เงียบซะ!
ดู? ตอนนี้มันเข้ากันไปหมดแล้ว
รีบปล่อยพวกเขาไปซะ
มันเลยเวลาอาหารไปแล้ว พวกเขาคงจะหิว
(สถานีตำรวจตระเวนมาโพโดฮวา)
โอ้เด็ก.
ที่เราเจอกันแบบนี้
คุณควรมา...
และทานอาหารกับเราก่อนกลับบ้าน
คุณไม่จำเป็นต้องมองหาพยานด้วยตัวเอง
คุณดูรายการนักสืบมากเกินไป
พยานเท้าของฉัน ฉันโกหก.
อะไร
คุณยาย นั่นถือเป็นการเบิกความเท็จ
คุณกำลังนับอะไรอยู่...
คุณแน่นอน
มีเพียงสองเหตุผลที่คุณอาจตีใครบางคน
เป็นหนึ่งในสองสิ่งนี้เสมอ
ความยุติธรรมหรือการช่วยชีวิต
คุณชอบเธอ?
อะไร มาเร็ว.
เธอสวย.
ถ้าน่าสงสารก็ลืมมันซะ
มันคงรู้สึกหนาวและเหงามาก...
ที่จะอยู่ในโลกอันโดดเดี่ยวนั้นเพียงลำพัง
หากคุณกำลังจะทำร้ายเธอกลางทาง อย่าแม้แต่จะเริ่มเลย
ฉันไม่อยากเห็นคุณเจ็บปวด
วันนี้ฉันสนุก ขอบคุณนะ
กลับบ้านอย่างปลอดภัย
เฮ้.
ไม่มีมาตราส่วนที่จะวัดว่าใครเจ็บกว่ากัน
และไม่มีใครสามารถตัดสินสิ่งนั้นได้
ไม่มีใครมีสิทธิ์ตัดสินความเจ็บปวดของผู้อื่น
และเราไม่มีหน้าที่ต้องให้คนอื่นยอมรับ
คุณรู้,
หากคุณเจ็บปวดก็แค่ยอมรับมัน
มีเพียงคุณเท่านั้นที่รู้ว่าคุณเจ็บปวดมากแค่ไหน
ฉันจะไม่บังคับให้คุณดูมีความสุข
การแข่งขันเพื่อดูว่าใครน่าสงสารกว่ากัน? ลืมมันซะ.
คุณรู้ไหมว่าในบางครั้ง
ฉันหวังว่าฉันจะเป็นใบสั่งยาของคุณได้
แทนที่จะเป็นยาพวกนั้น ฉันอยากจะเป็น...
เพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ.
(อัลปราโซแลม)
แล้วเมื่อชีวิตของคุณกลับมาเปล่งประกายอีกครั้งได้ด้วยตัวเอง
ฉันหวังว่ามันจะส่องแสงแวววาวที่สุด
ฉันหวังว่าวันนั้นจะมาถึงเร็วๆ นี้...
เพราะ...
ฉันเหลือเวลาอยู่กับฉันไม่มาก
(ร้านอาหารวารยง)
อะไรทำให้คุณใช้เวลานานมาก?
ฉันบอกให้คุณมาด้วยความเร็วของขีปนาวุธ
เฮ้เกิดอะไรขึ้น?
คุณไปทำอะไรที่สถานีตำรวจ?
แล้วคุณได้แผลนั้นมาได้ยังไง?
เฮ้ อึนกยอล.
คุณได้รับเงินเพื่อทำงานของคุณ คุณทำงานอะไร?
- อะไร? - ฉันหมายถึง มันคือครอบครัวจินซอง
พวกเขาจะต้องจ่ายเงินให้คุณค่อนข้างดี
คุณสนใจแค่ทำให้กระเป๋าเงินของคุณอ้วนเท่านั้นหรือ?
แล้วยุนชองอาล่ะ? คุณไม่สนใจเธอเลยเหรอ?
คุณกำลังพูดถึงอะไรบนโลกนี้? อธิบายให้ผมเข้าใจครับ.
ชุงอา...
ไม่ได้มาร่วมงาน แต่คุณไม่สนใจด้วยซ้ำ
เธอไม่อยากไปค่ายเพลง และคุณก็ไม่สนใจ
แม้ว่าเธอจะถูกดูถูกบนท้องถนน เธอก็ไม่สนใจ!
บอกฉันสิไอ้โง่ คุณทำงานอะไร?
ชุงอา...
โดนดูถูกกลางถนนเหรอ?
ลืมมันซะ
ฉันมีงานสำคัญที่ต้องทำ คุณควรให้ความร่วมมือดีกว่า
เฮ้รอ “งานสำคัญ?”
คุณจะกลับไปหาคนพวกนั้นเหรอ?
คุณควรละอายใจตัวเองถ้าคุณทำสิ่งนี้เพื่อเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ
ยี่ชาน อย่าทำแบบนี้ ใจเย็น ๆ!
ฉันขอโทษอีชาน
ทุกสิ่งที่ฉันพูดเมื่อวันก่อนเป็นเรื่องโกหก
ฉันควรจะออกจากภาพเพื่อคุณและเซคยองเพื่อ...
(ฉันควรจะออกจากภาพเพื่อคุณและเซกยองเพื่อ...)
ชุงอา. ฉันเอง อึนกยอล มาที่ห้องซ้อมได้ไหม?
คุณต้องหยุดยี่ชาน โปรด!
ขอโทษ.
ฉันคิดว่าคุณจะไม่มาถ้าฉันเรียกคุณมาที่นี่
ฉันก็เลยขอให้อึนกยอลทำเพื่อฉัน
(คุณบอกก่อนว่าเราควรจะเป็นเพื่อนกัน)
คุณบอกแต่แรกว่าเราควรจะเป็นเพื่อนกัน
(แล้วคุณบอกว่าคุณชอบฉัน)
และคุณบอกว่าคุณชอบฉัน
(ทำใจฉันสั่นไหวแล้วจะเอาคืนได้ยังไง?)
ทำใจฉันสั่นไหวแล้วจะเอาคืนได้ยังไง?
คุณไม่มาร่วมงานได้อย่างไร?
ไม่ไปค่ายเพลงกับเราได้ยังไง?
(ทำไมคุณถึงใจร้ายขนาดนี้?)
ทำไมคุณถึงใจร้ายขนาดนี้?
ฉันอยากจะร้องเพลงให้คุณฟังในงานเทศกาล
แต่คุณไม่ได้มาร่วมงาน
หากมาค่ายเพลงไม่ได้เช่นกัน...
(ถ้าอย่างนั้นฉันก็ควรทำที่นี่)
ถ้าอย่างนั้นฉันก็ควรทำที่นี่
ดูอย่างระมัดระวัง
นี่เป็นเพียงสำหรับคุณและไม่มีใครอื่น
คุณเชื่อได้ไหม?
ในความฝันของฉัน
คุณเป็นเจ้าหญิงภายใต้มนต์สะกด
แม้ว่าฉันจะดิ้นรนอยู่เสมอ
ด้วยท่าทางของฉันที่มีต่อคุณ
ฉันมีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า
เพื่อช่วยคุณอีกครั้ง
ฉันประสานมือและอธิษฐาน
เพื่อความกล้าหาญและสติปัญญาอันไม่สิ้นสุด
ผ่านปราสาทวิเศษและข้ามหนองน้ำ
จากระยะไกลฉันเห็นคุณลึกเข้าไปในถ้ำอันมืดมิด
ตอนนี้จับมือฉันไว้
จากนั้นเรารู้สึกว่าร่างกายของเราลอยไปในอากาศ
ได้อย่างอิสระบนท้องฟ้า
อย่าแปลกใจแม้เราจะบินจากกัน
โลกที่จะเปิดเผยต่อหน้าเรา
แป๊บนึง.
เอ้ย พวกโง่พวกนี้ พวกเขาไม่รู้ว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว?
สาปมัน
เฮ้ ชังอาจะมาจริงๆเหรอ?
ใช่ อึนกยอลโทรหาฉันเมื่อวานนี้
เฮ้ ทำไมคุณถึงตื่นเต้นขนาดนี้?
เธอกำลังเติบโตกับฉัน
เอ้ย ไม่ใช่อย่างนั้นอีกแล้ว
เธอจะมากับอึนกยอลจริงๆเหรอ?
ฉันไม่รู้. ฉันเดาว่าเธอจะมาที่นี่เร็ว ๆ นี้
เอ้ย สองคนนี้...
- ขออภัยที่มาช้า! - อะไร?
อะไร
เกิดอะไรขึ้นคุณสองคน?
อย่าบอกนะว่าคุณสองคนจะออกไปข้างนอก
ใช่.
อะไร พวกคุณรู้ไหม?
ฉันรู้ว่าจู่ๆ เซคยองก็จากไป...
ในช่วงกลางของการแสดงของเรา
เมื่ออึนกยอลข้ามงานเลี้ยงปิดงานและจากไป
ฉันคิดว่ามันชัดเจน
เฮ้ แล้วยีชานล่ะ... แล้วยี่ชานล่ะ?
พระเจ้าของฉัน จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาทำน้ำขวดหมดขวดที่ไหนสักแห่ง?
ส่งเสียงหน่อยทุกคน!
ดีไซเนอร์ของเรามาแล้ว!
อะไร พวกคุณรู้ไหม?
ใช่. ฉันรู้เมื่อเขาหยุดไม่ได้...
พูดถึงปิ๊กกีตาร์ที่เธอมอบให้เขา
มันชัดเจนเมื่อเขาโวยวายเรื่องชุงอา...
ไม่มางานปิดท้าย
ฉันเป็นคนงี่เง่าคนเดียวที่นี่เหรอ? ทำไมฉันถึงไม่รู้อะไรเลย?
พวกคุณ. ระเบียบวินัยของคุณหายไปไหน?
คุณได้ฝึกทักทายแล้วใช่ไหม?
ความดี.
ความสนใจ!
ขบวนพาเหรดพักผ่อน
ความสนใจ!
ทักทายนักออกแบบของเรา
- ไงเพื่อน. - ไงเพื่อน.
- คุณสบายดีไหม? - คุณสบายดีไหม?
พระเจ้าของฉัน
สวัสดีเพื่อน.
- ฉันคิดว่าเธอเข้าใจแล้ว - มันได้ผล
เพื่อนๆ รถไฟจะออกเร็วๆ นี้
เคลื่อนย้ายไปมา!
- เอาล่ะ ไปกันเลย! - อย่าลืมสิ่งของของคุณ
- ทางนี้ครับเพื่อนๆ - เราจะ?
ใช่.
(สถานีชองยางนี)
สวัสดี
เฮ้ คุณตรวจสอบได้ไหม?
นี่เหรอ?
ไม่ นี่หมายถึง "คัน"
- คุณลองมัน. - ฉันทำเมื่อกี้นี้ แล้ว "สนุก" ล่ะ?
- แสดงให้เราเห็น - ทำมัน.
- "มันสนุก." - ดูเหมือน "คัน"
เมื่อเป็นอดีต...
- เห็นไหม? - นี่คือมากกว่า...
ผลที่ตามมาอันโหดร้ายที่ฉันต้องทนรับจากการเลือกคุณ
เข้าใจแล้ว? เอาล่ะ คุณลองตอนนี้เลย
ลอง "สนุก"
ฉันสูญเสียแฟนของฉันทั้งหมด คุณจะทำอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้?
- โอ้เด็ก. - เฮ้ ลอง "สนุก" สิ
ดี...
ฉันจะดีกับคุณต่อจากนี้ไป
ลืมมันซะ เพียงแค่รักษาสัญญาของคุณ
"สัญญา?"
สัญญาอะไร?
โอ้ ฉันบอกว่าฉันจะหาทางให้คุณกลับไปได้ยังไง?
- ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น - เลขที่?
ฉันสัญญาอะไรอีก?
คุณสัญญาว่าจะทำงานอย่างขยันขันแข็งเพื่อชะลอมัน
ฉันคิดว่าฉันพลาดโอกาสที่จะปลิดชีพเพราะคุณ
ทำไมฉันต้องสละชีวิตเพราะแม่?
ตอนนี้ฉันคิดว่ามันไม่ยุติธรรม
ลูกอมดาวทำให้ฉันเปิดเผย
ฉันก็จะพยายามใช้ชีวิตของฉัน...
และสนุกไปกับมัน
ดังนั้น...
คุณไม่ควรรีบร้อน
หากคุณละทิ้งการทำงานอย่างขยันขันแข็งไปสู่เป้าหมายของคุณ
และถ้าคุณหายไปโดยไม่พูดอะไรอีก
คุณตายไปแล้ว
- ห้องน้ำอยู่ที่ไหน? - การจะบอกว่าชอบใครสักคน...
- มีเพียงฉันเท่านั้นที่ทำได้ - โอ้ นั่นสินะ
- "ฉันชอบชองอา" - เฮ้ อย่าทำอย่างนั้นนะ
- ฉันสามารถแสดงความรู้สึกของตัวเองได้เช่นกัน - "ฉันชอบคุณ."
ยังไม่ถึงเวลา
ไม่ใช่วันนี้.
ในตอนนี้เราสามารถอยู่ด้วยกันได้...
(สายที่ไม่ได้รับ 1 สาย)
(ไม่มีบริการ)
ยิง.
(โถสุขภัณฑ์ยูนิเซ็กซ์)
นี่ไม่สามารถเป็นได้
อยู่ที่นี่ได้ยังไง?
(จำกัดหมายเลขผู้โทร)
สวัสดี?
อาจารย์ ใช่คุณหรือเปล่า?
พุทโธ่. ฉันรู้ว่าคุณจะยินดีต้อนรับฉัน
ฉันเผลอหลับไปอีกครั้งเมื่อไหร่?
นี่มันความฝันไม่ใช่เหรอ?
ดี...
ฉันคิดว่าการเดินทางในฝันของคุณใกล้จะสิ้นสุดแล้ว
อย่าบอกนะว่าต้องย้อนกลับไปปี 2023
อีกไม่นานคงเห็นพระจันทร์สองดวงบนท้องฟ้า
- เชื่อมต่อโลกทั้งสอง... - ฉันไม่อยากได้ยินมัน
ฉันยังไม่อยากกลับไป
ถ้าฉันกลับไปมันจะเกิดขึ้นเมื่อฉันต้องการกลับ ฉันกำลังวางสาย.
ไม่รอ.
คุณมีโอกาสเพียงครั้งเดียวที่จะกลับไป
หากคุณพลาดโอกาสนั้น
คุณอาจถูกขังไว้ในอดีตตลอดไป
คุณโอเคกับเรื่องนั้นไหม?
ฉันอาจถูกล็อคตลอดไป?
ไม่ต้องกังวล.
ฉันส่งผู้ช่วยพิเศษมาช่วยคุณแล้ว
ผู้ช่วย? ตัวช่วยแบบไหน?
ผู้ช่วยของคุณ...
และเพื่อนร่วมเดินทางที่จะกลับมาพร้อมกับคุณ
ขอโทษ?
คุณกำลังบอกว่ามีนักเดินทางข้ามเวลาอีกคนนอกจากฉันเหรอ?
WHO? ตอนนี้คนนี้อยู่ที่ไหน?
ฉันจะพบกับคนนี้ได้อย่างไร?
คนนี้อาจอยู่ใกล้กว่าที่คุณคิด
เร็วๆ นี้.
รอก่อนนะนาย ฉันหมายถึงอาจารย์! สวัสดี?
ยิง. ทำไมสิ่งนี้ถึงไม่ทำงาน?
สาปมัน กรุณาทำงาน.
- เฮ้. - คุณกำลังทำอะไร?
อาจารย์นักเดินทางข้ามเวลากำลังพูดถึง...
ผู้ช่วยอาจารย์กำลังพูดถึง...
- มันคือคุณ? - มันคือคุณ?
(ขอขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับ Cheong Kyu Soo, Lee So Hee และ Kang Yi Seok)
(แตงโมวิบวับ)
คุณจะเป็นนักเดินทางข้ามเวลาคนอื่นได้อย่างไร?
นี่คุณตีแม่ฉันเหรอ?
ฉันจะเลี้ยงชุงอาอย่างแน่นอน...
เพื่อเป็นผู้นำในอนาคตของตระกูลจินซอง
ฉันยังทำภารกิจไม่สำเร็จทั้งหมดเลย
ฉันยังทำสิ่งที่ท้าทายที่สุดไม่สำเร็จ
มันคืออะไร?
คุณคงจะเคยได้ยินเกี่ยวกับ White Night วงดนตรีร็อคในตำนาน
ผู้ชายคนนั้นคือนักร้องนำของวงนั้น
มีนิตยสารที่มีบทความเกี่ยวกับวงนั้นบ้างไหม?
อีชาน ช่วยฉันด้วย มารับฉันด้วย
พวกคุณพยายามทำอะไรในบ้านนี้?
อะไรทำให้คุณมาที่นี่?
ฉันอยากรู้เกี่ยวกับแม่ของฉัน
ฉีกและซิงค์อีกครั้งโดย YoungJedi