(บางคน)
(ชอย ฮยอน อุค)
(ซอล อิน อา)
(ชิน อึน ซู)
(แตงโมวิบวับ)
(ผู้สนับสนุนการผลิต)
(กระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว สกอ.)
(ทุกคน องค์กร สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมด...)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ)
(ทีมงานดูแลความปลอดภัยของนักแสดงเด็กในการถ่ายทำละครเรื่องนี้)
พวกเรามาเล่นด้วยกันเถอะ!
- สวัสดี. - สวัสดี.
(6 มิถุนายน 1995 ก่อนถึงเวลาเดินทางของอึนกยอล)
ปีนี้เป็นวันครบรอบ 50 ปีแห่งอิสรภาพของเรา
และวันนี้เป็นวันรำลึกครบรอบ 40 ปี
ความดี. พวกคุณดูเหมือนแตงกวาแก่ๆ ที่ชุ่มไปด้วยแอลกอฮอล์
ใช่ค่ะ มันคือซุปพอลแล็คแห้ง
- คุณเป็นคนมีน้ำใจมาก! - เอาล่ะ.
คุณควรใช้เวลาวันหยุดอย่างมีสติเป็นครั้งคราว
วันไหนพวกมึงมีวันหยุดก็ทำแค่ดื่มเหล้าให้หายเหนื่อย
พ่อแม่ของคุณคงทำงานหนัก...
ในบ้านเกิดของคุณเพื่อชำระค่าเล่าเรียนที่นี่
ยาย! ฉันขออาหารด้วยได้ไหม?
คุณทำอะไรอยู่ถึงได้งดทานอาหาร?
คุณก็หิวเหมือนกันใช่ไหม?
ฉันไม่ได้กินข้าวที่บ้าน ฉันจึงได้ทานอาหารของคุณบ้าง
- ยี่ชานอยู่ที่ไหน? - ฉันไม่รู้.
เขาถูกขังอยู่ในห้องกับกีตาร์ตั้งแต่เมื่อวาน
เขาเที่ยวเล่นเหมือนเด็กขี้เกียจ
เฮ้ ยี่ชาน!
อย่าให้ฉันจัดโต๊ะสองครั้ง ออกมากินข้าวของคุณ
คุณกำลังทำอะไร?
คุณกำลังบันทึกข้อความสำหรับเพจเจอร์ของคุณหรือไม่?
เฮ้.
คุณดูสิ่งที่ฉันถามแล้วหรือยัง? คุณค้นพบอะไร?
เขาเป็นนักกีตาร์อัจฉริยะที่เคยครองยุคของเขาจริงๆ เหรอ?
ใช่. ฮยอนยูลไม่ได้โกหก
ใครที่รู้วิธีเล่นกีตาร์...
พยายามเลียนแบบเขาอย่างน้อยหนึ่งครั้งในวันนั้น
- ไปกันเถอะ. - ไปไหน?
- เพื่อพบเขา - ทำไม?
เพื่อที่เขาจะได้ฟังเพลงของฉัน
ทำไมคุณถึงอยากทำแบบนั้นในทันที?
เพื่อเข้าร่วมการประกวดวงดนตรีวัยรุ่นระดับประเทศ
เราจำเป็นต้องมีเพลงของเราเอง
เฮ้ คุณบ้าไปแล้วเหรอ?
ในวันซ้อมงานเทศกาล
เราทะเลาะกับแก๊งสุนัขจินโด
เราเกือบจะโดนพักงานแล้ว คุณลืมสิ่งนั้นไปแล้วหรือยัง?
ฉันจะลืมสิ่งนั้นได้อย่างไร?
แต่อยากทำอะไรล่ะ?
อะไร คุณต้องการเข้าร่วมการแข่งขันอะไร?
วันนั้นคุณยายของคุณต้องคุกเข่าต่อหน้าคณบดี
รอยฟกช้ำที่เข่าของเธอยังคงอยู่นะเจ้าบ้า
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันต้องกอบกู้ศักดิ์ศรีของฉัน!
ถ้าฉันยอมแพ้กับวงดนตรีของฉันตอนนี้
ฉันจะเป็นเพียงผู้ชายบ้าบิ่นที่ทำวงดนตรีมาตีสาว...
และเริ่มการต่อสู้แบบกลุ่ม
ยี่ชาน. กรุณายอมแพ้แล้ว
วงเรายุบแล้ว คุณจำไม่ได้เหรอ?
เอาล่ะ. เราจะเริ่มการซ้อม...
สำหรับตัวจัดการหน่วยความจำความรักครั้งแรก
(ยุนดงจิน สมาชิกดั้งเดิมของ First Love Memory Manipulators)
หนึ่งสองสาม...
ไปกันเถอะ!
- เฮ้ไปกันเถอะ - รับพวกเขา
คุณงี่เง่า!
เฮ้. บดขยี้เขา!
สาปมัน
ฮยอนยูลถูกอุปกรณ์บนเวทีบดขยี้
เขาจะต้องพักรักษาตัวในโรงพยาบาลเป็นเวลา 12 สัปดาห์
มันแย่มากที่ได้พบพวกคุณ
ฉันหวังว่าจะไม่ได้เจอคุณอีก
ดงจินรู้สึกรำคาญและออกจากวง
- ในนามของเขา... - ซีกุกถูกส่งมา...
ไปสวดมนต์ภาวนา และรอยช้ำบนหลังของเขาไม่เคยหายไป
เซบอมถูกบังคับให้ไปเรียนต่อต่างประเทศ
เราไม่มีสมาชิกคนอื่นเหลืออยู่ในวงแล้ว
อย่างแน่นอน. ฉันต้องพบกับเขาและขอความช่วยเหลือ
ฉันสามารถขอคำแนะนำด้านดนตรีจากเขาได้เหมือนกัน
ฉันจะขอให้เขาแนะนำบางคนให้ฉันด้วย
แล้วเราจะตั้งวงดนตรีของเราอีกครั้ง
เอ้ย ไม่มีการพูดคุยกับคุณ ฉันจะทำอย่างไรกับคุณ?
เอ้ย พ่อของฉันส่งข้อความหาฉันที่ 8282 แปลว่ารีบกลับบ้าน
ฉันคงต้องไปแล้ว
เฮ้!
ขอโทษ.
ฉันต้องเก็บตัวเงียบๆ เพราะเหตุการณ์นั้นในขณะนั้น
คุณสามารถไปพบเขาคนเดียวได้ ฉันเสียใจ.
ไอ้เหี้ยนั่น
ความภักดีของเขาอยู่ที่ไหน?
(คืนสีขาว)
สวัสดี.
ฉันอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 11 และกำลังเรียนอยู่โรงเรียนมัธยมแบกวาง
ฉันชื่อฮายีชาน
คุณจำฉันได้ใช่ไหม?
ฉันเป็นเพื่อนของฮยอนยูล
คุณซื้อเนื้อวงดนตรีของเราเมื่อวันก่อน
ฉันจำได้. แต่สิ่งที่น่าละอาย
บางสิ่งบางอย่างขึ้นมา. ฉันกำลังออกเดินทาง
ขอโทษ?
แต่คุณนัดหมายกับฉันก่อน
ยังไงก็ขอโทษด้วย เรามาทำสิ่งนี้กันอีกวัน
ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยฉันสัก 30 นาทีได้ไหม?
เป็นเพลงสั้นเพราะยังฟังไม่จบ
เรามาทำสิ่งนี้ในครั้งต่อไป
ฉันจะสละเวลาเพื่อฟังสิ่งนี้ร่วมกับคุณ
ขอเวลาผมสัก 20 นาทีครับท่าน
ไม่ 10 นาที หรือ 5 นาที
หรือ 3 นาที 30 วินาที ได้โปรดเถอะครับ!
กรุณาฟังเพลงของฉันครับท่าน!
ทุกคนมีชีวิตของตัวเอง
นิสัยไม่ดีกับคนอื่นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?
ฉันเข้าใจแล้ว ฉันเสียใจ.
ลาก่อน.
ความบังเอิญเล็กๆ น้อยๆ มารวมกัน...
ที่จะนำโชคลาภมาสู่ปาฏิหาริย์...
หรือสร้างโศกนาฏกรรมอันเหลือเชื่อ
ถ้า...
เขาฟังเพลงของยี่ชานเพียงห้านาที...
- สาปมัน. - ฉันเสียใจ.
เฮ้ คุณหนุ่มหล่อ
มองตรงนั้นสิ
รถเข้าออกที่นี่เยอะมาก
มันจะอันตรายสำหรับคุณที่จะเล่นกับสิ่งนี้ที่นี่
แม่ของคุณอยู่ที่ไหน?
ตรงนั้น.
ฉันขอถือเป็นของฟรีได้ไหม
เอ้ย ฉันบอกว่าไม่
- มาเร็ว. คุณสามารถไว้ชีวิตฉันสิ่งนี้ได้ - ฉันไม่ได้ทำเงินแล้ว
- ถ้า... - จริงจังนะ
- คุณอยากเห็นอะไรเจ๋งๆไหม? - ใช่!
วันนั้นเขาไม่ได้เจอเด็กคนนั้น...
คุณสามารถออกมาตอนนี้
ถ้า...
เขาไม่มีแขกเซอร์ไพรส์มาเยี่ยมในวันนั้น...
- คุณต้องการรับสิ่งนี้ไหม? - ใช่. ให้ฉัน 20 สิ่งนี้
ตกลง.
พ่อ. คุณช่วยส่งยางยืดลายตารางหมากรุกขนาด 3 ซม. ให้เราหน่อยได้ไหม
หากเพื่อนของเขา...
- ไปกับเขาในวันนั้น... - คุณต้องการอะไรอีกไหม?
ฉันจะสอนวิธีทำคะแนนให้ใหญ่!
- เฮ้. คุณจะขับรถเหรอ? - เฮ้.
เอ้ย เพียงแค่ไป.
- ถ้าไม่ใช่... - เฮ้ คุณกำลังขับรถ?
- วันนั้นเป็นวันหยุดประจำชาติ... - จริงจังไหม?
เอ้ย
คราวนี้คุณอยากให้ฉันโชว์วงสวิงให้คุณดูไหม?
ถ้า...
เรื่องบังเอิญเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นในวันนั้น...
- เฮ้. - สวัสดี.
ขอบคุณ. รอ.
เอาอันหนึ่งไปด้วย
ไม่เป็นไร.
- ฉันซาบซึ้งกับท่าทางนี้ - ฉันแค่รู้สึกแย่.
จริงๆแล้วฉันแพ้เมล่อนเกาหลีนะ
ถ้าเพียงหนึ่งในนั้นไม่เกิดขึ้นกับเขา...
รอ!
ถ้าเป็นเช่นนั้น
เขาจะ...
ตอนนี้มีชีวิตที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง?
นี่มันนิยายเหรอ?
(ฤดูใบไม้ร่วงปี 2022)
ขวา.
นี่มันนิยายเหรอ?
ทำไม มันน่าสนใจไหม?
ดี...
เหตุการณ์ไม่ได้ดราม่าขนาดนั้น
ว่าแต่ ทำไมจู่ๆ คุณถึงเขียนนิยายล่ะ?
อย่าบอกนะ...
คุณจะเกษียณจากการเป็นนักเทควันโด
ไม่ ฉันอยากจะแสดงให้น้องชายของฉันดู
พี่ชายของคุณ?
อยากโชว์ให้พี่ดูมั้ย?
ถ้าคุณไม่ได้จับฉันด้วยเรื่องนั้น
พี่ชายของฉันคงจะเป็นคนแรกที่ได้อ่านมัน
เมื่อไหร่จะแสดงให้พี่ดู?
ฉันไม่ติดตาม
เมื่อฉันทำมันเสร็จแล้ว
ฉันเห็น. แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวละครหลัก?
เขากลายเป็นพ่อของเรา
นั่นไม่ใช่นวนิยาย
มันเป็นเรื่องจริง
ฉันได้ยินอะไรบางอย่างจากอึนโฮ
วันที่เกิดอุบัติเหตุของยี่ชาน...
เฮ้คุณ ดูวัยรุ่นสองคนนี้สิ!
การแสดงความรักในที่สาธารณะหลังจากเล่นเบ็ดเตล็ด
คุณกลับมาจากโรงเรียนแล้วเหรอ ยี่ชาน?
สวัสดี
- ฉันกำลังจะกลับจากโรงเรียน - ไม่ใช่วันนั้น...
ก่อนถึงเทศกาล
คุณหล่อจริงๆ
- แหม่ม คุณยังสวยมากเลย - อุบัติเหตุ...
ยังไม่เกิดขึ้น
- ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ - ตกลง.
- ลาก่อน. - ลาก่อน.
พวกคุณทำอะไรอยู่?
ฉันกำลังคุยกับคุณ!
พวกเขาสนุกกับเรื่องนี้ใช่ไหม?
คุณสบายดีไหม?
แล้วเมื่อไหร่ล่ะ?
เกิดอุบัติเหตุเมื่อไหร่?
(จำหน่ายธงชาติเนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา)
พรุ่งนี้แล้วนะ
นี่มันอัศจรรย์มาก. ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย!
คุณเปล่งประกายในเสื้อเชิ้ตเหล่านี้ทั้งหมด
คุณสองคนกำลังทำอะไรอยู่?
เฮ้ คุณถึงบ้านแล้ว
ฉันพาเธอออกไปช้อปปิ้ง
ทำไมคุณถึงซื้อมาก? ใครจะรู้ว่าเธอจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน?
คุณไม่รู้หรอกว่าสิ่งจำเป็นพื้นฐานมีกี่อย่าง...
เราจำเป็นต้องอาศัยอยู่ในสถานที่ใหม่
แม้ว่าเธอจะอยู่ที่นี่สักวันเธอก็ควรจะสบายใจ
ในอัตรานี้คุณอาจไปสำนักงานเขตพรุ่งนี้ได้...
เพื่อลงทะเบียนเธอภายใต้คุณ
เอ้ย เรื่องนี้สนุกมาก
ฉันคุ้นเคยกับการมีผู้ชายอยู่ในบ้านเท่านั้น
ตอนนี้ฉันมีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ในบ้านของฉัน
มันเหมือนกับว่าฉันกำลังเล่นเป็นเจ้าหญิง เรื่องนี้ค่อนข้างสนุก
ไม่เคยคิดจะเล่นเป็นเจ้าชายเลยเหรอ?
เจ้าชายรูปงามอยู่กับคุณมา 18 ปีแล้ว
เฮ้.
ฉันจะซักมันให้สะอาดแล้วทำผ้าห่มให้คุณ
คลุมตัวเองด้วยเมื่อคุณเข้านอน ตกลง?
เอ้ย นี่มันน่าหงุดหงิด
ถ้าเธอได้ยินฉันก็คงจะสมบูรณ์แบบ
- คุณยาย! - เอ้ย
คุณแทบจะทำให้หัวใจฉันพุ่งออกจากลำคอเลย เจ้าเด็กเหลือขอ
รอที่นี่.
เอ้ย
(ชุงอา ฉันจะทำผ้าห่มให้คุณ)
(ขอบคุณ.)
ฉันทำสิ่งนี้!
(สเนล เกสท์เฮาส์)
มันเป็นนวนิยาย
พี่ชายของฉันมาเล่าเรื่อง
มันไม่ใช่นวนิยาย เขาบอกว่ามันเป็นเรื่องจริง
เขาชอบพูดตลก
คุณคิดว่าเขาจะใช้โศกนาฏกรรมของพ่อแม่เป็นเรื่องตลกเหรอ?
เขามักจะอยู่นอกกำแพงเสมอ
ฮา อึน กยอล.
ไม่มีทางที่ฉันจะอยู่ในความมืดมิดเกี่ยวกับเรื่องนี้
ไม่มีทางที่พ่อของฉันจะบอกเขาเกี่ยวกับอุบัติเหตุเท่านั้น
อึนโฮไม่ได้ยินเรื่องนี้จากพ่อของเขา เขารู้โดยบังเอิญ
คุณใช้สิ่งนั้นเป็นข้อแก้ตัวอย่างจริงจังหรือไม่?
เกิดอุบัติเหตุตกจากลิฟต์?
นี่ไม่ใช่งานระดับภูมิภาคระดับที่สาม
เป็นคอนเสิร์ตที่สร้างรายได้หลายแสนดอลลาร์
ฉันบอกให้คุณระวังอุปกรณ์ความปลอดภัยให้ถี่ถ้วน
เฮ้.
ฮายีชาน?
ฉันบอกให้คุณระวังการบาดเจ็บที่อาจเกิดขึ้นตลอดเวลา
ฉันไม่ได้บอกคุณเหรอ?
ลงแข่งไม่ได้ถ้ากลัวเจ็บ
ช่วงเวลาที่ฉันยอมแพ้...
การแข่งขันจบลงแล้ว
ยี่ชาน.
ฮา ยี ชาน.
คุณพังค์
ดังนั้นคุณยังมีชีวิตอยู่
ไม่ คุณรู้อะไรไหม?
อย่าทำอย่างนี้ที่นี่
ไปร้านกาแฟใกล้ๆกัน
- มา... - ท่าน!
คุณหมอต้องการพบคุณ
- รอที่นี่. - ทำไม?
- ฉันจะไปพบแพทย์ของคุณ - มันแย่เหรอ?
พวกเขาจะต้องทำการผ่าตัดตอนนี้
- ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน? - ตรงนั้น.
รอ! ยี่ชาน.
เฮ้ ฮายีชาน!
ฉันคือฮา อึนโฮ ลูกชายของฮายีชาน
คุณคือใคร?
สวัสดี
ยินดีที่ได้รู้จัก.
ฉัน...
เพื่อนสมัยมัธยมปลายของพ่อคุณ
ฉันขอโทษที่เรียกคุณออกไปแบบนี้
ไม่ต้องเสียใจ
ฉันรอคุณโทรมา
คุณบอกว่าคุณมีคำถามสำหรับฉัน
ถามพวกเขาออกไป
พ่อของฉันใช่ไหม...
สามารถได้ยิน...
ในโรงเรียนมัธยม?
ใครเป็นเพื่อนของเขา?
ฉันไม่รู้.
- ไม่มีแม้แต่ชื่อเหรอ? - เลขที่.
ตอนนั้นนั่นไม่สำคัญ
ฉันได้ยินมาว่าเพื่อนของเขาเสียใจที่ไม่ได้ไปที่นั่น...
กับยี่ชานในวันนั้นและโทษตัวเองในเรื่องนั้น
- ฉันดื่ม. - ฉันดื่ม?
เขาคงเป็นคนเดียวที่พ่อของฉันจะไว้ใจ...
และหารือเกี่ยวกับเรื่องของวงดนตรีในขณะที่เขาเป็นผู้จัดการ
เพื่อนของเขาที่ไม่สามารถไปกับพ่อได้ในวันนั้นต้องเป็นมาจู
แต่นี่เป็นเรื่องแปลก
เขาบอกว่าเขาเสียใจและโทษตัวเองที่ทำเรื่องนั้น
ทำไมเขาไม่ติดต่อกับพ่อของฉัน?
ยี่ชานคือคนที่ตัดสัมพันธ์กับเพื่อนของเขาทั้งหมด
อึนโฮถามพ่อของเขาหลังจากนั้นสักพัก
แล้วเขาก็บอกว่า...
(ปลายฤดูใบไม้ร่วงปี 2022)
เมื่อผมเจอเพื่อนสมัยมัธยมปลาย
หัวใจของฉันแตกสลายเล็กน้อย...
เพราะฉันคิดถึงวันเหล่านั้น
เมื่อใดก็ตามที่พวกเขาเห็นฉัน
พวกเขาดูเศร้าและมองดูใบหน้าที่เศร้าโศกของพวกเขา...
ก็เจ็บปวดเหมือนกัน
ฉันคิดว่าฉันสามารถเข้าใจเขาได้
เขาคิดถึงพวกเขา แต่เขาไม่กล้าที่จะเจอพวกเขา
เขาไม่อาจเผชิญหน้าพวกมันได้เพราะเขากลัว...
ว่าจะทำร้ายกัน
โจนาธาน.
คุณพูดอะไร?
หลายอย่างเปลี่ยนไป...
ตั้งแต่ผมเข้าร่วมวงแทนดงจิน
แต่ฉันคิดว่ายี่ชานจะยังคงรู้จักคนที่คล้ายกัน
ดังนั้น?
ผู้ใหญ่ที่รู้เรื่องวงดนตรีมากพอ...
ให้พ่อมาขอคำแนะนำเรื่องดนตรี
นักกีตาร์เจ้าของร้าน...
และรู้จักสมาชิกของ The Manipulators
ฉันแน่ใจว่าพ่อของฉันควรจะได้พบกับโจนาธานในวันนั้น
ถ้าเป็นโจนาธาน พ่อของฉันน่าจะได้พบกันพรุ่งนี้
แม้ว่าเราจะไม่สามารถระบุสถานที่ที่เกิดอุบัติเหตุได้ก็ตาม
เราสามารถจำกัดมันให้แคบลงได้
ใกล้กับ ไวท์ไนท์มิวสิค.
ใช่.
พรุ่งนี้เธอต้องอยู่กับยี่ชานไม่ว่ายังไงก็ตาม
จะคอยดูที่เกิดเหตุครับ...
และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวแปรใดๆ เกิดขึ้น
คุณกำลังพูดถึงอะไร? ทำไมคุณถึงไปที่นั่น?
ก็เพื่อให้ปลอดภัยเป็นพิเศษ
หรือเป็นเหมือนแนวป้องกันที่สอง
หากคุณคิดถึงยี่ชาน
ฉันสามารถหยุดเขาได้ที่นั่น
เกิดอะไรขึ้นถ้าคุณได้รับบาดเจ็บ?
ไม่ต้องกังวล.
ฉันจะรีบวิ่งหนีทันทีเมื่อรู้สึกถึงอันตราย
- ยัง... - อึนกยอล
พระจันทร์ทั้งสองดวงยังไม่ขึ้น
และเรายังอยู่ในช่วงเวลานี้
เราสามารถหยุดมันได้อย่างแน่นอน
ไว้วางใจผู้ช่วยของคุณ
เข้าไป.
ตกลง. ลาก่อน.
คืนนี้ฝันหวานนะ
อึนยู.
อะไร มันเป็นชื่อของฉัน
การได้ยินชื่อของฉันที่นี่ทำให้ฉันมีความสุขและคิดถึงมาก
ขอบคุณ
ฉันจะไปทำสงครามหรืออะไร?
ฉันแน่ใจว่าคุณเป็นหนึ่งในเหตุผล...
เหตุใดฉันจึงมาถึงช่วงเวลานี้
ใช่. ฉันเห็นด้วยครับ
กลับไปด้วยกันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ปี 2566 จะตอบแทนคุณ 1,000 เท่า หรือ 10,000 เท่า...
สิ่งที่คุณทำเพื่อฉัน
รอ.
นั่นยังน้อยกว่าพอเล็กน้อย
แต่ฉันจะตั้งตารอมัน
พระจันทร์ทั้งสองดวงยังไม่ขึ้น
และเรายังอยู่ในช่วงเวลานี้
เราสามารถหยุดมันได้อย่างแน่นอน
อึนกยอล?
พวกเรามาจาก สภ.มาโพ
กรุณามากับเราสักครู่
เราได้รับรายงานเกี่ยวกับการลักพาตัวของชองอา
คุณแน่ใจหรือว่าคุณสามารถรับมือกับผลที่ตามมาได้...
และรับผิดชอบเรื่องนี้เหรอ?
ถ้าคุณเดินออกจากประตูนั้นตอนนี้
คุณจะต้องเสียใจ
ไปกันเถอะ. ฉันยังมีบางอย่างที่จะพูด
(ซอเกียวดง)
สถานีตำรวจภูธรมาโพอยู่ทางนั้น คุณจะพาฉันไปไหน?
คุณคืออะไร?
คุณไม่ใช่ตำรวจใช่ไหม?
ฉันได้ยินมาว่าคุณฉลาด แต่คุณยังเป็นเด็ก
(ประธานหญิง อิม จิ มี)
เมื่อคุณได้รับคำสาบานเป็นลายลักษณ์อักษร ให้ส่งผ่านเครื่องแฟกซ์
ดูเขาขึ้นเรือก่อนออกเดินทาง
แล้วนำชุงอามา
ฉันไม่แน่ใจ.
เขาเลือกที่จะเก็บไว้เนื่องจากเขาไม่มีเอกลักษณ์ทางกฎหมาย
และไม่มีใครรู้ว่าเขาหายไป...
เพราะเขาไม่มีครอบครัว
ฉันยังต้องกังวลกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้นในภายหลังหรือไม่?
คุณไม่ดีใจที่ได้พบฉันอีกครั้งเหรอ?
ไม่มีทางที่ฉันจะดีใจที่ได้เห็นสุนัขล่าสัตว์...
มันบ้าไปแล้วหลังจากชิมเงิน
คุณเก่งในการคัดลอกคำหรือไม่?
คัดลอกและลงนาม
แล้วฉันจะปล่อยคุณเป็นอิสระ
มันง่ายมาก
"จากอุบัติเหตุไฟฟ้าช็อต..."
“เพื่อที่จะเป็นครูสอนพิเศษ ฉันวางแผนทุกอย่างเพื่อเข้าหาเธอ”
“ฉันยอมรับว่าฉันลักพาตัวยุนชองอา...”
“และเรียกร้องค่าไถ่”
“ฉันได้เงินที่ต้องการแล้ว”
“และฉันจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าตระกูลจินซอง”
คุณคิดว่าฉันจะทำหรือไม่?
คุณจะรวยได้ถ้าคุณลงนามอย่างเชื่อฟัง
หากคุณลงมือทำ ชีวิตของคุณก็จะจบลง
เรือที่หรูหราที่สุดพร้อมสำหรับคุณแล้ว
อย่าแม้แต่ฝันถึงมัน พวกนี้มีรอยสักมากมาย
พวกเขารู้วิธีใช้เครื่องมือเช่นกัน
พวกเขารู้วิธีใช้พลั่วขุดดินเพื่อฝังใครบางคน
ทำไมคุณถึงกลัว? ฉันให้คำตอบที่ถูกต้องกับคุณแล้ว
มาทำให้มันเสร็จเร็วกันเถอะ
(คำสาบาน)
(ประธานหญิง อิม จิ มี)
(โรงเรียนมัธยมศิลปะซอวอน)
(คำสาบาน)
(ฉันล่อลวง Chung Ah ผู้บริสุทธิ์ให้ลักพาตัวเธอเพราะฉันเริ่มโลภ)
(ลงนามโดย ฮา อึน กยอล)
นี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณสัญญาไว้
ตอนนี้คุณกำลังจะไปไหน?
คุณบอกว่าคุณจะปล่อยฉันเป็นอิสระ ถ้าฉันเซ็นชื่อ
หยุดรถ.
ให้ฉันออกไป ปล่อยฉันไป.
รีบเอามันมาให้ฉัน
คุณกลับมาบ้านแล้ว
คุณมาเร็วกว่าที่วางแผนไว้หนึ่งวัน
คุณไม่ได้ยินฉันเหรอ? เอามันมาให้ฉัน
พวกเขาทำผิดหรือเปล่า?
ท่าน.
ทำไมคุณถึงทำเช่นนี้?
นี่เป็นเพียงห้องใต้หลังคาห้องเก็บของ
เปิดมันเอง
ฉันจำเป็นต้องทำซ้ำตัวเองหรือไม่?
ฉันบอกคุณแล้ว.
มันเป็นเพียงห้องใต้หลังคา
ชองอาอยากเก็บเสื้อผ้าของเธอ...
เธอไม่ได้สวมที่นี่อีกต่อไป
เธอดื้อเกินไปตั้งแต่เธอยังเด็ก
เมื่อเธออารมณ์เสียระหว่างเรียนกวดวิชา
เธอกัดฉัน ข่วนฉัน และทำสิ่งของพัง
เมื่อเธอวิ่งเข้าไปในห้องนี้และล็อคประตู
ไม่มีอะไรที่ฉันสามารถทำได้
“ฉันจะทลายกำแพงและกำจัดห้องออกไปดีไหม?”
ฉันพิจารณาแล้วอย่างแน่นอน
แต่ฉันคิดว่ามันเป็นความคิดที่ดี...
เพื่อเป็นที่พักพิงที่มีเพียงชุงอาเท่านั้นที่สามารถใช้ได้
คุณคิดว่าการใช้คำภาษาอังกฤษจะทำให้ความทุกข์ยากนี้ดูดีขึ้นหรือไม่ เพราะเหตุใด
ฉันเก็บห้องไว้เพื่อเห็นแก่ชุงอา
เมื่อถูกไล่ล่าและจนมุม
แม้แต่หนูก็ยังกัดแมวได้
ลูกสาวของฉันเป็นหนูเหรอ?
ทุกท่านไปทำอะไรมาบ้าง?
คุณเมินมัน ช่วยเธอซ่อนมัน และช่วยเหลือเธอ
คุณได้รับอะไรตอบแทนจากการทำลายจิตวิญญาณของเด็ก?
เราไม่ได้ทำอะไรนอกจากปฏิบัติตามคำสั่งของคุณอิม
แพ็คสิ่งของของคุณ คุณทุกคนถูกไล่ออก
ขอโทษ?
คุณอิม คุณก็ถูกไล่ออกเหมือนกัน
พาลูก ๆ ของคุณออกไปจากบ้านของฉันทันที
ท่าน.
ฉันไม่สามารถย้ายออกได้
ฉันปฏิเสธที่จะออกจากบ้านนี้และโรงเรียนของฉันด้วย
โดยไม่มีเหตุผลอันชอบด้วยกฎหมาย
“มีเหตุผลอันสมควร?”
ฉันไม่รู้ว่าคุณได้ยินข่าวลือแบบไหน...
หรือสิ่งที่คุณจินตนาการ แต่ฉัน...
อย่าบอกนะ...
มันคืออึนกยอล
จบสิ่งที่คุณพูด ฉันอยากฟังข้อสรุปของคุณ
รู้ไหม...
เด็กคนนั้นทำอะไรตอนที่คุณไม่อยู่?
เขาลักพาตัวชุงอาและเรียกร้องเงิน
เพราะชื่อเสียงของคุณ...
และภาพลักษณ์ของบริษัท ผมติดต่อตำรวจไม่ได้เลย
ฉันก็เลยส่งทนายจางไปจัดการเรื่องต่างๆ
แต่เขากลับวิ่งหนีพร้อมกับเงิน
คุณทำอย่างนี้กับฉันเพราะคุณเชื่อใจเด็กคนนั้นเหรอ?
ตอนนี้ฉันควรจะอยู่บนเรือเก็บของแล้วใช่ไหม?
ดูเหมือนคุณจะสงสัยว่าทำไมฉันถึงมาที่นี่ตอนนี้
หยุดรถ.
ให้ฉันออกไป ปล่อยฉันไป.
มีบางอย่างที่ฉันต้องทำ!
ให้ตายเถอะเด็กคนนี้!
จับเขาลง!
- หยุดรถ! - ไปกันเถอะ!
- ดึงไปทันที - สาปคุณ!
เฮ้ ตำรวจมาแล้ว
- ยิง. - สาปมัน.
เฮ้ วิ่ง!
อึนกยอล!
นายชิน.
ฉันขอโทษที่มาสาย
ฉันตามคุณมาจากเกสต์เฮาส์
แต่ฉันต้องเก็บหลักฐานบางอย่างไว้
ฉันได้รับแฟกซ์ที่คุณส่งมาแล้ว
ฉันรู้สึกโล่งใจที่คุณได้รับมันก่อนที่มันจะสายเกินไปครับ
คุณต้องการเหตุผลที่ถูกต้องหรือไม่?
คุณรับสินบนโดยใช้ตำแหน่งของคุณ
มีส่วนร่วมในโครงการรับสินบนการรับเข้าเรียน
กระทำการยักยอกและเลี่ยงภาษี
ก่อตั้งบริษัทจำลองเพื่อสร้างกองทุนโคลน
และลักพาตัว ข่มเหง และคุมขังผู้เยาว์โดยที่เธอไม่ต้องการ
คุณจำเป็นต้องฟังเพิ่มเติมหรือไม่?
นายนั่นแหละ...
เมื่อฉันแยกคุณออกจากทะเบียนครอบครัวแล้ว
ฉันจะให้มิสเตอร์ชินส่งสำเนาให้
- ท่าน! - ฉันบอกคุณแล้ว.
ฉันบอกว่าฉันจะสอนคุณว่าความดีย่อมมีชัยเหนือความชั่ว...
และคุณไม่ควร...
แม้กระทั่งฝันถึงชีวิตที่สะดวกสบาย
พุทโธ่.
ฉันได้ยินมาว่าคุณกำลังเรียนศิลปะ คุณเก่งเรื่องนี้จริงๆ
เด็กชายคงจะชอบสิ่งนี้
- ฉันมันดูดีมาก! - พุทโธ่! นี่คืออะไร?
- เฮ้นี่คืออะไร? -เป็นข้าวไข่เจียว.
พุทโธ่.
- ขอบคุณสำหรับอาหาร! - ขอบคุณสำหรับอาหาร!
โอ้ใช่. ฉันควรจะออกไปดื่มเย็นนี้
มันทำให้ฉันเสียสติไปหมด
จุงอา โปรดเก็บสิ่งนี้ไว้ให้ฉันด้วย
ตอนนี้ฉันกินไม่ได้ ฉันจะกินพร้อมดื่มทีหลัง
เฮ้ เราควรจะได้เจอกันไม่ใช่เหรอ...
ทำไมคุณไม่เตือนฉัน? เฮ้รอก่อน
อะไร ระหว่างมื้ออาหารทุกคนไปไหนกัน?
สวัสดี?
ฉันเอง.
ว่าไง?
คุณละเลยฉันก่อนหน้านี้ ทำไมจู่ๆถึงโทรมา...
ประธานยุนกลับมาเกาหลีแล้ว
คุณช่วยพาชุงอามาที่นี่ได้ไหม?
ฉันบอกคุณแล้ว.
คุณไม่จำเป็นต้องให้อภัยพวกเขา
คุณสามารถกลับมาพักกับเราได้ทุกเมื่อที่คุณต้องการ
เราจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
คุณรู้ใช่ไหม?
เอาล่ะ
เข้าไปเลย ฉันจะไปเหมือนกัน
คุณสามารถ...
ให้เวลาฉันสักครู่ใช่ไหม?
- ทำไม? - ไม่ต้องกังวล.
ฉันจะไม่ก่อเหตุ
ครั้งต่อไปที่คุณมา ฉันจะเสิร์ฟชาให้คุณอย่างแน่นอน
ฉันเพิ่งไล่แม่บ้านทั้งหมดออก
คุณยายของฉันไม่รู้ภาษามือเลย
แต่ฉันเห็นเธอคุยกับชองอาทั้งวัน
นั่นสอนฉันเรื่องนี้
หากคุณต้องการแสดงบางสิ่งบางอย่างจริงๆ คุณจะพบวิธี
และถ้าคุณต้องการแสดงออกมากกว่านี้
คุณเพียงแค่ต้องเรียนรู้วิธีการทำ
(ภาษาที่สวยที่สุด: ภาษามือที่น่ารัก)
"คุณพ่อของคุณ..."
“เป็นเหมือนโล่ที่ปกป้องคุณจากทุกสิ่ง...”
“จนกว่าคุณจะโตพอที่จะออกไปสู่โลกกว้าง”
นั่นไม่ใช่คำพูดของฉัน เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์กล่าวไว้
ฉันไม่เคยมีพ่อแบบนี้
แต่ฉันหวังว่าชุงอาจะทำได้
คุณสามารถเก็บหนังสือเล่มนั้นไว้ครับ ฉันเชี่ยวชาญมันแล้ว
ฉันจะไปแล้ว
สเตนดาลเป็นคนพูด ไม่ใช่เฮมิงเวย์
และนั่นคือสิ่งที่เขาพูดเกี่ยวกับแม่ของเขา ไม่ใช่พ่อของเขา
- โอ้. - แต่ฉันได้รับข้อความโดยไม่คำนึงถึง
ขอบคุณมากสำหรับสิ่งนี้
ทำไมคุณถึงติดตามฉัน?
วันนี้ฉันอยากนอนข้างคุณ
คุณเงียบไปสักพัก เกิดอะไรขึ้นกันคุณ?
ส่วนชองอา...
ฉันเชื่อว่าฉันทำทุกสิ่งที่ฉันต้องทำเสร็จแล้ว
(สเนล เกสท์เฮาส์)
คุณควรกลับบ้านด้วย
คุณจะละเลยปัญหาของตัวเองและรู้สึกสูญเสียไปนานแค่ไหน?
ไปบอกพ่อสิ...
ที่คุณชอบอยู่ในวงดนตรี...
และไม่อยากไปเรียนต่อต่างประเทศ
บอกเขาว่าคุณเป็นถ้วยรางวัลของเขาเสร็จแล้ว
ไม่ ฉันจะไม่จากไป
ฉันไม่อยากใช้ชีวิตเป็นถ้วยรางวัลของคุณอีกต่อไป
แล้วทำไมคุณไม่...
บอกฉันเร็วกว่านี้ว่าคุณรู้สึกอย่างไร?
ฉันรู้ว่าคุณจะประพฤติตัวแบบนี้
เช่นเดียวกับตอนนี้ คุณก็พร้อมแล้ว
คุณยังควรจะบอกฉัน!
หากคุณเคารพฉันในฐานะผู้ปกครอง
คุณควรจะทำ...
อะไรก็ตามที่คุณสามารถทำได้เพื่อโน้มน้าวฉัน
นั่นคือสิ่งที่ครอบครัวทำ!
ฉันจะโน้มน้าวคุณได้อย่างไร?
คุณไม่สามารถฟังเพลงของฉันได้เลย!
ถ้าบอกพ่อเขาจะเข้าใจเหมือนกัน
เขาไม่รู้เพราะคุณไม่เคยบอกเขา
เมื่อพวกคุณทุกคนออกไป
ยายของฉันจะต้องเสียใจมาก
(คุณยายครับ วันนี้ผมจะทำอาหารเย็นครับ งดวันหยุดนะครับ)
คุณยายคุณจะเป็นแบบนี้จริงๆเหรอ?
ฉันไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้
คุณจะชอบคนแปลกหน้ามากกว่าหลานชายของคุณเองได้อย่างไร?
ถ้ายังจะพูดไร้สาระอีก ก็ออกไปล้างตัวซะ
ฉันไม่ได้พูดเรื่องไร้สาระ
คุณชอบอึนกยอลมากกว่าฉัน
และคุณกับชองอาก็กลายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในวันเดียว
คุณเด็กเหลือขอ
เขาไม่คู่ควรกับหลานชายของฉัน ไม่ว่าเขาจะน่ารักแค่ไหนก็ตาม
ลองนำรถบรรทุกที่เต็มไปด้วยชินซองอิลและหน้าตาของเขามาให้ฉันดูสิ
และดูว่าฉันจะแลกคุณเพื่อพวกเขาหรือไม่
พระเจ้าของฉัน ขอโทษครับอาจารย์ติวเตอร์
โอ้ไม่ต้องเสียใจ
ทำไมคุณถึงรักฉัน? และคุณรักฉันมากแค่ไหน?
ความดี. เฮ้ ออกไปล้างหน้าซะ
ฉันควรจะนอนได้แล้ว
มาเร็ว. บอกฉัน.
ทำไมคุณถึงรักฉันมากขนาดนี้?
โอ้เด็ก.
แม้จะผ่านอะไรมามากมาย...
เมื่ออายุยังน้อยเช่นนี้
คุณยังเป็นเด็กดี...
และไม่เคยกบฏเลยแม้แต่ครั้งเดียว
คุณไม่ใช่เด็กขี้แย
คุณมีสุขภาพแข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันรักคุณ
นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดนะรู้ไหม
ฉันควรจะนอนได้แล้ว...
ถัดจากคุณโกยางฮีวันนี้ มันนานมากแล้วนะ.
ฉันด้วย!
ให้ฉันเข้าร่วม
เฮ้คุณกล้าดียังไง? เธอเป็นย่าของฉัน!
พวกคุณไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้ว
เธอเป็นย่าของฉันด้วย!
- คุณยายบอกให้เขาออกไป - ทำไมพวกคุณถึงเป็นแบบนี้?
- เธอเป็นย่าของฉัน. - ทิ้งยายไว้คนเดียว!
- เฮ้จริงจัง - ความดีของฉัน.
เฮ้ คุณทำให้ฉันกลัว
ทำไมคุณยังตื่นอยู่?
คุณรู้จักเพลงนี้ได้อย่างไร?
คุณหมายความว่าอย่างไร? ฉันเขียนเพลงนี้
นี่คืออะไร?
ไปฟังเพลงในนั้นกัน...
และพยายามคิดริฟกีตาร์ขึ้นมา
ถ้าฉันคิดว่ามันฟังดูดีพอ
ฉันจะให้กีตาร์ตัวนั้นแก่คุณ ฉันรู้คุณต้องการมัน.
จริงหรือ
คุณจะมอบกีตาร์ตัวนั้นให้ฉันจริงๆเหรอ?
ฉันพูดว่า "ถ้าฉันคิดว่ามันฟังดูดีพอ"
ฉันพูดอย่างชัดเจนว่า
เพลงยังไม่สมบูรณ์
มีเพียงทำนองหลักสำหรับกีตาร์ลีดเท่านั้น
เติมส่วนที่เหลือ
แต่ใครเป็นคนเขียนทำนองนี้?
คุณเขียนสิ่งนี้หรือไม่?
ไม่ ไม่แน่นอน
คุณจะไม่รู้แม้ว่าฉันจะบอกคุณ
ไม่ ไม่มีใครรู้หรอก
มันถูกเขียนโดยศิลปินที่ไม่มีใครรู้จัก
ไม่มีทาง. พ่อเป็นศิลปินที่ไม่ชัดเจนเหรอ?
แต่นายวีว่ารู้จักทำนองนี้ได้อย่างไร?
ขออภัยที่รบกวนคุณในขณะที่คุณกำลังเว้นระยะห่าง
แต่คุณสามารถปิดประตูทันทีได้ไหม?
แม้แต่เสียงเพียงเล็กน้อยก็สามารถปลุกคุณยายของฉันได้
คุณเขียนเพลงนี้จริงๆเหรอ?
ทำไม คุณแปลกใจไหมที่พบว่าฉันเป็นอัจฉริยะเช่นนี้?
จริงเหรอ?
คุณแน่ใจหรือว่าคุณเขียนทำนองนี้ด้วยตัวเอง?
ฉันรู้สึกขุ่นเคือง
ตอนนี้คุณกำลังดูถูกฉันอยู่ใช่ไหม?
ทำไม ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้เขียนเพลงหรือไม่?
มันไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันคิดว่าเราตัดสินใจแสดง "Shining" ในการแข่งขันแล้ว
ทำไมคุณถึงเขียนเพลง?
ฉันจะออกจากวงเมื่อการแข่งขันจบลง
อะไร ทำไม
คุณยายจึงสามารถสวมหมวกรับปริญญาของฉันได้
มันเป็นความปรารถนาของเธอ ดังนั้นฉันควรจะทำให้มันเกิดขึ้น
ฉันจะทำอย่างไร?
เพื่อให้ความปรารถนาของเธอเป็นจริง
ฉันจะต้องเรียนหนักมากสักระยะหนึ่ง
และนั่นคือเหตุผลว่าทำไม...
ฉันขอมอบเพลงนี้ให้กับเยาวชนที่สดใสของฉัน
คุณจะยอมแพ้กับดนตรีไหม?
แน่นอนฉันจะไม่
ฉันแค่อยากจะเขียนสิ่งนี้ตอนนี้ ก่อนที่ฉันจะลืมความรู้สึกของวัยเยาว์
เป้าหมายต่อไปของฉันคือ...
เทศกาลเพลงวิทยาเขต
แต่ประเด็นคือ ฉันเขียนไว้ตรงกลาง
แต่ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของมัน
โปรดให้ความปรารถนาของเขา
มาทำงานด้วยกัน
มาทำเพลงนี้ด้วยกัน
- จริงเหรอ? - ใช่.
ฉันชอบสิ่งนั้น!
แต่คุณจะต้องสัญญากับฉันสองสิ่ง
อย่างจริงจัง? คุณเป็นคนงี่เง่ามาก
บอกฉันว่าพวกเขาคืออะไร
ก่อนอื่นไม่มีใครได้ยินเพลงนี้...
จนกว่าคุณจะเข้าร่วมงาน Campus Song Festival
ตกลง. อีกอันคืออะไร?
พรุ่งนี้คุณจะไม่ออกไปข้างนอก คุณจะอยู่บ้านทั้งวัน
คุณอยู่ที่นั้นอีกครั้ง?
ฉันรู้ว่าคุณจะไม่ได้รับมัน
- แต่ฉันบอกคุณไม่ได้... - โอเค
- คุณเพิ่งพูดว่า "โอเค?" - ใช่.
แต่ทำไมคุณถึงตกลงทันทีโดยไม่ถามเหตุผล?
คุณกำลังทำให้ฉันกังวล.
ฉันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้...
และตระหนักว่าทุกสิ่งที่คุณขอให้ฉันทำก็เพื่อตัวฉันเอง
โปรดอย่าทำลายความฝันของเขา
ที่นี่. เริ่ม.
ขอให้เขามีความสุข
ฉันสามารถบันทึกสิ่งนี้ได้ใช่ไหม? ฉันกลัวว่าฉันจะลืม
(บันทึก)
โปรดช่วยเขาด้วย...
เพื่อที่ความเยาว์วัยของเขาจะได้เปล่งประกายต่อไป
หากใครฟังอยู่กรุณา...
โปรดให้ความปรารถนาอันสิ้นหวังของฉัน
เฮ้มาเล่นกันเถอะ!
(6 มิถุนายน 1995 หลังไทม์สลิปของอึนกยอล)
วันนี้เราเฉลิมฉลองวันรำลึกครบรอบ 40 ปี...
หลังจาก 50 ปีแห่งอิสรภาพ
โอ้ซุปพอลแล็คแห้ง!
คุณไป คุณอ่านใจฉันออก
ฉัน มันดูน่าทึ่งมาก
พวกคุณดื่มกันทั้งคืนทุกครั้งที่มีวันหยุด
พ่อแม่ของคุณที่บ้านกำลังทำงานอย่างเต็มที่...
- เพื่อชำระค่าเล่าเรียนของคุณ - นางสาวไป! ฉันขออาหารด้วยได้ไหม?
คุณยังไม่ได้กินเหรอ? คุณทำอะไรอยู่?
คุณก็หิวเหมือนกันใช่ไหม?
เอ้ย ฉันตั้งใจมาที่นี่ตอนท้องว่างเพื่อกินอาหารของคุณ
- อย่างไรก็ตาม ยี่ชานอยู่ที่ไหน? - ไม่มีความเห็น.
เขาติดอยู่ในห้องกับกีตาร์ตั้งแต่เมื่อวาน
ฉันคิดว่าเขาแค่พักผ่อนตลอดทั้งวัน
เฮ้ ยี่ชาน!
อย่าให้ฉันจัดโต๊ะสองครั้ง ออกมากินเดี๋ยวนี้!
พระเจ้าของฉัน
ขอบคุณ
ยาย.
ฉันกำลังบันทึกบางสิ่งที่สำคัญมาก
เสียงของคุณก็ถูกบันทึกไว้ด้วย!
- มาจู ทำไมคุณถึงมาที่นี่? - อะไร?
อึนกยอลโทรหาฉันที่นี่
เขาบอกว่าเราจะฝึกซ้อมที่นี่วันนี้
- นางสาวไป! เราทานอาหารด้วยได้ไหม? - เลี้ยงพวกเราด้วย!
- เลี้ยงเรา! - เฮ้คุณ!
สวัสดี!
- ความดี. ขอบคุณสำหรับมื้ออาหาร. - เฮ้ ย้าย
- โอ้เด็ก. ขอบคุณ - เอาล่ะ.
- สวัสดี! - หนุ่มๆ คุณควรโทรหาฉันนะ...
เพื่อบอกฉันว่าพวกคุณมากันหมดแล้ว
- ไปกันเถอะ. - เฮ้กินข้าวกับข้าวก่อน
- ตกลง! - ตกลง!
เฮ้ ส่งตะเกียบให้ฉันหน่อยสิ
คุณเชิญพวกเขามาทั้งๆ ที่นี่ไม่ใช่บ้านของคุณด้วยซ้ำ?
บาลซาน ดูแลเส้นผมยังไงบ้างคะ?
ฉันพยายามที่จะไม่ล้างมันบ่อย
พระเจ้าของฉัน ตอนนี้มันนานมากแล้ว
บาลซาน คุณจะทำอย่างไรให้ผมยาวเร็วขนาดนี้?
คิดแต่เรื่องสกปรกมากมาย
ซองแด ฉันได้ยินมาว่าแฟนคุณทิ้งคุณ
ใช่ เพราะคิดเรื่องสกปรกมากมาย
- ความดีของฉัน. - เฮ้ เรากำลังกินข้าวอยู่
เอ้ย
ฉันได้ยินมาว่าเพื่อนของเขาเสียใจที่ไม่ได้ไปที่นั่น...
กับยี่ชานในวันนั้นและโทษตัวเองในเรื่องนั้น
อะไร มีอะไรจะพูดกับฉันไหม?
วันนี้อยู่กับยี่ชานไม่ว่ายังไงก็ตาม
ไม่ ติดกาวเขาไว้แม้ว่าคุณจะแก่ตัวลงก็ตาม
อย่าตัดการติดต่อกับเขา
พระเจ้าของฉัน ฉันจะต้องเห็นคนงี่เง่านั่นแม้ว่าฉันจะอายุมากขึ้นเหรอ?
คุณจะไปไหนถึงจะทิ้งระเบิดนี้ใส่ฉัน?
เฮ้ ทำไมคุณถึงเรียกฉันว่าระเบิดล่ะ?
เพราะคุณคือระเบิด!
ไม่ต้องกังวล. ฉันจะไม่ไปไหน
ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอเช่นกัน
(เทศกาลวัฒนธรรมฮงแดครั้งที่ 2)
เชิญแวะชมแตงตะวันออกเหล่านี้
- ฉันระบุเวลาที่แน่นอนไม่ได้ - แตงตะวันออก!
- แต่เราตีกรอบให้แคบลงได้ -เมล่อนตะวันออกสดๆ มาแล้วค่ะ
เอาล่ะ. มาลองเลย
เมื่อมื้อเที่ยงของพวกเขาเริ่มต้นที่เกสท์เฮาส์
เราจะเริ่มนับถอยหลัง
ตกลง. แล้วในกรณีที่
ฉันจะไปที่เกิดเหตุในตอนเช้าและรออยู่ที่นั่น
ทันทีที่เริ่มรับประทานอาหารกลางวัน
ฝากข้อความเสียงไว้ให้ฉัน
ตกลง.
เช่นเดียวกับสถานที่เกิดเหตุ
เราสามารถจำกัดมันให้แคบลงได้
เมื่อยีชานไปเยี่ยมไวท์ไนท์มิวสิค
ปกติเขาจะใช้เส้นทางนี้
และนี่เป็นถนนสายเดียวที่มีพ่อค้าแม่ค้าริมถนน
อุบัติเหตุ...
(ร้านฮาร์ดแวร์, ร้านหนังสือมือสอง, ร้านกาแฟ)
มันน่าจะเกิดขึ้นที่นี่
- แตงตะวันออกลูกใหญ่พวกนี้... - สวัสดี
- ใช่ สวัสดี. - พวกเขาดูสดมาก.
- ฉันขออันนี้ได้ไหม? - แน่นอน.
- ที่หนึ่ง? - ใช่.
คุณให้ฉันสิ่งนี้ฟรีได้ไหม?
ที่นี่รถเยอะมากจึงอันตราย
แม่ของคุณอยู่ที่ไหน? ฉันจะพาคุณไปหาแม่ของคุณ
ทำไมคุณทำเช่นนี้?
เลขที่!
รอ! ที่นี่มันอันตรายนะรถเต็มไปหมด
- ยิง. - เฮ้ มันกระเด็นใส่ฉัน
ขอโทษ. ฉันทิ้งมันไปได้อย่างไร?
- สาปมัน. - สาดกระจายไปทั่ว!
ฉันบอกว่าเราควรเริ่มการประชุม
ทำไมคุณต้องไปเอาน้ำผลไม้มาด้วย?
เฮ้ ฉันจะเข้าใจมัน
สวัสดี?
ดื่มแล้วขับได้อย่างไร?
คุณต้องการที่จะฆ่าคน?
ฉันเอง.
คุณสบายดีไหม? คุณไม่เจ็บเหรอ?
ยินดีด้วย ฮาอึนกยอล
มันคือทั้งหมดที่มากกว่า.
ฉันตรวจสอบด้วยตาของฉันเอง
ตอนนี้อี้ชานปลอดภัยแล้ว
ขอบคุณออนอึนยู
ฉันบอกให้คุณเชื่อใจผู้ช่วยของคุณ
คุณต้องการที่จะมามากกว่า?
ทุกคนอยู่ที่นี่
ฉันอยากเจอคุณ.
โอเค ฉันจะเข้าร่วมกับพวกคุณ
หลังจากตรวจสอบอีกสิ่งหนึ่ง
คุณยังต้องตรวจสอบอะไรบางอย่าง?
เพียงเพื่อสนองความอยากรู้ส่วนตัวของฉัน
(คืนสีขาว)
คนที่ไปเยี่ยมปู่ของฉันในวันนั้นคือใคร?
(คืนสีขาว)
(เครื่องดนตรีที่ใช้แล้ว)
แล้วแม่คือแขกคนนั้นเหรอ?
แท็กซี่!
คุณช่วยตามแท็กซี่คันนั้นไปได้ไหม? กรุณารีบ.
อย่าสูญเสียมัน
ฉันไม่สามารถรับประกันอะไรคุณได้
มีช่วงหนึ่งที่ฉันรู้สึกหลงทางเช่นกัน
อะไรก็ตาม. ฉันพนันได้เลยว่าคุณแค่แกล้งทำเป็น
ไม่ฉันสาบาน ฉันบอกคุณความจริง
ฉันหนีออกจากบ้านเพียงครั้งเดียว
คุณหนีออกจากบ้านเหรอ? คุณ?
ใช่.
ฉันเชื่อว่าไม่นานหลังจากที่ฉันย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา
ฉันหนีไปกลับเกาหลีโดยไม่บอกปู่ย่าตายายของคุณ
พระเจ้าของฉัน สิ่งแรกที่คุณทำเมื่อคุณกลับมาคืออะไร?
ฉันได้พบกับบิดาผู้ให้กำเนิดของฉัน
ฉันมีคำถามมากมายถึงเขา
และมีหลายเรื่องที่ฉันอยากได้ยินจากเขา
แต่ฉันไม่สามารถพูดอะไรได้
เช่นเดียวกับเขา พวกเราแค่...
ฉันดื่มชาแล้วจากไป
หลังจากนั้นฉันก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย...
จนถึงวันงานศพของเขา
อะไร เดี๋ยว. ทำไมคุณถึงหยุด?
โอ้เด็ก. คงจะดีถ้าชีวิตเป็นเหมือนหนัง
คุณบอกว่าคุณจะมา ทำไมคุณไม่โทรหาฉัน?
คุณรู้ไหมว่าฉันกังวลแค่ไหน?
ฉันคิดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น
เกิดอะไรขึ้น?
บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นได้อย่างไร?
ฉันตรวจสอบทุกอย่างแล้ว...
เว้นแต่สิ่งหนึ่ง ข้าพเจ้าจึงรู้สึกวิตกกังวล
สิ่งที่คุณตรวจสอบไม่ได้คืออะไร?
คนที่มาเยี่ยมไวท์ไนท์มิวสิคในวันนั้น
ดังนั้น? คุณตรวจสอบแล้วหรือยัง?
มันคือใคร?
เป็นคนที่ฉันรู้จักหรือเปล่า?
แม่ของฉัน.
ชเว เซ กยอง.
เฮ้! ลุกขึ้นมาใช่ไหม?
เราจะไม่พูดถึงเรื่องการจัดเหรอ?
เรารอจนกว่าอึนกยอลจะกลับมาได้ใช่ไหม?
เฮ้ พวกคุณจะไม่ทำงานใดๆ เลยเมื่อเซกยองมาถึงที่นี่
ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!
- ฉันรู้สึกขี้เกียจมาก - เรามาพักกันเถอะ
เฮ้ ยี่ชาน การบันทึกแทร็กสาธิตอยู่ที่ไหน?
นั่นมันเหรอ?
เอ้ย
- เลขที่! - เอ้ย คุณทำให้ฉันกลัว
เพลงนี้ไม่สามารถเปิดเผยให้ใครเห็นได้
อะไร
คุณสองคนวางแผนที่จะเข้าร่วมการแข่งขันที่แตกต่างกันโดยไม่มีเราหรือไม่?
ฉันไม่เหมือนคุณ.
คุณได้คัดลอกเพลงของคนอื่นหรือไม่?
คุณมีความปรารถนาที่จะตายไหม?
เรียบเรียงโดย ฮายีชาน และ ฮาอึนกยอล เราเขียนมันด้วยกัน
แล้วทำไมจะเปิดเผยไม่ได้ล่ะ?
คุณไม่จำเป็นต้องรู้
หยุดสอดรู้สอดเห็นหรือคุณจะได้รับบาดเจ็บ
เฮ้ นี่มันเยี่ยมมาก
ฉันกังวลเกี่ยวกับการแข่งขันกับอิลยังไฮด้วยเพลงเดียว
ฉันมีความรู้สึกที่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้
"เพลงสำหรับคุณ"
ใช่ ฉันก็ชอบมันเหมือนกัน
มันจะโดดเด่นในบรรดาเพลงร็อคทั้งหมด
เราจะมีโอกาสชนะมากขึ้นด้วยสิ่งนี้
เฮ้ หูของคุณอุดตันไปหมดแล้วเหรอ?
คุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ?
ฉันไม่สามารถเปิดเผยเพลงนี้ได้
ฉันสัญญากับอึนกยอลแล้วว่าจะไม่ทำ!
- แล้ว... - ใช่
รับเขา!
- เฮ้! - เอามันไปจากเขา!
- จับเขาไว้ - คว้ามัน! รีบหน่อย!
- เลขที่! - ฉันจะถามคุณโจนาธาน...
เพลงไหนดีกว่ากัน
- เฮ้. สาปคุณ! - ให้เขาอยู่ที่นี่สิบนาที
- เอาล่ะ เข้าใจแล้ว - มาจู! เดี๋ยว.
- ปล่อยฉัน! - เฮ้ ใจเย็นๆ
แต่ฉันไม่เข้าใจมัน
ทำไมจู่ๆ เธอถึงกลับมาจากอเมริกา?
ที่สำคัญทำไมคุณแม่ถึงไปไวท์ไนท์มิวสิค?
เพราะเขาเป็นปู่ของฉัน
อะไร
คุณโจนาธานแห่ง White Night Music คือคุณปู่ของฉัน
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
ปู่ของคุณเป็นศาสตราจารย์ฟิสิกส์
เขาเป็นพ่อบุญธรรมของแม่ฉัน
ถ้าคุณไม่รังเกียจที่จะถามฉัน
คุณรู้จักคุณวีว่าได้อย่างไร?
ฉันเป็นลูกสาวของเขา
เฮ้ มีอะไรผิดปกติ?
เราสองคน...
เคยพบกันในอดีต
อะไร เรา?
เมื่อไร?
วันที่คุณแม่ของคุณ...
เอากีตาร์ที่ปู่ของคุณทิ้งไว้ให้ฉันให้ฉัน
เธอสบายดีไม่ใช่เหรอ?
เธอเป็นลูกสาวของฉัน เธออยากเป็นนักเล่นเชลโล
เธออายุ 18 เหมือนกัน เช่นเดียวกับคุณ
และ...
เราพบกันที่งานศพของเขาด้วย
(ในการไว้ทุกข์)
(วีว่ามิวสิค)
เด็กคนนั้นคือคุณเหรอ?
ใช่.
แต่คุณกำลังทำอะไรในงานศพของปู่ของฉัน?
เขาเป็นที่ปรึกษาของฉัน
อะไร
เขาช่วยฉันเมื่อฉันถูกรังแกในโรงเรียน
เขาเป็นคนสอนดนตรีให้ฉัน...
และสอนฉันว่า "CODA" หมายถึงอะไร
ฉันต้องไปพบเขาตอนนี้
เฮ้.
โอ้มาจู!
- ยิง. - เฮ้เดี๋ยวก่อน!
ส่งมอบมันไปในขณะที่ฉันยังพูดดีๆ กับเธออยู่
คุณไม่สามารถทำเช่นนี้ได้
ฉันสัญญากับเขาว่าจะไม่มีใครได้ยินมัน
เฮ้!
สายไปแล้ว. เราทุกคนเคยได้ยินเพลงนี้แล้ว!
เอ้ย
เฮ้!
อึนกยอลจะเมินเฉยถ้าเขารู้ว่าฉันออกจากบ้าน
คุณทำตามที่เขาบอกตั้งแต่เมื่อไหร่?
โอ้.
ยิง.
พ่อของคุณกำลังเพจคุณใช่ไหม? ไปเป็นลูกที่ดีกันเถอะ
เฮ้รอ!
จริงเหรอ?
คุณก็รู้ว่าฉันไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อตัวฉันเอง
ลองไปถามคุณโจนาธานดูสิ
ถามเขาว่าเพลงไหนดีกว่ากัน
- เฮ้ ฉันทำไม่ได้... - คุณคือกองหน้าของเรา!
ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณ
(คืนสีขาว)
เอ้ย
(วีว่ามิวสิค)
เช็ดตัวให้แห้ง
คุณจะเป็นหวัดถ้าคุณอยู่อย่างนั้น
ใช้ได้.
เรื่องแบบนั้นสามารถเกิดขึ้นได้ในวัยเยาว์ของคุณ
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันไม่มีความคิด
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันไม่รู้จักคุณวีว่า
ไม่นะ.
- เอ้ย เขาโอเคไหม? - โทร 911!
("เพลงสำหรับคุณ")
ขอขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับฮาอึนกยอล
("เพลงสำหรับคุณ")
ขอบคุณคุณที่ทำให้ฉันทำเพลงนี้ได้สำเร็จ
(เพลงโดย ฮายีชาน และ ฮาอึนกยอล)
เมื่อมองย้อนกลับไปก็พบว่า...
ว่าเพลงนี้ไม่ใช่สิ่งเดียวที่คุณช่วยฉันทำให้เสร็จ
เมื่อฉันต้องการบางสิ่งบางอย่าง
เมื่อฉันรู้สึกว่าขาดสิ่งใดไป เมื่อฉันหมดหวัง
และแม้แต่ช่วงเวลาที่สดใสที่สุดของฉัน
คุณอยู่ที่นั่นกับฉันเสมอ
คุณโกหกฉันว่าคุณเป็นลูกชายของฉัน
แต่คุณรู้อะไรไหม?
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ฉันรู้สึกราวกับว่าคุณเป็นเหมือนพ่อของฉัน
แม้ว่าฉันไม่เคยได้รับความรักจากพ่อมาก่อน
ฉันมีประสบการณ์บางอย่างที่คล้ายกันขอบคุณคุณ
ลูกชายขอบคุณ
แต่...
ชาติหน้าฉันจะได้เกิดมาเป็นพ่อของเธอ
เฮ้ ยี่ชาน!
อย่าให้ฉันจัดโต๊ะสองครั้ง ออกมากินเดี๋ยวนี้!
พระเจ้าของฉัน
หากใครฟังอยู่กรุณา...
โปรดให้ความปรารถนาอันสิ้นหวังของฉัน
คุณได้ยินฉันไหม?
เสียงของฉัน.
คุณได้ยินมันไหม?
ฉันขอโทษพ่อ...
(เทศกาลวัฒนธรรมฮงแดครั้งที่ 2)
เราพบกันระหว่างเดินทาง
ผ่านกาลเวลา
ท่ามกลางผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วน
ฉันจำคุณได้
ฉีกและซิงค์อีกครั้งโดย YoungJedi
(แตงโมวิบวับ)
สิ้นสุดการเดินทางของคุณ...
และมาถึงที่ที่ท่านมาถึง
คุณคิดว่าฉันสามารถกลับไปในสถานการณ์นี้ได้หรือไม่?
คุณกำลังจะไปไหน
เพื่อตามหาคนชั่วที่ทำให้ยี่ชานเป็นเช่นนั้น
กรุณาเปิดตาของคุณ
ฉันแน่ใจว่าทุกความพยายามของคุณ...
เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ให้ดีขึ้น
ตอนนี้เรากลับมาสู่โลกที่เราอยู่กันเถอะ
นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณ
อุบัติเหตุก็เป็นเพียงอุบัติเหตุ
อย่าแม้แต่จะมองย้อนกลับไปแล้วจากไป
หากคุณตัดสินใจที่จะอยู่ต่อ
ชีวิตของคุณในปี 2023 จะหายไป
คุณจะโอเคกับสิ่งนั้นไหม?
ฉีกและซิงค์อีกครั้งโดย YoungJedi