(บางคน)
(ชอย ฮยอน อุค)
(ซอล อิน อา)
(ชิน อึน ซู)
(แตงโมวิบวับ)
(ผู้สนับสนุนการผลิต)
(กระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว สกอ.)
(ทุกคน องค์กร สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมด...)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ)
(ทีมงานดูแลความปลอดภัยของนักแสดงเด็กในการถ่ายทำละครเรื่องนี้)
คุณบอกว่าคุณจะให้ฉันปลอดภัย
คุณบอกว่าจะช่วยฉันเข้ามหาวิทยาลัย...
และเราควรตั้งวงดนตรีด้วยกัน
ฮา อึน กยอล! คุณอยู่ที่ไหนอย่างจริงจัง?
ดังนั้น...
ฉันกลับมาปัจจุบันแล้วเหรอ?
(ตายเพื่อไก่)
(ตอนที่ 8)
แม่! พ่อ! อึนโฮ!
พ่อ! อึนโฮ.
อะไรกับคุณ? ทำไมวันนี้คุณถึงได้เหนียวแน่นขนาดนี้?
แม่อยู่ไหน? เธออยู่ที่ไหน?
เธอออกไปเที่ยวกับเพื่อน เธอจะกลับบ้านช้า
เธอบอกให้ไปกินข้าวเย็นโดยไม่มีเธอ
จะกินอะไรเย็นนี้?
รามยอน.
รามยอน? มันจะดีมาก
วันนี้มีอะไรกับเขา?
พระเจ้าของฉัน มันดีมาก.
ฝัน? ความฝันแบบไหน?
ในฝันผมเดินทางย้อนไปถึงปี 1995...
และได้พบกับพ่อ
คุณพูดว่า 1995?
ตอนนั้นฉันอายุ 18
ถูกตัอง. อายุเท่าฉันตอนนี้เลย
พ่อฉันสอนคุณในความฝัน
และเราก็ตั้งวงดนตรีด้วยกัน
โอ้ใช่. ฉันก็ไปสเนลเกสต์เฮ้าส์เหมือนกัน
และฉันก็ได้พบกับคุณทวดที่นั่น
แล้วฉันล่ะ? คุณไม่เห็นฉันในความฝันเหรอ?
เฮ้ มันเป็นก่อนที่คุณจะเกิด
แล้วคุณคิดยังไงกับฉันเมื่อเจอฉันในฝัน?
ฉันเจ๋งมากใช่มั้ย?
โปรด. ขอพักก่อน.
พ่อรู้ไหมว่าฉันต้องผ่านอะไรมาเพราะคุณ?
คุณไม่เคยเรียนเลย
- หยุดรอ! - คุณเป็นห่วงคุณยายอยู่เสมอ
- เซกยอง. - คุณบอกว่าแม่เป็นรักแรกของคุณ
คุณเคยไปที่ไหน?
- แต่คุณกำลังไล่ตามผู้หญิงคนอื่น - ฉันมองหาคุณทุกที่
อะไร ผู้หญิงอื่น?
คุณจริงจังไหม?
ถ้าแม่รู้จะเสียใจ
ไม่ นั่นไม่เป็นความจริง แม่ของคุณเป็นคนเดียวสำหรับฉันเสมอ
แม่ของคุณคือรักแรกของฉัน
อ๋อ นั่นต้องเป็นแม่สิ
ฉันควรถามแม่ตรงๆ
ไม่ อย่าทำอย่างนั้น
ฉันจะ. ฉันจะบอกเธอทุกอย่าง
แม่!
ทุกคนอยู่ที่นี่
พวกคุณทานอาหารเย็นแล้วหรือยัง?
ถ้ากลับไปตอนนี้
ปี 2023 ของคุณจะดูแตกต่างออกไปมาก...
จากปี 2023 ที่คุณมา
ยังอยากกลับไปอีกไหม?
ฉันไม่เชื่อสิ่งนี้
มีอะไรเหรออึนกยอล? คุณไม่สบายเหรอ?
ไม่นะ. ฉันเดาว่าคุณคงไม่รู้
ทันทีที่คุณมาถึงที่นี่
ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป
- อึนกยอล. - เลขที่.
มีอะไรผิดปกติที่รัก?
ฉันเองแม่ของคุณ
ไม่ สิ่งนี้ไม่สามารถเกิดขึ้นได้!
นี่คืออะไร? เกิดอะไรขึ้น
สถานที่นี้คืออะไร?
(เครื่องดนตรีจินซอง)
ปี 1995 เหรอ?
(ซีอีโอ ยุน กอน ฮยอง)
ประธานยุน กอนฮยอง แห่ง Jinsung Musical Instruments?
รับสิ่งนี้ คุณจะเป็นหวัด
เธอคือผู้หญิงในวันนั้นไม่ใช่เหรอ?
อย่าบอกนะว่ากำลังจะหนี...
นั่นแปลกมาก เขาจะไม่มาสายหากไม่มีการเตรียมตัวล่วงหน้า
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ.
ยี่ชาน ฉันเอง ฉันไม่สามารถติดต่อคุณได้
ฉันจะกลับบ้านตอนนี้ โทรหาฉันที่บ้านเมื่อคุณได้รับสิ่งนี้
เป็นคุณนั้นเอง. ฉันเกือบจะชนคุณก่อนหน้านี้
- คือคยองเหรอ? - ไม่นะ.
คุณสบายดีไหม? คุณเจ็บหรือเปล่า?
นั่นมันเลือด
คุณเจ็บไหมที่ฉันชนคุณก่อนหน้านี้?
พระเจ้าของฉัน
เฮ้รอ! คุณกำลังจะไปไหน
ลากฉันไปซอยมืดทำไม?
รอ!
ชุงอา? “ยุนชองอา?”
เฮ้ ชังอา. มาคุยกันก่อน
เฮ้ คุณจะพาฉันไปไหน
เฮ้! ความรุนแรงเป็นสิ่งไม่ดี
นั่นยี่ชานเหรอ?
อีชาน! เกิดอะไรขึ้น
ช่วย!
มีคนล้มลง มีใครอยู่มั้ย?
เกิดอะไรขึ้น?
กรุณาโทร 911 หน่อยได้ไหม?
มีคนล้มลง
โอเค ฉันจะโทรหาพวกเขาเดี๋ยวนี้!
ยี่ชาน ฮายีชาน ตื่นได้แล้ว
เปิดตาของคุณ อีชาน!
เซกยอง.
หยุดเขย่าฉันแบบนั้น
ฉันปวดหัวมาก มันกำลังฆ่าฉัน
อะไร คุณตื่นแล้ว.
คุณจำฉันได้ไหม?
เฮ้เกิดอะไรขึ้น?
คุณลุกขึ้นได้ไหม?
- ช่วยฉันด้วย - ตกลง.
จริงๆ แล้วคุณเป็นใคร?
ฉันพยายามค้นหาว่า...
แต่ไม่พบสิ่งใดในตัวคุณ
คุณคือใคร?
ไม่ใช่ทรัพย์สินแม้แต่ชิ้นเดียว
ไม่ต้องพูดถึงบัตรประจำตัวประชาชน
โอ้กระเป๋าของฉัน
คุณไม่ได้อยู่ที่นั่นเพื่อเข้าร่วมออดิชั่น
ให้ฉันอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น
มีเรื่องนิดหน่อยเลยไปออดิชั่น...
และพบคำเชิญที่มีคนทิ้งเอาไว้
แต่พนักงานเห็นแล้วจึงสันนิษฐานว่า...
ฉันอยู่ที่นั่นเพื่อเข้าร่วมออดิชั่น
- คุณเป็นสายลับหรือเปล่า? - ยกโทษให้ฉัน?
ฉันพนันได้เลยว่าคุณเป็นสายลับ หนึ่งในคู่แข่งของเราส่งมา
หรือคุณเป็นคนล้มเหลว?
ถ้าไม่ใช่อย่างนั้น
คุณเป็นคนแบล็กเมล์หรืออะไรสักอย่าง?
ดูเหมือนคุณไม่สนใจที่จะฟังฉันหรือเชื่อฉันเลย
ดังนั้นจงคิดสิ่งที่คุณต้องการ
ฉันจะไปแล้ว
คุณกำลังจะไปไหน นั่งลง.
นั่งลง!
ฉันปล่อยเธอไปแบบนี้ไม่ได้นะ หลังจากใช้เงินไปหมดแล้ว...
และกำลังคนที่จะแอบคุณออกไป
คุณคิดว่าฉันพาคุณมาที่นี่เพราะฉันชอบคุณเหรอ?
นักข่าวมาตั้งแคมป์หน้าโรงพยาบาลเพราะคุณ
และภาพลักษณ์ของบริษัทกำลังจะหมดลง
ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไรอยู่ตอนนี้
ฉันต้องไปแล้ว. ฉันมีเรื่องด่วนที่ต้องจัดการ
ถ้าคุณอยากจะจากไป...
คุณจะต้องลงนามในคำมั่นสัญญาที่เป็นลายลักษณ์อักษรนี้
คำมั่นสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร? เกี่ยวกับอะไร?
ฉันเป็นเหยื่อ ทำไมฉันต้อง...
ดูนี่สิ. คุณกำลังเรียกตัวเองว่าเป็นเหยื่ออยู่แล้ว
พระเจ้าของฉัน
คุณจะจากไปแบบนี้ด้วยดวงตาที่ดูไร้เดียงสาของคุณ...
เพียงเพื่อเผยแพร่ข่าวลืออันเป็นเท็จ
สุดท้ายก็ทำ 180 แล้วเข้ามาหาเราอย่างดุดัน...
สำหรับการชำระเงิน
(จำนำ)
(ฮา อึน กยอล)
ตอนนี้เราสบายดีไหม?
- ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณได้รับการรับรองนี้ - ครับท่าน.
โอ้ คุณไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้นจาก...
ฉันเสียใจ.
(ยุนชองอา)
“ยุนชองอา”
“ยุนชองอา?”
มันคือแม่.
แม่!
แม่! ฉันเอง อึนกยอล!
ปล่อยฉันเถอะ มีบางอย่างที่ฉันต้องตรวจสอบ
เฮ้ ปล่อย!
หยุดอยู่ตรงนั้น
ไปกันเถอะ!
ปล่อยฉันนะ!
แม่!
เอะอะทั้งหมดเกี่ยวกับอะไร?
ท่านครับ เด็กที่นี่เอาแต่เรียกคุณชุงอาว่า "แม่"
เขาบอกว่าเขาจำเป็นต้องตรวจสอบบางอย่าง
ไอ้บ้านั่น
ฉันเจรจากับเขาเสร็จแล้ว ดังนั้นลากเขาออกไปทันที
คุณเสียสติไปแล้วเหรอ?
ข้อตกลงของเราตอนนี้เป็นโมฆะ ฉันปฏิเสธที่จะออกจากสถานที่นี้
- เฮ้! - คุณไม่ควรเตะฉันออกไป
ถ้าคุณทำฉันจะตรงไปที่สำนักงาน
ฉันจะไปพบกับประธานและดำเนินการกับเขา
คุณชิ้นเล็ก ๆ...
เฮ้ ลุกขึ้นมา
หยุดกระทำการ. ลุกขึ้นมา เจ้าพังค์!
เฮ้.
เฮ้!
ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินพวกเขาเรียกแม่อย่างชัดเจนว่า "คุณชองอา"
นั่นหมายความว่า...
นี่คือที่ที่แม่และครอบครัวของเธออาศัยอยู่
ประธานยุน กอนฮยองเป็นปู่ของฉัน
และไอ้สารเลวนั่นก็คือลุงของฉันเหรอ?
นั่นก็แปลกนะ
ฉันจำแม่ได้ชัดเจนว่าเธอไม่มีครอบครัว
ทำไม
ทำไมเธอถึงพูดอย่างนั้น?
หาอะไรเย็นๆ ให้เราดื่มหน่อยสิ
ครับคุณผู้หญิง.
โอ้เด็ก.
คุณกลับมาแล้ว
คุณกลับมาแล้วคุณผู้หญิง
อะไร เฮ้ แม่ไม่ชอบมันเลย...
เมื่อเธอเห็นคุณกับทนายจุง
ไปที่ห้องของคุณซางเอ
ครับคุณผู้หญิง.
คุณ. ครั้งนี้คุณทำอะไร?
แม่คะ เรื่องคือ...
เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กชายที่ถูกไฟฟ้าช็อตเมื่อวันก่อน
ฉันบอกให้คุณดูพฤติกรรมของคุณจนกว่าคุณประธานจะกลับมาบ้าน!
เฮ้จริงจัง ให้พ้นหน้าฉันซะ!
ความดี. ฉันไม่แปลกใจอีกต่อไป
คุณได้ต่อสู้อีกครั้งหรือไม่?
นี่คืออะไร?
ปฏิกิริยานี้เป็นอย่างไร?
มีบางอย่างคาว
เฮ้ คุณขโมยสิ่งนี้ไปเหรอ?
แล้วทำไมถึงมีเลือดเต็มไปหมดล่ะ?
นี่เป็นรุ่นจำกัดหรือไม่?
อย่างไรก็ตามขอขอบคุณสำหรับสิ่งนี้ ฉันจะนำสิ่งนี้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์
เฮ้! มันเจ็บ! ไปกันเถอะ!
เฮ้!
อยู่ที่นี่.
แต่ฉันเพิ่งได้ยินเสียงกรีดร้อง
แกล้งทำเป็นว่าคุณไม่ได้ยินอะไรเลย
แกล้งทำเป็นว่าคุณไม่ได้อยู่ที่นี่
เพื่อประโยชน์ของคุณเองนั่นคือ
เฮ้!
ผมของฉัน.
ผมของฉัน!
ฉันจะดึงผมของคุณออกด้วย
ฉันจะทำให้คุณดูเหมือนไก่ไม่มีขน
ไปกันเถอะ! คุณควรปล่อยฉันไปดีกว่า ไปกันเถอะ!
หยุดทันที!
คุณสองคนกำลังทำอะไรอยู่ตอนนี้?
แม่.
เห็นไหม ชุงอา...
เอาพวงกุญแจของฉันไปจากฉัน
ฉันขอให้เธอคืนให้
แต่เธอก็คว้าผมของฉันไว้...
และยืนยันว่าเป็นของเธอ
เซกยองนำมันมาจากยุโรปเป็นของขวัญให้ฉัน
มอบมันให้
หุบปาก.
ฉันบอกให้คุณปิดมัน
คุณเป็นอะไรสัตว์เดรัจฉานต่ำต้อย?
หากคุณเป็นมนุษย์ก็พูดเหมือนคน
- แม่? - หุบปาก.
มันคือแม่.
ฉันจำเป็นต้องเตือนซ้ำหรือไม่?
พวกคุณทำอะไรกัน?
คุณถลกหนังผู้คนทั้งเป็นและทำเครื่องดนตรีด้วยมันหรือเปล่า?
ฉันต้องตรวจสอบ ดังนั้นหลีกทางไป
ต้องมัดเธอให้ประพฤติตัวมั้ย?
ฉันต้องล็อคคุณไว้เพื่อให้คุณฟังฉัน?
ดวงตาเหล่านั้น
ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ามองฉันแบบนั้น
คุณกำลังทำอะไรอยู่
คุณไม่บอกให้อยู่ในห้องรับแขกเหรอ?
คุณไม่บอกเขาเหรอ?
เราไม่สามารถหยุดเขาได้ เขาเป็นคนปากแข็งนะคุณผู้หญิง
คุณสบายดีไหม?
คุณไม่เจ็บเหรอ?
ภาษามือ?
คุณกำลังทำอะไรอยู่
คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ภาษามือในบ้านนี้
มันเป็นเรื่องไร้สาระอะไรเช่นนี้?
เธอหูหนวก ถ้าเธอไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ภาษามือ
แล้วเธอควรจะแสดงออกยังไงล่ะ?
บอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้น
คุณสามารถบอกฉันได้ทุกอย่างแม่
"แม่?"
คุณคงจะผงะไปกับความยุ่งยากทั้งหมดนี้
ฉันแค่พยายามจะลงโทษเธอในฐานะแม่ของเธอ
แทนที่จะมายุ่งเรื่องครอบครัวเรา แกล้งทำเป็นไม่เห็น...
"การลงโทษ?" คุณบอกว่าคุณกำลังพยายามลงโทษเธอใช่ไหม?
สิ่งที่ฉันเห็นในวันนี้คือความรุนแรงอย่างชัดเจน
เฮ้.
คุณไม่เห็นสิ่งนี้เหรอ? และผมของฉัน!
เจ้าสิ่งนั้นกัดเธอแล้วดึงผมของฉันออก
- "สิ่งนั้น?" - ถูกตัอง.
ฉันถามคุณอย่างสุภาพแต่คุณไม่ฟัง
ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหยาบคาย
คุณกำลังรออะไรอยู่? ลากเขาออกไปทันที
ไปกันเถอะ. ฉันบอกให้ปล่อย!
ประธานรู้หรือไม่?
เขารู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นในบ้านนี้...
และลูกสาวของคุณได้รับการปฏิบัติอย่างไร?
ประธานรู้หรือไม่?
หุบปากของเขาทันที!
ฉันจะบอกทุกคน
ทุกสิ่งที่ฉันเห็นและได้ยินที่นี่
ฉันจะบอกให้โลกทั้งใบ!
ขอเล่าให้ฟังก่อนนะครับ
- นายประธานกรรมการ. - พ่อ.
พ่อ.
มะรืนนี้คุณควรจะกลับมาไม่ใช่เหรอ?
หากกำหนดการของคุณมีการเปลี่ยนแปลง
ทำไมคุณไม่บอกฉัน?
คุณคือประธานยุน กอนฮยองใช่ไหม?
คุณคงจะเป็นแขกที่โชคร้าย...
ที่ประสบอุบัติเหตุเพราะลูกชายของฉัน
มาฟังกัน เนื่องจากมันเกี่ยวข้องกับครอบครัวของฉัน
ฉันควรจะได้ยินมันก่อนที่ทุกคนจะรู้
(โรงพยาบาลยอนนัม)
(ห้องโสตวิทยา)
พวกเขาพูดอะไร? ไม่มีอะไรผิดปกติกับคุณ?
ถูกตัอง.
การได้ยินของฉันดีพอๆ กับของ Jaime Sommers สตรีไบโอนิค
แล้วหัวของคุณล่ะ? พวกเขาได้เอ็กซเรย์ศีรษะของคุณด้วยหรือเปล่า?
ใช่ มันไม่เป็นไรเลย ไม่มีการแตกหักของเส้นผมแม้แต่เส้นเดียว
พรุ่งนี้ฉันสามารถกลับบ้านได้ตามแผนที่วางไว้
เฮ้ มาจู ปรบมือ
เฮ้ แล้วคุณโกหกหรือเปล่า?
อะไรนะ... ทำไมฉันต้องโกหกเรื่องแบบนั้นด้วย?
ฉันสาบาน. ฉันได้ยินเสียงกระซิบข้างหู...
และรู้สึกเหมือนกับว่ามีคนต่างด้าวพยายามจะคุยกับฉัน
คุณรู้อะไรไหม?
โอ้ใช่.
- คุณดูแลสิ่งนั้นหรือไม่? - ใช่.
บาลซานจะอยู่ที่นี่ในฐานะผู้พิทักษ์ของคุณสำหรับการปลดประจำการของคุณ
และเขาโทรไปที่โรงเรียนโดยบอกว่าเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณ
ฉันเห็น. ดี. เขามีประโยชน์มาก
โอ้ ฉันขอขอบพระคุณคุณพ่อของคุณ
ส่วนบิลโรงพยาบาลบอกเขาว่าฉันจะคืนเงินให้เขาแน่นอน
ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับมัน
คุณช่วยเราขนของที่ร้านผ้าของเราเสมอ
พ่อบอกว่าไม่ต้องห่วง
โอ้คุณยาย!
อย่าวิ่ง ระวัง.
คุณกำลังจะไปไหน ห้องน้ำ?
คุณควรจะบอกฉัน ฉันคงจะมาหาคุณ
ไม่เป็นไร.
เมื่อวานคุณได้ดูละครไหม?
แน่นอนฉันทำ
ดู? ฉันบอกอะไรคุณไว้?
ฉันบอกคุณแล้วว่าต้องเป็นพี่น้องกัน
ใช่ฉันรู้. จะเกิดอะไรขึ้นตอนนี้?
ใช้ได้.
มันจะถูกเปิดเผย...
ว่าไม่เกี่ยวกันทางสายเลือดจึงได้อยู่ด้วยกัน
- จริงหรือ? - ใช่.
พระเจ้าของฉัน ค่อยยังชั่ว.
ดังนั้นไปข้างหน้าและใช้ห้องน้ำ ใช้เวลาของคุณ
- ฉัน เขาหาเพื่อนได้ง่ายมาก - รอที่นี่.
ตกลง. คุณไม่ต้องกังวล.
ผู้คนคงคิดว่าเขาเป็นคนไข้ระยะยาวที่นี่
เฮ้! มานี่สิ.
อนุญาตให้วิ่งภายในโรงพยาบาลได้หรือไม่?
ไม่อนุญาตให้กัปตัน!
ดี. ทักทาย!
- สบายใจ! - ครับท่าน.
ยีซึล เกิดอะไรขึ้นกับผมของคุณ?
ฉันจะถักผมให้คุณทีหลัง
มาที่ห้องของฉันหลังอาหารเย็น
- โอเค ช่างทำผมของฉัน! - เอาล่ะ เจ้าหญิงของฉัน!
คุณได้เข้าร่วมกองทัพและเปิดร้านทำผม
ฉันเห็นว่าคุณงานยุ่งมาก
ที่ทำให้ฉันนึกถึง.
คุณไม่ได้บอกคุณยายของฉันใช่ไหม?
ฉันทำ. เธอโทรหาฉันในตอนเช้า ฉันก็เลยบอกเธอทุกอย่าง
เจ้าตัวน้อย... เจ้ามีความปรารถนาที่จะตายบ้างไหม?
เฮ้ ฉันแค่ล้อเล่น
ฉันบอกว่าคุณพักกับฉันสองสามวันเพื่อเรียนทั้งคืน
ทำได้ดีมากเสือชีตาห์
ตอนนี้วิ่ง
โอ้ คุณกำลังจะไปที่ไหนสักแห่งเหรอ?
เฮ้ ได้จังหวะพอดี ฉันดีใจที่คุณอยู่ที่นี่
เฮ้ บัล ซาน
คุณรู้ไหมว่าร้านผ้าของพ่อมาจูอยู่ที่ไหนใช่ไหม?
ใช่ มันอยู่ที่ทงแดมุน
ฉันไปที่นั่นสองสามครั้งเพื่อซื้อผ้า
- ฉันเห็น. - คุณถามทำไม?
คุณเป็นผู้นำทาง ฉันอยากไปร้านนั้น
อะไร ทำไม
ยี่ชานไม่ได้กลับบ้านเมื่อคืนนี้
ฉันได้ยินมาว่าเขาจะกินและนอนที่นั่นเป็นเวลา 3 ถึง 4 วัน...
เพื่ออ่านหนังสือสอบของเขา
ฉันไม่สามารถส่งหลานชายไปที่นั่นแล้วแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องไม่ได้
ฉันอยากจะขอบคุณพ่อของมาจู
ฉันจะเอาเครื่องเคียงไปฝากพวกเขาหน่อย
เอ้ย ปล่อยมันไปเถอะ
อย่าไป.
นอกจากนี้ มาจูยังกินเยอะมากทุกครั้งที่เขาอยู่ที่นี่
พวกเขายุ่งอยู่กับการดูแลลูกค้าและจัดส่งคำสั่งซื้ออยู่เสมอ
มันจะสร้างความยุ่งยากสำหรับพวกเขาหากคุณมาโดยไม่แจ้งล่วงหน้า
คุณกำลังปิดบังอะไรบางอย่างจากฉันใช่ไหม?
เอ้ย คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?
คุณกล่าวหาฉันอย่างเท็จที่นี่
ฉันฝันร้าย
เมื่อใดก็ตามที่ฉันเห็นแม่ผู้ล่วงลับของยี่ชานในความฝัน
เขาป่วยหรือได้รับบาดเจ็บ
อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างเกิดขึ้นกับยี่ชานเสมอในอดีต
ทำไมคุณถึงยืนเฉยๆ? ฉันบอกให้คุณนำทาง
คุณเป็นอะไร เสาโทเท็ม?
ฉันไม่สามารถไปที่นั่นด้วยหน้าตาแบบนี้ได้
ฉันควรสระผมและจัดทรงผม
ความดี. ลืมมันซะ ฉันจะไปที่นั่นและมองหาร้านค้า
รอก่อน
คุณไม่สามารถหามันได้ด้วยตัวเอง ตลาดทงแดมุนเป็นเหมือนเขาวงกต
แล้วนำทางไป.
หยุดบ่นแล้วเดินหน้าต่อไป
ความดี. ไป.
(สเนล เกสท์เฮาส์)
เอ้ย อย่าแกว่งไปมาแบบนั้น
เครื่องเคียงข้างในจะคลุกเคล้ากันไปหมด
ไม่นะ! เสียอะไรเช่นนี้
เอ้ย คุณพังพอนตัวน้อย
ฉันพนันได้เลยว่าคุณทำอย่างนั้นโดยตั้งใจ
พระเจ้าของฉัน เสียอะไรเช่นนี้
มันไม่ได้ตั้งใจ คุณโก
ไม่นะ. ฉันสูญเสียอาหารทั้งหมดนี้ไป ความดีของฉัน
- ไอโง่. - ฉันเสียใจ.
- เฮ้ ฮายีชาน - พระเจ้าของฉัน
- ฉันทำดีที่สุดแล้ว. - ฉันคอยบอกให้คุณระวัง
- กินข้าวยัง? - ใช่แล้วคุณล่ะ?
- สวัสดี. - สวัสดี.
นี่มาจูเหรอ?
โลกนี้เป็นสถานที่ที่โหดเหี้ยม
คนอื่นๆ จะไม่ไปเยี่ยมฟรอนต์แมนที่อยู่ในโรงพยาบาลด้วยซ้ำ
พระเจ้าของฉัน ฉันบอกพวกเขาว่าคุณจะกลับบ้านพรุ่งนี้
พวกเขาใจร้ายมาก
- เงียบ - ทำไม?
- อะไร? - พระเจ้าของฉัน
(คนหาย ฮาอึนกยอล)
ฉันใส่มันไปทั่ว Mapo-Gu
ฉันใส่ไว้ในกระดานข่าวประจำสัปดาห์ที่คริสตจักรของฉันเผื่อไว้
ทำไม ฉันคิด...
คุณจะอยู่กับนักกีตาร์ที่เต็มไปด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ตลอดไป
คุณบอกว่ามีเพียงฮาอึนกยอลเท่านั้นที่สามารถเป็นนักกีตาร์ของเราได้
ถูกตัอง.
เพื่อนๆ ฮยอนยูลไม่ได้มาด้วยเหรอ?
ไอ้เหี้ยนั่น เขาจะต้องยังคงเป็นคนทรยศจนถึงที่สุดใช่ไหม?
เห้ย! ทำไรอยู่วะ?
คุณไม่ได้ยินที่เขาเรียกคุณว่าคนทรยศเหรอ?
อะไร
ให้ตายเถอะ เกิดอะไรขึ้นกับใบหน้าของเขา?
ฉันต่อสู้กับสุนัขจินโดขณะติดโปสเตอร์
มันเป็นการต่อสู้ที่ดี
พระเจ้าของฉัน ฉันรู้สึกประทับใจมาก
พวกเราทำอะไรได้บ้าง?
เราควรทำตามความปรารถนาของฟรอนต์แมนของเรา
พวก.
- อย่า. - เฮ้ อย่า
ด้วยความสัตย์จริง ผมขอชื่นชม...
- เฮ้ ฉันบอกให้คุณหยุด - อย่าพูดอีก.
เพื่อขอบคุณสำหรับการพิสูจน์มิตรภาพที่หลงใหลของคุณ
ฉันจะทำให้ดีที่สุดเพื่อ...
เฮ้ ช่วยหยุดหน่อยได้ไหม?
ฉันบอกให้คุณหยุด
- ฉันจะทำให้ดีที่สุด... - หยุด.
เฮ้ อย่าตีฉันนะ
- เช่นเคย ฉันจะทำให้แน่ใจว่า... - เฮ้ มันเจ็บนะ ฉันเอง!
ฉันจะแสดงให้คุณเห็น!
ใครเป็นคนโง่ที่บอกว่า...
ฉันโดนแก๊งค์ทุบตีเหรอ?
เฮ้ ไม่เป็นไร
ความเขินอายเล็กๆ น้อยๆ ก็กลายเป็นความทรงจำที่ยั่งยืนได้
พระเจ้าของฉัน
ฉันต้องบอกคุณเรื่องนี้ด้วยตัวเองจริงๆเหรอ?
ตำนาน...
ของการต่อสู้แบบ 10 ต่อ 1 ที่เข้มข้น
(คนหาย ฮาอึนกยอล)
คุณจะเอามือสกปรกของคุณออกไปไหม?
ก่อนที่ฉันจะหักข้อมือของคุณนั่นคือ
ไม้จิ้มฟัน?
ไม่ตรงกันเหรอ?
เฮ้เด็กน้อย คุณยังเปียกหลังใบหู มีความปรารถนาที่จะตายไหม?
เด็กๆ สอนบทเรียนให้เขาหน่อย
อย่าบอกนะว่าพวกเขาชักปืนออกมา
ถ้าคุณยุ่งกับคนรักของฉัน
ฉันจะไม่ให้อภัยคุณ ไม่ว่าคุณจะเป็นใครก็ตาม
ขณะนั้น...
อีชาน!
“อีชาน ตื่นสิ!”
"เปิดตาของคุณ!"
“ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ ฉันจะตาย!”
ทำไมฉันจะต้องตาย?
- เซกยอง. - เซกยอง.
เฮ้ ย้าย
มานี่เซกยอง นั่งที่นี่.
เพื่อน เธอช่วยชีวิตฉันไว้
ประเด็นก็คือ ฉันไม่ใช่คนที่ช่วยคุณในวันนั้น
อะไร
- ไม่ใช่คุณเหรอ? - ถูกตัอง.
ฉันรู้แล้ว
คุณใช้ความพยายามมากเพื่อพูดเรื่องไร้สาระทั้งหมด
เลขที่
คุณพาฉันไปโรงพยาบาลในวันนั้น
ถูกต้องเลย. ฉันทำ,
แต่มีคนอื่นพบคุณก่อน...
และขอความช่วยเหลือจากฉัน
พูดอย่างเคร่งครัด เธอช่วยชีวิตคุณไว้
นั่นคือใคร?
เธอเป็นนักเรียนที่ Seowon Arts High School
เธอชื่อ...
- ยุนชองอา? - อะไร?
ยุนชองอา? เพื่อนของคุณ ยุนชองอา?
อะไร ยุนชองอาเป็นเพื่อนของฉันเหรอ?
คุณให้ตั๋วคอนเสิร์ตและจดหมายแก่เธอด้วย
คุณสองคนไม่ได้สนิทกันเหรอ?
ใช่! ถูกตัอง.
แน่นอนเราใกล้จะถึงแล้ว
ฉันแค่อยากรู้ว่าคนอื่นจะคิดอย่างไรกับเรา
ใช่ ฉันสงสัยมาตลอดว่าคุณสองคนเป็นเพื่อนกันได้อย่างไร
แล้วผมจะใส่ยังไงล่ะเนี่ย?
เรามีการสนทนาที่ดี
อะไร คุณสองคนคุยกันดีๆ ใช่ไหม?
ฉันคิดว่าเธอไม่ได้ยิน
อะไร เธอไม่ได้ยินเหรอ?
- อะไร? - อะไร?
เวลาเยี่ยมชมสิ้นสุดลงแล้ว
ดังนั้นทุกคนจึงต้องออกจากห้อง ยกเว้นผู้ปกครองของผู้ป่วย
- ตกลง. - เข้าใจแล้ว.
เฮ้ ส่งโคล่าของฉันมาให้ฉันหน่อยสิ
นั่นมันเลือด
คุณเจ็บไหมที่ฉันชนคุณก่อนหน้านี้?
เฮ้รอ!
คุณกำลังจะไปไหน
ลากฉันไปซอยมืดทำไม?
นั่นหมายความว่าเธอไม่เข้าใจคำที่ฉันพูด
แม่มีเพื่อนแบบนั้นเหรอ? ฉันประหลาดใจ.
- เฮ้ เซกยอง - ใช่?
เราจะไปหาไรกินกัน คุณต้องการที่จะเข้าร่วมกับเรา?
แน่นอนว่าฟังดูดี คุณรู้สึกอยากกินอะไร?
อะไร จริงหรือ คุณจะมากับพวกเราไหม?
- ฉันแค่ทานอาหารรสเผ็ดไม่ได้ - จาจังมยอน.
- มีอะไรที่คุณอยากได้บ้างไหม? - ฉันหิวแล้ว พวกคุณเลือกได้เลย
- งั้นเราจะเลือกอะไรบางอย่าง - ตกลง.
- แล้วจาจังมยอนล่ะ? - คุณรู้สึกอยากกินอะไร?
- มากินจาจังมยอนกันเถอะ - จาจังมยอน?
ไม่ จาจังมยอนเผ็ด
อันที่มีพริกป่น ฉันไม่ชอบมัน
- มากินจาจังมยอนกันเถอะ - ฉันไม่ชอบจาจังมยอน
มาเร็ว. มากินจาจังมยอนกันเถอะ
แล้วไอศกรีมซันเดผัดล่ะ? มันดีมาก.
- จาจังมยอนดีกว่า - ตกลง.
- ไม่ ฉันไม่เห็นด้วย - อะไรก็ตาม. จาจังมยอน นั่นสินะ
แล้วพิซซ่าล่ะ? ฉันจะปฏิบัติต่อพวกคุณ
- จริงหรือ? มันอยู่ที่คุณเหรอ? - เซกยอง แล้วพิซซ่าล่ะ?
- อะไร? - เซกยอง แล้วพิซซ่าล่ะ?
- เซกยอง. - เซคยอง!
เธอไปที่ไหน?
พ่อ ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันพยายามนัดแม่กับผู้ชายคนอื่น
ฉันคงสติหลุดไปสักพักแล้ว ฉันเสียใจ.
ฉันขอโทษจริงๆ
ดร.ออน.
รถของคุณคือ LeMans ใช่ไหม? ด้วยหมายเลขทะเบียน 9125.
ใช่ ทำไมคุณถึงถาม?
ทำไมคุณไม่ให้กุญแจรถของคุณกับฉัน? ฉันจะไปเอาของของคุณ...
ในท้ายรถของคุณ
ว่าแต่ บริเวณผ่าตัดของคุณหายดีหรือยัง คุณจุง?
ยกโทษให้ฉัน?
ฉันได้รับการผ่าตัด? คุณหมายความว่าอย่างไร?
คุณคือนางฟ้าที่ถูกถอดปีกออก มันไม่เจ็บเหรอ?
พระเจ้าของฉัน คุณหมอออน กรุณา..
ฉันเข้าใจแล้ว. ฉันจะใช้เวลากับมัน
ขอบคุณที่เสนอความช่วยเหลือแต่
อย่างไรก็ตามโรงพยาบาลจะรู้สึกว่างเปล่าตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป
เมื่อคุณเป็นผู้เชี่ยวชาญในสหรัฐอเมริกาแล้ว
คุณต้องกลับมาพาเราออกไปทานอาหารเย็น
แน่นอน.
จริงๆ ถ้าเธอลืมฉัน...
ฉันจะโกรธคุณ
- สัญญาว่าจะไม่ลืมฉัน - โอเค ฉันสัญญา
- เอ้ย - สัญญา.
จริงๆแล้วฉันไม่เสียใจเลย
เขาเป็นคนเจ้าชู้
เขาเจ้าชู้มากแม้ตอนที่เขายังเด็ก
เอ้ย
ฉันขอโทษพ่อ แต่คุณพลาดโอกาสโชคดีไป...
ที่จะมีลูกสาวคนสวยชื่อออนอึนยูในอนาคต
ทำไม
แม่จะแต่งงานกับคนอื่น นั่นเป็นเหตุผล
ฉันจะทำให้มันเกิดขึ้น
สามีในอนาคตของแม่คือใคร?
ฮายี...
คุณแน่ใจหรือว่าเป็นเขา?
น่าจะเป็นฮายี...
คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนั้นหรือไม่?
ให้ตายเถอะอาจารย์!
ทำไมคุณถึงทำให้ฉันสับสนเช่นนี้?
สาปมัน
ถ้ากลับไปตอนนี้
ปี 2023 ของคุณจะดูแตกต่างออกไปมาก...
จากปี 2023 ที่คุณมา
ยังอยากกลับไปอีกไหม?
อึนกยอล.
มีอะไรผิดปกติที่รัก? ฉันเองแม่ของคุณ
นั่นคือความฝัน มันไม่มีอะไรมากไปกว่าความฝัน
ที่ไม่สามารถเกิดขึ้นได้ในชีวิตจริง
คงจะมีเหตุผลที่ฉันตื่นขึ้นมาที่บ้านแม่
ฉันควรจะโทรหาอาจารย์
(เรียก)
ไม่มีหมายเลขนี้
ตรวจสอบหมายเลขแล้วโทรอีกครั้ง
ยิง.
ทำไมไม่รับโทรศัพท์?
หยุดทำให้ฉันสับสนแล้วพูดออกมาเลย
แล้วฉันจะไปหามัน
เธอเป็นเจ้าหนี้เงินกู้หรือเปล่า?
สามวัน. ฉันให้เวลาคุณแค่สามวัน
อีกสามวันคุณจะโทรหาฉัน...
หรือพาคนนั้นมาหาฉัน คุณตัดสินใจ.
หรือฉันจะงอหลังของคุณไปข้างหลังอย่างน่าอัศจรรย์
เข้าใจแล้ว?
- บางที... - บางที...
- นี่อาจหมายถึง... - นี่อาจหมายถึง...
รักแรกของแม่อาจเป็นฮาอึนกยอล
ชเวเซกยองอาจเป็นแม่ของฉัน
- มันเป็นโชคชะตาเหรอ? - เป็นการเตือนหรือเปล่า?
อึนกยอล?
- คุณคืออึนกยอลใช่ไหม? - ไม่ฉันไม่ใช่.
คุณหมายถึงอะไรคุณไม่? คุณ อึน กยอล.
คุณไม่รู้จักฉันเหรอ? ฉันชื่อชเวเซกยอง
เกิดอะไรขึ้นที่รัก? ฉันเอง. แม่ของเธอ.
ไม่ คุณไม่ได้
- ฉันบอกว่าคุณไม่ได้ - ความดีของฉัน.
คุณหมายความว่ายังไงที่ฉันไม่ได้?
ยอมแพ้นะมิสซิส
คุณไม่สามารถเป็นได้
“นางสาว?”
เพิ่งเรียกฉันว่า "มิสซิส" เหรอ?
ฉันขอโทษ แต่ฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด
ไม่ว่าจะต้องทำยังไง ฉัน...
ฉันจะทำลายความสัมพันธ์ของคุณกับยี่ชาน
อะไร เฮ้.
ปล่อยฉันไปเมื่อฉันเป็นคนดี คุณผู้หญิง
หุบปากซะเมื่อฉันเป็นคนดีนะนาย
- คุณหญิง. - มิสเตอร์
ฉันไม่ทำเช่นนี้เพราะฉันชอบคุณ
คุณน่าเกลียดกว่าพ่อฉัน 200 เท่า
ฉันแค่ต้องตรวจสอบบางอย่าง
ดังนั้นไม่ต้องพูดอะไรแล้วตามฉันมา
ฉันจะสุภาพเพราะคุณอายุมากกว่าฉัน
ปล่อยฉันเถอะ
ฉันบอกว่า "ปล่อยฉันนะ"
คุณควรรู้ว่าฉันเป็นคนสุภาพ
- อย่างจริงจัง. - หยุดเลยได้ไหม?
คุณกำลังจะไปไหน
ทานให้อร่อย.
- นี่คืออะไร? - คุณถามทำไม? จกบัล.
มันดูน่าทึ่งมาก
เอ้ย มันมีกลิ่นหอมมาก
ฉันติดตามคุณเพราะคุณบอกว่าคุณต้องตรวจสอบอะไรบางอย่าง
แล้วคุณให้ตีนเป็ดหมูมาให้ฉันเหรอ?
หนีไปแล้วเป็นยังไงบ้าง?
กินข้าวหรือยัง?
ไม่เลว. ฉันทานอาหารได้ดี
ตรวจเสร็จแล้วเหรอ?
รอ.
กินสิ่งนี้ก่อนออกเดินทาง
อย่างน้อยก็กัดหนึ่งคำ โปรด.
ทำไมฉันจึงควรกินสิ่งนี้?
ชีวิตของใครบางคนเป็นเดิมพัน กรุณาทำตามที่ฉันพูด
- ฉันขอถามอะไรคุณก่อน - พระเจ้าของฉัน
หลังจากทานอาหารแล้วสามารถถามได้
"ทุกอย่างจะดีขึ้นเมื่ออิ่มท้อง" คุณไม่รู้เหรอ?
ที่นี่. เปิดปากของคุณ.
ชีวิตของฉันอยู่ในความเสี่ยง
เพราะเหตุนี้ฉันจึงขอให้คุณกัดก่อน
คำตอบของคุณจะเป็นตัวตัดสินใครบางคน...
ชะตากรรมของทั้งครอบครัว
ทำไมพูดแบบนั้นต่อหน้าจกบัลล่ะ?
ต่อไป.
คุณบอกว่าคุณไม่ได้เล่นกับความรู้สึกของยี่ชาน
และคุณยังบอกอีกว่าผู้คนสามารถเปลี่ยนความคิดได้
จกบัลเริ่มหนาวแล้ว
ตอนนี้คุณคิดอย่างไรกับอี้ชาน?
คุณชอบเขาไหม?
เดี๋ยว. ฉันควรจะระวังที่นี่
ฉันยังตรวจไม่เสร็จเลย
ถ้าฉันบอกว่าฉันชอบยี่ชาน
ฉันอาจจะทำให้เขาเสียใจโดยไม่มีเหตุผล
- ฉันจะพูดว่า "ไม่มีความคิดเห็น" - งั้นฉันก็ไม่กินเหมือนกัน
ปัญหาของคุณคืออะไร?
เราตกลงที่จะเล่นอย่างยุติธรรม
แล้วคุณควรรักษามารยาทที่ดี
ตอบฉัน. ฉันจะกินแล้ว
กิน. ฉันจะตอบแล้ว
เรามาหยุดกันเถอะ
คุณพระช่วย. เขาช่าง...
ขออนุญาต. คุณช่วยใส่กล่องนี้ให้ฉันได้ไหม?
อึนกยอล. รอ.
หยุดอยู่ตรงนั้นสักครู่
ฉันเข้าใจแล้ว. ฉันจะปล่อยคุณไป
ฉันจะปล่อยคุณไป
แค่บอกฉันว่าคุณพักอยู่ที่ไหนก่อนจะไป
ทำไมฉันต้องบอกคุณแบบนั้น?
คุณไม่กังวลเกี่ยวกับคนที่รอคุณอยู่เหรอ?
พวกเขาจำเป็นต้องรู้ว่าอย่างน้อยคุณเป็นยังไงบ้าง
- ยี่ชานตามหาคุณแล้ว - ฉันกำลังเตือนคุณ.
อย่าพูดชื่อเขาต่อหน้าฉันนะ
เอ้ย เขาเป็นคนทรยศหรืออะไรสักอย่าง?
จับได้ว่าเขาวางแผนทรยศหรือเปล่า?
ฉันมีที่พัก ฉันไม่เคยข้ามมื้ออาหาร
และฉันได้งานทำ
ที่สำคัญที่สุดคือ,
มีบางอย่างที่ฉันต้องทำและฉันควรจะทุ่มเทชีวิตให้กับมัน
ตอนนี้เราเสร็จแล้วเหรอ?
ทำไมบนโลกนี้คุณถึงเป็นแบบนี้? คุณกำลังเข้าสู่วัยแรกรุ่นใช่ไหม?
คุณไม่มีความสุขเพราะโลกไม่เคลื่อนที่ตามที่คุณต้องการใช่ไหม?
ยี่ชานทำอะไรผิดที่คุณทำแบบนี้?
ฉันคิดว่าคุณคิดผิด
ฉันไม่ได้เกลียดอีชาน ฉันเกลียดคุณที่อยู่เคียงข้างเขา
ฉันเกลียดคุณ.
คุณไม่ควรกดดันให้ฉันพูดแบบนี้
ฉันขอโทษมิสซิส
โปรดเข้าใจว่าฉันไม่มีทางเลือก
เมื่อฉันย้อนกลับไปปี 2023 ฉันจะชดใช้ทุกสิ่งที่ฉันทำ
เอ้ย
นี่เป็นสถานการณ์ที่ไร้สาระแบบไหน?
ความดีของฉัน
ผู้ชายอย่างเขาปฏิบัติต่อแม่แบบนี้เหรอ?
ฉันไม่ควรเป็นแบบนี้
หากฉันรู้สึกขุ่นเคืองฉันก็แพ้ สาปมัน
มันทำร้ายความรู้สึกของฉัน
เอ้ย
คุณต้องทำอย่างนั้นจริงๆเหรอ?
คุณยายบอกฉันว่าฉันควรจะขอบคุณผู้คนโดยไม่ต้องละเลย
มันเป็นสิ่งที่ฉันควรทำสำหรับผู้ช่วยชีวิตของฉันในฐานะมนุษย์
แต่แน่ใจนะว่าเป็นบ้านนั้น?
- ใช่ ฉันแน่ใจ. - เอ้ย
คุณปีนข้ามกำแพงเพื่อดูเซคยองและรู้สึกอับอาย
มันคือบ้านหลังนั้นที่คุณถูกไล่ออกจากบ้านเพราะคุณทำลายงานปาร์ตี้
บ้านของประธานหญิงโรงเรียนมัธยมศิลปะซอวอน
- เอ้ย มันเป็นที่อยู่ยาว - ใช่.
แล้วคุณรู้อะไรไหม? มันคือบ้านของตระกูลจินซอง
หมายความว่าชองอาเป็นลูกสาวของกลุ่มบริษัท
แต่อย่าถูกข่มขู่
เอ้ย
ข่มขู่เท้าของฉัน
มันคือใคร?
สวัสดีครับ ผมฮายีชาน อยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 11 ห้อง 3
ในโรงเรียนมัธยม Baekwang
สาเหตุที่ผมมา...
เป็นเพราะฉันมีอะไรจะพูดกับชองอา
ฉันขอพบเธอสักครู่ได้ไหม?
เพียงแค่ให้ฉันสักครู่
ครับคุณผู้หญิง.
ฉันไม่ได้ข่มขู่เลย
โอ้ใช่.
"ขอบคุณ."
"คุณ..."
"ช่วยฉัน"
"ฉันเสียใจ."
"ฉันไม่รู้"
- สวัสดี. - ใช่?
เธอไม่รู้จักคุณ เธอบอกให้คุณออกไป
ขอโทษ? มันเป็นไปไม่ได้.
กรุณาคุยกับเธออีกครั้งได้ไหม
เธอบอกว่าเธอไม่รู้จักคุณ คุณควรออกไปตอนนี้
รอ.
ตีระฆังอีกครั้งหนึ่ง ฉันจะโทรหาตำรวจ
มีระบบนำทางในร่างกายของคุณ
คุณรู้ไหมเมื่อคุณเกาหัวขณะรอใครสักคน
หากคุณเกาหลังศีรษะ แสดงว่าคุณควรรอมากกว่านี้
หากคุณเกาหน้า คุณจะเจอคนๆ นั้นในไม่ช้า
สาปมัน
(ฮายีชาน)
ฉันขอโทษที่ทำให้คุณรอ
ทำไมเราไม่นั่งลง?
Yoon Chung Ah คือลูกสาวแท้ๆของคุณใช่ไหม?
ได้เห็น ได้ยิน และสัมผัส...
บางสิ่งบางอย่างที่บ้านของฉัน
ฉันจะมีประชุมกับคุณ ดังนั้นคุณช่วยบอกฉันที...
ทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องนั้นก่อนที่คุณจะบอกกับคนทั้งโลก
ฉันคิดว่าคุณจะทำทุกสิ่งหก
แต่คุณถามคำถามที่กล้าหาญแทนฉัน
มุมของคุณล่ะ?
ถ้าเธอเป็นลูกสาวแท้ๆของคุณ
ทำไมคุณไม่ปล่อยให้เธอใช้ภาษามือ?
เลขที่
ทำไมคุณไม่สอนภาษามือให้เธอตั้งแต่แรก?
ทำไมฉันไม่?
ฉันมีเหตุผลง่ายๆสำหรับเรื่องนั้น
ไม่จำเป็นต้องแสดงให้ทุกคนเห็น...
ว่าลูกสาวของฉันพิการ
ฉันไม่ต้องการให้ใครรู้เกี่ยวกับความพิการของเธอ
ดวงตาอันเศร้าสร้อยนั่น
ทำไม
ประธานคุยกับคุณใช่ไหม?
เริ่มวันนี้ฉันจะสอนคุณ
คุณไม่สงสัยเกี่ยวกับสิ่งที่คุณจะเรียนรู้จากฉันเหรอ?
ดูเหมือนเขาจะใจดี
ทำไม
มันเป็นภาษามือ
เสียงที่เราทำด้วยมือของเรา
มันเป็นสิ่งที่คุณสอนฉันเมื่อฉันยังเป็นเด็ก
เขากำลังร้องไห้
ทำไม
แต่...
มันเป็นความลับสำหรับคนอื่น
ความลับที่มีแต่คุณเท่านั้น
ประธานและฉันจะรู้
ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มกันเลย
มานั่งลง
ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวเองก่อน
ชื่อของฉันคือ...
ฮา อึน กยอล.
ฮา.
อึน.
กยอล.
"เสียงที่ชัดเจน"
"ชัดเจน..."
คุณชื่ออะไร?
ฮา อึน กยอล นั่นเอง
ถ้าอึนกยอล?
คุณดูเหมือนเด็ก คุณอายุเท่าไร
ฉันอายุ 18.
พ่อแม่ของคุณคงจะกังวลมาก
ลองโทรหาพ่อแม่ของคุณก่อน
พ่อแม่ของฉัน...
ตอนนี้อยู่ในโลกอื่นแล้ว
มันหมายความว่าคุณเป็นเด็กกำพร้า?
สำหรับตอนนี้เรียงลำดับของ
แค่ตอนนี้.
มีญาติหรือผู้ปกครองคนใดบ้างที่คุณสามารถโทรหาได้?
ไม่มีใครเลย
ดูเหมือนคุณจะไม่มีที่ไป
จนกว่าคุณจะหายจากอาการป่วย
คุณควรอยู่ในห้องรับแขก
มันเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติ
แต่อุบัติเหตุเกิดขึ้นที่งานที่บริษัทของฉันจัดขึ้น
ฉันจะมอบความมีน้ำใจของฉันจนกว่าคุณจะหายดี
แน่นอน ฉันจะให้ค่าตอบแทนทางการเงินที่เหมาะสมแก่คุณ
ฉันอยากจะสอนภาษามือลูกสาวของคุณ
คุณอยากทำอะไร?
ฉันไม่ต้องการค่าตอบแทนอื่นใด
ให้ฉันสอนภาษามือของเธอในขณะที่ฉันอยู่...
ในห้องพักของคุณ
บางทีคุณอาจเข้าใจผิดว่าคุณมีสิทธิ์ได้รับความมีน้ำใจของฉัน
ฉันขอวิงวอนคุณเพื่อความสุขของลูกสาวของคุณ
ดูสิเด็กน้อย
พ่อแม่ของฉันก็หูหนวกเหมือนกัน
ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ร่าเริง
สุขภาพดี,
และมีความสุขเหลือเกิน...
เพราะ...
พวกเขาสามารถสื่อสาร...
ด้วยตาของพวกเขา หัวใจของพวกเขา
และมือของพวกเขา
การเรียนรู้ภาษามือจะทำให้เธอมีความสุขใช่ไหม?
ช่างเป็นข้อโต้แย้งที่แปลกประหลาด
ไม่ใช่เรื่องแปลก
ไม่สำคัญว่าเจตนาคืออะไร
หมดความสามารถในการพูด...
ก็เหมือนกับการเอาโลกของพวกเขาไป
มันเทียบเท่ากับการล่าอาณานิคมของจิตวิญญาณของใครบางคน
คุณทำให้ภาษามือฟังดูยิ่งใหญ่มาก
เอาล่ะ. บทสรุปของการบรรยายสุดซาบซึ้งครั้งนี้เป็นอย่างไร?
อยากจะตอบแทน...
โลกนี้เพื่อลูกสาวของคุณ
อะไร
เธอจะไม่เหงาเหมือนเกาะเปลี่ยวอีกต่อไป
ดังนั้นเธอจะไม่ถูกเลือกปฏิบัติสำหรับความแตกต่างของเธอ
ฉันอยากจะสร้างสะพานให้เธอ...
ที่บ้าน...
และ...
ที่โรงเรียนของเธอด้วย
(ฮา อึน กยอล)
ฮา อึน กยอล.
สิ่งที่คุณพูดกับฉันทิ้งรอยประทับไว้ในใจ
ฉันก็เลยนอนไม่หลับทั้งคืน สาปมัน
แล้วไม่ให้ความร่วมมือเหรอ?
ถ้าเขาไม่ตอบคำถามของฉัน
ฉันไม่มีทางเลือกนอกจากต้องถามเพื่อหาคำตอบ
นั่นไม่ใช่ยุนชองอา
ถ้าเป็นเพื่อนแม่เธอต้องรู้...
ความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับฮาอึนกยอล...
และรักแรกของแม่คือใคร
ไม่ใช่ ยุนชองอา.
เกิดอะไรขึ้นกับรถคันนั้น?
เขาดูเหมือนฮาอึนกยอลเลย
รอไม่มี นั่นก็คือ ฮา อึน กยอล
อะไร นั่นก็คือ ยุนชองอา
ทำไมพวกเขาถึงออกมาจากรถคันเดียวกัน?
อย่างไรก็ตาม ฉันสามารถฆ่านกได้ 2 ตัวด้วยหิน 1 ก้อน จะเป็น 2 ต่อ 1
ฉันควรจะไปคุยกับพวกเขา
เฮ้.
นั่นยุนชุงอาจากแผนกศิลป์ไม่ใช่เหรอ?
- ขอโทษนะสาวๆ - คนใหม่คือใคร?
- ให้ฉันพาคุณไป... - อะไรนะ? นั่นใครน่ะ?
- ให้ฉันผ่านไปเถอะ - ไปที่ห้องเรียนของคุณ
- นั่นใครน่ะ? - เกิดอะไรขึ้น?
- ดูใบหน้าของเขา - ขออนุญาต.
- เฮ้เขาจะขึ้นไป - ขออนุญาต. สาวๆ.
- ฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อน - ช่างน่าประหลาดใจ.
- ขวา. ฉันเดาว่าเขาไปที่นี่ - เอ้ย
มันบ้าไปแล้ว.
เฮ้ ยุนชองอา! ฮา อึน กยอล!
ฉันเอง!
มาเร็ว. ไอ้เวรน่ารำคาญนั่น
คุณกับหมวกกันน็อค หยุด!
เอ้ย
- ฉันแค่ต้องให้พวกเขา... - ไม่
นี่อะไรน่ะ?
ฉันคิดว่าเรากำลังจะได้เสื้อยืดสำหรับวงดนตรี
ดีไซเนอร์ Foot Mountain ทำงานในเรื่องนี้
ฉันทำให้มันดูเปรี้ยวจี๊ด
แล้วพ่อของมาจูก็คิดเงินเราแค่ค่าผ้าเท่านั้น
ไป.
หากคุณต้องการผ้า
มาที่ Ma Joo's Fabrics ในทงแดมุน
มีบริษัทลูกชื่อ Ma Joo's Laces
นี่ไม่สามารถเป็นเสื้อยืดวงดนตรีได้ มันคือโปสเตอร์คนหาย
- นี่มันงี่เง่ามาก - นี่มันงี่เง่ามาก
- คุณคาดหวังให้เราใส่มันอย่างไร? - คุณคาดหวังให้เราใส่มันอย่างไร?
ทำไมคุณไม่สามารถสวมใส่มัน? คุณไม่มีความภักดีเลยเหรอ?
เราจะสวมมันและแจกใบปลิวจนกว่าเราจะพบเขา
นั่นคือทั้งหมดที่คุณต้องรู้ เข้าใจแล้ว?
มาเร็ว. นี่คือเสื้อยืดที่ดี
เอ้ย เซกยอง.
ใครก็ได้พาเขากลับโรงพยาบาลหน่อยได้ไหม?
ควรเลือกโรงพยาบาลที่เขาจะถูกขังไว้ข้างใน
คุณมีหนึ่งข้อความ
ยี่ชาน เตรียมตัวและฟังให้ดี
เอ้ยไม่มีทาง เธอจะสารภาพความรู้สึกกับฉันไหม?
ฉันเจอฮาอึนกยอลแล้ว
ออกไปจากทางของฉัน!
- ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร - ออกไปนะทุกคน! ออกไปให้พ้นทาง!
แต่เขาอยู่ที่โรงเรียนมัธยมศิลปะ Seowon กับ Yoon Chung Ah วันนี้
(ชเว เซ กยอง)
ฉันจะตรวจสอบเรื่องนี้อีกสักหน่อย
อย่าทำอะไรผดผื่นจนกว่าจะหายดี...
จากอาการบาดเจ็บของคุณ
พวก.
ทำไมเราไม่ปลุกปั่นปัญหาในวันนี้ล่ะ?
เขาอาศัยอยู่ต่างประเทศหรือไม่?
การเป็นสุภาพบุรุษก็เหมือนกับธรรมชาติที่สองสำหรับเขา
สุภาพบุรุษ? เหมือนกับ.
เขาเป็นเด็กกำพร้า
มูลนิธิทุนการศึกษาจากบริษัทพ่อ...
กำลังสนับสนุนเขา
อะไร จริงหรือ
ฉันไม่รู้ว่าเขาพาพ่อของฉันขึ้นเครื่องได้อย่างไร
แต่เขาจะพักอยู่ที่บ้านของฉันชั่วคราว
เขาจะสอนพิเศษที่บ้านฉันเป็นการตอบแทน
เขาจะทำงานพาร์ทไทม์ที่โรงเรียนในตำแหน่งผู้ช่วยของยุนชองอา
โดยพื้นฐานแล้วเขาเป็นคนรับใช้ที่มีเกียรติ
ใช่. แค่นั้นแหละ.
เอ้ย
ฉันเดาว่าฉันมีสิ่งสำหรับคนรับใช้
ฉันเพิ่งเข้าใจว่าทำไมนายหญิงถึงตกเป็นทาส
เฮ้.
เรามีประกาศ
นักเรียนชื่อ ฮา อึน กยอล ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 11...
ต้องรายงานต่อประธานเมื่อได้ยินประกาศนี้
ขอย้ำประกาศอีกครั้งครับ
นักเรียนชื่อ ฮา อึน กยอล ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 11...
ต้องรายงานต่อห้องประธาน...
- มีคนกำลังมองหาฉัน - เมื่อได้ยินประกาศนี้
ฉันจะกลับมาเร็ว ๆ นี้.
คุณจะโอเคไหม?
ชเว เซ กยอง
คุณคิดว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่?
เอ้ย ฉันเดาว่าฉันไม่ได้มองไม่เห็น
คุณเห็นฉันไหม?
เอ้ย มาเร็ว.
ฉันต้องการพูดกับคุณ. มากับฉันอย่างเงียบ ๆ
มันเป็นเรื่องของอี้ชาน
เฮ้.
ไกลแค่ไหน? แค่คุยกับฉันที่นี่
เอ้ย มีเหตุผลที่ฉันไม่สามารถมองเห็นได้ อย่างจริงจัง.
บอกฉันทีว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับอะไร ฉันคงต้องไปเร็วๆ นี้
ความสัมพันธ์ของคุณกับยุนชองอาเป็นอย่างไรบ้าง?
คุณบอกว่านี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับยี่ชาน
ใช่ มันเกี่ยวกับเขา ดังนั้นเพียงแค่ตอบคำถามของฉัน
คุณได้กระโดดเรือจากยี่ชานไปยังยุนชองอาหรือเปล่า?
มาเร็ว. ต้องบอกกี่ครั้ง...
ฉันไม่มีของให้เขาเหรอ?
ฉันและคุณไม่ใช่คู่แข่งกันเรื่องความรัก
แล้วทำไมคุณถึงเกลียดฉันมากขนาดนี้?
คุณต้องการเหตุผลสำหรับสิ่งนั้นหรือไม่?
ใช่! ฉันทำมาก!
การถูกเกลียดโดยไม่มีเหตุผล มันไม่ยุติธรรมเลย
เมื่อฉันมองไปที่คุณ,
ฉันแค่โกรธ ความโกรธทำให้ฉันเป็นบ้า!
ตกลง? ตอนนี้คุณมีความสุขไหม?
ถึงอย่างนั้น คุณจะละทิ้งยี่ชานเพราะฉันได้อย่างไร? คุณงี่เง่า.
ยี่ชานกำลังแจกใบปลิวเพื่อตามหาคุณ
นั่นแหละเขาถึงถูกทุบตี โดนตีหัว
และเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลด้วย
สวัสดี!
นักเรียนโรงเรียนมัธยมปลายศิลปะซอวอน!
พวกเราคือวงดนตรีโรงเรียนจากโรงเรียนมัธยมแบกวัง
เราคือผู้ควบคุมความทรงจำรักแรกพบ!
อะไร
นี่สำหรับทุกท่านที่ต้องเหนื่อยจากการเรียนหนักเกินไป
อยากจะร้องเพลงนี้เพื่อให้กำลังใจ...
- เพื่อความหลงใหลและความเยาว์วัยของคุณ... - สี่ ห้า หก
- เจ็ด, แปด หนึ่ง. - นั่นคงจะลุกเป็นไฟ!
- เขากำลังทำอะไร? - ไปกันเถอะ.
หนึ่งสอง.
หนึ่งสองสามสี่.
(กลับมาหาเรานะ ฮา อึนกยอล!)
- เอ้ย - ไปกันเถอะ.
เมื่อฉันมองดูพระอาทิตย์อัสดงที่แต่งแต้มด้วยสีแดง
สีหน้าเศร้าของคุณเข้ามาในใจฉัน
ฉันก้มหัวและน้ำตาก็ไหลลงมา
ไม่มีอะไรที่ฉันสามารถพูดได้
- แต่ความจริงก็คือว่าฉันรักคุณ - แต่ความจริงก็คือว่าฉันรักคุณ
- คุณคือโลกของฉัน - คุณคือโลกของฉัน
- ฉันกำลังกรีดร้องสิ่งนั้นให้โลกได้รับรู้ - ฉันกำลังกรีดร้องสิ่งนั้นให้โลกได้รับรู้
- แต่ตะวันลับฟ้ากลับแผดเผาอย่างเงียบ ๆ - แต่ตะวันลับฟ้ากลับแผดเผาอย่างเงียบ ๆ
- ความจริงก็คือว่าฉันรักคุณ - ความจริงก็คือว่าฉันรักคุณ
- ฮา อึนกยอล! - ฮา อึนกยอล!
- คุณคือโลกของฉัน - คุณคือโลกของฉัน
- ฮา อึนกยอล! - ฮา อึนกยอล!
- ฉันกำลังกรีดร้องสิ่งนั้นให้โลกได้รับรู้ - ฉันกำลังกรีดร้องสิ่งนั้นให้โลกได้รับรู้
- แต่ตะวันลับฟ้ากลับแผดเผาอย่างเงียบ ๆ - แต่ตะวันลับฟ้ากลับแผดเผาอย่างเงียบ ๆ
(กลับมาหาเรานะ ฮา อึนกยอล!)
ยินดีต้อนรับกลับมานะ อึนคยอล
ฉันรอมานานแล้ว
คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันอยู่ที่นี่?
เซคยองบอกฉัน
อึนกยอล.
ฉันเสียใจ.
จากนี้ไปฉันจะทำให้ดีที่สุด...
สำหรับวงดนตรีเพื่อศึกษา
และเพื่อรักษาสัญญาทั้งหมดของฉันที่มีต่อคุณ
คุณอาจคิดว่าคุณกำลังเสียเวลากับฉัน
แต่ฉันจะพยายามทำให้มันคุ้มค่ากับเวลาของคุณ
ฉันจะทำให้ดีที่สุดที่จะไม่เสียเวลาและปรับปรุง
ดังนั้นกลับมาหาเรา
คุณเป็นนักกีตาร์คนเดียวของ First Love Memory Manipulators
- ดี. มาทำกัน. - จริงหรือ?
คุณหมายถึงมันใช่มั้ย? คุณไม่สามารถถอยออกไปได้ตอนนี้! ตกลง?
- ภายใต้เงื่อนไขเดียว - ใช่. มันคืออะไร?
บอกฉันสิ่งที่คุณต้องการ ฉันจะทำให้มันเกิดขึ้นเพื่อคุณ
หยุดพบชเวเซกยอง
อะไร
ถ้าไม่อย่างนั้นเราก็เล่นด้วยกันไม่ได้...
เพราะ...
เพราะ?
ฉันชอบชเวเซกยอง
- ความจริงก็คือว่าฉันรักคุณ - ความจริงก็คือว่าฉันรักคุณ
- คุณคือโลกของฉัน - คุณคือโลกของฉัน
- ฉันกำลังกรีดร้องสิ่งนั้นให้โลกได้รับรู้ - ฉันกำลังกรีดร้องสิ่งนั้นให้โลกได้รับรู้
- แต่ตะวันลับฟ้ากลับแผดเผาอย่างเงียบ ๆ - แต่ตะวันลับฟ้ากลับแผดเผาอย่างเงียบ ๆ
(แตงโมวิบวับ)
เขาบอกทั้งโรงเรียนว่าเขาชอบฉัน เขาทำแบบนั้นได้ยังไง?
ฉันจะได้คำตอบเมื่อใด?
- คำตอบอะไร? - คำตอบสำหรับคำสารภาพของฉัน
ตอนที่เธอบอกฉันว่าเธอชอบเซกยอง
ทุกอย่างคลิกแล้ว
ฉันขอโทษเกี่ยวกับเรื่องนั้น
ขอให้มันยุติธรรมระหว่างเรา
เราสองคนไม่ควรเจอเธอจนกว่าจะถึงเทศกาลโรงเรียน
แน่นอน. ฉันอยู่ใน!
เซคยองจะไปโรงเรียนตั้งแต่วันนี้
แล้วเธอจะได้เห็นไอ้เวรนั่น ฮาอึนกยอล ที่โรงเรียนทุกวัน
เท่าที่ได้ยินมาก็ไล่กันไปแล้ว
ทำไมโลกนี้คุณถึงไปไกลขนาดนี้?
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำสิ่งนี้ ดังนั้น พ่อกับแม่จึงได้อยู่ด้วยกัน
คุณโยนลูกบอลให้ฉันคนเดียวได้ไหม?
ฉีกและซิงค์อีกครั้งโดย YoungJedi