DIPLOMA
Dah sampai.
Ini makanan awak.
Arak Kaoliang.
KAD PENGENALAN
- Okey. Sebentar. - Okey.
Perit!
Saya dah kata saya nak soda.
Soda tak hebat.
Saya nak cuba ini. Minum selepas putus cinta.
Ia hubungan palsu.
Palsu?
Ia masih hubungan pertama saya. Layankan saja.
Saya dah kata kita patut pura-pura berpisah.
Apa? Pura-pura?
Awak yang nak duduk bersama
semasa lawatan sekolah.
Betul, tapi awak kata kita tak boleh berpisah
sebab awak nak tiru kerja sekolah saya.
Betul.
Kenapa saya tak tahu
mudah untuk pura-pura bercinta dengan kawan baik,
tapi sukar untuk pura-pura berpisah?
Jadi awak kesal lindungi saya di hadapan budak-budak itu dua tahun lalu?
Maksud saya, awak boleh jatuh hati terhadap seseorang.
Saya tak kesal.
Persahabatan lebih penting bagi saya.
Awak cuma belum jumpa cinta sejati awak.
Mungkin.
Tapi sekarang, awak lebih penting.
Jadi awak boleh rasa terharu.
Awak sama macam adik saya.
Berani awak.
Maksud saya, adik kandung saya.
Dia cakap perkara sama.
Dia nak hadiri majlis tamat sekolah saya. Dia kata saya paling penting bagi dia.
Saya minta dia jangan tinggalkan perlawanan besar untuk saya.
Prihatinnya.
Awak sangat bertuah.
Awak ada dua penjaga untuk lindungi awak.
Benar.
Saya sangat bersyukur.
Mari makan.
Waktu itu saya buat keputusan
saya akan lindungi satu-satunya kawan saya, A-jung,
dan satu-satunya keluarga saya, Ji-han
tak kira apa yang berlaku.
Tapi apabila azam itu musnah hari ini, saya fikir kembali masa silam.
Bila
keadaan mula jadi salah?
Sejak bila?
Selepas Ji-han tahu saya homoseksual?
Ji-han tahu apa?
Jadi kamu berdua mula...
bercinta semasa dia belum tahu
ini palsu?
Apa maksud abang?
Apa yang abang cakapkan ini?
"Palsu"?
Ji...
Ji-han.
Mungkin ia
azam yang mustahil.
Melindungi seseorang bermaksud
menghadapi masalah tanpa melarikan diri.
Tapi apa saya buat sepanjang hidup saya ialah melarikan diri daripada masalah.
Ji-han.
Ji-han!
- Mari bincang... - Tentang apa?
Ada apa-apa saya perlu cakap?
Saya...
Atau awak nak cakap sesuatu?
Jadi...
awak tahu sejak awal dia homoseksual
dan awak nak palsukan perkahwinan untuk sembunyikannya.
Tapi awak rahsiakannya daripada saya.
Itu saja, bukan?
Ada apa-apa yang saya terlepas?
Ji-han, saya...
- Saya ada sebab saya... - Awak patut beritahu saya.
Bila awak nak beritahu saya?
Awak perbodohkan saya.
Kita janji
takkan sembunyikan apa-apa antara satu sama lain.
Adakah itu bohong?
- Bukan itu... - Bila awak beritahu Do-han?
Pada hari saya minta awak percaya
dan tunggu saya?
Itu lebih elok.
Kita belum selesai bercakap.
Abang juga ditipu oleh awak.
Tidak, abang lebih diperbodohkan. Awak patut cakap sekarang.
Seung-a datang jumpa abang.
Dia belum tahu rahsia abang, tapi dia akan tahu
memandangkan wartawan bercakap dengan Dae-hyeon. Jadi jangan begini.
Ia akan memburukkan keadaan.
Abang hampir tak mampu menahan diri daripada lari.
Saya tak tahu...
apa saya patut buat sekarang.
- Ji-han. - Jangan pergi.
Kita masih akan berkahwin.
Do-han.
Jika awak betul-betul anggap saya sebagai kawan,
awak akan fikir semula ini, sekali saja.
Fikirkannya semula.
Awak tak rasa begitu?
EPISOD 10
Mari makan sarapan!
Baik!
A-jung! Sikit lagi nak pengsan kerana terkejut.
Apa awak buat di sini?
Apa?
A-jung? Awak berlakon?
- Mari makan sarapan. - Baik.
Susahnya kamu nak makan sekali.
- Maafkan saya. - Nanti saja.
Jika kamu makan nanti, itu makan tengah hari atau malam.
Kenapa dengan kamu sejak kebelakangan ini?
Kamu tak makan langsung.
Apa? Do-han datang.
Kenapa dia...
Kamu patut sertai kami untuk sarapan. Mak cik dah sediakan meja.
Tak apa. Saya datang tanpa telefon.
Lain kali jemput saya.
Boleh.
Kamu akan pulang lewat hari ini?
Ya, banyak perkara perlu disiapkan.
Kami perlu cari rumah, perabot dan peralatan lain.
Benar.
Maaf, saya sibuk kerana majlis tak lama lagi.
Tak apa.
Jumpa nanti.
Okey.
Kenapa dengan dia?
Ada sesuatu tak kena dengan dia.
Dia tak makan
atau tidur lena.
Saya akan pastikan dia ceria hari ini.
Baguslah.
- Saya pergi dulu. - Okey.
Selamat tinggal.
- Nikmati hari ini. - Baik.
- Berseronoklah. - Ya.
Maafkan saya.
Tentang apa?
Saya tak sempat beritahu semalam...
Benar. Tentang rumah kita. Lebih baik kita beli
dekat dengan rumah awak, bukan?
Do-han.
- Pendaftaran perkahwinan... - Lee Do-han!
Awak tak nampak usaha saya?
Saya nampak.
Itu lebih menyakitkan.
Maaf saya tak boleh kotakan janji saya.
Saya benar-benar minta maaf.
Saya tak nak pergi sejauh ini.
Saya cuba menahan diri, tapi saya tak boleh.
Saya terlalu suka Ji-han untuk buat begini.
Do-han.
Saya tahu ini kedengaran gila dan saya tahu saya tak tahu malu,
tapi tak bolehkah awak batalkan saja?
Jika awak terus begini, saya tiada pilihan lain.
Mari pergi ke New York.
- Apa? - Lupakan perkahwinan.
Mari ke New York seperti yang kita rancang.
Sanggup awak...
Sanggup awak buat begini?
Awak tak tahu perasaan saya apabila saya minta awak berkahwin?
Saya terdesak, A-jung.
Saya nak sembunyikan rahsia saya dan bernafas.
Bukan saya saja yang akan menderita jika ia tersebar.
Awak okey ibu bapa awak tahu?
Sebab itu awak tak boleh cakap apa-apa?
Saya tanya awak...
Tak apalah.
Saya faham reaksi awak.
Saya akan buat apa saja
untuk balas jasa awak.
Tapi saya tak boleh teruskan ini lagi.
PANGGILAN MASUK NA A-JUNG
PANGGILAN TERBARU NA A-JUNG
Saya di depan pejabat awak.
Kenapa tak jawab?
Kenapa awak mengelak saya?
Awak datang ke sini
untuk tanya saya itu?
- Saya tak sabar. - Sangat tak sabar.
Saya perlukan masa lagi.
Saya tak boleh berdepan dengan awak
macam dulu.
Awak tak nak jumpa saya lagi?
Ji-han!
Saya...
Saya tak boleh percaya awak lagi.
Awak tahu perasaan saya
dan apa saya korbankan untuk bersama awak.
Saya lepaskan Do-han walaupun dia segalanya bagi saya.
Tapi
ia berbeza bagi awak.
Pada mulanya Do-han, kemudian awak.
Awak tahu perasaan saya setiap kali?
Saya pertaruhkan segalanya,
tapi saya rasa semuanya sia-sia.
Saya takut...
saya akan tahu rahsia lain dan terluka lagi.
Awak benar-benar
nak tamatkan...
Saya minta diri.
Bagaimana dia boleh buat begini?
Tergamak dia?
Pergi sekarang.
Bagaimana saya boleh tinggalkan awak, Ji-ae?
Kenapa awak sangat cantik?
Hentikan.
Tapi awak baru habis kerja. Saya tak nak awak letih esok.
Ji-ae, awak paling penting bagi saya.
Awak memang hebat.
Awak sangat manis!
Bagaimana mereka boleh faham satu sama lain dengan bercakap begitu?
A-jung, awak ada masalah? Awak tak beri reaksi kepada mereka.
- Jong-hee. - Ya?
Awak nak minum malam ini?
Saya rasa tak sihat hari ini...
Helo?
Ini Yoon Chae-won.
Ya. Helo.
Awak benar-benar datang.
Ya.
Ji-han beritahu saya.
Jadi dia suka awak?
Saya tak suka terlibat dalam hal ini,
jadi saya nak lupakan Ji-han,
tapi sukar.
Jadi saya datang untuk pastikan.
Awak pun suka Ji-han?
Ya.
Saya tak boleh halang awak?
Tak boleh.
Awak tak teragak-agak. Tak malu betul.
Patutlah ia jadi begini.
Saya sangat ambil berat tentang Ji-han.
Bagaimana dengan Do-han?
Awak tak ambil berat tentang Do-han?
Saya masih ambil berat.
Saya akan lindungi dia.
Apa?
Maaf,
fikiran saya serabut, jadi saya nak minum dulu.
Apa?
Jadi awak tak berhubung dengan Ji-han sekarang?
Tak. Maksud saya,
saya hubungi dia,
tapi dia tak hubungi saya.
Dia tak abaikan saya,
tapi dia agak dingin.
Sedikit saja.
Itu saja.
Jadi...
Saya patut jumpa Ji-han, bukannya awak.
Kenapa awak nak jumpa dia?
Saya patut cari peluang saya.
Tiada peluang.
Kami cuma jarakkan diri untuk seketika.
Awak tak percaya?
Walaupun Ji-han lepaskan saya,
saya takkan lepaskan dia.
Saya akan kekal di sampingnya.
Walaupun awak kehilangan semuanya?
Awak tahu,
ia mudah bagi saya. Maruah saya saja yang akan jatuh.
Tapi awak akan hilang semuanya jika awak bercinta dengan dia.
Awak masih nak?
Ya.
Apa maksud hilang semuanya?
Saya tak pasti.
Apa pun yang berlaku,
ia lebih baik daripada kehilangan Ji-han.
Saya sudah pun terluka.
Saya boleh bernafas jika saya kehilangan
semuanya kecuali dia.
Aduhai. Itu sangat lapuk sampaikan saya dah tak mabuk.
Saya pun nak satu.
Beli sendiri.
Jangan harap saya akan belanja dan jadi kawan awak.
Saya taklah mudah sangat.
Maaf, saya juga tiada niat nak jadi kawan awak.
Awak cinta pertama Ji-han.
Itu mengganggu saya.
Kita jadi kawan?
Mengarut.
Minum sajalah.
Sedapnya.
Alkoholnya pun sedap.
Tapi angin saya tak baik.
Abang tak sangka awak akan datang.
Kita masih perlu bincang.
Awak jumpa A-jung hari ini?
Kalau ya?
Awak akan terus jumpa dia?
Buat kali pertama,
saya malu dengan abang.
Bukan sebab homoseksual,
tapi abang guna seseorang untuk sembunyikannya.
Abang dah kata, A-jung dan abang bersetuju.
Abang tak patut libatkan dia
jika abang ambil berat tentangnya.
Abang beritahu sekali lagi, abang tak boleh tamatkannya.
Tamatkannya.
- Tak boleh. - Tamatkannya saja.
Abang tak perlu dedahkan ia palsu. Abang boleh putuskannya saja.
- Saya takkan bocorkan. - Kamu berdua akan bercinta?
Semua orang akan salahkan dia. Awak mahu itu?
Dia tak mahu kahwini abang.
Jadi berhenti gunakan dia.
Seung-a dah tahu. Abang risau ia akan didedahkan.
Itu takkan berlaku.
Apa yang awak fikirkan?
Saya takkan suruh abang ambil alih syarikat,
jadi lepaskan A-jung.
Mari jalani kehidupan kita sendiri.
Saya dah selesai, jadi saya nak pergi.
NA A-JUNG
Saya dah kata, kita bincang nanti.
Saya tak boleh lipat burung jenjang kertas.
Apa?
Ia tak boleh dilipat.
Burung jenjang kertas!
Awak mabuk?
Mana ada.
Saya sangat mabuk!
Di mana awak?
Nombor yang anda...
Kenapa awak datang ke sini?
Tak apa.
Apa itu?
Oh, ya.
Burung kertas.
Saya pun nak buat hajat.
Tapi ia terlalu sukar,
jadi saya hanya berjaya
lipat satu.
Bila saya boleh lipat 1,000 ekor?
Burung jenjang kertas yang hambar.
Apa yang awak hajatkan?
Saya maafkan awak? Benda begitu?
Bukan.
Agar awak tak rasa terluka.
Agar semua parut awak sembuh.
Saya tak tahu.
Saya tak tahu awak akan rasa terluka.
Jika saya beritahu awak perkahwinan kami palsu,
rahsia Do-han akan terdedah.
Tapi saya tak boleh buat begitu.
Saya jumpa Do-han hari itu
sebab saya nak jujur.
Saya tak berniat menipu awak.
Adakah melipat burung jenjang kertas memberi hasil?
Tidak.
Tidak?
Tidak. Mustahil.
Apa saya patut buat?
Bagaimana dengan Ji-han?
Apa saya patut buat dengannya?
- Ji-han... - Ia memberi hasil.
Ia memberi hasil.
Ia memberi hasil?
Leganya.
Jadi
saya patut lipat seribu burung jenjang untuknya.
Dia goda saya dengan ini?
Burung jenjang tisu?
Tunggu.
Awak benar-benar di sini?
Bersyukurlah ini memang saya.
Apa?
Saya fikir awak nak jumpa saya. Saya tersilap rupanya.
Saya...
Awak kata awak tak nak jumpa saya.
Ya...
Saya tak tahu cara nak layan awak.
Saya nak benci awak, tapi saya kasihankan awak.
Saya nak tolak awak,
tapi saya nak peluk awak.
Apa saya patut buat?
Mari makan.
Tunggu.
Ada sesuatu
saya nak beritahu awak.
Saya tak berniat nak tipu awak.
Sebenarnya saya nak cakap...
Saya...
Maafkan saya.
Saya takut terluka
dan tak terfikir tentang awak
akan terluka.
Tapi saya
sebenarnya lega
awak tiada perasaan terhadap Do-han
dan dia tak tipu awak.
Saya sangat lega.
Itu perasaan saya.
Saya sangka awak benci saya sekarang.
Saya jatuh cinta dengan kakak ipar. Kenapa tidak penipu?
Apa pun yang berlaku,
saya takkan lepaskan awak dulu.
Saya dah cuba banyak kali,
tapi saya selalu gagal.
Saya minta maaf.
Saya pun minta maaf.
Saya janji ia takkan berulang.
Saya sumpah.
- Awak dah balik rumah? - Dah.
Saya dah balik.
Lamanya.
Saya dah sampai awal,
tapi terserempak dengan ayah saya.
Dia mula marah saya
sebab selalu keluar kebelakangan ini.
Ya, saya patut cakap dengan ibu bapa awak juga.
Belum lagi.
Saya belum cakap dengan Do-han lagi.
Selepas itu baru kita cakap.
Baiklah.
Berehatlah. Saya akan telefon awak nanti.
Awak dah berbaik dengan Do-han?
Tak mungkin ia dah berakhir.
Saya perlu hentikannya dulu.
Boleh awak hentikannya?
Bagaimana awak boleh bercinta dengan kakak ipar?
Saya minta awak,
jangan sentuh Do-han
atau A-jung.
Kenapa tidak?
Baru nak seronok.
Awak tak nak syarikat ini? Tiada gunanya awak siarkan ini.
Harga saham akan jatuh,
dan walaupun tanpa kami, datuk takkan beri awak apa-apa.
Apa yang saya dapat dengan berdiam diri?
Saya dan Do-han
akan berundur.
Do-han tak berminat dengan LJ.
Awak akan dapat syarikat
tanpa sebarang skandal.
Tawaran yang menarik, tapi saya tak rasa tertarik.
Awak merendahkan saya dan cuba berunding.
Tahu tempat awak.
Mana ada.
Jadi?
Saya merayu kepada awak.
Dengan terdesak.
Ini cara awak merayu?
Maafkan saya.
Saya tak berterima kasih awak
terima saya.
Saya janji
saya takkan mengganggu.
Saya takkan
muncul depan awak.
Hei.
Akhirnya awak dah matang.
Awak patut tahu sejak awal.
Saya faham.
Awak cuma tak terima pendidikan yang elok di rumah.
Saya akan fikir secara positif.
Sekarang, bangun dan keluar.
Saya suka lihat ini, tapi awak kata takkan jumpa saya lagi.
Awak patut tepati janji. Okey?
Jadi pergilah.
- Cik Choi. - Hai.
Mana datuk?
Dia bercakap dengan En. Kim di bilik belajar.
Okey.
Nampaknya Cik Choi
berhubung dengan Kang Ik-jun.
Apa?
Entah kenapa,
tapi dia sedang menyiasat kemalangan Mendiang Pn. Hyun.
Dia benar-benar...
Tuan.
Apa kata tuan pujuk dia dengan beri dia sebahagian daripada saham?
Tidak.
Sebahagian besar ahli lembaga berpihak kepada Cik Choi...
Saya cakap tidak!
Kenapa tidak?
Kenapa bukan saya?
Datuk.
Datuk mengintip saya?
Kenapa datuk buat saya begini?
Datuk nak tanya kamu.
Apa kamu buat dengan wartawan itu?
Apa muslihat kamu?
Apa yang kamu cari?
Datuk dah jelaskan, bukan?
Berhenti menyiasat Do-han, Ji-han dan ibu kamu.
Sebab datuk tak beritahu perkara sebenar.
Kenapa datuk sembunyikan daripada saya?
Dia mak saya!
Apa yang datuk takutkan?
Datuk.
Saya takkan biar
mereka curi semuanya daripada saya lagi.
"Curi"?
Kamu rasa LJ milik kamu?
Baiklah.
Kamu dibutakan oleh ketamakan.
Datuk takkan beri kamu peluang lagi.
Faham?
Datuk takkan beri kamu syarikat ini,
jadi pergi.
Baiklah.
Pernahkah saya ada peluang?
Tak kira apa yang saya atau mereka buat,
keputusannya sama.
Ya, En. Kang.
Ini saya.
CINTA TIGA SEGI KUMPULAN LJ
SIAPA GODA DUA BERADIK ITU?
OLEH WARTAWAN KANG IK-JUN
Nikmatinya.
Dia memandang saya.
Hei,
mereka berbisik tentang kita, bukan?
Maaf,
awak pelakon rancangan TV yang baru bermula itu?
Apa tajuknya?
Watak pejuang kemerdekaan.
Benar.
- Dia kawan saya. - Awak nak autograf?
Beri dia minuman percuma.
Sukar dipercayai.
Tak tahu malu.
Ji-ae! A-jung!
Lihat ini.
TUTUP
ARTIKEL POPULAR 1. CINTA SEGI TIGA LJ
2. SKANDAL MENGEJUTKAN KUMPULAN LJ 3. SIAPA GODA DUA BERADIK ITU?
4. LOKASI FOTO SKANDAL LJ
Dia gila? Hubungan sulit dengan adik ipar?
Saya kasihankan si abang.
Siapa wanita itu?
Saya nampak dia dapat watak melalui orang dalam. Tentu sebab mereka.
- Dia gila. - Biar betul?
Apa semua ini, A-jung?
Cepatlah cakap sesuatu.
Ini...
masalah besar.
A-jung.
Bagi dia, bukan saya.
Awak patut risaukan diri awak. Semua orang tuduh awak.
Ia bagus untuk saya.
- Apa? - Mereka semua salahkan saya,
bukan orang lain.
Panggil saya wanita penggoda,
kaki jantan,
perempuan yang menggoda dua beradik.
Jika skandalnya berbeza,
saya akan marah dan maki
betapa sukarnya hidup ini.
Tapi saya agak lega sekarang.
Saya patut pergi.
Ke mana?
Rumah.
Tunggu.
Jadi semua ini benar?
Jadi A-jung bercinta dengan adik iparnya?
Apa dia buat?
Apa semua ini?
Apa kamu buat sampai wujud artikel mengarut ini?
Beritahu datuk.
Datuk fikir datuk boleh bertenang sedikit,
tapi kamu buat skandal yang kotor?
Apa kamu buat?
Cepat keluar.
Sediakan kenyataan akhbar
mengatakan khabar angin itu palsu!
Pergi! Lekas, dungu!
Tak boleh.
- Apa? - Ia benar.
Saya suka A-jung.
Saya tak nak nafikan kebenaran.
Kamu tahu apa kamu cakap?
Apa kamu nak buat dengan abang kamu?
Kamu orang pertama yang setuju dengan perkahwinan ini!
- Kenapa dengan kamu? - Datuk.
Saya sangka saya hidup untuk abang saya.
Apa?
Saya suruh Do-han ambil alih LJ dan berkahwin,
saya fikir itu demi kebaikan dia. Tapi...
Akhirnya saya sedar
ini bukan untuk dia.
Ia cuma ketamakan saya.
Ya.
Apa pun, itu pilihan saya.
Saya akan bertanggungjawab.
Cik Na, jika awak di dalam, tolong jawab.
- Jawab kepada kami. - Berikan komen.
Benarkah awak bercinta dengannya?
Ini lebih teruk berbanding dulu.
Suruh Su-jung tinggalkan Ji-oh di rumah mak ciknya, dan...
Tak, suruh dia tunggu di sana. Lagipun bukannya dia boleh masuk.
Okey.
Mak tak percaya!
A-jung, kamu dengar berita daripada mentua kamu?
Lidah kamu kelu?
Telefonlah mereka.
Kamu terlibat dalam skandal lain disebabkan keluarga mereka.
Kali ini, ia mengarut.
Kamu menderita kerana skandal palsu.
Aduhai. AI atau deepfake
benar-benar menakutkan, bukan?
Nampak tulen.
Lihat.
Tapi latar belakangnya...
Nampak macam taman permainan di sini.
- Apa? - Sesiapa saja akan percaya
ini benar...
Maafkan saya.
A-jung.
Kamu tak nak telefon mereka?
Patutkah mak telefon?
Semuanya benar.
Saya suka dia.
Apa maksud kamu?
Do-han datang beberapa hari lalu dan ajak kamu keluar.
Saya dah bincang dengan Do-han dan kami nak putuskan hubungan.
A-jung. Jangan bergurau.
Semua ini...
benar?
Ya.
- Mak. - Sayang!
- Kamu dah gila? - Sayang.
Bagaimana kamu boleh curang sebelum berkahwin?
Dengan adik ipar pula?
- Tergamak kamu buat begitu? - Hentikannya!
Berhenti! Kamu akan cederakan dia.
- Sayang, berhenti! - Sabar!
Pergi! Mak tak mahu lihat kamu!
Sayang, bertenang. Berhenti.
Berani awak datang ke sini?
Awak dah gila?
Jika awak datang ke sini, awak akan mengaku skandal itu benar.
Maafkan saya.
Saya tak tahu ia akan jadi seteruk ini.
Bagaimana dengan A-jung?
A-jung?
Awak tanya jika dia okey?
Awak rasa dia okey?
Dia menangis.
Dia menangis disebabkan awak!
Saya tak tahu betapa hebatnya cinta awak,
tapi berbaloikah untuk musnahkan hidup satu sama lain?
Saya akan tinggalkan segalanya.
Saya boleh buat itu.
Jadi tinggalkan A-jung.
Itu perkara terbaik
awak boleh buat untuk dia.
Saya rasa bertanggungjawab atas kesilapan adik saya.
Saya minta maaf kepada semua yang terluka
akibat skandal ini.
- Palsu betul. - Tapi
saya nak tekankan bahawa insiden itu tiada kaitan dengan LJ.
Ini yang dia maksudkan dengan melihat keseronokan.
Dia genius, bukan? Dia adik saya? Kami sangat berbeza.
Sayang!
Jangan suka sangat.
Kita baru berpihak kepada Ji-han dan Yoon Chae-won.
Tapi sekarang ada skandal cinta mengarut.
Saham kita tak ada nilai nanti!
Awak betul.
Patutkah kita beritahu datuk? Dia buat perkara sama.
Itu takkan buat datuk maafkan kita.
Awak tak kenal dia?
Kita akan merempat di jalanan.
Aduhai, entahlah.
Apa kita patut buat?
Sayang, duduk dan lihat.
Saya akan ugut Seung-a untuk uruskan ini.
- Apa? - Dia jawab.
Buka pembesar suara.
Awak nampak cantik dalam TV. Awak buat rawatan muka?
Ya. Terima kasih. Letak dulu.
Tunggu! Seung-a! Saya sedang bercakap.
Ada apa?
Awak orangnya, bukan?
Apa awak nak buat jika saya beritahu datuk?
Betul. Buat apa awak nak.
Min-woong telefon?
Ya.
Mujur sekurang-kurangnya ayah ada kamu.
LJ akan mula berjalan dengan lancar.
Ahli lembaga mungkin berpihak kepada datuk kamu sekarang,
tapi jika mereka rasa malu, mereka takkan abaikan ini.
Kenapa saya tak fikirkannya lebih awal?
Saya terpaksa curi kedudukan itu, bukan tunggu saja.
Uruskan Taeyang supaya tiada masalah nanti.
Baiklah.
Oh, ya.
Ayah.
Saya nak tanya sesuatu.
Ayah tahu apa-apa tentang kemalangan mak?
Datuk sembunyikan sesuatu,
tapi dia tak mahu beritahu saya.
Ayah tak tahu apa-apa.
Baiklah.
Sayang sekali.
SKANDAL KUMPULAN LJ
Saya masih
ambil berat.
Saya akan lindungi dia.
Lindungi dia? Sedangkan dia curang?
Tentu sukar datang ke sini dengan ramai wartawan di sekeliling awak.
Kenapa awak telefon saya?
Saya nak cakap tentang mereka berdua.
Awak tahu sesuatu, bukan? Ia bukan sekadar hubungan sulit, bukan?
Tak kira betapa banyak saya fikir, mereka takkan khianati awak begitu.
Ya...
Kenapa awak rasa begitu?
Awak lebih tahu betapa mereka ambil berat tentang awak.
Ini jadinya?
Ini urusan saya.
Jadi memang ada sesuatu.
Saya juga tak suka mereka keluar bersama.
Tapi mereka tak patut dihina atas sesuatu yang mereka tak buat.
Jika awak ambil berat tentang mereka, awak tak patut duduk dan lihat saja.
Ada orang ambil rakaman kamera keselamatan yang dirakam berhampiran tempat kejadian.
Saya tak jumpa sebarang rakaman.
Macam ada orang sengaja sorokkan rakaman itu.
Saya percaya
rakaman itu di rumah pengerusi.
Apa yang
dia cuba sembunyikan?
Awak tak boleh goyang kaki saja jika awak mahu lindungi mereka.
Buat kali pertama,
saya malu dengan abang.
Dia tak mahu kahwini abang.
Jadi berhenti gunakan dia.
Helo?
Kenapa awak tak beritahu wartawan?
Awak boleh beritahu perkara sebenar.
"Ia perkahwinan palsu. Do-han homoseksual."
Tiada sebab untuk awak dikecam begini.
Do-han.
Saya takkan beritahu.
Saya takkan buat perkara begitu.
Saya okey.
Jadi tak perlu cemas
atau bimbang.
Saya nak tanya buat kali terakhir.
Apa kata kita pergi ke New York?
Tak nak.
Saya tak nak lari.
Saya akan tahan.
Saya akan harungi ini
dan lindungi awak dan Ji-han.
Awak sanggup korbankan diri untuk lindungi kami?
Saya bukannya korbankan diri saya.
Saya lindungi diri saya juga.
Saya lindungi semua yang saya ada, jadi saya lindungi diri saya.
Hei.
Awak kata mungkin
saya tak pernah jumpa seseorang lebih penting daripada persahabatan.
Tapi saya tak pasti jika persahabatan dan cinta perlu bersaing.
Maksud saya, fikirkannya. Jika saya ambil berat terhadap mereka,
mereka akan ambil berat terhadap saya juga.
Adakah mereka akan lihat saja sementara saya perlu pilih satu pihak?
Kemudian?
Mereka akan
kekal di samping saya dengan senyap,
lindungi saya tak kira apa.
Saya akan buat.
Jadi awak patut buat baik kepada saya juga.
Kesetiaan, okey?
Awak tak berubah langsung.
Apa?
Tiada apa-apa.
Saya akan telefon awak lagi lain kali.
Awak cakap dengan Do-han?
Ya.
Bagus.
Sukar untuk elak semua wartawan.
Lega saya ada pengalaman lepas.
Baguslah, tapi jangan pura-pura okey.
Mana ada.
Saya benar-benar okey.
Jangan begitu, percayalah.
Sejujurnya, sebentar tadi,
saya tak okey,
tapi saya okey sekarang.
Saya bagus.
Nampaknya awak...
dalam keadaan yang teruk.
Awak banyak menangis sejak awak jumpa saya.
Apa?
Awak kesal
awak tak layan saya dengan baik?
Sedikit?
Jadi buat baik kepada saya.
Buat saya ketawa.
Dengan gembira.
Apa saya patut buat untuk awak?
Menyanyi?
Atau menari?
Atau...
atau lompatan backflip?
Peluk saya.
Jangan risau.
Saya akan ketawa sebanyak mana saya menangis,
jadi ia sama banyak.
Saya hanya mahu awak ketawa sepanjang masa.
Maka saya akan jadi gila.
Itu saja?
Saya cuma
nak lihat wajah awak.
Awak tahu,
saya suka peluk awak,
tapi nanti saya tak nampak awak.
Saya boleh nampak benda lain,
tapi tak nampak...
sama ada awak senyum atau nangis.
Kita tak dapat jumpa hari ini.
Kita tak tahu bila kita boleh berjumpa lagi,
jadi saya patut ukir muka awak dalam fikiran saya hari ini.
Sidang akhbar telah bersedia.
A-jung.
Saya tak sempat cakap semalam.
Maafkan saya.
Saya minta awak kahwini saya kerana saya mahu bernafas,
tapi sebaliknya saya lemaskan awak.
Dah terlambat baru saya sedar.
Tapi
saya takkan lari kali ini.
Saya akan lindungi awak,
Ji-han
dan
diri saya.
Helo.
Saya cucu keempat pengerusi LJ,
Lee Ji-han.
Datuk.
Dungu.
Datuk beri kamu banyak peluang
untuk tutup senyap-senyap.
Tapi perlukah
kamu beritahu dunia diri sebenar kamu
setelah sekian lama ini?
Saya minta maaf kerana menyebabkan
skandal baru-baru ini.
Sebab saya di sini hari ini
adalah untuk meminta maaf
dan membetulkan sesuatu yang palsu.
Skandal tentang abang saya,
tunangnya
dan saya
tak benar.
Dia tak bersalah.
Saya yang kejar dia.
Satu-satunya fakta tentang skandal itu
ialah...
saya suka dia.
Saya ambil berat tentang dia.
Itu sahaja.
Itulah...
satu-satunya kebenaran.
Walaupun orang lain tak tahu, tak apa asalkan awak tahu perasaan saya.
Ini pilihan terbaik saya.
Awak boleh benci saya.
Saya rasa marah sekarang.
Ini cara dia buat saya berhenti menangis.
Mari jalani kehidupan kita secara berasingan sekarang.
Saya sangat suka dia.
Saya tak rasa saya boleh hidup tanpanya.
Tapi saya tak tahu dia di mana.
Saya mahu
cepat dilupakan.
Selamat tinggal, Ji-han.
Diterjemahkan oleh: Shazreena