ยินดีต้อนรับสู่ซัมดาล-รี
8 ปีที่แล้ว
เรามาเลิกกันเถอะ
อะไร ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้น?
มันคืออะไร?
ทำไมจู่ๆ?
เลขที่ ฉันคิดเรื่องนี้มานานแล้ว
ฉันต้องไปเรียนต่อต่างประเทศด้วย
ใช่ แต่เราตัดสินใจไปเรียนต่อต่างประเทศด้วยกัน
เรากลับบ้านเพื่อขออนุญาตพ่อแม่ของเรา
ซัมดาล ว่าไง?
บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นได้อย่างไร? มันคืออะไร?
เรามาเลิกกันเถอะ
ทำไมคุณถึงเรียนต่อต่างประเทศ?
ฉันไม่ชอบคุณอีกต่อไป
อะไร
ฉันไม่ต้องการคุณอีกต่อไป
เรามาเลิกกันเถอะ
รอสักครู่. นี่คืออะไร? คุณล้อเล่นหรือเปล่า?
ทำไมเราถึงเลิกกันกะทันหัน?
- เลิกกันเถอะ. - เฮ้.
โช ซัมดาล!
เฮ้ ซัมดาล! จริงจังนะ ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้?
ฉันบอกว่าฉันไม่ต้องการคุณอีกต่อไป!
เฮ้ โช ซัมดาล!
ทำไมคุณถึงแพ็คอีกครั้ง?
คุณเพิ่งมาถึงไม่กี่วันที่ผ่านมา
พ่อฉันต้อง...
หายไปนานพอแล้ว
แล้วพิธีกรรมของแม่คุณเป็นอย่างไร?
คุณจะคิดถึงมันไหม?
อะไร
ฉันออกไปหลังจากพิธีกรรม มาพูดถึงมันอีกครั้ง
ไม่ ฉันไม่อยากเลิกกัน
ซัมดาล ได้โปรด
อย่าเดทกับเขา
- อะไร? - อย่าเดทกับผู้หญิงคนนั้น
มันเพียงพอแล้ว.
แม้ว่าท้องฟ้าจะแบ่งออกเป็นสองส่วน
พ่อจะไม่ยอมรับซัมดาล
พ่อ…
อย่าเป็นแบบนี้เลย
ฉันคิดว่าพวกคุณกำลังจะเลิกกัน
ถ้าพ่ออนุญาตฉัน
อย่างไรก็ตามอะไร? ศึกษาต่อต่างประเทศ?
ด้วยเหรอ?
กลับมาจะแต่งงานมั้ย?
โอ้ เบนาร์
ฉันจะแต่งงานกับซัมดาล
พ่อรู้ว่าซัมดาลคือคู่ชีวิตของฉัน
คุณไม่คิดถึงแม่ที่น่าสงสารของคุณเหรอ?
ดังนั้น?
ไม่เห็นพ่องดเผาบ้านเหรอ?
หลังจากที่พวกเขาทำร้ายหัวใจพ่อมานานสิบปี?
หยุดนะพ่อ!
สิบปีแล้ว.
ของ?
ทำไมพ่อถึงยังเป็นแบบนี้?
ร้อยปีก็จะเหมือนเดิม!
ฉันจะไม่ให้อภัยโค มิจา
นี้.
ทำไมคุณถึงออกมา?
ฉันใส่อาหารไว้ที่นี่เพื่อประกอบพิธีกรรมเท่านั้น
กลับเข้ามา.. เข้ามา.
ฉันบอกว่าอย่ามา!
คุณกล้ามาที่นี่ได้ยังไง?
คุณรู้ไหมว่าเป็นวันอะไร?
คุณคิดว่าคุณสามารถทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้หรือไม่?
ฉันบอกว่าอย่ามา
ฉันบอกว่าอย่าติดต่อกับเรา!
พ่อ เข้ามาสิ
อย่าคิดว่าฉันจะให้อภัยคุณก่อนที่ฉันจะตาย
คุณพรากชีวิตภรรยาของฉันไป
และสำหรับยงพิล
คุณคร่าชีวิตแม่ของเขาไป คุณไม่เสียใจเหรอ?
แล้วไงล่ะ? ตอนนี้คุณจะพาลูกชายของฉันไปเหรอ?
ออกไปจากบ้านของฉัน!
พ่อหยุดเถอะ!
คุณก็ได้ยินเหมือนกัน!
พ่อจะไม่ให้อภัยครอบครัว!
ถ้าอยากเห็นแบบนี้ตลอดไปก็ไปให้พ้น
มันไม่สำคัญ ปล่อยเขา.
แม่มีอะไรผิดปกติกับคุณ?
มีอะไรผิดปกติครับคุณผู้หญิง?
แม่! มีอะไรผิดปกติครับคุณผู้หญิง?
คอมพิวเตอร์บริหารอุตุนิยมวิทยา
ผลิตได้ 150,000 หน้าต่อวัน
จากสถานการณ์ทั้งหมดเหล่านั้น
การตัดสินใจขึ้นอยู่กับมนุษย์
สวัสดี? แม่.
รัศมี
บางคนหมดสติ
ซัมดาล เราเลิกกัน...
ยงพิล
ยงพิล ฉันทำแบบนั้นไม่ได้
ฉันไม่คิดว่าจะทำได้นะ ยงพิล
โช ยงพิล.
ยงพิล ออกมา
บางครั้งเราตัดสินใจได้ถูกต้อง
เรามาเลิกกันเถอะ
ฉันไม่ต้องการคุณ
บางครั้งเราตัดสินใจผิดพลาด
ยงพิล!
วันที่เห็นแม่อกหัก...
ยงพิล!
…ฉันคิดว่าทุกคนจะต้องมีความสุข
ถ้าเพียงแต่ฉันต้องทนทุกข์ทรมาน
อย่างไรก็ตาม…
ฉันไม่สามารถคาดเดาได้
ตัวแปรที่ใหญ่ที่สุด
เขาถอยหลัง!
ยงพิลอยู่ข้างหลัง!
- ยงพิลอยู่ข้างหลัง! - ยงพิล!
- มีดักคัลบีอยู่บนหัวของเขา! - ถูกต้อง!
แซม-ดาล
คุณอยากรู้ไหมว่าทำไมฉันไม่กลับไปเชจู?
คุณอยากรู้ไหมว่าทำไมฉันไม่ไปเชจู?
ฉันพยายามอย่างหนักที่จะลืมคุณ
ฉันพยายามลบคุณออกจากความทรงจำ
ทำไมคุณถึงยังกังวลเกี่ยวกับฉัน?
ทำไมคุณเอาแต่ถามถึงอาการของฉัน?
และดูแลฉันเหรอ?
ทำไมคุณถึงเก็บ...
ทำให้ฉันสั่น?
จะเป็นอย่างไรถ้าฉันพึ่งพาคุณจริงๆ?
คุณก็ต้องทนทุกข์เช่นเดียวกับฉัน
ฉันล้มลง
โดยตัวแปรนั้นอีกครั้ง
ตอนที่ 10 ตัวแปรที่คาดเดาไม่ได้
ถุงขยะ
เฮ้.
คุณตาย.
อึนอู.
เศร้าโศก.
เป็นความคิดที่ดีมาก.
พาเขาออกไปและฆ่าเขา ฉันจะตอบแทนคุณ
ให้ฉันโยนมันทิ้งไป
มันไม่สำคัญ
อย่างไรก็ตาม เมื่อฉันกลับมา
ให้แน่ใจว่าเขาตายแล้ว
รับรองว่าไม่มีใครรู้
- ราตรีสวัสดิ์ครับคุณผู้หญิง - จนพบ..
เศร้าโศก.
นี่คืออะไร?
เอ้ย ฉันปวดหัว
อะไร ทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่?
วัง คยองแท.
เมื่อวานคุณทำอะไร?
ฉันจะทำอย่างไร?
ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
ดีแล้ว.
ดีแล้ว
ฉันจำไม่ได้เลย
ดีกว่าอย่างนั้น
เฮ้.
ชาอึนอู.
เศร้าโศก. คุณมันบ้า?
คุณไม่กลับบ้านเหรอ?
คุณอยากโดนภรรยาดุไหม?
เฮ้ตื่นได้แล้ว.
เฮ้.
คุณโดนไล่ออกเหรอ?
อะไร
สาปแช่ง. มันคืออะไร?
- โชคร้าย - คุณมาทำอะไรที่นี่?
ฉันถูกไล่ออกจากบ้าน
คุณไม่มีภรรยาที่จะไล่คุณออก
คุณ…
คุณหนีไปแล้วเหรอ?
ทำไมฉันถึงต้องหนีออกจากบ้านด้วยวัยนี้?
ฉันสามารถอยู่คนเดียวได้
อะไรคือความแตกต่าง?
วัยนี้เราไม่สามารถถูกไล่ออกได้ มันคืออะไร?
เศร้าโศก.
คุณไม่จำเป็นต้องรู้ คุณก็ไม่สามารถรู้ได้
มันจะไม่ช่วยฉันถ้าคุณรู้
คุณแค่จะเปิดเผยมัน
ฉันเคยเปิดเผยบางสิ่งบางอย่างเมื่อใด?
ฉันเปิดเผยบางอย่างเมื่อวานนี้?
กี่โมง?
ฉันเปิดเผยแล้ว
คุณยังรักซัมดาลอยู่เหรอ?
ฉันคงจะบ้าไปแล้ว
ซัมดาล ฉันบอกคุณเหรอ?
ฉันควรทำอย่างไรดี?
ฉันคิดว่ามันเป็นความฝันทั้งหมด
อย่าพยายามพูดกับซัมดาลแบบนั้นอีก
หรือฉันจะบอกแม่ของคุณว่าคุณเอาเงิน 300,000 วอนจากกล่องเงินทุกเดือน
คุณควรจะฆ่าฉัน เพียงแค่ฆ่าฉัน
โอ้คอของฉัน
อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะพูดใช่ไหม?
ถูกตัอง.
คุณยังชอบซัมดาลอยู่ ใช่ถูกต้อง?
คุณจะให้เหตุผลและปฏิเสธมันหรือไม่?
ฉันชอบเธอ. ดังนั้น?
จริงป้ะ?
โอ้ เบนาร์
ฉันชอบเขามาตั้งแต่แรกแล้ว
ดังนั้น? แล้วไงล่ะ?
ทำไมจู่ๆ คุณถึงซื่อสัตย์?
เมื่อฉันบอกว่าคุณเจ็บเข่าเพราะความรัก
คุณหัวเราะเยาะฉัน มันคืออะไร?
นั่นเป็นเพราะปากของคุณไม่ได้ช่วยฉันเลย
หากมีใครบอกซัมดาลว่าฉันชอบเขา จริงไหม?
ไม่ใช่แบบนั้นเหรอ?
ขวา?
เศร้าโศก.
เป็นเพราะฉันกังวล
- ฉันเป็นห่วง… - ยงพิล?
เหตุใดจึงปรากฏจากที่นั่น?
คุณไม่กลับบ้านเหรอ?
มานซู ให้ฉันอยู่ที่นี่ชั่วคราวนะ
คยองแทจะจ่ายเงินให้
อะไร
ทำไมเขาถึงสแกนมัน? คุณควรจะรับมัน
คุณสังเกตเห็นบิลหรือไม่?
ฮัลโหล นี่..
- คุณ! - นี่สำหรับแม่
นั่นใครน่ะ? อึนอูโดนไล่ออกอีกแล้วเหรอ?
ไม่ใช่, นั่นยองพิล.
เขานอนที่นี่เมื่อคืนนี้
ยงพิล?
ทำไมเขาถึงมานอนที่นี่? เขาอยู่คนเดียวเหรอ?
ทั้งคู่.
สองคน?
ทำไม ฉันและเธอ!
คุณ?
แล้วซัมดาลล่ะ? เขาอยู่ที่ไหน?
อะไรวะ?
ทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่?
ท้องของฉันเจ็บ
โอ้ หัวของฉัน.
เมื่อวาน,
กับคยองแท
แล้วอึนอู…
- ใครเป็นคนในทางที่ผิด? - เศร้าโศก.
ร้านขายของชำ…
สำหรับซัมดาล ซี โปโลส โช ยอง-พิล…
แม่ของคุณ…สวิตเซอร์แลนด์
คุณเมามาก
คุณสบายดีไหม?
ทำไมคุณถึงเสียสละความฝันของคุณเพื่อแม่ของฉัน
แล้วอยู่ที่นี่เหรอ? ทำไม
ทำไมทำอย่างนั้น?
คุณต้องควบคุมตัวเอง
รอ.
หยุดตรงนั้นเหรอ?
ออกจากสีฟ้า?
เกิดอะไรขึ้น
โอ้ยปวดหัวเลย
พอแล้ว. ฉันปวดหัวมากเกินไป
โอ้ หัวของฉัน.
คุณอยากรู้ไหมว่าทำไมฉันไม่กลับไปเชจู?
คุณอยากรู้ไหมว่าทำไมฉันไม่ไปเชจู?
ฉันพูดอะไร?
โช ซัมดาล คุณพูดอะไร?
เก็บไว้ในใจ เร็ว.
คุณพูดอะไรอีกครั้ง?
จำไว้ด่วน!
ฉันพูดอะไรกับเขา?
อย่างไรก็ตาม ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่? คุณกำลังต่อสู้กับพ่อของคุณเป็นครั้งแรก
และยังยอมรับว่าคุณชอบซัมดาลด้วย
ต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่ๆ ถึงคุณจะแปลกขนาดนี้
บางทีฉันอาจจะตาย
คุณต้องการที่จะตาย?
ทำไม ฉันไม่ธรรมดาหรอกเหรอ?
ฉันควรจะกลั้นแกล้งทำเป็นโอเคไหม?
นั่นคือชะตากรรมของฉันเหรอ?
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
พวกคุณทุกคนจะบ้าเหรอ?
ทุกคนเริ่มจะแปลกๆ
- มีอะไรผิดปกติกับคุณ? - คุณกำลังพูดถึงใครอีก?
แน่นอนคุณซังโด
เขารำคาญกับทุกสิ่งที่ฉันพูด
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา
เขาดุเราที่บอกว่าความสัมพันธ์ของคุณกับซัมดาลนั้นพิเศษ
แล้วจากไปอย่างโกรธเคือง
เอ้ย อะไร...
เศร้าโศก.
รอ!
ครั้งสุดท้าย. บนระเบียงแห่งนี้
คุณกับซัมดาลโกรธและอ้างว่าเป็นแค่เพื่อนกัน ถูกต้อง?
รอ. เขาคือ...
เขาอิจฉาคุณหรือเปล่า?
ถูกต้อง. เขาจะรำคาญเมื่อเราพูดถึงพวกคุณ เฮ้.
ยงพิล
เขาอิจฉาเพราะคุณเอาซัมดาลไป
มันบ้าไปแล้ว! โอ้พระเจ้า คยองแท!
คุณกำลังคิดถึงเรื่องนี้ในขณะที่หิวโหยอยู่หรือเปล่า? นั่นมันบ้าไปแล้ว
คุณมักจะออกกำลังกายกับซังโดก่อนที่ซัมดัลจะกลับมาบ้าน
ทำไมคุณไม่ทำอีกต่อไป?
หยุดทำไม?
- ออกไป. - ทำไม?
คุณ.
รีบไปทำงานเถอะ
- พรุ่งนี้เริ่มทำใหม่อีกครั้ง - ออกไป.
- ทำพรุ่งนี้. - เฮ้!
อูรุส ซังโด.
- เขาอารมณ์เสียมาก. - คุณ…
- เข้าใจ? - ออกไป.
มีใครรู้บ้างว่าฉันกลับถึงบ้านเมื่อวานยังไง?
ใครพาฉันมาที่นี่?
เรารู้ได้อย่างไร?
อาจจะเป็นยงพิล, คยองแท, อึนอู หรือซังโด
รอ.
ในโซลคุณมักจะกลับบ้านคนเดียวเสมอ
ทำไมคุณถึงยังคงเฉยเมยในเชจู?
เขารู้สึกปลอดภัยที่นี่ เขารู้ว่ามีคนจะพาเขากลับบ้าน
ฉัน… ไอ้สารเลว!
ใครจะรู้. ฉันควรเริ่มใช้เครื่องบันทึกในโทรศัพท์ของฉัน
พวกคุณมาทำอะไรที่นี่เร็วขนาดนี้?
เราตกลงที่จะจับตาดูแม่ เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่ดำน้ำ
- คุณพูดถูก. - ดูคุณสิ
- ฉันต้องคิดให้ชัดเจน - เขาบ้า.
ทำไมคุณจึงต้องได้รับการดูแล?
แม่คะ ทำไมหนูไปที่นั่นล่ะ?
เลขที่
- แม่… - ไม่
อย่าพยายามดำน้ำ!
เราจริงจัง!
จริงจังเรื่องอะไร?
พวกคุณบ้าไปแล้ว
ชุดดำน้ำของแม่อยู่ที่ไหน?
นี้!
แม่ทำแบบนี้ประจำเหรอ?
เมื่อพ่อและยงพิลพยายามหยุดแม่ คุณจะทำทุกอย่างที่อยากทำไหม?
คิดถึงคนที่เป็นห่วงแม่
นี่คืองานและร่างกายของแม่
แม่ตัดสินใจว่าจะทำอะไร
คุณไม่สนใจแม่และไปโซล
นั่นแตกต่างไปจากนี้
นั่นเป็นเพราะทัศนคติของแม่เป็นแบบนี้...
- เพราะแม่เอาแต่แสดง… - หุบปาก!
เอาชุดดำน้ำให้แม่ คุณซ่อนอยู่ที่ไหน?
ทำไมเราถึงซ่อนมัน? นั่นปีกนางฟ้าเหรอ?
แม่จะยังคงดำน้ำโดยไม่มีมัน
ไม่เต็มใจแต่ทำไม่ได้
คุณจะดำน้ำโดยไม่สวมชุดดำน้ำได้อย่างไร?
ตกลง.
ถูกตัอง. ไม่สามารถดำน้ำได้หากไม่มีชุดดำน้ำ
-เบนาร์ - ใช่แล้ว
อย่าให้แม่นะ..
ฉันไม่รู้ว่าใครซ่อนไว้ แต่มันก็ดี
นี่อะไร...
ให้มันกลับมาอย่างรวดเร็ว!
ซ่อนอยู่ที่ไหน?
- ใครจะรู้. - เลขที่.
- ใครจะรู้. - ฉันไม่รู้.
- ใครจะรู้. - พวกคุณ…
- แม่ไล่คุณออกไป! - อย่า!
ฉันไม่รู้!
แม่เราไม่รู้!
ดังนั้น Haenyeo Namdal-ri ไม่สามารถดำน้ำได้อีกต่อไป?
ไม่แน่นอน
พวกเขาจะเปลี่ยนชายฝั่งให้เป็นทางเดินไปสู่สวนสนุก
เศร้าโศก.
พวกเขาคงจะเบื่อ พวกเขาหาเลี้ยงชีพได้อย่างไร?
ฉันแน่ใจว่าพวกเขาทำเงินได้มากมาย
เขากล่าวว่าการชดเชยนั้นใหญ่มากจนสามารถรองรับชาวนัมดัลรีทั้งหมดได้
ถึงกระนั้นฉันก็อยากดำน้ำมากกว่า
ทุกคนรู้ดีว่ามันกำลังทำลายมหาสมุทร
ถ้าพวกเขาจ่ายเงินให้คุณหลายร้อยล้านวอน คุณจะยังดำน้ำอยู่ไหม?
อะไร
เศร้าโศก.
ฉันจะหยุด!
พวกเขาจะจ่ายเงินให้ฉันเมื่อไหร่?
พวกเขาต้องการย้ายไปซัมดาลรีเหรอ?
ฉันจะลาออกถ้าฉันได้เงินมากขนาดนั้น
ยอมทำทุกอย่างถ้ามันมากขนาดนั้น
จริงมาก
อะไร
คุณทราบหรือไม่ว่าข่าวลือใดบ้างที่แพร่กระจาย?
อันที่จริงฉันเห็นสิ่งพิเศษอย่างหนึ่ง
อะไร
เมื่อวาน ยงพิลและซัมดาล...
มาเร็ว!
อย่าพูดถึงพวกเขาอีกต่อไป
นาง. ฉันป่วย. คุณอยากจะทำให้เขาเสียใจอีกครั้งใช่ไหม?
โอเค ฉันจะเงียบไว้
ฉันเก็บมันไว้กับตัวเอง
สวนสนุกแห่งนี้สร้างขึ้นในเมืองนัมดาลรี
อย่าตั้งความหวังเลย
พวกเขาอาจตัดสินใจสร้างที่นี่
ใครจะรู้?
ลืมมันซะ แค่มอบเงินทั้งหมดให้นัมดาลรี!
ไปกันเถอะ.
เศร้าโศก.
- แม่. - แม่ได้โปรด
- เรา… - แม่
มาเร็ว!
เรามาถึงแล้ว.
อะไร
ถูกต้อง.
สวนสนุกนัมดาล-รีได้รับการสนับสนุนจากประชาชนทุกคน
นี่เป็นการประชุมครั้งสุดท้ายครับท่าน
คุณไม่สามารถออกไปโดยไม่ตกลงอีกครั้ง
นายโก้.
เมื่อวานฉันมีข้อแก้ตัว
ฉันแสดงให้เห็นแล้ว นี้.
“ดวงชะตาของชาวราศีกุมภ์
ดาวพุธมีมุมที่ไม่ดีกับดาวเสาร์"
ฯลฯ นี้. กล่าวโดยเฉพาะว่า
“ล่าช้าในการเซ็นสัญญาหรือเอกสารใดๆ”
คุณก็เห็นเช่นกัน
โชคของคุณดีคุณสามารถตกลงได้
- ทีมกฎหมายรออยู่ - ดี.
อย่างไรก็ตาม…
หลังจากนี้ฉันจะกลับโซลไหม?
ครับท่าน
เที่ยวบินเวลา 18.00 น.
ทำไม
ตารางของคุณว่างเปล่าหลังจากการประชุมวันนี้
ฉันหมายถึง,
ขึ้นเครื่องบินตอนทานอาหารเย็นเหรอ?
เครื่องบินก็บินในช่วงอาหารเย็นด้วย
โชคไม่ดี
ไม่มีอาหารบนเที่ยวบินภายในประเทศ ฉันจะหิว.
มีอะไรผิดปกติกับมัน?
ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ.
ทีมกฎหมายจะติดต่อคุณพร้อมทำสัญญา
เราควรจะเป็นคนที่ขอบคุณคุณ
ขอบคุณที่เลือกนัมดาลรี
เราจะสนับสนุนสวนสนุกของ US Group ต่อไป
ขอบคุณ.
คุณจะกลับโซลเหรอ?
ขอขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณ.
อะไร
ประธานจอน คุณยังเด็กอยู่
คุณสนใจที่จะแต่งงานใหม่หรือไม่?
ดี…
คุณไม่รู้อะไรเลย
การแต่งงานของเธอเป็นเรื่องยาก ทำไมเขาถึงอยากจะผ่านเรื่องนั้นอีกครั้ง?
เขาคงต้องเผชิญกับความยากลำบากมากมาย
คุณหมายถึงอะไรโดยการเผชิญกับความยากลำบาก?
เศร้าโศก. เรารู้จักจินดาลค่อนข้างดี
ทุกคนบนเกาะเชจูรู้จักเขา
แม้ว่าเขาจะยังเด็กก็ตามทุกครั้งที่เขาอารมณ์เสียเขาจะทำลายบางสิ่ง
ชื่ออะไร? ถูกต้อง.
เครื่องชกมวย.
แม่ของเขาต้องจ่ายค่าเครื่องชกทั้งหมด
ถูกต้อง. ประธานจอนทนได้เพราะเขาใจดี
ทุกคนในเชจูคงเห็นด้วย
ถูกตัอง.
ประธานจอนเป็นเหมือนนางฟ้า
จินดัลไม่ได้หย่ากับเธอ
เขาคือคนที่ทิ้งจินดาล
ประธานจอน ทุกคนที่นี่รู้
- ไม่ต้องกังวล. - ถูกต้อง.
เขาสมควรได้รับมัน!
เศร้าใจ!
เฮ้!
“เขาสมควรได้รับมัน”?
เศร้าโศก.
คุณรู้อะไรไหม?
คุณคิดว่าคุณรู้จักโชจินดาลเหมือนฉันเหรอ?
- ท่าน… - ปล่อยฉันไป
คนที่ถูกทิ้ง
คือฉันเอง จอนแดยอง
ของ?
เขาทิ้งฉัน!
ฉันควรแสดงเอกสารการหย่าร้างที่เขาส่งมาให้เขาดูไหม?
คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย
เธอผ่านอะไรมามากมายโดยลำพังและในที่สุดก็หย่าร้างกัน
คุณบอกว่าเขาสมควรโดนฉันทิ้งเหรอ?
ทำไมคุณถึงโกรธ?
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราหมายถึง
คุณเป็นเพื่อนบ้านและเพื่อนฝูง!
พวกคุณแย่กว่าแฟนเก่าที่เขาหย่าร้างได้ยังไง?
พูดลับหลังเพราะเขาไม่อยู่ที่นี่… ให้ตายเถอะ
- คุณโก้! - โอ้!
ฉันไม่สามารถทำธุรกิจที่นี่ได้
- ดี. - ฉันปฏิเสธที่จะร่วมมือ!
- อะไร? - ฉันจะไม่เห็นด้วยกับสัญญานี้!
- ท่าน… - คุณรู้ไหม?
เขาเจ๋งเมื่อโดนเครื่องเกมชกมวย
คุณแค่ไม่รู้
- ประธานจอน! - เศร้าโศก.
เมื่อกี้คุณหมายถึงอะไร?
แล้วใบหน้าที่แก่เร็วของฉันล่ะ?
โชคไม่ดี คุณกล้าดูถูกรูปร่างหน้าตาของฉันขณะยิ้มเหรอ?
เศร้าโศก.
ดี…
ฉัน…
ขออนุญาต.
ประธานจอน!
- เศร้าโศก. - คุณ…
อาการคัน
คันหูของฉัน.
"เหมาะสำหรับภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ"
ทำไมเขาถึงเงียบ?
อย่างไรก็ตาม,
เขาฟังฉันเสมอ
เราจะได้เห็นกัน
"อาริตเมีย"
เขาไปทำงานหรือเปล่า?
โชคไม่ดี
นี่มันทำให้ฉันบ้า
ฉันควรติดต่อเขาไหม?
ไม่ อย่างน้อยฉันควรจะรู้ว่าฉันกำลังพูดอะไร
ชัดเจน!
ฉันต้องได้พูดทุกอย่าง
ฉันหมายถึง นอกจากเขาแล้ว มีเหตุผลอะไรอีกไหมที่ฉันจะไม่กลับไปเชจู?
เศร้าโศก.
โช ซัมดาล คุณบ้าไปแล้ว!
อะไร
รัศมี?
ขอโทษ?
ฉัน?
เขากับพ่อทะเลาะกันเหรอ?
แบคโฮ, สำเนา.
เขามีความสุขเกินกว่าจะถูกไล่ออก
คุณต้องการถ้วยไหม?
ตกลง.
เขาดูมีความสุขเกินกว่าจะแกล้งทำเป็น
- ใช่. - เขากำลังมา. มาเร็ว.
ใช่.
ทำไมพวกเขาถึงไปแบบนั้น?
มาดูกัน.
โช ยงพิล.
กรรมาธิการถามคุณ
นักอุตุนิยมวิทยา โช ยอง-พิล
ใช่ไหม ภัค?
มีข่าวดีและข่าวร้ายสำหรับคุณ
คุณต้องการอันไหนก่อน?
ฉันแค่ต้องการข่าวดี
กรรมาธิการ…
โทรมาบอกว่าจะพิจารณาสำนักงานของเรา
ขอสงวนสิทธิ์ในการเตือนสภาพอากาศ
ด้วยใจที่เปิดกว้าง
มาก?
เราสามารถออกคำเตือนสภาพอากาศได้หรือไม่?
เริ่มเมื่อไหร่?
เขาจะพิจารณา.
- อะไร? - ทำไมจู่ๆ?
ทำไมอย่างอื่น?
นักอุตุนิยมวิทยาโง่ๆ โทรไป 19 สาย
เขาร้องเรียน 19 ครั้งถึงผู้บัญชาการโดยตรง
อะไร ตรงไปหากรรมาธิการเหรอ?
คนบ้าคนไหน…
คิดให้รอบคอบ
ถ้าเรารอให้จำนวนเพิ่มขึ้น
ยิ่งกว่านั้นรอการอนุมัติ
อุบัติเหตุมากมายจะเกิดขึ้น
ท่านผู้บัญชาการ ฉันอาศัยอยู่ที่เชจูมาเกือบ 40 ปีแล้ว
แค่มองทะเลก็บอกได้เลย มันเป็นที่ชัดเจน.
"พรุ่งนี้จะมีพายุ"
“ฝนจะตกในอีกสิบนาที”
ผมสามารถบอกได้.
ใครสามารถแจ้งเตือนสภาพอากาศเช่นนั้นได้บ้าง?
พูดตามตรงท่านผู้บัญชาการ คุณเห็นเส้นขอบฟ้าของเชจูจากโซลไหม?
รัศมี?
สวัสดีผู้บัญชาการ?
กรรมาธิการคุณได้ยินฉันไหม? สวัสดี?
คุณโง่.
อย่างที่คาดไว้เขาสงบเกินไป
มีคนเกือบตาย
สิ่งนั้นสามารถป้องกันได้หากคำเตือนสภาพอากาศที่เราส่งได้รับการอนุมัติ
ขอขอบคุณในความอุตสาหะของคุณ Weatherman Cho
ฉันสนิทกับผู้บัญชาการ
ตอนนี้…
ข่าวร้าย.
รอ. ทำไม…
เหตุใดฉันจึงได้รับโทษทางวินัย?
ฉันถูกลงโทษสำหรับการโทรบาง?
ถ้าเป็นเช่นนั้น อย่าใส่หมายเลขโทรศัพท์ของเขาบนเว็บไซต์
เขาวางไว้ตรงนั้นแล้วบอกว่าสามารถติดต่อได้
ฉันพูดอะไรผิดหรือเปล่า?
ขออภัย ฉันไม่สามารถยอมรับสิ่งนี้ได้
เฮ้. หุบปาก.
อ่านอย่างละเอียด.
ดี…
ขาดงานโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสำนักงาน
“ไม่อยู่…”
พวกเขาพาเขาไปที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยฮัลลา
เฮ้มีพลังเสมอ...
ม้วนสาย…
การขาดงานโดยไม่ได้รับอนุญาต
นั่นเป็นคำเตือน
หยุดการคาดการณ์ของคุณตั้งแต่วันนี้
และไปกรมอุตุนิยมวิทยา
ไม่ใช่ฉัน…
ขอบคุณ.
คุณได้รับเลือกให้เป็นช่างภาพแห่งปี
สำหรับนิทรรศการสภาพอากาศเชจู
ทำไมต้องเป็นวันนี้ด้วย?
เดี๋ยวก่อน ยงพิลในแผนกพยากรณ์
ต้องเป็นชั้นอื่น
ฉันจะไม่พบเขา
ไม่เจอเขาแน่นอน
เศร้าใจ!
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
ฉัน?
ฉันมาที่นี่เพื่อทำกาแฟดีๆเพื่อคุณ
รอบนี้ผู้สมัครดีๆ เยอะใช่ไหมคะ?
- ถูกต้อง. - จากนั้นสิ่งนี้
เขาถ่ายรูปเธอตอนมัธยมปลาย อยู่นอกโฟกัสแต่มุมก็เจ๋ง
คุณไม่กลับไปทำงานเหรอ?
ถูกต้องถึงเวลากลับไปทำงานแล้ว
ถึงเวลาประชุมแล้ว
- ฉันไป. - ใช่.
- อุตุนิยมวิทยา โช ยงพิล - ใช่?
คุณกำลังจะไปไหน
คุณต้องเปลี่ยนมัน
ถูกต้องแล้วตู้กดน้ำ
ฉันลืม.
ฉันต้องเปลี่ยน
ผู้คนที่นี่ดื่มน้ำมาก
เขาถูกลงโทษและย้ายไปแผนกนี้
- เขาถูกลงโทษเหรอ? - ใช่.
งานที่คุณส่งได้รับคะแนนโหวตมากที่สุด
คุณจึงได้รับเลือกให้เป็นช่างภาพแห่งปี
อย่างไรก็ตามฉันไม่เข้าใจว่าสิ่งนี้ถูกเลือกอย่างไร
มันไม่โฟกัสและถ่ายได้ไม่ดีนัก
อาจเพราะมันเป็นสไตล์เก่าจึงแตกต่างจากรูปอื่นๆ
ตกลง. ฉันเข้าใจ.
สำหรับงานนิทรรศการ
คุณสามารถถ่ายรูปสภาพอากาศหรือธรรมชาติของเชจูได้
ฉันเกิดและโตที่เชจู ดังนั้นฉันจึงค่อนข้างคุ้นเคยกับภูมิประเทศ
อย่างไรก็ตาม ฉันสามารถรับข้อมูลเกี่ยวกับสภาพอากาศได้หรือไม่?
ไม่ต้องกังวล.
บ่อยครั้ง ช่างภาพไม่ได้มาจากเชจู ดังนั้นเราจึงจับคู่เขากับคนท้องถิ่น
ฉันจะได้คู่มั้ย?
ใช่. เขาจะพาคุณไปและแสดงสถานที่ที่ซ่อนอยู่แก่คุณ
เขาจะแนะนำในระหว่างเซสชั่นการถ่ายภาพ
จริงป้ะ?
ดีใจที่มีคนแบบนี้
อุตุนิยมวิทยา โช ยงพิล?
ของ?
ของ…
เศร้าโศก.
สวัสดี, ซัมดาล.
ทำไมคุณถึงเกลียดสิ่งนี้?
ฉันไม่ได้เกลียดมัน
ไม่มีใครในเชจูรู้ว่าจะถ่ายรูปที่ไหนได้ดีเท่าฉัน
คุณไม่มีรถยนต์ในเมืองเชจูด้วยซ้ำ
ฉันสามารถเช่ารถได้
ฉันก็มาจากเชจูเหมือนกันใช่ไหม?
ฉันยังรู้สถานที่ถ่ายภาพทั้งหมดด้วย
ใช้ได้.
สถานที่เมื่อ 20 ปีที่แล้ว
ได้ถูกปรับปรุงให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว
ตอนนี้มันเต็มไปด้วยผู้คน
เป็นไปได้ไหม…
อาจเป็นเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานใช่ไหม?
เมื่อวาน? คุณหมายความว่าอย่างไร?
เมื่อวานเกิดอะไรขึ้น?
คุณจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ?
เฮ้ หยุดถามได้แล้ว ฉันจำไม่ได้จริงๆ
จริงเหรอ...
ลืมมันซะ?
แน่ใจเหรอว่าจำอะไรไม่ได้?
ทำไม ฉันพูดอะไรแปลกๆไปหรือเปล่า?
ขวา? มันเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตาม ลืมสิ่งที่ฉันพูดไปเถอะ
นั่นเป็นเพียงการพูดคุยกันที่ไม่ต่อเนื่องกัน
- พูดพล่อย? - ใช่.
ฉันเพิ่งคุยกันตอนที่ฉันเมา
ฉันคิดว่าฉันกำลังจะบ้า
ฉันมักจะดื่มขณะบันทึกเสียง
ฉันพ่นเรื่องไร้สาระที่ฉันจำไม่ได้ออกมาเรื่อยๆ
จำอะไรไม่ได้เลยจริงๆเหรอ?
เป็น…
คุณจำอะไรบางอย่างไม่ได้เหรอ?
ดี…
ฉันดื่มกับคยองแทและอึนอูที่นี่...
ดังนั้น?
แล้วพบกันครับ...
ของ?
หลังจากนั้นฉันก็จำอะไรไม่ได้เลย
คุณ... คุณพบฉัน
แล้วคุณจำไม่ได้อีกแล้วเหรอ?
ดังนั้น…
เป็นไปไม่ได้.
- คุณ... - อย่า! ฉันไม่อยากได้ยิน!
นั่นเป็นเรื่องไร้สาระ
ไม่สมเหตุสมผล เข้าใจ?
รอ. มองตาฉันสิ
- อะไร? - ซื่อสัตย์. คุณจำได้ไหม?
ไม่ ฉันจริงจัง
- จริงหรือ. - ฉันคิดว่าคุณกำลังโกหก
- คุณจำได้อย่างแน่นอน - เฮ้ ซังโด!
คุณมาทำอะไรที่นี่?
แค่คุยกัน..
ยังไงซะฉันก็ไม่ต้องการคู่ครอง ฉันทำเองได้
- ลาก่อน. - เฮ้เดี๋ยวก่อน…
-เฮ่ย.
มันเกิดขึ้นจริงๆ
ซัมดาล คุณบ้าไปแล้วจริงๆ
ฉันควรจะถามสิ่งที่ฉันพูดเมื่อวานนี้?
เลขที่
ขอบคุณ.
รู้สึกผิด?
อะไร เกี่ยวกับอะไร?
คุณรู้สึกผิดกับฉันไหม?
คุณบอกว่าอย่ารู้สึกผิด ทำไมคุณถึงเป็นเช่นนั้น?
ฉันไม่รู้สึกผิดต่อคุณ
ลืมมันซะ
นี่มันน่าอึดอัดใจ
ทำไมฉันรู้สึกอึดอัดกับคุณ?
ทำไมมันต้องอึดอัดด้วย? มันแปลก ๆ.
นี่ทำให้ฉันโกรธ
คุณบอกว่าคุณไม่จำเป็นต้องกังวล
ตอนนี้คุณเข้าใจไหม? เป็นไปไม่ได้.
นี่อะไรน่ะ?
แก้แค้น?
ของ.
ยงพิล
ของ.
ฉันยังไม่หยุดชอบซัมดาลด้วย
ครั้งนี้ฉันไม่อยากเสียใจเลย
ฉันจะไม่รู้สึกผิด
หรือกังวลคุณ
ฉันทำตามหัวใจของฉัน
ซังโด…
คุณดูเหมือนมีความมั่นใจ
นี่คือการประกาศสงครามใช่ไหม?
ของ.
คุณควรทำมันด้วย
หยอกล้อก่อนรัก
เฮ้ แฮดัล. คุณควรจะโทรหาเราเมื่อคุณมาถึงที่นี่
คุณคิดว่าเขามีเวลาไหม?
พวกเขากล้าเปิดเผยครอบครัวของพวกเขาด้วยได้อย่างไร
นั่นแปลกมาก
จริงมาก
ไชโย
เศร้าโศก.
เขาบอกว่าพวกเขารู้สึกเสียใจต่อฮายูลและอื่นๆ
พวกเขาไม่รู้อะไรเลยและพูดโดยไม่เปิดเผยตัวตน
ฉันแน่ใจว่าพวกเขาไม่กล้าพูดโดยตรง
เฮ้ อย่าตอบพวกเขาสิ
พวกเขาแค่ขว้างสิ่งสกปรกมาที่นี่และที่นั่น
- น่าขยะแขยง. - มาเร็ว!
น่าขยะแขยง
- ไชโย - ใช่.
ขออนุญาต.
ฉันกับเพื่อนนั่งอยู่ที่โต๊ะนั้น คุณต้องการที่จะเข้าร่วม?
- เราทำไม่ได้ - แน่นอน.
- ตกลง. - ตกลง. เห็นด้วย?
- ฉันจะกลับมา. - ดี.
รอ.
เศร้าโศก. คุณจะต้องบ้า
ดื่มกับผู้ชายเหรอ? ฉันไม่ชอบสิ่งนั้น
มองไปรอบ ๆ คุณเพื่อน
เป็นบาร์สำหรับคนโสดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดบนเกาะเชจู
นั่นเป็นเรื่องไร้สาระ
ฉันนั่งตรงนี้ได้ไหม
มีกี่คนคะ?
เราทั้งคู่.
พวกคุณ!
ทำไมฉันถึงถูกพามาสถานที่แบบนี้? เศร้าใจ!
ฉันมีลูก ฉันไป.
- อย่างจริงจัง. - มาเร็ว!
คุณมักจะไปคลับในกรุงโซล
ฉันเพิ่งเต้นรำในคลับ
ตกลง. อย่างน้อยก็อยู่ที่นี่อีกสักหน่อย
เราจะไม่บอกว่าคุณมีลูก
นอกจากนี้คุณไม่มีแฟนหรือสามี
แล้วมีปัญหาอะไรล่ะแฮดัล?
มาเร็ว!
ไม่ฉันเกลียดมัน. น่าเกลียดมาก
- ฉันไป. - รอ. แค่ชั่วโมงเดียว
- คุณเพียงแค่ต้องนั่งลง - ฉันไม่ชอบมัน.
อย่าผลักดัน.
- โต๊ะก็แคบ - เศร้าใจ!
- ต้องการย้ายไปโต๊ะอื่นหรือไม่? - ใช่.
- ไชโย! - ไชโย!
เขาซ่อนตัวอยู่ในเชจูมานานหลายปี ดังนั้นฉันจึงอยากให้กำลังใจเขา
คุณหมายความว่าอย่างไร? คุณอยู่ในช่วงวันหยุดที่นี่
คุณทำงานให้กับบริษัทใหญ่และเป็นผู้จัดการการเงินใช่หรือไม่?
ของ.
นั่นเยี่ยมมาก
คุณยังหางานอยู่หรือเปล่า? คุณจะได้รับการจ้างงานเร็วๆ นี้
คุณเป็นอย่างไร?
- คุณมีอาชีพอะไร? - ฉัน?
ฉันทำงานที่ Jeju Dolphin Group
มาก?
งานอาสาสมัครไม่ใช่เหรอ?
ถูกต้อง!
เขาเข้าเรียนมหาวิทยาลัยอันทรงเกียรติ
แต่จู่ๆ เขาก็ชอบโลมา
และอยู่ที่นี่เก้าปีเพื่อปกป้องโลมา
เงินเดือนก็ไม่มากเช่นกัน
ทุกคนพยายามหางานและเงินเดือนที่ดีกว่า
ทำสิ่งที่ทำเงิน
- เฮ้. - แค่ลืมมันซะ
แล้วคุณแฮดัลล่ะ?
- ฉัน? - ใช่.
- ฉันดูแลเด็กๆ - อะไร?
คุณต้องเป็นครูอนุบาล
เขาบอกว่ามันเป็นงานที่ยาก
- ไม่ ลูกสาวของฉัน… - หลานสาวของเธอ!
เขามีหลานชายที่บ้าน
เขาดูแลหลานชายของเขา
- หลานชาย? - ทำไมไม่หางานทำล่ะ?
บางครั้งฉันก็ทำงานพาร์ทไทม์
แต่เราอายุเกือบ 30 ปีแล้ว คุณควรเริ่มหางานทำ
คุณไม่สามารถดูแลหลานชายของคุณได้
เราต้องใช้เวลาของเราให้ดี
เพื่อปรับปรุงชีวิตและสิ่งแวดล้อมของเราเมื่อเราอายุ 30 และ 40 ปี
- คุณรู้อะไร… - เฮ้
ชีวิตไม่ใช่เรื่องเงินใช่ไหม?
สิ่งดีๆ มากมายในชีวิตหาซื้อไม่ได้นะเจ้าสารเลวหัวโบราณ!
ยกโทษให้ฉัน.
เขาเรียกคุณว่าเชยเป็นเรื่องตลก
เฮ้ ฉันยังเด็กเกินไปที่จะหัวโบราณ
ไม่ใช่แค่ผู้สูงอายุเท่านั้นที่ทำตัวหัวโบราณ
คนอย่างคุณที่อยากให้ความคิดเห็นของตนถูกติดตาม
และรู้สึกถูกต้องกับทุกสิ่ง เรียกได้ว่าหัวโบราณ!
เรามาฉลองกันอีกครั้งไหม?
- ไชโย! - ไชโย!
หากสัญญาจัดสวนมีปัญหา
ประธานบอกว่าคุณไม่จำเป็นต้องกลับโซล
ฉันจึงไม่ได้ขึ้นเครื่องบิน
แล้ว!
คุณไม่รังเกียจเรื่องนั้นเหรอ?
พวกเขาพูดไม่ดีลับหลังเขา
ราวกับว่าเขาเป็นอันธพาล
เขาบอกว่าเขาสมควรโดนทิ้ง เศร้าโศก.
แล้วสำหรับฉัน พวกเขาบอกว่าฉันดูแก่
พวกเขาไม่สุภาพ
"ขอขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณ."
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
พวกเขาไม่ได้บอกว่าคุณดูแก่
พวกเขาขอบคุณในภาษามาตรฐาน
อะไร
- แปลว่าขอบคุณใช่ไหม? - ใช่.
ทำไมภาษาถึงยากขนาดนี้?
เศร้าโศก.
แล้วแต่คุณ.
ให้ทีมวางแผนเปลี่ยนแผนสวนสนุก
นัมดัลรีไม่ใช่เมืองเดียวในเชจู
เราจะไปที่ไหนได้อีก?
ที่นั่น.
ที่นั่น? ที่ไหน?
โอ้ อยู่นั่น
รอ…
อย่าบอก…
ใช่แล้ว
สถานที่ที่คุณนึกถึง ที่นั่น.
ที่นี่.
ซัมดาล รี
ร้านขายของชำมูเจอร์
ไปกันเถอะ.
มาเร็ว.
เขาเป็นคนหัวแข็งมาก
ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันจะไปรับคุณ
อะไร…
อะไร เฮ้!
ออกไปเดี๋ยวนี้.
ไม่ต้องทำงานเหรอ?
ถูกต้อง. นี่คืองานของฉัน
ทำไมคุณถึงรบกวนงานของฉันบ่อยๆ?
แค่แสร้งทำเป็นว่าฉันไม่ได้อยู่ที่นี่
แกล้งทำเป็นว่าฉันมองไม่เห็น
มาเร็ว.
ฉันจะเงียบ
ทำไมเก้าอี้ตัวนี้ถึงสั่นและมีเสียงดัง?
ระมัดระวังในการขับขี่
รอ.
คุณซื้ออะไรมา?
ฉันซื้อขนมและสิ่งของต่างๆ
แหวะ.. มนุษย์ล่องหนสามารถพูดได้
เมื่อคุณดื่ม...
ได้ยิน. ฉันไม่ต้องการที่จะพูดคุยเกี่ยวกับมัน!
คุณกำลังคุยกับมนุษย์ล่องหน
เราไปกันเลยไหมคุณผู้หญิง?
รู้สึกดีที่ได้ขับอีกครั้งหลังจากผ่านไปนาน
ไม่มีการจราจรติดขัดเลย
ถ้าที่นี่คือโซลจะใช้เวลา 30 นาทีในการขับรถ 10 กิโลเมตร
เพียง 30 นาที? อีกต่อไปอย่างแน่นอน
คุณจำไม่ได้เหรอ?
ในช่วงฟุตบอลโลกปี 2010
เราจะไปจงโนเพื่อเฉลิมฉลองบนถนนกับแฟนๆ คนอื่นๆ กัน!
- ฉันจำได้. - เราติดอยู่
- ใช่. - บนรถบัสตลอดทั้งวัน
ฉันจำได้อย่างแน่นอน
เราทำไม่ได้ก็เลยกลับบ้านไปดูที่บ้าน
ใช่แล้ว วันนั้นเราเป็นปีศาจแดง ไม่ใช่ปีศาจแดง ที่เลวร้ายมาก.
ใช่แล้ว ฝันร้ายจริงๆ
อย่าลืมบอกพวกเขาว่าฉันไม่ต้องการให้คุณมาแนะนำฉันพรุ่งนี้
แม้จะห่างหายกันไปนานแต่ก็ยังจำสถานที่ถ่ายรูปดีๆได้
ฉันก็ถ่ายรูปไปเรื่อย
ที่ที่เราเคยไปนั้นไม่เพียงพอ
ฉันหมายถึง,
คุณเกลียดขนาดนั้นเลยเหรอ?
อยู่กับฉันเหรอ?
ดี…
ฉันหมายถึง…
ลองนึกภาพว่าผู้คนจะพูดอะไรถ้าเราอยู่ด้วยกัน
พวกเขาคิดว่าเรากลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งเพียงเพราะเราไปโซลครั้งหนึ่ง
เพราะผมเคยไปถ่ายรูปหลายที่ด้วยตัวเอง
ถ้าฉันมองไปรอบๆ ฉันจะพบสถานที่ดีๆ อย่างน้อยหนึ่งแห่ง
รอ.
มันเหมือนกับทุ่งคอสมอสในชองฮันรี
ขออนุญาต?
ครู่หนึ่ง.
นี่คือข้าวของคุณ
- ขอบคุณ. - ทานให้อร่อย.
เศร้าโศก.
รูปนี้ดี..
- ดีเหรอ? - ถูกต้อง.
นี่เป็นสิ่งที่ดีมาก
สวัสดี คุณชอบอาหารไหม?
อร่อย.
คุณต้องเป็นช่างภาพใช่ไหม?
ขออภัย แต่ฉันมีคำถาม
เพื่อนของฉันถ่ายรูปนี้
คุณรู้ไหมว่านี่คือที่ไหน?
ทำไมไม่ถามเพื่อนๆล่ะ?
ปัญหาคือเขาหยุดถ่ายรูป
ฉันคิดว่าถ้าฉันชวนเขามาที่นี่ เขาคงจะอยากถ่ายรูปมากกว่านี้
เอ้ย มิตรภาพที่แท้จริง
ให้ฉันดู.
สถานที่นี้?
เรามาที่นี่บ่อยๆ
ตอนนี้ถ่ายรูปที่นี่ไม่ได้
อะไร ทำไม
เศร้าโศก.
พวกเขารู้จักสถานที่นี้ได้อย่างไร?
ฉันพูดหรือเปล่า?
สถานที่ลับทั้งหมดของเราเมื่อเรายังเด็ก
ตอนนี้เป็นจุดท่องเที่ยวแล้ว ทุกคนรู้.
พวกเขารู้จักพื้นที่ห่างไกลเช่นนี้ได้อย่างไร?
แน่นอนว่าพวกเขาค้นหาข้อมูลทางอินเทอร์เน็ต
อย่างไรก็ตาม ที่นี่เคยเป็นสถานที่ลับของฉัน
ถ่ายรูปบริเวณนั้นครับ
มันดูดี
ไม่ว่ากล้องจะมุมไหน คนก็ยังเข้ามา
ยกเลิก.
อย่างไรก็ตาม…
คุณรู้จักสถานที่นี้ไหม?
นี่คือสถานที่นั้นใช่ไหม?
ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้น
ที่นี่ที่ไหน?
- สถานที่นั้น… - ใช่?
นั่นมัน มาโด้ รีสอร์ท
อะไร
นี่จะเป็นรีสอร์ทได้ยังไง?
ฉันพูดอะไร?
คุณควรจะได้ยินฉัน
เป็นเวลาสิบปีแล้วนับตั้งแต่สร้างรีสอร์ทแห่งนี้
เกิดอะไรขึ้นที่นี่ในช่วง 18 ปีที่ผ่านมา?
เกาะแห่งนี้เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวและสถานที่ท่องเที่ยว
เกาะนี้ถูกทำลาย
ระวังคำพูดของคุณ
ถ้ามีนักท่องเที่ยวเยอะจะดี
ทั่วทั้งเกาะเชจูต้องเป็นสถานที่ห่างไกลขนาดนั้นเลยเหรอ?
เศร้าโศก.
คุณมาที่นี่ทำไม? สถานที่นี้ไม่ดี
คุณหมายความว่าอย่างไร? มีสถานที่แห่งหนึ่ง
ไม่ใช่ที่ตั้งสำหรับรีสอร์ทหรือสถานที่ท่องเที่ยว มาเร็ว.
ไม่มี.
ที่นั่น. รีบหน่อย.
ผู้คนรู้จักสถานที่นี้ด้วยเหรอ?
นี่จะเป็นอาวุธลับของฉัน
ฉันพูดอะไร?
คุณรำคาญไหม?
ฉันไม่อารมณ์เสีย
ฉันก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน
ฉันโลภมากถ้าอยากให้สถานที่แห่งนี้คงอยู่เหมือนเดิม
เอ้ย ฉันแน่ใจว่าทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
อาจมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลง
มาเร็ว.
- นั่นโช อึนเฮไม่ใช่เหรอ? - โช อึนเฮ?
ช่างภาพที่กลั่นแกล้งคนนั้นเหรอ?
อิตู โช อึนเฮ.
เขากำลังสนุกที่เชจูหลังจากทำอะไรมาหรือเปล่า?
เศร้าโศก. เขาไม่มีจิตสำนึก
เฮ้ ขอโทษนะ
- ทำไมพูดแบบนั้น... - ปล่อยมันไปเถอะ มาเร็ว.
ขออนุญาต.
ของ?
กรุณากดปุ่มได้ไหม?
ฉัน?
เราอยู่ที่นี่เพียงเราสองคน
คุณช่วยเราถ่ายรูปได้ไหม?
ของ…
แน่นอน. ทำไมจะไม่ล่ะ?
- ขอบคุณ. - ไม่มีปัญหา.
หน้าไม่ใสเพราะโดนแสงแดด
ยืนตรงนี้ได้ไหม?
ตกลง.
ตกลง. ฉันจะถ่ายรูป
ดี…
ฉันคิดว่ามันจะดีกว่าถ้าคุณเผชิญหน้ากัน
อยากลองไหม?
อาจจะยิ้มนิดหน่อย?
ลองยิ้มกว้างๆ
ฉันจะใช้สองเวอร์ชัน
- เอาล่ะ. - เอาล่ะ.
ตกลง.
รอยยิ้ม.
ซิกซี้.
- หัวเราะคิกคัก - หัวเราะคิกคัก
ดี.
ขอบคุณ.
พิเศษ.
ภาพถ่ายสวยมาก!
ขออนุญาต.
ขออภัย คุณช่วยถ่ายรูปเราด้วยได้ไหม
เราก็มาคนเดียวเหมือนกัน
โอเค ฉันจะช่วย
คุณกำลังทำอะไร?
รอคยองแทอยู่นะ ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
ฉันต้องซื้ออะไรบางอย่าง
ครู่หนึ่ง.
คุณรู้จักสถานที่นี้ไหม?
ฉันไม่รู้.
โชคไม่ดี
นี่ไม่ใช่ภาพที่ Sam-dal ถ่ายก่อนใช่ไหม?
ทำไมมันถึงอยู่ที่คุณ?
ฉันอยากพาเขาไปถ่ายรูป
ที่นี่ที่ไหน?
ซังโด.
คุณหรือไม่
ยังเหมือนซัมดาลอยู่ไหม?
จนกระทั่งพบว่า.
- ใครจะรู้. - ฉันไม่รู้?
รอก่อน คุณจะไปไหน?
มาพร้อมกับเรา.
คุณกำลังจะไปไหน
พวกเขาต้องการสร้างโรงไฟฟ้าอีกแห่งหนึ่ง
เราจัดการประชุม
เราต้องหยุดมัน
เจ้าหน้าที่ก็มาด้วย
ครั้งนี้มันร้ายแรงมาก
หากพวกเขาตื่นขึ้นมาที่นี่อีกครั้ง เราจะได้รับรางวัลมิใช่หรือ?
แม่เลยไม่ต้องดำน้ำ ไม่ดีเหรอ?
อย่าพูดไม่ระวัง!
อย่างน้อยเราก็ต้องชนะด้วยเลข อย่าแสดงความคิดเห็นติดตามเรา
ใช่แล้ว คุณแม่ของคุณพูดถูก
เราต้องการคนมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้หากเราต้องการต่อสู้กับพวกเขา
ทำไมเราต้องไปด้วย?
- พวกเราไป? - ใช่.
นี้.
เศร้าโศก.
เขาควรจะมาถึงแล้ว
ทำไมนาง.. ทำไมคุณยังไม่มา?
ใครจะรู้. นี่มันแย่มาก
เขาอยู่นั่น!
- สวัสดี! - สวัสดี!
คุณ…
ทำไมรถถึงจอดกันเยอะจัง?
นาง. โคคุณต้องไป
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ไปให้พ้น.
คุณมีแผนอย่างไรในเมืองของเราในครั้งนี้?
อะไร
ไปให้พ้น.
ทำไมพวกเขา?
เศร้าโศก. ฉันถ่ายรูปเองไม่ได้
คุณพูดแบบนั้นแต่คุณไม่อารมณ์เสียจริงๆใช่ไหม?
คุณไม่ได้ตั้งใจจะถ่ายรูป
คุณไม่ได้นำกล้องมา
อย่าไร้สาระ. ทำไมฉันไม่นำกล้องมาด้วย?
พระอาทิตย์ตกที่เชจูสวยงามมาก
- เฮ้ จอดรถ! - ทำไม?
- หยุด. - ทำไม?
- เกิดอะไรขึ้น? - ดึงไป.
ไม่มี. ที่นี่.
คุณกำลังหันกลับมาเหรอ?
ท้องฟ้าวันนี้สวยงามมาก
ไม่เห็นท้องฟ้าแบบนี้มานานแล้ว
รอก่อนนะ กล้องของฉัน
ฉันคิดว่าคุณไม่ได้นำมันมา คุณนำอันหนึ่งมาหรือไม่?
- คุณมีกล้อง. - ใช่.
โช ซัมดาล. เขาใช้สิ่งนี้
แค่นัดเดียว
เฮ้.
เหลือแค่นี้เหรอ?
ไม่คิดว่าจะขายได้ขนาดนี้
มีใครซื้อกล้องตัวนี้บ้างไหมครับ?
- ตอนนี้กำลังฮิต - จริงหรือ?
ลูกสาวคนที่สองของนาง วันนี้โกและซังโดซื้อมัน
ซังโด?
เอาล่ะ รับโทรศัพท์หน่อย ซัมดาล
คุณพูดถูก
บางสิ่งบางอย่างไม่ได้เปลี่ยนแปลง
ฉันหมายถึงท้องฟ้า..
ดูนั่นสิ?
มีบางสิ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
เหมือนฉัน?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
กล้องของคุณไม่แพงและดีไม่ใช่เหรอ?
ทำไมต้องใช้แบบใช้แล้วทิ้ง?
รู้ไหมว่าในวงการนี้ผมมีชื่อเล่นว่าอะไร?
"แค่นัดเดียว"
ฉันไม่ถ่ายรูปโดยไม่จำเป็น
นั่นคือสิ่งที่ช่วยให้ฉันมีชื่อเสียงตั้งแต่แรก
ดังนั้นกล้องตัวนี้จึงช่วยคุณได้
ของ.
คุณจำได้?
ตอนที่ฉันเรียนมัธยม แม่ไม่ได้ซื้อกล้องให้ฉัน
ฉันเก็บเงินจากกระเป๋าและใช้สิ่งนี้
ทุกภาพถูกถ่ายด้วยความเอาใจใส่
ตอนนั้นฉันเรียนรู้ว่าอย่ากดไฟแช็คง่ายๆ
เมื่อมองย้อนกลับไปมันเป็นนิสัยที่ดี
ไม่ถ่ายรูปดีกว่ามาลบทีหลัง
อย่างไรก็ตาม…
รูปภาพที่ถ่ายและลบ
อาจเป็นประโยชน์กับคนอื่นได้ใช่ไหม?
เช่นเดียวกับความทรงจำของคุณ
ทำไมคุณถึงเอาแต่พูด…
ตกลง.
มาฟังกันดีกว่า
วันนั้นผมพูดอะไรออกไป?
อะไร
คุณสารภาพ.
อะไร…
อะไร
เฮ้.
นั่นเป็นเรื่องไร้สาระ!
ฉันบอกว่ายังชอบคุณอยู่เหรอ?
ให้ตายเถอะ ฉันจะต้องบ้าแน่ๆ!
- นั่น… - คุณระบุ
คุณบอกว่าคุณชอบฉัน
ฉันยังบอกว่าฉันชอบคุณ
ทำไม…
เราต้องไป. มาเร็ว.
ยินดีต้อนรับสู่ซัมดาล-รี
บทส่งท้าย
ปี 2551
ซังโด คุณมาแล้ว!
ซังโด ระวังตอนลงจากรถบัสนะ
- อย่าหยุดผิดทาง - เร็ว.
คุณอาจจะหลงทางได้
เขาไม่ได้โง่ รีบๆนะ อาหารมันเย็นแล้ว
- เร็ว! - ใช่?
โอเค รอฉันด้วย
ฉันเกือบจะถึงแล้ว
โช ซัมดาล ฉันชอบคุณ
มีอะไรผิดปกติกับคุณ? ทำไมคุณถึงยังจับมือกัน?
คุณจะมีผื่นขึ้น มองที่พวกเขา.
ฉันเกือบจะโทรหาตำรวจแล้ว
ถ้าลำบากใจก็หาแฟนเหมือนกัน
ตัวแปรที่ใหญ่ที่สุด...
ที่ฉันไม่สามารถคาดเดาได้
เฮ้ โช ซัมดาล! รอ.
ทำไมคุณถึงวิ่ง?
หยุดเข้าใกล้ฉันอย่างลับๆ
- คุณกำลังจะไปไหน? - ทำไมคุณถึงรู้สึกประหม่า?
ทีมจอมยอก็มา
ทำไมทีมจอมยอถึงมา?
นี่คือระเบียบ
ทำไมฉันถึงเป็นเป้าหมายเดียว?
ทำไมแฟนเก่าถึงแย่ลง?
เราไม่เคยลืม
เหตุผลที่เราเลิกกัน
ให้ฉัน…
ทำให้คุณสั่นคลอนมากขึ้นเหรอ?
ดังนั้น…
คุณสามารถพึ่งพาฉันได้
แปลคำบรรยายโดย Farabella Fridanti