ยินดีต้อนรับสู่ซัมดาล-รี
คุณเป็นตัวจริงหรือเปล่า
ทำแบบนั้นเพราะฉันเหรอ?
โชอึนเฮใช้อำนาจในทางที่ผิด
คุณทำให้ฉันตกใจ
มันคืออะไร?
คุณเห็นอะไร?
ว่ามีเพียง…
อะไร
กลับบ้าน. ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่เสมอ?
กลับบ้าน. ถูกต้อง.
ตกลง.
ฉันอยู่บ้าน. พบกันใหม่.
พบกันใหม่. เฮ้ ฉันกำลังไป
จนกระทั่งพบว่า.
คุณโง่…
รอ. เขาทำอะไร?
อะไร รอ.
ฉันเดาว่านั่นคือที่ที่เขาไปดื่ม
ขอโทษทีมาช้าไปหน่อย.
ทำไมคุณมาสาย? ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะกลับบ้าน
- ขอโทษ. - กว่าจะเจอ!
จนกระทั่งพบว่า.
ตอนที่ 6 "ความฝัน" โดย โช ยงพิล
เศร้าโศก.
ไม่. ฝนตก.
เศร้าโศก.
อะไร
ซังโด.
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
คุณจะหัวล้านถ้าโดนฝน
พยากรณ์อากาศไม่ได้บอกว่าฝนจะตก
คุณเป็นชาวแผ่นดินใหญ่จริงๆ
ชาวเกาะเชจูไม่เคยพึ่งพาการพยากรณ์อากาศ
เศร้าโศก.
ซังโด เพื่อนรักของฉัน
ฉันใช้เวลาครึ่งชีวิตบนแผ่นดินใหญ่
- ถูกต้อง. - ฉันกลายเป็นคนพื้นเมืองหลังจากผ่านไป 18 ปี
โอเค คุณชาวแผ่นดินใหญ่
คุณรู้หรือไม่?
อะไร
ฉันเคยชอบผู้หญิงจากแผ่นดินใหญ่
มาก?
รอ. ฉันเป็นผู้หญิงจากที่นั่น
คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันอยู่ที่นี่?
คิดว่ามันเป็นกระแสจิต
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
คราวนี้คุณจะไปไหน?
ฝนจะตก! ยกหลังคา!
ซังโด ไหล่ของคุณเปียกแล้ว!
มันโอเค. ตราบใดที่แขกบนแผ่นดินใหญ่ของเรายังแห้งอยู่
แล้วแต่คุณ. คุณจะตำหนิฉันถ้าคุณเป็นหวัด
เอียงไปด้านข้างเล็กน้อย
หรือเข้ามาใกล้เพื่อให้เราแห้ง
ถูกต้อง. ตกลง.
ยงพิล
เฮ้.
ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะได้พบคุณ
คุณกำลังจะไปไหน
แล้วคุณล่ะ
ทำไมคุณถึงวิ่งกลางสายฝน?
พระเจ้า คุณเปียกโชกแล้ว
ฉัน?
วันนี้ฉันอยากจะวิ่ง ดังนั้น...
อะไร
อากาศแบบนี้ทำไมไม่พกร่มมาล่ะ? รับมัน.
ตกลง.
ทำไมคุณถึงถือร่มสองอัน?
อะไร
ฉันคิด…
จะเจอคนต้องการร่มขณะวิ่ง
ดีแล้ว.
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
เพียงแค่ทำงานกับการคาดการณ์ของคุณ คุณบอกว่าฝนจะไม่ตก
เฮ้ ฉันบอกแล้วว่าฝนจะตก พวกเขาไม่เชื่อมัน
คุณต้องได้รับความไว้วางใจจากพวกเขา
พวกเขาไม่เชื่อจึงไม่ฟัง
เลขที่ เดาที่ดีที่สุดของฉัน
ระยะเวลา? ฉันแน่ใจว่าพวกเขาไม่เห็นด้วย
แน่นอน ฉันรู้จักนาง... โชจะไม่ทำอย่างนั้น
ครั้งหนึ่งเขาเคยถามเกี่ยวกับรายการต่างประเทศของนิตยสารของเรา
เขาต้องการส่งอึนจู
แล้วทำไมอึนจูถึงทรยศเขา?
แค่นั้นแหละ.
มันไม่ยุติธรรมที่พวกเขายกเลิกสัญญาเพียงเพราะคำพูดของอึนจู
คุยกับนิตยสารให้เราหน่อยได้ไหม...
พวกเขาระมัดระวัง ความจริงไม่สำคัญ
บริษัทจะต้องระมัดระวังกับความขัดแย้ง
อย่างน้อยคุณก็สามารถถูกสัมภาษณ์เพื่อปกป้องนางสาวได้หรือไม่ โช?
เพื่อน.
เพียงแค่หางานใหม่ที่สตูดิโออื่น
ฉันรู้จักนางสาว โชทำไม่ได้ แต่...
คุณไม่เคยรู้.
ฉันต้องไปแล้ว. อนึ่ง,
เกี่ยวกับโครงการ Magazine X?
ชุงกีช่วยอึนจูให้ได้
นี่คือทั้งหมดที่ฉันสามารถทำได้
ชุงกีโกงและรู้สึกอับอาย
ทำไมเขาถึงเป็นผู้แพ้และแก้แค้นแบบนี้?
ฉันไม่ไว้ใจบรรณาธิการคนนั้นเช่นกัน
นาง. โชปฏิเสธนิตยสารทั้งหมดที่จะร่วมงานกับเขา
เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งด้วยซ้ำเพราะเหตุนี้
ทำไมเขาไม่ปกป้องนาง... โช?
เขาไม่ใช่คนเดียวที่เป็นเช่นนั้น
ทุกคนซ่อนตัวเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา
อนึ่ง,
ทำไมคุณถึง โชเพียงเฉยๆโดย?
เขาสามารถฟ้องอึนจูในข้อหาหมิ่นประมาทได้
ทำไมเขาไม่ทำอะไรเลย?
ใครจะรู้.
มาเร็ว.
ตกลง.
อะไร
คุณกำลังทำอะไร?
นี้เป็นของนาง.. โช.
อะไร
พวกคุณเป็นใคร?
ทำไมคุณถึงแตะต้องของฉัน?
ฉันขอโทษ แต่นี่คือผลงานของเรา
อะไร
นี่คือของเรา
ฉันจำเหล็กปีนได้
นางสาว. Cho เลือกธีมสนามเด็กเล่นสำหรับนิตยสาร
นั่นคือผลงานของเขา
อะไร
MAGAZINE X ช่างภาพ บังอึนจูผลงานโครงการ
ช่างเป็นขโมย
เขาจะขโมยจากเราได้อย่างไร?
ตอนนั้นเองที่เขามาเก็บข้าวของ
วันนี้ปิดแล้วใช่มั้ย?
ฉันไม่ได้เห็นนักข่าวคนนั้นตั้งแต่เมื่อวาน
แน่นอนว่าเขาไม่สามารถพูดได้ว่าฉันอยู่ที่นี่
จริงมาก
ทำไมคุณถึงเข้าไปยุ่ง ในเมื่อคุณตั้งใจที่จะหลีกเลี่ยงนักข่าว?
คุณยังโกรธง่าย
คุณไม่ได้เปลี่ยนไป
ใช่มั้ยยงพิล?
ซัมดาลไม่เปลี่ยนแปลง
อะไร ถูกต้อง.
เดาว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อแฟนและเงินของคุณเพิ่มขึ้น
คุณเปลี่ยนไป.
คนเปลี่ยน.
อย่าทำเหมือนคุณรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน
ผู้คนไม่เปลี่ยนแปลงง่ายๆ
ฉันไม่คิดว่าเขาจะเปลี่ยนไปเช่นกัน
หากพวกเขาเปลี่ยนแปลงในทุกสถานการณ์ พวกเขาคือ Transformers
เฮย์, ซังโด.
ที่ไม่เป็นความจริง. ฉันไม่โกรธง่าย
มาเร็ว. คุณเป็นเช่นนั้นเสมอ
ฟัง. นั่นคือตัวตนเก่าของฉัน
ฉันไม่ใช่แบบนั้นอีกต่อไปแล้ว ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ฉันไม่ได้โกรธ. ทุกอย่างเป็นไปตามแผน.
ฉันวางแผนที่จะปกป้องตัวเอง
มีการวางแผนไว้หรือไม่? เครื่องบันทึกพวงมาลัย?
มีการวางแผนไว้หรือไม่? คุณน่าทึ่งมาก
ใช่! วางแผนแล้ว!
ลาก่อน ซังโด แล้วพบกันใหม่
มีอะไรผิดปกติกับเธอ?
หงุดหงิดเหมือนเดิม
คนไม่เปลี่ยนแปลง
เขาไม่พอใจ
ฉันทนยองพิลไม่ไหวแล้ว
เขาไม่เปลี่ยนแปลงเช่นกัน
เขาน่ารำคาญ.
ผู้ช่วยของโค อึน-มี
อึนบี.
ฉันเห็นอะไร?
นั่นคือผลงานสนามเด็กเล่นของคุณ
อึนบีขโมยมันไป
เขาใช้ผลงานของคุณ สำหรับโปรเจ็กต์ Magazine X!
เขาฉลาดแกมโกงมาก
อึนจูโกหกเรื่องการใช้อำนาจในทางที่ผิด
เขาต้องการขโมยงานของคุณ และดึงคุณลงเพื่อที่จะประสบความสำเร็จ
หยาบคายมาก!
ซังโด!
ทำไมคุณกลับมาอีกครั้ง?
ขอโทษนะ แต่คุณช่วยพาฉันไปสนามบินได้ไหม?
เพื่ออะไร?
ฉันต้องกลับโซล
ทำไมจู่ๆ?
ฉันต้องตรวจสอบอะไรบางอย่าง
มีปัญหาเหรอ? ตรวจสอบอะไร?
ทุกอย่าง.
ทุกสิ่ง.
ฉันคิดว่าในที่สุดฉันก็สามารถถามอึนจูได้แล้ว
ไปให้พ้น.
เราอยู่ด้วยกัน
ฉันจะมากับคุณ ยังอันตรายสำหรับคุณใช่ไหม?
ลืมมันซะ ทำไมคุณถึงอยากมา?
- ฉันจะมากับคุณ - เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?
ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ซังโด อย่าละเลยเขา ไปซะ
อยากได้แต่เครื่องสตาร์ทไม่ติด
คุณให้กุญแจรถมาให้ฉันได้เลย ไม่ต้องเอาฉันไป
คุณก็เหมือนกัน
ฉันมีเวลาว่างมาก
เพียงแค่ไปส่งฉันที่สนามบิน
ซัมดาล.
คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อหลีกเลี่ยงนักข่าวใช่ไหม?
ทำไมพวกเขาถึงเลิกกัน?
เฮ้!
ฉันไม่สามารถ...
โชคไม่ดี
มาเร็ว!
เศร้าใจ!
มันคืออะไร?
เศร้าโศก.
ไม่น่าเชื่อว่าฉันได้ฉลองวันเกิดของเขาแล้ว
เศร้าโศก.
คุณมันบ้า.
หยุดรถ!
ออกไป!
หยุดนะไอ้สารเลว!
เอาน่าแม่!
ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่อยากทำแบบนี้!
ฉันไม่ต้องการ!
เศร้าโศก.
โชคไม่ดี
รอ.
รอสักครู่.
มันคืออะไร? เกิดอะไรขึ้น
คุยกับฉัน. ถ้าจากไปแบบนี้จะหาเลี้ยงชีพได้ยังไง?
เฮ้.
คุณต้องคิดว่าฉันน่าสงสารเพราะทัศนคติของฉันที่นี่
ฉันชื่อโช จินดัล จำได้ไหม?
รู้ไหมว่าต้องการรับสมัครสายการบินกี่สาย?
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง…
ครอบครัวนี้…
ฟัง.
จากนี้ไป,
ฉันจะทำตามหัวใจของฉัน
ฉันจะไม่ทำอะไรเลย...
ซึ่งฉันไม่อยากทำ
มิ่งขวัญ ซัมดาล-รี ซัม-ดาล
คุณชื่อซัมดาลเหมือนกันเหรอ?
นั่นคือชื่อป้าของฉัน
ชีวิตของคุณจะต้องลำบากเหมือนเขา
คุณคงเป็นฮายูล
คุณเป็นลูกสาวของแฮดัลใช่ไหม?
เศร้าโศก. ตอนนี้คุณใหญ่แล้ว
เราอุ้มเขาไว้บนหลังในบริเวณพักผ่อนเมื่อเขายังเด็ก
จำไม่ได้แต่ขอบคุณครับ
แฮดัลเลี้ยงดูเขาอย่างดีด้วยตัวเองใช่ไหม?
ตามลำพัง. น่าเสียดายที่เขา
พวกเขาควรจะประกอบพิธีกรรม
อย่างไรก็ตาม นาง.. โก้มักจะปฏิเสธ
คุณพูดถูก หมอผีเป็นคนเสนอเรื่องนั้น เขาบอกว่าพ่อของเขาอยู่ได้ไม่นาน
เราต้องฟังสิ่งที่หมอผีพูดอยู่เสมอ
ถูกต้อง. พวกเขาควรทำพิธีกรรม
นี้.
คุณยายของฉันเป็นสาเหตุที่ทำให้พ่อของฉันเสียชีวิตหรือไม่?
อะไร เลขที่
ที่ไม่เป็นความจริง.
นั่นคือสิ่งที่คุณเพิ่งพูด
คุณบอกว่าพ่อของฉันเสียชีวิตเพราะยายของฉันไม่ทำพิธี
เศร้าโศก.
ที่รัก นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง
พ่อของฉันออกไปเร็วนิดหน่อยเพราะหมดเวลาแล้ว
ไม่ใช่ความผิดของใครเลย
ลองนึกภาพว่าคุณยายของฉันจะเศร้าแค่ไหน
ได้ยินคุณพูดอย่างนั้น
ฮายูล ขอโทษพวกเราด้วย
เราไม่ควรพูดอย่างนั้น
ยกโทษให้พวกเราด้วย.
เรากำลังคิดอะไรอยู่?
ยกโทษให้พวกเราด้วย. เศร้าโศก.
คุณเคยเห็นปลาโลมาหรือไม่?
สอง.
ทำไมผู้ใหญ่ถึงชอบคุณกล้องโทรทรรศน์โลมา?
เพียงแค่ดู
อย่างไรก็ตาม ฉันก็ไม่สามารถบอกความแตกต่างได้
คุณแยกความแตกต่างระหว่างปลาก่อนรับประทานหรือไม่?
โลมาก็เหมือนกันหมด
เฮ้เด็กน้อย
ฉันไม่ใช่เด็ก ฉันอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
เอาล่ะ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โลมาแตกต่างจากปลา
ไอคิวของพวกเขาคือ 90
และ EQ ของเขาเทียบเท่ากับมนุษย์
พวกเขาสามารถเห็นอกเห็นใจและเห็นอกเห็นใจเหมือนคุณและฉัน เข้าใจ?
ตกลง.
คุณเห็นปลาโลมากระโดดไหม? นั่นนัมจุน..
คนข้างๆคือปาลบง
พวกเขาเป็นคู่
หากสังเกตดีๆ จะเห็นลูกโลมาชื่อโอรยอง
เขาเป็นลูกชายของพวกเขา
ตกลง.
โอรยอง?
นัมจุนเป็นคนร่าเริงอยู่เสมอ
โอรยงน่าจะดูเหมือนเขานะ
คุณคงจะสนิทกับนัมจุนมากแน่ๆ
แน่นอน. เราเป็นเพื่อนสนิทกัน
ชาฮายอล!
เฮ้เด็กน้อย ระวัง.
เพลิดเพลินไปกับการสังเกตครอบครัวนัมชุน
จนกระทั่งพบว่า.
นั่นใครน่ะ?
แค่เป็นคนแปลกๆนิดหน่อย
เฮ้ อย่าเล่นกับคนแปลกหน้านะ
มาเร็ว.
- ตั๋วหนึ่งใบไป Gimpo - ตั๋วหนึ่งใบไป Gimpo
ไม่ ทำให้เป็นสอง
คุณกำลังทำอะไร?
คุณกำลังมา?
- วันนี้ฉันหยุด - ฉันมีเวลาว่างมาก
เอาล่ะ. ขอบคุณ
ไปในขณะที่ฉันสบายดี
คุณสามารถซื้อให้ฉันได้ไหม? ผมจะโอนทีหลังนะครับ ฉันรักคุณ.
เฮ้…
เอาล่ะ. ขอบคุณ
MAGAZINE X ช่างภาพ บังอึนจูผลงานโครงการ
ฉันชอบแนวคิดนี้
ใช่ เหมือนสไตล์ Y2K
สียังโดดเด่น
สีของเหล็กปีนจะเปลี่ยนไปตามเสื้อผ้า
- เยี่ยมมาก. - เอ้ย อึนจู
ฉันหมายถึงนางสาว พี่ชาย
ฉันไม่รู้ว่าคุณเก่งขนาดนี้
คุณมีความสามารถมาก ทำไมไม่ไปคนเดียวล่ะ?
ฉันทำสิ่งนี้ในนาทีสุดท้าย
แล้วผลลัพธ์จะดีขนาดนี้เลยเหรอ? ตอนนี้คุณกำลังแสดงตัวอยู่
เขาแค่ถ่อมตัว
- คุณถ่อมตัวเกินไป - มาก.
- ฉันชอบแนวคิดนี้ - ฉันด้วย.
เกี่ยวกับแนวคิดนั้นจริงหรือ...
ของคุณ?
แน่นอน.
ถูกต้อง.
จริงป้ะ?
มันคืออะไร?
คุณคิดว่าฉันขโมยมันเหรอ?
เลขที่
อึนจู อย่าลืมกาแฟของคุณนะ
ฉัน…
ฉันจะเก็บมันไว้บนโต๊ะของคุณ
ฉันจะเติมสไลด์ด้วยดอกไม้
ฉันชอบ.
ฉันจะผสมดอกไม้หลายชนิดเพื่อให้มีสีสันมากขึ้น
- ดี. - ดี.
เราใส่สีเดียวกันเหรอ?
ใช่ครับ คล้ายรูปนี้
อิทู โช อึนเฮ?
- เขาอยู่ที่นั่น - ถูกต้อง.
- เฮ้ ยงพิล - ใช่?
ไม่มีทาง มาดูกันทีหลัง
เราควรเข้าไปมั้ย?
ไม่จำเป็น.
เขาสบายดี. นี่คือโซล เขาไม่ใช่เด็ก
ถูกต้อง?
นั่นโช อึนเฮไม่ใช่เหรอ?
ใช่ ฉันก็เห็นมันเหมือนกัน
ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่?
เป็นเพราะบรรณาธิการชอนชุงกิหรือเปล่า?
เป็นไปไม่ได้.
คุณพูดถูก.
- ผู้ช่วยทำงานร่วมกับเขา - ถูกต้อง.
เขาอยากจะตีเขาอย่างแน่นอน
- ขออนุญาต. - ใช่?
นาย. ชอนมีตติ้งอยู่ที่ไหน?
ห้องประชุมอยู่ตรงนั้น
ขอบคุณ.
ทำไมคุณบอกฉัน? นั่นอึนจู.
เราควรทำอย่างไร? เราจะหยุดไหม?
แล้วทรงผม การแต่งหน้า และอุปกรณ์ประกอบฉากของนางแบบล่ะ?
ฉันทิ้งมันไว้ให้คุณ
- อะไร? - อะไร?
รอ.
บอกแนวคิดโดยรวมให้เราทราบเพื่อที่เราจะได้เตรียมตัวได้
จริงมาก
กรุณาคิดด้วยตัวเอง.
ฉันรู้ว่ามันต้องดี
รอ. ทำไมเราถึงเป็นคนที่คิดว่า...
คุณมีไอเดียอะไรบ้าง...
เศร้าโศก.
น้องโช?
โช อึนเฮ.
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ.
เกิดอะไรขึ้นกับคุณมาที่นี่?
ฉันมีคำถามสำหรับคุณ...
ฉันรู้คำตอบหนึ่งแล้ว
ผมขอถามอะไรคุณอีก.
- อึนจู… - น. ดังนั้น!
ใจเย็น ๆ...
อึนเฮ ไปคุยกันข้างนอกกันเถอะ
อย่าเข้าไปยุ่ง.
อย่ามายุ่งที่นี่
สร้างปัญหาเหรอ?
ขออภัยครับ.
สนามเด็กเล่น ปีนเหล็ก สไลเดอร์ ดอกไม้
จดจำ?
ของ…
อย่างไรก็ตาม…
ผู้คนสามารถมีความคิดที่คล้ายกันได้
พวกเขาสามารถจินตนาการถึงสิ่งที่คล้ายกัน...
คำถามของคุณคืออะไร?
น.โช.
ทำไมเขาไม่ตอบ?
พวกเขาทั้งสองทำงานที่นี่เหรอ?
- คุณรู้หรือไม่? - เลขที่.
ไม่น่าเชื่อว่าพวกเขามีความสัมพันธ์กันและขโมยงานของเขาไป
ซังโด ตรวจสอบที่นั่น ฉันอยู่นี่.
ตกลง.
อะไร
คุณคิดว่าฉันขโมยงานของคุณเหรอ?
คุณยังคงต้องคิดว่าฉันไม่สามารถทำอะไรได้
ฉันยังสามารถมีความคิดที่ดี
นั่นเป็นเพียง…
สำหรับการอ้างอิง
นั่นสำหรับการอ้างอิง...
คุณมาตีฉันเหรอ?
ไม่ นั่นไม่ใช่เป้าหมายของฉัน
ฉันมีคำถาม.
คุณหรือไม่…
พยายามจริงๆ
ฆ่าตัวตายเพราะฉันเหรอ?
อะไร
คุณมาถามแบบนั้นเหรอ?
ทำไมตอนนี้?
“เคนาปา?”
มันไม่ชัดเจนเหรอ? บางคนพยายามฆ่าตัวตาย
เพราะฉัน.
เป็นเพราะฉันจริงๆเหรอ?
เพราะฉันกดดันคุณเหรอ?
คุณควรรู้คำตอบ
ของ.
ฉันรู้.
ไม่ใช่เพราะฉัน
ฉันไม่ได้ใจร้ายกับคุณ
ถึงแม้ฉันจะคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉันไม่เคยทำอะไรให้คุณเลย
ต้องการฆ่าตัวตาย
ฉันคิดต่อไปว่า
“ทำไมเขาถึงทำอย่างนั้น?”
ทำไม
เป็นเพราะฉันจริงๆเหรอ?
เพราะไม่มีใครได้ยินคุณ คุณเลยเงียบไปเหรอ?
กลับไปโซลแล้วฟ้องเขา คุณสามารถฟ้องหมิ่นประมาทได้
ทำไมคุณถึงเงียบไป? เขาบอกว่าคุณไม่ได้รังแกเขา
ถูกต้อง. มันไม่ใช่.
อย่างไรก็ตาม…
ใครจะรู้?
“เป็นเพราะฉันจริงๆเหรอ?”
“ฉันรังแกเขาโดยไม่ตั้งใจเหรอ?”
“สิ่งที่ฉันพูดไปทำร้ายความรู้สึกของเขาและยั่วยุเขาในวันนั้นหรือเปล่า?”
“ถ้าเป็นเรื่องจริงล่ะ?”
“จะเป็นอย่างไรถ้า…
เขาพยายามฆ่าตัวตายเพราะฉันเหรอ?”
ถ้าไม่ใช่สำหรับฉัน
คุณไม่มีเหตุผลที่จะทำเช่นนี้
หัวของฉันเกือบจะระเบิด
อย่างไรก็ตาม…
เมื่อฉันเห็นคุณขโมยงานของฉัน
ฉันเปลี่ยนใจ
อาจจะ…
คุณแค่อยากจะพาฉันขึ้นไปให้ประสบความสำเร็จ
นั่นสำคัญเหรอ?
ไม่มีใครอยากฟังคุณตอนนี้
ไม่สำคัญว่าคนจะไม่เชื่อหรือไม่
อย่างน้อยฉันก็รู้ความจริง อึนจู
เป็นเพราะฉันจริงๆเหรอ?
คุณหรือไม่…
พยายามฆ่าตัวตายเพราะฉันเหรอ?
เลขที่
อย่าทำแบบนี้อึนจู!
มาพูดถึงมันกันดีกว่า ใช่?
อึนจู. พี่อึนจู.
ไม่ใช่เพราะคุณ
ฉันไม่คิดเช่นนั้น…
ไม่ควรเข้ามาเหรอ?
เราควรทำอย่างไร?
เฮ้!
เฮ้ อึนเฮ!
คุณกำลังทำอะไร?
กล้าดียังไง.
คุณทำอย่างนั้นกับฉันได้อย่างไร?
- กล้าดียังไง. - เฮ้.
อย่าแตะต้องเขา!
มาเร็ว.
คุณคือใคร?
อย่ามาแตะต้องฉัน ไอ้สารเลว
เว้นแต่คุณอยากตาย
ไม่ใช่เพราะฉัน
เขาไม่ได้ทำเพราะฉัน
เขายอมรับมัน
ไม่ใช่ฉัน.
ไม่ใช่เพราะฉัน
เขาพบมันหรือไม่?
สนุกไหม?
เราแปรงฟันเพราะมันสนุกหรือเปล่า?
เราทำเพราะเราต้องทำ
เฮ้ คุณอยู่แค่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เท่านั้น
ดูนี่สิ.
คุณไม่จำเป็นต้องอ่านหนังสือคำถามชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ให้จบ
ความต้องการ.
ป้าซัมดาลกล่าว
เขาบอกว่าฉันต้องทำงานหนักกว่าคนอื่นเพื่อทำความฝันให้เป็นจริง
คุณไม่เคยบอกแม่ว่าความฝันของคุณคืออะไร
แม่จะอ่านไดอารี่ของคุณในขณะที่คุณนอนหลับ
นี้!
เลยบอกแม่..
เป้าหมายในชีวิตของคุณคืออะไร? คุณแม่ของคุณควรรู้
เลขที่
ทำไมจะไม่ล่ะ?
ฉันจะแจ้งให้คุณทราบในเวลาที่เหมาะสม
ฉันเกลียดคนที่พูดมากและไม่ทำอะไรเลย
ฉันไม่สามารถเป็นคนที่ฉันเกลียดได้
เศร้าโศก.
คุณเป็นคนปากแข็ง โอเคแม่ ยอมแพ้
พอแล้ว. อย่ารบกวนเขาขณะเรียน
ฉันไม่ได้รบกวนเขา
เพื่อนนั่นเป็นคำถามที่ยาก
คุณฉลาดมาก
วันนี้คุณทำอะไรฮายอล?
ฉันกำลังเดินเล่น
จริงป้ะ?
คุณต้องอยู่แถวๆ บ้านเรา
สงบและสนุกสนาน?
ไม่ ฉันไม่ชอบสภาพแวดล้อมแบบนี้
อะไร
ทำไมจะไม่ล่ะ?
เป็นเพราะเราไม่มีพื้นที่เล่นในร่มที่คุณชื่นชอบใช่ไหม
ฉันใหญ่เกินไปสำหรับเรื่องนั้น
แล้วไงล่ะ?
ทำไมคุณถึงไม่ชอบเพื่อนบ้านของเรา?
มันคืออะไร?
- คุณปู่. - ใช่?
ชาวบ้านในละแวกบ้านเราสงสารทุกครั้งที่เห็นฉัน
ฉันไม่ชอบสิ่งนั้น
- เสร็จแล้วเหรอ? - อะไร?
- อะไร? - ใช่.
ยกโทษให้ฉัน.
เฮ้!
ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่
ใช่ เราเจอกันโดยบังเอิญ
ถูกต้อง.
นี้.
ขยี้ตาด้วยสิ่งนี้
ของ.
เพียงแค่ดื่มของคุณ
ตกลง.
เราจะกลับบ้านที่เชจูเมื่อคุณทำที่นี่เสร็จแล้ว
- แค่พวกคุณ. ฉันยังไม่เสร็จ - อะไร?
สวัสดี, ซัมดาล.
ฉันแน่ใจว่าฉันได้ยินเสียงของเขา
ตอนนี้มันสำคัญไหม?
วิธีที่เขามองฉันมันน่ารำคาญจริงๆ
คุณรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้หรือไม่?
ฉันจะยังคงทำสิ่งนี้ต่อไป
แค่แกล้งทำเป็นว่าเป็นความคิดของเรา
อย่างไรก็ตาม คุณขโมยมันไป มีหลักฐาน.
แค่บอกว่าเขาขโมยความคิดของฉันไป
- ฉันไปที่นั่นเพียงเพื่อความแน่ใจ - อย่างไรก็ตาม…
ทำไมฉันถึงขโมยความคิดของคุณ?
อะไร มันคืออะไร?
ผู้ชายคนนั้นเมื่อก่อนคือใคร?
เขาคือผู้ชายจาก...
คุณยังมีคำถามสำหรับฉันหรือไม่?
ไม่ ฉันอยากคุย
เช่นเดียวกับเขา
ฉันให้สิ่งนี้กับคุณด้วย
เอาแนวคิดของฉันไป
ใช้กล้อง แสง และพนักงานที่คุณมี
พยายาม.
คุณคิดว่าฉันทำไม่ได้เหรอ?
อึนจู
ฉันไม่เคยคิด
คุณไม่เก่งเท่าฉันหรือคิดไอเดียดีๆ ได้
อย่างไรก็ตาม หลังจากวันนี้ ฉันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแบบนั้น
อะไร
คุณสามารถนำความคิดของฉันไปได้ไกลแค่ไหน?
- คุณสามารถอยู่ได้นานแค่ไหน? - พาฉันมาทำไม…
แทบไม่น่าเชื่อว่าตอนนี้คุณกำลังอวดตัวอยู่
คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดอย่างนั้น
คุณสูญเสียการเชื่อมต่อที่ดีทั้งหมดของคุณ
คุณยังมั่นใจอยู่ไหม?
คุณพูดถูก.
ฉันสูญเสียทุกอย่างเพราะคุณ
ฉันลงแล้ว
อย่างไรก็ตามไม่ว่าจะหนักแค่ไหนก็ตาม
หรือแม้จะไม่เป็นไปตามความคาดหวังก็ตาม
มโนธรรมของฉันชัดเจนอยู่เสมอ
ขอบคุณ.
ฉันได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างขอบคุณคุณ
จากคุณ,
แล้วเขา
และทุกๆอย่าง.
ทุกสิ่ง!
ฉันสามารถมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องรู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องปลอม
โปรดใช้แนวคิดของฉันเพื่อพิสูจน์คุณค่าของคุณ
คุณควรเอาดอกไม้ออกจากสไลด์จะดีกว่า มันไม่มีรสนิยมที่ดีนิดหน่อย
รอก่อนครับ!
- ยังมีคนอยู่ข้างใน. - อะไร?
ฉันเพิ่งตรวจสอบ ทุกคนกลับบ้านแล้ว
มีคนเข้ามาก่อนแล้วยังไม่ออกมาเลย
ถูกต้อง.
อาจจะผ่านประตูหลังก็ได้
- มีประตูมากมาย - อย่างไรก็ตามท่าน...
เราควรทำอย่างไร?
ประตูหลังอยู่ไหน?
ประตูหลังถูกล็อค เขาอยู่ที่ไหน?
เขาไม่ตอบเช่นกัน
บางทีเขาอาจจะกลับบ้านหรือไปที่สตูดิโอของเขา
ไม่จำเป็น. มีนักข่าวอยู่ที่นั่น
ตอนนี้ไม่มีเครื่องบิน เขากลับบ้านไม่ได้
ฉันไม่รู้เกี่ยวกับโซลมากนัก
คุณรู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน?
ธนาคารกรุงโซล
ซังโด รอก่อน
- ทำไม? - โทรหาฉันถ้าคุณเห็นเขา
เฮย์ ยงพิล!
คราวนี้เขาไปอยู่ที่ไหน?
ได้โปรดเถอะครับคุณผู้หญิง
กรุณาซื้อกล้องให้ฉันหน่อย
อยากเป็นช่างภาพจังเลยแม่
แม่ฉันสัญญา
จะประสบความสำเร็จและทำให้แม่มีชีวิตที่สะดวกสบาย ใช่?
แม่ได้โปรด
กรุณาซื้อกล้องให้ฉันหน่อย ฉันจะทำงานหนัก
ฉันสัญญาว่าฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด โปรดซื้อฉันด้วย
โปรด!
ดู? บอกเลยว่าถ่ายรูปเก่ง
แม้แต่มหาวิทยาลัยของฉันก็ยอมรับพรสวรรค์ของฉัน
ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเกรดของคุณ ไม่ใช่พรสวรรค์
คุณจะแข่งขันกับเด็กฉลาดจากเมืองได้อย่างไร?
อย่าไร้สาระ.
ช่างภาพ Seo Hui-ju มาจาก Changnyeong, South Gyeongsang
สวัสดี, ซัมดาล.
มันคืออะไร? ทำไมคุณถึงร้องไห้?
มันคืออะไร? ใครทำให้คุณร้องไห้?
ฉันอยากกลับบ้าน.
ฉันอยากกลับบ้านที่เชจู
ฉันเกลียดที่นี่ หนักเกินไป.
โอเค อย่าร้องไห้นะ มานี่สิ.
ฉันนอนไม่หลับในช่วงสามวันที่ผ่านมา
แต่ฉันยังถูกดุทุกวันและไม่มีเวลากินข้าว
กล้องของฉันก็พังเช่นกัน ฉันควรทำอย่างไรดี?
ยงพิล ฉันอยากกลับบ้าน
ฉันรู้. อย่าร้องไห้. ใช่?
ให้เรากลับบ้านกันเถอะ
เราหยุดมันทั้งหมดไว้ตรงนี้ดีไหม?
เพียงแค่หยุด
ทำไมคุณต้องทนทุกข์แบบนี้?
ทำไมคุณถึงอยากถูกทรมาน?
อย่าเป็นช่างภาพโง่!
ทำไมคุณถึงทิ้งพ่อแม่และทนทุกข์ทรมานในกรุงโซล?
ซัมดาล รู้ไหม?
ฉันพร้อมเสมอที่จะกลับไปเชจูกับคุณ เข้าใจ?
อย่าเป็นช่างภาพโง่ๆ
ประเด็นคืออะไร? หยุดนะ. แค่ยอมแพ้.
มันไม่ได้โง่
แล้วคุณจะยังเป็นช่างภาพโง่ ๆ อยู่เหรอ?
โอ้ เบนาร์
รอสักครู่.
ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อเป็นช่างภาพที่ยอดเยี่ยม
ช่างภาพโง่ๆ เก่งมาก
ฉันคิดว่าในที่สุดฉันก็จะได้กลับไปเชจูเพราะคุณ
ฉันบอกคุณแล้วว่าจะไม่เกิดขึ้น
เราจะเห็น. ฉันจะไม่กลับไปที่เชจู
ดังนั้นพูดอย่างนั้น
คุณร้องไห้เพราะคิดถึงแม่จริงๆเหรอ?
นั่นไม่ใช่เหตุผล
อย่าโกหก.
คุณร้องไห้เพราะคุณคิดถึงเขา
- ที่ไม่เป็นความจริง. - มาก?
ตกลง. ฉันได้เตรียม
สิ่งพิเศษสำหรับ Sam-dal Crybaby ของเรา
- ใช่? - อะไร?
หน้าธนาคารเชจูซารัง มีโช ยงพิล ความภาคภูมิใจของเชจูอยู่ด้วย
คุณกำลังทำอะไร?
ฉันมาถึงเมืองที่งดงาม
หลังจากที่ฝันถึงมัน
ยงพิล หยุดนะ! กรุณาหยุดร้องเพลง!
สถานที่ที่เย็นและอันตราย
คุณกำลังทำอะไร?
หลังจากที่ฉันหลงทาง ฉันก็นั่งข้างประตูโทรมๆ
และฉันก็เสียน้ำตา
ยิ้มหน่อย.
ดีแล้ว.
เฮ้ โช อึนเฮ!
ทำไมคุณถึงนอนหลับในขณะที่ทำงาน?
ยกโทษให้ฉัน.
แพ็คถ้าคุณต้องการที่จะนอนหลับ ออกไป!
ยกโทษให้ฉัน.
- อึนเฮ! - ใช่แล้ว ที่?
- เราต้องการแสงสว่างที่นี่ - ครับคุณผู้หญิง.
โช อึนเฮ.
โอเค ฉันจะมา
เศร้าใจ!
ฉันควรทำอย่างไรดี?
แบบนี้จะเปียกไม่ได้
ใช่แล้ว นน. ที่.
ทำไมไม่ตอบ?
ยงพิลอยู่ไหน?
โง่.
เขาให้คุณมีฉันเหรอ?
ฉันเป็นรายการจริงๆเหรอ?
ฉันเกลียดเขา.
ทำไมเขาถึงสงบหลังจากสูญเสียทุกอย่างไป?
เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะเครียดง่าย
โชอึนเฮ ไร้สาระมาก!
ทำไมเขาถึงสงบเมื่อเขาไม่มีอะไรเลย?
เศร้าโศก.
ชอน ชุง-กิ
คุณคือใคร?
ชอนชุงกิ ไอ้บ้า!
- คุณคือใคร? ทำไมทำเช่นนี้? - คุณคือใคร?
ฉันคือน้องชายของโช อึนเฮ ไอ้สารเลว
โทรแจ้งตำรวจ.
ฐาน…
คุณจริงๆ...
อย่าพยายามเข้าใกล้เขา
หรือฉันจะฆ่าคุณ
อะไรคือปัญหา?
เสียใจ…
ดังนั้น?
คุณกลับมาและทำลายสถานที่นี้เหรอ?
ทำไม คุณดูจะสอนบทเรียนให้พวกเขาอย่างแน่นอน
คุณควรทำอย่างนั้น
ทำไมคุณไม่ทำอย่างนั้น? นั่นไม่ใช่คุณ
นั่นไม่ใช่ฉัน?
ฉันเป็นยังไงบ้าง?
คว้าพวกเขาแล้วแสดงอารมณ์ฉุนเฉียวเหรอ?
ถ้าคุณทำอย่างนั้น
ฉันคงไม่มาไกลขนาดนี้
ฉันระงับความโกรธอยู่เสมอ
ฉันแสร้งทำเป็นว่าโอเคและมั่นใจ
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันมาไกลขนาดนี้
อย่างไรก็ตาม ฉันก็ตระหนักได้
ฉันเปลี่ยนแปลงตัวเองไปมาก
ฉันก็เลยกลัวที่จะตีอึนจู
ทำไม คุณกลัวว่าคุณจะรังแกเขาจริงๆเหรอ?
ของ.
เผื่อว่าผมทำอะไรไปโดยไม่รู้ตัว
คุณไม่ได้บอกว่าคุณยังคงเป็นคุณแม้ว่าคุณจะเปลี่ยนไปเหรอ?
ถูกตัอง. ลองคิดดูสิ
คุณสามารถเปลี่ยนได้ตามที่คุณต้องการ แต่คุณยังคงเป็น Cho Sam-dal
อย่างไรก็ตามคุณรู้อะไรไหม?
โช ซัมดาล
ไม่ใช่ประเภทที่จะทำร้ายผู้อื่น
ไม่ต้องกังวล.
เชื่อในตัวคุณเอง.
ทำไมหน้าคุณถึงเป็นแบบนั้นล่ะ?
ฉันให้คำแนะนำที่ดีแก่คุณ
ฉันจริงจัง.
ฉันไม่ได้แค่พูดเพื่อทำให้คุณสงบลง
ฉันแค่พูดความจริง
คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันอยู่ที่นี่?
คุณจำไม่ได้เหรอ?
คุณมักจะนั่งโกรธอยู่ตรงนี้ โดยบอกว่าจะไม่กลับไปที่เชจู
จริงป้ะ?
อะไร
นี่เป็นสถานที่แห่งเดียวในกรุงโซลที่ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่บ้านใช่ไหม?
ไม่แน่นอน
สิ่งนี้ทำให้ฉันนึกถึงตัวเอง
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ธนาคารเชจูซารางกลางกรุงโซลดูแปลกตา
แน่นอนว่าชาวโซลคงสงสัยว่าทำไมธนาคารแห่งนี้ถึงมาอยู่ที่นี่
ธนาคารคงจะรู้สึกอึดอัดใจ
ดูสิ ยืนอยู่คนเดียวตรงนี้
ไม่มีใครที่จะพึ่งพาในกรุงโซล
ฉันเสียใจ.
คุณเป็นอย่างนั้นเหรอ?
เมื่อก่อนใช่
บางทีตอนนี้ก็เช่นกัน
ฉันพยายามอย่างเต็มที่เพื่อความอยู่รอด
แต่ยังไม่มีใครพึ่งได้
บรรณาธิการที่ฉันร่วมงานด้วยมา 13 ปี
ไม่สนใจการโทรของฉันหลังจากมีข่าวออกมา
แม้แต่คนดังที่แค่อยากร่วมงานกับฉัน
ปล่อยฉัน.
เราทำงานร่วมกันมานานกว่าทศวรรษ
ไม่มีใครถามว่าจริงหรืออยากสนับสนุนผม
ไม่มีใครตรวจสอบฉัน
ไม่มีใครสนใจที่จะถาม
ฉันไม่ใช่ช่างภาพที่ประสบความสำเร็จอีกต่อไป พวกเขาจึงไม่ต้องการฉัน
ฉันทำงานอย่างไม่เหน็ดเหนื่อยเพื่อมาไกลขนาดนี้
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มันรู้สึกไร้ประโยชน์
มันแปลก ๆ.
ทำไมรู้สึกว่างเปล่า?
สภาพแวดล้อมของเรา?
ก็ยังดูเหมือนเดิม
คุณผิด.
ราวกับว่ามีคนออกจากเกาะไปแล้ว วันนี้ซังโดไม่ผ่านใช่ไหม?
- รถเสีย. - อะไร?
- หลังคาเปิดเมื่อฝนตก - เฮ้.
รถน่าจะโดนน้ำท่วม..
รู้สึกมัน. รถมีเสียงดังมาก ยงพิลล่ะ?
เขาบอกว่าเขาไปโซลเมื่อวานนี้ในช่วงวันหยุด
ดู. ฉันคิดอย่างนั้น เพื่ออะไร?
ยงพิล? ทำไมเขาถึงอยู่ที่นั่น?
- สวัสดี. - เฮ้.
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันได้ยินมาจากห้องทำงานของเขา
แม่ครับ ผมขอรามยอนได้ไหมครับ?
อ้อเข้าใจแล้ว?
รามยอน
ทำไมยองพิลถึงไปแผ่นดินใหญ่?
ใครจะรู้.
ทำไมเขาไปที่นั่น?
จนกระทั่งพบว่า.
แม่ครับ ผมอยากกินรามยอน!
คุณไม่เห็นเหรอ?
ทำความเข้าใจเกี่ยวกับการถ่ายภาพ
ฉันจะบรรลุเป้าหมาย และเป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้คน
รอสักครู่! วิญญาณ!
ฉันทุ่มเทเวลา 20 ปีให้กับการถ่ายภาพ
ตอนนี้มันหายไปแล้วฉันรู้สึกสับสน
ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเมื่อตื่นขึ้นมา
ฉันไม่รู้จะคุยกับคนอื่นยังไง
ฉันจำไม่ได้ว่าฉันทำอะไรลงไป...
ก่อนที่จะมาเป็นช่างภาพ
สวัสดี, ซัมดาล.
เอาล่ะ มองหาเขา เราทำได้.
ไม่ใช่ช่างภาพ โช อึนเฮ
โช ซัมดาล.
อะไร
ลองคิดดูสิ
ความฝันของคุณอาจหายไป แต่คุณยังอยู่ที่นี่
เอาล่ะ มองหาเขา
มาตามหาโช ซัมดัล ตัวจริง ไม่ใช่ช่างภาพ โช อึนเฮ
แม่ครับ ผมหิว!
คุณอยู่ที่ไหนทั้งคืน? ตอนนี้คุณหิวหรือยัง?
- คุณไม่กินเหรอ? - เลขที่.
ไม่มีที่ให้กิน
ซัมดาล คุณจะไปโซลเหรอ?
เหตุใดคุณจึงแตะต้องสิ่งของของฉัน?
ทำไมคุณถึงไปที่นั่น?
วันที่คือเมื่อวาน
อย่าเข้าไปยุ่ง.
ไม่เป็นไร. บางสิ่งบางอย่างจำเป็นต้องได้รับการดูแล
ฉันมีช่วงเวลาที่ดีที่นั่น
ตกลง. แค่กิน.
ต้องการอะไรอีกไหม?
ใส่ข้าว.
คุณบอกว่าอย่าส่งเครื่องเคียงเมื่อคุณอยู่บนแผ่นดินใหญ่
คุณมีความอยากอาหารมากหลังจากมีช่วงเวลาที่ยากลำบากที่นั่นใช่ไหม?
ไม่ใช่แบบนั้น
อย่าปฏิเสธเลย
คุณขู่ว่าจะไม่กินอะไรที่แม่ส่งมา เขาบอกว่าคุณทิ้งมันไป
เศร้าโศก.
ไม่ใช่ว่าไม่อยากกินนะ ฉันไม่สามารถ.
ฉันไม่มีเวลากินข้าว
ฉันโชคดีถ้าฉันสามารถกลับบ้านตอนกลางคืนได้ ไม่ต้องกินข้าวฝีมือแม่เลย
คุณคิดว่าฉันชอบทิ้งอาหารเหม็นอับหรือไม่ เพราะเหตุใด
แม่ไม่รู้..
ฉันต้องการมากขึ้น. ฉันจะกินมันทั้งหมด
ฉันจะกินสิ่งที่ฉันไม่เคยกินมาก่อน
นี่อะไรน่ะ?
อะไร
พ่อ!
ฉันคิดว่าเราตกลงกันแล้วว่าจะไม่แตะต้องสิ่งของของกันและกัน
เศร้าโศก. ฉันจะตรวจสอบสิ่งของของพ่อขณะทำความสะอาดถ้ายังดำเนินต่อไป
อะไร คุณกำลังขู่พ่อเหรอ?
ทำไมคุณถึงเก็บสิ่งนั้นไว้?
พ่อไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน
ชีวิตของเรายุ่งมาก
เลิกยุ่งเรื่องของพ่อซะ และอย่าออกไปจากห้องฉันเลย
พ่อ!
ฉันบอกคุณแล้วว่านี่ไม่ใช่ขยะ
เศร้าโศก.
อย่าทิ้งสิ่งนี้ไป! เกลียว…
ด้ายแดง.
อัพพาส
มีอะไรผิดปกติกับมัน?
โคตรไร้สาระเลยนิวยอร์ค เกาะ.
ยงพิลบอกว่าใช้มันต่อไป
นรกเพียงแค่ใช้มัน
ยงพิลจะเสียใจถ้าเห็นมัน
ทำไม มันล้าสมัยเกินไป ฉันต้องลบสิ่งนี้ออก
เขาอยู่ที่ไหน? ฉันไม่ได้เห็นเขาตั้งแต่เมื่อวาน
ยงพิล?
เขาไปแผ่นดินใหญ่เมื่อวานนี้
หยุดครึ่งวัน.
- อะไร? - ใช่.
ทำไมเขาถึงหยุดครึ่งวันและไปที่นั่น?
ใครจะรู้.
อึนอูได้ยินข่าวจากออฟฟิศ เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
- กะตะ อึนอู? - ใช่.
ฉันคิดว่า Power Rangers รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับกันและกัน
ฉันไม่คิดว่าฉันรู้อะไรเลย
เอ้ย คุณทำให้ฉันประหลาดใจ อะไร
ไม่เป็นไร.
ฉันต้องไปก่อน
จบเรื่องนี้แล้วกลับบ้านทีหลัง
อะไร
- ทำไมคุณถึงไป? - นาง. เกาะ!
มันคืออะไร?
ซัมดาล คุณอยู่ใน...
มันคืออะไร?
เขาไปแผ่นดินใหญ่เมื่อวานนี้ ลาครึ่งวัน.
- คุณกำลังทำอะไร? - อะไร?
ทำไมคุณถึงฆ่าปลาหมึกยักษ์?
แม่ของคุณพาเขามาที่นี่ทั้งเป็น
คุณสามารถฆ่าเขาได้อย่างง่ายดาย
- เลื่อนได้ไหม? - สวัสดี.
รัศมี
พวกคุณนั่งตรงนี้ก็ได้
ยงพิล
เฮ้.
คุณกำลังทำอะไร?
ฉันเพิ่งมาถึง.
พนักงานของคุณอยากกินฉันก็เลยรับช่วงต่อ
เพื่ออะไร?
พวกเขาจะกลับมา
มันเป็นเพียง...
ฉันขอกาแฟสักแก้วได้ไหม?
ฉันอยากจะเอาชนะเขาจริงๆ
"โทรหาตำรวจ"
ตีเขาทำไม?
ขอบคุณพระเจ้าที่คุณไม่ได้
ว่าแต่ กาแฟจากตู้หยอดเหรียญของคุณอร่อยมากนะ
คุณจ้างพนักงานมาทำงานเกี่ยวกับเครื่องจักรด้วยหรือไม่?
คุณหมายความว่าอย่างไร?
ว่าแต่ เมื่อวานซัมดาลอยู่ที่ไหน?
มีสถานที่แห่งหนึ่งที่เขาไปอยู่เสมอ
คุณยังรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา
นั่นแม่เหรอ?
ทำอะไรอยู่ครับแม่?
ทำไมคุณถึงมีสิ่งนั้น?
ฉันถามได้ไหม
อะไร
เมื่อวาน…
คุณรู้ได้อย่างไรว่าซัมดาลไม่ได้นำร่มมาด้วย?
อากาศแบบนี้ทำไมไม่พกร่มมาล่ะ? รับมัน.
ตกลง.
คุณยังไม่ลืมมันใช่ไหม?
พาส ไรด์ โซล
ซัมดาล
คุณยังรักยงพิลอยู่ไหม?
ยินดีต้อนรับสู่ซัมดาล-รี
เชจูร้องเพลง เกาหลี
ยงพิล
ความฝันของคุณต้องใหญ่โตเป็นผู้ชาย ไม่ใช่แค่แม่น้ำสายเล็กๆ
เอาล่ะ ซังเต้
แล้วถ้าเป็นแม่น้ำสายเล็กๆล่ะ? ยงพิล ฉันก็เหมือนกับคุณ
ฉันชอบเชจู
ใช่แล้ว ไม่เป็นไร
คุณยังไม่ต้องฝัน เพียงแค่ใช้มันช้าๆ
แม่คะ ฉันชอบแม่น้ำสายเล็กๆ ไม่ได้หมายความว่าคุณไม่มีความฝัน
จริงป้ะ?
แล้วความฝันของคุณคืออะไร?
คุณแม่และซัมดาล
อะไร
เราคือความฝันของคุณ?
ใช่แล้ว ความฝันไม่จำเป็นต้องเป็นงานเสมอไป
คุณสองคนคือความฝันของฉัน
เมื่อความฝันของคุณเป็นจริง ความฝันของฉันก็จะเป็นจริงเช่นกัน
บางทีความฝันก็ไม่จำเป็นต้องเป็นจริง
แต่ได้รับการปกป้อง
อาจจะ,
ความฝันของฉัน...
ยังมีความหวังที่จะสวยงาม
เฮ้ ไฟยังอยู่หรือเปล่า?
ฉันอยากตามหาซัมดาล ไม่ใช่อึนเฮ
โอเล่ไลน์? เขาจะไปที่นั่นเหรอ?
- อย่าให้ฉันเห็น. - ที่รัก!
คุณเป็นอย่างไร?
ขออนุญาต! คุณมีเงิน 500 วอนไหม?
แล้วฉันชอบมันไม่เป็นไรเหรอ? ฉันชอบมันมาโดยตลอด
ซัมดาลกลับมาแล้วเหรอ?
ที่จะอาศัยอยู่ในเชจู?
อย่าบอกแม่ว่าเราไปโซลด้วยกัน
ซัมดัลและยงพิลกลับมาอยู่ด้วยกันแล้ว
อะไร
คุณกำลังทำอะไร?
แปลคำบรรยายโดย Farabella Fridanti