ละครเรื่องนี้เป็นเพียงนิยายและไม่เกี่ยวข้องกับสถานที่
บุคคล องค์กร สถานที่ และกิจกรรมต่างๆ
นักแสดงเด็กและสัตว์ทุกคนได้รับการบันทึกในสภาพที่ปลอดภัย
ติดต่อฉันหากคุณผิดหวังหลังจากอ่านข้อความนี้
ฉันรู้สึกแบบเดียวกับที่. เรื่องแบบนี้ไม่เจ็บหรอก
อย่าเจ็บอีกเลย
ดูแลตัวเองด้วย
ฉันอยากทำบางอย่างเพื่อคุณ
จนถึงตอนนี้ฉันได้รับมันจากคุณเท่านั้น
ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น
กับกิจกรรมในฤดูร้อน
ตอนที่ 1
ออกจาก!
ฤดูร้อนปีนั้น ฉันเป็นคนเกาหลีคนแรกที่ได้รับรางวัล Rosaline Literary Award
ขอบคุณ.
ฉันเข้าร่วมกิจกรรมมากมาย
แต่ไม่เคยเห็นมีผู้ออกมาใช้จำนวนมากขนาดนี้มาก่อน
ในงานแจกลายเซ็นต์หนังสือของนักเขียนที่ไม่ใช่คนดัง
ยินดีต้อนรับ อึน ซูฮยอน ผู้แต่งLove at Time
และชาวเกาหลีคนแรกที่ได้รับรางวัล Rosaline Literary Award ที่ได้รับเสียงปรบมือ
- มีความสุข. - หลังจากการแท้งสี่ครั้ง
ฉันกอดทารกมหัศจรรย์ของฉัน
ฉันคิดว่า...
ฉันจะไม่คาดหวัง
มีความสุขมากกว่านี้
- ใช่มันดี. - ขอบคุณ.
ฉันจะไม่โลภทรัพย์สมบัติใด ๆ
ฉันเป็นแฟนตัวยงของคุณ
- ความสำเร็จและน้ำตาแห่งความสุข - หนึ่ง สอง สาม รอยยิ้ม!
มันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น
ความสัมพันธ์ที่ยั่งยืน
- ใครจะอยู่กับฉันตลอดไป... - แม่!
คือครอบครัวของฉัน
ขอแสดงความยินดีกับรางวัล นักเขียนอึนซูฮยอน!
- ขอแสดงความยินดีแม่! - ขอบคุณมากที่รัก!
แม่รีบหน่อย!
- ดี! - นี้.
ทุกอย่างสุกแล้ว เขาอยู่ที่นี่!
- เอาล่ะ. บอกว่าถั่ว. - ถั่ว!
หนึ่งสองสาม!
นี่คือสงคราม!
- นี่คือสงคราม! - รู้สึกมัน!
- ฉันยอมแพ้! - เราทำได้!
- เราชนะ! - ช่วยฉันด้วย!
หลับตา.
เปิดตาของคุณตอนนี้
มีความสุข
สวยอะไรอย่างนี้.
- คุณชอบมันไหม? - มาก.
พยายาม.
- ยังไง? - คุณดูสวย
กอนอูหลับแล้วเหรอ?
มันข้ามความคิดของฉัน
วันนั้นสมบูรณ์แบบมาก
เพื่อไม่ให้มีความคิดชั่วร้ายเข้ามาในใจเลย
- คุณจะไปคนเดียวเหรอ? - ใช่คุณสามารถกลับบ้านได้
ทำไม ทำไมฉันไม่สามารถมาได้?
กลับบ้านและพักผ่อน หรือไปเดท..
อะไร ฉันไม่มีแม้แต่วันที่
นอกจากนี้ฉันอยากจะทำงานมากกว่า
ฉันจะมากับคุณ
คุณยังมีปัญหากับตารางเวลาอีกด้วย
อย่างไรก็ตาม!
ฟังฉันนะ คุณผู้จัดการ
ในกรณีนั้น...
หลังจากมาถึงแล้ว เจ้าหน้าที่ของ Hotel Bilton จะรอพบท่านเวลา 15.00 น. พักผ่อนก่อน
โดยจะมีการบริจาคหนังสือเพื่อผู้ป่วยโรคที่รักษาไม่หาย เวลา 17.00 น. เลขที่
โทรหาฉันทันทีที่คุณมาถึง
เข้าใจมั้ยซูฮยอน?
นี่เรียกว่าพักผ่อนเหรอ?
อย่ารับโทรศัพท์หรือโทรหาฉันหลังจากที่ฉันไปแล้ว
คุณดื้อมาก! ฉันไม่เคยชนะคุณเลย
แล้วแต่คุณ. เอาล่ะ ศาสตราจารย์อึน ซูฮยอน
แล้วแต่คุณ. อย่าลืมเอาของที่อยู่ในท้ายรถไปด้วย
- นั่นอะไร? - คุณบอกว่าคุณกำลังจะไปงานแต่งงาน
ใช้มัน.
ฉันสามารถใช้อะไรก็ได้ ทำไมคุณถึงเสียเงินของคุณ?
เงินที่ใช้ไปกับคุณไม่สูญเปล่า
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณดูสวย แต่อย่าเอาชนะเจ้าสาว
อะไร ทำไม
ฉันจะเจอคนแบบคุณได้อย่างไร?
- ฉันโชคดีมาก! - ใช่ถูกต้อง.
ฉันขอตัวก่อน!
จนพบ!
ระวังบนท้องถนน!
ล่าสุดมีคดียาเสพติด...
ทำไมคนดูถึงขนาดนี้?
เขาเป็นสามีของอึนซูฮยอน!
HMC เป็นสถานีวิทยุกระจายเสียงหรือไม่ ไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน
- ใครกำลังดูสิ่งนี้อยู่? - สุนัขของฉัน.
อุ๊ย
- ผู้ชายคนนี้ถูกไล่ออกจาก ABS... - ฉันเห็นเขาอยู่ที่นั่น
คังซูโฮ หยุดอยู่ตรงนั้น!
ฉันใช้เวลาหนึ่งปีกว่าจะได้ปัญหานี้เข้าห้องข่าว!
- คุณก็รู้. - ฉันรู้.
จู่ๆ คุณก็ขอให้ฉันรายงานการแข่งขันระดับนานาชาติเหรอ? ทำไม
นี่เรียกว่ากดขี่!
อยากให้ฉันอยู่เงียบๆ ไม่ยั่วยุ คิมจุน ใช่ไหม?
นี่เป็นเพื่อประโยชน์ของคุณ
คุณคิดว่าเขาเพิ่งจะเป็นนายกเทศมนตรีเหรอ? เขากำลังลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี
เขาจะไม่ยอมให้ใครมาขวางทางเขา
นั่นเป็นเหตุผลที่เราต้องเปิดเผยมัน!
จริงเหรอ?
เฮ้. ทำไมพวกคุณถึงเงียบ? คุณเรียกตัวเองว่านักข่าวหรือเปล่า?
พวกคุณทุกคนต้องการโค่นคิมจุนลงมา ฉันคิดว่าคุณกลัวเขา
การเสียเงินอันมีค่าของผู้เสียภาษีในการพัฒนาบูยองดง
เพียงเพื่อเติมเต็มกระเป๋าของเขา
ของแบบนี้... ไม่ใช่หน้าที่ของเราที่จะเปิดเผยการกระทำสกปรกแบบนี้เหรอ?
มันเพียงพอแล้ว. คุณอาจสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างเพราะเหตุนี้
เราจะปฏิเสธการแทรกแซงหรือความกดดันใดๆ
ภายในหรือภายนอกจากบุคคลหรือกลุ่ม
รวมถึงอำนาจและอิทธิพลทางการเงินที่คุกคามเสรีภาพของสื่อ
คุณบอกว่านักข่าวควรเป็นหูของประชาชน
คุณเคยตะโกนและดำเนินชีวิตตามจรรยาบรรณนักข่าว
- คุณไม่คู่ควรอีกต่อไป - อะไร?
คุณพอใจไหม?
ฉันจะไม่ทำให้คุณเป็นภาระ
ฉันหยุด.
เฮ้ คัง ซูโฮ!
งานแจกลายเซ็นแฟนคลับของศาสตราจารย์อึนซูฮยอน
- พ่อ! - ใช่?
ลูกของพ่อ!
นั่นแม่! นั่นคือแม่ของฉัน!
คุณแม่ของคุณเท่และสวยมากใช่ไหม?
ใช่ ฉันก็อยากเจอพ่อเหมือนกัน
พ่อ?
วิดีโอของพ่อน่าเบื่อ
ฉันอยากเจอพ่อเหมือนกัน!
เอาล่ะ. รอสักครู่.
อยากเห็นอันนี้ไหม?
นั่นพ่อ!
นั่นคือพ่อของฉัน!
พ่อเจ๋งมาก
- คุณชอบพ่อมากขนาดนั้นเลยเหรอ? - ใช่แล้ว พ่อที่ดีที่สุด!
กอนอูคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพ่อ ที่สุด!
รอ.
มันคืออะไร?
มานี่สิ.
สามีของฉัน
- เฮ้ที่รัก - ที่รัก.
คุณยังไม่อยู่บนเครื่องบินใช่ไหม?
ยัง. ทำไม
ฉันหายาแก้ไข้ของกอนอูไม่เจอ
- เขามีไข้หรือเปล่า? - หัวของเขารู้สึกอบอุ่น
เลยวัดอุณหภูมิเขาแล้วพบว่ามีไข้เล็กน้อย
แต่อุณหภูมิร่างกายของเขายังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
จำได้ไหมตอนเราจากไปเพราะเป็นไข้อ่อนๆ
แล้วสุดท้ายเราก็พาเขาไปห้องฉุกเฉินเหรอ?
ของ...
เปิดลิ้นชักด้านล่างในห้องครัว
-มียาอยู่.. - รอ.
ใช่ ฉันพบมันแล้ว
วันนี้วันอาทิตย์,
-โรงพยาบาลจึงปิดทำการ - ฉันจะให้ยาเขาก่อน
เขาจะสบายดี ไม่ต้องกังวล.
ใช่ ติดต่อฉันหลังจากมาถึง ดี.
กอนอูเป็นไข้เป็นยังไงบ้าง?
ซูฮยอน
- ยินดีต้อนรับ. - นี่คือคำสั่งซื้อของคุณ
รอสักครู่!
- นี่คือคำสั่งของคุณ - ฉันสามารถเพิ่มเครื่องเคียงเพิ่มเติมได้หรือไม่?
แน่นอน.
- กรุณาวางบิลด้วย - ดี.
- เพิ่มกับข้าวสำหรับโต๊ะเซเว่น - ดี.
- ซูฮยอน? - อย่ารับโทรศัพท์มือถือของคุณ
แต่อุณหภูมิร่างกายของเขายังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ฉันขอโทษผู้อำนวยการ
ผู้กำกับจัดการทุกอย่างแล้ว แต่ฉันเป็นห่วงลูกชายมาก
ใช่แล้ว
กรุณาไปที่ซอกวอนดง
ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?
ท้ายที่สุดเราก็มีเขา
เขาช่วยได้มาก
ดีแล้ว.
เรากำลังก้าวหน้าต้องขอบคุณคุณสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
มันคืออะไร?
ฉันกำลังยุ่ง. ไว้คุยกันทีหลังถ้าไม่เร่งด่วน...
ตกลง.
ฉันไปตอนนี้.
เขาอยู่ที่นั่น
รักษาสมดุลของคุณ ช้าลงหน่อย.
ช้า.
สวัสดี! - เฮ้ ฮีแจ
ฮีแจอยากลองหมุนดูมั้ย?
เขาอยู่ที่นั่น
สุขใจ เรามาจับมันกันเถอะ
กันอู!
แม่!
ฉันได้ยินมาว่าคุณเป็นไข้ แม่เป็นห่วงแม่จึงรีบกลับบ้าน
ใช่แล้ว ตอนนี้พ่อก็ลูบหัวฉันแบบนี้
แต่มันไม่เจ็บแล้ว
ฉันกินยาทันที
ขอตรวจสอบดูก่อน.
คุณพูดถูก
คุณไม่ชอบกินยาด้วยซ้ำ!
ใช่ แต่ถ้าฉันป่วย
เราไม่สามารถจัดงานเลี้ยงวันเกิดหรือปิกนิกของแม่ได้
- นั่นเป็นเหตุผลที่คุณดื่มมันเหรอ? - ใช่!
เราจะไปปิกนิกวันมะรืนนี้ได้ไหม?
- แน่นอน. - มีความสุขมาก!
แม่คะ ถ่ายรูปนี้หน่อย
- เธออยากทำอะไรล่ะ? - ฉันจะร้องเพลง
สำหรับของขวัญวันเกิดของแม่
นี้.
- อะไร? - แม่ยังไม่เห็นเลย
- แม้ว่าแม่จะหลับตาลง? - ไม่มีทาง!
เข้าไปข้างใน.
ไม่สามารถ!
ตกลง.
คุณน่ารักมาก.
อย่าอยู่ข้างนอกนานเกินไป เข้าใจ?
คุณอยู่ที่ไหน
ฉันอยู่ในครัว
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
คุณไม่ขึ้นเครื่องบินเหรอ?
เลขที่ ฉันเป็นห่วงเรื่องไข้ของกอนอู
มันเป็นเพียงชั่วขณะหนึ่ง เขาดีขึ้นหลังจากกินยา
ฉันไม่ควรโทรหาคุณ
ใช่ มันควรจะเป็น
คุณควรรับโทรศัพท์มือถือของคุณ
คุณโทรมาเหรอ? ไม่มีการโทร
รอ.
ฉันยุ่งมากเพราะกอนอู
เศร้าโศก. แล้วคุณล่ะ ไม่ไปได้ไหม?
- คุณบอกว่ามันสำคัญ - ลูกชายของฉันป่วย ดังนั้นพวกเขาจึงเข้าใจ
ฉันรู้สึกขอบคุณ
คุณดีใจไหมที่ฉันถึงบ้าน
ฉันจะซื่อสัตย์ได้ไหม?
ราวกับว่าฉันได้รับของขวัญที่ไม่คาดคิด
คุณเคยเห็นของขวัญที่สวยงามเช่นนี้หรือไม่?
ทุกๆวันที่ฉันลืมตาขึ้นมา
เศร้าโศก.
ซูโฮล่ะ?
- นั่นอะไร? - มันไม่มีอะไร.
นั่นอะไร?
- มันไม่มีอะไร. - ให้ฉันดู.
ไม่เป็นไร.
PANAX - การยั่วยวน
ตั้งแต่เมื่อไหร่?
ในเวลานั้น. ตั้งแต่ฉันเลิก ABS
ไม่ต้องกังวล. จริงหรือ. ฉันดีขึ้นมาก
ขออนุญาต. คุณดื่มมันมานานแล้ว
ฉันจะไม่รู้ได้อย่างไร?
- ฉันรู้สึกละอายใจมาก - คุณกำลังพูดถึงอะไร?
ฉันเป็นคนที่เขินอายมากกว่า
ฉันแค่อยากจะแสดงให้คุณเห็นด้านที่ดีที่สุดของฉัน
แต่สิ่งต่างๆ ไม่เป็นไปตามความปรารถนาของฉัน
ฉันรู้สึกน่าสงสารมาก
- ซูโฮ - ย่า?
มันไม่สำคัญ
คุณพูดถูก
ฉันเคารพการตัดสินใจของคุณในขณะนั้น
คุณซื่อสัตย์มากกว่านักข่าวคนอื่นๆ
ขอบคุณ.
ทำไมสุนัขถึงเห่า?
กอนอู?
เข้าไปข้างในกันเถอะ.
กอนอูเหรอ?
กอนอู?
ที่รัก มีอะไรผิดปกติ?
ที่รัก?
ที่รัก!
ที่รัก?
- กันอู! - ที่รัก?
- กอนอู? - อะไร?
กอนอูอยู่ไหน?
เขาไม่อยู่ที่นี่.
อะไร
ฉันแน่ใจว่าเขาอยู่ที่นี่ที่ไหนสักแห่ง รอที่นี่. ให้ฉันตามหาเขา
กันอู!
- กอนอู? - กันอู!
กันอู!
ขออนุญาต. ยกโทษให้ฉัน.
กันอู!
มีอะไรที่ฉันสามารถช่วยคุณได้?
แค่นั้นแหละ.
ฉันกำลังมองหาลูกชายของฉัน
เขาสวมกางเกงขาสั้นสีเหลือง เขาอายุหกขวบ
- คุณเห็นมันไหม? - เลขที่.
กอนอู?
กันอู...
กันอู!
กอนอู?
กันอู!
- กอนอู? - กันอู!
ที่รัก!
ฉันไม่พบมัน ฉันอยู่บนถนนสายหลัก เขาไม่อยู่ที่นั่น
ฉันจะไปที่นั่น.
กันอู!
กันอู.
กันอู!
กันอู...
กอนอู?
แห้ง.
คุณหาเจอไหม?
ทำไมตำรวจยังไม่โทรมา?
เฮ้ ขอโทษนะ?
ลูกชายของฉันมักจะมาที่นี่เพื่อซื้อขนม
วันนี้คุณบังเอิญเจอเขาหรือเปล่า?
- ไม่ใช่วันนี้. - เขาเพิ่ง...
เขายังไม่เข้าโรงเรียนประถมด้วยซ้ำ
เขาสูงขนาดนี้
วันนี้ฉันไม่เห็นเขา
กันอู!
เด็กยากจน.
เศร้าโศก.
เด็กยากจน.
แม่ของเขาอยู่ที่ไหน?
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
เศร้าโศก.
- เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส. - กรุณาถอยกลับ.
- กรุณาถอยกลับ. - เศร้าโศก.
เศร้าโศก. เด็กยากจน.
เศร้าโศก.
- นี่แย่มาก เศร้าโศก. - ดูเลือดทั้งหมดนั้นสิ
เลขที่!
ในการดำเนินงาน
ห้องศัลยกรรม
กันอู.
แม่อยู่ที่นี่
แม่จะไม่ไปไหน แม่จะอยู่ที่นี่
กันอู.
แม่จะอยู่ที่นี่
PURENEBOM. ร้านอาหาร
คุณทำให้ฉันตกใจ!
คุณทำให้ฉันประหลาดใจ!
ทำไมทำอาหารเยอะจัง?
เป็นวันเกิดของซูฮยอน
ฉันห่อมันด้วยคุณเอาไปทีหลัง
ฉันบอกคุณว่าอย่าทำอาหารมากเกินไป ข้อมือของคุณเจ็บ
ทำไมจะไม่ล่ะ?
นี่สำหรับลูก ๆ ของฉัน
ไม่คิดว่าเราจะเสียใจทีหลังใช่ไหม?
อะไร
หลังจากที่คุณจากไปแล้ว
เห็นอาหารเยอะขนาดนี้คงร้องไห้
ทำไมคุณถึงร้องไห้?
ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป
นั่นคือสิ่งที่ฉันจะทำ
ตกลง!
- พาไปที่นั่น? - ใช่.
- ระวัง. ยังร้อนอยู่ - ฉันได้รับสาย
โทรศัพท์มือถือของฉัน.
ซูฮยอน!
ฉันอยู่ที่ร้านอาหารแม่
คุณมาถึงอย่างปลอดภัยแล้ว...
ซูฮยอน?
บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นได้อย่างไร?
นั่งลง. คุณอาจเป็นลมในภายหลัง
มันเป็นความผิดของฉันทั้งหมด.
ถ้าเพียงแต่ฉันปิดประตูเมื่อฉันเข้าไป
กันอู...
ถ้าเพียงแต่ฉันไม่ทิ้งเขาไว้ตามลำพัง
มีคนอื่นผิดที่นี่ ทำไมคุณถึงโทษตัวเอง?
คุณไม่ได้ทำอะไรผิด
เข้าใจ?
ซูฮยอน.
แล้วเรื่องนี้ล่ะ?
ทำไมคุณทุกคนถึงร้องไห้?
แม่
แม่อย่าร้องไห้นะ
มาเร็ว.
- แม่. - เศร้าโศก.
กอนอูจะปลอดภัย
อย่าร้องไห้.
- คุณคือคัง กอนอูใช่ไหม? - ครับคุณหมอ?
เป็นยังไงบ้าง?
ลูกชายของคุณอาการสาหัส
คุณต้องเตรียมตัวสำหรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด
แม่!
เสียใจ...
คุณหมอ ได้โปรด! ช่วยลูกชายของเรา
- โปรดช่วยเขาด้วย โปรด. - ถ้าพาไปโรงพยาบาลเร็ว...
ฉันเสียใจมาก
แล้วเรื่องนี้ล่ะ?
- กอนอู... - เป็นยังไงบ้าง?
หน่วยดูแลผู้ป่วยหนัก
ห้องรอ
ซูฮยอน.
ทำไมคุณถึงนั่งอยู่ตรงนี้แบบนี้?
แม่
หมอ...
บอกฉัน...
เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุด
แต่ต้องเตรียมอะไรบ้าง?
แม่
ฉันจะทำอย่างไร?
ฉันจะปล่อยลูกของฉันได้อย่างไร?
เลขที่ นี่เป็นสิ่งที่ผิด
ฉันไม่สามารถแยกทางกับเขาแบบนี้ได้
ฉันจะหาโรงพยาบาลอื่น
ใครสามารถช่วยกอนอูได้
อย่าเป็นแบบนี้เลย
การกระทำแบบนี้มีแต่จะทำให้เรื่องยากๆ สำหรับกอนอูเท่านั้น
ใหญ่...
กล่าวคำอำลากับกอนอู
ทำไมแม่ถึงเป็นแบบนี้?
แม่?
กันอูของเรา...
นอนไม่หลับตอนกลางคืนโดยไม่มีฉัน เขาไม่กล้าเข้าห้องน้ำด้วยซ้ำ
ฉันจะถอดมันออกได้อย่างไร?
- ยังไง? เขาจะไปไหน? - นั่นคือความโลภของคุณ
คุณเห็นมันไหม?
ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเข็ม
เด็กน้อยไม่สามารถพูดหรือลืมตาได้
เขาเจ็บปวดแต่ก็ต้องทน...
เพื่อที่คุณจะได้บอกลาได้
อย่าทำให้เขาต้องทนทุกข์อีกต่อไป
มันเพียงพอแล้ว.
กล่าวลา.
แม่
คุณน่ารักมาก.
กอนอู คุณเก่งที่สุด!
คุณยืนขึ้น!
คุณยืนอยู่คนเดียว!
คุณยิ่งใหญ่ที่สุด!
ทำได้ดีมากลูกชาย!
- แม่! - ใช่?
ขอโทษ.
หนึ่งสอง.
แม่บอกว่าจะดึงมันหลังจากนับสาม
ขออนุญาต. มันเจ็บไหม?
สุขสันต์วันเกิด!
สุขสันต์วันเกิดนะ กอนอูที่รัก!
สุขสันต์วันเกิด!
พยาบาล?
มันเสร็จแล้ว
กอนอู?
กลับบ้าน.
ให้เรากำจัดเข็มที่เจ็บปวดเหล่านี้ออกไป
ให้เรากลับบ้านกันเถอะ
เราควรไปปิกนิกกัน
ที่นี่หนาวเกินไป
ที่รัก
คุณจะเป็นหวัดได้ง่าย
กอนอู?
กันอู!
นี้คือความสนุก.
คุณแม่ชอบที่คุณมีกลิ่นหอมเหมือนแป้งหวาน
ฉันก็ชอบกลิ่นแม่เหมือนกัน
จริงหรือ แม่มีกลิ่นอะไร?
แม่หอมก็สวยนะ
และเหมือนดวงดาว
คุณชอบดาราจริงๆ นะ กอนอู?
ใช่ ฉันอยากเป็นดาราเมื่อโตขึ้น
- ทำไม? - ฉันจึงเปล่งประกายได้
แม่ไม่ชอบมัน
ทำไมจะไม่ล่ะ?
คงจะเศร้ามากถ้าแม่อยู่ที่นี่และคุณอยู่ไกล
ไม่ต้องกังวล. ฉันจะพาแม่ไปที่นั่น
จริงป้ะ? แล้วแม่จะบินไปบนฟ้ากับคุณไหม?
ใช่! ฉันจะจับมือแม่
- แบบนี้? - แบบนี้.
แม่ปล่อยไม่ได้แล้ว ไม่เคย!
โอเค แม่จะไม่ปล่อยมันไป
จะไม่
คัง กอนอูผู้ล่วงลับกำลังพักผ่อนอยู่ที่นี่
กอนอู เด็กน่าสงสาร
กันอู!
กันอู.
ที่รัก.
ที่รัก เรามาแยกทางกับกอนอูกันเถอะ ใช่?
กันอู! แล้วเรื่องนี้ล่ะ?
กอนอู เด็กน่าสงสาร
- กันอู! - เด็กยากจน.
กันอู
ที่รัก...
ลูกชายของฉัน...
อึน ซูฮยอน ผู้รับรางวัล Rosaline Literary Award สูญเสียลูกชายของเธอไป
- ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์... - เด็ก
ที่เสียชีวิตในเขตโรงเรียนกลายเป็น
- ลูกชายของศาสตราจารย์อึน ซูฮยอน - ผู้กระทำผิด
นำเหยื่อขึ้นรถแล้วหนีไปกับเธอแล้วทิ้งเธอไป
- พลาดชั่วโมงทอง - ฉันขอโทษ.
ซึ่งทำให้พระองค์ถึงแก่ความตาย.
ใช้บทลงโทษที่รุนแรงยิ่งขึ้นสำหรับอุบัติเหตุเด็ก
นำมาใช้!
กอนอูไม่สามารถพบเห็นได้ในโลกนี้
- นำมาใช้! -แต่สื่อ.
เต็มไปด้วยกอนอู
- นำมาใช้! - นำมาใช้!
ใช้บทลงโทษที่รุนแรงยิ่งขึ้นสำหรับอุบัติเหตุเด็ก
แต่มีเหตุผลหนึ่งที่ทำให้อยู่รอดได้...
ใช้บทลงโทษที่รุนแรงยิ่งขึ้นสำหรับอุบัติเหตุเด็ก
- นำมาใช้! - และอดทนต่อสิ่งนี้
- ฆาตกรต้องกลับใจ! - กลับใจ!
ฆาตกรต้องกลับใจ!
อัยการขอถามพยานหน่อย
อาการของผู้ป่วยเมื่อถูกย้ายเป็นอย่างไร?
CT แสดงอาการตกเลือดในสมองและผ่านไประยะหนึ่งแล้ว
สมองของเธอบวมมากและเธอจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดฉุกเฉิน
หากผู้ป่วยถูกนำส่งโรงพยาบาลทันทีหลังเกิดอุบัติเหตุ
ผลลัพธ์จะแตกต่างออกไปไหม?
อาการตกเลือดในสมองเป็นสิ่งสำคัญและต้องได้รับการดูแลทันที
หากเขามาถึงโดยไม่ชักช้า
เขาจะมีโอกาสรอดได้ดี
หากจำเลยไม่ได้ลักพาตัวและทิ้งเธอไปภายหลังถูกชนแล้วหนี
- เด็กอาจจะรอดได้ - วัตถุ.
จำเลยนำเด็กขึ้นรถ
เพื่อพาเขาไปโรงพยาบาลโดยเร็วที่สุด
แต่เด็กก็หยุดหายใจ
และจำเลยกระทำผิดเพราะกลัวมาก
โปรดพิจารณาว่าจำเลย
ยอมจำนนหลังจากตระหนักถึงความผิดพลาดของเขา
มีเกียรติ.
เพื่อยืนยันข้อเท็จจริงตั้งแต่วันที่เกิดอุบัติเหตุ
อยากจะถามแม่ของเหยื่อว่า
อึน ซูฮยอน มาเป็นสักขีพยานในวันนี้
นางสาวอึนซูฮยอน ยอมรับไหม?
ของ.
ฉันสาบาน,
ประกาศและยืนยันด้วยความจริงใจและจริงจัง
ที่ข้าพเจ้าจะพูดตามตรงว่า
ความจริงและไม่มีอะไรนอกจากความจริง
วันนั้นเหยื่อมีไข้จริงไหม?
- ใช่. - แต่คุณยังคงเดินทางไปทำธุรกิจ
เขาสบายดีก่อนที่ฉันจะจากไป
นั่นเป็นวิธีที่ดูเหมือน ในวันที่ผู้เสียหายประสบอุบัติเหตุ
คุณอยู่ที่ไหน?
ฉันอยู่บ้าน.
- แล้วเหยื่อล่ะ? - เขาอยู่ในสวนสาธารณะ.
ทิ้งเด็กที่เป็นไข้ไว้ข้างนอกคนเดียวเหรอ?
เขาอยากทำอะไรคนเดียวฉันก็เลยรอเขา
- นั่นไม่ใช่การเพิกเฉย - ดังนั้น...
- ปกติเขาออกจากบ้านยังไง? - ฉันเปิดประตูให้เขา
คุณเป็นคนสุดท้ายที่ออกจากวันนั้นหรือไม่?
- ใช่. - เมื่อคุณเข้าสู่ระบบ
คุณแน่ใจหรือว่าคุณปิดประตูแล้ว?
กรุณาไปที่ซอกวอนดง
สวัสดี! - เฮ้ ฮีแจ
กรุณาตอบ.
ฉัน...
ไม่จำ.
คุณไม่รู้ว่าลูกชายของคุณออกจากสวนสาธารณะแล้ว
คุณเป็นแม่ แต่คุณเข้าไปในบ้านและทิ้งลูกป่วยไว้ข้างนอก
ความจริงที่ว่าคนเป็นแม่
มันเป็นความเข้าใจผิดว่าลูกของเธอจะไม่ทำอะไรหุนหันพลันแล่น
จึงเป็นจุดเริ่มต้นของอุบัติเหตุครั้งนี้
- เสียใจอย่างสุดซึ้ง. - วัตถุ!
คำถามของทนายฝ่ายจำเลยไม่เกี่ยวข้องกับคดีนี้
เขาบังคับให้แม่ของเหยื่อตอบ
ได้รับการยอมรับ
ทนายทั้งหลาย จงหลีกเลี่ยงการกล่าวถ้อยคำที่ยั่วโทสะ
สืบพยานต่อไป
แค่นั้น.
อัยการโปรดสอบปากคำ.
ฉันเป็นคนบาป
ฉันไม่สามารถปกป้องลูกของฉันได้
- ฉันต้องการจดทะเบียนเกิด - ดี.
- กรุณากรอกที่นั่น. - ฉันรู้สึกเสียใจมากยิ่งขึ้น
พระราชบัญญัติความตาย
ที่
สิ่งเดียวกัน
เขาก็รู้สึกเช่นกัน
เมื่อลืมตาขึ้น ฉันก็กลับมาอยู่ในนรกอีกครั้ง
ฉันอธิษฐานทุกวัน
ฉันภาวนาให้เวลาพาฉันไปสู่ความตาย
เตาของคุณยาย
ขอโทษด้วยร้านของเราปิดแล้ว
การพิจารณาคดีครั้งสุดท้าย
ผมจะยื่นคำวินิจฉัยคดีปี 2558-1426
เนื่องจากขาดหลักฐานการกล่าวหาว่าฝ่าฝืน
กฎหมายจราจรทางบกและกฎหมายว่าด้วยคดีพิเศษ
การระงับอุบัติเหตุจราจรจำเลยจึงตัดสินว่าไม่มีความผิด
- ไม่สำนึก? - คุณกำลังพูดถึงอะไร?
เงียบสงบ!
รวมพยานหลักฐานต่าง ๆ รวมทั้งคำให้การของพยาน
จำเลยเข้ารับการรักษาในความผิดที่เกี่ยวข้องกับการชนแล้วหนี
และกฎหมายว่าด้วยการลงโทษอย่างรุนแรงสำหรับอาชญากรรมบางประเภท
ในส่วนของการลงโทษนั้นไม่อาจมองข้ามได้
รำลึกถึงเหยื่อที่เสียชีวิตในคดีนี้
อย่างไรก็ตามจำเลยรับสารภาพและแสดงความเสียใจ
จำเลยตกใจกับความรุนแรงของสถานการณ์
และความจริงที่ว่านี่เป็นอาชญากรรมโดยไม่ตั้งใจ
ถือว่าทุกอย่างแล้ว ดังนั้น,
จำเลยจะถูกตัดสินจำคุกสองปีหกเดือน
อย่างไรก็ตาม,
ประโยคดังกล่าวจะถูกระงับเป็นเวลาสี่ปีนับจากการพิจารณาคดีครั้งสุดท้าย
เป็นไปไม่ได้.
นั่นสมเหตุสมผลไหม?
คุณฆ่าเด็กวัยหกขวบ!
ไม่สำนึก? พิพากษาเลื่อนออกไป? นั่นสมเหตุสมผลไหม?
คุณเรียกสิ่งนั้นว่าคำตัดสินเหรอ?
ลูกชายของฉันตายเพราะคุณ...
เอาลูกชายของฉันคืนมานะไอ้สารเลว!
- เงียบสงบ! - เอาลูกชายของฉันคืนมานะ ไอ้สารเลว!
ปล่อยฉันไป!
ฉันขอโทษจริงๆ!
ฉันจะกลับใจไปจนวันตาย
ฉันขอโทษจริงๆ!
- ฉันจะกลับใจ! - หุบปากไปเลยไอ้สารเลว!
- ฉันขอโทษจริงๆ! - เพียงพอ. เงียบสงบ!
ยกโทษให้ฉัน!
ปล่อยฉันไป!
ไปกันเถอะ!
ฮันซังโซล, มาโฮ-กู, ยอนนา-ดง 34-9
ใช่แล้ว ฉันเอง คุณส.ส.
อย่างที่คุณพูดประโยคของฉันถูกระงับ
ขอบคุณ.
ไม่ต้องขอบคุณ.
เราไปทะเลด้วยกัน
กัปตันจะต้องดูแลลูกเรือของเขา
ไม่มีปัญหา. ลืมมันซะ
ดี.
ในขณะนี้
ความสงสัยหลั่งไหลเข้าสู่สื่อเกี่ยวกับคดีนี้
ฉันคิดว่าการประชุมวันนี้พิสูจน์ความสงสัย
นี้?
ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของเหยื่อด้วย
แล้วพบกันอีก.
มาอีกครั้ง.
ไปกันเถอะ.
เฮ้ ที่รัก
ไม่ ฉันอยู่ใกล้บ้าน ฉันจะไปที่นั่นเร็ว ๆ นี้.
ดี.
ฉันบอกคุณแล้ว.
จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เป็นวันที่ดี ทำไมคุณถึงเลี้ยงเด็กที่ตายแล้วขึ้นมา?
ฉันมีเวลาดูแลเด็กคนนั้นไหม?
อย่าพูดอะไรไร้สาระ
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?
คุณมาที่นี่เพื่อพบฉันเหรอ?
ฉันขอโทษ.
แค่วันนี้...
ฉันถูกลงโทษสำหรับความผิดของฉันในศาล
เลขที่
ขอโทษลูกชายของฉันด้วย
เมื่อฉันคิดเกี่ยวกับมัน
คุณไม่เคยขอโทษเขาเลย
คุณเกือบจะทำให้ฉันตกใจ
ดี. เห็นด้วย.
แต่...
ราคาเท่าไหร่?
เพียงเพื่อให้คุณรู้ว่า ฉันไม่รับผิดชอบเรื่องนี้อีกต่อไป
แต่ฉันอยากจะแสดงความรับผิดชอบของฉันสักหน่อย
คุณโชคดีที่เจอคนแบบฉัน
นี้.
รับมัน.
เมื่อคุณพร้อมแล้ว
คุณสามารถโทรหาฉัน.
คุณกลัวฉัน. คุณกำลังทำอะไรอยู่
ฉันขอโทษ.
คุณทำลายชีวิตลูกชายของฉัน
จึงขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย!
ฟังนะคุณผู้หญิง มันเพียงพอแล้ว.
ฉันจะไม่ใส่ใจอีกต่อไป
ฉันขอโทษ!
นี่คืออะไร? อย่างจริงจัง?
โชคไม่ดี
แล้ว...
แล้ว!
ไม่นะพ่อ!
โปรด! กรุณาขออภัย.
ได้โปรดขอโทษเขาด้วย
คุณก็รู้ว่านี่ไม่เป็นความจริง
ลูกชายของฉันตายไปแล้วและไม่มีอยู่บนโลกนี้อีกต่อไป
คุณไม่สามารถมีชีวิตอยู่ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น!
แล้วลูกชายที่น่าสงสารของฉันล่ะ?
แล้ว!
เฮ้ คุณรู้ไหมว่าตอนนี้ฉันยุ่งกับธุรกิจมากแค่ไหน?
คุณรู้ไหมว่าฉันสูญเสียข้อตกลงไปมากมายเพราะลูกชายของคุณ?
เขาอาจจะตายที่อื่นก็ได้!
ทำไมคุณต้องโดนรถฉันชนด้วย?
เฮ้.
อย่าเหงื่อออกเลย
เกิดอะไรขึ้น.. คนเป็นก็ควรอยู่ต่อไปมิใช่หรือ?
ไม่เป็นอย่างนั้นเหรอ?
คุณสามารถติดต่อฉันได้
โชคไม่ดี
ถ้าฉันเชื่อว่าคำตอบของฉัน
มีอยู่ในบรรดาผู้ที่จะกลับมายังโลก
เปลวไฟเหล่านี้จะไม่เคลื่อนไหวอีกต่อไป
แต่เนื่องจากไม่มีเลย
ผู้ที่เคยกลับมาจากขุมนรกนี้อย่างมีชีวิต หากสิ่งที่ได้ยินเป็นความจริง
ฉันตอบได้
ปราศจากความโหดร้าย
นี่คือ...
คำตอบของฉัน.
ในความเห็นของฉัน...
สิ่งที่เกิดขึ้นมันผิด
จะเป็นอย่างไรถ้าอึนซูฮยอนเห็นสิ่งนี้?
เขาทนได้ไหม?
ฉันเป็นนักฆ่า
ฉันไม่อยากรู้เกี่ยวกับคนนี้ไปจนตาย
คุณช่วยเขาลืมได้ไหม...
ความเจ็บปวด?
ฉันคิดว่ากอนอูจะต้องเสียใจ
ถ้าเขาเห็นคุณ
แปลโดยอันเดรีย อัลตินี