Keyifli Seyirler
Çeviri ~ Nehirin & Sinyorladyas twitter: Nehirin_ & sinyorladyas
~ PERVANE ~ Ailenin Direği
Satılık güzel eşyalar!
Peştuca ve Darice her çeşit yazı yazılır, her çeşit yazı okunur!
Satılık güzel eşyalar!
Peştuca ve Darice her çeşit yazı yazılır, her çeşit yazı okunur!
Satılık güzel eşyalar!
Bir kadına hizmet ederken gördüm seni! Kendi gözlerimle gördüm!
- Gerçekten hiç sanmıyorum... - Ediyordun!
Peştuca ve Darice her çeşit yazı yazılır, her çeşit yazı okunur!
Satılık güzel eşyalar! Pervane.
- Elimizde kalan tek değerli şey bu. - Hiç giymedim bunu. Bir kere bile!
Nerede giyecektin ki Pervane?
- Çalışmalarına devam edelim hadi, olur mu? - Peki baba.
Pekâlâ... İpek Yolu hakkında bana ne anlatabilirsin?
İpek Yolu.
Baba İpek Yolu'nu hatırlayamıyorum.
Belki bunu bir hikâye gibi düşünebiliriz.
Bütün her şey yok olmuş dahi olsa hikâyeler yüreğimizde yaşar.
Halkımız daima hikâyeler anlatagelmiştir.
Ta en başından, Parthia ve Horasan olduğumuz zamanlardan beri.
Hindikuş Dağları'nın pençesinde...
...Kuzey Çölleri'nin ateşten gözleri tarafından kavrulan...
...kara moloz toprağı buz zirvelerine dayalı duran kırılmış bir ülke.
Ülkemiz taş kesilmiş bir canavarın iskeletiydi.
Asil ve onurlu ülke Aryana idik.
Doğudan batıya mallar taşınırken her yere geçit veren yolaktık biz.
Yıldızları inceledik ve kaosun ortasındaki düzeni gördük.
Bizler âlim, feylesof ve hikâye anlatıcılardık.
Cevabı araştırılan sorular ve ardından sorulan daha çok soruyla...
...kâinattaki yerimizi görmeye başladık.
Lakin binlerce yıl boyunca hudutların defalarca kez tayin edildiği...
...birbiyle savaşan imparatorlukların hududunda yer alıyorduk.
O kudretli hükümdarlardan Büyük Pers Kralı Kiros geldi.
Ardından Makedonyalı Büyük İskender...
...sonra da Maurya İmparatorluğu, Cengiz Han geldi...
...ve sonra geldiler de geldiler.
Her defasında dökülen kanlar da oldu, her defasında hayatta kalanlar da oldu.
Kendini ebediyen tekrarlayan bir misaldi.
Ben gençken Pervane...
...bu şehirde huzurun nasıl bir his olduğunu bilirdim.
Çocuklar okula, kadınlar üniversiteye giderdi.
Hiç değilse bir süreliğine tüm imparatorluklar bizi unutmuştu.
Lakin uzun sürmedi.
Ayaklarımızın altındaki toprak güçten düştü, daima değişkendi.
Önce darbe geldi, sonra istila ve ardından iç savaş.
Bazıları o keşmekeşin içinde düzeni sağlayacak birilerini aradı.
Lakin büyük bir bedelle.
Kadınlara mahsus bir temkin tayin ettik!
Kadınlar dışarı çıkarak gereksiz şekilde dikkat çekmemeli!
Ola ki bir kadın kendini gösterirse...
...İslamî Şeriat tarafından lanetlenecektir ve katiyen cennete gitmeyi ümit etmemelidir.
Her şey değişir Pervane. Hikâyeler bunu bize hatırlatır.
- Pervane zerre kadar dinliyor muydun? - Evet Baba.
Neden göçebe atalarımızdan ve onların altın tepelerinden bahsetmiyorsun bana?
- Peki! - 2000 yıl önce...
- Evet? - 2000 yıl önce...
...taht sahibi Baktriyalı bir prenses vardı.
Ve?
- Ve... - Pervane!
Çekil! Eşyalarımdan uzak dur!
Yürü git! Yürü git dedim, seni aptal köpek!
- Hey sen! Ne yaptığını sanıyorsun? - Niye yaygara koparıyor bu kız?
Daha bir çocuk o. Bağırmasının bir anlamı yoktu.
Dikkati üzerine çekiyor!
Pazar yerinde kendini göstermek yerine evde olmalıydı!
Bebek hariç evde erkek evladım yok. Kızımın yardımına ihtiyacım var.
- Seninle konuşulurken ayağa kalkacaksın. - Ben yaln...
Ayağa kalk dedim sana!
- Seni tanıyorum. - Evet İdris.
Eskiden öğretmenindim. İyi bir talebeydin.
Hiçbir kıymeti olmayan şeyleri öğreterek vaktimi boşa harcadın.
Taliban'a katıldım ve artık İslam düşmanlarıyla savaşıyorum.
Ben de o düşmanlardan biriysem, zaten günahlarım için Tanrı bacağımı almış.
Benimle dalga mı geçiyorsun ihtiyar?
Bacağımı harpte kaybettim. Birlikte savaştığımız harpte.
- Kız kaç yaşında? - İdris!
- O daha çocuk. - Evlenecek kadar büyük.
- Yakında bir eş arıyor olacağım. - Çoktan birine sözü verildi.
Düzgün bir şekilde örtünmesi lazım!
- Belki de ona bakıp durmaman lazım. - Ne dedin sen bana?
Ona bakıp durma dedim!
- Seni gebertebilirim! - İdris!
- Ağzından çıkanı kulağın duysun! - Yeter artık. Yürü hadi.
- İyi misin? - Evet baba.
İşte benim kızım. Artık eve gidelim hadi.
Pervane!
O çocuğa birine sözümün verildiğini söyledin.
- Evleniyor muyum? - Tabii ki hayır. Daha çocuksun sen.
Senin oynamanı, hikâyeler anlatmanı istiyorum.
Bunun için artık çok büyüdüm.
Hikâyeler için mi çok büyüdün? Hikâyeleri hep çok sevdin.
Ne faydası var ki?
Annenciğinle konuşacağım ve her şeyi yoluna koyacağız.
N'olur elbiseden bahsetme.
O hâlde sonunu asla duyamayacağım.
- Neyin sonunu? - Hiçbir şeyin anneciğim.
- Pervane'nin güzel elbisesini satmıyoruz. - Baba demek istediğim o değildi.
Paraya ihtiyacımız var baba.
Biraz daha erteleriz. İşin toparlanacağını düşünüyorum.
İş toparlanırsa elbette satmayız.
Lakin gökyüzü çok uzakta ve dünya çetin. Yakında onu da satmamız gerekecek.
Yemekten önce küçük bir hikâyeye ne dersiniz? Bir süre için elbiseleri de tamamen unutalım.
Acaba Pervane bize bir şeyler okumak ister mi?
- Şimdi olmaz anneciğim, yorgunum. - Bana artık çocuk olmadığını söylüyor.
O yüzden hikâyeleri sevmiyor.
Büyümeye bu kadar acele etme güzel kızım. Ümit ettiğin hiçbir şey olmayabilir.
Suyumuz kalmadı. Bu sabah yeterince getirmemişsin.
İyi de kapının yanında yarım kova var.
Ben su getirecek kadar gençken kovalar asla boş kalmazdı.
Kızlar kesin şunu.
Yemekten sonra ya gidip daha çok su getirirsin...
...ya da Zeki'nin kirli bezlerini yıkarsın!
- Nasıl hissediyorsun? - Artık burada olduğunuza göre daha iyiyim.
Belki saçlarını o kadar çok yıkamasaydın bu kadar çabuk bitmezdi!
- Pervane! - Biraz saygılı olman lazım.
Niye yemiyorsunuz? Karnınız doyduğunda her şey daha iyi görünür.
Peki anne.
- Zeki! Zeki kollarını çekene kadar bekle. - Hayır anneciğim.
İşte! İşte oldu.
Kuru üzümlerin hepsini yeme Pervane. Bırak da Zeki yesin.
Niye ona çenendeki şu büyük kuru üzümü vermiyorsun Süreyya?
Sahi! Kuru üzüm değil o, kocaman kıllı bir ben!
Pervane, Süreyya'dan af dile.
Pervane!
Adam içeride! Gördüm onu!
- İçeride kadın varsa derhâl örtünsün! - Baba!
İşte adam bu! İslam düşmanı.
Elinde yasaklanmış kitaplar mevcut ve o kitaplarla kadınlara eğitim veriyor!
- Bizi rahat bırakın! - Hiçbir şey yapmadı o!
- Nurullah Alizai gık demeden bizimle gel yoksa senin için kötü olur! - Hayır! Baba!
- Onu götüremezsiniz! - Baba! Babacığım!
- Nereye götürüldü? - Hapishaneye.
Pul-e-Charkhi'de ona güzel bir ders verecekler.
Baba! Baba!
Anneciğim lambayı yakabilir miyim?
Sus Pervane, Zeki'yi uyandıracaksın!
İyi de babamı serbest bırakırlarsa evi görmesi için pencerede ışık olmalı.
Yanında yürümek için bastonu dahi yokken eve nasıl gelsin ki?
Uyumaya bak hadi. Her şey yoluna girecek.
Bunu nereden biliyorsun anne? Nereden biliyorsun?
Sessiz ol Pervane! Endişelenecek yeterince şeyi var.
Zeki kes şunu!
Kalk hadi Pervane. Oyun oynamayı bırakın.
- Neden? Neler oluyor? - Seninle gidip babanı bulacağız.
Çocuk Pul-e-Charkhi hapishanesine götürüldü demişti, o yüzden oraya gidiyoruz.
İyi de babam olmadan dışarı çıkamayız.
Nurullah'ın tutuklanmasına itiraz etmek ve salınmasını talep etmek için...
...Süreyya hapishane müdürüne bir arzuhâl yazıyor.
- En azından bunu onlara verebilirim. - Anneciğim buna müsaade edilmez.
Dikkatleri üzerimize çekmezsek sorun olmayabilir.
- İyi de yapamayız... - Hadi Pervane.
Babanın bastonunu da yanına al. Gitmemiz lazım.
Anne!
Hey! Sen, baksana!
Selam. Pul-e-Charkhi yolunu bana söyleyebilir misin?
Selam. Nehri geçince, doğuda.
- Ancak yol epey uzun. - Teşekkür ederim bayım.
Dinle! Eski şehirden geçin yoksa yakalanırsınız.
Neden tek başınıza dışarı çıktınız?
- Kocan nerede? - Başka seçeneğim yoktu.
Kocan ya da erkek kardeşin olmadan dışarıda bulunmana müsaade edilmiyor.
- Üzgünüm. Biliyorum. - Anlıyor musun?
- Kocamın tutuklanmasına itiraz eden bir arzuhâl getiriyorum... - Derhâl evine dön!
- Hayır! - Ne demek "hayır"!
Bu kocam Nurullah Alizai. Dün akşam kendisine karşı hiçbir itham olmaksızın tutuklandı.
- Fotoğraflar yasaklandı! - Evde kimsem yok...
Ne demeye bana fotoğraf gösteriyorsun?
- Dışarıda tek başına olmaz, evine dön! - Evimde çocuklardan başka kimsem yok!
Dışarıda işin yok, anlıyor musun? Derhâl evine dön!
Belanı mı arıyorsun?
- Kocana, nesline hakaretsin sen! - Ona ne olduğunu öğrenmem lazım!
Kes sesini!
Hapishaneye gitmek hiçbir şeyi değiştirmez. Böyle sorun çıkarmaya devam edersen...
...küstahlığın yüzünden kocan şiddetli şekilde cezalandırılır...
...ve bir daha seni burada tek başına bulursam tutuklarım. Git şimdi.
- Anneciğim! - Eve götür beni.
- Daha ver! - Gidip su getir Pervane, hiç kalmadı.
Hadi!
Defol! Ne yapıyorsun sen?
Git buradan! Seni görecekler!
Dursana! Dur diyorsam dur!
Buradan!
Dur! O çocuk nereye gitti, gördün mü? Gördün mü?
- Baksana! Kız! - Hey!
- Hadi! - Kızı boş ver!
Pervane bu yalnızca yarım kova. Kovaları tamamen doldurmadın mı?
Zeki sus! Anneyi uyandırma.
- Sus Zeki! - Anneciğim!
Sakinleştir onu Pervane.
- Anneciğim. - Bir hikâye anlat.
Anne...
Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde...
...Hindikuş Dağları'nın eteğinde küçük bir köy varmış.
- Annemi istiyorum. - Dinle.
Köylüler kıymetli tohumları toplamaya henüz muvaffak olmuş...
...ve bu yüzden raks edip şarkı söylüyorlar, gülüyorlar, yiyip içiyorlarmış.
Herkes mutluymuş.
Özellikle herkesten çok dans edip şarkı söyleyen, gülen, yiyip içen bir çocuk varmış.
Köylüler dans edip şarkı söylerken, gülerken ve yiyip içerken...
...canavarlar da gelmekteymiş.
Canavarlar eşekleri korkutup ağaçları yemişler.
Bütün köydeki en kıymetli şeyi...
...gelecek yılki mahsulün tohumlarını çalmışlar.
Sonra da efendileri korkunç Fil Kral'ın...
...fildişleriyle donattığı Hindikuş Dağları'na kaçmışlar.
Anneciğim.
N'olur ye anneciğim. Karnın doyduğunda daha iyi hissedeceksin.
- Neredeyse hiç yiyecek kalmadı. - Pazara gideceğim.
- Selam. - Selam. On iki portakal lütfen.
- 100 Afgani. - Teşekkür ederim.
Selam. Altı elma ne kadar acaba?
- Selam evlat. Sana hizmet veremem. - Ama efendim altı elma alabilir miyim acaba?
- Yiyecek almak için babanı getir. - Babam götürüldü.
Çok üzgünüm. Belki daha sonra geri gelirsin.
Kelimenin tam anlamıyla çalındı ama bilirsin...
Selam. Bir kilo pirinç alabilir miyim acaba?
- Selam. - Sen oradaki! Kız! Dursana!
Sana dur diyorsam dur!
Yürü! Evine git!
Çantayı düşürdüm. Parayı kaybettim.
- Başını geride tut. - Gerçi su getirebilirim.
Artık bunun için endişe etme. Sana bir parça ekmek ayırdım.
Güzel ve taze olsun diye senin için ısıtacağım. Tamam mı?
- Ne yapacağız? - Bilmiyorum.
- Belki etraf kalabalıklaşmadan erkenden dışarı çıkarsam... - İşe yaramaz Pervane.
Pazarcılar sana hizmet vererek başlarını belaya sokmayı göze almazlar.
Annemin Mezar-ı Şerif'te kuzenleri var. Yardım istemek için onlara yazabilirim.
İyi de onlarla hiç tanışmadık bile. Yardım edeceklerini nereden biliyorsun?
Şu anda yiyeceğe ihtiyacımız var.
Bunlar abinin giysileriydi. Büyük gelir ama biraz küçültebiliriz.
- Erkeğe benziyor muyum? - Süleyman'a benziyorsun.
- Tıpkı ona benziyorsun. - Anneciğim.
Çok iyi bir çocuktu. Şu anki senden daha büyük değildi.
Her şey yolunda anneciğim.
Pervane yiyecek ve su için pazara gidiyor. Tek yolu bu anne. Hiçbir şeyimiz kalmadı.
Bu meyve suları ılık. Ilık meyve suyu istemem ben.
Evet, aynen böyle söyledim ama biliyor musun...
Selam. Selam! Affedersiniz. Selam!
Selam, selam! İçeri gel evlat!
Teslim edecek değilim etmesine de...
...nasıl olduğunu da bilirsin değil mi?
Pekâlâ duyalım bakalım.
Bir kilo pirinç, yarım kilo mercimek ve çok az miktar da kuru üzüm istiyorum.
Çok az miktar mı? Hayal gücümle mi devam edeyim?
- Evet. - Pek de zeki değilmiş bu çocuk.
- Kötü demirden keskin kılıç yapılmaz. - Gülüşüne bak şunun!
Küçük adam kendisiyle dalga geçildiğinde dahi anlamıyor.
Teşekkür ederim. Çok ama çok teşekkür ederim.
- Çayı döküyorsun! - Affedersin emmi.
- Kimsin sen ve niye bana bakıp duruyordun? - Ben...
- İsmin ne? - İsmim mi?
- Seni bir yerden tanıyorum. - Hayır, ben değildim...
- Ne değildin? - Beni tanımıyorsun.
- Tanıyorum. - Hayır!
- Tanıyorum seni! Pervane'sin sen! - Değilim!
Ben Şaziye! Hatırladın mı? Okuldan!
- Şaziye! - O zamanlar saçlarım uzundu, senin de öyle.
- Dilaver! - Kimseye söyleme sakın.
İşte takken.
Erkek adı alman gerek böylece gelecek defa sorulduğunda tereddüt etmezsin.
Ben artık Dilaver'im. Anlamı "cesur".
- Neredesin? - Gitmek zorundayım.
Seni görmek güzeldi.
Dilaver.
Anneciğim otur lütfen.
- Yakında sokağa çıkma yasağı başlayacak. Ya o vakte kadar dönmezse? - O iyi...
- Kim acıktı? - Pervane!
Allah'a şükürler olsun ki seni bana geri getirdi.
- Anneciğim ekmeği eziyorsun. - Lezzetli kokuyor Pervane.
Zeki!
Benim. Gördün mü?
Bunları özellikle senin için aldım.
Pervane?
Dışarı çıkıp biraz su getirirsen, sen geri dönene kadar sana alışmış olur.
- Yorgunum ama. - Acele et Pervane.
Sokağa çıkma yasağı başladı başlayacak.
Tıpkı ona benziyorsun.
Gidip Süleyman'ın kıyafetlerini değiştir yoksa kirleteceksin.
Kirlendiler zaten.
- Fil. - Ne?
Fil hakkındaki hikâyene devam etmeni istiyor.
- Fil. - Pekâlâ.
Hindikuş Dağları'nın eteğindeki köydeki zavallı köylüler feryat figan etmişler.
Kıymetli tohumlarla dolu çuval olmadan ne yapacaklarını bilemiyorlarmış.
Ne gelecek ilkbaharda ekecek bir şeyleri varmış ne de gelecek kış yiyecekleri.
Lakin çocuk feryat figan etmiyormuş.
Dağa doğru bakıp bağırmış:
"Senden korkmuyorum kocaman, sivri dişli, kötü Fil Kral!"
Şey... Belki biraz korkmuştur.
Feryat figan ağlayan köylülere...
...tohum çuvalını ilkbahardan önce geri alacağını söylemiş:
"Tohum çuvalını ilkbahardan önce geri alacağım."
Fakat köylüler gülmüşler.
Gülmüşler de gülmüşler çünkü o büyük bir savaşçı değil bir çocukmuş.
Yine de çocuk sözünü tekrar etmiş:
"Tohum çuvalını ilkbahardan önce geri alacağım dedim."
Fil Kral'ın önünde gürleyen kükremesine doğru ilerleyerek köyü terk etmiş.
Anneciğim şimdi ben erkek olduğuma göre hapishaneye gidip babamı bulabiliriz.
- Olmaz Pervane bunu yapamayız. - Neden olmasın?
- Bu o kadar kolay değil Pervane. - Yine de denemek zorundayız.
- Yapabileceğimiz hiçbir şey yok. - Bu doğru değil.
Kes artık Pervane, onu üzüyorsun.
Sana durmanı söyledim! Niye kaçıp duruyorsun?
Durman söylendiğinde durman lazımdı.
Burkan nerede? Evinin dışında neden böyle giyindin?
Burkamı kocam aldı. İlaç almam gerekiyordu.
- Kesin şunu, kesin... - Kocan neden senin için almadı?
- O kız da ondan, yavrum bir kız! - Seni böyle dışarı saldığı için ceza almalı.
- Lütfen, lütfen! N'olur yapmayın! - Onun cezasını sen çekmek zorundasın!
Ait olduğun yerde, içeride kal!
Dilaver. Dilaver!
- İsmini henüz hatırlamadın mı? - Böyle devam edebileceğimi sanmıyorum.
Çok kötü. Biraz yardıma ihtiyacım vardı.
- Bir şey gördüm. - Ne dememi istiyorsun?
Yardım edebilirdim.
- Güzelce kırbaçlanmak için kendine yardım ederdin o kadar. - İyi de ben çocuk değilim.
Erkek değilsin, kız değilsin.
Bir yardımcıya ihtiyacım var çünkü bu tepsi çok ağır. Yardım edecek misin?
Çabuk burnumu kaşı. Tepsiyi bırakırsam kayış kopar.
Bu daha iyi.
- Ateş. - Ne?
İsmimi hatırladım. İsmim Ateş.
- Kesinlikle isim falan değil bu. - Anlamı "alev".
Anlamını biliyorum ama yine de bir isim değil.
- Öyleyse bana uydu. - O hâlde sana "Ateş" diye hitap edeceğim.
Erkek olduğunda isteğin her yere gidebilirsin Ateş Han.
- Nereye gidiyoruz? - Göreceksin.
- Ya birileri bizi görürse? - Genelde burada çalışıyor gibi davranırım.
İnanıyor gibi görünürsen o zaman onlar da inanacaktır.
Gördün mü? Temizlikçiyiz biz.
Ne bekliyorsun? Ya biz yeriz ya da fareler yer.
Babamı görmenin bir yolunu bulmam lazım.
İstersen benimkini alabilirsin. Ben istemiyorum.
Babam hapse götürüldü ve o zamandan beri ondan hiç haber almadık.
- Onu görmene müsaade etmezler Pervane. - İyi de artık erkeğim ben.
Fark etmez. Ya tutarlar ya da salıverirler ama yapabileceğin hiçbir şey yok.
- Bunu bilemezsin. - Üzgünüm ama durum bundan ibaret.
Bir yolu olabilir ama çok paraya ihtiyacın olacak.
- Ne için? - Rüşvetle pek çok şey elde edebilirsin. Hem de çok!
Peştuca ve Darice her çeşit yazı yazılır, her çeşit yazı okunur!
Satılık harika eşyalar!
Her çeşit yazı yazılır! Her çeşit yazı okunur!
Her çeşit yazı yazılır, her çeşit yazı okunur!
Eskiden burada oturan adama ne oldu? Çok basit bir soru.
- Bilmiyor musun? - Nereden bileyim? Soruya cevap ver, nerede o?
- Mezar-ı Şerif'e gitti. - Peki sen neyi oluyorsun?
Yeğeniyim ben... Ateş.
Okumayı biliyor musun?
- Okunacak bir şeyin mi var? Peştuca ve Darice okurum. - Oku şunu.
Ne kadar iyisin görelim bakalım.
Hadi! Zarftan çıkarsana.
"Sevgili Rezzak..."
Yüksek sesle oku yoksa işimi başka yerde halletmek zorunda kalacağım.
"Sevgili Rezzak umarım bu mektup Kabil'de sana ulaşır.
Sana üzücü haberlerle yazıyorum.
Begüm Hala'nın kız kardeşinin düğününe giderken...
...vefat ettiğini söylemekten üzüntü duyuyorum.
Seyahat ettiği otobüs mayına çarptı.
Yaraları dayanılmayacak kadar ağırdı birkaç saat içinde vefat etti.
Biliyorum bu senin için büyük bir şok olmalı...
...ama lütfen şunu bil ki, halayla son konuştuğumuzda...
...ona karşı olan nezaketinden bana bahsetti.
İnşallah Allah seni korusun, yolunun kılavuzu olsun ve cesaret versin."
Üzgünüm.
İşte Kabil'in olanca tozunun altında kalan benim tatlı küçük kızım.
Pervane, Zeki'ye ne verdin?
- Bir parça şeker. - Bir parça mı?
Onu boğmak için yeterince büyük!
Bırak onu Süreyya. Eğlencesini bozuyorsun.
Zeki'ye anlattığın hikâyeye devam et Pervane.
Şu genç çocuk vardı...
...ve kıymetli tohumları bulacağına dair halkına söz verdi.
- Fil! Fil mi? - Evet ve fil.
Gece çökünce çocuk Fil Kral'la yüzleşmek için...
...dağa giderken çam ağaçlarının arasından yürümüş.
Bir şey onu karanlıkta takip ediyormuş...
...ama arkasını dönüp yüz yüze gelmeye çok korkmuş.
Koşmaya başlamış ve onu takip eden şey de koşmuş.
Çocuk daha hızlı koşunca takipçisi de hızlanmış.
Artık kaçacak takati kalmayana dek bilinmeyen iblisler tarafından kovalanıp geceye koşmuş.
Bir tepeden aşağı yuvarlanmış.
Yuvarlanmış. Yuvarlanmış da yuvarlanmış.
Sevgili kuzen, son konuştuğumuzdan beri uzun yıllar oldu...
...ve sana şu anda kocamın tutuklandığını söylemek için yazıyorum.
Şayet olursa, ne zaman serbest bırakılacağına dair hiçbir malumatımız yok.
Ailem çaresiz bir durumda ve yardımına ihtiyacım var.
En büyük kızım artık yetişkin...
...ve onu en küçük oğlun Cemal için gelin olarak kabul etmeni rica ediyorum.
Lütfen bizi Kabil'den çıkar, ki hayatta kalma şansımız olabilsin.
Sana yük olmayız.
Kabiliyetli ve güçlüyüz ve az şeyle yetiniriz.
Allah'ın lütfu üzerine olsun. Fatıma.
Her çeşit yazı yazılır! Her çeşit yazı okunur!
Her çeşit yazı yazılır, her çeşit yazı okunur!
Her çeşit yazı yazılır!
- Elbise ne kadar? - Selam. El yapımıdır.
- Ne kadar? - 3000.
- Aptal olma! 300 vereyim. - 2000.
Mezar-ı Şerif'te elde dikildi.
Kızınız böyle güzel bir elbiseyi giymekten çok mutlu olacak.
- Karım o benim. - 1500. Nasıl da parıldıyor bakın!
Al işte 1000.
- Ne kadar kazandın? - 1000.
İyi bir rüşvet için yeterli olabilir.
- Sahi mi? - Kesinlikle!
Ben de biriktiriyorum. Babamdan ne kadar para saklayabilirsem saklıyorum...
...ve güzel bir meblağa ulaştı. Baksana!
Ebediyen burada kalacak değilim biliyorsun.
- Hiç denize gittin mi? - Hayır.
Ben de gitmedim ama duyduğuma göre...
...Ay suyu kıyıya çekip sonra geri itermiş.
Bunu görmek istiyorum.
Ayaklarımı sıcak kumlara koyup dalgalanan sularla serinletmek istiyorum.
Peki ya baban? Sana bağlı değil mi?
Ben iyi bir evladım ama o iyi bir baba değil.
Deniz kıyısında ne yapacaksın?
Burada olduğu gibi bir şeyler alıp satarım ama kendim için.
Hiçbir şey yapmamak için suyun kıyısına giden insanlar var.
Güneş gözlüklerini takıp orada öylece oturarak denizi izlerler...
...ya da yüzen tüplerde yüzüp dururlar.
- Yani öyle şeyleri satabilirim. - Kulağa hoş geliyor Dilaver.
Belki ben de sana katılırım.
- Nereye gidiyorsun? - Bana şans dile.
- Neden bu kadar erken döndün? - Zeki'ye biraz ekmek ve kuru üzüm getirdim.
- Ne yapıyorsun Pervane? - Babamı bulacağım.
- Hayır bunu yapmayacaksın. - Bulacağım.
Sokağa çıkma yasağından önce eve gelmeyi başaramazsın.
Gideceğim. Beni durdurmak için yapabileceğin hiçbir şey yok.
Sen aptalca bir şeyler yapmadan da annem yeterince şey yaşadı.
- Onu bulmak zorundayım. - Pervane!
Pervane! Pervane!
Affedersiniz.
Selam. Merhaba!
- Affedersiniz! - Ne istiyorsun?
- Ne istiyorsun dedim! - Babamı görmek istiyorum.
- Kim? - Babam, Nurullah Alizai.
İki hafta önce suçsuz yere buraya getirildi.
- Git buradan. - Param var. 1,000 Afgani.
- Yardım edeceğine söz verirsen hepsini verebilirim. - Hey, ne yapıyorsun?
Hiçbir şey. Çocuğun tekinden kurtulmaya çalışıyorum.
Lütfen! Aç kapıyı!
Babamı görmek zorundayım! Görmek zorundayım!
Daha fazla bela istemiyorsan buradan defolup git.
Gürlediği gibi her zaman yağmaz derler.
En son dinlediğimizde çocuk düşmüştü.
Tepeden düşmüştü uykuların en derinine.
Ama her şey kaybedilmemişti.
Yaşlı bir kadın tarafından bulundu. Bir davulu vardı.
Öyle güzel çalan sihirli bir davul ki...
...çocuğun kalbi uyanmıştı.
Bir arayış içinde olduğunu biliyormuş ve ona sormuş...
Aradığın şey nedir?
Korkunç Fil Kral jaguarlarını gönderdi çalmak için-
Kimse Fil Kral'a karşı galip gelmedi.
- Biliyorum. - Başarabileceğini düşündüren ne?
Başarmam gerekiyor. Başarmam gerekiyor işte, hepsi bu.
Çok iyi bir yanıt değil.
Buna rağmen, kadın üç şeyi bulması gerektiğini söylemiş.
Parıldayan bir şeyi...
...etrafı saran bir şeyi...
...ve sakinleştiren bir şeyi.
Yalnızca o zaman Fil Kral'a galip gelebilirmiş.
Onları bana ver lütfen!
Bende yoklar, bu yüzden aramaya koyulsan iyi edersin.
Acele et! Kısa süre içinde tohumlar ekilmezse hasat olmaz.
Evet, biliyorum.
Doğuya doğru yol almasını söylemiş.
Doğu diğer tarafta.
Çocuğu hâlâ bir şey takip ediyormuş...
...ve hâlâ onunla yüzleşemiyormuş.
- Parayı almadı mı? - Rüşvetin işe yaradığını sanmıyorum.
Hayır, hayır. Sanırım yeterli değildi.
Aşağılamış olabilir.
Daha fazlasını biriktirmek ve bir dahakine daha akıllı olmak zorunda olacaksın.
Ben mi daha akıllı olmak zorundayım?
Küçük işler için iyi para veren birisi olduğunu duydum.
Gidelim.
Bayım, çalışmak için geldik.
- Kimsiniz? - Ben Dilaver. Bu da Ateş.
Kardeşiz.
- Ateş nasıl bir isim? - Bilmiyorum. Babamıza sorun.
- Babanız nerede? - Ruslar tarafından şehit edildi.
- İstediğiniz her işi yapabiliriz. - Adil ücret karşılığında.
- Bu sonuncusu sanırım. - Neredeyiz biz?
Sonunda bitirdiniz. Çok güçlü değilsiniz çocuklar.
- Söylediğinden daha fazla iş vardı. - Alın bakalım. Yola çıkıyorum.
Hey, istediğin her şeyi yaptık.
- Bekle! Bizi geri götüreceğini söylemiştin. - Taksi değilim. Eve kendiniz gidin.
Zaten geç kaldım çünkü kamyona yükleme işi çok uzun sürdü.
Bekle!
Biraz dinlenmem gerekiyor.
Yoldan yürümeye devam et. Burası mayınlı olabilir.
Bu yeterli değil. Daha iyi işlere ihtiyacımız var.
- Ne gibi? - Tuğla işinde iyi para verildiğini duydum.
Ama zor iş.
Keşke daha güçlü olsaydım.
Ama ağabeyin var değil mi? Seni okula omuzlarında getirirdi.
- Adı ne? - Süleyman.
Vefat etti.
Nasıl? Hasta mıydı?
- Bilmiyorum. - Fakat annen anlatmış olmalı.
Bu konuda konuşmaz. Tamam mı?
Peki.
Hey, bak bende ne var.
Babamın eşyalarını sakladığı küçük kutuda bunu buldum.
Suyu bu kadar mavi olduğuna inanabiliyor musun?
Çok hoş.
Her çeşit yazı yazılır! Her çeşit yazı okunur!
Her çeşit yazı yazılır, her çeşit yazı okunur!
Sonuncuda ödeme yapmamıştım.
- Ne kadar borcum var? - Sorun değil...
Ne yani, kötü haberler için ücret almıyor musun?
Okumayı kim öğretti? Sakat öğretmen mi?
Evet. Amcam.
- Okuduğun kadar iyi yazabiliyor musun? - Yazabiliyorum.
Burada.
İstersin diye sakladım.
Göster bana. Adının nerede yazdığını bana göster.
Nerede Hale yazıyor?
Şurada. Gördün mü?
Hale.
- Ne anlama geldiğini biliyor musun? - Hayır.
Bazen açık bir gecede aya baktığında...
...çevresinde parlak bir halka görebilirsin.
O halkaya hale denir.
Eşime, o ışığın adı verilmiş.
- Al bakalım. - Çok fazla.
- Benimle tartışma. - Teşekkür ederim.
Kes şunu Zeki. Ben seninkini çekebilir miyim?
Sessiz tut onu. Uyumaya çalışıyorum.
- Neyin var senin? - Neden Zeki'ye öykü anlatmıyorsun?
Hepimiz isteriz.
Zeki, çocuğa ne olduğunu öğrenmek ister misin?
Evet, evet, file de.
Çocuk koştukça koşmuş, kalbi korkudan hızla atıyormuş.
Onu takip eden şey de hiç durmamış.
Bu yüzden çocuk ağacın arkasına saklanmış ve cesaretini toplamak için beklemiş.
Çok yaşlı bir kadın keçiden süt sağmaya çalışıyormuş...
...fakat beli çok ağrımaktaymış.
Belim çok ağrıyor.
Çocuk kadına acımış ve ağacın gölgesinde dinlenmesini söylemiş...
...ve onun yerine sütü sağmış.
Lütfen ağacın gölgesinde otur, senin yerine sütü ben sağacağım.
Keçiyi sağmayı bitirdiğinde...
...yaşlı kadın güzel, ılık sütü çocukla paylaşmış.
Tattığı en güzel sütmüş...
...ve kadına keçileriyle ilgili övgüler düzmüş.
Keçilerin çok verimli.
Karşılığında, yaşlı kadın ona bir ayna vermiş.
Nasıl parladığına baksana!
Çocuk aynadan çok memnunmuş...
...fakat bakınca kendisini takip eden şeyin yansımasını görmüş!
- Ne yapıyorsun anneciğim? - Süreyya'nın iyi elbiselerini hazırlıyorum.
Pazar satacak mıyım?
Sessiz ol Pervane. Uyuma zamanı geldi.
Peşaver'e gitmek için bir yol bulmam gerekiyor.
Oradan bir yolunu bulabilirim.
Sanırım Goa'da bir sahil var, ki orada turistler çok zengindir.
Zenginlerse, mavi taşlarımı satın alırlar...
...ve orası işimi kuracağım yer olur, sen de bana katılabilirsin.
- Babamı bulduğum zaman. - Babanı bulduğun zaman.
- Yüz. - Seksen beş veririm.
- Doksan. - Seksen iki.
- Seksen beş son. - Seksen beş ve bir demet üzüm son.
Kalemi çok bastırıyorsun fakat yazın iyi.
Daha yumuşak yazmayı denersen daha kolay olacaktır.
Bekle! Bekle bir dakika!
Ne var çocuk?
Daha önce bana orada oturan adamı sormuştun. Öğretmen olanı...
- Amcanı? - Mezar-ı Şerif'e gitmedi.
Hapishaneye götürüldü. Fakat yanlış bir şey yapmadı.
- Hangisine? - Ne?
- Hangi hapishaneye? - Pul-e-Charkhi'ye.
Haftalar oldu, ailem kendisinden tek kelime haber almadı.
Çarşamba günü hapishaneye git. Ruşen'i sor. Kuzenimdir.
Seni Rezzak'ın gönderdiğini söyle, yapabilirse sana yardım edecektir.
Dilaver!
Böyle bir iş yaparsam denize ulaşana dek yaşlı bir kadın olacağım.
Ya da yaşlı bir adam.
Otur dinlen Dilaver, sana bir hikâye anlatayım.
- Hikâye mi? - Evet, hikâye.
Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde...
...çalınan değerli tohum torbasını köyüne geri getirmek zorunda olan bir çocuk varmış.
Mutlu bir hikâye mi yoksa üzücü bir hikâye mi?
Sadece bekle ve gör.
Fil Kral'ı yenmek için çocuğa üç şeye ihtiyacı olduğu söylenmiş.
Parıldayan bir şey, etrafı saran bir şey ve-
Hey, siz ikiniz! Buraya gelin!
Hadi!
Bu çocuğu tanıyorum.
Acele edin. Buraya gelin. Hadi.
Denileni yapsak iyi ederiz.
Hareketlenin tembel veletler.
Yeni işçiler bunlar mı?
Dillerinizi mi yuttunuz? Aptal mısınız?
İdris, küçük bir bilek güreşi yapmamızı önerdi.
Bana çalışmak için yeterince güçlü müsünüz görmek için.
Çalışmak yerine orada oturduğunuzu gördüm.
İdris, kes artık. Bana çay yap.
Nasıl güçsüz olduğunu göreyim minik şey şeni.
Elini bile kaldıramıyor.
Kalk ve bize çay yap.
Amca, sanırım yeni işçilere ihtiyacın var.
- Bunlar iyi değil. - Yeter İdris.
- Zavallı çocukları rahat bırak. - Biraz çelimsizler.
Seni tanıyorum. Sen öğretmenin kı-
İdris.
Silahı geri getir! Silahı geri getir dedim!
İdris!
Çıkın dışarı hemen!
Çıkın dışarı!
İdris, başladı! Batıya hareket ediyoruz.
Hemen gitmek için emir aldık!
Kim olduğunu biliyorum! Duyuyor musun?
Buraya çık! Hadi!
Hemen! Seni küçük ödlek!
Savaşmak istiyor musun? İşte senin için şans!
Erkek oluyorsun.
- Gitti. - Ya geri gelirse?
- Şanslı olur. - Neredeyiz?
Kaçtığım zamanlarda buraya bir kez gelmiştim.
Sanırım giriş küçülmüş ya da ben büyümüşüm.
Eski görünüyor.
Ayakkabımı kaybettim.
Ben de takkemi, yine de dışarıda diye düşünüyorum.
Ona neden vurdun?
Babamı götürdükleri zaman, içlerinden biriydi.
Çocuktan daha fazla bahsetsene.
- Ne çocuğu? - Hikâyedeki çocuk.
Çocuk üşümüştü.
Güneş gökyüzünde parıldasa da hiç ısıtmıyormuş.
Fakat sıcak tutacak bir şapkası ve büyük bir kabanı varmış.
Hayır, yokmuş.
Üç şeyden birisini çoktan bulmuş. Parıldayan bir aynayı.
Fakat ona baktığında arkasında bir şey görmüş.
Korkunç bir şey. Dehşet verici bir şey!
- Bir at! - Hayır, Şaziye, at değil.
Evet, öyle.
O kadar yaşlı bir at ki yürüyünce kemikleri takırdıyormuş.
Hiç de korkunç değilmiş.
Peki. Çocuk yaşlı at için üzülmüş ve samanla beslemiş.
- Mutlu bir şekilde yaşayıp gitmişler. - Bu hikâyenin ortası, sonu değil!
Kayaya oyulmuş bir kapıdan tombul bir adam çıkıp gelmiş.
Samanımı yakında ölecek yaşlı bir at için harcadınız!
Tombul adam çocuğu eski bir su kuyusuna atmış.
Su kuyusunun dibinde zümrüt varmış...
...ve tombul adam boşa gitmiş samanı için ödeme olarak hepsini getirmesini istemiş.
Zümrütleri bana getireceksin.
- Adı ne? - Tombul adamın mı?
Hayır, çocuğun.
Ad vermediğin bir çocuk hakkında bir hikâye anlatamazsın.
Ben yapmadan önce ona bir ad ver.
Süleyman. Adı Süleyman.
İyi bir ad.
Süleyman, su kuyusunun dibinde uzanmış.
Birden iskeletleri görmüş.
Üç iskelet, her biri kemik elleriyle bir zümrüt tutuyormuş.
- Yardım istemiş. - Yardım!
Zavallı yaşlı at yukarıdan ona bakmış.
Fakat at sıra dışı bir şey yaparak...
...dünyadaki tüm hayvanların sesiyle kişnemiş.
Süleyman tepeye ulaşana dek tırmandıkça tırmanmış...
...ve hayatını kurtardığı için ata teşekkür etmiş.
Hayatımı kurtardığın için teşekkür ederim.
Süleyman yanına üç zümrüt almış...
...ve karşılık olarak tombul adamdan yemek istemiş. Acıkmış.
Fakat tombul adam kötü ve cimriymiş.
Süleyman'ın üstüne balık ağı atıp yiyeceğini kendisinin bulmasını söylemiş.
- Süleyman'ın ihtiyaç duyduğu şey tam da buymuş. - Haha!
Etrafı saran bir şey. Fakat Süleyman oradan ayrılınca...
...üç iskeletin hayaleti üç zümrüdün içinden çıkmış...
...ve yaşamlarını kaybetmelerine neden olduğu için korkunç bir öç olarak...
...oraya buraya dönüp tombul adamı korkutmuşlar.
Süleyman ve at, dağa doğru yolculuklarına devam etmişler...
...fakat at giderek yavaşlıyormuş.
Çok ama çok yaşlı olduğu için dinlenmesi gerekiyormuş...
...ve Süleyman at için bir barınak yapıp kendisini beklemesi söylemiş.
At itiraz etmiş...
...fakat Süleyman, Fil Kral ve jaguarlarıyla tek başına yüzleşmesi gerektiğinin...
...farkındaymış.
Yeniden görüşeceğiz yaşlı at.
Ve tek başına yol koyulmuş.
Yarın Çarşamba. Oraya geri gideceğim, hapishaneye.
Görüşmeme izin vermek zorunda kalacaklar.
Bundan böyle evde kalıyorsun.
- Aşırı tehlikeli. - Hayır anneciğim.
- Dışarıda her şeyi ayarlıyoruz. - Biz derken?
Ben ve Dilaver. O da bir kız. Beraber çalışıyoruz.
Kız kardeşine evlilik ayarlaması için Mezar'daki kuzenime yazdım.
Yanıt yazdılar ve kabul edildi.
Yarından sonraki gün bizi almak için birisi gelecek.
- Artık bunu yapmana gerek yok. - Ne diyorsun?
Bu şekilde devam edemeyiz.
- Bizi hayatta tutman için sana bel bağlayamayız. - Neden?
- Sizi oldukça iyi geçindiriyorum. - Bu bir çocuk işi değil.
Babam olmadan nasıl gideriz?
Her gün eve kesikler ve kabarıklarla geliyorsun.
Her gün dışarı gidiyorsun ve yine seni görecek miyim bilmiyorum.
- Seni de kaybedemem. - Ben gitmiyorum.
Babam geri dönebilir ve burada onu bekleyen kimse olmaz.
Peki, ne kadar daha beklemeliyiz?
Sen bulunana ve benden alınana kadar mı?
Geçimimizi sağlaması için dışarı Zeki'yi göndermek zorunda kalana kadar mı?
Gitmeden önce gidip onu görmeme izin ver.
Nereye gittiğimizi ona söylememe izin ver.
- Pervane! - Bastonunu götürmeme izin ver.
O zaman seninle gideceğim.
İyi bir kız kardeş ve iyi bir kız evlat olacağım.
Söz veriyorum. Söz veriyorum.
Lütfen gitme. Lütfen, artık çok tehlikeli.
Anne ben gidiyorum. Sokağa çıkma yasağından önce dönerim.
- Hayır, Süleyman. - Anneciğim.
- Geri gelmeyeceksin. - Gitmesine izin ver.
Pervane'nin gitmesine izin ver.
Pervane.
Dilaver!
- Ödümü kopardın. - Her yerde seni arıyorum.
Neden? Bu sabah çayhanede benimle çalışmak ister misin?
- Hayır, yapamam. - Hey, Zeki için biraz şeker ister misin?
Yarın Kabil'den gidiyoruz.
Beni bırakıp gidiyor musun?
Ayarlandı. Yapabileceğim bir şey yok.
Kız kardeşim Mezar-ı Şerif'te evleniyor.
Hapishaneye geri gidiyorum.
Bana yardım edebilecek birisini buldum...
...ve muhafıza rüşvet vermek için daha fazla paraya ihtiyacım var.
Bugün ihtiyacım olacak.
Karnına başka bir yumruk daha yersin. Aptalca bir düşünce.
Bu kez olmasına izin vermeyeceğim.
- Aptalca bir düşünce dedim. - Lütfen yardım et.
Ne yapmamı istersin?
Çocuk hikâyelerindeki gibi sihirle eline para mı getireyim?
Böyle olmaz Pervane. Sana yardım edemem.
Mezar-ı Şerif'e kaç ve güzel bir düğün eğlencesi geçir.
Belki sana da bir koca bulurlar ve dertlerin biter.
En azından düğün sonrasına kadar. Seni aptal!
Dilaver!
Şaziye.
- Bizimle gel. - Gelemem.
Babam beni öldürmek için Mezar'a kadar tüm yolu gelir.
Kabil'i bırakamam Pervane, bu şekilde olmaz.
- Al bunu. - Paranı alamam.
Lütfen al.
Git ve babanı gör.
Kızının iyi bir kız olduğunu anlat ona.
Dilaver'in böyle söylediğini anlat.
- Hey Dilaver. - Ne oldu?
Sözünü ettiğin sahilde seninle buluşacağım...
...ki orada ay denizin suyunu çeker, yirmi yıl sonra.
O zaman seni tanıyacağımı düşünmüyorum Ateş.
Güzel mavi taşları iyi fiyata bana satabilirsin.
Hoşça kal öyleyse.
Hoşça kal.
Selamûn aleyküm. Fatıma sen misin?
Evet, Fatıma benim.
İkinci kuzenin Muhammed'im. Abdül, Mezar'dan beni gönderdi.
Aileni topla. Hemen gitmeliyiz.
Hayır, bu kadar erken gelmeni beklemiyorduk.
Oğlum dışarıda. Dönmesini beklemeliyiz.
Savaş yaklaşıyor. Duymadınız mı?
Yollar kapatılmadan önce buradan ayrılmak zorundayız.
Eve gelene dek beklemek zorundayız. Kızımı beklemek zorundayız.
Erkek mi? Kız mı? Hangisi?
Eşyalarınızı toplayın. Şimdi gidiyoruz!
Pervane olmadan gitmiyorum. Beklemek zorundayız.
Seni götürdüğüm için kendini şanslı hisset yaşlı kadın.
Kız ve bebek çok daha değerli. Bu kadar yolu boşuna gelmedim.
Şimdi gitmezsek buradan hiç çıkmayacağız.
- Bebeğim! Onu bana ver! - Gidelim!
Zeki! Zeki!
Yavrumu ver. Onu bana ver!
- Hayır! Onu bana ver! - Bırak gidelim! Bırak gidelim!
- Selam küçük. - Selam.
Yaşlı adam bastonuyla nereye gidiyorsun böyle?
Babama ait. Ona götürüyorum, hapishaneye.
Anlıyorum.
O tarafa gidiyoruz.
Bebeğimi bana ver!
- Gidelim! Bebeği almak istiyorsan benimle gel! - Zeki!
Kızım dışarıda.
Öyleyse nasıl bir aptalsın ki onu dışarı yalnız başına gönderdin?
Bin yoksa bugün kaybedeceğin tek çocuk o olmayacak!
Yapma... Yavrumu ver!
Sustur onu!
Yalvarıyorum.
Kızımı bekle!
Gel Süreyya. Ateş yakmalıyız.
Ruşen'i arıyorum.
Hey! Ruşen'i arıyorum.
Ruşen'i arıyorum.
Ruşen'i arıyorum!
- Kapıyı aç! - Kapıdan uzak dur aptal velet!
- Ruşen'i arıyorum! - Defol git buradan!
- Ruşen'i arıyorum! - Aptal mısın?
- Ruşen'i arıyorum. - Kapa çeneni!
Burada ne yapıyorsun? Sorun yok. Benim oğlum.
İçeride bekleniyorsun.
- Çocuğun biraz disipline ihtiyacı var. - O beni ilgilendirir.
Rahman adına burada ne yapıyorsun?
Bugün Çarşamba. Kuzenin Ruşen'le görüşmeye geldim.
Savaş başladı. Ruşen savaşa gitti.
Bizim için savaşmayacak olanları temizlemek için şehirden getirildik.
- Öğretmen... - Yaşıyor mu?
Bilmiyorum.
Öğretmen benim babam. Ben Pervane, kızıyım.
Yardım et ona, ne olur.
Güneş batmadan dönmezsem kaç.
Olabildiğince uzağa kaç ve koşmayı bırakma.
Güneş battıktan sonra burada duramazsın. Anlıyor musun?
- Teşekkür ederim. - Anlıyor musun?
- Evet. - O zamana dek saklan.
Bir zamanlar Süleyman adında küçük bir çocuk vardı.
Kaderinin halkına hizmet olduğunu biliyordu ve zaman tükeniyordu.
Teşekkür ederim. Çok teşekkür ederim.
- Hadi! Binin arabaya. - Kızım için geri gitmek zorundayız.
Buraya gelin dedim. Hemen!
- Seninle gitmiyoruz. - Anneciğim!
Gelin hemen! Duyuyor musunuz?
Dediğim gibi buraya gelin!
Hemen gelin!
Seninle gitmeyeceğiz. Bizi bırakıp git.
Arabaya binin. Arabaya binin hemen.
Anneciğim!
Süleyman! Süleyman!
Cesur ol Süleyman.
Kaç Süreyya.
- Zeki'yi al ve kaç! - Anne!
Git! Koşmaya devam et!
Bizi... bırakıp... git.
Kapıyı aç.
Onunla ne yapıyorsun?
Ölmüş. Diğerlerinin yanına koyuyorum. Kapıyı aç. Geçmeme izin ver.
- Yürüyün, yürüyün, yürüyün! - Dur!
- Sıraya geçin. Hepiniz, hepiniz. - Dur!
Dur dedim!
Yakında hava kararacak.
Rezzak? Rezzak? Rezzak?
Süleyman. Süleyman.
Ayna parıldar! Jaguarları kör etmek için kullan!
Ağ sarar! Üstlerine at!
Rezzak. Rezzak! Rezzak! Babam için geldim.
Babam için geldim!
Onu yere koy! Yere koy dedim.
Neler olduğunu görüyor musun?
Nereye götürüyorsun? Dışarıda kim var?
Görmezden gel, olmaz mı?
Sadece bir adam. Ne fark eder ki?
Git.
Git!
Git beni öldürmeyeceksen.
Son nefesime kadar çığlık atıp...
...sana beddua ederim. Git.
Delirmişsin sen. Delirmişsin.
Burada geberebilirsin, umurumda değil.
Geber.
Süleyman.
Seni öldürmeye gelmedim.
Süleyman!
Kendi hikâyenle onu sakinleştir. Annemin anlatamadığı hikâyenle.
Anlat ona. Süleyman!
Benim adım Süleyman.
Ne olduğunu anlat ona. Hikâyeni anlat.
Benim adım Süleyman.
Annem bir yazar. Babam bir öğretmen.
Kız kardeşlerim sürekli birbirleriyle kavga eder.
Bir gün sokakta bir oyuncak buldum.
Yerden aldım. İnfilak etti.
Sonrasında ne olduğunu hatırlamıyorum çünkü bu sonumdu.
İşe yarıyor Süleyman! Anlat ona. Anlat ona!
Benim adım Süleyman.
Annem bir yazar. Babam bir öğretmen.
Kız kardeşlerim sürekli birbirleriyle kavga eder.
Bir gün sokakta bir oyuncak buldum.
Yerden aldım. İnfilak etti.
Bu sonumdu.
Benim adım Süleyman.
Annem bir yazar.
Bir gün sokakta bir oyuncak buldum.
Babam bir öğretmen.
- Yerden aldım. - Kız kardeşlerim sürekli birbirleriyle kavga eder.
İnfilak etti.
Bir gün sokakta bir oyuncak buldum.
Sonrasında ne olduğunu hatırlamıyorum.
Yerden aldım.
Çünkü bu sonumdu.
Fil dönüşüm geçirmiş...
...ve dağın merkezinden tohum torbasını alıp Süleyman'a geri vermiş.
Süleyman köyüne dönmüş.
Raks edilip şarkılar söyleniyor, gülüp eğleniliyor, yemekler yeniliyormuş.
Rezzak?
Baba? Baba! Yaşıyor mu?
Onun kanı değil. Yaşıyor.
Buradan git hemen çocuk. Hadi. Olabildiğince hızlı.
Ay o.
Süreyya. S... Süre... Süreyya!
- Anne? - Süreyya!
Sü...
Biz en büyük hazinesinin halkı olduğu bir ülkeyiz.
Birbirleriyle savaşmakta olan imparatorlukların eşiğindeyiz.
Per... Pervane.
Hindikuş Dağları'nın pençesinde...
...Kuzey Çölleri'nin ateşten gözleri tarafından kavrulan kırılmış bir ülke.
Kara moloz toprağı buz zirvelerine dayalı duran.
Asil ülke Aryana idik.
Sözlerini yükselt, sesini değil.
Çiçekleri büyüten yağmurdur, gök gürlemesi değil.
Çeviri ~ Nehirin & Sinyorladyas twitter: Nehirin_ & sinyorladyas