പരിഭാഷ :അഖില പ്രേമചന്ദ്രൻ www.malayalamsubtitles.org
എന്തും എഴുതി കൊടുക്കപ്പെടും, വായിച്ചു കൊടുക്കപ്പെടും.
പാഷ്‌തോയിലും ദാരിയിലും ലഭ്യം. (അഫ്‌ഗാനിസ്ഥാനിലെ ഭാഷ)
മനോഹരമായ വസ്തുക്കൾ വിൽപ്പനയ്ക്ക്.
കത്തുകൾ എഴുതി കൊടുക്കപ്പെടും, വായിച്ചു കൊടുക്കപ്പെടും
പാഷ്‌തോയിലും ദാരിയിലും ലഭ്യം. മനോഹരമായ വസ്തുക്കൾ വിൽപ്പനയ്ക്ക്.
നീ ഒരു പെണ്ണിന് സാധനം വിൽക്കുന്നത് കണ്ടല്ലോ!
ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൊണ്ടുകണ്ടതാ! - ഇല്ല, ഞാ... ഞാ... ഞാനല്ല...
- നീ തന്നെ! ഞാൻ കണ്ടതാ! - എന്തും എഴുതിയും വായിച്ചും,
കൊടുക്കപ്പെടും, പാഷ്‌തോയിലും ദാരിയിലും. മനോഹരമായ വസ്തുക്കൾ വിൽപ്പനയ്ക്ക്.
പർവാനാ ...
...എന്തെങ്കിലും വില കിട്ടുന്ന ഇതുമാത്രമേ നമ്മുടെ കയ്യിലുള്ളു.
ഞാൻ ഇതുവരെ അത് ഇട്ടിട്ടില്ല. ഒരിക്കൽപോലും!
നീ അതെവിടെ ഇടാനാണ് പർവാനാ?
നമുക്ക് നിന്റെ പഠിത്തം തുടരാം, കേട്ടോ?
- ശരി, ബാബ. - അപ്പൊ പറ, സിൽക്ക് റോഡിനെപ്പറ്റി
നിനക്കെന്തൊക്കെ അറിയാം?
സിൽക്ക് റോഡോ...
ബാബ, എനിക്ക് സിൽക്ക് റോഡിനെപ്പറ്റി,
ഓർമയില്ല.
എങ്കിൽ നമുക്കതൊരു കഥ പോലെ കേട്ടാലോ.
കഥകളെപ്പോഴും നമ്മുടെ മനസ്സിൽനിൽക്കും.
മറ്റെന്തൊക്കെ മാഞ്ഞുപോയാലും.
നമ്മൾ പാർത്തിയൻ ഖുറാസാൻ,
കാലത്തുമുതൽ തന്നെ കഥകൾ
ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരാണ്.
ഹിന്ദുകുഷ് മലനിരകളുടെ പിടിയിൽ
വടക്കൻ മരുഭൂമിയുടെ,
തീക്കണ്ണിൽപെട്ട്
ചിന്നിച്ചിതറിയ നാട്.
കറുത്ത ചരൽ നിറഞ്ഞ ഭൂമിക്കുചുറ്റും മഞ്ഞുമൂടിയ മലനിരകളും,
ഒരു ഭീകര സത്വത്തിന്റെ
മരവിച്ച അസ്ഥികൂടമാണ് നമ്മുടെ രാജ്യം.
ആഢ്യന്മാരുടെയും ശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെയും നാട്,
അരിയാനാ.
നമ്മൾ എവിടേക്കുമുള്ള വഴിയായി,
ഒരറ്റത്തുനിന്ന് മറ്റേ അറ്റത്തേക്ക് സാധനങ്ങൾ എത്തിച്ചിരുന്നു
നമ്മൾ നക്ഷത്രങ്ങളെ പഠിച്ചു.ആ അലങ്കോല കാഴ്ച്ചയിൽ നമ്മൾ അർത്ഥം കണ്ടെത്തി.
നമ്മൾ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ആയിരുന്നു,
ദാർശനികരായിരുന്നു കഥാകാരന്മാരായിരുന്നു.
സമസ്യകൾക്ക് ഉത്തരം തേടി
പിന്നെ കൂടുതൽ സമസ്യകൾ തേടി.
പ്രപഞ്ചത്തിൽ നമ്മുടെ സ്ഥാനം കണ്ടെത്തുമ്പോഴും ,
യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട രണ്ടുസാമ്രാജ്യങ്ങൾക്ക്
നടുവിലായിരുന്നു നമ്മൾ
വർഷങ്ങൾ ആയിരങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ
അതിർത്തികൾ പുനർനിർണയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
നമ്മുടെ കരുത്തരായ ഭരണാധികാരികൾ
ശ്രേഷ്ഠ പേർഷ്യ സാമ്രാജ്യത്തിലെ സൈറസ്,
മാസിഡോണിയയിലെ
അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി,
പിന്നീട് മൗര്യസാമ്രാജ്യം വന്നു,
ചെങ്കിസ് ഖാൻ, അങ്ങനെയങ്ങെനെ
ഓരോ തവണയും വലിയ രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ,
എല്ലാത്തവണയും അതിജീവിച്ചവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചരിത്രം ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
എന്റെ ചെറുപ്പത്തിൽ ഞാനീ
നഗരത്തിന്റെ ശാന്തത അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ് പർവാന.
കുട്ടികൾ സ്കൂളിൽപോയി,
സ്ത്രീകൾ സർവ്വകലാശാലകളിലേക്കും ;
സാമ്രാജ്യങ്ങൾ അൽപനാളത്തേക്കെങ്കിലും ...
നമ്മളെ മറന്ന കാലം.
പക്ഷെ അത് അധികകാലം നീണ്ടില്ല.
നമ്മുടെ കാലിനടിയിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ചുപോകുംപോലെ തോന്നി,
എപ്പോഴും അനിശ്ചിതത്വം.
ആദ്യം ഒരു അട്ടിമറി,
പിന്നൊരു കടന്നാക്രമണം, പിന്നൊരു ആഭ്യന്തരയുദ്ധം.
ഈ കോലാഹലങ്ങൾക്കിടയിൽ,
ക്രമസമാധാനം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ പറ്റുന്നവരിൽ ചിലർ വിശ്വാസമർപ്പിച്ചു ...
അതിന് വലിയ വില നൽകേണ്ടിയും വന്നു.
സ്ത്രീകളുടെ മാന്യതയ്ക്കായി പ്രത്യേകം ചട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് !
സ്ത്രീകൾ പുറത്തിറങ്ങി
അനാവശ്യമായി ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കരുത്!
സ്ത്രീകൾ പുറത്തിറങ്ങിയാൽ,
ശരിയത്ത്പ്രകാരം അവൾ ശപിക്കപ്പെട്ടവളാകും.
അവർക്ക് സ്വർഗം നിഷിദ്ധമാകും.
എല്ലാം മാറുന്നു പർവാന.
കഥകൾ ഈ മാറ്റത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
പർവാന?
ഞാൻ പറഞ്ഞതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേ?
കേട്ടു, ബാബ.
എങ്കിൽ നമ്മുടെ നാടോടികളായ
പൂർവികരെക്കുറിച്ചു പറ,
അവരുടെ സ്വർണ്ണമലയെക്കുറിച്ചും...
പറ മോളെ.
പണ്ട് പണ്ട്, 2000 വർഷംമുമ്പ്...
ആ
2,000 വർഷം മുമ്പ്...
പണ്ട് പണ്ടൊരു ബാക്ട്രിയൻ രാജകുമാരി ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൾക്കൊരു സുന്ദരമായ കിരീടമുണ്ടായിരുന്നു...
- എന്നിട്ട്? - എന്നിട്ട്...
- പർവാന? - മാറിപ്പോടാ!
എന്റെ സാധനങ്ങളെ തൊട്ടുപോകരുത്! പോടാ പട്ടീ!
പോകാനല്ലേ പട്ടീ പറഞ്ഞത്!
എന്താ? എന്താ അവിടെ ബഹളം?
എന്തിനാണ് ഈ പെൺകുട്ടി ബഹളം വയ്ക്കുന്നത്?
അവൾ കൊച്ചുകുട്ടിയല്ലേ. ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചുപറഞ്ഞതല്ല.
അവൾ ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുകയാണ്!
ചന്തയിലിറങ്ങി സ്വയം പ്രദർശിപ്പിക്കാതെ
വീട്ടിലിരിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. - എനിക്ക് മകനില്ല.
കൊച്ചുകുഞ്ഞേ ഒള്ളു. എനിക്ക് സഹായത്തിന് മകൾ വേണം.
ഞങ്ങളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ എഴുന്നേൽക്കണം! എഴുന്നേൽക്കാൻ.
എനിക്ക് നിങ്ങളെ അറിയാമല്ലോ. - അതെ, ഇദ്രീസ്.
ഞാൻ നിന്റെ അധ്യാപകനായിരുന്നു. നീയൊരു നല്ല വിദ്യാർത്ഥി ആയിരുന്നു.
കുറേ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ച്, എന്റെ സമയം കളഞ്ഞു.
ഞാൻ താലിബാനിൽ ചേർന്നു,
ഇപ്പോൾ ഇസ്ലാമിന്റെ ശത്രുക്കൾക്കെതിരെ പോരാടുന്നു.
ഞാൻ ശത്രുവാണെങ്കിൽ,
എന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് ദൈവം എന്റെ കാലെടുത്തിരിക്കുന്നു.
എന്താടോ കിളവാ എന്നെ കളിയാക്കുകയാണോ?
യുദ്ധത്തിലാണ് എനിക്ക് കാല് നഷ്ടമായത്. നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് പോരാടിയ യുദ്ധം.
ഈ പെൺകുട്ടിക്ക് എത്രവയസ്സായി?
- ഇദ്രീസ്... - അവൾ കൊച്ചുകുട്ടിയാണ്.
ഇവൾക്ക് കല്യാണപ്രായമായി! ഞാനൊരു പെണ്ണാലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
അവളെ ഒരാൾക്ക് പറഞ്ഞുവച്ചിരിക്കുകയാണ്.
അവളോട്‌ മര്യാദയ്ക്ക് മറച്ചു നടക്കാൻ പറയണം!
നീ അവളെ നോക്കാതിരുന്നാലും മതിയാകും.
- എന്താ പറഞ്ഞത്? - അവളെ നോക്കാതിരുന്നാൽ മതിയെന്ന്!"
- നിന്നെ കൊന്നുകളയാനും പറ്റും! - ഇദ്രീസ്...
- നോക്കീം കണ്ടും സംസാരിച്ചോണം! - മതി! വാ!
നിനക്ക് കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ?
ഇല്ല, ബാബ.
അതാണെന്റെ മോള്. വാ നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോകാം.
പർവാന?
ആ ചെക്കനോട് പറഞ്ഞല്ലോ,
കല്യാണം പറഞ്ഞുവച്ചേക്കുകയാണെന്ന്. എന്നെ കല്യാണം കഴിച്ചയക്കാൻ പോകുകയാണോ?
ഏയ് ഇല്ല നീ കുട്ടിയല്ലേ.
കളിക്കുകയും കഥ പറയുകയും ചെയ്യേണ്ട പ്രായം.
അതിനുള്ള പ്രായമൊക്ക കഴിഞ്ഞു.
കഥയ്ക്കുള്ള പ്രായം കഴിഞ്ഞെന്നോ?
നിനക്ക് കഥകൾ ഇഷ്ടമായിരുന്നല്ലോ.
അതുകൊണ്ടെന്തു ഗുണം?
നമുക്ക് ഉമ്മയോട് പറയാം, പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാം.
ഉടുപ്പിന്റെ കാര്യം പറയണ്ട.
പിന്നതിന്റെ ബാക്കി കേൾക്കേണ്ടിവരും.
- എന്തിന്റെ? - ഒന്നുമില്ല, ഉമ്മാ...
നമ്മൾ പർവാനയുടെ നല്ല ഉടുപ്പ് വിൽക്കുന്നില്ല!
അതല്ല ബാബാ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.
- പക്ഷെ നമുക്ക് ആ പണം വേണമല്ലോ.
കുറച്ചുനാളത്തേക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റും.
കച്ചവടം മെച്ചപ്പെടും.
കച്ചവടം മെച്ചപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ,
അത് വിൽക്കേണ്ടല്ലോ. ആകാശവും ഭൂമിയും,
കനിയാതെ വരുമ്പോൾ, അത് വിറ്റല്ലേ പറ്റൂ.
എങ്കിൽപിന്നേ അത്താഴത്തിന് മുമ്പ്,
ഒരു കഥ ആയാലോ, ഉടുപ്പുകളെപ്പറ്റി മറക്കാൻ?
പർവാന എന്തെങ്കിലും കഥ വായിച്ചുതരുവോ?
ഇപ്പൊ വേണ്ടുമ്മ... ഭയങ്കര ക്ഷീണം..
- അവൾ പറയുകയാ അവളിപ്പോൾ കുട്ടിയൊന്നും അല്ലെന്ന്.
അതുകൊണ്ട് കഥയും ഇഷ്ടമല്ലെന്ന്.
വലുതാകാൻ അത്രയ്ക്ക് ധൃതി വേണ്ടെന്റെ മോളെ.
വിചാരിക്കുമ്പോലെ ആകില്ല കാര്യങ്ങൾ.
വെള്ളം തീർന്നു നീ രാവിലെ ആവശ്യത്തിന് കൊണ്ടുവന്നില്ല.
വാതിലിനടുത്ത് അര ബക്കറ്റ് ഇരിപ്പുണ്ടല്ലോ!
ഞാൻ കൊച്ചാരുന്നപ്പോ,
ബക്കറ്റുകൾ ഒരിക്കലും കാലിയായിരുന്നില്ല. - ഏയ്!
- നിർത്ത് കുട്ടികളെ! - ഒന്നുങ്കിൽ നീ അത്താഴം കഴിഞ്ഞ്,
വെള്ളം എടുത്തിട്ട് വരണം,
അല്ലെങ്കിൽ സാകിയുടെ അപ്പിത്തുണി കഴുകണം.
ഇപ്പൊ എങ്ങനുണ്ട്?
കുഴപ്പമില്ല... നിങ്ങളിപ്പോ ഇങ്ങ് വന്നല്ലോ.
മുഴുവൻ സമയവും തല കഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നില്ലെങ്കിൽ
വെള്ളം തീരത്തിലായിരുന്നല്ലോ? - പർവാന..
ബഹുമാനത്തോടെ പെരുമാറണം.
നമുക്ക് കഴിച്ചാലോ?
എന്താ? വയർ നിറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ,
എല്ലാം നല്ലതായി തോന്നും. - ശരി, അമ്മേ.
സാകി! സാകി!
നിക്കെടാ കുട്ടാ, ഉടുപ്പിന്റെ കൈ ഞാൻ മടക്കിവയ്ക്കാം!
വേണ്ടുമ്മാ! വേണ്ടുമ്മാ!
അങ്ങനെ. ഇനി കഴിച്ചോ.
മുന്തിരി മുഴുവൻ തീർക്കല്ലേ, പർവാന.
സാകിക്കും കൊടുക്കണം. - അവന് നിന്റെ കവിളിലെ
ആ വലിയ ഉണക്കമുന്തിരി കൊടുക്കാത്തതെന്താ, സൊരായ?
പക്ഷെ അത് മുന്തിരി അല്ലല്ലോ.
അത് രോമം വളന്ന വലിയ മറുകല്ലേ.
പർവാന...
സൊരായയോട് ക്ഷമ ചോദിക്ക്.
പർവാന...
ഇതിനകത്തുണ്ട്!
ഞാൻ കണ്ടതാ!
- സ്ത്രീകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ തട്ടമിട്ടോണം... - ബാബാ?
...തട്ടം ഇട്ടോളൂ വേഗം!
ഇയാളുതന്നെ. ഇസ്ലാമിന്റെ ശത്രു.
ഇയാളുടെ കയ്യിൽ നിരോധിത പുസ്തകങ്ങളുണ്ട്.
അതുവച്ച് സ്ത്രീകളെ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നൂറുള്ള അലിസായി! ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം,
ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ വരുന്നതാണ് നല്ലത്!
ബാബാ!
- അയ്യോ അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടുപോകരുതേ! - ബാബാ!
- ഉമ്മാ!
എങ്ങോട്ടാ കൊണ്ടുപോകുന്നത്?
ജയിലിലേക്ക്.
പുൽ -ഇ -ചർഖിയിലിട്ട് അവരിവനെ മര്യാദ പഠിപ്പിച്ചോളും.
ബാബാ!
ഉമ്മാ?
വിളക്ക് കത്തിക്കട്ടെ?
ശ്ശ്ശ് , പർവാന.
സാകിയെ ഉണർത്തല്ലേ.
പക്ഷെ ബാബയെ വിട്ടയച്ചാൽ,
വിളക്ക് കത്തിച്ചുവച്ചാലല്ലേ വീട് കണ്ടുപിടിക്കാൻ പറ്റൂ.
എങ്ങനെ വീട്ടിൽവരാനാണ്? നടക്കാൻ ഊന്നുവടിപോലും,
കയ്യിലില്ല.
കിടന്നുറങ്ങ്.
എല്ലാം ശരിയാകും.
അതുമ്മായ്ക്ക് എങ്ങനറിയാം? പറ എങ്ങനറിയാം.
മിണ്ടാതിരി, പർവാന. അമ്മ അല്ലേൽതന്നെ ആകെ വിഷമത്തിലാ.
എടാ! സാകി! നിർത്തെടാ ചെക്കാ!
എഴുന്നേക്ക് പർവാന.
മതി മടിപിടിച്ചിരുന്നത്. - എന്താ? എന്ത് ചെയ്യാൻ പോകുവാ?
നമ്മൾ രണ്ടുംകൂടി ബാബയെ അന്വേഷിച്ചു പോകുകയാണ്.
ആ പയ്യൻ പറഞ്ഞത് ബാബയെ, പുൽ -ഇ -ചർഖിയി ജയിലിൽ,
കൊണ്ട്‌പോകുന്നു എന്നല്ലേ? അപ്പൊ അവിടെപ്പോയി നോക്കാം.
ബാബാ ഇല്ലാതെങ്ങനെ പുറത്തുപോകും.
സൊരായ കത്തെഴുതുകയാണ്. ബാബയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതിലെ,
പ്രതിഷേധം അറിയിക്കാനും, വിട്ടയക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കാനും.
അതൊന്ന് കൊടുത്തുനോക്കാമല്ലോ.
ഉമ്മാ അതൊന്നും പാടില്ലാത്തതല്ലേ!
നമ്മൾ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കാതിരുന്നാൽ,
കുഴപ്പമൊന്നും വരില്ല. - പക്ഷെ നമുക്ക്...
ഒന്നുവാ എന്റെ പർവാന, ബാബയുടെ ഊന്നുവടിയും എടുത്തോളൂ.
ഇറങ്ങാൻ സമയമായി.
മാമ!
ഹേയ്!
ഓയ്, ഡീ!
സലാം. പുൽ -ഇ -ചാർഖിയിലേക്കുള്ള വഴി ഒന്ന് പറയാമോ?
സലാം.
കിഴക്കാണ്. പുഴയും കടന്ന്. ഒരുപാട് ദൂരമുണ്ട്.
- താങ്ക് യൂ, സാർ. - അതെ, പഴേപട്ടണം വഴി,
പോയാൽ മതി. അല്ലേൽ നിങ്ങളെ പിടികൂടും.
നിങ്ങളെന്താ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇവിടെ? നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവ് എവിടെ?
- വേ... വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു! - ഭർത്താവോ ആങ്ങളയോ ഇല്ലാതെ,
പുറത്തിറങ്ങാൻ പാടില്ലെന്ന് അറിയില്ലേ.
ക്ഷമിക്കണം, എനിക്കറിയാം...
- മനസ്സിലായോ - എന്റെ കയ്യിലൊരു കത്തുണ്ട്.
എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അറസ്റ്റിൽ പ്രതിഷേധിച്ച്... - വീട്ടിപ്പൊക്കോ!
- ഇല്ല! - ഇല്ലെന്നോ?
- ഇത് നുറുള്ള അലിസായി, എന്റെ ഭർത്താവ്. ഇദ്ദേഹത്തെ ഇന്നലെ രാത്രി
ഒരുകാര്യവും ഇല്ലാതെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.... - ഫോട്ടോകൾക്ക് വിലക്കുണ്ട്!
- ഫോട്ടോ കാണിച്ച് നീ എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?
അതും ഒറ്റയ്ക്കിവിടെ! - വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്.
കുട്ടികൾ മാത്രമേ ഒള്ളു! എനിക്ക്... - ഇവിടെ വരേണ്ട ഒരു കാര്യവുമില്ല!
മനസ്സിലായോ? - ...ഭർത്താവിനെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞേപറ്റൂ!
വീട്ടിപ്പോ! വേഗമായിക്കോട്ടെ!
നീ പണിവാങ്ങിച്ചുകൊണ്ടേ പോകൂ!
നിന്റെ ഭർത്താവിന് നീ അപമാനമാണ്! നിന്റെ വർഗത്തിന് തന്നെ അപമാനമാണ്!
അദ്ദേഹത്തിന് എന്തുപറ്റിയെന്ന് അറിയണം!
അറിഞ്ഞേ പറ്റൂ... - മിണ്ടിപ്പോകരുത്!
ജയിലിൽപോയിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല.
ഇതുപോലെ ശല്യം ഉണ്ടാക്കിയാലുണ്ടല്ലോ,
നിന്റെ അനുസരണക്കേടിന് ഭർത്താവിനാകും ശിക്ഷ കിട്ടുക.
ഇനി നിന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇവിടെ കണ്ടാൽ അറസ്റ്റ് ചെയ്യും പറഞ്ഞേക്കാം,
ഞാൻ തന്നെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യും.
ഇപ്പൊ പൊക്കോ.
ഉമ്മാ?
എന്നെ വീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകൂ.
ശ്ശ്ശ് ! പോയി വെള്ളമെടുക്ക്, പർവാന.
ഇവിടെ ഒന്നും ബാക്കിയില്ല.
ചെല്ല്!
എന്താടാ പരിപാടി?!
ഓടിക്കോ! അവര് നിന്നെ കാണും!
ഏയ്, നിൽക്ക്!
ഇതുവഴി!
നിക്ക്!
ആ പയ്യനെവിടെ പോയി. കണ്ടോ? കണ്ടോന്ന്!
ഏയ്! പെണ്ണേ!
വാ! പോകാം! - അവളെ വിട്ടേക്ക്!
പർവാന, ഇത് ആരാ ബക്കറ്റേ ഉള്ളല്ലോ.
മുഴുവൻ നിറച്ചുകൂടാരുന്നോ?
- ഉമ്മാ! - സാകി! ശ്ശ്ശ്!
- ഉമ്മയെ ഉണർത്തരുത്. - ശ്ശ്ശ്, സാകി!
- അവനെ ഒന്ന് കൊട്ടി ഉറക്ക്! - ഉമ്മാ...
- അവനൊരു കഥ പറഞ്ഞുകൊടുക്ക്. - മാമാ..
പണ്ടുപണ്ട്, ഒരിടത്തൊരിടത്ത്,
ഹിന്ദു കുഷ് മലനിരകളുടെ താഴ്‌വരയിൽ,
ഒരു ചെറു ഗ്രാമം ഉണ്ടായിരുന്നു. - ഉമ്മായെ വേണം...
- ശ്ശ്! കേൾക്ക്! അവിടുത്തെ ആളുകൾക്ക്,
നല്ല ഒന്നാന്തരം വിത്തുകിട്ടി.
അതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ അവര് ആടിപ്പാടി.
ചിരിച്ചുകളിച്ചു, ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
എല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു!
പ്രത്യേകിച്ചൊരു കൊച്ചു പയ്യൻ
അവന് എല്ലാരെക്കാളും കൂടുതൽ
ആടിപ്പാടി സന്തോഷിച്ചു.
ആളുകൾ ആടിപ്പാടി ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ
അവരറിയാതെ രാക്ഷസന്മാർ വരുന്നുണ്ടാരുന്നു.
രാക്ഷസന്മാർ കഴുതകളെ പേടിപ്പിച്ചു.
അവർ ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും
അമൂല്യമായത് തന്നെ മോഷ്ടിച്ചു,
അടുത്ത വർഷത്തേക്കുള്ള വിത്ത്.
എന്നിട്ടവർ ഹിന്ദുകുഷ് മലയിലെ
രാജാവിന്റടുത്തേക്ക് തിരികെപ്പോയി,
ഭീകരനായ, കുന്തമുന പോലുള്ള കൊമ്പുള്ള ആന രാജാവ്!
ഗർർ ! ഗർർർ !
ഗർർർ!
ഉമ്മാ!
സാകിക്കുട്ടാ, ഊ! ഊ!
കഴിക്ക് ഉമ്മാ.
വയർ നിറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ കുറവ് തോന്നും.
ഇനി ഭക്ഷണമൊന്നും ബാക്കിയില്ല.
ഞാൻ കടേൽ പോകാം.
- സലാം. - സലാം. 12 ഓറഞ്ച്, പ്ലീസ്.
100 അഫ്‌ഗാനി.
താങ്ക് യൂ
സലാം. 6 ആപ്പിൾ വേണം
എത്രയാകും?
സലാം, കുഞ്ഞേ. നിനക്ക് തരാൻപറ്റില്ല.
പക്ഷെ സാർ... എനിക്ക് ദയവുചെയ്ത് ആപ്പിൾ തരുവോ?
ഭക്ഷണം വാങ്ങാൻ അച്ഛനെ പറഞ്ഞുവിട്.
അച്ഛനെ അവര് കൊണ്ടുപോയി.
എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. പിന്നേ വന്നാൽമതി.
- ...കട്ടോണ്ട് പോയന്നേ. - പക്ഷെ ഉണ്ടല്ലോ...
സലാം! ഒരു കിലോ അരി തരുവോ?
സലാം! - ഏയ്, നീ തന്നെ!
പെണ്ണേ! നിക്കവിടെ!
ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നിന്നോണം!
പോ!
വീട്ടിൽ പോകാൻ!
എന്റെ കയ്യീന്ന് ബാഗ് വീണുപോയി.
- പോട്ടെ. - പണമെല്ലാം പോയി.
- തല ഇങ്ങോട്ടുവച്ചോളു - ഞാൻ പോയി വെള്ളം എടുത്തിട്ട് വരാം.
ശ്ശ്ശ് . അതേപ്പറ്റി ഓർക്കേണ്ട.
നിനക്കുവേണ്ടി ഒരു നാൻ ഞാൻ എടുത്തുവച്ചിരുന്നു.
ചൂടാക്കി തരാവേ.
നല്ല പതുപതാന്നിരിക്കും . കേട്ടോ?
നമ്മളിനി എന്തുചെയ്യും?
അറിയില്ല, ഞാൻ രാവിലെ കുറച്ചുനേരത്തെ,
ആളുകളൊക്കെ വരും മുമ്പേ? - അതൊന്നും നടക്കില്ല.
കച്ചവടക്കാരും നമ്മുക്ക് സാധനം തന്നാലുള്ള,
പൊല്ലാപ്പ് ഏറ്റെടുക്കില്ല.
ഉമ്മായ്ക്ക് മാസർ-ഇ -ഷരീഫിൽ ബന്ധുക്കളുണ്ട്.
അവരോട് സഹായം ചോദിക്കാം.
പക്ഷെ നമ്മൾ അവരെ കണ്ടിട്ടുപോലുമില്ലല്ലോ.
അവര് സഹായിക്കുമെന്ന് എന്താണ് ഉറപ്പ്?
നമുക്ക് ഭക്ഷണം അത്യാവശ്യമായി വേണം.
ഇത് നിന്റെ ചേട്ടന്റെ ഉടുപ്പുകളായിരുന്നു.
അല്പം വലുതായിരിക്കും, അത് നമുക്ക് ശരിയാക്കി എടുക്കാം.
എന്നെ കണ്ടിട്ട് ആൺകുട്ടിയെപ്പോലുണ്ടോ?
നിന്നെ കണ്ടിട്ട് സുലൈമാനെ പോലെയുണ്ടല്ലോ.
ശരിക്കും അതുപോലെ. - ഉമ്മാ...
അവൻ എന്ത് നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നു.
നിനക്ക് ഇപ്പൊ ഉള്ളതിനേക്കാൾ,
അധികം പ്രായമില്ല...
ശ്ശ്ശ്.
പോട്ടെ, ഉമ്മാ.
ഭക്ഷണവും വെള്ളവും വാങ്ങാൻ,
അവൾ ചന്തയിൽ പോകുകയാണ്.
അതേ ഒള്ളു ഉമ്മാ ഒരു മാർഗം. ഇവിടെ ഒന്നും ബാക്കിയില്ല.
അയ്യേ ജ്യൂസുകളെല്ലാം ചൂടായിട്ടിരിക്കുന്നു! എനിക്ക് തണുത്തത് മതി...
കയ്യിലിടാൻ ചെയിൻ വേണം!
അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്! പക്ഷെ...
- സലാം! - എന്താ ഇത്?
സലാം! അതേ! സലാം!
സലാം! സലാം! അകത്തേക്ക് വാ, ചെക്കാ!
ഞാൻ അവിടെവന്ന് തരണമായിരിക്കും?
തനിക്കറിയാലോ?
അപ്പൊ പറ, എന്താ വേണ്ടത്!
ഒരു കിലോ അരി വേണം,
അര കിലോ പയറ്, കുറച്ച് ഉണക്കമുന്തിരിയും.
കുറച്ചോ?
ഹഹ! ഞാൻ ഊഹിച്ചുകണ്ടെത്തണോ?
- അതേ. - ചെക്കൻ പൊട്ടനാണ്,
കേട്ടോ! ഹഹഹഹ!
കെട്ട ഇരുമ്പുകൊണ്ട്, നല്ല വാളുണ്ടാക്കാൻ പറ്റുമോ!
ഹഹഹഹ!
ചിരിച്ചോണ്ട് നിക്കുന്നത് കണ്ടോ! ഹഹഹഹഹ!
അവനെ ആക്കിയിട്ട് പോലും കത്തിയില്ല!
നന്ദിയുണ്ട്! ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട്.
ചായ നീ താഴെ കളയുന്നുണ്ട്.
അയ്യോ. സോറി, മാമാ.
- ആ! - ആരാ നീ! എന്തിനാ,
എന്നെ അങ്ങനെ നോക്കിയത്‌? - ഞാ...
- നിന്റെ പേരെന്താ? - പേരോ?
- ഞാൻ നിന്നെ എവിടോ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ! - ഇല്ല! ഞാനല്ലായിരുന്നു...
- എന്തല്ലായിരുന്നു? - ഞാ... നിനക്കെന്നെ അറിയില്ല!
- അറിയാം. - ഇല്ല!
- എനിക്ക് നിന്നെ അറിയാം! നീ പർവാന ആല്ലേ! - അല്ല!
- ഞാൻ ഷൗസിയ ആണ്! ഓർമയില്ലേ? സ്കൂളിൽ ഒരുമിച്ചുണ്ടാരുന്ന?
ഷൗസിയ?
- അന്നെനിക്ക് നീണ്ട മുടി ഉണ്ടായിരുന്നു... നിനക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു.
- ഡെലിവർ? - ആരോടും പറയരുത്.
ഇതാ നിന്റെ തൊപ്പി.
നീ ഒരു ആൺ പേര് ഓർത്തുവയ്ക്കണം. അടുത്ത തവണ ആരേലും ചോദിക്കുമ്പോൾ,
പതറാതെ പറയാൻ. - ഡെലിവർ!
- ഇപ്പൊ എന്റെ പേര് ഡെലിവർ എന്നാണ്. ധൈര്യശാലി എന്നർത്ഥം.
- നീ എവിടെ? - ഞാ... ഓടട്ടെ.
കണ്ടതിൽ സന്തോഷം!
ഡെലിവർ...
ഉമ്മാ ഇവിടെ വന്നിരിക്ക്.
ഇപ്പൊ സന്ധ്യ ആകും. അവൾ തിരിച്ചുവന്നില്ലെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യും?
- അവൾക്ക് കുഴപ്പമൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല, ഞാൻ...
ആരാണ് വിശന്നിരിക്കുന്നത്?!
പർവാന!
റബ്ബിന് സ്തുതി ! നിന്നെ എനിക്ക് തിരിച്ചുതന്നല്ലോ!
ഉമ്മാ, ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന നാൻ ഞെരിച്ചു റൊട്ടിയാക്കും!
നല്ല മണമുണ്ടല്ലോ പർവാന.
സാകി...
ഇത് ഞാനാ, കണ്ടോ?
നിനക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിയതാ ഇത്.
പർവാന?
നീ ഓടിപ്പായി കുറച്ച് വെള്ളം എടുത്ത് വരുമ്പോഴേക്കും,
അവന് നിന്നെ കണ്ട് ശീലമാകും.
പക്ഷെ എനിക്ക് തീരെ വയ്യ.
വേഗമാകട്ടെ, പർവാന. ഇപ്പൊത്തന്നെ വൈകി.
നിന്നെ കണ്ടിട്ട് ശരിക്കും അവനെപ്പോലെ.
ചെല്ല്, പോയി സുലൈമാന്റെ ഉടുപ്പ് മാറ്റ്.
അല്ലെങ്കിൽ അതിൽ അഴുക്കാകും.
അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ചെളിയായി.
ആനയുമ്മാമ്മ!
എന്താ?
നേരത്തെ പറഞ്ഞ ആനക്കഥയുടെ ബാക്കി പറയാനാണ് അവൻ പറയുന്നത്
ആനയുമ്മാമ്മ!
ശരി, ഉം...
...ഹിന്ദുകുഷ് മലനിരകളിലെ ആ കൊച്ചുഗ്രാമത്തിൽ,
പാവം നാട്ടുകാർ കരഞ്ഞുകരഞ്ഞു തളർന്നുപോയി,
വിത്തുകളൊന്നും ഇല്ലാതെ,
എന്തുചെയ്യുമെന്ന് അവർക്ക് ഒരുപിടിയും ഇല്ലായിരുന്നു.
അടുത്ത സീസണിൽ വിതയ്ക്കാൻ ഒരു മണി വിത്തില്ല,
ശൈത്യകാലത്ത് കഴിക്കാൻ ഭക്ഷണവും കാണില്ല.
പക്ഷെ അവൻ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ പൊഴിച്ചില്ല.
മലനിരകളെ നോക്കി അവൻ ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു...
എടാ രാക്ഷസൻ ആനേ,
നിന്നെ എനിക്ക് പേടിയില്ലെടാ...!
ചിലപ്പോൾ...
ശകലോൽശകലം പേടിയുണ്ടായിരിക്കാം .
കരഞ്ഞുതളർന്ന നാട്ടുകാരോട് അവൻ പറഞ്ഞു,
വിതയ്ക്കാൻ സമയമാകുമ്പോൾ വിത്തുമായി അവൻ മടങ്ങി എത്തിയിരിക്കുമെന്ന്.
വസന്തത്തിന് മുമ്പ് ഞാൻ വിത്തുമായി തിരിച്ചുവരും!
പക്ഷെ അവർ അവനെ ചിരിച്ചുതള്ളി!
നാട്ടുകാർ ചിരിയോ ചിരി... അവൻ കുട്ടിയല്ലേ
സൂപ്പർ മാനോന്നും അല്ലല്ലോ. പക്ഷെ പയ്യൻ വീണ്ടും വാക്ക് നൽകി
വിത്തുമായി തിരിച്ചുവരുമെന്ന് തന്നെയാണ്,
ഞാൻ പറഞ്ഞത്!
അതും പറഞ്ഞ് അവൻ യാത്ര തിരിച്ചു, ആനക്കൊമ്പന്റെ,
അലർച്ച കേട്ട സ്ഥലത്തേക്ക്...
ഉമ്മാ! ഞാനിപ്പോ ആണാണല്ലോ,
അപ്പൊ നമുക്ക് ജയിലിൽപോയി ബാബയെ കാണാല്ലോ!
ഇല്ല, പർവാന. അത് നടക്കില്ല.
- അതെന്താ? - ശ്ശ്ശ്!
അതത്ര എളുപ്പമല്ല, പർവാന.
പക്ഷെ നമ്മൾ ശ്രമിച്ചുനോക്കണ്ടേ!
- നമുക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല. - അത് ശരിയല്ല!
നിർത്ത്, പർവാന! അമ്മയെ വെറുതെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ!
- നിക്ക്! ഏയ്! നിക്കാനല്ലേ പറഞ്ഞത്!
നിങ്ങളെന്താ ഓടിയത്?!
നിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ നിക്കണ്ടേ!
നിന്റെ ബുർഖ എവിടെ? വീടിനുപുറത്ത് ഈ വേഷം ഇട്ട്,
ഇറങ്ങിയത് എന്തിനാണ്? - എന്റെ ഭർത്താവ് ബുർഖയുമായി പോയി!
എനിക്ക് മരുന്ന് വാങ്ങണമായിരുന്നു!
നിന്റെ ഭർത്താവ് എന്താ വാങ്ങി തരാതിരുന്നത്?
- അവള് പെണ്ണായതുകൊണ്ട്! എന്റെ കുഞ്ഞ് പെണ്ണായിപ്പോയി! - അവനെയാണ് ശിക്ഷിക്കേണ്ടത്,
നിന്നെ ഇങ്ങനെ കയറൂരി വിട്ടതിന്! - പ്ലീസ്, പ്ലീസ്, പ്ലീസ്! വേണ്ടാ!
ശിക്ഷ അനുഭവിച്ചേ മതിയാകൂ!
വീട്ടിൽ അടങ്ങി ഒതുങ്ങി ഇരുന്നോണം!
ഡെലിവർ! ഡെലിവർ!
നിനക്ക് നിന്റെ പേര് ഓർമ വന്നോ?
ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോകാൻ പറ്റുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.
കഷ്ടം. എനിക്കൊരു സഹായിയെ ആവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഞാനൊരു കാര്യം കണ്ടു.
അതിന്?
- ഞാനവരെ സഹായിക്കണമായിരുന്നു. - സഹായിക്കാൻ പോയാൽ തല്ലും വാങ്ങി,
മടങ്ങേണ്ടിവരും. - ഞാൻ ആണല്ലല്ലോ!
- നീ ആണുമല്ല പെണ്ണുമല്ല; എനിക്കിപ്പോ ഒരു സഹായിയെ വേണം.
ഈ ട്രേയ്ക്ക് ഭയങ്കര ഭാരം. ഒന്ന് സഹായിക്കാമോ?
അയ്യോ മൂക്ക് ചൊരിഞ്ഞുതാ, വേഗം!
ഈ ട്രേയിൽനിന്ന് കൈ വിട്ടാൽ, വള്ളി പൊട്ടിപ്പോകും!
ഹോ! എന്തൊരാശ്വാസം.
- ആതിഷ്. - എന്താ?
എനിക്കെന്റെ പേര് ഓർമ വന്നു ആതിഷ് എന്നാണ്.
- അത് ശരിക്കുള്ള പേര് അല്ലല്ലോ. - അതിന്റെ അർത്ഥം തീ എന്നാണ്.
അർത്ഥമൊക്കെ എനിക്കറിയാം, എന്നാലും അതൊരു പേരാകില്ലല്ലോ.
എനിക്കത് മതി.
ശരി, ഞാൻ നിന്നെ ആതിഷ് എന്ന് വിളിക്കാം.
ആണായേലേ, ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തൊക്കെ പോകാം,
ആതിഷ് ഖാൻ!
നമ്മൾ എങ്ങോട്ടാ?
കാണാം വാ.
ആരെങ്കിലും നമ്മളെ കണ്ടാലോ?
ഞാൻ ഇവിടുത്തെ ജോലിക്കാരനാണെന്ന മട്ടിൽനിൽക്കും.
നമ്മൾ ഉറപ്പിച്ചങ്ങ് നിന്നുകൊടുത്താൽ, അവർ വിശ്വസിക്കും.
കണ്ടോ? നമ്മൾ വൃത്തിയാക്കുവല്ലേ.
എന്ത് നോക്കിഇരിക്കുകയാ?
വേഗം കഴിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ എലി കൊണ്ടുപോകും.
എങ്ങനെയെങ്കിലും അച്ഛനെ കണ്ടുപിടിക്കണം.
വേണമെങ്കിൽ എന്റച്ഛനെ എടുത്തോ.
എനിക്ക് വേണ്ട. - എന്റെ അച്ഛനെ
ജയിലിൽ അടച്ചതാ, ഇതുവരെ ഒരു വിവരവുമില്ല.
അവര് സമ്മതിക്കില്ല, പർവാന.
- പക്ഷെ ഇപ്പോ ഞാൻ ആണല്ലേ! - അതുകൊണ്ടൊരു വ്യത്യാസവുമില്ല.
അവര് തോന്നിയാൽ ഇടും, തോന്നുമ്പോൾ വിടും, നമുക്കൊന്നും ചെയ്യാനില്ല.
- എന്ന് നിന്നോടാര് പറഞ്ഞു!
സോറി.
അങ്ങനെയാണ് മോളെ കാര്യങ്ങൾ.
ഒരു വഴിയുണ്ട്, പക്ഷെ...
പൈസ ഇറക്കേണ്ടിവരും.
എന്തിന്?
കൈക്കൂലി കൊടുത്താൽ ഈ നാട്ടിൽ
പലതും നടക്കും!
എന്തും എഴുതി തരും, എന്തും വായിച്ചു തരും.
പാഷ്‌തോയിലും ദാരിയിലും.
മനോഹരവസ്തുക്കൾ വിൽപ്പനയ്ക്ക്.
എന്തും എഴുതി തരും എന്തും വായിച്ചു തരും.
ഇവിടെ വന്നിരിക്കാറുള്ള ആ മനുഷ്യൻ എവിടെ?
എന്താ മറുപടിയില്ലേ?
നിങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലേ?
ഞാനെങ്ങനെ അറിയും? ഉത്തരം പറ. അയാളെവിടെ?
അദ്ദേഹം മസാർ-ഈ-ശരീഫിലേക്ക് പോയി.
നീ അയാളുടെ ആരാ?
അനന്തിരവനാ.
ആതിഷ്.
- നിനക്ക് വായിക്കാൻ അറിയാവോ? - എന്തെങ്കിലും വായിക്കണോ?
എനിക്ക് പാഷ്‌തോയും ദാരിയും അറിയാം. - എങ്കിൽ ഇത് വായിക്ക്.
നിനക്ക് വല്ലതും അറിയാമോ എന്ന് നോക്കട്ടെ.
എടുക്ക്. കവർ തുറന്ന് എടുക്ക്.
പ്രിയപ്പെട്ട റസാഖ്...
ഉറക്കെ, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇതുകൊണ്ട് വേറെ വല്ലയിടവും പോകും!
പ്രിയപ്പെട്ട റസാഖ്,
ഈ കത്ത് നിനക്ക് കാബൂളിൽ കിട്ടുമെന്ന് കരുതട്ടെ...
എനിക്കൊരു ദുഃഖവാർത്തയാണ് അറിയിക്കാനുള്ളത്.
സഹോദരിയുടെ കല്യാണത്തിന് പോകും വഴി,
ഹാല ബീഗം മരിച്ചുപോയ വിവരം നിന്നെ വ്യസന സമേതം അറിയിക്കുന്നു.
അവര് ബസിൽ പോയ വഴി കുഴി ബോംബ് പൊട്ടുകയായിരുന്നു.
പരിക്ക് ഗുരുതരമായിരുന്നു.
മണിക്കൂറുകൾക്കകം തന്നെ മരിച്ചു.
നിനക്കിത് വലിയ ആഘാതമാകുമെന്നറിയാം,
അവസാനമായി ഹാലയോട് സംസാരിച്ചപ്പോഴും,
അവൾ നിന്റെ ഹൃദയ വിശാലതയെകുറിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നു.
അള്ളാഹു നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ,
നിങ്ങളുടെ വഴിയിൽ വെളിച്ചമാകട്ടെ, ധൈര്യം പകരട്ടെ.
സോറി.
വന്നല്ലോ അമ്മേടെ പൊന്നുമോൾ!
ഹോ! കാബൂളിലെ മുഴുവൻ പൊടിയും അവളുടെ ദേഹത്തുണ്ട്
പർവാന നീ എന്താ സാകിക്ക് കൊടുത്തത്?
- അതൊരു കൊച്ചു കഷ്ണം മുട്ടായി! - കഷ്ണമോ?!
ശോ!
ഇത് മതി തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങാൻ!
അവനത് കഴിച്ചോട്ടെ സൊരായ. അവനതൊരു രസമല്ലേ!
ആ കഥ ഒന്ന് പറ മോളെ,
സാകിക്കു വേണ്ടി.
അപ്പൊ നമ്മുടെ ആ കൊച്ചുപയ്യൻ...
നാട്ടുകാർക്ക് വാഗ്ദാനം നൽകി
അവരുടെ വിത്ത് തിരികെക്കൊണ്ടുവരുമെന്ന്.
ആനയുമ്മാമയോ?
ആ എന്നിട്ടാ ആനയുമ്മാമ്മ...
രാത്രിയിൽ,
അവൻ പൈൻ മരങ്ങൾക്കിടെയിലൂടെ നടന്നു,
മല കയറി കൊമ്പനാനയെ നേരിടാൻ.
ഇരുട്ടിൽ എന്തോ ഒന്ന് അവന്റെ പിന്നാലെ
തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അതിനെ നേരിടാനുള്ള ധൈര്യം അവനില്ലായിരുന്നു.
അവൻ ഓടാൻ തുടങ്ങി.
അവൻ വേഗത്തിൽ ഓടി പിന്നാലെ വന്നതും വേഗം കൂട്ടി.
പേരില്ലാ ഭൂതങ്ങളെ പേടിച്ച്,
അവൻ ഇരുട്ടിൽ ഓടിയൊളിച്ചു
ഒരടി പോലും ഓടാൻ വയ്യാതാകുംവരെ.
മലയുടെ മുകളിൽനിന്ന് അവൻ താഴേക്ക് വീണു.
ഉരുണ്ടുരുണ്ട്...
ഉരുണ്ടുരുണ്ട്.
പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരാ,
നമ്മൾ സംസാരിച്ചിട്ട് ഒരുപാട് വർഷങ്ങളായി
എന്റെ ഭർത്താവ് അറസ്റ്റിലായ,
കാര്യം അറിയിക്കാനാണ് ഈ കത്തെഴുതുന്നത്.
വിട്ടയക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി,
ഇതുവരെ ഒരു വിവരവുമില്ല.
ഞങ്ങൾ ഭീകരമായ അവസ്ഥയിലാണ്,
നിങ്ങളുടെ സഹായം അത്യാവശ്യമാണ്.
എന്റെ മൂത്ത മകൾ
വിവാഹപ്രായമായി,
നിങ്ങളുടെ ഇളയ മകൻ അജ്മലിന് വേണ്ടി
അവളെ ആലോചിക്കാൻ താല്പര്യപ്പെടുന്നു.
ഞങ്ങളെ,
എങ്ങനെയെങ്കിലും കാബൂളിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കൂ...
അതിജീവനത്തിന് മറ്റൊരു മാർഗമില്ല.
ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കൊരു ഭാരമാകില്ല.
ഞങ്ങൾ കരുത്തരും വൈദഗ്ധ്യമുള്ളവരുമാണ്.
എന്തെങ്കിലും അല്പം തന്നാൽ മതി..
അള്ളാഹു അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ,
ഫാത്തിമ.
എഴുതി തരണോ,
വായിച്ചുതരണോ. എഴുതിതരണോ, വായിച്ചുതരണോ.
എഴുതി തരണോ...
- ഈ ഡ്രെസ്സിനെത്രാ ? - സലാം. ഇത് കൈത്തറിയാണ്.
- എത്രയാകും? - 3,000.
മണ്ടത്തരം പറയരുത്. 300 തരാം.
2,000. മസാർ-ഇ -ഷെരീഫിൽ ചെയ്ത കൈത്തറിയാണ്.
ഇത്ര നല്ല ഉടുപ്പ് കാണുമ്പോൾ,
നിങ്ങളുടെ മകൾക്ക് സന്തോഷമാകും!
ഇതെന്റെ ഭാര്യയാണ്.
1,500.
കണ്ടോ തിളക്കം കണ്ടോ?
ഇന്നാ 1,000.
എത്ര കിട്ടി?
- 1,000. - കോഴ കൊടുക്കാൻ,
അത് മതിയാകും. - ആണോ?
പിന്നല്ലാതെ! ഞാനും സ്വരുക്കൂട്ടുന്നുണ്ട്.
ഉപ്പാന്റെ അടുത്തൂന്ന് ഒളിക്കാൻ പറ്റുന്നത്,
ചെറിയ ഒരു തുകയായി വരുന്നുണ്ട്.
കണ്ടോ?
ഞാൻ എല്ലാക്കാലവും ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കില്ല.
നീ കടല് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
- ഇല്ല. - ഞാനും കണ്ടിട്ടില്ല,
പക്ഷെ ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ചന്ദ്രൻ കാരണം, കടലിലെ വെള്ളം തീരത്തേക്ക് കയറിവരുമെന്ന്.
പിന്നത് തിരിച്ചും പോകും.
എനിക്കത് കാണണം. എന്റെ കാല് ചൂട് മണലിൽ,
വച്ചിട്ട് കയറിവരുന്ന,
വെള്ളത്തിൽ തണുപ്പിച്ചെടുക്കണം.
അപ്പൊ നിന്റെ ഉപ്പായോ?
നിന്നെ ആശ്രയിച്ചല്ലേ കഴിയുന്നേ?
ഞാൻ നല്ല മകനാണ്...
പക്ഷെ ഉപ്പ നല്ല ഉപ്പയല്ല.
കടലിൽ പോയിട്ട് എന്ത് ചെയ്യും?
ഞാൻ... സാധനങ്ങൾ എടുത്ത് വിൽക്കും, ഇവിടെ ചെയ്യുമ്പോലെ.
എനിക്ക് വേണ്ടിയാണെന്ന് മാത്രം. ചിലരുണ്ടല്ലോ,
വെറുതെ കടൽക്കരയിൽപോകും!
ചുമ്മാതിരുന്ന് കടല് കാണാൻ.
കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്സൊക്കെ വച്ച്... നീന്തിക്കളിക്കുകയും ചെയ്യും.
അവർക്കൊക്കെ ഓരോന്ന് വിൽക്കാലോ.
അത് കൊള്ളാം, ഡെലിവർ.
ചെലപ്പോൾ ഞാനും വരും .
- നീയെവിടെ പോകുവാ? - അനുഗ്രഹിച്ചുവിടെന്നെ.
എന്താ നേരത്തെ വന്നത്?
ഞാൻ കുറച്ച് ബ്രെഡും സാകിക്കുള്ള ഉണക്കമുന്തിരിയും വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
- നീ എന്താ പർവാന ഈ ചെയ്യുന്നേ? - ഞാൻ ബാബയെ കണ്ടെത്താൻ പോകുവാണ്.
- വേണ്ട പോകണ്ട. - പോകും.
നിനക്ക് സന്ധ്യക്ക്‌ മുമ്പ് തിരിച്ചെത്താൻ പറ്റില്ല!
ഞാൻ പോവ്വാ! എന്നെ തടയാൻ ആർക്കും പറ്റില്ല!
ഉമ്മാ ഇപ്പൊ തന്നെ ഒരുപാട് അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്,
ഇനി നിന്റെ പൊട്ടത്തരം കൂടി വേണ്ട!
- എനിക്ക് ബാബയെ കണ്ടെത്തിയേ പറ്റൂ! - പർവാന! പർവാന!
പർവാന!
ആരേലുമുണ്ടോ?
സലാം? ഹലോ?
ആരേലുമുണ്ടോ? - എന്താ, എന്ത് വേണം?
- ഹോ! - എന്താ വേണ്ടതെന്ന്?
- എനിക്കെന്റെ ബാബയെ കാണണം. - ആര്?
എന്റെ ബാബാ, നുറുള്ള അലിസായി,
രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ് ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവന്നതാ.
- ഇറങ്ങിപ്പോടാ! - എന്റെ കയ്യിൽ പണമുണ്ട്!
1,000 അഫ്‌ഗാനിയുണ്ട്. എന്നെ സഹായിച്ചാൽ,
ഇത് നിങ്ങൾക്ക് തരാം.! - ഏയ്! എന്താ അവിടെ?
ഒന്നുമില്ല. ഒരു ചെക്കനെ ഓടിച്ചുവിടാൻ നോക്കുകയാണ്.
പ്ലീസ്! ഒന്ന് തുറക്ക്! എനിക്കെന്റെ ബാബയെ കാണണം!
കണ്ടേ പറ്റൂ! ആാാ!
ഓ!
ഇനിയും വേണ്ടെങ്കിൽ, സ്ഥലം കാലിയാക്കിക്കോ!
ഇടിമിന്നൽ പോലെയാകില്ല,
പലപ്പോഴും മഴ.
അവന്റെ വീഴ്ചയെക്കുറിച്ചാണ് ഏറ്റവും ഒടുവിൽ അറിഞ്ഞത്.
അവൻ മലയിൽനിന്ന് വീണു.
ഏറ്റവും ഗാഢമായ നിദ്രയിലേക്ക്.
പക്ഷെ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
അവനെ ഒരു മുത്തശ്ശി,
കണ്ടെത്തി. അവർക്ക് ഒരു ഉടുക്കുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു മാന്ത്രിക ഉടുക്ക്
അതിന്റെ മനോഹരതാളം
അവന്റെ ഹൃദയത്തെ തൊട്ടുണർത്തി.
അവൻ എന്തോ കണ്ടെത്താൻ ഇറങ്ങിയവനാണെന്ന് മനസ്സിലായി
അവര് ചോദിച്ചു,
എന്താണ് നീ തേടുന്നത്?
അതേ, ആ ക്രൂരനായ കൊമ്പനാന രാജാവ്,
കടുവകളെവിട്ട് മോഷ്ടി...
ആന രാജാവിനെ ഇതുവരെ ആരും തോൽപ്പിച്ചിട്ടില്ല.
അറിയാം.
നിനക്ക് പറ്റുമെന്ന് എന്താ ഉറപ്പ്?
പറ്റണം.
പറ്റിയേ തീരു. അത്ര തന്നെ.
അതത്ര നല്ല ഉത്തരമല്ലല്ലോ.
എന്നിട്ടും ആ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞുകൊടുത്തു
അവൻ മൂന്ന് സാധനങ്ങൾ കണ്ടെത്തണമെന്ന്:
തിളക്കമുള്ളതൊന്ന്,
കുടുക്കിലാക്കുന്നതൊന്ന്,
ശാന്തമാക്കുന്നതൊന്ന്.
എങ്കിൽ മാത്രമേ ആന രാജാവിനെ
കീഴ്പ്പെടുത്താനാകൂ. - അതെനിക്ക് താ!
പ്ലീസ്! - എന്റെ കയ്യിലില്ല.
നീ തന്നെ അത് കണ്ടെത്തണം.
പെട്ടെന്നാകട്ടെ! ഇപ്പൊ വിത്ത് വിതച്ചില്ലെങ്കിൽ,
കൊയ്യാനൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല!
- അതേ, അറിയാം. - കിഴക്കോട്ടു പോകാൻ അവര് പറഞ്ഞു.
കിഴക്ക് ഇങ്ങോട്ടാടാ.
എന്നിട്ടും എന്തോ ഒന്ന് അവനെ പിന്തുടർന്നു.
എന്നിട്ടും,
അതിനെ നേരിടാൻ അവന് ധൈര്യം വന്നില്ല.
അയാള് പൈസ വാങ്ങിച്ചില്ലേ?
ഓ കോഴകൊണ്ടൊന്നും രക്ഷയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
അല്ലല്ല.
ചിലപ്പോൾ അത് പോരാരിക്കും.
ചെറിയ തുക നാണക്കേടായിക്കാണും.
കൂടുതൽ പണമുണ്ടാക്കി കുറച്ചൂടെ ബുദ്ധി കാണിക്കണം.
ആഹാ! -ഞാനാണോ ബുദ്ധി കാണിക്കേണ്ടത്?
ഞാൻ ഒരാളെ കുറിച്ചുകേട്ടു.
ചെറിയ ജോലികൾക്ക് നല്ല കാശ് തരുമെന്ന്.
വാ!
സാറേ, ജോലി വല്ലതും കിട്ടുമോ എന്നറിയാൻ വന്നതാ.
നിങ്ങളാരാ ?
ഞാൻ ഡെലിവർ, ഇവൻ ആതിഷ്. ഞങ്ങൾ സഹോദരങ്ങളാ...
ആതിഷോ, അതെന്ത് പേരാണ്?
ആ ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല, അച്ഛനോട് ചോദിക്കണം. - അച്ഛനെവിടെ?
റഷ്യൻ യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചു.
ഞങ്ങൾ എന്ത് ജോലിയും ചെയ്യാം!
നല്ല കൂലി തന്നാൽ.
- ഇതുംകൂടിയെ ഉള്ളെന്ന് തോന്നുന്നു. - നമ്മളിതെവിടാ?
എത്ര നേരമായി! നിങ്ങക്ക് തീരെ ശക്തിയില്ലല്ലോ.
നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതിലും പണിയുണ്ടായിരുന്നു.
ഇതാ. ഇനി പോയാട്ടെ.
നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ പണി മുഴുവൻ ചെയ്തില്ലേ!
നിക്ക്! തിരിച്ചുകൊണ്ടു വിടാമെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ!
ഞാൻ ടാക്സി അല്ല! വേണമെങ്കിൽ തന്നെ പൊക്കോണം.
സാധനം കയറ്റാൻ ഇത്രയും സമയം എടുത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ,
ഇപ്പോഴേ ഒരുപാട് വൈകി! - നിക്ക്!
കുറച്ച് നേരം വിശ്രമിക്കണം.
ഈ വഴിയിൽത്തന്നെ പോകണം. ഇവിടെല്ലാം കുഴിബോംബുകൾ ഉണ്ടാകും.
ഇതുകൊണ്ടൊന്നും നടക്കില്ല.
വേറെ നല്ല ജോലി വേണ്ടിവരും. - എങ്ങനെയുള്ള ജോലി?
ഇഷ്ടിക ചൂളയിൽ നല്ല കാശ് കിട്ടുമെന്നാ കേട്ടത്,
പക്ഷെ കട്ടി പണിയാ.
കുറച്ചുകൂടി കരുത്തുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ...
പക്ഷെ നിനക്കൊരു ചേട്ടനില്ലേ?
നിന്നെ തോളത്തിരുത്തി സ്കൂളിൽ കൊണ്ടുവരുമായിരുന്നല്ലോ...
എന്തായിരുന്നു പേര്?
സുലൈമാൻ
മരിച്ചുപോയി.
എങ്ങനെ? അസുഖമായിരുന്നോ?
-അറിയില്ല. - പക്ഷെ, നിന്റുമ്മ...
നിന്നോട് പറഞ്ഞുകാണില്ലെ. - ഉമ്മ അതേപ്പറ്റി മിണ്ടില്ല.
മനസ്സിലായോ?
ശരി.
നോക്കിക്കേ ഞാൻ എന്താ കൊണ്ടുവന്നതെന്ന്!
അച്ഛൻ ഓരോരോ സാധനങ്ങൾ വയ്ക്കുന്ന പെട്ടിയിൽ കിടന്നതാ.
വെള്ളത്തിന്‌ ഇത്ര നീല നിറം,
ആയിരിക്കുമോ?
നല്ല ഭംഗി.
എന്തെങ്കിലും എഴുതണോ,
എന്തെങ്കിലും വായിക്കണോ.
എന്തെങ്കിലും എഴുതണോ,
എന്തെങ്കിലും എഴുതണോ, എന്തെങ്കിലും വായിക്കണോ?
കഴിഞ്ഞതവണ ഞാൻ പൈസ തന്നില്ലായിരുന്നു.
എത്ര തരേണ്ടത്? -അത് സാരമില്ല, ഞാ...
- അതെന്താ, ദുഃഖവർത്തയാണെങ്കിൽ പൈസ വാങ്ങില്ലേ?
ആരാ നിന്നെ വായിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചേ? ആ കാലുവയ്യാത്ത അധ്യാപകനാണോ?
അതേ. എന്റെ മാമൻ.
നിനക്ക് വായിക്കുംപോലെ എഴുതാനും അറിയുവോ?
അറിയാം.
ഇതാ.
വേണമെങ്കിലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചുവച്ചതാ.
കാണിച്ചേ.
അവളുടെ പേര് പറയുന്ന ഭാഗം കാണിച്ചുതരുവോ.
ഹാല എന്ന് പറയുന്ന ഇടം.
ഇവിടെ.
കണ്ടോ?
ഹാല.
അതിന്റെ അർത്ഥം അറിയാമോ?
ഇല്ല.
ചിലപ്പോൾ രാത്രിയിൽ ചന്ദ്രനെ കാണുമ്പോൾ,
ചുറ്റും ഒരു പ്രകാശവലയം ഉണ്ടാകാറില്ലേ.
അതാണ്‌ ഹാല.
ആ പ്രകാശത്തിന്റെ പേരായിരുന്നു
എന്റെ ഭാര്യക്ക്.
ഇതാ.
- ഇത്രയൊന്നും വേണ്ട. - എന്നോട് തർക്കിക്കണ്ട.
നന്ദിയുണ്ട്.
മുടി വലിച്ചേ...
"പിച്ചു വലിച്ചേ..." - നിർത്ത്, സാകി.
നിന്റെ വലിക്കട്ടെ?
- അവനെ അടക്കി ഇരുത്ത്. ഞാനുറങ്ങാൻ നോക്കുകയാണ്.
എന്താ നിന്റെ പ്രശ്നം?
നീ സാകിക്ക് ഒരു കഥ പറഞ്ഞുകൊടുക്ക്?
ഞങ്ങൾക്കും കേൾക്കണം.
സാകി നമ്മുടെ കൊച്ചു പയ്യന്,
എന്തുപറ്റിയെന്ന് അറിയണ്ടേ? - ആനയുമ്മാമ്മ?
ആനയുമ്മാമ്മ? - അതേ, അതേ.
ആനയുമ്മാമ്മ.
അവൻ ഒടെടാ ഓട്ടം,
പേടിച്ച് ഹൃദയം പടപടാന്ന് ഇടിച്ചു.
പക്ഷെ അവന്റെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞ...
- ...ഭീകരരൂപം പിന്നാലെ തന്നെ വന്നു.
അപ്പൊ അവൻ ഒരു മരത്തിന് പിന്നിൽ ഒളിച്ച് ധൈര്യം സംഭരിച്ചു.
അപ്പൊ ദാ ഒരു മുതുമുത്തശ്ശി
ആടിനെ കറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു,
പക്ഷെ അവർക്ക് ഭയങ്കര നടുവേദന ആയിരുന്നു .
എനിക്ക്,
നടുവിന് വേദന!
അവന് പാവം തോന്നി, മുത്തശ്ശിയോട് മരച്ചുവട്ടിൽ
വിശ്രമിക്കാൻ പറഞ്ഞു, എന്നിട്ട് അവൻ പാല് കറന്നുകൊടുത്തു.
ഈ മരച്ചുവട്ടിൽ ഇരുന്നോളൂ,
ഞാൻ പാല് കറന്നുതരാം.
പാല് കറന്നുകൊടുത്തു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ,
ആ മുതുമുത്തശ്ശി ചൂട് പാലിൽ ഒരു പങ്ക് അവനും കൊടുത്തു.
അവൻ കുടിച്ചിട്ടുള്ളതിൽ,
ഏറ്റവും നല്ല പാൽ,
ആ ആടിനെപ്പറ്റി അവൻ നല്ലത് പറഞ്ഞു!
മുത്തശ്ശിയുടെ ആട് എത്ര സുലഭമായി പാൽ തരുന്നു!
പകരം അവന് അവർ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന ഒരു കണ്ണാടി സമ്മാനിച്ചു .
കണ്ടോ തിളക്കം!
കണ്ണാടി കണ്ടവൻ തുള്ളിച്ചാടി...
പക്ഷെ അതിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ,
അവനെ പിന്തുടർന്ന രൂപത്തിന്റെ പ്രതിബിംബം കണ്ടു.
ഉമ്മ എന്തെടുക്കുകയാണ്?
ഞാൻ സോരായയുടെ നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തുവയ്ക്കുകയാണ്.
നാളെ വിൽക്കാനാണോ?
ശ്ശ്. ശ്ശ്, ശ്ശ്, ശ്ശ്. പർവാന പോയി കിടന്നുറങ്ങ്.
പെഷവാർ വരെ ഒന്ന്...
എത്തികിട്ടിയാൽ മതി.
ബാക്കി ഞാൻ കണ്ടെത്തിക്കോളാം.
ഗോവ എന്ന് സ്ഥലത്തൊരു ബീച്ചുണ്ട്,
അവിടുത്തെ വിനോദസഞ്ചാരികൾ ഭയങ്കര പണക്കാരാണ്.
അവർക്ക് പണമുണ്ടെങ്കിൽ, അവരെന്റെ നീലക്കല്ലുകൾ വാങ്ങിക്കും.
അവിടെയാണ് ഞാനെന്റെ കച്ചവടം, തുടങ്ങാൻ പോകുന്നത്...
നീയുംവരണം എന്റെകൂടെ!
ബാബയെ കണ്ടെത്തിയ ശേഷം.
അതേ നിന്റെ ബാബയെ കണ്ടെത്തിയ ശേഷം.
- 100. -85 തരാം.
- 90! - 82.
85. അതിന്റപ്പുറത്തേക്കില്ല.
85 ഒരു കുല മുന്തിരിയും,ഇനി തർക്കമില്ല.
പേനയിൽ ഒരുപാട് ബലം കൊടുക്കരുത്,
പക്ഷെ നന്നായി എഴുതുന്നുണ്ട്.
പതുക്കെ എഴുതിയാൽ കൂടുതൽ എളുപ്പമാകും.
അതേ! ഒന്ന് നിക്കണേ!
എന്താ മോനെ?
നേരത്തെ ഇവിടെ ഇരിക്കാറുണ്ടായിരുന്ന
ആളെപ്പറ്റി ചോദിച്ചില്ലേ, ആ അധ്യാപകൻ.
- നിന്റെ മാമനോ? - അദ്ദേഹം മാസർ-ഇ -ഷെരീഫിൽ,
പോയതല്ല. ജയിലിൽ അടച്ചതാണ്...
പക്ഷെ അദ്ദേഹം ഒരുതെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല! - ഏത്?
- എന്ത്? - ഏത് ജയിലിലാണ്?
- പുൽ-ഇ-ചർഖി. ഇപ്പോൾ ആഴ്ചകളായി.
ഇതുവരെ ഒരു വിവരവുമില്ല.
ബുധനാഴ്ച്ച ജയിലിൽ പോകണം. റോഷൻ എന്നയാളെ ചോദിക്കണം.
എന്റെ കസിനാണ്. റസാഖ് അയച്ചതാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി.
പറ്റുമെങ്കിൽ അവൻ നിന്നെ സഹായിക്കും.
ഡെലിവർ!
ഇമ്മാതിരി പണിയാണെങ്കിൽ,
ബീച്ചിൽ എത്തുമ്പോഴേക്ക് ഞാൻ കിഴവിയാകും.
അല്ലെങ്കിൽ കിഴവൻ.
നീ കുറച്ച് വിശ്രമിക്ക് ഡെലിവർ,
ഞാനൊരു കഥ പറയാം.
- കഥയോ? - അതേ, കഥ.
ഒരിടത്തൊരിടത്ത്, പണ്ടൊരുനാൾ...
ഒരു കൊച്ചുപയ്യന്‌, കട്ടെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു സഞ്ചി
വിത്ത് അവന്റെ നാട്ടിൽ എത്തിക്കണമായിരുന്നു.
സന്തോഷ കഥയാണോ അതോ സങ്കട കഥയാണോ?
നീ കേൾക്ക് ആദ്യം.
കൊമ്പനാന രാജാവിനെ ജയിക്കാൻ,
മൂന്നു സാധനങ്ങൾ അത്യാവശ്യമായിരുന്നു.
തിളക്കമുള്ളതൊന്ന് കുടുക്കിലാക്കുന്നതൊന്ന്,
പിന്നെ ശാന്തമാ...
ഓയ്! നിങ്ങൾ രണ്ടും! ഇവിടെ വാ!
വരാൻ!
അയ്യോ ആ ചെക്കനെ എനിക്കറിയാം.
പെട്ടെന്ന്, ഇവിടെ വാ!
വരാൻ!
പറഞ്ഞത് ചെയ്യുന്നതാണ് ബുദ്ധി.
പെട്ടെന്ന് വരാനാ പറഞ്ഞത്, കുഴിമടിയൻമാരെ!
അപ്പൊ ഇതാണല്ലേ പുതിയ പണിക്കാർ.
നിന്റെയൊക്കെ നാവെവിടെ?
പൊട്ടന്മാരാണോ? - ഇദ്രീസ് പറയുന്നത്,
നിങ്ങളൊന്നു ഗുസ്തിപിടിക്കണമെന്നാ...
എനിക്ക് വേണ്ടി ജോലി ചെയ്യാനുള്ള ശക്തി ഉണ്ടോ എന്നറിയാൻ.
നിങ്ങൾ ജോലി ചെയ്യാതെ വാചകമടിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
നിർത്തെന്റെ ഇദ്രീസെ..
എനിക്കൊരു ചായ എടുക്ക് ...
ആ!
നിന്റെ ശക്തിയൊന്ന് കാണട്ടെ !
കൈ പൊക്കാൻകൂടി വയ്യ!
എഴുന്നേറ്റുപോയി ചായ എടുക്ക്.
മാമാ!
വേറെ ആളെ കണ്ടത്തുന്നതാ നല്ലത്...
ഇതുങ്ങളെക്കൊണ്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല.
മതി, ഇദ്രീസെ... പിള്ളേരെ വെറുതെ വിട്ടേക്ക്.
അവര് വളർന്നുവരുന്നതേയുള്ളു.
എനിക്ക് നിന്നെ അറിയാം. നീയാ അദ്ധ്യാപകന്റെ മകളല്ലേ.
ആ!
- ഇദ്രീസ്!
തോക്കിവിടെ കൊണ്ടുവരാൻ!
തോക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ! ഇദ്രീസ്!
ഇദ്രീസ്!
ഇങ്ങോട്ടുവരാൻ!
വരാൻ!
ഇദ്രീസ്! തുടങ്ങിയെന്ന് പറയുന്നു! പടിഞ്ഞാറോട്ട് പോകാം!
ഇപ്പൊത്തന്നെ പുറപ്പെടാനാണ് നിർദ്ദേശം!
എനിക്ക് നിന്നെ മനസ്സിലായി!
- ഇദ്രീസ്! - കേട്ടോ നീ?
ഇങ്ങോട്ടു കയറിവാടാ!
വരാൻ!
എടാ ഭീരു, ഇങ്ങോട്ടുവരാൻ!
നിനക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യണ്ടേ?
ഇപ്പോഴാണ് അതിനുള്ള സമയം!
ഒത്ത പുരുഷൻ ആകെടാ...
അവൻ പോയി...
തിരിച്ചുവന്നാലോ?
അവന് അത്രയ്ക്ക് ഭാഗ്യമോ.
നമ്മളിതെവിടാ?
ഒരിക്കൽ രക്ഷപെട്ടോടി ഞാനിവിടെ വന്നിട്ടുണ്ട്.
വാതിൽ ചെറുതായെന്നു തോന്നുന്നു.
ചിലപ്പോൾ ഞാൻ വലുതായതായിരിക്കും
പഴേതാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
എന്റെ ഒരു ചെരുപ്പ് പോയി.
എന്റെ തൊപ്പീം പോയി...
ചിലപ്പോൾ പുറത്തുകാണും.
നീ എന്തിനാ അയാളെ ഇടിച്ചത്?
എന്റെ ബാബയെ കൊണ്ടുപോയത് ഇവനൊക്കെ കൂടാ...
ആ ചെക്കന്റെ കാര്യം ബാക്കിപറ...
- ഏത് ചെക്കൻ? - ആ കഥയുടെ ബാക്കി.
അവന് വല്ലാതെ തണുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സൂര്യൻ ജ്വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,
പക്ഷെ ചൂടില്ലായിരുന്നു.
അവനൊരു നല്ല തൊപ്പിയും വലിയ കോട്ടും ഉണ്ടായിരുന്നു.
- ഓ! - ശരി, അവനത് രണ്ടും ഇല്ലായിരുന്നു!
ജയിക്കാൻ വേണ്ട മൂന്ന് സാധനങ്ങളിൽ ഒന്ന് അവന് നേരത്തെ കിട്ടിയിരുന്നു,
തിളങ്ങുന്ന കണ്ണാടി പക്ഷെ അതിൽ നോക്കുമ്പോൾ,
പിന്നിൽ എന്തോ ഒരു ഭീകര സത്വം.
പേടിപ്പെടുത്തുന്നതെന്തോ! ഭീകരമായത്
- ഒരു കുതിര! - അല്ല, ഷൗസിയ! കുതിരയല്ല .
- അതെ, അതെ കുതിരയാ!
ഒരു പ്രായം ചെന്ന കുതിര, നടക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ
എല്ലുകൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു. പക്ഷെ പേടിപ്പെടുത്തുന്നതല്ല!
ശരി.
അവന് ആ കുതിരയെ കണ്ടിട്ട് സങ്കടം തോന്നി
അവനതിന് കച്ചി കൊടുത്തു... - അവർ അങ്ങനെ സുഖമായി,
ജീവിച്ചു! - ഇത് കഥയുടെ അവസാനമല്ല,
പകുതിയേ ആയുള്ളൂ! കല്ലിൽ കാർന്നെടുത്ത വാതിലിലൂടെ,
ഒരു ഉരുണ്ട മനുഷ്യൻ വന്നു.
നീഎന്റെ കച്ചിയെല്ലാം ആ കിഴവൻ കുതിരയ്ക്ക് കൊടുത്തു തീർത്തോ.
അതിപ്പോ ചത്തുപോകുവല്ലോ! - ആ ഉരുണ്ട മനുഷ്യൻ അവനെയെടുത്ത്
ഒരു പൊട്ടക്കിണറ്റിലെറിഞ്ഞു.
ആ കിണറ്റിനടിയിൽ മരതകം ഉണ്ടായിരുന്നു
ആ ഉരുണ്ട മനുഷ്യന് അത് വേണമായിരുന്നു
ആ കുതിരയ്ക്ക് കൊടുത്തുകളഞ്ഞ കച്ചിക്ക് പകരമായി.
- നീ ആ മരതകം എനിക്ക് കൊണ്ടുത്തരും!
അവന്റെ പേരെന്താ?
ഉരുണ്ട മനുഷ്യന്റെയോ? - അല്ല ആ ചെക്കന്റെ.
ഒരു ചെറുക്കനെപ്പറ്റി കഥയുണ്ടാക്കിയിട്ട്,
അവന് പേരില്ലാതിരുന്നാൽ എങ്ങനാ.
ഞാൻ ഇടുന്നതിനുമുന്നേ പേരിട്ടോ.
സുലൈമാൻ. അവന്റെ പേര് സുലൈമാൻ.
അത് നല്ല പേരാണല്ലോ.
സുലൈമാൻ ആ കിണറ്റിൽ അങ്ങനെ കിടന്നു.
പെട്ടെന്ന്, അവന് അസ്ഥികൂടങ്ങൾ കണ്ടു.
മൂന്ന് അസ്ഥികൂടങ്ങൾ,
മരതകവും അള്ളിപ്പിടിച്ച് അവൻ സഹായത്തിനായി നിലവിളിച്ചു.
- രക്ഷിക്കണേ! - പാവം, കിഴവൻ കുതിര
മുകളിൽനിന്നുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി.
പക്ഷെ ആ കുതിര അവിശ്വസിനീയമായ ഒരുകാര്യം ചെയ്തു!
ലോകത്തെ മുഴുവൻ മൃഗങ്ങളുടെയും ശബ്ദത്തിൽ അവൻ അലമുറയിട്ടു.
സുലൈമാൻ വലിഞ്ഞു മുകളിലേയ്ക്ക് കയറി
ജീവൻ രക്ഷിച്ചതിന് അവന് കുതിരക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞു.
എന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചതിന് നന്ദി!
സുലൈമാന്റെ കയ്യിൽ മൂന്ന് മരതകമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു
അവൻ ആ ഉരുണ്ട മനുഷ്യനോട്,
പകരം ഭക്ഷണം ചോദിച്ചു. അവന് വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ ആ ഉരുണ്ട മനുഷ്യൻ ഒരു ദുഷ്ടൻ ആയിരുന്നു.
അയാൾ സുലൈമാന്റെ നേർക്ക് ഒരു വലയെടുത്തെറിഞ്ഞു
എന്നിട്ട് പോയി തന്നെ കണ്ടെത്തിക്കോളാൻ പറഞ്ഞു.
അതായിരുന്നു സുലൈമാന് വേണ്ടത്
- ഹ ഹ! - ...കുടുക്കിലാക്കുന്നതൊന്ന്.
പക്ഷെ, സുലൈമാൻ പോയപ്പോൾ,
മൂന്ന് അസ്ഥികൂടങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾ
മരതകത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുചാടി...
കറങ്ങി കറങ്ങി അയാൾക്ക്‌ ചുറ്റും പാറി നടന്നു
അവരെ കൊന്നതിനു പകരം വീട്ടാനായി.
സുലൈമാനും കുതിരയുംകൂടി മലമുകളിലേക്ക്
യാത്ര തുടർന്നു,
പക്ഷെ കുതിരയ്ക്ക് തീരെ വയ്യായിരുന്നു.
അവന് പ്രായമായതിനാൽ വിശ്രമിക്കണമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് സുലൈമാൻ ഒരു താത്കാലിക മുറി പണിതു
എന്നിട്ട് കുതിരയോട് അവിടെ കാത്തിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു
കുതിര എതിർത്തു
പക്ഷെ സുലൈമാന് അറിയാമായിരുന്നു
കൊമ്പനാന രാജാവിനെയും കടുവകളെയും അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിടണമെന്ന്.
- വീണ്ടും കാണാം കുതിരയാശാനെ...
അങ്ങനെ അവൻ യാത്ര തുടർന്നു.
നാളെ ബുധനാഴ്ചയാണ്. ഞാൻ വീണ്ടും...
ജയിലിൽ പോയി നോക്കും.
ഇപ്പോഴെങ്കിലും ഒന്ന് കാണിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു.
ഇനിമുതൽ, നീ വീട്ടിൽത്തന്നെ ഇരുന്നാൽ മതി.
ഇത് വലിയ അപകടമാണ്. ഇല്ലുമ്മാ...
ഞങ്ങൾ കുഴപ്പമില്ലാതെ പോകുന്നുണ്ട് ഞങ്ങളോ?
ഞാനും ഡെലിവറും അവളും പെൺകുട്ടിയാണ്.
- ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാ ജോലി ചെയ്യുന്നത്... - എന്റെ കസിന് നമ്മൾ കത്തയച്ചിട്ടുണ്ട്.
മസാറിൽ വച്ച് നിന്റെ ചേച്ചിയുടെ കല്യാണം നടത്താൻ.
അവർ സമ്മതിച്ചു. ആരെങ്കിലും വരും,
മറ്റന്നാൾ,നമ്മളെക്കൊണ്ടുപോകാൻ.
ഇനി നീ ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടിവരില്ല! - എന്ത്?!
ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ടുപോകാൻ പറ്റില്ല!
നിന്നെ ആശ്രയിച്ച് എത്രകാലം കഴിയും!
അതെന്താ? വേണ്ടതെല്ലാം ഞാൻ തരുന്നില്ലേ!
അത് കൊച്ചുകുട്ടികളുടെ ജോലിയല്ല.
ബാബാ ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ പോകും?!
എന്നും മുറിവും പൊള്ളലുമായാണ് നീ വീട്ടിൽ വരുന്നത്.
എന്നും നീ ഇറങ്ങിപോകുമ്പോ പേടിയാ,
ഇനി നിന്നെകാണാൻ പറ്റുമോയെന്ന്!
നിന്നെക്കൂടെ നഷ്ടപ്പെടാൻ വയ്യ.
ഞാൻ വരുന്നില്ല.
ബാബയെങ്ങാനും തിരിച്ചുവന്നാൽ ഇവിടെയാരും കാണില്ല.
അങ്ങനെ നമ്മൾ എത്ര കാലം കാക്കണം?
നിന്നെ കണ്ടുപിടിച്ച് എന്നിൽനിന്ന് അകറ്റുന്നതുവരെയോ?
സാകിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി ജോലി ചെയ്യാൻ ആകുന്നതുവരെയോ?
പോകുന്നതിനുമുമ്പ് ഒരുതവണ ഒന്നുപോയി കണ്ടോട്ടെ?
നമ്മൾ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് പറയണ്ടേ! - പർവാന!
ഊന്നുവടി ഒന്ന് കൊണ്ടുകൊടുത്തോട്ടെ.
എന്നിട്ട് നിങ്ങളുടെ കൂടെ വരാം!
പിന്നെ ഞാൻ നല്ല അനിയത്തി ആയിരിക്കും.
നല്ല മകളും. ഞാൻ ഉറപ്പുതരുന്നു.
സത്യം.
പോകല്ലേ. പ്ലീസ്.
ഇതിപ്പോ വളരെ അപകടകരമാണ്. - ഉമ്മാ...
ഞാൻ പോകുകയാണ്. സന്ധ്യക്ക്‌ മുമ്പ് തിരിച്ചെത്താം.
- വേണ്ട, സുലയ്മാൻ! - ഉമ്മാ...
- നിനക്ക് തിരിച്ചുവരാൻ പറ്റില്ല. - അവള് പോട്ടേ.
പർവാന പോട്ടെ .
ഒരുമ്മ താടാ കുട്ടാ!
പർവാന...
ഡെലിവർ!
പേടിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞല്ലോ!
ഞാൻ നിന്നെ എവിടെയെല്ലാം നോക്കി.
എന്തേ? ഇന്നെന്റെ കൂടെ ചായക്കടയിൽ ജോലിക്ക് വരുന്നോ?
- ഇല്ല. - ഏയ്,
സാകിക്ക് വേണ്ടി മുട്ടായി വേണോ?
ഞങ്ങൾ നാളെ കാബൂൾ വിട്ട് പോകുവാണ്.
എന്നെ ഇട്ടിട്ടു പോകുവാണോ?
എല്ലാം തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു. എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല.
മാസർ-ഇ-ഷെരീഫിൽവച്ച് എന്റെ ചേച്ചിയുടെ കല്യാണമാണ്.
ഞാൻ ജയില് വരെ പോകുവാണ്. സഹായിക്കാൻ പറ്റിയ ആളെക്കിട്ടി.
ആ പോലീസുകാരന് കൊടുക്കാൻ കുറച്ച് പണം കൂടി വേണം.
ഇന്നുതന്നെ വേണം!
ഇടികിട്ടുമെന്നല്ലാതെ ഒരു ഗുണവും ഇല്ല.
പൊട്ടത്തരമാണ്. ഇത്തവണ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.
- പൊട്ടത്തരമാണെന്ന് പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ.
- ഒന്ന് സഹായിക്ക്! - ഞാനെന്തു വേണം?
നിന്റെ കുട്ടിക്കഥയിലേക്കൂട്ട് മായാജാലം കാണിച്ച്,
പണം ഉണ്ടാക്കണോ??
അതങ്ങനെ നടക്കില്ല പർവാന!
എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല.
മാസർ -ഇ -ഷെരീഫിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടോ...
എന്നിട്ട് കല്യാണം ആഘോഷിക്ക്. നിനക്കും ഒരുത്തനെ കണ്ടെത്തും,
അതോടെ നിന്റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീരുമല്ലോ...
കല്യാണം കഴിയുന്ന നിമിഷം അതും തീരുമെടി. മണ്ടി!
ഡെലിവർ!
ഷൗസിയ!
ഷൗസിയ... ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വാ.
അത് പറ്റില്ല.
എന്റെ അച്ഛൻ മസാറിൽ വന്ന് എന്നെ കൊല്ലും.
എനിക്ക് ഈ പരുവത്തിൽ കാബൂളിൽനിന്ന് പോകാൻ കഴിയില്ല പർവാന
ഇതാ. ഇതെടുത്തോ. -നിന്റെ പൈസ വാങ്ങാൻ പറ്റില്ല!
പ്ലീസ്, എടുത്തോ.
പോയി നിന്റെ ബാബയെ കാണ്.
ബാബയോട് പറ ബാബയുടെ മോള്,
നല്ല മോളാണെന്ന്.
ബാബയോട് പറ,
ഡെലിവർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെന്ന്.
ഏയ്, ഡെലിവർ!
എന്താ?
നീ പറഞ്ഞ ആ ബീച്ചിൽ വച്ച് കാണാം ഇനി.
ചന്ദ്രൻ വെള്ളത്തെ വലിക്കുന്നിടത്ത്!
20 വർഷത്തിന് ശേഷം.
അന്ന് ഞാൻ നിന്നെ തിരിച്ചറിയില്ല ആതിഷ്.
നിന്റെ നീല കല്ലുകൾ എനിക്ക്,
നല്ല വിലയ്ക്ക് വിൽക്കാലോ.
കാണാം...
കാണാം.
- സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ. നിങ്ങളാണോ ഫാത്തിമ?
- അതെ. - ഞാൻ നിങ്ങളുടെ വകയിലൊരു സഹോദരനാണ്.
മസാറിൽനിന്ന് മുഹമ്മദ്‌ അബ്ദുൾ അയച്ചതാണ്.
എല്ലാരേയും വിളിക്ക്, നമുക്കിപ്പോതന്നെ പുറപ്പെടണം.
അല്ല. നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴേ വരുമെന്ന് കരുതിയില്ല.
എന്റെ മകനിവിടെ ഇല്ല, അവൻ മടങ്ങിയെത്തുംവരെ,
കാക്കണം. - ഒരു യുദ്ധം തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
നിങ്ങൾ കേട്ടില്ലേ?
അവർ വഴിതടയും മുമ്പ് പോകണം!
അവൾ വരുംവരെ നമ്മൾ കാത്തിരിക്കണം!
എന്റെ മക്കൾക്കുവേണ്ടി കാക്കണം!
മോനും, മോളും! ശരിക്കും ആരാ? സാധനങ്ങൾ എടുക്കൂ,
നമ്മൾ ഇപ്പൊത്തന്നെ പുറപ്പെടുകയാണ്! - പർവാന ഇല്ലാതെ ഞാൻ,
എങ്ങോട്ടുമില്ല! നമ്മൾ വെയിറ്റ് ചെയ്യണം!
നിങ്ങളെ തന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നത് വലിയ കാര്യമാണെന്ന് കരുത് കിഴവി...
ഈ പെണ്ണിനേയും കൊച്ചിനെയും കൊണ്ടേ കാര്യമുള്ളൂ.
ഇവിടംവരെ വന്നത് ചുമ്മാതല്ല!
ഇപ്പൊ പോയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ,
പോകാനേ പറ്റില്ല.! - കൊച്ചിനെ ഇവിടെ താ!
- വിട്! - ഇങ്ങുതരാൻ! പ്ലീസ്! സാകി!
സാകി! കുഞ്ഞിനെ ഇങ്ങുതാ! അവനെ തരാൻ!
വേണ്ട! കൊച്ചിനെ താ! - വിട്! വിട്!
- സലാം, മോനെ. - സലാം.
ഊന്നുവടിയുംകൊണ്ട് നീ എങ്ങോട്ടാ?
ഇതെന്റെ ബാബയുടേതാ.
അദ്ദേഹത്തിന് കൊടുക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുകയാ...
ജയിലിലേക്ക്.
ഓഹോ...
ഞങ്ങളും ആ വഴിക്കാ...
- കുഞ്ഞിനെ ഇങ് തരാൻ - വിട്!
വിട്! കൊച്ചിനെ വേണമെങ്കിൽ എന്റെ കൂടെ വാ!
സാകി, മോനെ... എന്റെ മകൾ പുറത്തുപോയിരിക്കുകയാണ്!
മണ്ടീ, അവളെ എന്തിനാ ഒറ്റയ്ക്ക് പുറത്തുവിട്ടത്?
കേറിക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ അവളെ മാത്രം ആകില്ല നഷ്ടപ്പെടുന്നത്!
അയ്യോ! എന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഇങ്ങുതാ!
അവനെ അടക്കിയിരുത്ത് !
സാകി! എന്റെ മക്കൾക്കുവേണ്ടി കാക്കൂ!
വാ, സോരായ. ഒരു തീ കത്തിക്കാം.
റോഷൻ എന്ന ആളുണ്ടോ, ഹേയ്!
റോഷനുണ്ടോ! റോഷനുണ്ടോ!
കതക് തുറക്കണേ!
ഒന്നു പോയിത്താ ചെറുക്കാ!
- റോഷനുണ്ടോ! - പോകാനല്ലേ പറഞ്ഞത്!
- റോഷനുണ്ടോ! - നീ പൊട്ടനാണോ? വാ അടയ്ക്കടാ!
- നിങ്ങളിത് എന്തുചെയ്യുകയാ? സാരമില്ല.
അതെന്റെ മോനാണ്. നിന്നെ അകത്ത് അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്.
അവന് അച്ചടക്കത്തിന്റെ കുറവുണ്ട്.
അത് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.
എന്റെ പൊന്നേ,
നീയിവിടെ എന്ത് ചെയ്യുകയാ?!
ഇന്ന് ബുധനാഴ്ചയല്ലേ!
നിങ്ങളുടെ കസിൻ റോഷനെ കാണാൻ വന്നതാ.
യുദ്ധം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു!
റോഷൻ യുദ്ധത്തിന് പോയി.
ഞങ്ങളെ നഗരത്തിൽനിന്ന് കൊണ്ടുവന്നതാ,
നമുക്കുവേണ്ടി പോരാടാത്തവരെ ഇവിടെനിന്ന് ഇല്ലാതാക്കാൻ.
ആ അധ്യാപകനോ... - അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ?
- അറിയില്ല. - അതെന്റെ ബാബയാണ്.
ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൾ പർവാനയാണ്.
ഒന്ന് സഹായിക്കണേ.
പ്ലീസ്.
സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുംമുമ്പ് തിരിച്ചെത്തിയില്ലെങ്കിൽ ഓടിക്കോണം.
ഇവിടുന്ന് ദൂരത്തേക്ക് ഓടണം, പിന്നെയും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടോണം.
സൂര്യാസ്തമയം കഴിഞ്ഞാൽ ഇവിടെ നിക്കരുത്, മനസ്സിലായോ?
താങ്ക്യൂ.
- മനസ്സിലായോന്ന്? - ആയി.
അതുവരെ ഇവിടെങ്ങാനും ഒളിച്ചിരുന്നോ.
ഒരിടത്തൊരിടത്തൊരു കൊച്ചുകുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു...
സുലയ്മാൻ എന്നായിരുന്നു പേര്.
ജനങ്ങളെ സേവിക്കുകയാണ് അവന്റെ ലക്ഷ്യമെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു.
അവന് ഒട്ടും സമയവും ഇല്ലായിരുന്നു.
താങ്ക്യൂ. താങ്ക്യൂ സോ മച്ച്.
വാ, കാറിൽ കയറ്.
ഞങ്ങൾക്ക് എന്റെ മകളുടെ അടുത്ത് പോകണം.
ഇങ്ങോട്ടു വരാനല്ലേ പറഞ്ഞത്!
നിങ്ങളുടെകൂടെ വരുന്നില്ല
- ഉമ്മാ! - നീ!
വരാൻ! പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ?
പറഞ്ഞത് കേട്ടാൽ മതി!
വരാൻ!
നിങ്ങളുടെകൂടെ വരില്ല.
ഞങ്ങളുടെ അടുത്തുനിന്ന് പോ!
കാറിൽ കയറ്. കേറാൻ!
ഉമ്മാ!
സുലൈമാൻ! സുലൈമാൻ!
ധൈര്യമായിരിക്കൂ, സുലൈമാൻ!
ഓടിക്കോ, സോരായ!
- സാകിയെ എടുത്തോണ്ട് ഓടിക്കോ! - ഉമ്മാ!
ഓടിക്കോ! ഓടാൻ!
ഞങ്ങളെ... വെറുതെ... വിട്.
കതക് തുറക്ക്.
- നീയത് എന്തുചെയ്യാൻ പോകുവാ? - ചത്തു. മറ്റുള്ളതിനൊപ്പം,
ഇടാൻ പോകുവാ. കതക് തുറക്ക്. കടത്തി വിട്.
മാറ്, മാറ്, മാറ്!
- നിക്ക്! - എല്ലാവരും വരിയായി നിൽക്കൂ.
നിക്ക്!
നിൽക്കാനാ പറഞ്ഞത്!
ഇപ്പൊ സന്ധ്യയാകും.
റസാഖ്!
റസാഖ്! റസാഖ്!
സുലൈമാൻ... സുലൈമാൻ!
കണ്ണാടി തിളങ്ങും!
കടുവകളുടെ കണ്ണ് മറയ്ക്കാം!
ഇനി ആ വല!
അവയുടെ മുകളിലേക്ക് എറിയൂ
റസാഖ്! റസാഖ്! റസാഖ്!
ബാബയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ വന്നത്!
എന്റെ ബാബയ്ക്ക് വേണ്ടി!
താഴെവയ്ക്ക്!
അയാളെ താഴെവയ്‌ക്കാൻ!
എന്താ നടക്കുന്നതെന്ന് നീ കാണുന്നില്ലേ?
എങ്ങോട്ടാ അയാളെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്? ആരാ അവിടെയുള്ളത്?
കണ്ടില്ലെന്നുവച്ചൂടെ?
ഒരാളല്ലേ. അതിനിപ്പോ എന്താ?
പോ!
പൊക്കോണം, അല്ലെങ്കിൽ എന്നെ കൊല്ലണം!
എന്റെ അവസാനം ശ്വാസംവരെ,
നിന്നെ ഞാൻ ശപിക്കും....
പോ!
നിങ്ങക്ക് ഭ്രാന്താ.
ഭ്രാന്ത്‌!
ഇവിടെക്കിടന്ന് ചത്തോ, എനിക്കെന്താ...
ചാക്!
സുലൈമാൻ...
ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലാൻ വന്നതല്ല!
സുലൈമാൻ!
കഥപറഞ്ഞ് ആനയെ ശാന്തനാക്കൂ! ഉമ്മ ഒരിക്കലും,
പറയാത്ത കഥ! പറയൂ!
സുലൈമാൻ!
- എന്റെ പേര് സുലൈമാൻ! - പറ എന്താ പറ്റിയതെന്ന്!
കഥ പറ!
എന്റെ പേര് സുലൈമാൻ!
എന്റെ ഉമ്മ ഒരു എഴുത്തുകാരിയാണ്.
ബാബാ അധ്യാപകനും.
എന്റെ സഹോദരിമാർ എപ്പോഴും വഴക്കുണ്ടാക്കും.
ഒരുദിവസം വഴിയിൽ ഒരു കളിപ്പാട്ടം കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
ഞാൻ അതെടുത്തു. അത് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
അത് കഴിഞ്ഞ് എന്തുപറ്റിയെന്ന് എനിക്കോർമ്മയില്ല...
കാരണം അതായിരുന്നു അവസാനം. - ഈ ഉപായം വിജയിച്ചു സുലൈമാൻ !
പറ! പറ!
എന്റെ പേര് സുലൈമാൻ!
എന്റെ ഉമ്മ ഒരു എഴുത്തുകാരിയാണ്
ബാബാ അധ്യാപകനും..
എന്റെ സഹോദരിമാർ എപ്പോഴും വഴക്കുണ്ടാക്കും.
ഒരുദിവസം വഴിയിൽ ഒരു കളിപ്പാട്ടം കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
ഞാനതെടുത്തു. അത് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
അതായിരുന്നു അവസാനം.
എന്റെ പേര് സുലൈമാൻ!.
എന്റെ ഉമ്മ ഒരു എഴുത്തുകാരിയാണ്. ഒരുദിവസം വഴിയിൽ ഒരു കളിപ്പാട്ടം
കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.. ബാബാ അധ്യാപകനാണ്.
ഞാനതെടുത്തു. എന്റെ സഹോദരിമാർ,
എപ്പോഴും വഴക്കുണ്ടാക്കും.. അത് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
ഒരുദിവസം വഴിയിൽ ഒരു കളിപ്പാട്ടം കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
അത് കഴിഞ്ഞ് എന്തുപറ്റിയെന്ന് എനിക്കോർമ്മയില്ല....
ഞാൻ അതെടുത്തു.
കാരണം അതായിരുന്നു അവസാനം.
ആ ആന ആകെ മാറിപ്പോയി !
മലയുടെ നടുവിൽനിന്ന് വിത്തുകളുടെ സഞ്ചിയെടുത്ത്,
ആന സുലൈമാന് തിരികെ നൽകി!
സുലൈമാൻ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു
നാട്ടുകാർ സന്തോഷത്തിൽ ആറാടി.
പാട്ടുപാടി, സന്തോഷം പങ്കുവച്ചു.
വല്യ സദ്യയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
റസാഖ്!
ബാബാ! ബാബാ!
ജീവനുണ്ടോ?
അത് അയാളുടെ രക്തമല്ല.
അയാൾ ജീവിക്കും.
ഇനി ഇവിടുന്ന് പോ കുട്ടി പോകാൻ!
എത്രയും പെട്ടെന്ന്.
അത് ചന്ദ്രനാണ് മോനെ.
സോരായ...
സ്... സൊരാ... സോരായ!
- ഉമ്മാ? - സോരായ!
സോരായ... സാകി...
♪♪♪
നമ്മുടെ നാട്ടിലെ,
ഏറ്റവും വലിയ സ്വത്ത്,
ഇവിടുത്തെ ആളുകളാണ്.
യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട രണ്ടുസാമ്രാജ്യങ്ങൾക്ക്...
നടുവിലായിരുന്നു നമ്മൾ.
പർവാന...
ഹിന്ദുകുഷ് മലനിരകളുടെ പിടിയിൽ,
വടക്കൻ മരുഭൂമിയുടെ തീക്കണ്ണിൽപെട്ട്,
ചിന്നിച്ചിതറിയ നാട്.
കറുത്ത ചരൽ നിറഞ്ഞ,
ഭൂമിക്കുചുറ്റും മഞ്ഞുമൂടിയ മലനിരകളും.
നമ്മൾ... ഓറിയാനാ,
ആഢ്യന്മാരുടെ നാട്.
ഹൃദയം തുറക്കൂ, ബഹളത്തിലല്ല കാര്യം.
മഴയത്താണ് പൂക്കൾ വിരിയുന്നത്,
ഇടിയും മിന്നലും കാരണമല്ല.
പരിഭാഷ :അഖില പ്രേമചന്ദ്രൻ www.malayalamsubtitles.org