Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (2004) 23.976 fps OCR runtime 02:21:42
ลูมอส แม็กซิม่า
"การร่ายเวทย์มนตร์ขั้นสูง"
ลูมอส แม็กซิม่า
แฮร์รี่ พ็อตเตอร์ กับนักโทษแห่งอัซคาบัน
แฮร์รี่ แฮร์รี่
แฮร์รี่ ไปเปิดประตูหน่อยซิ
มาร์จ ดีใจจังเลยที่ได้เจอ
ลุงเวอร์นอนครับ ช่วยเซ็นเอกสารให้ผมหน่อย
อะไรล่ะ
แค่เอกสารของโรงเรียนน่ะครับ
จะเซ็นให้ทีหลัง ถ้าทำตัวดี
ผมจะดี ถ้าป้าดีด้วย
- แน่ะ ยังอยู่ที่นี่อีกเหรอ - ครับ
อย่ามาพูด "ครับ" ด้วยน้ำเสียงอวดดียังงั้นนะ
ดีแค่ไหนแล้วที่น้องชายชั้นเลี้ยงแกไว้
ได้ไปอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแน่ ถ้าถูกทิ้งอยู่หน้าประตูบ้านชั้น
นั่นดูเดอร์ใช่มั้ยน่ะ โอ หลานรักตัวน้อยของป้า
ขอหอมแก้มหน่อยซิ ขึ้นมา ขึ้นมา
เอากระเป๋าป้ามาร์จขึ้นข้างบน
โอเค
กินให้เกลี้ยงจานเลยนะลูกแม่ ว่าง่ายๆ นะลูก ริปปี้พู
- เรียกน้ำย่อยหน่อยมั้ย - เอาแก้วเล็กละกัน
รสชาติเยี่ยมยอด เพ็ตทูเนีย
เติมอีกหน่อยซิ
ส่วนใหญ่ชั้นจะทำของทอดให้มันกิน ไอ้หมา 12 ตัวน่ะ
รินอีก อย่างนั้น
อยากลองชิมบรั่นดีบ้างมั้ยล่ะ
บรั่นดีซักหยด สองหยด สำหรับเจ้าหมาน้อยริปปี้ พิปปี้พู
แกยิ้มเยาะอะไรชั้น
เธอส่งไอ้เด็กนี่ไปเรียนที่ไหนนะ
เซนต์บรูตัส เป็นสถาบันชั้นดี สำหรับพวกเด็กดื้อด้านน่ะ
แล้วเขายังใช้ไม้เรียวอยู่มั้ยที่นั่นน่ะ
อ๋อ ใช้ฮะ
ผมโดนฟาดประจำ
เยี่ยมไปเลย ฉันคนนึงละ...
เบื่อไอ้พวกที่ดัดจริตเรื่องมาก เวลาจะฟาดไอ้คนที่สมควรโดน
แต่เธออย่าโทษตัวเองที่ไอ้เด็กนี่ มันผ่าเหล่าผ่ากอเลยนะ เวอร์นอน
มันฝังอยู่ในสายเลือด ถ้าเลือดมันชั่ว คนมันก็ต้องชั่ว
แล้วพ่อของเจ้าเด็กนี่ ทำอะไรล่ะ เพ็ตทูเนีย
ไม่ได้ทำ คือ เขาไม่ได้ ทำงานทำการ เป็นคนว่างงาน
- ติดเหล้าด้วยแหงเลยซิเนี่ย - โกหกทั้งเพ
- แกว่าไงนะ - พ่อผมไม่ได้ติดเหล้า
ไม่เป็นไร อย่าตกใจเพ็ตทูเนีย พี่กำมันแน่นไปหน่อยน่ะ
ฉันว่าแกไปนอนไป
เงียบเถอะ เวอร์นอน แก มาเช็ดซะ
จริงๆ แล้วมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับพ่อหรอก
มันขึ้นอยู่กับแม่ต่างหาก สังเกตจากสุนัขก็ได้
ถ้านังแม่หมามันชั่ว ความชั่วก็จะติดต่อมาถึงลูกหมาด้วย
พอที หุบปาก
ถูกมั้ย
ชั้นจะบอกอะไรให้นะ...
เวอร์นอน!
เวอร์นอน เวอร์นอน ทำอะไรหน่อยสิ
หยุด!
พี่มาร์จ ฉันจับพี่ได้แล้ว
อย่าปล่อยมือนะ
- อย่านะ - ขอโทษ
เวอร์นอน
คุณพระช่วย
มาร์จ
ขอร้องละ
มาร์จ
กลับมา
เอาเค้ากลับมา เอาเค้ากลับมาเดี๋ยวนี้
- ทำให้เค้าเหมือนเดิมด้วย - ไม่ สมควรแล้วที่จะโดนลงโทษ
- ออกไปห่างๆ ผม - แกใช้เวทย์มนตร์นอกโรงเรียนไม่ได้
- เหรอ จะใช้อ่ะ - เขาไม่ยอมให้แกกลับไปหรอก
แกไม่มีที่ไปแล้ว
ผมไม่สน ไม่ว่าที่ไหนก็ดีกว่าที่นี่
"ขอต้อนรับสู่รถเมล์อัศวินราตรี"
"พาหนะฉุกเฉินสำหรับแม่มด และพ่อมดพเนจร"
"ผมชื่อ สแตน ชันไพค์ เป็นกระเป๋ารถเที่ยวเย็นวันนี้"
นายลงไปนั่งกับพื้นทำไม
- ผมสะดุดหกล้มน่ะ - แล้วหกล้มทำไมอ่ะ
- ผมไม่ได้ตั้งใจจะหกล้มนะ - เอ้า ก็ขึ้นมาสิ
คงไม่รอจนหญ้างอกหรอกนะ
- นายมองอะไรอยู่อ่ะ - เปล่า
งั้น ขึ้นมาเลย เข้าข้างใน
ไม่ต้อง ฉันยกของให้นายเอง นายเข้าไปเลย
ไปเลย เดินเข้าไป เข้าไปอีก เข้าไปอีก
- เดินหน้าต่อเลย เออร์น - เย้ ออกรถเลย เออร์นี่
มันจะสะเทือนหน่อยนะ
- เมื่อกี้นายพูดว่านายชื่ออะไรนะ - ไม่ได้พูด
- แล้วจะไปไหนละเนี่ย - ไปร้านหม้อใหญ่รั่ว ที่อยู่ในลอนดอน
ได้ยินมั้ยเออร์น ไปร้านหม้อใหญ่รั่วที่อยู่ในลอนดอน
ร้านหม้อใหญ่รั่ว ถ้านายได้ซุปถั่ว
รีบกินมันซะก่อนที่มันจะกินนายนะ
- แล้วพวกมักเกิ้ลไม่เห็นพวกเราเหรอ - พวกมักเกิ้ลเหรอ
ไม่เคยรับรู้อะไรหรอกใช่มั้ย
ไม่น๊า ลองเอาส้อม ไปจิ้มพวกเขาสิ เขารู้สึกนะ
หญิงชราข้ามถนนอยู่ตรง 12 นาฬิกา
10... 9... 8...
7... 6... 5...
4... 3... 3 ครึ่ง...
2... 1 เศษ 3 ส่วน 4...
เย้
นั่นใครน่ะ
คนนั้นน่ะ
ใครน่ะเหรอ
ใครคนนั้นคือ...
ซิเรียส แบล็ก เขาละ
อย่าบอกนะว่านายไม่เคยได้ยิน เรื่องของซิเรียส แบล็ก
เขาเป็นฆาตกร
ถูกขังอยู่ที่คุกอัซคาบัน
- แล้วเขาหนีออกมาได้ไง - ยังเป็นเรื่องลึกลับอยู่เลย
เขาเป็นคนแรกที่ทำได้
เขาเป็นลูกน้องตัวเอ้ของคนที่...
นายก็รู้ว่าใคร
ฉันว่านายคงเคยได้ยินเรื่องเขานะ
ครับ
ผมเคยได้ยิน
เออร์นี่ มีรถบัส 2 ชั้น 2 คัน ที่ 12 นาฬิกา
มันใกล้เข้ามาแล้วเออร์นี่
มันอยู่ข้างหน้าเราแล้ว
ระวังหัวไว้ด้วย
เฮ้ พวก พรรคพวก
ไหงทำหน้างั้นล่ะ
เย้ ใกล้ถึงแล้ว ใกล้ถึงแล้ว
- ร้านหม้อใหญ่รั่ว - ป้ายหน้าตรอกน็อกเทิร์น
คุณพ็อตเตอร์ มาถึงแล้ว
- เดินหน้าต่อ เออร์น - ใช่ เดินหน้าเลย เออร์นี่
ห้อง 11
เฮ็ดวิก
เจ้านกตัวนี้ฉลาดเป็นกรด คุณพ็อตเตอร์
มันมาถึงที่นี่แค่ 5 นาทีก่อนคุณมา
ในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงเวทย์มนตร์ ฉันขอบอกเธอก่อนเลยนะ
มีคนเห็นพี่สาวของลุงเธอ
อยู่ที่ตอนใต้ของเชฟฟิลด์ ลอยวนอยู่เหนือปล่องไฟ
แผนกถอนการใช้เวทย์มนตร์โดยไม่ตั้งใจ ถูกส่งไปแก้ปัญหาโดยด่วนแล้ว
เราปล่อยลมเธอออก และปรับความทรงจำของเธอใหม่
เธอจะไม่หลงเหลือความทรงจำ ในเหตุการณ์นั้นอีกเลย
ปัญหาก็จบแค่นี้
ไม่มีความเสียหายเกิดขึ้น
ซุปถั่วมั้ย
ไม่ครับ ขอบคุณ
- ท่านรัฐมนตรีฮะ - อะไร
- ผมไม่เข้าใจครับ - ไม่เข้าใจอะไร
ผมทำผิดกฎ พ่อมดเด็กไม่ได้รับอนุญาต ให้ใช้เวทย์มนตร์ที่บ้าน
กระทรวงไม่ส่งคนเข้าคุกอัซคาบัน...
เพียงเพราะเขาเป่าลมใส่ป้าหรอก
ในทางตรงข้าม การวิ่งหนีแบบนั้น ในสถานการณ์อันตรายแบบนี้
ถือว่าไม่มีความรับผิดชอบเอามากๆ
- "สถานการณ์อันตราย" เหรอครับ - เรามีฆาตกรเดินลอยนวลอยู่
ท่านหมายถึง ซิเรียส แบล็ก
แล้วเขามาเกี่ยวอะไรกับผม
ไม่เกี่ยวแน่นอน เธอปลอดภัย นั่นละที่สำคัญ
และพรุ่งนี้เธอก็จะ เดินทางกลับฮอกวอตส์แล้ว
นี่คือตำราใหม่ของเธอ
ฉันถือโอกาสเอามาให้เธอที่นี่เลย ตอนนี้ ทอมจะพาเธอไปที่ห้อง
เฮ็ดวิก
อีกอย่างแฮร์รี่ ระหว่างที่อยู่ที่นี่ จะเป็นการดีถ้าเธอจะไม่ออกไป...
เตร็ดเตร่
เฮ้ย เมื่อไหร่จะเลื่อนรถไปซะที
"ตำราปีศาจว่าด้วยเรื่องปีศาจ"
แม่บ้านค่ะ
เดี๋ยวมาใหม่ละกันนะ
ชั้นขอเตือนนะ เฮอร์ไมโอนี่
ให้กันเจ้าสัตว์ป่าเถื่อนจากสแคบเบอร์ ไม่งั้นฉันจะถลกหนังมัน
มันเป็นแมวนะโรนัลด์
- มันก็ต้องไล่จับหนูเป็นธรรมดา - ใครหลอกเธอมาว่ามันเป็นแมว
- มันดูเหมือนหมูมีขนมากกว่า - ขำตายละ
มุขตลกจากเจ้าของหนู ที่ขนเหม็นยังกะรองเท้าเก่า
ครุกแชงก์ อย่าไปสนใจ เด็กร้ายกาจนั่นเลย
แฮร์รี่
- อียิปต์ เป็นไงบ้าง - เจ๋ง มีของเก่าเต็มไปหมดเลย
ทั้งมัมมี่ ทั้งหลุมศพ ขนาดสแคบเบอร์ยังสนุกเลย
- คนอียิปต์เคยบูชาแมวด้วย - ช่าย บูชาแมลงแห่งความตายด้วย
- อวดข่าวที่ตัดมาจาก นสพ.อีกเหรอ - ยังไม่ได้ให้ใครดูเลย
ไม่เลยสักคน ถ้าไม่นับทอม...
- แม่บ้านเวรกลางวัน... - แม่บ้านเวรกลางคืน...
- พ่อครัว... - คนซ่อมห้องน้ำ...
- แฮร์รี่ - คุณนายวีสลีย์
- ดีใจจังเลยที่ได้เจอ - เช่นกันครับ
มีของที่จำเป็นครบหมดรึยัง
- ตำราเรียนด้วยนะ - อยู่ที่ชั้นบนครับ
- เสื้อผ้าล่ะ - ครับ
น่ารักมาก
- แฮร์รี่ พ็อตเตอร์ - คุณวีสลีย์
- แฮร์รี่ ขอคุยเป็นการส่วนตัวได้มั้ย - ได้เลยครับ
- เฮอร์ไมโอนี่ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณวีสลี่ย์
- เฝ้ารอเทอมใหม่เปิดอยู่สินะ - ครับ คงจะน่าตื่นเต้นดี
มีหลายคนในกระทรวงเวทย์มนตร์ พยายามห้ามฉัน
ไม่ให้คุยเรื่องที่ฉัน กำลังจะเปิดเผยกับเธอ
แต่ฉันคิดว่าเธอคงอยากจะรู้ความจริง
เธอกำลังอยู่ในอันตราย
อันตรายอย่างใหญ่หลวง
มันเกี่ยวกับ ซิเรียส แบล็ก รึเปล่าครับ
เธอรู้อะไรเกี่ยวกับ ซิเรียส แบล็ก บ้างล่ะ
- รู้แค่ว่าเขาหนีออกจากคุกอัซคาบัน - รู้มั้ยว่าทำไม
13 ปีก่อน ตอนเธอหยุดยั้ง...
- โวลเดอมอร์ - อย่าเอ่ยชื่อเขา
ขอโทษครับ
ตอนเธอหยุดยั้ง...คนที่รู้ว่าใคร
แบล็กสูญเสียทุกอย่าง
แต่จนถึงวันนี้ เขายังคงเป็นผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์
และในความคิดเขา
เธอเป็นคนเดียวที่อาจขวางทาง
ไม่ให้...คนที่เธอรู้ว่าใคร... หวนคืนสู่อำนาจ
และนั่นคือสาเหตุ
ที่ทำให้เขาหนีออกจากคุกอัซคาบัน
มาตามหาเธอ
และฆ่าผม
สัญญากับฉันได้มั้ย ไม่ว่าเธอได้ยินอะไร
เธอจะไม่ออกตามหาแบล็ก
คุณวีสลีย์
ทำไมผมจะอยากออกตามหา คนที่ต้องการจะฆ่าผมล่ะครับ
รอน
ขอให้พระคุ้มครอง
อย่าทำมันหายล่ะ
ชั้นไม่ตั้งใจจะเป่าลมใส่เค้า แต่ชั้น...
- คุมอารมณ์ไม่อยู่ - เจ๋งไปเลย
พูดตรงๆ นะรอน มันไม่ตลกเลย โชคดีที่แฮร์รี่ไม่ถูกไล่ออก
โชคดีที่ไม่ถูกจับมากกว่า
ถึงยังไงชั้นก็ยังคิดว่าเจ๋งไปเลย
เข้ามา ตู้อื่นเต็มหมดแล้ว
คนนี้คือใครน่ะ
- ศาสตราจารย์ อาร์ เจ ลูปิน - เธอนี่รู้ดีไปหมดเลย
ทำไมเธอถึงรู้ไปทุกอย่างนะ
ชื่อก็อยู่บนกระเป๋าเขาไง โรนัลด์
- พวกนายว่าเขาหลับจริงๆ มั้ย - ดูเหมือนนะ ทำไมเหรอ
ฉันมีเรื่องต้องบอกพวกนาย
ชั้นขอทวนเรื่องที่นายเล่าหน่อยนะ ซิเรียส แบล็ก หนีออกจากคุกอัซคาบัน
- เพื่อมาตามฆ่านายงั้นใช่มั้ย - ใช่
แต่พวกเขาจะจับแบล็กได้ ไม่ใช่เหรอ
- ทุกๆ คนตามล่าเขาอยู่ - ใช่เลย
เพียงแต่ไม่เคยมีใคร แหกคุกอัซคาบันได้มาก่อน
- แล้วเขาก็เป็นฆาตกรโหดเหี้ยมไร้สติ - ขอบใจ รอน
ทำไมรถเราหยุดล่ะ
ยังไม่ถึงสักหน่อย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ไม่รู้เหมือนกัน รถไฟอาจเสียก็ได้
โอ๊ย รอน เธอเหยียบเท้าชั้น
มีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ข้างนอก
มีบางคนกำลังขึ้นรถมา
ให้ตายเถอะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น
แฮร์รี่
แฮร์รี่ เป็นอะไรรึเปล่า
ขอบใจนะ
เอ้า กินซะ จะช่วยให้ดีขึ้น
กินเถอะ ช็อคโกแล็ตน่ะ
สิ่งนั้น...ที่เข้ามา มันคืออะไรครับ
ผู้คุมวิญญาณ ผู้คุมคนนึง ของคุกอัซคาบันน่ะ มันไปแล้ว
มันมาค้นรถไฟเพื่อหาซิเรียส แบล็ก
ขอตัวก่อนนะ ฉันต้องไปคุยกับคนขับหน่อย
กินซะ แล้วจะรู้สึกดีขึ้น
เกิดอะไรขึ้นกับชั้น
อยู่ๆ นายก็ตัวแข็งทื่อ
เรานึกว่านายจะชักซะแล้ว
แล้วนาย 2 คนล่ะ...
- เป็นลมรึเปล่า - เปล่า
แต่ฉันรู้สึกแปลกๆ
ราวกับว่าไม่มีวันจะร่าเริงได้อีก
แต่มีคนกรีดเสียงร้อง
เสียงผู้หญิง
ไม่มีใครร้องเลยนะ แฮร์รี่
"ฮอกส์มีด"
ยินดีต้อนรับ ขอต้อนรับสู่อีกปีนึงที่ฮอกวอตส์
ตอนนี้ ชั้นมีเรื่องอยากจะพูดสักนิด
ก่อนที่เราจะเอร็ดอร่อย ไปกับอาหารรสเลิศของเรา
เรื่องแรก ฉันรู้สึกยินดีที่ได้ต้อนรับ ศาสตราจารย์ อาร์ เจ ลูปิน
ซึ่งกรุณามาสอนในตำแหน่ง
อาจารย์วิชาศิลปะการป้องกันตัว จากศาสตร์มืด
โชคดีนะ ศาสตราจารย์
เป็นอย่างนี้เอง เขาถึงรู้ว่าต้องให้ช็อคโกแล็ตเธอ
พ็อตเตอร์ นายเป็นลมจริงๆ เหรอ
- ชั้นถามไงว่า นายเป็นลมจริงๆ เหรอ - ไปให้พ้นเลย มัลฟอย
- เขารู้ได้ไง - อย่าไปสนเลย
อาจารย์วิชาการดูแลสัตว์วิเศษของเรา
ได้ตัดสินใจเกษียณอายุ
เพื่อได้ใช้เวลาเต็มที่ กับอวัยวะที่ยังเหลืออยู่
แต่โชคดีที่ชั้นขอประกาศว่า
ตำแหน่งของท่านนั้นมีผู้มาสอนแทนแล้ว ซึ่งไม่ใช่ใครอื่น
เขาคือ รูเบอัส แฮกริด ของเรานั่นเอง
และสุดท้าย เรื่องสำคัญมาก จงฟังด้วยความสงบ
จากคำขอของกระทรวงเวทย์มนตร์
ฮอกวอตส์จะเป็นเจ้าภาพให้การรับรอง ผู้คุมวิญญาณแห่งคุกอัซคาบัน
จนกว่า ซิเรียส แบล็ก จะถูกจับได้
ผู้คุมวิญญาณจะประจำอยู่ ตรงทางเข้าทุกจุดของโรงเรียน
และแม้ว่าขณะนี้ ชั้นจะได้รับการยืนยันว่า
พวกเขาจะไม่รบกวนกิจกรรม ประจำวันของเรา
แต่ชั้นขอเตือนพวกเธอไว้
ผู้คุมวิญญาณเป็นพวกที่โหดเหี้ยม พวกเขาจะไม่แยกแยะ
ระหว่างคนที่เขาล่า กับคนที่เข้าไปขวางทางของเขา
ดังนั้น ชั้นขอเตือน พวกเธอทุกๆ คนเอาไว้
อย่าหาเหตุให้พวกเขาทำร้ายเธอ
มันไม่ใช่ธรรมชาติของผู้คุมวิญญาณ ที่จะมีการยกโทษให้
แต่พวกเธอคงรู้นะว่า เราอาจพบความสุขได้
แม้ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด
ขอเพียงจดจำถึง วิธีจุดแสงสว่างให้ได้เท่านั้น
ฟอร์จูน่า เมเจอร์
ดูสิ เธอไม่ยอมให้ชั้นเข้าไป
- ฟอร์จูน่า เมเจอร์ - ไม่ อย่าเพิ่ง เดี๋ยว
ดูนี่ก่อน
- น่าทึ่งมั้ยล่ะ นี่แค่เสียงนะ - ฟอร์จูน่า เมเจอร์
- เอ้า ก็ได้ เข้าไป - ขอบใจนะ
ผ่านมา 3 ปีแล้วเธอก็ยังร้องเพลง
- ทั้งๆ ที่ร้องไม่เป็น - เหลือเชื่อจริงๆ
- เฮ้ พวก - เฮ้ พวก
กรีน นั่นมันลิงนี่
- นั่นอะไร - นั่นนะที่นายเรียกว่าลิง
อย่าให้เขาอีกอันนะ
เนวิลล์ ลองช้างดู
รอน รับนะ
เราได้ผู้ชนะแล้ว
อย่าลองเชียวนะ
ดูเขาสิ หน้าเขาน่ะ
ขอต้อนรับจ้ะ เด็กๆ
ในชั้นเรียนนี้ เราจะมาทำความรู้จัก กับศิลปะอันสูงส่งของการพยากรณ์
ในชั้นเรียนนี้ เธอจะได้ค้นพบ ว่าตัวเธอมีญาณพิเศษ
สวัสดีจ้ะ ฉัน ศาสตราจารย์เทรลอว์นี่ย์
เราจะมาเรียนรู้ถึงเรื่อง การทำนายอนาคตด้วยกัน
เทอมนี้ เราจะเรียนศิลปะ ของการอ่านใบชา
ทีนี้ หยิบถ้วยชา ของคนที่นั่งตรงข้ามเธอขึ้น
เธอเห็นอะไร
ความจริงซุกซ่อนอยู่ เหมือนประโยค ในหนังสือที่คอยให้คนอ่าน
แต่อย่างแรกเลย เธอต้องเปิดใจให้กว้าง
- แรกสุด เธอต้องมองไปไกลๆ - ไร้สาระจังเลย
เธอเข้ามาทางไหนน่ะ
- ฉันนั่งอยู่ตรงนี้มาตลอดแหละ - เด็กน้อย
คุณยายเธอสบายดีเหรอ
คงสบายดีฮะ
ชั้นไม่แน่ใจว่าเป็นอย่างนั้นนะ ขอถ้วยชาให้ชั้นซิ
น่าสงสาร
เปิดใจให้กว้าง
เธอมีญาณเกี่ยวกับความตาย เธอมองเห็นความตายรึเปล่า
- ฉันว่าเธอเห็นนะ - เห็นครับ
มองดูในถ้วย บอกซิว่าเธอเห็นอะไร
ใช่แล้ว
ใบชาของแฮร์รี่เป็นรูปไม้กางเขนตะแคง หมายถึงความเจ็บปวดและทุกข์ทรมาน
และนั่นอาจเป็นพระอาทิตย์ หมายถึงความสุข
ฉะนั้น...
นายจะต้องเจ็บปวด แต่ก็จะมีความสุขไปกับมัน
ขอดูถ้วยหน่อย
โอ พ่อหนุ่มน้อย
แย่แล้ว
เธอได้รูปกริม
กรินเหรอ กรินคืออะไรล่ะ
ไม่ใช่กริน เจ้าโง่ กริม
"คือสุนัขผีตัวใหญ่ยักษ์"
"มันเป็นลางร้ายที่แย่ที่สุดในโลกเรา"
"มันเป็นลางร้าย"
"แห่งความตาย"
นายคงไม่คิดนะว่า กริมจะมีอะไร เกี่ยวข้องกับซิเรียส แบล็ก
พูดตรงๆ นะรอน พยากรณ์ศาสตร์น่ะ เป็นแค่วิชาที่ใช้การเดาสุ่ม
วิชาอักษรรูนน่าค้นหากว่าเยอะ
อักษรรูนเหรอ เทอมนี้เธอเรียนกี่วิชากันแน่
ก็ไม่มาก
เดี๋ยวดิ เป็นไปไม่ได้เลย
วิชาอักษรรูนสอนเวลาเดียวกับ วิชาพยากรณ์ศาสตร์นี่
เธอต้องเข้าเรียน 2 วิชาพร้อมกัน
เธอจะบ้าแล้วเหรอ มีใครบ้าง ที่จะเข้าเรียน 2 วิชาพร้อมกันได้
"เปิดใจให้กว้าง ใช้ดวงตาภายใน มองให้เห็นอนาคต"
เอ้า มาเลย เข้ามาใกล้ๆ ถ้าไม่จำเป็น ขอให้พูดกันน้อยๆ ไว้
วันนี้ชั้นมีสิ่งที่น่าตื่นเต้นรออยู่
บทเรียนที่เยี่ยมยอด ตามชั้นมา
เอาละ ทุกคน พูดกันน้อยๆ ไปจับกลุ่มกันที่ตรงโน้น
แล้วเปิดหนังสือหน้า 49
จะเปิดได้ยังไงไม่ทราบ
ก็ลูบที่สันปกมันสิ ให้ตายเถอะ
- อย่าขี้กลัวไปหน่อยเลย ลองบัตทอม - ชั้นไม่เป็นไร
- ตลกดีเน๊อะ - ช่าย ตลกแทบตายเลย
ช่างฉลาดซะจริง โรงเรียนนี้แย่ลงทุกวัน
เดี๋ยวฉันจะฟ้องพ่อว่าดัมเบิลดอร์ ยอมให้คนงี่เง่ามาสอนเรา
หยุดเถอะ มัลฟอย
ผู้คุมวิญญาณ ผู้คุมวิญญาณ
- อย่าสนใจ - นายควรจะลูบสันมันนะ
ใช่
เป็นไง สวยมั้ย
สวัสดีเจ้าบัคบีคกันหน่อยซิ
แฮกริด นั่นมันตัวอะไรน่ะ
มันคือฮิปโปกริฟฟ์ รอน
อย่างแรกที่เธอควรรู้เกี่ยวกับมัน ก็คือ มันเป็นสัตว์ที่ทะนงตน
โกรธง่ายแสนง่าย เธอห้ามทำท่าดูถูกใส่ฮิปโปกริฟฟ์
เพราะมันจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอได้ทำ
ใครอยากจะออกมาทักทายมันบ้าง
ดีมาก แฮร์รี่
ออกมาเลย
เธอ...
ต้องยอมให้มันขยับตัวก่อน มันจะถือว่าเป็นมารยาทที่ดี
ก้าวมา แล้วก้มหัวให้มันสวยๆ
แล้วคอยดูว่ามันก้มหัวกลับมั้ย
ถ้ามันก้ม เธอก็เข้าไปจับมันได้
ถ้าไม่...ค่อยมาว่ากันอีกที
ก้มหัวไว้
ช้าๆ นิ่งๆ
ถอยออกมา แฮร์รี่
นิ่งๆ ไว้
นิ่งไว้
- ดีมาก แฮร์รี่ ทำได้ดี - เจ้ายักษ์ใหญ่เอ๊ย
ไป ตอนนี้ชั้นคิดว่า เธอเข้าไปลูบมันได้แล้ว
ไปสิ ไม่ต้องเขินหรอก
ช้าไว้ ช้าไว้
ช้าไว้ แฮร์รี่
ช้าๆ แฮร์รี่ นิ่งๆ
ช้าๆ นิ่งๆ ทีนี้รอให้มันเข้ามาหาเธอ
อย่าเร็วนัก
ช้าลงอีก
ยังงั้น
เก่งมาก เก่งมาก แฮร์รี่
เขาจะได้ขี่มันมั้ย
ทีนี้มันคงยอมให้เธอขี่แล้ว
- อะไรนะครับ - มาเถอะน่า
ขึ้นไปนั่งตรงนี้ ข้างหลังสะบักปีกมัน
อย่าไปดึงขนของมันออกมาล่ะ มันจะโกรธเอานะ
เก่งมาก แฮร์รี่ ทำได้ดี บัคบีค
ยอดไปเลย แฮร์รี่
ให้ตายเถอะ
เก่งมาก เก่งมาก
- วันแรกของชั้นเป็นไงบ้าง - ยอดเยี่ยมครับ ศาสตราจารย์
แกมันไม่ได้ดุร้ายอะไรหรอก เจ้าตัวน่าเกลียด
มัลฟอย อย่านะ
อย่านะ
บัคบีค
ไปตรงโน้น เจ้าสัตว์หน้าโง่
- มันจะฆ่าชั้นแล้ว - เย็นไว้ มันแค่เล็กน้อยเอง
แฮกริด
- เราต้องพาเขาไปห้องพยาบาลนะ - ชั้นเป็นครู ชั้นพาไปเอง
- แกจะต้องเสียใจ คอยดู - เลิกเรียนได้
แกกับไอ้ไก่เสียสตินั่นน่ะ
เจ็บมากมั้ย เดรโก
ก็เจ็บๆ หายๆ แต่ชั้นว่าชั้นยังโชคดีนะ
มาดามพอมฟรีย์บอกว่า ถ้าไปช้า อีกแค่ 3 นาที ชั้นอาจเสียแขนก็ได้
- ชั้นคงทำการบ้านไม่ได้หลายอาทิตย์ - ฟังคนงี่เง่าพูดสิ
- ชอบนัก ทำให้มันดูเว่อร์ๆ น่ะ - ยังดีที่แฮกริดไม่โดนไล่ออก
แต่ได้ยินมาว่าพ่อของเดรโก ฉุนใหญ่เลย เรื่องยังไม่จบแน่
- มีคนเห็นเขา - ใคร
ซิเรียส แบล็ก
ดัฟฟ์ทาวน์ ใกล้ๆ นี่เอง
เธอคงไม่คิดว่าเขาจะมา ฮอกวอตส์หรอกนะ
เรามีผู้คุมวิญญาณเฝ้าอยู่ทุกทางเข้า
เขาเคยหนีพวกนั้นมาได้แล้ว ใครจะกล้าพูดว่าเขาจะทำไม่ได้อีก
ถูกต้อง แบล็กไปได้ทุกที่ จับแบล็ก ก็เหมือนไล่จับควัน
เหมือนพยายามไล่จับควันด้วยมือเปล่า
มันน่าสนใจมั้ยล่ะ
มีใครอยากจะลองเดาดูมั้ย
ว่ามีอะไรอยู่ในนี้
- มีบ็อกการ์ตอยู่ ใช่มั้ยครับ - เก่งมาก คุณโธมัส
ทีนี้ มีใครบอกได้บ้างว่า บ็อกการ์ตหน้าตาเป็นยังไง
- ไม่มีใครรู้ - เธอเข้ามาเมื่อไหร่น่ะ
บ็อกการ์ตเปลี่ยนรูปร่างไปเรื่อยๆ
พวกมันสามารถกลายร่าง เป็นสิ่งที่เรากลัวมากที่สุดได้
- และนั่นทำให้มัน... - เป็นสิ่งน่ากลัวมาก ใช่แล้ว
โชคดีที่เรามีคาถาแสนง่ายบทนึง ไว้จัดการเจ้าบ็อกการ์ต
มาเริ่มฝึกกันเลย ฝึกพูดปากเปล่าก่อนนะ
ว่าตามครู...ริดิคิวลัส
- ริดิคิวรัส - ดีมาก
ออกเสียงให้ดังขึ้น ฟังชัดขึ้น ฟังนะ
ริดิคิวลัส
- วิชานี้ปัญญาอ่อนมาก - ดีมาก
นี่คือส่วนที่ง่าย การร่ายคาถาอย่างเดียวยังไม่พอ
สิ่งที่จะปราบบ็อกการ์ตให้อยู่หมัด ก็คือเสียงหัวเราะ
พวกเธอต้องบังคับให้มันอยู่ในร่าง ที่เธอเห็นแล้วตลก
ครูจะอธิบายให้ฟังนะ เนวิลล์ ช่วยก้าวมาข้างหน้าหน่อย
มาเลย ไม่ต้องอาย
ออกมาเลย
สวัสดี เนวิลล์ เธอกลัวอะไรมากที่สุด
ศาสตราจารย์สเนป
- ว่าไงนะ - ศาสตราจารย์สเนปครับ
ศาสตราจารย์สเนปเหรอ นั่นสินะ กลัวกันทั่วหน้าเลย
- เธออยู่กับคุณย่าใช่มั้ย - อย่าให้บ็อกการ์ตกลายเป็นย่านะฮะ
ไม่
ไม่หรอก ครูอยากให้เธอ นึกถึงเสื้อผ้าของคุณย่า
เอาให้เห็นภาพขึ้นมาในใจชัดๆ เลยนะ
- ย่าชอบถือกระเป๋าสีแดง - ไม่ต้องพูดออกมาก็ได้
ตราบใดที่เธอเห็นภาพ เราก็จะเห็น ทีนี้พอครูเปิดตู้เสื้อผ้าออกมา
ครูอยากให้เธอทำอย่างนี้ โทษทีนะ
นึกภาพศาสตราจารย์สเนป อยู่ในชุดย่าของเธอ
ทำได้มั้ย
เอาละ ไม้กายสิทธิ์พร้อมนะ
1... 2... 3...
ตั้งสมาธิ เนวิลล์
ริดิคิวลัส
ยอดเยี่ยมมาก เนวิลล์ น่าทึ่งจริงๆ
ไปต่อข้างหลัง เนวิลล์ ทุกๆ คน เข้าแถว
เข้าแถวเร็ว
ครูอยากให้ทุกคนนึกถึง สิ่งที่ตัวเองกลัวมากที่สุด
และทำให้มันกลายเป็นสิ่งที่น่าขำ
ต่อไป รอน
ตั้งสมาธิ เผชิญหน้าความกลัว
จงกล้าเข้าไว้
ริดิคิวลัส
นั่นละ
เห็นมั้ย เก่งมาก
เหลือเชื่อใช่มั้ย สนุกสุดๆ เลย ปาราวดีออกมา
แสดงให้เราดูหน่อยซิ
จงทำจิตให้นิ่ง ตั้งสติไว้
ริดิคิวลัส
คนต่อไป ก้าวเข้ามา
ไม่
ริดิคิวลัส
ขอโทษทีนะเด็กๆ วันนี้พอแค่นี้ก่อน
หยิบหนังสือที่อยู่หลังห้องไปด้วยล่ะ
เลิกเรียนได้ โทษทีนะ ไปได้แล้ว
วันนี้พวกเธอฝึกมากเกินไปแล้ว
เอาละ จำไว้นะ การได้ไปเที่ยว หมู่บ้านฮอกส์มีดถือว่าเป็นสิทธิพิเศษ
ถ้าหากว่าพวกเธอประพฤติตัวแย่ๆ ในนามโรงเรียนละก็
เธอก็จะไม่ได้รับสิทธิพิเศษนี้อีกต่อไป
ไม่มีลายเซ็นอนุญาต ก็ไม่ได้ไปเที่ยวหมู่บ้าน
นั่นคือกฎ พ็อตเตอร์
คนที่มีใบอนุญาตตามชั้นมา ถ้าไม่มี ก็อยู่ที่นี่
อาจารย์ครับ ถ้าอาจารย์เซ็นให้ ผมก็ไปได้
ไม่ได้ พ่อแม่หรือผู้ปกครองเท่านั้น ที่เซ็นให้ได้
ชั้นไม่ได้เป็นทั้ง 2 อย่าง มันไม่สมควรหรอก
เสียใจด้วยนะพ็อตเตอร์ ชั้นพูดได้แค่นี้
ช่างมันเถอะ เพื่อน แล้วเจอกัน
ศาสตราจารย์ครับ ผมขอถามอะไรหน่อยนะครับ
อยากรู้ใช่มั้ยว่าทำไมครู ถึงไม่ปล่อยให้เธอสู้กับบ็อกการ์ต
ครูว่ามันเห็นชัดอยู่แล้วนะ
ครูคิดเอาเองว่ามันอาจจะกลายร่าง เป็นลอร์ดโวลเดอมอร์
ตอนแรกผมก็คิดถึงโวลเดอมอร์
แต่ผมนึกขึ้นได้ถึงคืนนั้นบนรถไฟ
- กับผู้คุมวิญญาณ - ครูประทับใจนะ
นั่นแปลว่าสิ่งที่เธอกลัวที่สุด ก็คือความหวาดกลัวนั่นเอง
ฉลาดมาก
ก่อนจะเป็นลม
ผมได้ยินเสียง
ผู้หญิง
กรีดร้อง
พวกผู้คุมวิญญาณจะบังคับเราให้ นึกถึงความทรงจำที่เลวร้ายที่สุด
ความเจ็บปวดของเรา กลายเป็นพลังของพวกมัน
ผมคิดว่านั่นคือเสียงของแม่
ในคืนที่แม่ถูกฆ่า
รู้มั้ย ตอนครูเห็นเธอครั้งแรก ครูนึกออกว่าเป็นเธอทันทีเลย
ไม่ใช่จากแผลเป็น แต่จากตาของเธอ
มันช่างเหมือนดวงตาของลิลลี่...แม่เธอ
ใช่
โอ ใช่ ครูรู้จักเธอ
แม่เธอคอยเป็นกำลังใจให้ครู ในเวลาที่ครูไม่มีใครเลยสักคน
เธอไม่เพียงเป็นแม่มดที่มีพรสวรรค์ ที่โดดเด่นเท่านั้น
เธอยังเป็นผู้หญิงที่มีน้ำใจงามที่สุด
เธอมีวิธีมองเห็นความดีงาม ที่อยู่ในตัวผู้อื่นเสมอ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคนพวกนั้นมอง ไม่เห็นความดีที่อยู่ในตัวของเขาเอง
แต่ เจมส์...พ่อของเธอกลับตรงกันข้าม
เขา...
ช่างมีพรสวรรค์ในการสร้างเรื่องยุ่งๆ
พรสวรรค์ที่ลือกันว่า เธอได้รับสืบทอดมา
เธอเหมือนพวกเขามากกว่าที่เธอรู้
เมื่อถึงเวลาเธอจะรู้ว่า เธอเหมือนมากแค่ไหน
ร้านขนมฮันนี่ดุ๊คนี่ยอดมาก แต่ไม่มีอะไร สู้ร้านขายของตลกของซองโก้ได้
เราไม่มีโอกาสได้ไปที่เพิงโหยหวนเลย
- ที่นั่นน่ะเป็นบ้าน... - ที่ผีดุที่สุดในอังกฤษ ฉันรู้
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
สงสัยเนวิลล์จะลืมรหัสผ่านอีกแล้ว
อ้าว อยู่นี่เอง
เฮ้ ขอทางหน่อย หลบหน่อย ชั้นเป็นประธานนักเรียนนะ
ถอยไป ทุกคน
ห้ามใครเข้าไปในหอ จนกว่าจะมีการตรวจค้นทั่วแล้ว
สุภาพสตรีอ้วน เธอหายไป
ก็ดีแล้ว เธอร้องเพลงห่วยเหลือเกิน
ไม่ตลกเลยนะรอน
ทุกคนอยู่ในความสงบ จัดแถวเรียงสี่ แล้วไปที่โรงอาหาร
- เงียบก่อน - หลีก
- อาจารย์ใหญ่มาแล้ว - เดินไป
ได้ยินมั้ย เดินไป
คุณฟิลช์ รวบรวมพวกผีมา
บอกให้พวกเขาค้นหาสุภาพสตรีอ้วน ตามรูปภาพทุกรูปในปราสาทนี้ด้วย
ไม่ต้องใช้พวกผีหรอกครับศาสตราจารย์
สุภาพสตรีอ้วนอยู่โน่นแล้ว
จะรีบไปไหนกัน ช้าหน่อย
ฟังนะ ชั้นเป็นประธานนักเรียน
- กลับมาก่อน - เดินต่อไป
ใครทำกับคุณแบบนี้ คุณผู้หญิง
เขาผู้มีดวงตาเหมือนปีศาจ และดวงวิญญาณที่ดำมืดดุจดังชื่อ
เขาละ อาจารย์ใหญ่ คนที่ใครๆ พูดถึงกันอยู่
เขาอยู่ที่นี่ ในที่แห่งหนึ่งของปราสาท
ซิเรียส แบล็ก
ปิดปราสาทให้แน่นหนา คุณฟิลช์ พวกเธอที่เหลือไปที่ห้องโถงใหญ่
ผมตรวจหอดูดาวและกรงนกฮูกแล้วครับ แต่ไม่พบอะไรที่นั่น
- ขอบใจ - ชั้น 3 ก็เรียบร้อยดีเช่นกันครับ
ผมไปตรวจคุกใต้ดินแล้วครับ
ไม่มีวี่แววแบล็ก และที่ไหนๆ ในปราสาทก็เช่นกัน
ผมก็ไม่คิดว่า เขาจะป้วนเปี้ยนอยู่หรอก
ฝีมือยอดเยี่ยมเหลือเกิน เห็นด้วยมั้ยครับ
คนๆ เดียวบุกเข้าใน ปราสาทฮอกวอตส์ได้
- โดยไร้ร่องรอยแม้แต่น้อย - ฝีมือยอดเยี่ยมถึงขั้น
มีทฤษฎีใดบ้างครับ ที่บอกว่าเขาทำได้ยังไง
มีเยอะ แต่ละข้อ ล้วนดูไม่น่าเป็นไปได้ทั้งสิ้น
ถ้าท่านยังจำได้
ก่อนหน้าที่เราจะเปิดเทอม ผมเคยแสดงความกังวล
เกี่ยวกับการที่ท่าน เลือกศาสตราจารย์...
ไม่มีศาสตราจารย์คนไหนในปราสาทนี้ ช่วยซิเรียส แบล็กให้เข้ามาหรอก
ผมมั่นใจว่าปราสาทนี้ปลอดภัย
และผมเต็มใจเหลือเกินที่จะส่ง นักเรียนกลับไปพักที่หอให้หมด
แล้วพ็อตเตอร์ล่ะครับ เราควรเตือนเขามั้ย
อาจจะ แต่ปล่อยให้นอนไปก่อนเถอะ
ในความฝัน เราจะได้เข้าสู่ โลกของเราเองโดยแท้
ปล่อยพวกเขาแหวกว่ายในทะเลสุดลึก หรือล่องลอยไปบนก้อนเมฆที่สูงสุดเถิด
เปิดหนังสือไปหน้า 394
ขอโทษนะครับ ศาสตราจารย์ลูปินไปไหนหรือครับ
ไม่ใช่ธุระอะไรของเธอนี่นะพ็อตเตอร์
คำอธิบายก็คืออาจารย์ของพวกเธอ ไม่สามารถมาทำการสอนได้
ในเวลานี้ เปิดหนังสือไปหน้า 394
"มนุษย์หมาป่า" เหรอ
แต่ว่า เราเพิ่งเริ่มเรียนเร้ดแค็พส์ และฮิงกี้พังก์เองนะคะ
- เรายังไม่น่าเรียนนี่ในช่วงสัปดาห์นี้ - หยุด
เธอเข้ามาเมื่อไหร่น่ะ นายเห็นตอนเธอเข้ามามั้ย
มีใครที่จะบอกได้ถึงความแตกต่าง
ระหว่างแอนนิเมจัสกับมนุษย์หมาป่า
ไม่มีเลยเหรอ
- น่าผิดหวังจริงๆ - ขอตอบค่ะ
แอนนิเมจัสคือพ่อมดที่เลือก จะแปลงร่างเป็นสัตว์
มนุษย์หมาป่าเลือกไม่ได้
เมื่อแปลงร่างในคืนพระจันทร์เต็มดวง
เขาจะจำไม่ได้ว่าเขาเป็นใคร เขาอาจฆ่าเพื่อนรักก็ได้
นอกจากนี้ มนุษย์หมาป่าจะตอบรับ การเรียกจากพวกเดียวกันเท่านั้น
ขอบใจนะ คุณมัลฟอย นี่เป็นครั้งที่ 2 แล้ว
ที่เธอพูดแทรกขึ้นมา คุณเกรนเจอร์
เธอควบคุมตัวเองไม่ได้รึไง
รึว่าภูมิใจนักที่เป็น "ผู้รู้ไปหมด" ที่น่ารำคาญ
- พูดได้ตรงประเด็นนะ นายว่ามั้ย - หักกริฟฟินดอร์ 5 คะแนน
และเพื่อลงโทษที่พวกเธอไม่ใฝ่รู้ รายงานต้องพร้อมที่โต๊ะชั้นเช้าวันจันทร์
ความยาว 2 ม้วนกระดาษ เขียนเรื่องมนุษย์หมาป่า โดยเน้น...
- วิธีการสังเกตมัน - แต่พรุ่งนี้มีแข่งควิดดิช
งั้นเธอคงต้องระวังตัวเป็นพิเศษนะ คุณพ็อตเตอร์
ถ้าแขนขาหักไป จะเอามาเป็นข้ออ้างไม่ได้
เปิดหน้า 394
คำว่า "มนุษย์หมาป่า"
เป็นคำสนธิในภาษาแองโกล-แซ็กซอน
ซึ่งหมายถึง "คน" และ "หมาป่า" กลายเป็นมนุษย์หมาป่า
มีหลายวิธีที่คนจะกลายเป็น "มนุษย์หมาป่า"
อาจได้รับอำนาจ ในการเปลี่ยนแปลงรูปร่าง
หรืออาจโดนกัดโดยมนุษย์หมาป่า
ไปเลย แฮร์รี่ ไปเลย แฮร์รี่
อะเรสโต โมเมนตัม
- เขาดูซีดมากเลยนะ - ซีดเหรอ
จะให้เขาเป็นยังไงล่ะ ตกลงมาตั้งเป็น 100 ฟุต
ลองตกลงมาจากหอดูดาวบ้างสิ และดูว่านายจะเป็นไง
ก็น่าจะเห็นอะไร ชัดกว่าที่เขาเห็นนะ
- เธอรู้สึกยังไงบ้าง - ดีเยี่ยม
พวกเรากลัวแทบแย่เลย เพื่อน
- เกิดอะไรขึ้น - นายตกจากไม้กวาด
จริงเหรอ แล้วการแข่งขันล่ะ ใครชนะ
ไม่มีใครโทษเธอหรอก แฮร์รี่
ผู้คุมวิญญาณไม่ควรจะเข้ามาในสนาม ดัมเบิลดอร์ฉุนมากเลย
พอเขาช่วยเธอไว้ เขาก็ให้พวกนั้นออกไป
มีเรื่องอื่นที่นายควรรู้อีกนะ
ตอนนายตกลงมา ไม้กวาดนายถูกลมพัด ปลิวไปชนต้นวิลโลว์จอมหวด แล้ว...
มันก็เลย...เป็นอย่างนี้
ครูเสียใจด้วยเรื่องไม้กวาดของเธอ
พอจะซ่อมได้มั้ย
ไม่ได้ครับ
ศาสตราจารย์ครับ ทำไมผู้คุมวิญญาณถึงมีผลกับผม
มากกว่าคนอื่นๆ น่ะครับ
ผู้คุมวิญญาณเป็นสิ่งมีชีวิต ที่ต่ำทรามที่สุดในโลก
พวกมันจะกลืนกินความรู้สึกดีๆ ความทรงจำอันแสนสุขทั้งมวล
จนคนๆ นั้นไม่มีอะไรเหลือ นอกจากประสบการณ์ที่เลวร้ายที่สุด
เธอไม่ได้อ่อนแอหรอกนะแฮร์รี่
ผู้คุมวิญญาณรังควานเธอมากที่สุด เพราะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับเธอในอดีต
เรื่องที่น่ากลัวเกินกว่า เพื่อนๆ ของเธอจะคาดคิดได้
เธอไม่มีอะไรให้ต้องอายเลย
- ผมกลัวครับ ศาสตราจารย์ - เธอคงโง่มากเลยถ้าไม่กลัว
ผมอยากรู้วิธีต่อสู้กับพวกมันครับ อาจารย์สอนผมได้
อาจารย์ไล่มันออกจากรถไฟได้
ก็คืนนั้นมันมีแค่ตัวเดียว
- แต่อาจารย์ก็ไล่มันไปได้ - ครูจะไม่แสร้งเป็นผู้เชี่ยวชาญนะ
แต่เมื่อผู้คุมวิญญาณดูเหมือน จะสนใจในตัวเธอขนาดนี้
บางทีครูน่าจะสอนเธอ แต่ต้องหลังจากช่วงเทศกาลวันหยุด
ตอนนี้ ครูขอพักผ่อนก่อน
พวกที่จะไปฮอกส์มีด รีบกันหน่อย
- เฮ้ ปล่อยชั้นนะ - ฉลาดนะ แฮร์รี่
- แต่ก็ยังฉลาดไม่พอ - อีกอย่าง เรามีวิธีที่ดีกว่า
- ชั้นกำลังหาทางไปฮอกส์มีดน่ะ - อย่ากลุ้มไปเลย
เราจะให้นายไป
- เราจะบอกทางลัดกับนาย - ถ้านายไม่ปากโป้งไป
- เป็นอะไรมั้ย - ปล่อยชั้นเถอะ เร็วเข้า
- เอ้า แฮร์รี่ - พี่ใหญ่จะพาเที่ยวแล้ว
ทำอะไรกันน่ะ
- นี่มันขยะอะไร - ขยะอะไร ฟังเขาพูดสิ
- นี่คือเคล็ดลับความสำเร็จของเรา - ต้องตัดใจให้นายเชียวนะ
แต่นายต้องการมันมากกว่าเราเยอะ
จอร์จ แสดงเลยสิ
ข้าขอสาบานอย่างจริงจัง ว่าข้านั้นหาความดีไม่ได้
"ข้าพเจ้าทั้งหลาย นายจันทร์เจ้า หางหนอน เท้าปุย และหางแหลม"
"ภูมิใจเสนอ แผนที่ตัวกวน"
เราเป็นหนี้บุญคุณพวกเขา
เดี๋ยวก่อน นี่มันฮอกวอตส์นี่ และนั่น...
- ไม่น่า นั่นคือ... - ดัมเบิลดอร์
- ในห้องทำงาน - เดินจงกลม
ทำบ่อยมาก
- งั้นแผนที่นี้ก็บอกตำแหน่ง... - ทุกๆ คน
- ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน - กำลังทำอะไร
- ทุกๆ นาที - ทุกๆ วัน
- ยอดเลย เอามาจากไหนเนี่ย - จิ๊กมาจากห้องทำงานของฟิลช์
- ตั้งแต่ปี 1 แล้ว - มีเส้นทางลับ 7 แห่ง
- ที่จะออกจากปราสาท - เราขอแนะนำเส้นทางนี้
- ที่ผ่านรูปปั้นยายแก่ตาเดียว - มันไปห้องใต้ดินของฮันนี่ดุ๊ก
รีบหน่อย ฟิลช์กำลังมาทางนี้
และอย่าลืมล่ะ พอใช้เสร็จแล้ว ให้เคาะแผนที่ แล้วพูดว่า
"แผนลวงสำเร็จแล้ว" ไม่ยังงั้นคนอื่นจะอ่านได้
นี่ไงบ้านที่ผีดุที่สุดในอังกฤษ ชั้นเคยบอกเธอรึยัง
2 ครั้ง
เธออยากเข้าไปดูใกล้ๆ อีกนิดมั้ย
ที่เพิงโหยหวนน่ะ
จริงๆ ยืนตรงนี้ก็ดีอยู่แล้ว
โอ้โฮ ใครกันมายืนอยู่นี่
มองหาซื้อบ้านใหม่เหรอ
ใหญ่ไปหน่อยมั้งวีสลี่ย์ ครอบครัวนาย นอนอัดกันในห้องเดียวไม่ใช่เหรอ
- หุบปากไปเลย มัลฟอย - ไม่เป็นมิตรเอาซะเลยนะ
พวกเรา ชั้นว่าถึงเวลาสั่งสอนวีสลี่ย์ ให้รู้จักเคารพคนที่เหนือกว่าแล้ว
- หวังว่าคงไม่ได้หมายถึงตัวเธอนะ - กล้าดียังไงมาพูดแบบนี้
ยัยเลือดโคลนโสโครก
นั่นใครน่ะ
- ยืนบื้ออยู่ได้ ทำอะไรบ้างสิ - ทำอะไรล่ะ
เป็นไงล่ะ มัลฟอย ทำสกีหายเหรอ
หลบไป
หลีกฉัน
มัลฟอย รอด้วย
แฮร์รี่
ให้ตายสิ แฮร์รี่ มันไม่ตลกเลยนะ
ไอ้พี่เจ้าเล่ห์ ไม่เคยบอกชั้นซักคำ เรื่องแผนที่ตัวกวน
แฮร์รี่ไม่เก็บมันไว้หรอก เดี๋ยวเขาก็ คืนให้ศาสตราจารย์มักกอนนากัล
ช่าย คืนพร้อมผ้าคลุมล่องหนเลยไง
เห็นมั้ยนั่นใคร มาดามโรสเมอร์ทา
- รอนสนเธออยู่น่ะ - ไม่จริงซะหน่อย
- ศาสตราจารย์มักกอนนากัล - คอร์นีเลียส
ขออนุญาตครับ ท่าน
- โธ่ แฮกริด - ขอโทษครับ ท่าน
โรสเมอร์ทาที่รัก หวังว่าธุรกิจจะไปได้สวยนะ
มันคงจะดีกว่านี้มากถ้าทาง กระทรวงไม่ส่งผู้ตรวจวิญญาณ
- เข้ามาในผับชั้นทุกคืนแบบนี้ - ก็เรา...
- มีฆาตกรแหกคุกมา - ซิเรียส แบล็กในฮอกส์มีดเนี่ยนะ
เขาจะมาทำไม
- แฮร์รี่ พ็อตเตอร์ - แฮร์รี่ พ็อตเตอร์
มานี่
แฮร์รี่
- พ่อมดแม่มดอายุต่ำกว่า 18 ห้ามเข้า - ปิดประตูด้วย
- หยาบคายจัง - พวกกะโหลกหนา
- กะโหลกหนาเหรอ - กล้าดียังไง
- ใครเรียกเราว่ากะโหลกหนา - ไอ้เด็กปากเสีย เดี๋ยวเหอะ
ไม่มีใครเข้าผับหรอกค่ะ ถ้ารู้ว่าจะต้องเจอกับสิ่งน่ากลัว
ชั้นยืนยันได้ว่าศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ ไม่อยากให้ผู้คุมวิญญาณมาแถวนี้แน่
เอ้า เล่าซิว่าเรื่องมันเป็นไง
เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่พ่อแม่ของ แฮร์รี่ พ็อตเตอร์รู้ตัวว่าจะโดนฆ่า
พวกเขาหนีไปซ่อนตัว มีน้อยคนมากที่รู้ที่ซ่อนนั่น
หนึ่งในนั้นคือซิเรียส แบล็ก และเขาก็บอกมันกับคนที่คุณรู้ว่าใคร
แบล็กไม่เพียงแต่พาคนที่คุณรู้ว่าใคร ไปหาพวกพ็อตเตอร์ในคืนนั้น
แต่เขายังฆ่าเพื่อนของพวกเขา ที่ชื่อปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ด้วย
- ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ - เด็กชายอ้วนกลม
- ที่คอยตามติด ซิเรียส แบล็กไง - ฉันจำได้
เขาไม่เคยออกห่างเจมส์กับซิเรียสเลย
- เกิดอะไรขึ้น - ปีเตอร์พยายามเตือนพวกพ็อตเตอร์
ว่าอย่ากลับไปหาเพื่อนเก่า ที่ชื่อ ซิเรียส แบล็ก
แบล็กโหดเหี้ยมมาก เขาไม่ได้ฆ่าเพ็ตติกรูว์
แต่เขาทำลายร่างกายทิ้ง
เหลือไว้เพียงนิ้ว 1 นิ้ว นิ้วเดียวเท่านั้นไม่มีส่วนอื่นอีกเลย
แบล็กอาจจะไม่ได้ฆ่า พวกพ็อตเตอร์ด้วยมือเขาเอง
- แต่เขาก็เป็นต้นเหตุการตาย - และเขาต้องการจบสิ่งที่เขาเริ่มไว้
- ชั้นไม่เชื่อเรื่องนี้ - นี่ยังไม่ใช่เรื่องที่เลวร้ายที่สุดนะ
- มีอะไรที่เลวร้ายไปกว่านี้ได้อีก - เรื่องนี้ไง ซิเรียส แบล็ก เป็น...
และยังเป็นอยู่จนถึงวันนี้
พ่อทูนหัวของแฮร์รี่ พ็อตเตอร์
รอน ดูนั่น
- ขอโทษค่ะ ขอทางด้วยค่ะ - สุขสันต์วันคริสต์มาส
แฮร์รี่ เกิดอะไรขึ้น
พวกเขาเป็นเพื่อนกัน
แต่เขาหักหลังพ่อกับแม่
พวกเขาเป็นเพื่อนกัน
ชั้นหวังว่าเขาจะหาชั้นพบ
เพราะถ้าเขามา ชั้นก็พร้อมจะสู้
ถ้าเขามา ชั้นจะฆ่าเขา
แฮร์รี่
อยู่นี่เอง เธอมาที่นี่
เธอแน่ใจว่าจะเรียนสิ่งนี้นะ นี่คือคาถาขั้นสูงมาก
เหนือกว่าการเรียนในระดับ พ่อมดสามัญมากนัก
ผมแน่ใจครับ
มา งั้นทุกอย่างก็พร้อมแล้ว
คาถาที่ครูจะนำมาสอนเธอเรียกว่า คาถาผู้พิทักษ์
เธอเคยได้ยินมาบ้างมั้ย
ไม่เหรอ
ผู้พิทักษ์เป็นพลังอำนาจ ในทางดีรูปแบบหนึ่ง
เหมือนโล่คุ้มกันเธอจากผู้คุมวิญญาณ เป็นอาหารให้ผู้คุมวิญญาณแทนตัวเธอ
แต่ถ้าจะให้คาถานี้ได้ผล เธอต้องเพ่งนึกถึงความทรงจำ
ต้องเป็นความทรงจำที่เปี่ยมสุข ความทรงจำที่มีพลังอย่างยิ่ง
เธอทำได้มั้ย ได้นะ ดีมาก
จงหลับตาลง
ตั้งสมาธิ
รื้อฟื้นอดีตขึ้นมา
มีความทรงจำขึ้นในใจรึยัง
ปล่อยให้มันอบอวลไปทั่วร่างเธอ
ไม่มีสิ่งใดอื่นนอกจากความสุข
จากนั้น ร่ายเวทย์มนตร์ออกมาว่า เอกซ์เปกโต พาโตรนุม
- เอกซ์เปกโต พาโตรนุม - ดีมาก
เริ่มเลยนะ ไม้กายสิทธิ์เตรียมพร้อม
เอกซ์เปกโต พาโตรนุม
เอกซ์เปกโต...
ไม่เป็นไรแล้ว เอาละ นั่งลงก่อน หายใจลึกๆ
ไม่เป็นไร ครูไม่ได้หวัง ว่าเธอจะต้องทำได้ในครั้งแรก
ถ้าทำได้สิน่าแปลก กินซะ เธอจะรู้สึกดีขึ้น
- ผู้คุมวิญญาณตัวนี้น่ากลัวจัง - เปล่า...
มันแค่บ็อกการ์ตน่ะ แฮร์รี่
ของจริงจะน่ากลัวกว่านี้ น่ากลัวกว่าอย่างมากมาย
แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ เธอคิดถึงเรื่องอะไร
- ความทรงจำไหนที่เธอเลือกใช้ - ครั้งแรกที่ผมขี่ไม้กวาดครับ
นั่นยังไม่ดีพอ ยังไม่มีพลังมากพอ
มีอีกเรื่องหนึ่งครับ มันไม่ใช่ความสุขซะทีเดียว
แต่ก็ใช่
มันเป็นความสุขที่สุดที่ผมเคยมี
- แต่มันซับซ้อนอยู่สักหน่อย - มันมีพลังใช่มั้ย
งั้นเราลองใช้มันดู เธอพร้อมมั้ย
ลุยเลยครับ
เอกซ์เปกโต พาโตรนุม
เยี่ยมมาก
แฮร์รี่ เยี่ยมมาก
- ผมคิดว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อนนะครับ - ได้ นั่งลงก่อน
กินซะ มันช่วยฟื้นพลัง มันช่วยได้มาก
ครูอยากให้เธอรู้ว่า
ครูคิดว่าเธอเก่งพอๆ กับ พ่อของเธอเชียวแหละ และนี่...
ถือว่าเป็นการยกย่องนะ
ผมคิดถึงพ่อ
กับแม่ด้วย
มองเห็นหน้าพวกเขา
พวกเขากำลังคุยกับผม
แค่พูดคุย
นั่นคือความทรงจำที่ผมเลือก
ผมไม่รู้ด้วยว่ามันจริงหรือเปล่า
แต่ก็เป็นความสุขที่สุดของผม
- วันนี้สวยจัง - สวยมาก
หากเธอไม่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ซะก่อน
ฉีกเป็นชิ้นๆ พูดถึงอะไรอยู่น่ะ
- โรนัลด์ทำหนูหาย - ชั้นไม่ได้ทำหาย
- แมวของเธอฆ่ามัน - เหลวไหล
นายเคยเห็นเวลาที่เจ้าสัตว์ร้าย กระหายเลือดของเธอ
คอยดักซุ่มโจมตีนี่ แล้วสแคบเบอร์ก็หายไป
เธอควรจะเรียนรู้วิธีดูแล สัตว์เลี้ยงของเธอให้ดีกว่านี้
- แมวของเธอฆ่ามัน - ไม่ใช่
- ใช่ - ไม่ใช่
เป็นยังไงบ้าง แฮกริด เรื่องการไต่สวนน่ะ
เริ่มแรก คณะกรรมการผลัดกันพูดว่า
ทำไมเราถึงต้องมาประชุมกัน
และชั้นก็ลุกขึ้นอธิบายว่าบัคบีค
เป็นฮิปโปกริฟฟ์ที่ดี ชอบทำความสะอาดขนอยู่เสมอ
จากนั้น ลูเซียส มัลฟอย ก็ลุกขึ้น พวกเธอคงจะนึกภาพออกนะ
เขาพูดว่าบัคบีคเป็นสัตว์ร้าย ที่อันตรายอย่างยิ่งยวด
อาจฆ่าคนให้ตายได้เพียงแค่ใช้ตามอง
แล้วไง
แล้วลูเซียสเลยขอให้ลงโทษขั้นสูงสุด
- ไม่ใช่ไล่คุณออกนะ - เปล่า ชั้นไม่ได้โดนไล่ออก
แต่บัคบีคถูกตัดสินประหารชีวิต
แมงมุม มี... มีแมงมุมเต็มไปหมด แมงมุม พวกมันอยากให้ชั้นเต้นแท็ป
- ชั้นไม่อยากเต้นแท็ปนี่ - นายก็บอกแมงมุมไปสิ
ช่าย บอกมันไป ชั้นจะบอกมัน
"อาร์กัส ฟิลช์"
"ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์"
- ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ - เด็กชายอ้วนกลม
- ที่คอยติดตาม ซิเรียส แบล็กไง - แบล็กโหดเหี้ยมมาก
เขาไม่ได้ฆ่าเพ็ตติกรูว์ แต่เขาทำลายร่างกายทิ้ง
- ดับไฟซะ - ขอโทษครับ
"แฮร์รี่ พ็อตเตอร์ - ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์"
- ระวังหน่อย ไอ้หนู - เรากำลังจะนอน
"เซเวอร์รัส สเนป"
แผนลวงสำเร็จแล้ว น็อกซ์
พ็อตเตอร์
ออกมาเดินท่อมๆ อยู่ทำไมกลางดึก
ผมเดินละเมอน่ะครับ
เธอนี่ทำตัวเหมือนพ่อเลยนะ พ็อตเตอร์
เขาก็ชอบทำท่าเย่อหยิ่งจองหอง เดินกร่างไปทั่วปราสาท
พ่อผมไม่ได้เย่อหยิ่งจองหอง ผมก็ไม่เคย
แล้วผมจะขอบคุณมากเลย ถ้าครูลดไม้ลงสักหน่อย
ล้วงของในกระเป๋าออกมา
ล้วงออกมาเดี๋ยวนี้
นี่อะไร
- เศษกระดาษเผื่อเอาไว้ใช้ครับ - งั้นเหรอ กางออกซิ
จงเผยความลับของเจ้า
อ่านซิ
"ข้าพเจ้าทั้งหลาย นายจันทร์เจ้า หางหนอน เท้าปุย และหางแหลม"
"ขอกล่าวชมเชย แด่ศาสตราจารย์สเนป และ..."
อ่านต่อ
"และขอร้องให้เขาเอาจมูกอันใหญ่นั้น ออกไปเสียจากกิจของผู้อื่นด้วย"
- เจ้าตัวอวดดีไร้มารยาท - ศาสตราจารย์
ไงล่ะ ลูปิน
ออกมาเดินเล่น อาบแสงจันทร์รึไง
แฮร์รี่ เธอไม่เป็นไรนะ
เดี๋ยวก็รู้ว่าจะเป็นรึไม่เป็น
ผมเพิ่งจะริบของกลางที่น่าสงสัย ชิ้นนึงมาได้จากคุณพ็อตเตอร์
ลองดูซิลูปิน คุณชำนาญเรื่องพวกนี้นี่นะ
- เห็นชัดเลยว่ามันเต็มไปด้วยมนตร์ดำ - ถ้าจะให้พูดจริงๆ นะ เซเวอร์รัส
มันก็แค่กระดาษ ที่ถูกออกแบบมาให้สบประมาท
คนที่พยายามจะอ่านมันเท่านั้นเอง สงสัยจะเป็นของจากร้านซองโก้
ยังไงก็ตาม ผมจะเอาไปสำรวจดูว่า มันมีคุณสมบัติอะไรซ่อนอยู่อีก
ก็อย่างที่คุณบอกนะ ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้
แฮร์รี่ เธอมากับครูหน่อยซิ ศาสตราจารย์ ราตรีสวัสดิ์ครับ
หูหนวกรึเปล่า บอกว่าให้ดับไฟไง
เข้ามา
ครูนึกไม่ออกเลยนะว่า แผนที่นี้มาอยู่กับเธอได้ยังไง
แต่บอกตามตรง ครูแปลกใจที่เธอไม่เอามันมาให้
เธอไม่คิดเหรอว่าถ้าแผนที่นี้ ไปตกอยู่ในมือ ซิเรียส แบล็ก
มันจะนำเขามาหาเธอ
- ไม่เหรอ - ไม่ครับ
พ่อเธอก็ไม่เคยทำตามกฎเหมือนเธอ
แต่เขากับแม่ของเธอยอมสละชีวิต เพื่อให้เธอรอดตาย
แล้วเธอเสี่ยงเอาการเสียสละนี้มาแลก กับการเดินเพ่นพ่านไปทั่วปราสาท
โดยไม่ป้องกันตัวเองจากฆาตกรแหกคุก ซึ่งถือเป็นการทดแทนคุณที่แย่มาก
ครูจะไม่ปกป้องเธออีกต่อไป
- เธอได้ยินมั้ย - ครับผม
ครูอยากให้เธอกลับไปที่หอ และอยู่ที่นั่น
ห้ามเดินแวะเวียนไปที่ไหนอีก ถ้าเธอทำ ครูจะรู้
ศาสตราจารย์ครับ ผมอยากเรียนว่า ผมไม่คิดว่าแผนที่นั้นจะใช้การได้
ก่อนหน้านี้ มันบ่งบอกว่ามีใครบางคน ในปราสาท คนที่ผมรู้ว่าตายไปแล้ว
จริงเหรอ แล้วคนนั้นคือใครล่ะ
ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์
เป็นไปไม่ได้
ผมเพิ่งเห็นเลยครับ
ราตรีสวัสดิ์ครับ ศาสตราจารย์
เปิดใจให้กว้าง มองออกไปเหนือสิ่งสามัญ
ศิลปะของการทำนายลูกแก้วนั้น ก็คือการมองให้เห็นจากดวงตาภายใน
เป็นทางเดียวที่เธอ จะมองเห็นอนาคต ลองดูอีกที
มาดูกันซิว่าเห็นอะไร
ขอหนูลองดูหน่อยได้มั้ยคะ
หนูเห็นกริม น่าจะใช่นะ
หนูน้อย นับจากนาทีแรก ที่เธอก้าวเข้ามาเรียนวิชานี้
ฉันก็รู้เลยว่าเธอไม่ได้มีพลังอันสูงส่ง
ที่ศิลปะแห่งการพยากรณ์ต้องการ ไม่มีเลย เห็นมั้ย
เธออาจยังอายุน้อย แต่หัวใจของเธอช่างเหี่ยวแห้ง
ราวกับสาวทึนทึก วิญญาณของเธอ ก็ไร้ความรู้สึกราวกับหน้าหนังสือ
ที่เธอยึดติดกับมันอย่างแน่นหนา
ชั้นพูดอะไรเหรอ
เธอเสียสติไปแล้ว เฮอร์ไมโอนี่น่ะ แม้เธอจะเสียสติตลอดอยู่แล้ว
แต่คราวนี้มันชัดเจน จนทุกคนมองเห็นได้
เดี๋ยวก่อน
- เราเอานี่ไปคืนดีกว่า - ชั้นไม่กลับไปหรอก
- ได้ แล้วเจอกัน - แล้วเจอกัน
แฮร์รี่ พ็อตเตอร์
- ศาสตราจารย์ทรีลอว์นี่ย์ - เขาจะกลับมาคืนนี้
อะไรนะ
คืนนี้ คนที่หักหลังเพื่อนของเขา ฆาตกรจิตใจต่ำทราม
จะเป็นอิสระ
เลือดผู้บริสุทธิ์จะไหลริน
ผู้รับใช้และเจ้านาย จะกลับมารวมกันอีกครั้ง
ขอโทษทีจ้ะหนุ่มน้อย เธอพูดอะไรเหรอจ๊ะ
เปล่า
ไม่ได้พูดครับ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าพวกเขาจะฆ่า บัคบีค มันโหดร้ายเกินไป
- ยิ่งเลวร้ายลงไปอีกด้วย - พ่อบอกว่า
ชั้นเก็บหัวฮิปโปกริฟฟ์ไว้ได้ ฉันจะบริจาคมันให้กับกริฟฟินดอร์
เป็นความรู้สึกที่ดีเยี่ยมเลย
- ดูนั่นดิ ใครมาน่ะ - มาดูโชว์ชุดพิเศษเหรอ
แกมันเลวทรามต่ำช้า น่าขยะแขยง
เฮอร์ไมโอนี่ อย่า
เขาไม่มีค่าพอหรอก
มัลฟอย เป็นอะไรรึเปล่า
- ไปกันเถอะ - ห้ามเล่าให้ใครฟัง เข้าใจมั้ย
- รู้สึกดีชะมัดเลย - ไม่ใช่แค่ดี ยอดเยี่ยมต่างหาก
ดูมันสิ ชอบกลิ่นต้นไม้ยามลมโชยมา
ทำไมเราไม่ปล่อยมันไปล่ะ
พวกเขารู้แน่ว่าชั้นทำ แล้วดัมเบิลดอร์...
ก็จะเจอปัญหา เขากำลังมานะ ดัมเบิลดอร์น่ะ
เขาบอกว่าอยากอยู่กับชั้นตอนที่...
ตอนที่มีการลงมือ
เขาดีจริงๆ ดัมเบิลดอร์
ช่างดีเหลือเกิน
- เราจะอยู่กับคุณด้วยค่ะ - เธอไม่ควรอยู่นะ
คิดว่าชั้นอยากให้พวกเธอ เห็นภาพนั้นเหรอ ไม่
พวกเธอดื่มชาเสร็จแล้ว ก็รีบไปซะ ก่อนจะไปนะ รอน
สแคบเบอร์ แกยังไม่ตาย
- เธอควรดูแลมันให้ดีกว่านี้รอน - เธอต้องขอโทษใครบางคนนะ
ได้ ถ้าเจอครุกแชงก์คราวหน้า ชั้นจะขอโทษมัน
หมายถึงชั้นหรอก
เดี๋ยวก่อน นั่นอะไรน่ะ
แฮกริด
โอ๊ย อะไรเนี่ย
ไม่ใช่ ท่านรัฐมนตรี ทางนี้
เย็นมากแล้ว เกือบจะมืดแล้วด้วย พวกเธอไม่ควรอยู่ที่นี่
ถ้ามีใครเห็นพวกเธออยู่นอกปราสาท ในเวลาแบบนี้ พวกเธอจะเดือดร้อน
โดยเฉพาะเธอ แฮร์รี่ รอสักครู่นะครับ
เร็วสิ เร็วเข้า
แฮกริด
- ไม่เป็นไรนะ มันจะไม่เป็นไร - รีบไป เร็วเข้า
- ดูพุ่มไม้ที่อยู่ตรงเนินลาดนั่นสิ - ตรงเนินนั่น
- เนินนั่น อ้าว...แฮกริด - ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์
- สวัสดีแฮกริด - ท่านรัฐมนตรี
- เข้ามาดื่มชากันก่อน - ไม่ละ แฮกริด
เรามาคุยเรื่องธุระของเรากันเลยเถอะ
คณะกรรมการเพื่อการกำจัด สัตว์ประหลาดที่เป็นอันตรายเห็นพ้องว่า
ฮิปโปกริฟฟ์ที่รู้จักกันในนาม บัคบีค
จะต้องถูกประหารวันนี้ ตอนตะวันตกดิน
- โธ่ถัง - ไม่เป็นไรนะ แฮกริด
อะไรเหรอ
ชั้นว่าชั้นเพิ่งเห็น...
- ช่างมันเถอะ - ไปกันเถอะ
บัคบีคมันไม่ได้ตั้งใจ
มันกัดชั้น เจ้าสแคบเบอร์
รอน รอน
- รอน - สแคบเบอร์ กลับมา
รอก่อน
- สแคบเบอร์ แกกัดชั้น - แฮร์รี่ เธอรู้รึเปล่าว่านี่มันต้นอะไร
ท่าไม่ดีแล้ว รอน วิ่ง
แฮร์รี่ เฮอร์ไมโอนี่...วิ่ง
นั่นมันกริมนี่
- แฮร์รี่ - รอน รอเดี๋ยว
แฮร์รี่
- ช่วยด้วย - รอน
ตามชั้นมา
หลบเร็ว
ก้มลง
- ขอโทษนะ - ไม่ต้องห่วง
- เธอว่าอุโมงค์นี้จะไปโผล่ที่ไหน - ชั้นพอเดาออก
แต่หวังว่าคงจะผิดนะ
เราอยู่ในเพิงโหยหวน ใช่มั้ย
มาเถอะ
รอน
- รอน เป็นอะไรหรือเปล่า - หมาตัวนั้น ไปไหนแล้ว
มันเป็นกับดัก เขาคือหมาตัวนั้น เขาคือแอนนิเมจัส
ถ้าคุณจะฆ่าแฮร์รี่ คุณต้องฆ่าพวกเราด้วย
ไม่ คืนนี้จะมีคนตายเพียงคนเดียว
นั่นก็คือแก
จะฆ่าชั้นเหรอ แฮร์รี่
เอกซ์เปลลิอาร์มัส
เป็นไงบ้าง ซิเรียส นายดูโทรมชะมัดเลย
ในที่สุดเนื้อหนังของนาย ก็สะท้อนให้เห็นความบ้าที่ซ่อนอยู่
นายรู้อะไรเกี่ยวกับความบ้า ที่ซ่อนอยู่ด้วยเหรอ รีมัส
- ชั้นเจอมันแล้ว - ชั้นรู้
- มันอยู่ที่นี่ - ชั้นเข้าใจ
- ฆ่ามันกันเถอะ - ไม่นะ หนูเชื่อใจครู
แต่ตลอดเวลาครูกลับเป็นเพื่อนกับเขา
เขาเป็นมนุษย์หมาป่า และนั่นทำให้เขาขาดสอน
เธอรู้มานานแค่ไหนแล้ว
ตั้งแต่ศาสตราจารย์สเนป สั่งให้เขียนเรียงความ
เธอเป็นแม่มดวัยเยาว์ที่ฉลาดที่สุด เท่าที่ครูเคยพบมาเลย
พูดพอแล้ว รีมัส ฆ่ามันกันเถอะ
- คอยก่อน - ชั้นคอยมานานแล้ว
12 ปี ในคุก
ในคุกอัซคาบัน
ก็ได้... ฆ่ามันเลย
แต่ขอเวลาอีก 1 นาที แฮร์รี่มีสิทธิ์จะรู้ว่าทำไม
ผมรู้แล้ว
คุณทรยศพ่อแม่ผม
- คุณทำให้พวกเขาต้องตาย - ไม่ใช่เขาหรอกที่ทรยศ
คนที่ทรยศพ่อแม่ของเธอ
คือคนที่ชั้นคิดว่าตายไปแล้ว แต่ชั้นเพิ่งรู้ว่ามันยังไม่ตาย
- แล้วเขาคือใครล่ะ - ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์
และเขาอยู่ในห้องนี้ ตอนนี้ด้วย
ออกมา ออกมา ปีเตอร์
- ออกมาเล่นกันหน่อย - เอกซ์เปลลิอาร์มัส
การแก้แค้นที่แสนหวาน
ชั้นหวังอยู่ตลอดมา ว่าจะเป็นคนที่จับนาย
เซเวอร์รัส
ชั้นบอกดัมเบิลดอร์ว่านายช่วยเพื่อนเก่า ให้เข้าไปในปราสาทและนี่คือหลักฐาน
เยี่ยมมาก สเนป
แต่นายใช้สติปัญญาวิเคราะห์สถานการณ์ มาสร้างข้อสรุปที่ผิดพลาดอีกครั้งแล้ว
ขอตัวก่อนละกัน รีมัสกับชั้นมีธุระ
- ที่จะต้องสะสางให้จบ - งั้นชั้นต้องขอให้นายบอกเหตุผลมา
- อย่าทำอะไรโง่ๆ - ไม่ได้หรอก มันเป็นสันดาน
- เงียบน่า - นายสิเงียบ รีมัส
ดูนาย 2 คนสิ ทะเลาะกัน ยังกะคู่แต่งงานที่แก่งั่ก
ทำไมนายไม่ออกไปเล่น ผสมสารเคมีของนายวะ
ชั้นจะฆ่านายตอนนี้ก็ได้ รู้ไว้ด้วย
แต่ทำไมต้องปฏิเสธผู้คุมวิญญาณล่ะ พวกนั้นคอยเจอหน้านายมาแสนนาน
ชั้นไปสะกิดโดนต่อมความกลัว เข้ารึไง...ใช่สิ
จุมพิตของผู้คุมวิญญาณ นึกออกใช่มั้ยว่ามันจะเป็นยังไง
ได้ยินมาว่า มันสุดแสนจะทนดูได้ แต่ชั้นก็จะพยายามเต็มที่
เซเวอร์รัส ขอร้องละ
นายไปก่อนเลย
เอกซ์เปลลิอาร์มัส
- แฮร์รี่ นายทำอะไรของนาย - เธอทำร้ายอาจารย์
- เล่าเรื่อง ปีเตอร์ ซิ - เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้น
เราคิดว่าเขาเป็นเพื่อนเรา
ไม่ เพ็ตติกรูว์ตายแล้ว คุณฆ่าเขา
ครูก็คิดว่าอย่างนั้น จนกระทั่ง เธอบอกว่าเห็นเพ็ตติกรูว์ในแผนที่
- แผนที่นั่นโกหก - แผนที่ไม่เคยโกหก
เพ็ตติกรูว์ยังมีชีวิตอยู่ และเขาอยู่นั่น
- ผมเหรอ เขาบ้าไปแล้ว - ไม่ใช่เธอ หนูของเธอ
- สแคบเบอร์อยู่กับครอบครัวผมมานาน... - 12 ปี
เป็นอายุที่ยืนมากเลยสำหรับหนู
- แล้วนิ้วมันหายไปนิ้วนึงด้วยใช่มั้ย - แล้วไงล่ะ
- ชิ้นส่วนเดียวของเขาที่หาเจอคือ... - นิ้วไง
ไอ้ขี้ขลาดสารเลวตัดนิ้วออก เพื่อให้คนคิดว่ามันตายไปแล้ว
- จากนั้นก็แปลงร่างกลายเป็นหนู - พิสูจน์เลย
- ส่งมันให้เขา รอน - คุณจะทำอะไรกับมันน่ะ
สแคบเบอร์
อย่ายุ่งกับมันนะ ปล่อยมันนะ คุณจะทำอะไรน่ะ
รีมัส
ซิเรียส
ไง เพื่อนยาก
แฮร์รี่ ดูเธอสิ ช่างเหมือนพ่ออะไรเช่นนั้น
- เหมือนเจมส์จริงๆ เราเป็นเพื่อนรักกัน - บังอาจพูดกับแฮร์รี่อีก
ยังกล้าพูดถึงเจมส์ต่อหน้าเขาอีก
แกขายเจมส์กับลิลลี่ ให้โวลเดอมอร์ ใช่มั้ย
เจ้าแห่งศาสตร์มืด นายไม่รู้หรอก เขามีอาวุธทรงอานุภาพ
ถามตัวเองสิ ซิเรียส เป็นแก แกจะทำยังไง
- แกจะทำยังไง - ชั้นยอมตาย ตายดีกว่าจะทรยศเพื่อน
เจมส์คงไม่อยากให้ชั้นถูกฆ่าหรอก
พ่อเธอ...พ่อเธอต้องไว้ชีวิตชั้นแน่ เขาคงมีเมตตาต่อชั้น
นายน่าจะรู้นะว่าถ้าโวลเดอมอร์ ไม่ฆ่านาย เราก็จะฆ่า พร้อมกันเลย
อย่า
- แฮร์รี่ คนๆ นี้... - ผมรู้ว่าเขาเป็นยังไง
แต่เราจะเอาเขากลับไปที่ปราสาท
- ขอบใจ พ่อหนุ่ม ขอบใจเหลือเกิน - ถอยไป
ผมพูดว่าผมจะพาคุณไปที่ปราสาท
หลังจากนั้นก็จะส่งคุณ ให้ผู้คุมวิญญาณ
ขอโทษนะที่กัดเธอ มันคงเจ็บนิดหน่อย
นิดหน่อยเหรอ นิดหน่อยอะไรกัน คุณเกือบจะฉีกขาผมแล้ว
ชั้นพยายามจะจับหนูน่ะ
ปกติแล้ว ตอนเป็นหมา ชั้นสุดแสนจะสุภาพน่ารักเชียวนะ
จริงๆ แล้ว มีหลายครั้งทีเดียวที่เจมส์ บอกให้ชั้นเปลี่ยนเป็นหมาแบบถาวร
เรื่องมีหางน่ะชั้นพอรับไหว แต่เห็บเนี่ยสิ ไม่ไหวเลยจริงๆ
โอเคนะ
- นายกลับไปก่อนเถอะ - ไม่ อย่าห่วงเลย โอเคน่า
สบายมาก ชั้นจะอยู่กับนาย
เธอไปเถอะ ชั้นจะอยู่เอง
- นายไหวนะ - สบายมาก ไปเถอะ
- ดูเธอเจ็บมากเลยนะ - เจ็บมาก
เขาอาจจะตัดมันออก
ไม่หรอก มาดามพอมฟรีย์ จะต้องช่วยรักษาได้แน่ๆ
สายไปแล้ว ขาหักหมดแล้ว ต้องถูกตัดทิ้งแน่เลย
สวยนะ ว่ามั้ย
ชั้นไม่เคยลืมวันแรกที่ ได้เดินผ่านเข้าประตูไป
มันคงดีนะ ถ้าได้ทำอย่างนั้นอีกครั้ง ในฐานะอิสระชน
ประเสริฐมากเลย เรื่องที่เธอทำไปเมื่อกี้น่ะ
เขาไม่คู่ควรที่จะได้รับความเมตตา
ผมคิดว่าพ่อคงไม่อยากให้ เพื่อนรักทั้งสองคน
กลายเป็นฆาตกรหรอกครับ
อีกอย่าง ถ้าเขาตาย ความจริงก็จะตายไปด้วย
ถ้าเขาอยู่ คุณก็เป็นอิสระ
จะยังไงก็ได้ แต่ไม่เอาผู้คุมวิญญาณนะ
รอน ชั้นเป็นสัตว์เลี้ยงที่น่ารักของเธอ อย่าปล่อยให้พวกเขาส่งชั้น
ให้ผู้คุมวิญญาณเลย ชั้นเป็นหนูของเธอนะ
- แม่หนูผู้แสนฉลาด หนูคงไม่ยอมให้... - มาอยู่ห่างๆ เธอ
ชั้นไม่รู้ว่าเธอรู้มั้ย แฮร์รี่
แต่ตอนที่เธอเกิด เจมส์กับลิลลี่ ยกให้ชั้นเป็นพ่อทูนหัวของเธอ
ผมรู้ครับ
ชั้นเข้าใจนะ ถ้าเธอเลือกจะอยู่ กับป้าและลุงของเธอ
แต่ถ้าเธออยากจะมีบ้านอื่นละก็...
อะไรนะฮะ ไปอยู่กับคุณน่ะเหรอ
ชั้นก็แค่คิดดูเท่านั้นแหละ ชั้นเข้าใจนะถ้าเธอไม่อยากไป
แฮร์รี่
รีมัส ไอ้เพื่อนยาก คืนนี้นายกินยามารึเปล่า
นายรู้ใช่มั้ยว่านายมีค่าแค่ไหน หัวใจดวงนี้คือชีวิตแท้ของนาย อยู่ที่นี่
ร่างกายก็แค่ร่างกายเท่านั้น
เอกซ์เปลลิอาร์มัส
แฮร์รี่
รีมัส รีมัส
วิ่ง วิ่ง
- เร็วเข้า - เดี๋ยว
เฮอร์ไมโอนี่ ไม่ดีหรอก ไม่ดีเลย
ศาสตราจารย์คะ
ศาสตราจารย์ลูปิน
คุณหมาใจเย็นๆ คุณหมาเย็นไว้
อยู่นี่เอง พ็อตเตอร์
ซิเรียส
กลับมานี่นะ พ็อตเตอร์
ซิเรียส
ไม่นะ ซิเรียส
เอกซ์เปกโต พาโตรนุม
แฮร์รี่
ชั้นเห็นพ่อด้วยละ
อะไรนะ
เขาไล่ผู้คุมวิญญาณไป
เขาอยู่อีกัฝ่งของทะเลสาบ
พวกเขาจับซิเรียสไปแล้ว
ผู้คุมวิญญาณจะทำพิธีมอบจุมพิต ในอีกไม่กี่นาทีนี้
- พวกเขาจะฆ่าซิเรียสเหรอ - เปล่า เลวร้ายกว่านั้น
เลวร้ายกว่ามาก
พวกนั้นจะดูดเอาวิญญาณเขาไป
อาจารย์ใหญ่คะ ท่านต้องหยุดพวกเขา
- พวกเขาจับผิดคนค่ะ - จริงครับ ซิเรียสเป็นผู้บริสุทธิ์
- สแคบเบอร์เป็นคนทำครับ - สแคบเบอร์เหรอ
หนูของผมเองครับ
มันไม่ได้เป็นหนูจริงๆ เอ้อ... มันเป็นหนูของเพอร์ซี่ พี่ผมน่ะครับ
- แต่พ่อกับแม่ให้นกฮูกเขา - ประเด็นก็คือ เรารู้ความจริงค่ะ
- เถอะค่ะ - ครูเชื่อ คุณเกรนเจอร์
แต่คำพูดของพ่อมดแม่มดอายุ 13 คงจะทำให้คนเชื่อได้ไม่กี่คน
เสียงของเด็ก ต่อให้สัตย์ซื่อ หรือจริงเพียงใด
ก็คงไร้ความหมายถ้าคนไม่อยากรับฟัง
เวลา...เป็นสิ่งที่ลึกลับ
เปี่ยมพลัง
และการเข้าไปยุ่งเกี่ยวก็เป็นอันตราย
ซิเรียส แบล็ก ถูกขังอยู่ที่ ชั้นบนสุดของหอคอยมืด
เธอรู้กฎอยู่แล้วนะ คุณเกรนเจอร์
ต้องไม่ให้ใครเห็น
และจะต้องกลับมา ก่อนเสียงระฆังครั้งสุดท้าย
ถ้าไม่ทัน ผลที่ตามมา จะใหญ่หลวงเกินกว่าจะพูดได้
แต่ถ้าเธอทำสำเร็จในคืนนี้
จะช่วยชีวิตที่บริสุทธิ์ได้มากกว่าหนึ่ง
ครูคิดว่าหมุน 3 รอบก็คงพอ
อีกอย่างนะ
ถ้าไม่แน่ใจ ครูว่าเดินตามรอยเท้าเดิม น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
โชคดีนะ
อาจารย์ใหญ่พูดอะไรของเขานะ
เสียใจด้วยนะรอน แต่เธอเดินไม่ได้
นี่มันอะไรกัน
- รอนไปไหน - ทุ่มครึ่ง
เราอยู่ที่ไหนตอนทุ่มครึ่ง
ไม่รู้สิ ไปบ้านแฮกริดมั้ง
เร็วเข้า เราให้ใครเห็นไม่ได้
เฮอร์ไมโอนี่
เฮอร์ไมโอนี่ เฮอร์ไมโอนี่ เดี๋ยว
ช่วยบอกหน่อยเถอะ ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่
แกมันเลวทรามต่ำช้า น่าขยะแขยง
นั่นเรานี่
เฮอร์ไมโอนี่ อย่า เขาไม่มีค่าพอหรอก
นี่มันผิดปกติแล้ว
นี่คือเครื่องย้อนเวลา แฮร์รี่
ครูมักกอนนากัลให้ชั้นตั้งแต่เทอมแรก
ชั้นถึงเข้าเรียนได้ทุกวิชาตลอดปีไง
- นี่เราย้อนเวลากลับมาเหรอ - ใช่
เห็นได้ชัดว่าดัมเบิลดอร์อยาก ให้เรากลับมาในช่วงเวลานี้
ต้องมีบางอย่างที่เขาอยาก ให้เราเข้าไปเปลี่ยน
หมัดหนักดี
ขอบใจ
มัลฟอยมาทางนี้แล้ว
- คอยชั้นด้วย - ห้ามเล่าให้ใครฟัง เข้าใจมั้ย
ชั้นจะแก้แค้นนังเลือดโคลนนั่น จำคำชั้นไว้
- รู้สึกดีชะมัดเลย - ไม่ใช่แค่ดี ยอดเยี่ยมต่างหาก
เร็วเข้า เราต้องไปบ้านแฮกริด
ดูสิ บัคบีคยังไม่ตาย
จริงสิ
จำได้มั้ย ดัมเบิลดอร์พูดว่าอะไร
ถ้าเราทำสำเร็จ จะช่วยชีวิตบริสุทธิ์ได้มากกว่าหนึ่ง
ไปกันเถอะ
เขามากันแล้ว ชั้นต้องรีบ
ฟัดจ์ต้องได้เห็นบัคบีค ก่อนที่เราจะขโมยมัน
ไม่อย่างงั้น เขาจะคิด ว่าแฮกริดปล่อยมันไป
สแคบเบอร์ แกยังไม่ตาย
- เธอควรดูแลมันให้ดีกว่านี้รอน - นั่นเพ็ตติกรูว์
- แฮร์รี่ ไม่ได้นะ - นั่นคนที่หักหลังพ่อแม่ชั้น
- เธอคงไม่คิดว่าชั้นจะนั่งเฉยๆ ได้นะ - ได้สิ เธอต้องทำได้
แฮร์รี่ ตอนนี้เธออยู่ในกระท่อม ของแฮกริดนะ
ถ้าเธอเข้าไปตอนนี้ ตัวเธอในนั้นจะคิดว่าเธอเป็นบ้า
นี่คือเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้น กับพ่อมดที่เข้าไปยุ่งกับเวลา
เราจะถูกใครพบไม่ได้
ฟัดจ์กำลังมา
แล้วเราไม่ออกมาเหรอ
ทำไมเราไม่ออกมาล่ะ
จะบ้าเหรอ
เจ็บนะ
โทษที
เรากำลังออกมาทางประตูหลัง ไปเถอะ
ผมข้างหลังชั้น เป็นอย่างนั้นจริงๆ เหรอ
อะไรเหรอ
ชั้นว่าชั้นเพิ่งเห็น...
- ช่างมันเถอะ - ไปกันเถอะ
ไปเลย แฮร์รี่ ไป
ไปนะ ไปให้พ้น
ท่านรัฐมนตรี ผมคิดว่า ผมควรจะเซ็นชื่อด้วยนะ
ถ้าคุณเซ็นชื่อด้วยก็ดีเหมือนกัน
โอเค บัคบีค มาเร็ว เร็วเข้า มากับเราเดี๋ยวนี้
ดึง พยายามอีก เร็วเข้า
โอเคมั้ย เร็วๆ เร็วขึ้นอีก โอเค
- เซ็นเฉพาะชื่อของคุณ - เป็นชื่อที่ยาวมากเลยนะ
เร็วขึ้นอีก บัคบีค โอเคมั้ย
เร็วเข้า บัคบีค
มานี่ มากินเจ้าเฟอร์เร็ตนี่เร็ว
- มาเร็ว มันอยู่นี่ มาเร็วๆ บัคบีค - เสร็จแล้วท่านรัฐมนตรี ตามผมมา
- ดูตรงนั้นสิ - ตรงไหน
- เหนือแนวหินนั่น - คุณจะให้ผมเห็นอะไรเหรอ
ศาสตราจารย์ดิพพิตปลูกพุ่มไม้อยู่ตรงนั้น ตอนเขาเป็นอาจารย์ใหญ่
- เออ จริงสินะ - แล้วก็พุ่มสตรอเบอรี่ทั้งแถบ
- เร็วเข้า บัคบีค - ผมไม่เห็นต้นสตรอเบอรี่เลย
- ตรงนั้นไง - ตรงไหน
- ตรงนั้น - ทางนี้
- ไปจัดการธุระให้เสร็จๆ ดีกว่า - ได้เลย
มันอยู่ไหนแล้วล่ะ
ผมเห็นเจ้าสัตว์ร้ายนั่นเมื่อกี้นี้เอง
- ไม่กี่นาทีนี้เอง - ช่างน่าอัศจรรย์จริง
บัคบีค
ให้ตายเถอะ ดัมเบิลดอร์ มีคนปล่อยมันไปแน่ๆ
- ว่าไงแฮกริด - บัคบีค
ชั้นไม่คิดว่าท่านรัฐมนตรีจะสงสัย ว่าเธอเป็นคนทำเรื่องนี้หรอก แฮกริด
เพราะเธออยู่กับพวกเราตลอดเวลา
- ใช่ครับ - งั้น...
งั้นเราก็ต้องค้นให้ทั่วป่า
ค้นให้ทั่วฟ้าด้วยล่ะ ท่านรัฐมนตรี
ตอนนี้ ผมอยากได้ชาซักถ้วย รึไม่ก็บรั่นดีแก้วใหญ่ๆ ซักแก้ว
คุณเพชฌฆาต เราคงไม่ต้อง ใช้บริการคุณแล้ว
ขอบใจนะ
ไม่มีแก้วเล็กๆ ในบ้านนี้หรอก ศาสตราจารย์
- เร็วเข้า - มาทางนี้
ทางนี้ เร็วเข้า
- แล้วไงต่อ - ไปช่วยซิเรียส
- ช่วยยังไง - ยังไม่รู้
- ดูสิ นั่นลูปิน - อิมโมบัลลัส
และสเนปกำลังมา
แล้วเราก็คอย
อย่างน้อยก็มีใครบางคนสนุกได้
เฮอร์ไมโอนี่
ก่อนหน้านี้ ตอนชั้นอยู่กับซิเรียส ที่ริมทะเลสาบน่ะ
ชั้นเห็นใครคนหนึ่ง
คนๆ นั้นไล่พวกผู้คุมวิญญาณไปได้
ด้วยคาถาผู้พิทักษ์
ชั้นได้ยินสเนปเล่าให้ดัมเบิลดอร์ฟัง
จากที่เขาเล่า
มีเพียงพ่อมดที่มีพลังมหาศาลเท่านั้น ถึงจะทำยังงั้นได้
พ่อของชั้นเอง
พ่อของชั้นเป็นคนเสกคาถาผู้พิทักษ์นั่น
- แต่พ่อของเธอ... - ตายไปแล้ว ชั้นรู้
ชั้นแค่เล่าให้ฟังว่าชั้นเห็น
เรามากันแล้ว
เห็นซิเรียสพูดกับชั้นมั้ย
- เขาบอกให้ชั้นไปอยู่กับเขา - เยี่ยมเลย
ถ้าเขาเป็นอิสระ ชั้นก็ไม่ต้องกลับไป อยู่กับพวกเดอร์สลีย์
จะมีแค่ชั้นกับเขา
เราจะไปอยู่ที่ชนบทกัน
ที่ๆ จะมองเห็นท้องฟ้าได้
ชั้นว่าเขาคงชอบ หลังจากอยู่อัซคาบันมาหลายปี
แฮร์รี่
วิ่ง
ไปกันเถอะ
- เธอทำอะไรของเธอ - ช่วยชีวิตเธอไง
ขอบใจ
- เยี่ยม ทีนี้เขาก็มาหาเรา - ชั้นไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย วิ่ง...
น่ากลัวจริงๆ เลย
ช่างเป็นคืนที่โหดร้ายสำหรับ ศาสตราจารย์ลูปินที่น่าสงสาร
ซิเรียส... เร็วเข้า...
- น่ากลัวชะมัดเลย - อย่ากังวล
พ่อชั้นจะมา เขาจะเสกคาถาผู้พิทักษ์
อีกไม่กี่นาทีนี้แหละ
ตรงนั้น เดี๋ยวเธอจะเห็น
แฮร์รี่ ฟังชั้นนะ ไม่มีใครมาหรอก
อย่ากลัวไปเลย เขาจะมา เขามาแน่
เธอกำลังจะตาย...
ทั้งคู่เลย
แฮร์รี่
เอกซ์เปกโต พาโตรนุม
เธอพูดถูก เฮอร์ไมโอนี่
ชั้นไม่ได้เห็นพ่อชั้นหรอก ชั้นเห็นตัวเอง
ตอนนั้น ชั้นเห็นตัวเองร่ายคาถาผู้พิทักษ์
คราวนี้ชั้นรู้ว่าชั้นต้องทำได้ เพราะ
ชั้นเคยทำได้มาแล้ว
- ฟังดูมีเหตุผลมั้ย - ไม่
ชั้นไม่ชอบบิน
บอมบาร์ดา
ชั้นจะจดจำสิ่งที่พวกเธอทำไว้ตลอดไป
ทั้งสองคนเลย
- ผมอยากไปกับคุณ - สักวันนึงนะ
หลังจากวันนี้แล้ว ชีวิตของชั้นก็ยากที่จะคาดเดาได้
แต่ที่แน่ๆ
- เธอต้องเรียนที่นี่ต่อไป - แต่คุณบริสุทธิ์นะครับ
เธอก็รู้แล้วนี่
สำหรับชั้น เท่านั้นก็พอแล้ว
ชั้นว่าเธอคงเบื่อที่จะได้ยินเรื่องนี้
แต่เธอช่างเหมือนพ่อเหลือเกิน
ยกเว้นดวงตา
- เธอมี... - ดวงตาเหมือนแม่
มันช่างโหดร้ายที่ชั้นใช้เวลาส่วนใหญ่ กับเจมส์และลิลลี่ ตอนที่เธอยังเล็กนัก
แต่เชื่อเถอะว่า
คนที่รักเราไม่เคย จากเราไปจริงๆ หรอก
และเธอจะพบพวกเขาได้เสมอ
ในนี้
เธอเป็นแม่มดวัยนี้ที่ฉลาดที่สุดเลย
เราต้องไปแล้วละ
- เป็นไง - เขาเป็นอิสระแล้วครับ เราทำได้
ทำอะไรรึ
ราตรีสวัสดิ์
พวกเธอไปอยู่ตรงนั้นได้ไง
ชั้นกำลังพูดกับพวกเธอตรงนั้น แล้วตอนนี้ก็อยู่ตรงนี้
- เขาพูดเรื่องอะไรอ่ะ - ไม่รู้สิ
รอน ใครจะไปอยู่ 2 ที่ ในเวลาเดียวกันได้ล่ะ
สวัสดี แฮร์รี่
ครูเห็นเธอกำลังมา
ครูดูย่ำแย่เลยใช่มั้ย
- ครูถูกไล่ออกเหรอครับ - เปล่า
เปล่า จริงๆ แล้ว ครูลาออกน่ะ
ลาออก ทำไมล่ะครับ
ดูเหมือนว่ามีคนบางคนพลั้งปาก ออกไปว่าครูเป็นมนุษย์หมาป่า
พรุ่งนี้เวลานี้ พวกนกฮูกจะพากันบินมา พวกผู้ปกครองคงจะไม่อยากให้...
เอ้อ...คนที่เป็นอย่างครู มาสอนพวกลูกๆ เขาหรอก
- แต่ดัมเบิลดอร์... - ดัมเบิลดอร์
เสี่ยงเพื่อครูมามากพอแล้ว
อีกอย่าง คนที่เป็นอย่างครู...
พูดก็พูดเถอะ ครูเคยชิน กับมันแล้วตอนนี้
ทำไมเธอถึงดูเศร้านักแฮร์รี่
เราไม่ได้ทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงเลย
- เพ็ตติกรูว์หนีไปได้ - ไม่ได้ทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงงั้นรึ
เธอเปลี่ยนแปลงอย่างมากมายเลยนะ เธอช่วยเปิดเผยความจริง
ช่วยชีวิตคนบริสุทธิ์ ให้พ้นจากชะตากรรมอันเลวร้าย
เป็นการเปลี่ยนแปลง อย่างมหาศาลเชียวนะ
ถ้าครูจะรู้สึกภูมิใจในบางสิ่ง
ก็คงจะเป็นความรู้ ที่เธอได้รับอย่างมากมายในปีนี้
ทีนี้ ในเมื่อไม่ได้เป็นครูของเธออีกแล้ว
ครูก็ไม่รู้สึกผิดที่จะคืนสิ่งนี้ให้เธอ
ถึงเวลาที่ครูคงต้อง กล่าวลาเธอแล้วละ แฮร์รี่
ครูรู้สึกว่าเราจะต้องได้พบกันอีกแน่
จนกว่าจะถึงเวลานั้น
แผนลวงสำเร็จแล้ว
ถอยไป ไม่งั้นชั้นเอาขึ้นข้างบนนะ ถ้ามาออกันอย่างนี้
แฮร์รี่
นายไปได้มันมาจากไหน
หลังจากนายขี่แล้ว ให้ชั้นขี่บ้างได้มั้ย
- พูดเรื่องอะไรกันน่ะ - เงียบๆ
หลีกทางให้เขาหน่อย ชั้นไม่ได้ตั้งใจจะเปิดนะแฮร์รี่
มันห่อมาไม่ดี แล้วพวกเขาก็บอกให้เปิด
อย่ามาเลย
- มันคือไฟร์โบลต์ - ไม้กวาดที่เร็วที่สุดในโลก
ของชั้นเหรอ
- ใครส่งมาล่ะ - ไม่มีใครรู้
มันมาพร้อมไอ้นี่
- ปีนี้เราได้ถ้วยควิดดิชแน่ - ขี่ให้ดูหน่อย
มันเร็วแค่ไหนนะ แฮร์รี่
ลูมอส
ข้าขอสาบานอย่างจริงจังว่า ข้านั้นหาความดีไม่ได้
แฮร์รี่ พ็อตเตอร์ กับนักโทษแห่งอัซคาบัน
แผนลวงสำเร็จแล้ว
แฮร์รี่ พ็อตเตอร์ กับนักโทษแห่งอัซคาบัน
น็อกซ์
[THAI]