Πολύ καλά.
Ναι. Όχι, έχω μια αναφορά εδώ πέρα.
Λοιπόν, κλήτευσέ τους ξανά και βγάλε ένα ένταλμα.
Μου είπαν πως είναι στο αρχείο.
Δεν ξέρω...Πάτρικ; Γλυκέ μου, πρόσεχε με τα παιχνίδια.
Ξέρεις ο Μάρλεϋ γίνεται... Όχι, Κάρλα, δεν το λέω σε σένα...
Μπορείς να τους τηλεφωνήσεις και να βγάλεις ένα ένταλμα;
θα...σε πάρω σε λίγο. Σε παίρνω σε λίγο.
Τέλειωσαν αυτές οι μέρες για μας, αμίγκο.
Τα πήγαμε καλά πάντως.
Πάμε, Μάρλεϋ.
Ξέρω πως θα ακουστεί τρελλό...
...αλλά πως λέγεται όταν χρωστάς χρήματα για το σπίτι;
- Αρχίζει από "Υ". - Υποθήκη.
Υποθήκη.
Είναι δυνατόν να είμαι τόσο κουρασμένη;
Ξέρεις κάτι. θα ξενυχτίσω εγώ απόψε.
Όχι, δεν πρόκειται. Δεν τον ακούς.
- Ναι, καλά. - Δεν ξερω...γιατί.
Απλώς κοιμάμαι ακόμη και με φασαρία.
Γλύκα, πρέπει να πάω στο γραφείο αύριο.
Θα τον προσέχεις λοιπόν;
Ευχαρίστησή μου.
- Για πόση ώρα μιλάμε; - Δεν ξέρω.
Δεν είναι και ότι καλύτερο περίμενες, ε;
Δεν ξέρω τι περίμενα.
- Δεν φανταζόμουν ότι ο Μάρλεϋ θα ήταν πιο εύκολος. - Καταλαβαίνω.
Καταλαβαίνω, αλλά ξέρεις κάτι;
Προσαρμοστήκαμε σ'αυτόν και θα προσαρμοστούμε και με το μωρό.
Απλά προσπαθώ να θυμηθώ πως ήμασταν παλιότερα.
Μιλάς για εκείνους τους... Νεότερους...
- Ναι. - Πιο σέξυ, πιο όμορφους ανθρώπους;
- Ναι. - Τους θυμάμαι...αμυδρά.
Τους πεθύμησα.
Μμμ. Εδώ είναι.
Εδώ είναι. Απλώς είναι πολύ κουρασμένοι.
Μμμμ;
Τι; Ζηλεύεις τώρα;
Κάτσε εδώ.
- Κάλεσε την αστυνομία. - Εντάξει.
Έι, έι, έι. Είσαι καλά; Τι συνέβη;
Μου είπε να μη φωνάξω γιατί θα με μαχαιρώσει, αλλά φώναξα.
- Αλλά φώναξα... - Εντάξει, κάθισε κάτω. Κάτω.
- Και με μαχαίρωσε. - Όλα εντάξει. Υπομονή.
- Που είναι η μαμά σου; - Στη δουλειά.
Όλα εντάξει. Δεν είσαι τόσο άσχημα.
Πίεσε το χέρι σου ακριβώς εδώ.
Εντάξει. Έχω καλέσει την αστυνομία.
Όλα θα πάνε καλά.
Ξέρεις, τόσο καιρό είμαι εδώ και ποτέ δεν έμαθα πως σε λένε.
- Λίζα - Εντάξει...
Θα μείνω κοντά σου, Λίζα.
Κράτησε τα χέρια σου ακριβώς εκεί...
και θα περιμένουμε να έρθει η αστυνομία.
Και εκείνοι θα αναλάβουν.
Εντάξει;
Κοίτα με. Όλα εντάξει.
Όλα καλά.
Η ασφαλέστερη γειτονιά;
- Από εγκληματικότητα, η Boca. - Η Boca;
- Μμμ. - Φοβόμουν ότι θα το έλεγες αυτό.
- Έτσι είναι, Τζον. - Εντάξει. Ευχαριστώ.
Boca. Καθόλου άσχημα.
Τα παιδιά παίζουν στους δρόμους. Δεν ξέρω.
Τι λέτε παιδιά; Ίσως μια μέρα μείνουμε εδώ... αν αντέχουμε οικονομικά.
Εδώ είμαστε.
Σ'έπιασα.
Μείνε. Μάρλεϋ, όχι.
Μάρλεϋ. Μάρλεϋ.
Δεν τρελαθήκατε με την κουζίνα; Και με τις άρτιες οικιακές συσκευές.
Το αγαπημένο μου...η πισίνα. Είναι...
- Εμ, να δούμε από δω; - Να πάρω ένα φυλλάδιο;
- Ω, φυσικά. - Φαίνεται ωραίο.
Τίνος είναι αυτός ο σκύλος;
Τζένυ;
Γλύκα;
Τζεν;
- Γεια, είσαι καλά; - Μμ-χμμ. Ναι. Όχι, καλά είμαι. Που ήταν τ'αγόρια μου;
- Θέλω να σου δείξω κάτι. - Τι;
Είναι ένα σπίτι. Που λες, είναι λίγο ακριβούτσικο...
αλλά πιστεύω θα τα καταφέρουμε.
- Boca; - Καταλαβαίνω, καταλαβαίνω.
Αλλά μίλησα με τον Φρανκ Μπέννετ και μου είπε πως είναι η ασφαλέστερη γειτονιά.
Τζον, δεν είμαι σίγουρη αν τώρα είναι η κατάλληλη εποχή.
Τζεν, πότε λες να είναι η κατάλληλη ώρα, μόλις κάποιος μας μαχαιρώσει στο δρόμο;
- Τζον. - Γλύκα, είμαστε εγκλωβισμένοι εδώ μέσα.
Θυμήσου, υποτίθεται πως θα μέναμε για τρία χρόνια σ'αυτό το σπίτι.
Το ξέρω αυτό. Απλά δεν νομίζω πως αντέχουμε οικονομικά να αγοράσουμε καινούργιο.
- Το ξέρω, γλύκα, μπορούμε με δύο μισθούς. - Γλύκα, είμαι έγκυος...
Αλήθεια;
- Είσαι σίγουρη; - Έλα δω.
Αρκετά σίγουρη.
Τέσσερα στα τέσσερα. Πω πω.
- Για περίμενε. - Αυτό είναι υπέροχο.
- Μμ-χμμ. - Συγχαρητήρια.
- Έλα εδώ. - Δηλαδή, και στους δυο μας.
Ωχ.
Ω, ναι. Τι καλό παιδί που είσαι.
Κι άλλο παιδί.
Ξέρω, γλύκα, νομίζω πως πρέπει να παραιτηθώ απ'τη δουλειά.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις. Θα ζητήσουμε βοήθεια.
Δεν χρειάζομαι βοήθεια. Πραγματικά.
Απλώς...μου δίνεις εκείνη την πιπίλα;
- Ναι. - Απλά δεν θέλω να γίνω σαν αυτές...
που βλέπουν τα παιδιά τους μια ώρα κάθε βράδι.
- Δεν ξέρω. - Ναι, αλλά λατρεύεις τη δουλειά σου...
Λατρεύω τη δουλειά μου, γλύκα. Αλλά όλο αυτό με σκοτώνει.
Όταν είμαι στο γραφείο, απλά θέλω να βρίσκομαι εδώ πέρα.
Κι όταν είμαι εδώ, συνεχώς σκέφτομαι τη δουλειά.
Και ξέρω πως κάνω μισές δουλειές και εδώ και εκεί.
Λοιπόν, δεν κάνεις μισή δουλειά.
Πρέπει να αφήσω κάτι...
Δεν θέλω...δεν θέλω να παραιτηθώ απ'αυτό.
Γιατί να σου δώσω αύξηση; Δως μου μια καλή δικαιολογία.
Γιατί κάνω καλή δουλειά.
- Με ρωτάς; - Όχι.
Από τότε που ανέλαβα τη στήλη, το αναγνωστικό κοινό διπλασιάστηκε.
Άρα κάνεις καλή δουλειά.
- Ναι, δες κυκλοφορία και δημοτικότητα. - Εντάξει.
- Γιτί δεν το κάνουμε μόνιμο; - Εννοείς, για πάντα;
Ναι, αυτό σημαίνει μόνιμο.
Τζον, κάθε καραγκιόζης εκεί έξω θα ήθελε να έχει τη στήλη σου.
Εννοςίς σ'αυτό το δωμάτιο.
Και ανέλαβες τη στήλη και της έδωσες φρεσκάδα.
Ξέρω πως δεν θες να το πω, αλλά είσαι σπουδαίος χρονικογράφος.
Γιατί διστάζεις;
Έχω αυτή την εικόνα για μένα, ξέρεις, του δημοσιογράφου.
Μερικές φορές, η ζωή έχει άλλη άποψη. Θα σου πω κάτι.
Ανάλαβε την ημερήσια στήλη. Θα σου διπλασιάσω τον μισθό.
Ξεκινάμε με νιφάδες δημητριακών. Το σημαντικότερο γεύμα...
Όχι. Μάρλεϋ.
Το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας
Ορίστε. Λίγο...
Τζον, σε παρακαλώ κράτα τον για λίγο. Να κάνω ντους. Πρέπει να φύγω.
- Συμβαίνει συνέχεια. - Πρέπει να μένεις κι άλλο μαζί τους.
Κάτω! Μάρλεϋ.
Έλα. Ω, ω, ω.
- Θα το κάνω. θα το κάνω. - Όχι, μπορώ. Εντάξει.
Μου λες να περνώ χρόνο μαζί του και το κάνω...
και μετά μου το παίρνεις γιατί λες πως δεν το κάνω σωστά.
- Δεν θέλω να τον αλλάζεις εκνευριμένος. - Δεν είμαι εκνευριμένος.
Ευχαριστώ. Έλα.
Γεια σου μωρό μου. Περίμενε, γλύκα.
Ναι, μωρό μου. Ναι. Ναι
Αγάπη μου. Έλα. Έλα. Τι είναι;
Τι συμβαίνει; Τι θέλεις, μωρό μου; Τι είναι;
Πεινάς; Φαγάκι; Ναι;
- Όχι. Καλά. - Είναι κολλικός. Θα του περάσει.
Άκου τι σκέφτηκα. Γιατί δεν μένεις εσύ σπίτι να πάω εγώ στη δουλειά.
Συγνώμη. Είμαι κουρασμένη. Απλά φύγε. Φύγε.
Είναι επιλόχεια κατάθλιψη. Οι ορμόνες της χτυπάνε κόκκινο...
και την πιάνει κατάθλιψη.
Θυμάμαι μετά το τέταρτο παδί μου, ξυπνούσα μέσα στη νύχτα...
η γυναίκα μου ήταν από πάνω μου και με κοιτούσε...
με έναν μπαλτά στο χέρι.
Νόμιζα πως θα με σκότωνε.
Ακόμα το πιστεύω.
Της πήρες δώρο;
- Ναι. - Αυτό πιάνει.
Εντάξει, Τζανίς, κάνε τον να δείχνει όμορφος.
Θα έχει αυτή τη φωτό δίπλα στ' όνομά του για τα επόμενα 20 χρόνια.
Πάτρικ, γλύκα, σε παρακαλώ σταμάτα. Θα ξεράσει.
- Τρώγε, εντάξει; - Πρόσεχε, Πάτρικ.
Θυμάσε τι κάναμε στον Μάρελϋ όταν δεν ήταν υπάκουος.
Γλύκα μου, ξέρεις κάτι; Πρέπει να διαλέξουμε χρώμα υφάσματος...
για τις κουρτίνες του δωματίου του αγοριού.
Εντάξει, ότι σου αρέσει.
Θα ήθελα πραγματικά τη βοήθειά σου να διαλέξω.
Όχι. Άσε πάω εγώ.
Ευχαριστώ.
Μάρλεϋ.
Μάρλεϋ, κακό σκυλί! Μάρλεϋ!Μάρλεϋ, σταμάτα!
Μάρλεϋ, άστο. Άστο.
Μάρλεϋ. Μάρλεϋ.
Μάρλεϋ! Μάρλεϋ,έλα δω! Έλα δω!
Μάρλεϋ, κακό σκυλί.
Μάρλεϋ, έλα δω! Μάρλεϋ!
Υποτίθεται θα τα επιστρέφαμε και τώρα θα πρέπει να τα πληρώσουμε.
- Δεν πειράζει. - Όχι, πειράζει!
Πόσες φορές σου είπα να μην αφήνεις οτιδήποτε φαγώσιμο εκεί που το φτάνει.
- Δεν θα το αποκαλούσες αυτό φαγώσιμο. - Τζον, ξέρεις τι εννοώ.
Επίσης, είπες ότι θα ξυπνούσες νωρίς να τον πας βόλτα. Μασάει πράγματα όταν είναι ανήσυχος.
- Θα τον πάω βόλτα. Μόλις ξύπνησα. - Ξέρεις κάτι; Ξέχνα το!
- θα τον πάω εγώ. Ξέχνα το! - Δεν είσαι υποχρεωμένη.
Ναι, θα το κάνω μόνη μου.
Δεν καταλαβαίνεις. Θα σε σκοτώσει.
Πρέπει να χαλαρώσεις. Και οι δυο μας κρεμόμαστε από μια κλωστή.
- Ποιος θα κρατησει τον σκύλο μόλις χωρίσετε; - Δεν χωρίζουμε.
- Αποκλείεις αυτό το ενδεχόμενο; - Απολύτως.
Δεν υπάρχει κάτι που κάνει; Μια έκρηξη οργής; Μια κατάθλιψη;
Ούτε η μή εκπλήρωση συζυγικών καθηκόντων θα σε έκανε έξω φρενών;
Γιατί πας κατευθείαν στον χωρισμό; Φίλε, "το φτιάχνω, δεν το πετάω".
- Ώστε η ζωή είναι καλύτερη με την Τζένυ; - Ναι. Τι σ'έπιασε...
Φοράς μικρόφωνο; Τξεν... μας ακούει;
Τζένυ, ναι μαλώσαμε μα εξακολουθώ να σ'αγαπώ.
Φίλε, μάλωσα με τη γυναίκα μου. Άσε με να κατσουφιάσω.
Απλά θέλω να ξέρω αν είσαι ευτυχισμένος.
Ω, περίμενε. Νάτη.
- Ποια; - Δώσμου το παιδί.
- Όχι, δεν μπορώ να συμμετάσχω. - Είσαι...είσαι ξεδιάντροπος.
Αυτό θα είναι καλύτερο κι απ'το σκύλο.
Όχι, όχι τον γιό μου.
Μάρλεϋ, όχι. Σε παρακαλώ, Μάρλεϋ.
- Σε παρακαλώ.
Μάρλεϋ! Μάρλεϋ, τι κάνεις...
Μάρλεϋ, Θεέ μου, κοίτα... Σταμάτα! Γιατί το κάνεις αυτό;
Γιατί τα καταστρέφεις όλα; Φύγε!
Πάτρικ! Είσαι καλά; Συγνώμη.
Πάρε το σκύλο από δω πέρα.
- Θέλω να φύγει ο σκύλος αμέσως. - Θα τον βγάλω βόλτα.
Δεν αστειεύομαι. Όχι, να τον πας σ'εκείνη τη φάρμα.
Καλά, φιλαράκο, μάλλον θα ξαναπάμε στη φάρμα.
Μιλάω σοβαρά. Δεν αστειεύομαι. Δεν τον αντέχω άλλο.
- Τι έκανε; - Και τι δεν έκανε;
Είναι απλώς ένα φρικτό, φρικτό ζώο.
- Λοιπόν, δεν έχεις δίκιο. - Όχι, έχω δίκιο...
που ο Κόνορ έχει δυο βδομάδες να κοιμηθεί εξαιτίας του γαβγίσματος του σκύλου...
... που ρίχνει τον Πάτρικ κάτω δυο φορές τη μέρα...
...που δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
Θεός φυλάξει δε αν υπάρχει υποψία κεραυνού.
- Μη! - Ηρέμισε, ένα λεπτό.
Ξέρω πως πέρασαν δύο δύσκολοι μήνες με το μωρό.
Το καταλαβαίνω. Αλλά το συζήτησα με τον Άρνι.
- Και η επιλόχεια κατάθ.. - Μην τολμήσεις.
Δεν έχω κατάθλιψη. Δεν είμαι εξουθενωμένη.
Δεν με εκνευρίζει η κατάσταση
Δεν μπορώ ούτε τα παιδιά να βγάλω έξω για μια ώρα
γιατί οι μπέιμπι-σίτερς της γειτονιάς τρέμουν τον Μάρλεϋ.
Το ξέρω αλλά εσύ αποφάσισες να σταματήσεις τη δουλειά.
- Μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια... - Δεν χρειάζομαι καμία βοήθεια!
- Αυτό δυσκολεύει την κατάσταση. - Απλώς, ξεφορτώσου το σκυλί!
- Προφανώς δεν θα γίνει κάτι τέτοιο. - Χαμήλωσε τη φωνή σου.
- Εγώ να χαμηλώσω τη φωνή μου; - Κάντο. Ξεφορτώσου το σκυλί!
Όλοι ξεφορτώνονται τα σκυλιά τους. Είναι απλώς ένας σκύλος.
Και εγώ απλώς ένας σύζυγος. Θα ξεφορτωθείς και μένα αν κάνω αταξίες;
- Το'χω σκεφτεί κι αυτό. - Λοιπόν, κι εγώ επίσης.
- Γιατί παραπονιέσαι; - Γιατί...
- Γιατί είσαι τόσο ευχάριστη παρέα; - Είσαι κόπανος.
Είναι τόσο ευχάριστο να επιστρέφω εδώ σαν να είμαστε αλυσοδεμένοι κατάδικοι.
Είσαι σκέτος κόπανος!
Σταμάτα! Εσύ φταις.
- Θ' αστειεύσαι; - Όχι.
Για μια-δυο μέρες μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα σπίτι.
Για δυο μέρες δεν πειράζει.
Γνωρίζεστε. Θα είστε άνετα.
- Θες μια μπύρα; - Όχι, ευχαριστώ. Μετακομίζεις;
- Ναι. - Για που;
Στη Νέα Υόρκη.
Η Gray Lady ... (παρατσούκλι των new York Times).
Oι Times σου πρόσφεραν μόνιμη δουλειά;
Ειδοποίησα τον Άρνι την περασμένη βδομάδα.
- Δεν είπες τίποτα. - Το ξέρω. Με συγχωρείς.
Απλώς...όλα έγιναν τόσο γρήγορα. Ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει.
Υπέροχα. Οι New York Times.
Αυτό που πάντα ονειρευόμασταν.
Συγχαρητήρια λοιπόν. Θέλω να πω, το άξιζες.
- Ναι. - Σ'ευχαριστώ για τον Μάρλεϋ.
- Ναι. - Σου τρώει τον χαρτοφύλακα τώρα.
- Σκατά! - Μάρλεϋ. Μάρλεϋ, όχι!
- Δυο μέρες Τζον. Το εννοώ. - Λυπάμαι.
Συγνώμη. Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω
Δεν κοιμόμουν.
- Που είναι ο Μάρλεϋ; - Στου Σεμπάστιαν για λίγες μέρες.
Μμ-χμ. Θα'θελα να το δω αυτό.
Μέχρι να του βρω ένα μόνιμο σπίτι.
- Αυτό είναι το μόνιμο σπίτι του, Τζον. - Μμμ.
Ο Μάρλεϋ δεν θα πάει πουθενά. Συγνώμη, γλυκέ μου.
Με έπιασε απελπισία.
- Κανείς δεν σε προειδοποιεί. - Για ποιο πράγμα;
Για όλα:
Τον γάμο, τα παιδιά.
Είναι η δυσκολότερη δουλειά του κόσμου και κανείς δεν σε προετοιμάζει.
Κανείς δεν σου λέει πόσα θα πρέπει να εγκαταλείψεις.
Μου φαίνεται πως σου λένε, αλλά δεν τους ακούς...
ή σκέφτεσαι, "Ωχ, απλώς είναι δυστυχιμένοι."
Εγκατέλειψα όλα όσα με έκαναν αυτό που είμαι.
Αλλά δεν μπορώ να το πω αυτό...
γιατί θα είμαι πολύ κακιά αν το πω αυτό.
Μα το αισθάνομαι. Πραγματικά.
Το αισθάνομαι κάποιες φορές. Απλά...
απλά θέλω να το ξέρεις
Το ξέρω και μπορείς να το πεις. Πες το.
Αλλά όντως έκανα μια επιλογή.
Επέλεξα, και ακόμη κι αν ήταν δυσκολότερο απ'ότι περίμενα...
Δεν το μετανιώνω.
- Είσαι σίγουρη; - Σιγουρότατη.
Γιατί ακούγεται σαν το "σπίτι μου, σπιτάκι μου", που λένε.
Πιστεύω πως αυτά συμβαίνουν και θα πρέπει να τα ξεπεράσουμε.
- Και θα το κάνουμε μαζί. - Μαζί.
- Δεν φτιάχνουν όλα, αν φύγει ο Μάρλεϋ. - Όχι.
Και αν ξεφορτωθώ εσένα, πάλι δεν διορθώνονται όλα.
- Να ζητήσω μια χάρη; - Ναι.
Όχι άλλα παιδιά για λίγο.
Απολύτως. Σύμφωνοι.
Γεια σας, παιδιά.
Εντάξει, πείτε γεια στην Κολλίν.
- Ο μπαμπάς είπε πως την λένε Ουπς. - Όχι. Εγώ..
- Ο Πάτρικ το'πε. - Τι;
- Γιατί το λες αυτό; - Πλάκα έκανα.
- Υποτίθεται πως ήταν μυστικό παιδιά. - Από δω.
Ο επαγγελματίας κάνει πίσω. Ψάχνει χώρο.
Παίρνει ασίστ απ'την Κολλίν.
Καλή βολή, μπαμπά.
Καλή βολή; Έλα τώρα. Κόνορ;
- Εξωπραγματική. - Ναι. Ξανά.
Περίμενε. Κάτσε να απαντήσω. Επιστρέφω αμέσως.
- Εντάξει.
- Εμπρός; - Τζον Γκρόγκαν;
Ναι, ο ίδιος.
- Gil Lawford από Philadelphia Inquirer. - Ω, ναι, ναι.
Γεια, τι κάνεις. Σ'ευχαριστώ που απάντησες.
Ω! Έι, ποιος ήταν στο τηλέφωνο;
Η Philadelphia Inquirer.
Έστειλα παλιότερα στον αρχισυντάκτη ένα δείγμα και θέλει να συναντηθούμε.
- Πόσο παλιά; - Έκανε διακοπές εδώ πριν ένα μήνα.
Και διάβασε το υλικό μου. Και σχεδόν φάγαμε μαζί.
- Πως φάγατε, σχεδόν μαζί; - Δεν περίμενα να βγει κάτι.
Εντάξει.
- Αλλά; - Μου πρόσφεραν δουλειά.
Εννοώ, θα περάσω από συνέντευξη.
- Σαν, χρονικογράφος, ή... - Σαν δημοσιογράφος.
Σαν δημοσιογράφος; Και, τι τους απάντησες;
Τους είπα "Ευχαριστώ πολύ, μα είμαι ευχαριστημένος εδώ."
"Ποτέ δεν είδα άνθρωπο να γκρινιάζει τόσο πολύ σαν τον Τζον Γκρόγκαν.
Αν δεν του αρέσει εκεί, πρέπει να μετακομίσει."
Είναι μέρος της δουλειάς μου. Να παίρνω αντιδράσεις
- Χαίρομαι που τους έτσουξε. - Όχι.
- Επαναλαμβανόμενο μοτίβο. - Πολλά γρανάζια στην Κομητεία Broward.
- Σε αυτό είμαι αντίθετος. - Αλλά, με όλο τον σεβασμό...
εσύ είναι ένας από αυτούς!
Είμαι σχολιαστής. Όλοι θέλουν να συμπεριφέρομαι
σαν να μην τρέχει τίποτα, όταν υπάρχουν ζητήματα.
Υπερπληθυσμός, εγκλήματα, φυλετικές εντάσεις.
Κάθε φορά που γυρνάς την πλάτη, τα πράγματα γίνονται χειρότερα...
Αυτό ισχύει παντού. Δεν φταίει η Φλόριδα αλλά εσύ. Τι σου συμβαίνει;
Τίποτα. Όλοι σκέφτονται, "Ω, γίνεται 40. Γίνεται στραβόξυλο."
Δεν είναι αυτό. Ίσως...
Δεν ξέρω. Ίσως βαρέθηκα τη στήλη μου
Δεν βρίσκω ενδιαφέροντα αυτά που γράφω.
Τζον, Τζον, είσαι η κωμική φωνή της Νότιας Φλόριδα.
Είσαι εθνικός θησαυρός, για όνομα του Θεού.
- Ίσως θησαυρός της Περιφέρειας. - Δημοτικός θησαυρός, σίγουρα.
- Σ'ευχαριστώ. - Άκου. Πάρε άδεια δυο βδομάδες.
- Πάρε ένα μήνα άδεια. - Να πάω που;
- Δεν ξέρω. - Μένω σε παραθεριστική περιοχή.
Τότε πήγαινε σε μέρος που να είναι οδυνηρό και θλιβερό.
Ω, τα 40 είναι δύσκολα, φιλαράκο. Δεν θα σου πω ψέματα.
Μα το ξέραμε αυτό.
Το ξέραμε όταν ο Πατέρας Χρόνος έκανε την κίνησή του.
Προσπάθησε να μας χώσει σε ένα σκοτεινό σοκάκι και να μας σπάσει στο ξύλο.
Γκριζάρεις λιγάκι στους κροτάφους...
...αλλά σε κάνει πιο διαπρεπή, νομίζω.
Και οι δύο χάσαμε ένα βήμα.
Το ξέρω.
Πως αισθάνεσαι που τα καλύτερά σου χρόνια ανήκουν στο παρελθόν;
Έκανες όσα ήθελες να κάνεις;
Όχι, ούτε κι εγώ.
Εντάξει. Ζεστάθηκες; Θες να δροσιστείς; Ας το κάνουμε.
Ξέρεις κάτι; Όχι σήμερα.
Σε είχα με λουρί για πολύ καιρό.
Πήγαινε! Πήγαινε!
Μου φαίνεται ότι πάει για το σπριντ.
Πιάστο!
- Έι, πιάσε τον σκύλο σου! - Ορίστε;
Όχι! Όχι! Σε παρακαλώ, Θεέ μου, όχι!
Όχι! Όχι!Όχι! Όχι.
Έλα δω!
Έλα δω! Έλα δω! Δεν πειράζει.
Φίλε, αυτό δεν ήταν καθόλου σωστό.
Ελα, κορίτσι μου. Πάμε.
Περίφημα.
Πάμε.
Φίλε, είσαι ο χειρότερος σκύλος του κόσμου.
Το ξέρεις; Σωστά;
Ήσουν στο Τοπ 5 στη διάρκεια της ημέρας...
και με αυτό το κόλπο πέρασες στην πρώτη θέση.
Και σου βγάζω το καπέλο.
Έκπληξη!
Happy birthday to you
Happy birthday, dear John
Happy birthday to you
Να τα εκατοστήσεις.
Βοηθήστε με. Περιμένετε. Περιμένετε. Με το τρία. Ένα, δύο, τρία.
Μην με παρακαλάς, Μάρλεϋ.
Δεν είναι καλό. Γιατί δεν είμαστε υποχρεωμένοι.
Πες την αλήθεια. Ξαφνιάστηκες;
- Τελείως. Ναι. Σ'ευχαριστώ. - Αλήθεια;
- Ναι. Μου τη φέρατε. - Στη φέραμε!
Είσαι έτοιμος για το δώρο των γενεθλίων σου;
Έχει κι άλλο; Δεν χρειάζομαι άλλα δώρα.
- Χρόνια πολλά. - Τι ήταν αυτό;
Η ευχή μου να πάρεις τη δουλειά στην Φιλαδέλφια.
Αυτό έγινε πριν μήνες. Δεν το σκέφτομαι πια.
Ε, τότε οποιαδήποτε άλλη δουλειά.
- Θα σε ακολουθήσουμε όπου πας. - Καταλαβαίνω.
Αλλά δεν θα το κάνω αυτό. Δεν θα μας ξεριζώσω.
Έχουμε τους φίλους μας. Στα παιδιά αρέσει το σχολείο.
Και έχω και το πόκερ μου. Δεν θα μπορούσα...
Πρώτον, είναι απλώς μια συνέντευξη. Δεν πήρες ακόμη τη δουλειά.
Και δεύτερον, γλύκα, δεν έχεις φίλους.
Έχεις δίκιο. Αναρωτιόμουν, ποιοι ήταν όλοι αυτοί οι άγνωστοι απόψε;
- Τους προσέλαβα. - Αυτό που θέλω να πω...
είναι πως η ζωή μας είναι εδώ και το αποδέχομαι αυτό.
Η ζωή μας είναι εκεί που ζούμε. Αυτό είναι.
- Και δεν είσαι ευτυχισμένος εδώ. - Δεν είναι αλήθεια αυτό.
Δεν σου αρέσει η στήλη σου. Είσαι ανήσυχος και το διαισθάνομαι.
- Δεν είμαι. Δεν είμαι. - Το αισθάνομαι όταν διαβάζεις τα άρθρα του Σεμπάστιαν.
Το αισθάνομαι όταν κάθεσαι πέντε λεπτά στο δρόμο πριν μπεις στο σπίτι
- Δεν το κάνω αυτό. - Ναι, το κάνεις.
Ελέγχω κάτι πράγματα στ' αμάξι.
- Πιστεύω πως ήρθε η ώρα ν'αλλάξεις. - Είμαι 40, Τζεν.
Ίσως είμαι 39, αλλά δεν ξέρω...
- Είναι κάπως αργά για αλλαγές. - Όχι. Όχι, όχι, όχι, όχι.
- Ω-ω-ω-ω-ω. Όχι. - Μα τι κάνεις;
Δεν είμαστε γέροι, Τζον.
Μπορούμε ακόμη να ξαφνιάσουμε τους εαυτούς μας.
Βλέπεις, τα κορίτσια συνήθως κάνους βουτιά, μα εσύ ξέρεις πως η μπόμπα είναι πολύ πιο σέξυ.
Λοιπόν, είσαι έτοιμος για το δώρο των γενεθλίων σου ή όχι;
Ναι.
Είναι ξεδιάντροπα πλουσιοπάροχα, αυτά τα γενέθλια.
Δεν σταματάνε. Σαν το Hanukkah. (Νάτην η Εβραϊκή σφήνα)
Βλέπεις, δεν είμαστε γέροι.
Γκρόγκαν!
Σου εύχομαι καλή τύχη εκεί πάνω.
Ευχαριστώ. Ναι. Καλά θα είναι. Θα μου λείψετε όλοι. Θα μου λείψει το γέλιο σου.
Ναι. Υπάρχει περίπτωση, όλες οι συμβουλές μου να ήταν άχρηστες.
- Όχι, όχι, όχι. Το εκτιμώ. - Λοιπόν, σ'αυτό το σημείο ένας ...
σαχλοσυναισθηματικός θα σου έλεγε πόσο περήφανος είναι, θα σε αγκάλιαζε και θα σε χαιρετούσε.
Λοιπόν, χαίρομαι που δεν είσαι τέτοιος τύπος.
Καλά. Εντάξει.
Γκρόγκαν, πρέπει να σου πω πως με κατέπληξες.
Η ειδικότητά μου.
- Φτάσαμε; - όχι.
- Τώρα; - Έχουμε δυο ώρες ακόμη.
- Τώρα; - Κλείστο πια.
- Τώρα; Φτάσαμε; - Πρέπει να πλησιάζουμε.
Είμαστε κοντά ή μακριά;
- Γιατί έστριψες εδώ; - Εδώ μένουμε.
Ενός λεπτού σιγή να το συνειδητοποιήσω.
Λοιπόν; Πριν γίνει πανδεμόνιο. Κοιτάξτε αυτό.
- Φτάσαμε. - Ελάτε. Φτάσαμε.
Μάρλεϋ!Μάρλεϋ! Όχι! Μάρλεϋ! Μάρλεϋ! Μάρλεϋ!
- Ω, πολύ ωραία. - Σαν το σπίτι μας.
Γεια, Andy Rooney, Αν την κάνεις νωρίς θα σε συνοδεύσω στο τρένο.
Εντάξει, είμαι έτοιμος. Βάζω ένα θαυμαστικό εδώ.
Ο Mark Twain είχε πει να μην βάζεις θαυμαστικά γιατί είναι σαν να γελάς με τα αστεία σου...
αλλά καμιά φορά πρέπει να γελάς με τα αστεία σου γιατί είναι αστεία.
Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε!
- Ήρθε! Ελάτε! Ελάτε! - Από δω!
Ήρθε! Ήρθε! Έλα! Μάρλεϋ!
Έλα. Κοίτα!
Όχι, Μάρλεϋ.
Θυμηθείτε τα αγγελούδια πετάνε, σηκώστε τα φτερά σας.
Ναι. Αυτό είναι.
- Έτοιμο το μεσημεριανό! - Εντάξει!
- Πάμε μέσα. Πάμε. - Άρπα την!
- Μάρλεϋ! - Ελάτε, παιδιά.
Μάρλεϋ, έλα. Μάρλεϋ.
Ξέρεις κάτι γλυκέ μου; Άστον. Είναι ευτυχισμένος.
Σ'ευχαριστώ.
Τι κάνεις εδώ μέσα; Θα μείνεις στην κουκέτα απόψε;
Πολύ όμορφη μέρα.
Εννοώ το χιόνι, ε;
Εντάξει. Καλόν ύπνο.
- Πολύ γλαφυρό; - Ναι.
Μην με παρεξηγείς. Καλό κομμάτι, μα είσαι δημοσιογράφος τώρα πια, Τζον.
Θέλω να διηγηθείς την ιστορία. Δεν θέλω να είσαι μέσα στην ιστορία.
- Σίγουρα δεν με αναφέρω εκεί μέσα. - Το θέμα είναι...
Σε αισθάνομαι να είσαι μέσα.
Εννοώ, γράψε λιγότερα για σένα και περισσότερα για τα γεγονότα.
Το έπιασα.
- Είσα πάντα ευπρόσδεκτος. - Ευχαριστώ.
Ωχ-ωχ. Έρχεται ο βετεράνος.
Εμφανίζεται στο τελευταίο τέταρτο.
Ναι. Ω, ναι!
Την πιάνει. Αποφεύγει έναν.
Περνάει. Τριπλάρει αριστερά δεξιά.
Δεν μορούν να τον ρίξουν. Έχει πολλή...Ωχ!
Ο Γκόργκαν πέφτει! Έπεσε ο Γκόργκαν.
- Νωρίς γύρισες. - Σωστά.
Έπρεπε να επιστρέψω και να δείξω στα παιδιά πως παίζεται το σωστό ποδόσφαιρο.
Εντάξει.
- Σοβαρά τώρα, δείπνο σε μια ώρα. - Εντάξει.
Θέλω να μελετήσεις και να βγάλεις τα παπούτσια πριν μπεις μέσα.
- Ναι, βγάλε τα παπούτσια! - Εντάξει.
Τον έριξα. Τον έριξα. Τον έριξα. Τον έριξα.
Θεέ μου.
Επιστρέφω σπίτι και δείχνω σαν να με λήστεψαν.
Εντάξει.
- Έλα. - Τι έπαθε, μπαμπά;
- Τίποτα δεν έπαθε. Απλώς...είναι κουρασμένος. Έτσι δεν είναι, μπαμπά;
Ναι. Το ποδόσφαιρο τον κούρασε.
Πάμε.
Δεν ξέρω. Δεν το καταλαβαίνω.
Πριν ένα χρόνο ήθελες να απαλλαγείς από τη στήλη σου.
Ναι αλλά τώρα έχω αυτόν τον τύπο να "χτενίζει" κάθε μου πρόταση.
Πρέπει να παραδεχτώ ότι μου λείπει η ελευθερία που είχα...
- Ορίστε; - Είναι εξουθενωτικό καμιά φορά, Τζον.
Συνεχώς επιθυμείς αυτό που δεν έχεις.
Είσαι ευτυχισμένος;
Εννοώ, πως δεν τα είχαμε σχεδιάσει όλα αυτά.
Όχι. Όχι, δεν ήταν στα σχέδια.
Αλλά είναι πολύ καλύτερα.
Απλά βαρέθηκα να κάνω σχέδια.
Μάρλεϋ! Πφφ, αηδία.
Χμμ, κάποιος θέλει να πάει έξω.
Εντάξει. Μάρλεϋ.
Έλα. Έλα, αγόρι μου.
Ω, έλα τώρα.
Τώρα πραγματικά δυνάμωσε.
Μάρλεϋ; Μάρλεϋ;
Που πήγε; Μάρλεϋ;
- Τι συμβάινει; - Δεν έχω ιδέα.
- Δεν επέστρεψε. - Μάρλεϋ;
Δεν μπορεί να πήγε μακριά. Μάρλεϋ;
Θα έρθω μαζί σου. Περίμενε.
- Μάρλεϋ; Που μπορεί να πήγε; - Μάρλεϋ;
Ίσως πήγε πάλι στου γείτονα την αποθήκη.
- Θα κοιτάξω στην καλύβα με τα ξύλα. - Εντάξει.
Μάρλεϋ;
Μάρλεϋ; Ω, Μάρλεϋ;
- Είδες τίποτα; - Όχι, τίποτα.
- Πρέπει πάω να τους μιλήσω. - Εντάξει.
Πω πω, τι ρίχνει εκεί έξω.
- Τον βρήκατε; - Ξέρετε κάτι;
Έχει πάει για εξερεύνηση. Ξέρετε πόσο του αρέσει το δάσος.
Ο Μπόμπι λέει, τα σκυλιά όταν είναι να πεθάνουν, φεύγουν για να είναι μόνα τους.
Έτσι έκανε και το Μπίγκλ του. (ράτσα σκύλου)
Μμμ, ξέρετε αυτό είναι αλήθεια για τα Μπίγκλ.
Αλλά όχι και για τα Λαμπραντόρ όπως τον Μάρλεϋ.
Απλά κάπου κάνει σκανταλιές. Μην ανησυχείτε.
Λοιπόν, τελειώσατε το διάβασμα;
- Ναι. - Όχι.
Όχι; Ας το κάνουμε "ναι".
Ελάτε.
Μάρλεϋ! Μάρλεϋ!
Μάρλεϋ!
Μάρλεϋ. Αχ, Μάρλεϋ. Είσαι καλά;
Μείνε εκεί.
Γιατί έπαθε συστροφή του στομαχιού; Δεν ξέρουμε τις αιτίες.
Προφανώς, ήπιε ή έφαγε βιαστικά και το στομάχι του συστράφηκε.
Με γαστροσκόπηση κατάφερα να αφαιρέσω τα αέρια.
- Νομίζω πως το ανέστρεψα. - Δείχνει μια χαρά.
Προς το παρόν, είναι καλά.
Το πρόβλημα είναι, πως αν γίνει μια φορά, θα συμβεί και πάλι.
Και αν ξανασυμβεί, δεν ξέρω αν θα μπορέσω να ξανακάνω κάτι.
Είναι γέρικο σκυλί. Ειλικρινά δεν ξέρω αν θα αντέξει το χειρουργείο.
Τότε, πρέπει να σιγουρευτούμε πως δεν θα ξανασυμβεί.
Πιθανότατα, θα ξανασυμβεί.
Το συζητήσαμε, ίσως ήπιε ή έφαγε βιαστικά.
- Σωστά. - Οπότε ίσως να μην ξανασυμβεί.
Θα τον παρακολουθούμε.
Προετοιμαστείτε γιατί ίσως να μην καταφέρει να βγάλει τη νύχτα.
Μόνο το 10% των σκυλιών καταφέρνουν να επιβιώσουν.
Σε...σε τι στοιχεία στηρίζεται αυτά τα στατιστικά στοιχεία;
- Σε τι στοιχεία; - Ναι, ο λόγος που ρωτάω...
είναι γιατί τα στατιστικά βασίζονται σε συνηθισμένα σκυλιά.
- Συνηθισμένα σκυλιά; - Ναι, αυτός δεν μοιάζει με τ'άλλα σκυλιά.
Το ξέρω πως οι άνθρωποι τα λένε αυτά, όμως ειλικρινά...
δεν είμαι σίγουρος πως είναι σκύλος.
Κάποτε έφαγε έναν αυτόματο τηλεφωνητή. Απλώς τον καταβρόχθισε.
Δεν τον μάσησε. Τον κατάπιε. Τον χώνεψε. Μετά έφαγε το τηλέφωνο για επιδόρπιο.
Κάποτε, ο γιος μου είχε κολλικό, κι αυτός ξενύχτησε μαζί του, δεν κουνήθηκε...
έμεινε εκεί για εννιά ώρες για να προσέχει τον Κόνορ.
Οπότε νομίζω πως τα στατιστικά αναφέρονται σε συνηθισμένα σκυλιά.
- Όχι γι'αυτόν. - Ώστε, δεν το βάζει κάτω εύκολα.
Ας ελπίσουμε για το καλύτερο.
Το ξέρω πως θα τα πάει καλά.
Θα τα πούμε το πρωί.
- Ω, γεια. - Γεια.
Θα τον...θα τον κρατήσουν όλη τη νύχτα.
Αλλά έδειχνε καλύτερα όταν τον άφησα.
Η κτηνίατρος φάνηκε να ξέρει τι κάνει.
- Είσαι καλά; - Ναι. Τι διαβάζεις;
Διαβάζω τις παλιές σου στήλες.
Ο Μάρλεϋ είναι μέσα σε τόσες πολλές.
Ακόμη τα κοιτάς αυτά;
Ναι, μερικές φορές το κάνω αυτό.
Ακόμη και στις χειρότερες μέρες...
που τα παιδιά με τρελαίνουν, και η μπουγάδα δεν τελείωσε...
και εκατοντάδες άλλα πράγματα είναι στραβά...
ξέρω πάντα πως υπάρχει αυτό.
Είναι πέντε λεπτά του εαυτού σου.
Άλλα είναι θλιμμένα και άλλα είναι αστεία...
χαζά, ξέρω γω, αλλά... αλλά είναι ολά εσύ.
Και για αυτά τα πέντε λεπτά...
με κάνεις να αισθάνομαι καλύτερα.
Πρέπει να τα διαβάσεις. Είναι πολύ καλά.
Ίσως γίνονταν ένα καλό βιβλίο.
- Βιβλίο; - Ή κάτι τέτοιο.
- Εμπρός;
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Επιστρέφει σπίτι.
Εκεί είναι;
Φυσικά είναι εκεί. Πάντα εκεί είναι.
- Πως ξέρει ότι ερχόμαστε; - Δεν ξέρω. Απλά το ξέρει.
Τα σκυλιά τα ξέρουν αυτά.
- Όλα τα σκυλιά; - Όλα τα καλά σκυλιά.
- Κοίτα, νάτος! Νάτος! Ο Μάρλεϋ! - Ναι.
Γεια σου, Μάρλεϋ.
- Μάρλεϋ. - Τι κάνεις, Μάρλεϋ.
- Μας έλειψες στο σχολείο. - Παραβγαίνουμε μέχρι το σπίτι.
- Εντάξει. - Πάμε!
- Οι Eagles; - Ναι, οι Eagles.
Στο εγγυώμαι. Είσαι οπαδός των Dolphins.
- Όχι. - Τζον Γκρόγκαν!
- Γεια. Τα λέμε αύριο. - Εντάξει, φίλε. Τα λέμε αύριο.
Αναρωτιώμουν "Αυτό το κάθαρμα μοιάζει με τον Τζον Γκρόγκαν."
- Τι κάνεις εδώ πέρα; - Ολόκληρη ιστορία, τα νέα γραφεία...
Ξέρεις κάτι; Δεν πειράζει. Φίλε, χάρηκα που σε είδα.
- Χάρηκα που σε είδα. - Ναι.
- Ώστε, μένεις κάπου στην πόλη; - Λίγο πιο έξω.
- Πιο άνετα για τα παιδιά. - Πόσα έχεις τώρα, πέντε;
Τρία. Ορίστε. Μια φωτογραφία με το τσούρμο του Γκρόγκαν.
- Ω, η Τζεν διατηρείται μια χαρά. - Ναι.
Ευχαριστώ, έτσι πιστεύω.
Βλέπω τελικά κατάφερες ν'αποκτήσεις κοριτσάκι, ε;
Η Κολλίν. Γεννήθηκε αφού έφυγες.
- Γιατί είναι ντυμένη πασχαλίτσα; - Έπαιξε στην παράσταση του νηπιαγωγείου.
Μετά δεν έβγαζε τη στολή για περίπου ένα μήνα.
Και ο λόγος που ο Μάρλεϋ δείχνει να της τρώει το κεφάλι...
είναι εξαιτίας των κεραιών... έγινε πύραυλος.
- Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. - Ακριβώς.
- Μακάρι να μην είχα τη συνέντευξη. - Δεν πειράζει. Πρέπει να πάω σπίτι.
Ο Κόνορ έχει αγώνα ποδοσφαίρου.
Εντάξει. Κάποια μέρα πρέπει να βρεθούμε να τα πούμε.
Ναι, ας το κάνουμε. Κάποια μέρα να βρεθούμε να τα πούμε.
- Λοιπόν, χάρηκα που σε είδα. - Έλα δω. Χάρηκα που σε είδα.
- Χαιρετισμούς στη Τζένυ, εντάξει; - Θα της το πω.
- Ω, ορίστε. Πάρε. - Ω, ναι.
Σπουδαία φωτογραφία αυτή, Τζον.
- Τα κατάφερες. - Ευχαριστώ.
- Τα κατάφερες. Τα λέμε. - Τα λέμε.
Νομίζω θα σου αρέσει το επόμενο πιο πολύ.
Αλήθεια;
Μην το κάνετε αυτό. Είμαστε στη Φιλαδέλφια. Πάμε να φάμε καμιά μπριζόλα. Γεια.
- Σεμπάστιαν. Χαίρω πολύ. - Χαίρω πολύ.
Γεια;
Είναι κανείς σπίτι;
Μάρλεϋ. Έι, Μάρλεϋ. Μάρλεϋ. Μάρλεϋ.
Έι. Έι. Μάρλεϋ. Μάρλεϋ.
Μάρλεϋ
Δεν με άκουσες, έτσι;
Σε τσάκωσα, σε μια στιγμή αδυναμίας Μάρλεϋ.
Εντάξει, έλα να πάμε μια βόλτα. Έλα. Πάμε.
Έλα. Έλα.
Σχεδόν έφτασες στην κορυφή.
Ξέρεις κάτι; Έλα εδώ.
Αυτό είναι καλό σημείο εδώ πέρα.
Ξέρω ότι είσαι δυνατό αγόρι, αλλά θα με προειδοποιήσεις, έτσι;
Ξέρεις, όταν θα έρθει η ώρα.
Δεν θέλω να πάρω αυτή την απόφαση μόνος μου.
Θα με ενημερώσεις όταν θα είσαι έτοιμος, εντάξει;
Εντάξει.
Μάρλεϋ;
Νάτος.
Μάρλεϋ.
Ω, γλύκα, τι κάνεις εκεί κάτω;
Ώρα να πας πάνω. Δεν κοιμάσαι εδώ κάτω.
Έλα. Θα τα καταφέρεις να ανεβείς τις σκάλες;
Νομίζω πως έχει βολευτεί εδώ κάτω.
- Θα του φέρω μια κουβέρτα. - Είσαι καλά;
Θα ξαπλώσω εδώ για λίγο.
Να χαλαρώσω.
Ναι. Πράγματι είναι ωραία εδώ κάτω.
Ίσως εδώ είναι καλύτερα.
- Δυο φορές εβδομαδιαία, 600 λέξεις. - Και ποιο είναι το θέμα;
Ξέρεις, καθημερινά πράγματα. Όλα όσα περνάμε, αλλά με αστείο τρόπο.
Δεν το'πιασα Τζον. Νόμιζα πως ήρθες εδώ για να κάνεις δημοσιογραφία.
Το ξέρω, αλλά και οι δυο μας ξέρουμε πως δεν μου ταιριάζει.
- Είμαι χρονικογράφος...και καλός μάλιστα. - Με συγχωρείς, Τζον.
- Η γυναίκα σου στο τηλέφωνο. Είναι επείγων. - Εντάξει, έρχομαι.
Σκέψου το. Είναι πιθανόν;
- Ευχαριστώ. Εμπρός; - Παρακαλώ.
Δεν τον καταφέρνω να μπει μέσα.
Είναι ξαπλωμένος έξω στο κρύο και δεν κουνιέται.
- Γεια. - Γεια.
Ο Πάτρικ επέστρεψε. Τον φέραμε εδώ.
Η Δρ. Πλατ είπε, να τον αφήσουμε λίγο και βλέπουμε, αλλά...
αλλά δεν καλυτερεύει.
Εντάξει, θα τον πάω πάλι μέσα.
- Αρρώστησε πάλι; - Ναι, είναι άρρωστος, γλυκιά μου.
Δεν αισθάνεται πολύ καλά.
Αλλά θα τον πάω στον γιατρό και θα προσπαθήσουν τον κάνουν καλά.
Όλα εντάξει, Μάρλεϋ. Θα γίνεις καλά.
Πάρε την Lamby αλλά μην της μασήσεις και το άλλο αυτί.
Τι γλυκό, αγάπη μου.
Δώστο, θα το πάρω.
Αντίο.
Εντάξει.
Δοκίμασα ότι έκανα και την άλλη φορά αλλά δεν τα καταφέρνω.
Δεν μπορώ να κατεβάσω το γαστροσκόπειο.
Το στομάχι είναι ανεστραμένο. Υπάρχει και η επέμβαση, αλλά...
Δεν είναι αρκετά δυνατός.
- Αυτό μ'αρέσει πιο πολύ. - Ποιο;
Ω, αυτό με τα μάνγκο. Ναι.
Εμπρός;
Γεια, εγώ είμαι.
Ώστε, το στομάχι του είναι πάλι.
- Μπορούν να τον χειρουργήσουν, αλλά... - Καταλαβαίνω.
Θέλεις να έρθω απο κει;
Όχι, όχι. Νομίζω είναι καλύτερα να καθίσεις με τα παιδιά...
και να μείνεις κοντά τους.
Εγώ απλά θα...
Σ'αγαπώ, Τζον.
Σ'αγαπώ.
- Εντάξει. - Θα σου δώσω λίγο χρόνο.
- Εντάξει. - Θα είμαι απ'έξω αν με χρειαστείς.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Κοίτα τι σου έχω εδώ. Το θυμάσαι;
Τι σου είπε η Κολλίν; Θυμάσαι;
Θυμάσαι που της μάσησες το αυτί;
Λοιπόν, δύσκολο να θυμάσαι όλα όσα έχεις μασήσει, έτσι;
Όλα μοιάζουν ίδια.
Δεν πειράζει. Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα.
Δεν έχεις τη συνηθισμένη σου ζωντάνια.
Θυμάσαι που πάντα σου λέγαμε τι μπελάς είσαι;
Ότι είσαι ο χειρότερος σκύλος;
Μην τα πιστεύεις αυτά.
Μην πιστέψεις τίποτα απ'όλα αυτά, ούτε για μια στιγμή.
Γιατί, ξέρεις κάτι; Δεν θα μπορούσαμε να βρούμε καλύτερο σκυλί.
Ξέρεις, αυτό που σε έκανε τόσο... σπουδαίο σκύλο...
ήταν ότι μας αγαπούσες κάθε μέρα, παρόλα αυτά.
Και αυτό είναι αξιοθαύμαστο.
Ξέρεις πόσο σε αγαπάμε;
Σ'αγαπάμε τόσο πολύ.
Εγώ σ'αγαπώ πιο πολύ απ' όλα.
Δεν ξέρω ακριβώς που πάμε μετά από δω...
αλλά θέλω να θυμάσαι ότι είσαι ένα υπέροχο σκυλί, Μάρλεϋ.
Είσαι ένα υπέροχο σκυλί.
Δεν θα νιώσει τίποτα. Απλώς, θα αποκοιμηθεί.
Είστε έτοιμος;
- Ναι, είμαστε έτοιμοι. - Εντάξει.
Εντάξει. Κατέβα.
- Είναι τυλιγμένος στην κουβέρτα του. - Για να μην κρυώνει.
Παιδιά, θέλετε να διαβάσετε αυτά που γράψατε;
Εγώ έχω μια ζωγραφιά, εμένα και του Μάρλεϋ...
με ακρίδες και παγωτό.
Η μαμά έγραψε αυτά που λέω.
"Αγαπημένε μου Μάρλεϋ, δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. Κολλίν."
Κι αυτά είναι φιλάκια.
- Πολύ όμορφο. - Σ'ευχαριστώ.
Θέλεις να το βάλεις μέσα; Θα του άρεσε.
Άφησέ το κάτω.
Ωραία.
Ωραία ζωγραφιά. Κόνορ, θέλεις...
"Αγαπημένε μου Μάρλεϋ, σ'αγαπούσα όλη μου τη ζωή.
Ελπίζω να σου αρέσει ο Παράδεισος και να έχει πολλά πράγματα εκεί να μασήσεις.
Ο αδερφός σου, Κόνορ Ρίτσαρντ Γκρόγκαν."
Πολύ καλό γράμμα.
Πάτρικ, θέλεις να πεις κάτι;
Αυτός ξέρει.
Θα ήθελα να του δώσω κάτι.
Το κολιέ.
Έκανε μεγάλο ταξίδι.
Ο μπαμπάς σας μου το χάρισε...
για να γιορτάσουμε τη δημιουργία της οικογένειάς μας.
- Αλλά, ξέρετε κάτι...
Στην πραγματικότητα η οικογένειά μας είχε ήδη δημιουργηθεί.
Γεια σου, Ξεπουλημένο Κουτάβι.
Ο σκύλος δεν χρειάζεται πολυτελή αμάξια...
ή μεγάλα σπίτια ή ρούχα σχεδιαστών.
Ένα ξυλάκι να παίζει του αρκεί.
Ένα σκυλί, δεν το ενδιαφέρει αν είσαι πλούσιος ή φτωχός...
ευφυής ή βαρετός, έξυπνος ή χαζός.
Χαρίστε του την καρδιά σας και θα σας χαρίσει τη δική του.
Για πόσους ανθρώπους μπορείτε να πείτε το ίδιο;
Πόσοι άνθρωποι μπορούν να σας κάνουν να νιώσετε σπανιοι και αγνοί και μοναδικοί;
Πόσοι άνθρωποι μπορούν να σας κάνουν να νιώσετε...εκπληκτικοί;
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ: Αρίσταρχος