Geesten bestaan echt.
Dat weet ik zeker.
M'n eerste geest zag ik toen ik tien was.
Het was m'n moeder.
Ze was overleden aan cholera.
Dus werd ze in een gesloten kist begraven en mocht ik niet kijken.
Ik mocht haar geen laatste kus geven.
Geen afscheid nemen.
Geen laatste woorden.
Tenminste...
...tot de nacht dat ze terugkwam.
Mijn kind.
Als het moment daar is...
...pas dan op voor Crimson Peak.
Pas jaren later hoorde ik weer zo'n stem.
En begreep ik de waarschuwing.
Een waarschuwing van buiten de tijd.
Die ik pas begreep...
...toen het te laat was.
BUFFALO, NEW YORK 14 JAAR LATER
Edith?
Alan, ben je terug? -Al twee weken.
Heeft Eunice niks gezegd? -Ik wist van niks.
Ze heeft een man aan de haak geslagen in Londen.
Wat doe je hier? -Ik begin hier een praktijk.
Om 10 uur kijkt Ogilvie of hij m'n manuscript wil publiceren.
Het is nog maar 9 uur. -Ik kon niet langer wachten.
En ik wil nog wat aanpassen. -Kom straks even langs.
We hebben hem ontmoet in het British Museum, toen we Alan opzochten.
Hij is zo knap.
Hij is speciaal voor Eunice de oceaan overgestoken.
Hij is hier voor zaken.
Hij is een baronet. -Wat is dat?
Een soort aristocraat.
Een man met land die anderen voor zich laat werken.
Een parasiet met een titel.
Deze parasiet is heel charmant. En hij kan geweldig dansen.
Maar dat is niks voor jou, onze eigen Jane Austen.
Die is gestorven als oude vrijster. -Moeder.
Geeft niets. Ik ben liever Mary Shelley.
Die is gestorven als weduwe.
Miss Cushing, u bent vroeg. -Een beetje maar.
Een spookverhaal. Dat had uw vader niet gezegd.
Dat is het ook niet. Het is een verhaal waarin een spook voorkomt.
Het spook is maar een metafoor.
Voor het verleden.
Mooi handschrift. Zelfverzekerde krullen.
Miss Cushing, mag ik u een advies geven?
Er moest een liefdesgeschiedenis in, zei hij. Ongelooflijk, toch?
Ogilvie is ouderwets. -Dat zegt hij omdat ik een vrouw ben.
Iedereen wordt verliefd, zelfs vrouwen. -Zoiets wil ik niet schrijven.
Lieverd, dit cadeautje was eigenlijk bedoeld om je te feliciteren.
Ik ben een bouwer. Ik weet hoe belangrijk goed gereedschap is.
Hij is prachtig.
Maar ik had het eigenlijk willen typen, op je werk.
Typen? -Ik stuur het naar de Atlantic Monthly.
Maar m'n handschrift is te vrouwelijk. Dat verraadt me.
Ongetwijfeld.
Het lijstwerk is geïntegreerd in het ontwerp van de klok.
Het kost me de hele dag, maar het ziet er dan wel goed uit, hè?
Goedemorgen.
Sorry dat ik stoor. Ik heb een afspraak met Mr Carter Everett Cushing.
Met de grote man zelf. -Inderdaad.
'Sir Thomas Sharpe, baronet.'
Hij komt zo.
U bent toch niet te laat, hè? Dat haat hij.
Ik ben juist iets te vroeg.
Dat haat hij ook.
Ik wil me nergens mee bemoeien, maar dit is fictie, nietwaar?
Voor wie tikt u dit uit? -Het gaat naar de Atlantic Monthly.
Wie het ook geschreven heeft, het is behoorlijk goed.
Vindt u? -Het trok meteen m'n aandacht.
Ik heb het geschreven.
Het is van mijn hand.
Geesten? -Die zijn een metafoor.
Ik vind ze heel fascinerend.
Waar ik vandaan kom, nemen we geesten heel serieus.
Sir Thomas Sharpe.
Welkom in onze mooie stad.
Aangenaam.
U hebt m'n dochter Edith al ontmoet.
In de Sharpe-kleiput wordt al sinds 1796 zeer pure rode klei gewonnen.
In vloeibare vorm is het zo rijk aan mineralen en zo makkelijk te bewerken...
...dat je er zeer sterke producten van kunt maken.
Door excessieve mijnbouw is onze voorraad drastisch geslonken.
Deze machine heb ik zelf ontworpen.
Hij transporteert de klei vanuit de grond naar boven.
Ik weet zeker dat deze machine een revolutie voor de kleiwinning betekent.
Zet 'm uit.
Hebt u een echte machine getest? -Nog niet, maar we hopen...
Dus wat u hebt, is een stuk speelgoed. En wat dure woorden.
U hebt al vergeefs geprobeerd geld op te halen in Londen, Edinburgh...
...Milaan... -Klopt.
En nu bent u hier.
Ook dat klopt.
Al deze mannen zijn succesvol geworden door hard te werken.
Misschien niet allemaal. Mr Ferguson is jurist.
Maar daar kan hij niks aan doen.
Ik ben begonnen als staalwerker. Ik bouwde gebouwen voor ik ze verwierf.
M'n handen... Voel eens.
Ruw. Ze geven aan hoe ik ben.
Toen ik u de hand drukte...
U hebt de zachtste handen die ik ooit heb gevoeld.
In Amerika draait het om daden, niet om privileges.
Zo hebben wij dit land opgebouwd.
Ik ben hier met alles wat ik bezit.
Een naam, een stuk land en de wil om te slagen.
U kunt in elk geval naar me luisteren...
...zodat ik u ervan kan overtuigen...
...dat mijn wil minstens zo sterk is als de uwe.
Ik heb een korset nodig. -Nee, je ziet er knap uit.
Echt? -Ja, jongeman.
Waarom ga je toch niet mee?
Mrs McMichael heeft zich veel moeite getroost.
Onze Kleine Lord is er ook.
Thomas Sharpe, bedoel je? -Sir Thomas Sharpe, baronet.
Hij toont belangstelling voor Eunice.
Ik heb gezien dat je ons bespioneerde.
Was zijn voorstel zo schandelijk dat je zo nors moest reageren?
Het ging niet om zijn voorstel, maar om hem.
Iets aan hem bevalt me niet.
Ik weet nog niet wat dat is.
En dat irriteert me.
Ik zag iemand wiens droom dreigde te mislukken.
Heb je z'n pak gezien? Prachtig gemaakt, maar zeker tien jaar oud.
Jij ziet duidelijk meer dan ik. -En z'n schoenen waren versleten.
Dat is dokter McMichael, met z'n nieuwe automobiel.
Kom 's kijken. Hij heeft net z'n nieuwe praktijk geopend.
En hij is altijd al dol op je geweest. -Dat weet ik.
Goedenavond, Marie.
Goedenavond, Mr Cushing.
Alan. -Hallo, Edith.
Wat zie je er netjes uit. -Ik heb maar wat aangetrokken.
Edith moet de prinses op het bal zijn, vind je ook niet, Alan?
Edith is niet zo dol op sociale frivoliteiten.
Geniet van het feest.
Zorg dat hij niet te veel drinkt.
Dus ze gaat niet mee? -Zo koppig als een ezel.
Van wie zou ze dat hebben? -Ik klaag niet. Ik vind het leuk.
'Allerdale Hall.'
Ben je wat vergeten, vader?
Wat is er? Wat wil je?
Pas op voor Crimson Peak.
Pardon. Is er iets, miss?
Wat is er? -Help me overeind.
Sir Thomas Sharpe is aan de deur.
Hij wil per se binnenkomen.
Geen sprake van. Zeg dat hij moet gaan.
Dat heb ik geprobeerd. Hij wil u spreken.
Miss Cushing, gaat het? U ziet zo bleek.
Ik voel me niet zo lekker.
Vader is niet thuis. -Dat weet ik.
Ik heb gewacht tot hij wegging.
Ik weet dat hij naar de familie McMichael gaat. Net als ik.
Maar dat is in Bidwell Parkway, dit is Masten Park.
U bent flink verdwaald. -Inderdaad.
En ik heb dringend uw hulp nodig. -Waarmee?
Onder meer met de taal. Zoals u merkt, spreek ik geen woord Amerikaans.
Waarom zouden we hier blijven?
Helemaal alleen.
Alan, dit is sir Thomas Sharpe. Dr. Alan McMichael.
Wie zich slecht voelt, moet bij hem zijn. -Ik heb veel over u gehoord.
Hoewel ik uw titel niet helemaal begreep.
'Baronet.' -Edith heeft het uitgelegd.
Edith, dit is lady Lucille Sharpe, mijn zus.
Aangenaam, Miss Cushing. U hebt m'n broer nogal opgehouden.
Dit is het moment.
Arme Eunice werd al wanhopig.
Ze zegt dat geen Amerikaan goed kan walsen.
Kom maar mee.
Interessante ontwikkeling. -Zeker.
Maakt u alstublieft wat ruimte.
De baronet gaat een demonstratie geven van de wals.
De Europese variant.
Ik wil m'n excuses aanbieden.
We verwachtten je niet. -Er is vast geen plaats...
Voor iedereen is er een plaats. Ik zorg dat jij op de jouwe belandt.
De wals is niet moeilijk. De dame staat iets links van de heer.
Zes basispassen, meer niet.
Maar men zegt dat de perfecte wals zo snel is...
...zo delicaat en zo verfijnd...
...dat een kaarsvlam niet dooft in de hand van de leidende danser.
Dat vereist de perfecte partner.
Wilt u met mij dansen?
Dat lijkt me beter van niet.
Eunice wil vast dolgraag. -Maar ik heb u gevraagd.
Waarom doen we dit?
Ik sluit altijd m'n ogen als ik iets ongemakkelijks moet doen.
Dat maakt het eenvoudiger. -Ik wil m'n ogen niet sluiten.
Ik wil ze openhouden.
Mr Holly. -Mr Cushing.
's Morgens heb ik de club helemaal voor mezelf.
Een prettig begin van de dag.
Een jongeman en zijn zus. Ik wil dat u ze natrekt.
Er is iets vreemds met ze. Ik wil resultaten.
Zo snel mogelijk.
U hebt niet regelmatig gedruppeld.
Edith, kom binnen.
En dat moet u absoluut doen.
Ga hiermee naar de apotheek en laat dit maken.
En volg dan het recept.
'Toxicologie van het oog.' 'Morfologie van de optische zenuw.'
'Principes van optische refractie.'
En 'Arthur Conan Doyle.' Vind je jezelf een detective?
Niet echt, maar hij is wel oogarts, net als ik.
Ik laat je wat interessants zien.
Geestfoto's zijn makkelijk te vervalsen. Maar met glasplaten is het onmogelijk.
Deze komen uit Londen.
Ze zijn echt. Het beeld is vastgelegd op een laag zilverzout.
Onzichtbaar voor het blote oog. Het heet een latent beeld.
Ik denk dat huizen en plaatsen, of het nu komt door chemische bodemelementen...
...of door mineralen, indrukken kunnen behouden van iemand die is overleden.
Maar niet iedereen kan ze zien. -De man die net vertrok, is kleurenblind.
Hij zal nooit de kleuren rood of groen kunnen waarnemen.
Hij accepteert hun bestaan alleen maar omdat anderen ze ook accepteren.
Misschien zien we dingen pas als de tijd daar is.
Hier heb je me nooit eerder over verteld. -Je hebt me nooit de kans gegeven.
Ik begrijp je fascinatie met de Sharpes.
Maar wees voorzichtig, dat is alles wat ik vraag.
Jij bent lang weggeweest.
Ik heb me weten te redden.
Elke keer dat ik het lees, wordt het beter.
En het liefdesverhaal vind ik prima. -Twee hoofdstukken maar.
Laat maar weten wat je ervan vindt. -Ik lees het nu wel uit.
Is dat een vlinder?
Nee.
Maar binnenkort wel. -Ik had ze niet gezien.
Ze gaan dood.
Als de zon ze niet langer opwarmt, gaan ze dood.
Dat is triest. -Nee, dat is de natuur.
De natuur is wreed. Dieren gaan dood of eten elkaar op.
Er moet toch meer zijn dan dat?
Prachtige dingen zijn breekbaar.
Thuis hebben we alleen zwarte motten.
Indrukwekkende wezens, maar mooi zijn ze niet.
Ze gedijen in het donker en de kou.
Wat eten ze?
Vlinders, ben ik bang.
Weet je het zeker?
Ze is niet de juiste keus. Ze is te jong, een kind.
Ik heb dit al uitgelegd.
Ik heb de ring nodig. -Die is van mij.
Ik heb 'm verdiend.
Ik wil 'm wel terug.
Hoop dan maar dat ik succes heb.
Dit is het laatste wat we kunnen verkopen.
Je verkoopt 'm niet.
Wij kopen er iets voor.
Mr Holly, is er iets?
Als ik slecht nieuws heb, sta ik erop het zelf over te brengen.
Niet hier openen.
Dit is het moment.
Edith, kan ik je even spreken?
Momentje, ik haal m'n vader even.
Vader, iedereen zit te wachten.
Ik kom er zo aan.
Miss Cushing.
Edith. Ik heb geen recht je dit te vragen...
Sir Thomas, kan ik u spreken in m'n studeerkamer?
U en uw zus. Kunt u haar even halen?
Zeg maar tegen onze gasten dat we zo komen.
Goed, lady Lucille.
Sir Thomas, toen we elkaar ontmoetten...
...was het vast moeilijk te aanvaarden dat ik u niet mocht.
Inderdaad. Maar ik had gehoopt dat mettertijd...
Uw tijd zit erop.
Kunt u dat verduidelijken?
Dat zal ik doen, jongedame. Duidelijker dan u wilt horen.
Uw broer heeft de afgelopen dagen plezier met zaken vermengd...
...door herhaaldelijk met mijn enige dochter af te spreken.
Ik weet dat ik weinig te bieden heb, maar het feit is...
Dat u verliefd op haar bent?
U speelt uw rol goed.
Onlangs vroeg mijn dochter me waarom ik u niet mocht.
Toen had ik daar geen antwoord op.
Maar nu wel. In dat document stond mijn antwoord.
Dat is de eerste keer dat u oprecht reageert.
Weet zij het?
Nee, maar ik vertel het haar als dat nodig is om u te laten vertrekken.
U gelooft het wellicht niet... -U houdt van haar.
Weet ik. U herhaalt uzelf.
U lijkt me nog het nuchterst te zijn.
Het is overdreven gul, ik weet het. Ik heb twee voorwaarden:
Morgenochtend gaat er een trein naar New York. Die gaan jullie nemen.
Begrijpen we elkaar? -Ja.
En de tweede voorwaarde? -Die betreft mijn dochter.
Vanavond moet u...
...de relatie radicaal beëindigen.
Dames en heren, we hebben een onverwachte mededeling.
Sir Thomas?
Dank u, Mr Cushing.
Dames en heren...
...toen ik in Amerika arriveerde, vond ik het een groot avontuur.
Hier betekende de toekomst echt iets.
Ik heb van u warmte en vriendschap ervaren.
Maar nu neem ik afscheid.
Hopelijk zien we elkaar nogmaals.
Wie weet waar.
Wij vertrekken naar Engeland en hopen er voor de winter aan te komen.
Op een blijvende vriendschap.
Je verlaat ons. -We moeten onze zaken behartigen.
En er is niets wat ons hier houdt... -Juist.
Je roman. Ik heb de rest gelezen. Ik laat het morgen bezorgen.
Wil je m'n mening nog horen? -Als het moet.
Het is absurd sentimenteel.
Het verlangen dat je zo ernstig beschrijft, de pijn, het verlies...
Je teert op de kennis van andere schrijvers.
Het is duidelijk dat je nooit liefdespijn hebt ervaren.
Ik ben nog niet klaar.
Waar droom je van? Een attente man?
Een pure ziel die gered moet worden? Een gewond vogeltje om te verplegen?
Perfectie. Perfectie heeft geen plaats in de liefde.
Keer terug naar je geesten en fantasieën.
Je weet weinig van liefde of van de pijn die ermee gepaard gaat.
Je bent een verwend kind.
Hoe is het water vandaag? -Kokend heet.
Precies zoals u het graag hebt.
Goed, bestel vast wat ham en eieren voor me.
Ik begin met hete koffie.
En een glaasje port. -Zeker, meneer.
En The Times? -Heel graag.
Miss? Uw manuscript is vanmorgen bezorgd door sir Thomas Sharpe.
Maar ik wou u niet wekken.
Het maakt niet uit. Dank je. Leg maar neer.
De brief ook?
Ja, die ook.
'Lieve Edith, als je dit leest, ben ik al weg.
Je vader maakte me duidelijk dat ik niet in de positie was je te onderhouden.
Daar stemde ik mee in.
Hij vroeg me ook je hart te breken.' -M'n jas.
'Om de schuld op me te nemen. Daar stemde ik ook mee in.
Beide taken heb ik inmiddels vervuld.
Maar pas als ik jouw vader ervan kan overtuigen...
...dat ik slechts zijn toestemming wil...
...pas dan zal ik terugkomen voor jou.
Voor altijd de jouwe. Thomas.'
Thomas en Lucille Sharpe. -Kamers 107 en 108.
Maar wacht.
Juffrouw, wacht.
Ze zijn vanmorgen vroeg vertrokken, om de eerste trein te halen.
Is alles wel goed met u?
Lucille is weg.
Je vader heeft me geld gegeven. Om te vertrekken.
Ik kan je niet achterlaten.
Ik moet aldoor aan je denken, zelfs op de meest...
...ongelegen momenten.
Het voelt alsof er een band bestaat tussen jouw hart en het mijne.
Als die band zou worden verbroken, door afstand of door tijd...
...dan zou mijn hart breken en zou ik sterven.
En jij...
...jij zou me snel vergeten. -Nooit.
Ik zou je nooit vergeten.
Je moet het lichaam helaas identificeren.
Het kan niet anders.
Wacht.
Ik ben meteen gekomen. Je moet niet naar hem kijken.
Ik zal hem wel identificeren.
Dat is niet mogelijk.
Ik was z'n arts. -En ik ben z'n jurist.
Dit is geen juridische formaliteit, het is verplicht.
Wat is er gebeurd? -Hij was alleen.
De vloer was nat. Niemand weet het. -Mag ik even?
Help me even met omdraaien.
Niet aan hem komen.
Hou op, dat is m'n vader. -Ik wou alleen maar...
Hij wordt volgende week 60.
Hij wil er niet zo oud uitzien.
Daarom kleedt hij zich zo goed.
En daarom wandelt hij zo veel.
Z'n hand voelt koud aan.
Waarom is hij zo koud?
Ik ben er nu voor je. Ik ben er.
Lord Sharpe.
Hallo, Finlay. Hoe gaat het? -Uitstekend.
Dit is m'n vrouw. -Dat weet ik, milord.
U bent al een tijd getrouwd.
'Een tijd'? Wat bedoelt hij?
Geen idee. Z'n familie werkt al eeuwen voor ons.
Wie is dit? Je hebt niks over hem gezegd.
Hij heeft een halsband. Is hij weggelopen?
Nee. Er zijn geen huizen in de buurt en de stad is een halve dag lopen.
Het arme dier is uitgehongerd. Zullen we 'm houden?
Als je dat graag wilt.
Mevrouw, mag ik?
Mijn hemel. Hoeveel kamers zijn er?
Weet ik niet. Wil je ze tellen?
Wat vind je ervan?
Voldoet het aan je verwachtingen? -Ja.
Maar het is hier nog kouder dan buiten. -Ja, schandelijk.
We doen ons best het te onderhouden...
...maar door de kou en de regen raakt het vochtig en vervallen.
En door de mijnen hieronder gaat het hout rotten...
...en zinkt het huis.
Zal ik het naar boven brengen? -Graag. Deze moet naar de kleedkamer.
Hoe kunnen jij en Lucille dit huis onderhouden?
Mijn afkomst verplicht me daartoe. We slagen er toch steeds weer in.
Mijn werkplaats is op zolder. Ik wil 'm je dolgraag laten zien.
Finlay, breng je m'n bagage naar zolder?
Lucille?
Deze gordijnen zijn te lang dicht geweest.
Hoe kom je hieraan?
Ik zag een vrouw in de lift.
Lucille? -Nee.
Vast een schaduw. De bedrading is aangetast door al dat vocht.
Hij gaat naar de kleiput. Maar ga nooit naar beneden.
Wat doet dit ding hier?
Welkom, Edith.
Ik ben op het postkantoor geweest.
Je machineonderdelen zijn er. Moet Finlay ze halen?
Is er iets, Edith? -Ik schrok ergens van.
Een schaduw.
In dit huis vind je louter schaduwen en gekraak en gekreun.
Laat je niet meeslepen door je verbeelding.
Ik wil me gewoon thuis voelen.
Ik wil dat dit huis vanaf nu slechts vriendschap, liefde en warmte kent.
Warmte, dat zou een uitstekend begin zijn.
Je bruid heeft het ijskoud.
Natuurlijk. Ik steek boven de haard aan en maak een warm bad.
Het water is eerst rood vanwege de klei, maar het wordt vanzelf helder.
Lucille, kun je mij misschien ook huissleutels geven?
Die heb je niet nodig. -Pardon?
Delen van het huis zijn onveilig.
Als je over een paar dagen nog steeds sleutels wilt, laat ik kopieën maken.
Kom maar mee naar boven, Edith.
De hond was toch dood?
Ik had 'm alleen achtergelaten.
Ik dacht dat hij wel zou doodvriezen. -Hoe heeft hij het overleefd?
Met restjes, vermoed ik.
Zoals wij allemaal. -Dat is vanaf nu verleden tijd.
O ja? Haar geld is hier niet.
Nog niet. Je moet me vertrouwen.
Jij hebt haar uitgekozen.
Waarom?
Goed dan.
Klaar? Apporte.
Kom eens hier. Bij m'n hand.
Brave hond.
Apporte.
Waar is je bal? Ben je 'm kwijt?
Waar is ie? Waar is de bal?
Hier knap je van op.
Wat is het? -Vuurdoornbessen.
Die zijn heel goed voor je.
Niet lekker?
Het is een beetje bitter.
In dit land groeit niets milds. Je moet enigszins bitter zijn...
...om niet opgegeten te worden.
Wat was dat?
De oostenwind.
Als die aantrekt, vormen de schoorstenen een vacuüm.
En als de raamluiken dichtzitten, is het alsof het huis...
...ademt.
Het is heel akelig.
Kom eens mee.
Ik ga in bad. Mocht je in slaap vallen, dan maak ik je niet wakker.
'Naar de heuvels heffen we onze ogen op.'
Ik wou je niet storen.
Die muziek...
...wat is dat?
Een slaapliedje dat ik vroeger voor Thomas zong.
Ik zie jullie hier al voor me als kleine kinderen.
Jij speelt piano en Thomas komt met wilde ideeën.
We mochten hier niet komen.
We moesten in de kinderkamer blijven.
Op zolder.
Moeder speelde soms piano.
We hoorden haar door de vloer.
Dan wisten we dat ze weer in het land was.
Moeder.
Ze lijkt zo... -Angstaanjagend?
Het lijkt sprekend.
Volgens mij kan ze ons zien van daarboven.
Ze mag niets missen van wat wij hier doen.
Zijn deze boeken van jou? -De meeste waren van moeder.
Weet je wat een snede-illustratie is? -Nee.
Verborgen illustraties op de snede van een boek.
Ze worden pas zichtbaar als je de bladzijden buigt.
Overal geheimen.
Dit zal je niet schokken nu jij en Thomas...
Hij respecteerde mijn rouwperiode. Er is niets gebeurd.
We reisden in afzonderlijke coupés.
Wat hoffelijk.
Mettertijd...
...zal alles goed komen.
Jammer dat dit zo snel wordt verkocht.
Te snel, vindt u niet?
Maar net hoe je het bekijkt.
Deze kratten moeten worden verscheept.
Stuur ze naar mij zodat we zeker weten dat we een factuur krijgen.
'Thomas Sharpe.'
Baronet.
Kom dan, hondje.
Klaar?
Vind je m'n werkplaats mooi?
Hij is prachtig.
Heb je deze allemaal gemaakt?
Ik sneed vroeger speelgoed voor Lucille.
Dat vond ze leuk. -Waren jullie hier aldoor alleen?
Vader was altijd op reis. Iemand moest al het geld opmaken.
Hij deed er echt z'n best voor.
Prachtig.
Je bent zo anders.
Dan wie?
Dan iedereen.
Wat is er?
Ik hoorde een geluid.
We hoopten al dat jullie hier waren. Hij liep door de gang.
Ik heb theegezet. -Wat aardig van je.
We konden wel wat gezelschap gebruiken.
Nee, dank je.
Drink maar op.
Daar warm je van op.
Thomas?
Hoe ben je daar binnengekomen, dom hondje?
Wasrollen.
Nee, wacht.
'Enola.'
Ga zo door, Finlay.
Meer kolen.
Ik moet je spreken. -Het komt nu slecht uit.
Lucille is binnen. -Ik wil jou spreken.
Wat is er?
Is er iemand overleden in dit huis?
Het huis is eeuwenoud. Er zijn vast veel zielen gekomen en gegaan.
Gewelddadige sterfgevallen, bedoel ik.
Het komt nu slecht uit.
Probeer het nog eens.
Ziezo. Straks heb je minder pijn.
M'n handen worden ruw. Dat zou je vader aanstaan.
Die machine gaat nooit werken.
Ik hou mezelf voor de gek.
Waarom heb ik je hierheen gehaald? Met wie ben je getrouwd?
Een mislukkeling. -Zeg dat niet.
Je bent alles wat ik heb.
De mannen vertrekken vanavond.
Het gaat binnenkort sneeuwen.
Dan kunnen we niet verder.
Dan snap je waarom ze dit Crimson Peak noemen.
Wat zei je?
Crimson Peak. Zo noemen ze het.
De sneeuw wordt felrood van de rode klei.
Vandaar dus 'Crimson Peak.'
U wilde me spreken.
Misschien is het beter zo. Edith lijkt gelukkig te zijn, toch?
Geen idee. Ik heb niks van haar gehoord.
Ik wel. Ze wil dat ik al haar geld naar Engeland overmaak.
Ze wil het investeren in die kleimachine. Ik moet doen wat ze vraagt.
Er klopt iets niet. De manier waarop Cushing stierf, die klap op z'n hoofd.
Z'n laatste cheque schreef hij uit aan Thomas Sharpe.
Voor Cushing stierf, had hij een man uit New York ingehuurd, ene Mr Holly.
Die vond allerlei onverkwikkelijke feiten.
Dat Holly erbij werd gehaald, leidt bij mij tot bedenkingen.
Thomas.
Als je hier aanwezig bent...
...geef me dan een teken.
Raak m'n hand aan.
Vertrek nu.
Edith...
Zijn bloed...
...zal aan jouw handen kleven.
Kom snel. Er loopt een vrouw in de gang.
Haar ogen waren vervuld van haat.
En van intelligentie. Ze weet wie ik ben en wil dat ik wegga.
Onzin. Je gaat nergens heen.
Je had een nachtmerrie. Je slaapwandelde.
Ik word gek als ik hier blijf. -Je beeldt je dingen in.
Laten we morgen naar het postkantoor gaan.
Wat frisse lucht zal je goeddoen.
Nee, ik wil weg. Ik wil hier weg.
Je woont nu hier, Edith.
Je kunt nergens anders heen.
Wat doet ze? Hoe weet ze van moeder?
Ik heb haar niks verteld.
Wat probeert ze te doen? -Weet ik niet. Ze is erg van slag.
Ik neem haar morgen wel mee als ik de machineonderdelen ga ophalen.
Voor wat frisse lucht. -Ja, ze moet naar buiten.
Als ze de papieren heeft getekend, wil ik dat het afgelopen is.
Deze regulator heb ik in Glasgow laten maken.
Dit kan het verschil maken. Denk positief, Edith.
Als dit werkt, kunnen we misschien weer klei winnen.
Uitstekend.
Bent u lady Sharpe? Er zijn een paar brieven voor u.
Er zitten twee brieven van uw notaris bij.
En deze komt helemaal uit Milaan in Italië.
Ik ken niemand in Italië. -Volgens mij wel.
Het weer slaat om, we moeten snel terug naar huis.
We hebben een kamertje waar u kunt logeren.
Waarom niet?
Weet u zeker dat dit hun adres is? -Ja, Cumberland in Engeland.
Dr. McMichael.
Mr Holly. -Tot uw dienst.
Hebt u die informatie bij u?
Het duurde even voor ik dat krantenbericht had.
SCHOKKENDE MOORD IN ALLERDALE HALL
Een gruwelijke zaak.
De enige gegevens die ik Mr Cushing kon geven, waren civiele documenten.
Het was genoeg om de relatie tussen sir Thomas en Miss Cushing te verhinderen.
Om hun huwelijk te voorkomen.
Hoezo?
Sir Thomas is namelijk al getrouwd.
Die Cavendish, de held in je boek...
...heeft iets duisters. Ik mag hem wel.
Overleeft hij het? -Dat hangt van hem af.
Personages praten met je. Ze veranderen en maken keuzes.
Keuzes. -Hoe ze willen worden.
Dit is nogal behelpen, maar in elk geval is het warm.
Dit is veel beter. -Dan wat?
Dan het huis.
Waarom gaan we niet weg?
Het huis is alles wat we hebben.
Ik heb m'n hele leven achtergelaten.
Al m'n bezittingen. We kunnen overal wonen.
Overal? -Londen. Parijs.
Parijs is prachtig.
Milaan.
Ben je ooit in Italië geweest?
Ja, één keer.
Het verleden. Je kijkt altijd naar het verleden.
Daar vind je mij niet.
Ik ben hier.
Ik ben ook hier.
Finlay, help even met tillen.
Lucille?
We zijn terug.
Ik maakte ontbijt. -Het brandde aan.
Waar waren jullie?
We waren ingesneeuwd.
Jullie zijn niet thuisgekomen. -We hebben op het depot overnacht.
Hebben jullie daar geslapen? -Wat is daar mis mee? Het is mijn man.
Is het een spelletje voor jou?
Ik was zo ongerust.
Wat bedoel je?
Jullie tweeën, alleen.
In het noodweer.
Ik was bang dat er wat gebeurd was.
Ik was helemaal alleen.
Ik kan daar niet tegen.
Komen deze uit Amerika?
Ik voel me niet goed.
Ik zet wel thee.
Dat vreselijke geluid.
Hoe dieper het huis wegzinkt, hoe erger het wordt.
We moeten er iets aan doen.
'Lieve Edith, de eerste overboeking van je vaders nalatenschap is voltooid.
Voor het restant is je handtekening vereist op het bijgevoegde document.
Hoogachtend, William Ferguson.'
'Enola.'
Het werkt, Finlay.
Een grafofoon.
'Milaan.'
'Edinburgh.'
U hebt al vergeefs geprobeerd geld op te halen in Londen, Edinburgh...
...Milaan, en nu bent u hier.
Prachtig, hè? Hij werkt nu al één uur lang perfect.
Het is ons gelukt. Het is ons gelukt, Lucille.
Ik wil het dolgraag Edith laten zien. -Edith?
Ik heb dit met jou gedaan. -Ja, wij samen. Niemand anders.
We moeten meer kolen hebben. -Kunnen we nog wat kolen krijgen?
Geef hem de sleutel maar. Hij haalt ze wel.
Mijn excuses voor m'n gedrag.
Ik was bezorgd dat...
Je hebt je thee niet op. -Ik voel me niet lekker.
Kun je me wat koud water brengen?
Natuurlijk.
Heb je je brieven nog gelezen? -Wat dingen die ik moet ondertekenen.
Over de overboeking van het geld.
Rust maar even uit.
Straks voel je je wel beter.
Eens even kijken.
Dit is Pamela Upton.
Ik test de grafofoon die in het prachtige jaar 1887 is gekocht...
...voor m'n dierbare Thomas Sharpe.
Thomas, praat in de hoorn. Zeg iets.
Het is een prachtig apparaat, maar ik doe het liever niet.
Doe het voor mij.
Wat moet ik dan zeggen?
Zeg dat je van me houdt.
'Margaret McDermott.'
tringeling, daar gaat de bel poes is in de put gevallen
hoe komt ze daarin? door kleine Johnny Thin
wie haalt haar eruit?
kleine Johnny Stout
wat een grote boef was dat het was bijna afgelopen voor de kat
'Enola Sciotti.' E.S.
Ik heb de kracht niet om weg te gaan.
Ze zijn alleen maar uit op mijn geld, voor die vreselijke machine van hem.
Ik verstop deze wasrollen in de linnenkast.
Voor wie ze vindt: zij hebben dit gedaan.
Ik stop met opnemen. Ik hoor ze naderen.
Voor wie dit vindt: weet dat ze me vermoorden.
Ik ga dood.
Het gif zit in de thee.
Vind mijn lichaam en breng het naar huis. Ik wil niet zo ver van huis sterven.
Ik moet hier weg.
Je bent wakker.
Je lag onder aan de trap.
Voel je je beter? -Ik moet naar de stad.
Naar een arts.
Natuurlijk. Maar we zijn ingesneeuwd.
Eet dan iets.
Je moet sterker worden.
Ik heb moeder verzorgd in dit bed.
Vader...
...was een bruut.
Hij haatte moeder.
Hij brak haar been.
Hij brak het in tweeën onder z'n schoen.
Ze genas nooit meer helemaal.
Ze was lang aan bed gekluisterd.
Maar ik...
...verzorgde haar.
Ik voedde haar, deed haar in bad...
...kamde haar haar.
En ik wreef olie op haar littekens.
Ik heb haar beter gemaakt.
Ik doe met jou hetzelfde.
Ik maak je beter.
Mag ik even alleen zijn met mijn vrouw?
Voor je het weet, ben je weer op de been.
Dat beloof ik.
Niet opdrinken.
Nooit.
Ze is stervende. -Ja, natuurlijk.
Ze weet alles.
Ze drinkt de thee niet meer.
Maakt niet uit. Ik heb het gif in de pap gedaan.
Lucille, hou ermee op.
Moeten we dit doen?
Ja.
Je hebt geen idee wat ze zouden doen.
Ze zouden me meenemen.
En opsluiten.
Jij zou worden opgehangen.
We blijven bij elkaar. Nooit gescheiden.
Je zou me niet kunnen verlaten.
Dat zou je nooit doen. -Ik kan het niet.
Ik kan het niet.
Weet ik.
Iemand wil weten hoe hij bij Allerdale Hall komt.
Zo laat nog?
Dat paard is uitgeput.
Kan ik er een van u huren? -We zijn gesloten.
Kan ik er te voet komen? -Het is meer dan vier uur lopen.
Laat ik dan maar gaan.
Ga daarheen als de storm is gaan liggen.
Ik weet wie je bent.
Je heet Enola Sciotti.
Wat wil je van me?
Nu hoeven we niet langer meer te doen alsof.
Dit is hoe ik ben. En hoe hij is.
Ik wist het.
Niet doen. Er is iemand aan de deur. -Jij bent niet zijn zus.
Wat schattig.
Dat ben ik wel. -Niet doen.
Hallo, Edith.
Blijf stilliggen. Je bent zwaar verdoofd.
Ik moest je been zetten.
Alles komt goed.
Sorry dat ik onaangekondigd langskom.
Door de hemel gezonden.
Ik had een telegram moeten sturen, maar ik wilde haar verrassen.
Het is een wonder. We waren radeloos. Ze is zo ziek.
Ze ijlt. Ze viel van de trap.
Ze sprak tegen me.
Wie? -Mijn moeder.
Ze wilde me waarschuwen.
Crimson Peak.
Het arme kind ijlt, ziet u?
Ja, ik zie het.
Drink iets. -Nee, dat niet.
Dat niet.
U blijft hier toch wel logeren, hè?
Wacht tot de storm is gaan liggen. -Als u erop staat.
Maar nu wil ik even alleen zijn met m'n patiënt.
Ga uw gang, dokter.
Edith, luister.
Ik kom je meenemen.
Ik neem je nu met me mee.
Iemand moet hem tegenhouden. -Lucille, alsjeblieft.
Wat doe je?
Ik wil alleen weten...
...of jij het deze keer doet.
Laat zien dat je kunt staan.
Ik sta niet toe dat ze je iets aandoen.
Ik haal een jas voor je. Ik ben zo terug.
Het wordt nogal emotioneel, zie ik.
Ze is uitgeput.
Ze heeft bloedarmoede. Ik breng haar naar een ziekenhuis.
Dat is niet nodig.
Ik ben bang van wel.
U hebt haar vergiftigd.
De voorpagina van de Cumberland Ledger.
Lady Beatrice Sharpe werd vermoord in de badkuip.
Met één klap werd haar hoofd opengespleten.
Er werd nooit een verdachte opgepakt.
Er was toen niemand thuis.
Alleen de kinderen. De waarheid was te gruwelijk.
Heb jij dit gedaan?
Sir Thomas, u was toen nog maar 12.
U werd naar een kostschool gestuurd.
Wat Lucille betreft is het verhaal minder duidelijk.
Een nonnenschool in Zwitserland, zegt men. Maar ik vermoed een inrichting.
Sir Thomas is al getrouwd.
Met Miss Pamela Upton.
Margaret McDermott en Enola Sciotti. 'E.S.'
Je snapt het niet. -Edith en ik gaan.
Blijf daar.
Edith.
Maak jij deze keer maar vieze handen.
Kom eens hier, takkehond.
Als ik het niet doe, doet zij het.
Maar luister naar wat ik zeg.
U bent arts.
Laat me zien waar.
Nee, Alan.
Jullie zijn monsters.
Jullie allebei.
Grappig.
Dat was ook het laatste wat moeder zei.
Zodra Edith haar handtekening heeft gezet, is ze er geweest.
Ik ga erheen. Ik neem haar mee naar beneden.
De mijnschacht is open. Ga daarlangs naar buiten.
Kun je het volhouden? -Ga maar.
Je dacht dat je een schrijver was.
Met je geesten.
Waar wacht je op? Je hebt niks meer om voor te leven. Teken.
Alle vrouwen die we vonden, in Londen, Edinburgh, Milaan...
Amerika. -Ja, Amerika.
Ze waren allemaal rijk, gedesillusioneerd en hadden geen levende verwanten.
Niemand kwam ze zoeken.
We deden ze eigenlijk een plezier.
Ga je mij ook vermoorden?
En die Italiaanse dan? Enola.
Je hebt haar baby vermoord.
Nee.
Ze hebben nooit met Thomas geneukt.
Snap je het dan niet?
Het was mijn kind.
Hij werd mismaakt geboren.
We hadden hem moeten laten sterven...
...maar ik wilde hem houden. Ze zei dat ze hem kon redden.
Ze was vastbesloten.
Ze loog. -Al die gruwelen. Waarvoor?
Voor het geld?
Om het huis te houden? De naam Sharpe? De kleiput?
De huwelijken waren voor het geld.
Maar de gruwelen deden we uit liefde.
De dingen die we doen voor een dergelijke liefde zijn akelig, gestoord...
...vervuld van zweet en spijt.
Deze liefde verbrandt je, verminkt je...
...en keert je binnenstebuiten.
Het is een monstrueuze liefde.
En ze maakt monsters van ons allen.
Maar je had hem moeten zien toen hij jong was. Thomas.
Hij was perfect.
Als hij iets had uitgehaald, voorkwam ik dat hij door moeder werd afgeranseld.
Ik heb zo veel slaag gehad.
En toen ze erachter kwam wat wij deden...
De enige liefde die Thomas en ik kenden, was de liefde voor elkaar.
Tussen deze rottende muren.
Verborgen.
Dat is niet waar. Je verstikt hem.
Zet je naam eronder.
Zet verdomme je naam eronder.
Mijn vader.
Wie heeft hem vermoord?
Het was zo'n grove, hooghartige man.
Hij hield van je. Je had z'n bedroefde blik moeten zien...
...toen ik z'n hoofd tegen de wasbak sloeg.
Blijf uit m'n buurt. -Luister.
Luister nou. McMichael leeft nog.
Je hebt gelogen, me vergiftigd. Je zei dat je van me hield.
Ik hou ook van je.
Vertrouw me nog één keer.
Je kunt weggaan of wachten op mij.
Ik haal die documenten op. Ik maak hier een eind aan.
Je hebt ze verbrand.
Verbrand. -Ze blijft leven. Blijf van haar af.
Je commandeert me. -We kunnen Allerdale Hall verlaten.
Een nieuw leven beginnen.
Waar? -Maakt niet uit.
We laten het achter ons. We laten dit bouwwerk in de grond wegzakken.
Dan zijn we eindelijk vrij.
Vrij, Lucille. Dan zijn we allemaal samen.
Allemaal?
Hou je van haar? -Dit moest ooit gebeuren.
We zijn al jaren dood. Kijk hoe we zijn geworden.
Je zou op niemand anders verliefd worden.
Dat gebeurde gewoon.
Ze komt eraan. Ik haal ons hieruit.
Ik haal hulp. Vertrouw me.
Ik kom terug voor je, ik beloof het.
Voor ze me opsloten...
...verstopte ik een kleine herinnering...
...aan moeder.
Edith?
Ik stop pas als jij mij hebt gedood of ik jou.
Help me.
Er is niemand die je kan helpen. -Jawel.
Kijk naar hem. Draai je om.
Thomas.
Lucille.
Ik stop pas...
...als jij mij hebt gedood...
...of ik jou.
Ik had je al verstaan.
Geesten bestaan echt.
Dat weet ik zeker.
Soms raken ze verbonden met een plaats.
Net als bij ons.
Sommige blijven gekluisterd aan een bepaald gebied...
...een tijd of datum...
...het verspillen van bloed...
...of een vreselijk misdrijf.
Maar er zijn er ook die vasthouden aan een emotie...
...een energie...
...een verlies...
...wraak...
...of liefde.
Die...
...gaan nooit meer weg.
CRIMSON PEAK DOOR EDITH M. CUSHING
Vertaling: Peter Bosma