"26 - ธ.ค. - 2004"
"คลื่นยักษ์สึนามิ ถล่มชายฝั่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้"
"และกระหน่ำซัด ชีวิตครอบครัว นับไม่ถ้วน ในทุกมุมโลก"
"นี่คือประสบการณ์จริง ของครอบครัวหนึ่ง ในจำนวนนั้น"
"เรื่องจริง"
อีกแล้วเหรอ..
คุณตั้งสัญญาณเตือนภัย ก่อนออกจากบ้านรึเปล่า
ค่ะ..สิ่งสุดท้ายก่อนฉันออกจากบ้าน
ไม่..ผมต่างหากที่ออกมาเป็นคนสุดท้าย
ไม่ค่ะที่รัก..ฉันเป็นคนสุดท้าย..
และฉันตั้งสัญญาณด้วย..รับรองได้
แน่ใจนะ
- ค่ะ - โอเค
ไม่..ผมเป็นคนสุดท้าย เพราะผมกลับเข้าไปอีก..
แสดงว่าสัญญาณไม่ทำงาน..
- เพราะผมไม่ได้ตั้งมัน - แสดงว่า
เราจะกลับไปเจอฮิปปี้ทั้งโขยง บนเตียงเรา
อ๋อ..พวกคุณสมัยเป็นนักศึกษาน่ะ
ไม่เป็นไร..แค่ตกหลุมอากาศน่ะ มาเรีย
"กรุณาปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์"
"เรียนท่านผู้โดยสารทุกท่าน"
"เรากำลังลดระดับลงสู่ ท่าอากาศยานภูเก็ต"
"เวลาท้องถิ่น บ่ายโมงสามสิบนาที.."
ทำอะไรลูก.. นั่งลงจ้ะ..
- เครื่องจะลงแล้ว - ลูคัสไม่ยอมพูดกับผมฮะ
"กรุณาค าดเข็มขัด"
"ปรับพนักที่นั่ง ให้อยู่ในระดับตรง"
มานั่งตรงนี้เลย
ผมไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย
ไม่เป็นไรจ้ะ..นั่งนิ่งๆ
คาดเข็มขัดซะ
นั่งลงค่ะ มาดาม..
ลูคัส..
- ลูคัส.. - อะไร
เห็นใจน้องหน่อย..
เขากลัวน่ะ
อะไรๆ ก็กลัวไปหมด
เหมือนใครก็ไม่รู้เนอะ
"เขาหลัก ประเทศไทย วันก่อนคริสต์มาส"
- ถึงแล้ว - ของคุณ
อย่าลืมกระเป๋านะ
โทมัส..กระเป๋าของลูก
เคยมาเที่ยวเขาหลักมั้ยครับ
ไม่..นี่เป็นครั้งแรกของเรา
ช่วงเทศกาลปีนี้ อากาศดีที่สุดเลยครับ
รีสอร์ตเต็มหมด..แต่ที่นี่เงียบสงบ
เหมาะกับครอบครัว
ออร์คิด บีช รีสอร์ต ของเรา
เพิ่งเปิดได้หนึ่งสัปดาห์
- คุณต้องชอบแน่ - ดี..
โทษค่ะ.. ที่เราจองคือห้องพักชั้น 3
ห้องซีวิว
ครับ..ผมขอโทษที่พลาดไป
แต่คุณคง ชอบห้องแบบนี้มากกว่า
- คุณมาจากประเทศไหนครับ - ญี่ปุ่น
แต่คุณไม่เหมือนคนญี่ปุ่นเลย
ผมทำงานบริษัทข้ามชาติ..เราย้ายไปทั่ว
แล้วคุณ..ไม่ได้ทำงานหรือครับ
ฉันเป็นหมอค่ะ
แต่ตอนนี้พักงาน
มาดูแลลูก
อ๋อ..คุณได้เลื่อนขั้นนี่เอง
สวยจัง..ดูสิ
- แม่ฮะ - จ้ะลูก
ขอผมดื่มนี่หน่อย
ลูคัส..ถ้าลูกหิวน้ำ
ก็ดื่มน้ำผลไม้ หรือน้ำเปล่าสิ
จำไว้นะ
เด็กๆ..มาดูนี่เร็ว
- มาเลย - ดูซิ
อ้อ ลืมไป..ต้องดูแบบนี้
- สุดยอดใช่มั้ย - พ่อฮะ.. เราลงสระได้มั้ย
เราลงไปว่ายน้ำได้เลย
FarangSiam ขอบคุณคุณ มีความสุข!
"10.. 9.. 8.."
"7.. 6.. 5.."
"4.. 3.. 2.. 1.."
ปล่อยได้
- อันนั้นไม่ยอมลอย - จริงด้วย
- ขึ้นแล้ว - ยังเลย
มันเฉไปทางอื่นน่ะ
ลอยแล้ว
- ไล่ทันกันแล้ว - ใช่..จะทันแล้ว
ไม่ใช่ฮะ..มันหลงไปอีกทาง
เรามีไวน์เหลือมั้ย
เด็กๆ หลับปุ๋ยเลย
- ที่รัก.. - สุขสันต์วันคริสต์มาส
ไซม่อน.. ตื่น..เจ้าตัวเล็ก
อรุณสวัสดิ์
ไม่เอา
ตื่นได้แล้ว
- อะไรกัน - วันคริสต์มาส
- เช้าวันคริสต์มาส - คริสต์มาสแล้ว
เหรียญ
เงินไปทางนี้..
เอ้า..เงินหนีออกทางหน้าต่าง
เดี๋ยวๆ ๆ..
เดี๋ยว..หยิบทีละห่อ
โน่น....บนม้านั่ง
กล้องส่องทางไกล
กับกลุ่มดาวสำหรับติดเพดาน
- เป็นทางช้างเผือก - เรืองแสงมั้ย
ผ้าพันคอสวยจัง
- ขอบคุณค่ะ ที่รัก - ไม่เป็นไรจ้ะที่รัก
- ฉันขอบคุณซานต้าต่างหาก - แล้วเจ้าตัวเล็กได้อะไร
- ลูกบอลล์ - ลูกบอลล์เหรอ
เตะเลยลูก
เจ๋ง
ผมนอนไม่หลับ
- ยังปรับเวลาไม่ได้ - จ้ะ
จ้ะ
เราออกไปดูดาวกันมั้ย
ไว้พรุ่งนี้ดีกว่าจ้ะ
หลับตาแล้วนึกถึงอะไรดีๆ ซิลูก
- 5-0 - แม่ฮะ
- หวัดดีจ้ะ - มาเล่นกับผมหน่อย
เดี๋ยวจ้ะลูก เล่นกับพี่ไปก่อนนะ
สุดจะเชื่อ..
- คุณนี่แย่จริงๆ - อะไร
ฉันจะเอาไปซ่อน..แล้วลืมว่าซุกมันไว้ตรงไหน
ผมจะดูผลการประมูลบ้านหลังนั้นในญี่ปุ่น
คนขี้จุ๊
แต่ก็มีข้อความบอกว่า ยูนิโอชิ
ได้ต่อสัญญาอีก 2 ปี
เท่ากับว่า มีเราสองคนทำหน้าที่เดียวกัน
และสิ่งที่จะตามมา ก็มีเพียงอย่างเดียว
เขาไล่คุณออกไม่ได้หรอก
อย่ากลัวไปเลย
ผมกลัวตกงาน เพราะเราจะลำบากน่ะสิ
พ่อ..มาเล่นกับเราหน่อย
ฉันกลับไปทำงานก็ได้..
ถึงเวลาซะที
- ในญี่ปุ่นเนี่ยนะ - ไม่ค่ะ
คุณอยากกลับบ้านเหรอ
มันก็ไม่เลวนี่นา
งั้นเราต้องคิดเรื่องนี้แล้ว
แต่ตอนนี้ ผมจะไปเล่นกับลูกก่อน
พ่อฮะ
กางเกงว่ายน้ำพ่อ น่าเกลียดชะมัด
- แย่มาก.. - ห่วยสุดๆ
ห่วยเรอะ.. มานี่เลย
เอ้า.. เด็กๆ..
วักน้ำใส่แม่กันเร้ว
ลูคัส
โอย..ไม่นะ
ไปเก็บมา.. ลูคัส..เร็ว
เฮนรี่.. ลูกเรา
ลูคัส
พ่อ
ลูคัส
แม่ ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
- ลูคัส - แม่..
- ลูคัส.. - ช่วยด้วย
ลูคัส
ช่วยผมด้วย
ปล่อยได้
ช่วยผมที
แม่....
ลูคัส..รออยู่ตรงนั้น
- ลูคัส - แม่
เกาะไว้ลูก..อึดไว้
หยุดสิ
แม่
แม่..ว่ายมาหาผม..
ระวังด้วย
เกาะฟูก
- ว่ายไปเกาะฟูก - แม่
ลูคัส..ว่ายไป
แม่..
- ผมอยากกลับบ้าน - จับมือแม่
แม่..
จับแน่นๆ
จับมือผม
- แม่ - ลูคัส
ลูคัส
ไม่..ไม่นะ..
ลูคัส
- ไม่ - ลูคัส
แม่
ช่วยด้วย..ใครก็ได้ช่วยที
ลูคัส
ลูคัส..ดำลงไป
แม่
ไม่..
ช่วยด้วย
แม่..
แม่ฮะ
แม่
- ลูคัส - แม่..
แม่
อย่าทำกับผมแบบนั้นอีกนะ
แม่ต้องไม่ทำแบบนั้นกับผมอีก
- ไม่เอาแล้ว.. - แม่อยู่นี่จ้ะ
เราต้องหาที่ปลอดภัยก่อน
ไม่ต้องกลัว แม่อยู่นี่แล้ว
แม่ฮะ..
ตรงโน้นมีต้นไม้
จริงด้วย..เยี่ยมมาก
ระวังนะ ลูคัส
อย่า..อย่าขยับ
อยู่นิ่งๆ จ้ะ
ผมเคยเป็นเด็กใจกล้า
แต่ตอนนี้ผมกลัว
มานี่ลูก
แม่ก็กลัวจ้ะ
มันจบรึยังฮะ
หมดรึยัง
แม่ไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ
แม่ฮะ
อะไรจ้ะ
แม่เลือดไหล
โอ้..พระเจ้าช่วย
ไม่เป็นไรจ้ะลูก
- แต่ผมทนดูแม่แบบนี้ไม่ได้ - ไม่เป็นไร
ผมขอโทษ..
งั้น ลูกนำหน้าไปก่อนนะ
ต้นไม้ใหญ่นั่น..
ว่าแต่เราจะปีนไหวมั้ย
เอาละ.. ไปกันเลย
เดี๋ยว..ได้ยินเสียงนั่นมั้ย
- เราช่วยใครไม่ได้หรอก - เดี๋ยว
จะถึงแล้ว..เราต้องหาที่ปลอดภัยก่อน
ไม่..เราต้องช่วยเด็กนั่นก่อน
แม่..ถ้าคลื่นมาอีก เราก็ตายกันหมด
รีบปีนขึ้นต้นไม้ก่อน
มาสิ
เธออยู่ไหน
โธ่แม่..เราเองก็จะแย่แล้ว
อย่าเสี่ยงเลย
เอาตัวรอดก่อน..มาทางนี้
ฟังนะ..
ถ้าเป็นเสียงไซม่อนหรือโทมัสล่ะ
ถ้าพวกเขาร้องเรียกให้ช่วย
ลูกก็คงอยากเห็นใคร ไปช่วยพวกเขาใช่มั้ย
ไซม่อนกับโทมัสตายแล้ว
ต่อให้เราตายก็ต้องไปช่วยเขา
เธออยู่ไหน
"แม่ฮะ..เจอแล้ว"
เป็นไงบ้าง
เขาไม่เจ็บมาก.. ไม่โดนอะไร..
เธอชื่ออะไร
ฉันชื่อลูคัส..เธอล่ะ
- แดเนียล - แดเนียล..
เธอต้องไม่เป็นไร..เราจะช่วยเธอ
อุ้มเขาขึ้นมา..
ไม่ต้องกลัวนะ
เอาละ..
โอเคนะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว
โอเคนะ
เดี๋ยวฉันจะกลับมา
แม่ฮะ..ผมจะลงไปรับ
ไม่ต้อง..แม่ปีนได้
- ผมจะลงไปช่วยแม่ - แม่ยังไหวน่ะ
ลูกอยู่บนนั้นเถอะ..
แม่
โอเค..
ขอบใจจ้ะ..
ได้ยินเสียงอะไรมั้ย
แม่..มีคนมาช่วยเราแล้ว
ทางนี้
ปีนลงไป ลูคัส
ลูคัส..
ลูคัส..โอ๊ย..
ไม่ๆ ๆ..อย่า
ลูคัส..
แม่..ผมอยู่นี่
เอาละ..
ขอบคุณ..ขอบคุณมาก
ขอบคุณ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณจริงๆ
ลูกฉัน..
ลูกฉันหายไปไหน
ลูกฉัน..
ฟังนะ..
อย่าให้เขาพาแม่ไปไหน โดยไม่มีลูก
ไม่ต้องห่วงฮะ..
ผมจะไม่ห่างแม่เด็ดขาด
เอาละ.. บ๊าย บาย
แดเนียลล่ะ..
ลูคัส..แดเนียลหายไปไหน
- ผมไม่รู้ - แดเนียล..
ขอบคุณฮะ.. ขอบคุณ
ขอบคุณ
แม่..
ลูคัส
ในนี้หนาวจัง
มันไม่หนาวเลยนะแม่
แม่..
แม่..เป็นอะไรไป
ขอยาฆ่าเชื้อ..ลองหาในตู้ดูซิ
โอย..
ผมอ่านสลากไม่ออก.. ภาษาไทย
ต้องมีภาษาอังกฤษบ้างสิ ลองพลิกขวดดู
หาดูดีๆ..ลูคัส
โอ..ขอบคุณพระเจ้า
เห็นเด็กคนนั้นมั้ยคะ
เขาคือสิ่งเดียวในโลกที่ฉันเหลืออยู่.. เข้าใจมั้ย
ฉันก็เป็นหมอ..
คุณช่วยห้ามเลือดให้ฉันที
ขอยาฆ่าเชื้อด้วย..ช่วยฉันหน่อยนะ
คุณไม่เป็นไรนะ
ฉันเสียสามีกับลูกสองคนไปแล้ว
ถ้าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน...
มันออกสีอะไรน่ะ
- อะไรฮะ - ขาแม่
ยังสีแดงๆ อยู่มั้ย
ฮะ.. ยังแดงๆ อยู่
- หมายความว่าไงฮะแม่ - มันยังดีอยู่..
ถ้าไม่เปลี่ยนเป็นสีดำ
นี่ฮะ..
แม่ต้องทานอะไรบ้าง..
ทานซะ
สั่งแม่ยังกับเจ้านาย
แล้วทีนี้ใครจะสั่งผมล่ะ
หวัดดีจ้ะ
เธอชื่ออะไร
ฉันชื่อมาเรีย..
นี่ลูกฉัน..ลูคัส
เธอชื่ออะไร
ป้อนส้มให้เธอหน่อย
เธอคงหิวมาก
ค่อยๆ นะ
ค่อยๆ ลูคัส
ตะแคงหน้าก่อน เดี๋ยวสำลัก
เธอช่วยตัวเองไม่ได้..ช่วยตะแคงที
ช่วยจับหน้าเธอตะแคง..ลูคัส
โอเคมั้ยคะ
แม่...เป็นไงบ้าง
แม่.. แม่ฮะ..
แม่เป็นอะไรไป
หยุด..พอแล้ว..หยุด
แม่..หยุดซะที
แม่..
ฟรานเชสก้า
ฉันปวดฉี่
- ฟรานเชสก้า - ช่วยฉันที
ช่วยที
ลูคัส
ดูสภาพในนี้สิ..
วุ่นวายไปหมด
ลูกต้องไปช่วยเขาบ้าง
ไปช่วยคนอื่น..ลูกเก่งเรื่องนี้
แม่จะให้ผมทำอะไร
อะไรก็ได้..
ทำไป
- แม่ไม่เป็นไรแล้วนะ - ลูคัส..
แม่ไม่หายไปไหนหรอกน่ะ
- สัญญา - งั้นตกลง
เบนสตอร์ม
สามคน..เบนสตอร์ม
ช่วยหาที
เบนสตอร์ม..จากสวีเดน
- ครอบครัวคุณเหรอฮะ - แอคดา..โจเซฟ..มอร์เตน
คุณมาตามหาญาติใช่มั้ย
เห็นบ้างรึเปล่า..เบนสตอร์ม
ใจเย็นๆ..ผมจะช่วยคุณ
แอคดา..มอร์เตน..โจเซฟ
ผมจะพยายามช่วยนะ
- โอเค - แอคดา เบนสตอร์ม
แอคดา เบนสตอร์ม
โจเซฟหรือมอร์เตน เบนสตอร์ม ใช่มั้ย
- ไม่ใช่ - มอร์เตน เบนสตอร์ม
โทษนะ..
ฉันจะหาลูกชาย
- ลูกชายเหรอฮะ - ปีเตอร์ แบร์รี..
เขาคงหาฉันอยู่เหมือนกัน
โอเค
ปีเตอร์ แบร์รี
มอร์เตน เบนสตอร์ม
แอคดา เบนสตอร์ม
ปีเตอร์ แบร์รี โจเซฟ..
แอนนา มารี แอนนา มารี เดอบรอว์น
โทษนะ.. ขอชื่ออีกทีซิ
แอนนา มารี เดอบรอว์น
เรเนตา คาสโตรินี
ทาเทียนา เชอร์เนสโฮวา
ป้าจุรี
โจเซฟ เบนสตอร์ม.. มีมั้ย
ทรงศักดิ์.. ใช่มั้ย
แอคดา เบนสตอร์ม..
เรเนตา คาสโตรินี..
กุนนาร์ ไดห์
แอนนา มารี เดอบรอว์น
- มอร์เตน เบนสตอร์ม - อยู่นี่
- มอร์เตน เบนสตอร์ม จากสวีเดนใช่มั้ย - ใช่
ฉันเจอพ่อนาย
- ปาป้า - ใช่ ปาป้านาย..เขาก็อยู่ที่นี่
- ฉันจะไปพาเขามา - ได้
- ไม่ๆ..นายรออยู่ตรงนี้ - โอเค
ฉันจะไปตามพ่อนายมาที่นี่
ไม่..นายรออยู่ตรงนี้
เดินไกลนะ นายนอนพักดีกว่า
ตกลง
เบนสตอร์ม
แม่ผมอยู่ไหน
แม่
ได้โปรด..
แม่
ไม่..พวกคุณจะทำอะไร
นี่เตียงแม่ผม..ถอยไป
- ไป..ออกไป - ไม่เป็นไรนะ
ใจเย็นๆ
ไม่..แม่ผมอยู่ตรงนี้.. เธอเอาแฟ้มแม่ผมไป
ฟังนะ..เธอต้องไปกับฉัน
ฉันจะช่วยเธอ..
ตกลงนะ
ตกลง
เธอชื่ออะไร
ชื่ออะไรจ๊ะ
ลูคัส เบนเนตต์
เธอเข้าพักที่ไหน
ที่... ออร์คิด..
ออร์คิด บีช รีสอร์ต..เขาหลัก
เธอมากับใครบ้าง
ลูคัส
พ่อ..กับน้องอีกสองคน
เธอรู้มั้ยว่า พวกเขาเป็นยังไง
มีใครที่เราโทรหาได้บ้าง
คุณตาของผม
คุณตาชื่ออะไร
ไบรอัน..
แต่ผมไม่มีเบอร์โทร
ลูคัส บี.
ลูคัส
"มาเรีย"
ลูคัส
มาเรีย
ลูคัส
มาเรีย
โรงแรมได้จัดรถช่วยท่านอพยพแล้ว
เราต้องย้ายไปอยู่ค่ายแสงดี
ทุกท่านโปรดอย่ารีรอ
เฮ้..เพื่อน
- เป็นไงบ้าง - ขอพักแป๊บนึง
- เดี๋ยวผมจะขึ้นไป - ไม่ต้อง..
เขาส่งรถมารับเราไปขึ้นที่สูงแล้ว
รออยู่นั่นแหละ..เดี๋ยวรถก็มา
งั้นช่วยบอกลูกผมทีว่า..ผมกลับมาแล้ว
ได้..รอเดี๋ยวนะ
"นี่เด็กๆ.. พ่อน ายกลับมาแล้วนะ"
"พ่อฮะ.. พ่อ.."
พ่อ..มีเฮลิคอปเตอร์หลายลำบินผ่าน
- งั้นเหรอ - ใช่ฮะ
แล้วแม่กับลูคัสล่ะ
ลงมานี่หน่อยซิ โทมัส
แล้วผมล่ะ
ลูกอยู่บนนั้น คอยดูว่ามีเฮลิคอปเตอร์มาอีกมั้ย
- ได้ฮะ - ดีมากลูก
เกือบแล้ว..เจ้าหนู..ไหวมั้ย
พ่อยังหาพวกเขาไม่เจอ
พ่อเห็นคนตายเยอะมั้ย
สิ่งที่เกิดขึ้นรุนแรงมาก..โทมัส
แต่ไม่ใช่แม่กับลูคัสนะ
ไม่..พ่อไม่เห็นทั้งสองคน
ผมเหยียบหลังคาจนเท้าพอง
มันร้อนมาก..แล้วตอนนี้ทุกคนจะย้ายไป
เราจะไปกันรึเปล่าฮะ
ลูกทำเพื่อพ่ออย่างนึงนะ โทมัส
ทุกคนจะอพยพขึ้นที่สูง
อยู่ในที่ปลอดภัย
แต่พ่อไปกับลูกไม่ได้
พ่อจะทิ้งพวกเราอีกรึไง
พ่อต้องตามหาพวกเขา..
- ส่วนลูกต้องดูแลไซม่อน - ไม่..พ่อต้องอยู่กับเรา..ผมไม่..
ผมไม่เคยดูแลใคร..
- ผมกลัว - พ่อเข้าใจ..
พ่อเองก็กลัว
รู้มั้ย..อะไรน่ากลัวที่สุดสำหรับพ่อ
ตอนที่คลื่นมาใช่มั้ย
ไม่..หลังจากนั้นน่ะ
ตอนที่โผล่พ้นน้ำแล้วเหลือตัวคนเดียว..
มันน่ากลัวที่สุด
ตอนที่พ่อเห็นลูกสองคนเกาะต้นไม้อยู่..
พ่อไม่กลัวอะไรอีกแล้ว.. เพราะพ่อรู้ว่าไม่ได้เหลือพ่อคนเดียว
แต่ถ้าแม่กับลูคัสเหลือกันสองคน..
นึกซิ..เขาจะกลัวแค่ไหน
- งั้นเราไปตามหาด้วยกัน - ไม่..
โทมัส..ลูกต้องอยู่ดูน้อง
ส่วนพ่อจะตามหาทั้งสองคนต่อไป
ตกลงนะ
รับปากสิ
พ่อรู้ว่าลูกทำได้
ทุกคนรีบอพยพด่วน..อยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย
อาจมีคลื่นใหญ่ตามมาอีก
ฮัลโหล
ผมได้ยินชัดเจน
- ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น - ถนนพังก็อันตรายนะ..บิล
เป็นไงบ้าง..พวกคุณอยู่กันครบมั้ย
เราไม่เป็นไร..แต่ก็อยากไปให้พ้นจากที่นี่
เดี๋ยวโทรกลับนะ..บาย
โทษนะ..
ผมจะโทรหาทางบ้าน
ขอใช้โทรศัพท์หน่อยได้มั้ย..แค่แป๊บเดียว
ดูเอาสิ..ผู้คนรอบข้างต่างก็ต้องการ
แต่แบตเราจะหมดอยู่แล้ว.. เรายังต้องใช้มันอีก
ค่ะ..อย่างที่บอก... เรากำลังเคลียร์ถนนอยู่....
ใช่..แต่ผมขอคุยกับคน
ที่รู้เรื่องดีกว่านี้
ทุกคน..ออกมาเดี๋ยวนี้
พรุ่งนี้เช้าเจอกันนะลูก
พ่อไม่ไปกับเราเหรอ
พ่อยังไม่ไป..เจ้าตัวเล็ก..
ให้พี่โทมัสดูแลนะ
ฟังนะ..
อย่าดื้อล่ะ
เกาะกลุ่มไว้..
แล้วพ่อจะตามไปให้เร็วที่สุด
ทำตัวดีๆ..เข้าใจมั้ย
พ่อรักลูกนะ
เอาละ
ช่วยดูแลลูกผมด้วยนะครับ
ไปกับเราเถอะ.. อยู่ที่นี่ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
ผมหยุดค้นหาไม่ได้
พ่อรักลูก..จะไปหาลูกพรุ่งนี้..รับรอง
รักลูกนะ
"มาเรีย"
"ลูคัส"
"มาเรีย"
โอย..ไม่
เฮ้..เจ็บรึเปล่าเพื่อน
ขึ้นรถเลย..เราจะพาไปส่งตรงที่ปลอดภัย
เมียผมไม่อยากมาฉลองคริสต์มาสในเมืองไทย
เพราะผมขาไม่ดี
แต่ผมไม่ฟัง..ลูกสาวผม..จีนา
เพิ่ง 2 ขวบ
เสียงนั่น ทำให้ผมสะดุ้งตื่น
พบตัวเองอยู่ในห้องคนเดียว
ผมออกไปดูที่ระเบียงุ.. เห็นทะเลม้วนเข้าหาฝัง
ผมใช้เวลา 5 วินาทีวิ่งไปที่บันได
แต่น้ำก็เข้ามาแล้ว
ไม่ถึง 5 วินาทีด้วยซ้ำ
ผมวิ่งกลับไปเจอโน้ตบนเตียง
เมียผมบอกว่า พาลูกลงไปที่หาด
คุณพักที่ออร์คิดใช่มั้ย
ใช่
ครอบครัวผม อยู่ข้างสระว่ายน้ำ ตอนที่คลื่นซัดเข้ามา
ผมเจอลูกคนกลางก่อน..
โทมัสเกาะอยู่บนต้นไม้สูง
ผมต้องกล่อมอยู่นาน กว่าจะยอมลงมา..
เขากลัวมาก
แล้วผมก็เจอลูกคนเล็ก..ไซม่อน
เกาะอยู่บนต้นมะพร้าว
เขาอายุแค่ 5 ขวบ
ผมส่งลูกๆ ขึ้นไปบนเขาแล้ว
จะได้ค้นหาเมียกับลูกอีกคนต่อ
มันเป็นการตัดสินใจ ที่ยากที่สุดในชีวิตผม
คุณโทรหาทางบ้านรึยัง
ผมไม่มีโทรศัพท์
ผมคิดจะเก็บแบตไว้ รอสายทางบ้าน
เชิญเลย
ขอบคุณ..ผมขอแค่แป๊บเดียว..รับรอง
"- นั่นใคร" - ไบรอัน
"เฮนรี.. ขอบคุณพระเจ้า.. เป็นไงกันบ้าง"
คุณได้ข่าวจากคนอื่นรึเปล่า
"ไม่.. เธอเป็นคนแรกที่โทรมา.. ทุกคนปลอดภัยนะ"
"- เฮนรี" - มาเรียกับลูคัสไม่ได้อยู่ที่นี่
"หมายความว่าไง.."
คลื่นกวาดเอาทุกคนไป
ผมเจอโทมัสกับไซม่อนแล้ว
แต่มาเรียกับลูคัส..
เฮนรี..ยังอยู่รึเปล่า
ผมไม่รู้จะทำไง.. ไม่รู้จะไปตามหาที่ไหน..
"เฮนรี.. ใจเย็นๆ.."
แค่นี้ก่อนนะ.. มีคนต้องใช้โทรศัพท์เครื่องนี้อีกเยอะ
- แล้วผมจะโทรมาอีก "- เฮนรี"
ขอโทษ..ขอโทษที..
ขอบคุณ
จะให้ผมโทรหาใครอีกล่ะ
คุณจบแค่นั้นไม่ได้..
โทรไปใหม่สิ
- เร็ว - โทรเลย
น่าเพื่อน
เร็วสิ
ผมจะคุยกับเขาอีก
"- เฮนรี - ไบรอัน.."
ผมขอสัญญาว่าจะไม่หยุดค้นหา จนกว่าจะเจอ
"โอเค"
แต่ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ได้ มันมืดค่ำแล้ว
- ผมจะไปดูที่โรงพยาบาล - โอเค
กับที่ศูนย์อพยพ..ผมสัญญาว่าจะหาให้เจอ
- แล้วจะโทรบอกคุณทันที "- ตกลงนะ"
"โอเค"
ขอบคุณ
ผมขอไปด้วยได้มั้ย
ผมกลัว
หลับตาซะ..นึกถึงอะไรดีๆ เข้าไว้
ขอนั่งด้วยคนนะจ๊ะ
คุณอายุเท่าไหร่ฮะ
ย่าง 74 แล้ว
- เธอล่ะ - 7 ขวบครึ่งฮะ
ช่วยปัดมดออกที
- น้องไม่เป็นไรนะ - ฮะ..เขาแค่ง่วงนอน..ไม่มีอะไร
โดนมดกัดนิดหน่อย
เธอชอบดูดาวเหรอ
ฮะ..ที่บ้านผมดูออกว่า กลุ่มดาวอะไรอยู่ตรงไหน
แต่ที่นี่..ตำแหน่งมันไม่เหมือนกัน
ดาวบางดวง..
เผาผลาญจนดับไปนานแล้ว
รู้ใช่มั้ย
ดาวพวกนั้นตายไปแล้ว..
ตายแล้ว
แต่แสงดาว
ต้องเดินทางผ่านห้วงอวกาศ
เราจึงเห็นมันยังสุกสว่างอยู่
เราจะบอกได้มั้ยว่าดวงไหนดับ ดวงไหนยังไม่ดับ
ไม่มีทางบอกได้เลย
นี่เป็นปริศนาที่งดงาม.. ว่ามั้ย
ลูคัส เบนเนตต์..ไปกับฉันหน่อย
นั่งสิ
นี่เป็นแฟ้มของแม่เด็ก
หนูได้ดูแล้วเขาบอกว่า แม่ของเด็กคนนี้ ตายตั้งแต่อยู่ในห้องผ่าตัดแล้ว
หนูชื่อลูคัส เบนเนตต์ใช่มั้ย
ใช่ฮะ
แม่ชื่อมาเรีย เบนเนตต์..ถูกต้องมั้ย
ใช่ฮะ
หนูช่วยดูของพวกนี้ซิว่า จำชิ้นไหนได้บ้าง
ดูดีๆ นะ
ค่อยๆ ดูไป
มีอันไหนคุ้นๆ บ้าง
ผมไม่รู้
ไม่รู้เหรอ
หนูจำชิ้นไหนได้บ้าง
- คิดว่าไม่มีฮะ - คิดว่าไม่มีเหรอ
ลูคัส
งั้นช่วยมากับเราหน่อย
แม่..
เมอเรียล บาร์นส์
หายหัวไปไหนมา
ผมหายหัวไปไหนเหรอ
แม่น่ะสิ..หายไปไหน
แม่ว่าจะไม่ไปไหน..
แล้วทำไม..
ผมนึกว่าแม่ตายแล้วซะอีก
แม่ขอโทษจ้ะ
ผมนึกว่าแม่ตายซะแล้ว
เราก็ต้องขอโทษด้วย
คงมีใครหยิบแฟ้มสลับกัน ตอนผ่าตัดน่ะ
แม่ผมเป็นไงบ้าง
เพิ่งผ่าตัดช่องอก..
แต่ก็..เสียเลือดไปมาก
ร่างกายอ่อนแอ จนผ่าตัดขาไม่ได้
ต้องรอให้แข็งแรงกว่านี้ก่อน
แต่แม่ปลอดภัยแล้วใช่มั้ย
ไม่เจอ..แล้วจะทำไงดี
เราต้องหารถ ไปที่โรงพยาบาลตะกั่วป่า
- ลูกผมอยู่ไหน - มีคนพาไปแล้ว..
พวกเขาไม่ยอมให้ฉันไปด้วย
- ฉันเสียใจ - ไปที่ไหน
ฉันไม่รู้
ผมจะไปชิ้งฉ่อง
อั้นไว้ก่อน ไซม่อน
แม่ฮะ..แม่..
ลูคัส..
ทายซิ..ผมเห็นใครข้างนอก
ขาแม่..เป็นสีอะไร
ยังแดงอยู่ฮะ
ช่วยที.. แม่ผม..แผลที่ขาดูท่าจะแย่แล้ว
เราจะช่วยสุดความสามารถจ้ะ
จะส่งเข้าห้องผ่าตัดเดี๋ยวนี้เลย
ที่นี่ปิดรับตั้งแต่เมื่อวาน.. เราต้องไปละ
ไม่ๆ ๆ..ขอแค่ 5 นาที.. ได้โปรด
ผมไม่อยากเป็นตัวถ่วงคุณ
นี่ชื่อลูกสาวผม..จีนา..กับแคธีเมียผม..
คนอเมริกัน
- ช่วยเช็ครายชื่อให้ด้วย - ผมสัญญา
เขาบอกว่าลูกสาวเรา อาจอยู่ที่สุราษฎร์ธานี
เราไปดูที่นั่นแล้ว
ไปมาแล้วทุกโรงพยาบาล.. เหลือแต่ที่นี่..
ขอแค่ 5 นาที..
ได้โปรดเถอะ..แค่ 5 นาที
- ก็ได้ - ไปไม่นาน..
เดี๋ยวผมกลับมา
ลูคัส..
ลูคัส
ในกระป๋องยังมีเหลือมั้ย
ไม่ต้องห่วงฮะแม่..ผมจะไปหาใหม่ให้
พ่อ
พ่อ..
พ่อ
ผมปวดฉี่
- อั้นอีกนิดนะ - ไม่
ไซม่อน..จะทำอะไรน่ะ
เด็กๆ..กลับขึ้นรถเดี๋ยวนี้
เร็ว..รถจะออกแล้ว..
จะทำอะไรน่ะ
ไม่เจอ
เสียใจด้วย
ขอโทษนะ..ขอบคุณที่รอ
โอเค..ไปกันเลย
มาแล้ว
เรามาแล้ว
รถจะออกแล้ว
พ่อ
นั่นลูคัส
ลูคัส ลูคัส ลูคัส
ไซม่อน โทมัส
ลูคัส ลูคัส
โทมัส ไซม่อน
ลูคัส ลูคัส
ไซม่อน
ตามหาซะทั่ว..
ไซม่อน..
โทมัส..
- ลูคัส - เป็นไรรึปล่าว
ลูคัส
- พ่อ - ลูคัส
พ่อ..พ่อ
ลูคัส
- ลูคัส - พ่อ
ลูคัส
พ่อ
พ่อ..พ่อ..พ่อ..
- พ่อ - ขอโทษลูก..พ่อขอโทษ..
พ่อ..เราเจอกันแล้ว
ไปเลย..ไม่ต้องรอแล้ว
เป็นไรมั้ย..เป็นไงบ้างลูก
ลูกมากับรถนั่นใช่มั้ย
- แม่ก็อยู่ที่นี่ฮะ - หา
แม่นอนซม..
บางทีก็พูดอะไรแปลกๆ
พยาบาลบอกว่าจะผ่าตัดให้ ทันทีที่ทำได้
สงสัยจะเรื่องใหญ่
แม่ฮะ..แม่..
ดูซินี่ใคร
ไง..เป็นไงจ๊ะที่รัก
แม่ฮะ
- ไม่เป็นไรนะ - เราปลอดภัยทุกคน
- นี่ฉันตายรึยัง - ไม่..ยังไม่ตาย
เอาออกเดี๋ยวนึงได้มั้ย
มา..ผมจะถอดให้
- คุณรอดกลับมา - ใช่
- คุณกลับมาแล้ว.. - ใช่
ฉันจะได้พักซะที
มาเรีย...
พูดอะไรกัน..ที่รัก
- ฉันกำลังจะตาย - ไม่..
คุณจะต้องไม่เป็นไร
ดูแลลูกแทนฉันด้วย
ผมไม่ได้มาเพื่อสิ่งนี้นะ
คุณต้องไม่เป็นไร..เขาจะดูแลคุณอย่างดี..
ผมรับรองว่า คุณจะต้องหายวันหายคืน
เฮนรี..ฉันกลัว
เราต้องไม่เป็นไร
- เฮนรี.. - ที่รัก..
ผมรับรองว่า คุณจะต้องไม่เป็นไร
เราต้องพาเธอไปเข้าห้องผ่าตัดเดี๋ยวนี้
ตกลง
ผมรักคุณ
คุณจะต้องไม่เป็นไร
ผมรักคุณหมดใจ..รักคุณ
ผมรักคุณ..มาเรีย..คุณรู้ใช่มั้ย
ผมขอโทษถ้าทำอะไรให้คุณผิดหวัง
ลูคัส..
ขอบใจนะลูก ที่ช่วยดูแลแม่
เราดูแลกันและกันฮะ
- พ่อฮะ - ว่าไง..
ผมยังไม่ได้บอกอะไรแม่เรื่องนึง
ผมอยากให้แม่รู้จริงๆ
ฉันก็มีครอบครัว..
ฉันต้องเข้มแข็งไว้..
เพราะฉันอยากเห็นหน้าพวกเขา
..อีกสักครั้ง
ต้องดมยาด้วยเหรอ
คุณจะได้ไม่รู้สึกเจ็บไงคะ
แต่ฉันกลัวว่าจะไม่ตื่น
หมอที่นี่เชื่อมือได้ค่ะ
หลับตาซะ.. นึกถึงอะไรดีๆ ไว้
นึกถึงอะไรดีๆ..
- ลูคัส - พ่อ
แม่ปลอดภัยแล้ว ลูคัส
เราจะได้กลับบ้านแล้ว
ค่อยๆ..
- ระวัง.. - คุณเบนเนตต์..
ผมโอลิเวอร์ ทุดโพล จากประกันภัยซูริค
ผมถูกส่งมาดูแลคุณ
ไม่ต้องห่วงครับ
อีกไม่กี่ชั่วโมง คุณจะได้เข้าโรงพยาบาลกลางสิงคโปร์
ภรรยาคุณจะได้รับการดูแล อย่างดีที่สุด
พวกเขาจะพาคุณ ไปขึ้นเครื่องบิน
ผมจะไปเจอคุณที่นั่น..
เดินทางปลอดภัยนะ
นี่เราจะไปไหน
เขาส่งเราไปสิงคโปร์..
ไม่ต้องกังวล
กรุณานั่งประจำที่.. อีกเดี๋ยวเครื่องจะขึ้นแล้ว
โอเค
- ผมขอ - ได้จ๊ะ รอแป๊บเดียวนะ
เป็นไงลูก
นี่ฮะ..
ผมอยู่นี่ฮะ
แม่..
แม่รู้มั้ย..
ผมเห็นแดเนียล
เขามีความสุขมาก
ในอ้อมแขนใครซักคน
ต้องเป็นพ่อเขาแน่
แม่รักลูก
ลูคัส..แม่รักลูกเหลือเกิน
ขอบใจนะ..ขอบใจลูก
โทษค่ะ..กรุณากลับไปนั่ง
คาดเข็มขัดด้วยค่ะ
- ผมไม่คาด - อ้าว..
นั่งเครื่องบินต้องคาดเข็มขัดซิ
"เมอเรียล บาร์นส์"
"เคธี ชเว็บเบอร์ / จีนา ชเว็บเบอร์"
"เราออกไปที่หาด"
ไม่เป็นไร..เราปลอดภัยแล้ว
"2004 สึนามิภูเก็ต"
"ภาพยนตร์เรื่องนี้ สร้างจากประสบการณ์จริง"
"ในชีวิตของ มาเรีย, ฆีเฆ. ลูคัส, โทมัส และไซม่อน"