Tłumaczenie: MnemoBrain
- Siema T, co tam bracie? - Co tam?
- Jak jest? - Czego ci trzeba?
- Pomożesz, stary? - Nie mogę, idź dalej.
Policja się kręci. Idź stąd.
- Co tam u ciebie? - Dobrze, biznes się kręci.
Nie chcę cię wkurzać. Chciałem tylko dostać...
Nic nie dostaniesz. Wiesz która godzina. Nie mogę o ciebie dbać.
- Tylko trochę? - To nie kosztuje trochę.
Wiesz, która godzina. Powtarzam się.
- Hej, wiesz, że jesteś mój ziomek Juan? - Tak, czarnuchu.
Nie mógłbyś coś dla mnie zrobić?
Co do ciebie mówię? Dawaj to. Wypierdalaj stąd.
Bierz tego czarnucha.
- Dobrze wyglądasz. - Daje radę, wiesz?
- Policzone. Wyczyściłem wszystkich. - Interes się kręci?
Nie, zostaw. Kasę rozliczysz w weekend.
- Jak się czuje twoja matka? - Dobrze.
- Lepiej? - Lepiej.
- Prześlij jej pozdrowienia. - Naturalnie.
Dzięki za możliwości.
- Łap pedała. - Goń tą ciotę.
Co tu robisz, mały człowieku?
Nie rozmawiasz z obcymi?
Na relaksie. Luzik.
Słuchaj...
Wybieram się coś zjeść.
Możesz się przyłączyć, jak chcesz.
Mogę wyjść drzwiami?
Chodź. Gorzej już nie będzie.
I. Mały.
Nie powiesz, jak masz na imię?
To może, gdzie mieszkasz?
Muszę cię zabrać do domu, mały człowieku.
Nie możesz się szlajać, po jakichś melinach. Rozumiesz?
Hej, moja wina. Chłopie.
Nie zrobiłbym ci tego.
Moje przeprosiny, dobrze?
Chciałem tylko, żebyś się odezwał.
Proszę o wybaczenie.
Nic ci nie grozi. Dopóki moja dziewczyna cię nie dopadnie.
Sprawi, że się odezwiesz.
Zaraz wracam.
Nie mówisz za wiele ale zjeść to potrafisz.
W porządku. Nie musisz nic mówić, póki nie będziesz gotów.
Mam na imię Chiron.
Mówią na mnie Mały.
No dobra, Mały.
Ja będę ci mówić po imieniu. Skąd jesteś, Chiron?
Liberty City.
- Mieszkasz z mamą? - Tak.
A co z tatą?
W porządku.
Chcesz, żebyśmy cię zabrali do domu? Jak skończysz jeść?
Tak, musisz nam powiedzieć gdzie mieszkasz, bracie.
Nie.
- Możesz tu dziś zostać. - Teresa...
Chciałbyś?
Co się stało?
Co się stało, Chiron? Dlaczego nie wróciłeś do domu?
- A ty kto? - Nikt.
Znalazłem go wczoraj. W jakiejś dziurze na 15-tej.
Tak, tam. Jakieś łebki go goniły. Był bardzo wystraszony.
Do rana nie chciał powiedzieć, gdzie mieszka.
Dzięki, za zajęcie się nim.
Przeważnie sam potrafi o siebie zadbać. Jest w tym dobry.
Mały człowieku.
Niezłe z ciebie ziółko, Chiron. Wiesz o tym?
Masz wracać do domu wtedy, kiedy trzeba. Słyszysz?
Już dobrze, dziecinko. Już dobrze.
Mama się cieszy, że jesteś w domu.
Przywileje telewizyjne cofnięte.
Znajdź sobie coś do czytania.
Hej, Mały!
Co tam, chłopie?
Cześć Kevin.
- Czemu odszedłeś? - Nie wiem.
Po jakimś czasie się nudzi.
Co? Leci krew?
- Co? - Jesteś zabawny.
- Czemu tak mówisz? - Bo tak jest.
- Czemu pozwalasz, żeby się czepiali? - O czym mówisz?
- Dajesz sobie dokuczać. - A co mam zrobić?
Pokaż czarnuchom, że nie jesteś mięczak.
- Ale ja nie jestem. - Wiem, wiem.
Ale to nic nie znaczy, skoro oni nie wiedzą.
No dalej. Pozwolisz, żeby się co dzień czepiali?
Widzisz, Mały? Wiedziałem, że nie jesteś mięczak.
Chodź, chłopie.
Daj głowę.
Będę ją trzymał. Spokojnie. Nic ci nie będzie, obiecuję.
Nie zostawię cię. Trzymam cię.
Właśnie tak. 10 sekund.
Jeśli doszedłeś aż tu...
to wiesz, że możesz wszystko.
Rób to tak.
Oszust.
Teraz drugą ręką. O tak.
Myślę, że jesteś gotowy.
Chyba mamy pływaka. Chcesz spróbować? Popływamy?
Ruszaj.
Coś ci powiem, chłopie. Czarni są wszędzie.
Pamiętaj o tym, okay?
Nie ma miejsca na Świecie, gdzie by nie było czarnych.
Byliśmy pierwsi na tej planecie.
Jestem tu już długo.
Jestem Kubańczykiem.
Wielu czarnych jest Kubańczykami. Nie wiesz o tym bo mieszkasz tutaj.
Byłem małym dzikusem. Tak jak ty.
Biegałem bez butów, przy świetle księżyca.
Pewnego razu...
Wygłupiałem się koło jakiejś staruszki. Biegałem, wrzeszczałem...
Strugałem wariata.
Zatrzymała mnie i powiedziała:
"Biegając tak, ściągasz na siebie całe światło...
W świetle księżyca, czarni wyglądają jak błękitni.
Jesteś błękitny.
Tak będę cię nazywała: Błękitny.
Więc, ty jesteś Błękitny?
Nie.
W pewnym momencie, sam musisz zdecydować, kim będziesz.
Nie pozwól by ktoś, podjął tą decyzję za ciebie.
Jak ci się podobało pływanie?
Aż tak bardzo?
Zaczekaj.
Wybierz jedną.
Dobry wybór. Schowaj do kieszeni.
Zaczekaj, Hej...
Rusz się.
Co tam, mały człowieku?
No chodź tu.
Twój jest taki sam jak mój.
- Mój nie wygląda jak Freddy Krueger. - Twój jest obrzydliwy.
Mój wcale nie wygląda, jak żaden fistaszek.
A tego kto wpuścił?
Jest ktoś z tobą?
Mógłbym przysiąc, że zamknąłem.
Za to zapłaciłem ale nie to dostałem.
To pierwsza liga.
Wygląda bardziej na trzecią.
- Chcę kasę z powrotem. - Co? Nie ma zwrotów, odejdź.
- Myślałem, że pojechałeś na wakacje. - Tu nie ma wakacji. Uwielbiam pracować.
Szwajcaria czy coś.
Raczej Brazylia, z dwoma suczkami.
- Jak tam Pima? - Dobrze. Mam na niego oko.
- Przypalają? - Wiesz, że bym na to nie pozwolił.
Pozwalasz, żeby przypalali na miejscu?
Daj spokój, Juan. Wiesz, że bym na to, nie pozwolił.
Co tam czarnuchy?
- Wszystko dobrze, człowieku. - Co wy, kurwa robicie?
Wypierdalaj z samochodu. A ty się, kurwa zamknij.
Co jest z tobą?
Za kogo ty się uważasz?
Wypierdalaj stąd.
Będziesz mi wychowywał syna? Co?
Wychowasz mi syna?
Tak, tak myślałam.
- A ty go wychowasz? - A będziesz mi dalej, sprzedawał grudy?
Skurwysyn.
Nie udawaj niewiniątka, czarnuchu.
Biorę to od ciebie.
Ale ty nie chcesz, wychowywać mi syna, prawda?
- Widziałeś, jak on łazi? - Zważaj na słowa.
Powiesz mu, dlaczego dostaje wpierdol od innych chłopaków?
Powiesz mu to?
Gówno mu powiesz.
Chodź, jedziemy.
Na co się, kurwa gapicie?
Teresa, przyszedł twój chłopak.
Odezwiesz się dzisiaj do mnie?
Dobra. I tak, nie chce mi się z tobą gadać.
Chyba się w tobie zabujała.
W porządku?
Przyszedłeś z buta?
Najpierw to, co najważniejsze. Nie możesz tak siedzieć przy stole.
Nie możesz siedzieć, tyłem do drzwi.
Nie zauważysz, jak ktoś cię zajdzie od tyłu.
Widzisz? Teraz widzisz wszystko.
Co tam masz?
Widziałem wczoraj, twoją mamę.
Nienawidzę jej.
Nie dziwię się. Ja mojej też nienawidziłem.
A teraz za nią tęsknię, jak cholera.
Tyle w temacie.
Co to jest pedał?
Pedał to...
przykre określenie, na ludzi innej orientacji.
- Jestem pedałem? - Nie.
Możesz być innej orientacji ale nie pozwól na siebie mówić pedał.
No, chyba że...
Skąd mam to wiedzieć?
Po prostu się wie. Tak myślę.
Dowiesz się w swoim czasie.
Nie musisz tego wiedzieć teraz.
Jeszcze nie.
Sprzedajesz narkotyki?
Tak.
Moja mama... Ona bierze, prawda?
Tak.
Kwas deoksyrybonukleinowy. Długie słowo? Ogólnie to geny.
Wiem, że nie wiecie, co to znaczy ale posłuchajcie.
W zasadzie, to te długie...
- Chiron, potrzeba ci coś? - Czarnuch zapomniał zmienić tampon.
Przepraszam, Panie Pierce. Ma dziś, kobiece trudne dni.
- Prawda, Mały? - Posuwasz się za daleko, Terrel.
Z Małym? Za daleko?. Jak daleko mam cię posunąć, Mały?
- Nie nazywaj mnie tak. - Wystarczy Terrel.
Co mi zrobisz, Chiron? Rozjebię cię.
Terrel. Wyjdź.
Co jest z tobą?
Złoję ci dupsko, Mały.
Odwagi, Chiron.
Chiron, co tam?
Uważaj ziomek, wchodzisz w strefę dla kobiet.
Już po szkole. Nie idziesz do domu?
- A ty, co tu robisz? - Wrzucili mnie do kozy
Aimes przyłapał mnie, z tą dupą na schodach.
- Z kim? - A coś taki ciekawski?
Zgrywam się. Chciałem tylko, szybkiego loda.
Ale ta laska od razu: "Wsadź mi tego wielkiego kutasa."
Nie trzeba mi dwa razy powtarzać.
Mówię: Dobra, możemy to zrobić. Zacząłem ją rżnąć jak tartak sosnę.
No i zaczęła cholernie jęczeć.
Aimes wpadł, jak jakiś gliniarz, o mało mnie nie zawiesili.
Ale wytłumaczyłem się. Powiedziałem, że jesteśmy zakochani od dziecka...
więc dostałem tylko kozę. Luzik.
Ale to tak, między nami, dobra?
Wiem, że potrafisz dochować tajemnicy, ziomuś.
Dobra, muszę spadać, zanim ten głupek zmieni zdanie.
Narka, "Czarny".
II. Chiron
Nie możesz tu nocować. Będę miała towarzystwo.
Znajdź sobie gdzieś miejsce.
Znajdź sobie jakieś miejsce.
Woda dla mnie a dla ciebie mały gin.
Proszę cię. Wiem, że Juan cię nim częstował...
ale ja nie będę.
Nie spodobał ci się mój żart?
Co się dzieje?
Nic. Wszystko dobrze.
Nie. Znam cię, coś jest nie tak.
Przestań tak spuszczać głowę, w moim domu.
Znasz moją zasadę: w tym domu, rządzi miłość i duma.
Czaisz?
- Nie słyszę. Czaisz? - Tak.
- Czaję. - Dobrze.
- Dziękuję z to. - Daj spokój.
Możesz tu nocować, kiedy tylko chcesz.
Dziękuję, Teresa. Poważnie.
Dobra ale jeśli chcesz tu nocować...
musisz się nauczyć ścielić, lepiej niż ten chłopak.
- Co? - Jak to co?
Daj mi to. Nie tak się ścieli łóżko.
Ty też myślisz, że jesteś sprytny.
Robisz to źle, więc Teresa przyjdzie i zrobi to jak należy.
Wiem, w co pogrywasz.
Ty i Juan... Jesteście identyczni. Dawaj to.
Potrzeb ci coś jeszcze, skarbie?
Nie, w porządku.
Obudzę cię rano.
Wszystko dobrze, Czarny?
- Cześć mamo. - Cześć dziecinko, gdzie nocowałeś?
Co?
- Po co pytasz? - Jestem twoją mamą.
Czemu nie przyszedłeś trochę później? Martwiłam się o ciebie.
Chyba stajesz się dorosły.
Nie mogę się tobą cały czas zajmować
Nieważne dziecinko... Co u Teresy?
Nie widziałam jej, od pogrzebu.
Mamie zatrzasnęły się drzwi. Wpuścisz ją do domu?
No dalej, dziecinko. Wpuść mnie.
No dalej..
Myślałem, że powiedziałaś...
- Potrzebuję pieniędzy. - Na co?
To moja sprawa. Nie pytaj o takie pierdoły.
- Nie mam pieniędzy. - Nie kłam chłopcze, jestem twoją mamą.
Ta suka nie jest twoją rodziną. Ja jestem, pamiętasz?
Nie czuję się dobrze. Potrzebuję coś na polepszenie.
No dalej, dziecinko.
Skąd mam niby, brać pieniądze?
Teresa ci nic nie dała, co?
Udawana mamusia, nie wcisnęła ci nic do ręki?
Daj mi te cholerne pieniądze, Chiron. Daj mi pieniądze.
Nie mam pieniędzy. Mamo...
- Dawaj jebaną kasę. - Mamo, przestań.
- Dobrze. - Dawaj te cholerne pieniądze.
- Masz. - Tak, tak właśnie myślałam.
Znam tą sukę.
Jesteś moim dzieckiem. Powiedz suce, niech o tym nie zapomina.
Idź do szkoły. Nie jesteś spóźniony?
Widzicie, jak niedobór białych krwinek, jest szkodliwy dla organizmu.
Czy ktoś wyjaśni, czym grozi niedobór białych krwinek?
Nikt nie wyjdzie z klasy, dopóki nie dostanę odpowiedzi.
To o wiele ważniejsze dla was, niż dla mnie.
- Hej, Mały. - Kurwa.
- Gdzie się tak spieszysz? - Idę do domu.
- Powiedziałem, że do domu. - Masz nas za głupków? Ty mieszkasz tam.
- Idzie do Teresy. - Teresa? To laska Juana, tak?
Tak, niezła dupa. A Juan dopiero co się przekręcił.
Robi darmową laskę? Czy nalicza jak twoja matka?
Paula jest coraz tańsza. Robi loda za grama.
- Co powiedziałeś, czarnuchu? - Zabieraj łapy.
Daleko mi do geja, ale jak mnie wkurwisz...
Twoje dupsko, dostanie więcej niż zniesie i polecisz do zaćpanej mamuśki.
- Spierdalać czarnuchy. - Co powiedziałeś? Co?
Powtórz to a nie ręczę.
- Nieważne. - Dobrze.
Lepiej nie fisiuj, jak nie chcesz mieć kłopotów.
Czemu masz takie obcisłe dżinsy? Pizzo, widzisz jakie ma spodnie?
- Jaja mu się tam uduszą. - Dobry tekst.
Nara Mały, do następnego.
Na mnie czekasz?
Ciebie też miło widzieć. Co ty tu robisz?
- Co ty tu robisz? - To moja miejscówka do jarania.
Ty też tu jarasz?
- Coś w ten deseń. - Nie, ty nie jarasz. Po co udajesz?
Odgrywasz dla mnie przedstawienie, Czarny?
Czemu tak mnie nazywasz?
- Jak? Czarny? - Tak, Czarny.
Taką masz u mnie ksywę. Nie podoba ci się?
Nie, tylko...
Kim trzeba być, żeby dawać ziomkom ksywy?
Kimś, kto właśnie koło ciebie usiadł i zjara z tobą blanta.
Lubisz wodę? To ja zapoznam cię z ogniem.
Dalej czarnuchu, nie ugryzie cię.
Nie wiedziałem, że potrafisz tak jarać.
Moja matka, kręci wszystkie rodzaje.
Ta bryza, jest zajebista.
No.
Czasem, przez drogę naszego życia, przechodzi podobna bryza.
Wkracza na dzielnicę i wszystko na sekundę się zatrzymuje.
Bo każdy, chce ją poczuć. Nastaje totalna cisza, wiesz?
I jedyne co możesz poczuć, to bicie własnego serca. Tak?
Ta.
- Zajebiste uczucie. - Zajebiste.
Takie zajebiste, że aż chce się płakać.
Płaczesz?
Nie.
Ale mi się chce.
A ty, z jakich powodów płaczesz?
Czasem płaczę tak dużo, że czuję, jakbym zamieniał się w krople.
I chciałbyś rozpłynąć się w wodzie, tak?
Jak cała reszta skurwieli, którzy próbują tu topić smutki.
- Czemu tak mówisz? - Słucham tego co gadasz, czarnuchu.
Brzmi, jakbyś chciał coś zrobić.
Chciałbym zrobić wiele rzeczy, które nie mają sensu.
Nie powiedziałem, że nie mają sensu.
Ale uświadom mnie... Jakich? Jakich rzeczy?
Kurde stary. Coś taki ciekawski.
Chiron przeklina? Próbujesz ze mną pogrywać?
Próbujesz ze mną pogrywać, co?
Przepraszam.
Za co mnie przepraszasz?
Nigdy przedtem tego nie robiłeś, co?
Dzięki za podwózkę.
Nie ma sprawy, Czarny. Do zobaczenia.
Tak, do zobaczenia.
Chodź tutaj dzieciaku.
Już mnie nie kochasz, co?
Już mnie nie kochasz.
Jesteś moim jedynym. A ja twoją jedyną.
Jesteś moim jedynym.
- Co tam, Kev? - Siema Terrel, co tam?
- Czarnuch nie chodzi do szkoły. - Słucham cię.
- Kiedyś żarcie było zajebiste. - Nie, żarcie zawsze było do dupy.
Nie mówię o tym. Nasze piątkowe pizze były zajebiste.
A pamiętasz z podstawówki, tą grę, w którą graliśmy?
Padłeś, leż?
Taa, byłem królem tego gówna.
Pamiętasz jak rozjebałeś tego białasa?
Tego Kubańczyka? Mauricio czy jakoś.
Taa, zmasakrowałeś mu twarz. Po tym, mówiliśmy na ciebie Tyson.
Ale... Czarnuchy, nie robią już takich rzeczy. No wiesz...
- O czym mówisz? - Mówię o tym, że...
Czy jak wskażę czarnucha, to ty go znokautujesz?
Na tym polega ta gra, no nie?
Wyzywasz mnie, żebym go ubił a jeśli to zrobię, to twoja kolej.
Spoko, Kev.
Pomyślę, kto dziś dostanie wpierdol.
Nie pij tego soku. To gówno cię zabije.
Zajeb czarnuchowi.
- Zajeb mu, Kev. - Tak, zajeb pedałowi.
- Na co kurwa liczysz? Zrób to. - Dawaj.
Jazda.
- Chyba chce jeszcze raz. - Jeszcze raz, zrób to.
- Nie wstawaj. - Jak wstanie, to zajeb pedałowi jeszcze raz.
- Chiron, nie wstawaj. - Wstał.
Jeszcze raz.
- Zrób to. - No rusz się.
Słuchaj, synu...
Jeśli nie wniesiesz zarzutów, to się nie skończy. Rozumiesz?
- Pani nawet nie wie. - Nie?
- Myślisz, że to się zaczęło teraz, chłopcze? - Nie jestem chłopcem.
Jeśli byłbyś mężczyzną, to siedziałoby koło ciebie, czterech innych półgłówków.
Pani nawet nie wie.
Posłuchaj, synu. Posłuchaj.
Nie obwiniam cię.
Wiem, że to trudne. Uwierz mi.
Odpierdol się ode mnie, czarnuchu!
Nie gap się na mnie!
-Siema ziomuś. -Co tam dobrego, B?
- Zebrałeś? - Co?
- Zebrałeś wszystko? - Staram się.
Starasz się? Gdzie są dziwki?
Jąkasz się, jakbyś udawał, że nie wiesz, o czym kurwa mówię.
Nie wiem. Ty mi powiedz.
- Jest taka fajna dupa, stoi tu na rogu. - Jak ma na imię?
- Aphrodisiac. - Zmyślasz. Nie wierzę ci.
Nigdy nie widziałem cię z dupą, nie wierzę.
- Gdzie ona stoi? - Pojawia się tylko nocą.
III. Czarny
- Za mało, Travis. - Chwila, co?
- Gdzie jest reszta udziału? - Wszystko jest tam.
Jak ci dawałem, to wszystko się zgadzało.
Policz to gówno jeszcze raz, czy się zgadza.
Siedzisz na moim miejscu. Rusz się!
Dawaj kurwa te pieniądze.
- Nazywasz mnie kłamcą. Dobrze. - Tego nie powiedziałem.
Powiedziałem, że za mało, ty na to, że nie. Wtedy nazwałeś mnie kłamcą.
- Nie, ja tylko mówiłem, że... - Że co?
W chuja cię robię.
Co?
Zgadza się.
Dobrze się spisałeś. Masz.
Nie podilujesz długo, jak nie wiesz, kto wali w chuja.
Chiron, mówi mama.
Wiem, że jest późno ale...
Nigdy nie byłeś śpiochem.
Atlanta nie jest taka duża, mógłbyś mnie czasem odwiedzać.
Śpij dobrze, dziecinko.
Mam nadzieję, że mnie wkrótce odwiedzisz.
Mamo, już późno. Będę tam jutro, obiecuję.
Hej, Czarny. To znaczy Chiron.
Co tam, chłopie? Tu Kevin.
- Jesteś tam? - Tak.
Kopę lat, co?
Poprosiłem Teresę, o twój numer i...
Czekaj no... Chyba mnie pamiętasz, co?
Tak, pamiętam.
- Trochę minęło. - No, trochę.
Gdzie teraz przebywasz, stary?
Georgia. Atlanta.
- Jestem tu, od kiedy... - Tak, tak słyszałem.
Przepraszam, za to wszystko... Co się wtedy stało.
Na poważnie Chiron, przepraszam.
Co tam, ogólnie robisz?
Nie wiele, głównie problemy.
- Chiron, zawsze znajdował z nich wyjście. - Tak, coś tędy.
- A co z tobą? - Ze mną?
Jestem kucharzem.
- Kucharzem? - Tak, koleżko.
Przymknęli mnie, za byle gówno. Za to, za co nas zawsze przymykają.
Pracowałem tam na kuchni i... Załapałem bakcyla.
Nie ważne, po prostu myślałem o tobie.
Mamy tu szafę grającą.
Ci co przychodzą, wybierają rodzaj muzyki i...
Ten jeden koleś...
Przypomniał mi o tobie.
Jakbyś kiedyś przejeżdżał, to wpadnij.
Upichcę ci coś.
Może puszczę ci tą piosenkę.
Dobra, stary. Z fartem, ok?
Jak się miewasz?
- Dobrze ale mało sypiam. - Dlaczego?
- Mam koszmary. - Nadal?
Nie myślałeś, żeby z kimś o tym porozmawiać?
Nie koniecznie z psychologiem, może z kimś takim, jak mama.
Tak, dla mnie to też, wydaje się śmieszne.
Rozmawiałeś z Teresą?
Tak.
- Jak się trzyma? - Dobrze.
- Kiedy wracasz do domu, mamo? - Do domu?
Tu jest mój dom.
Pozwalają mi zostać i pracować, tak długo jak chcę...
Mogę wspierać innych. Trzymać się z dala, od kłopotów.
- To dobrze, mamo. - Tak.
Też tak myślę. Na prawdę.
Dalej kręcisz interesy na ulicy?
Nie przywiozłam cię aż do Georgii, żebyś pakował się, w to samo gówno.
- Posłuchaj. - Kogo mamo?... Ciebie?... Poważnie?
Proszę.
Narobiłam dziadostwa.
Spierdoliłam po całości.
Wiem o tym.
Ale ty nie musisz być taki jak ja, dziecinko.
Kocham cię, Chiron.
Na prawdę.
Kocham cię, dziecinko.
Ty nie musisz mnie kochać.
Bóg wie, że nie dałam ci miłości, gdy tego potrzebowałeś. Wiem o tym.
Więc ty, nie musisz kochać mnie.
Ale musisz wiedzieć, że ja kocham ciebie.
Słyszysz?
Słyszysz mnie, Chiron?
Słyszę, mamo.
Przepraszam, dziecinko.
Tak mi przykro.
♪Jestem, o krok do przodu...♪
Zaraz podejdę.
♪Wyprzedzam o krok cierpienie.♪
♪Jeden krok, to wszystko co muszę zrobić.♪
♪Tyle muszę zrobić by być dla ciebie tym, kim dawniej♪
♪Jestem tylko o krok, od twoich oczu♪
♪O jeden pocałunek, od twoich słodkich ust♪
Zaraz do pana podejdę. Tylko to ogarnę.
Jak się pan miewa? Co mogę podać?
Chiron?
Cholera. Dlaczego nic nie powiedziałeś?
Co tam, Kev?
Co ty tu robisz? To znaczy...
Jesteś tu, tylko to się liczy.
Dalej tylko przytakujesz. Ni cholerę, się nie zmieniłeś.
Nadal nie potrafisz wypowiedzieć więcej, niż trzy słowa na raz.
Mówiłeś, że coś mi upichcisz. To potrafię powiedzieć.
Tak powiedziałem.
Ale nie wyglądasz, jakbyś głodował.
Spoko, stary. Siadaj. Co ci podać?
Możesz zamówić z menu, albo...
Mogę ci zapodać, Specjalność Szefa Kuchni.
Tak.
Rozumiemy się, Chiron.
Specjalność Szefa Kuchni, za chwilę będzie.
Specjalność Szefa Kuchni.
- Więc teraz jesteś Kubańczykiem? - Tylko w kuchni, papi.
Siadaj, chłopie. Czy będziesz jadł, na stojąco?
- Jakiegoś drinka? - Nie, nie piję.
Nie widziałem cię z 10 lat, czarnuchu. Ze mną się napijesz.
Nie, co ty robisz?
Witaj z powrotem, stary.
Cholera, czy ty powiedziałeś, że nie pijesz?
Nie czuję smaku. Mam tam niezły bajzel.
-Widziałem to. -Co?
Nie chcesz nic zmarnować bo smakuje tak dobrze.
- Zachowuj się. - Że co?
- Lepsze niż u samych włochów, co? - Wyluzuj bo Spaghetti mi sztywnieje.
Jedz swoją kolację, stary.
Jedz kolację.
Pamiętasz może Samantę? Suczka z dobrym tyłkiem.
Tak, pamiętam ją.
Obczaj to.
Kevin Junior.
Ja i Samantha, człowieku. Urodził się, jak byliśmy młodzi. Za młodzi.
Kiedy poszedłem siedzieć, to było trudne.
Nie ma szans, żebym wrócił do ulicy. Nie po czymś takim.
- Jesteście ze sobą? - Ja i Sam? Nie. To znaczy...
Mamy kontakt, wiesz, musimy. Mamy młodego, ale...
Nie, nie w ten sposób.
Ale co z tobą, stary?
- Co ze mną? - Opowiadaj, czarnuchu.
Co robisz? Dla kogo robisz?
Chłopie. To ja dla ciebie gotuję i w ogóle.
Znasz zasady babci: Chcesz jeść? Masz rozmawiać.
- Bez owijania? - Tak czarnuchu, bez owijania.
Jestem dilerem.
Co?
Kiedy wysłali mnie do Atlanty,
od razu wsadzili mnie do poprawczaka, za pobicie.
Poznałem tam kolesia.
Kiedy wyszedłem, wkręcił mnie do gangu. Byłem w tym dobry, wybiłem się.
Tak już ma być.
Gówno prawda.
Nie tak ma być.
Nie jesteś taki, Chiron.
Nie znasz mnie, czarnuchu.
Ja cię nie znam?
Po co ci, te cholerne nakładki?
Czemu do mnie zadzwoniłeś?
Co?
Czemu do mnie zadzwoniłeś?
- Mówiłem ci. Przyszedł koleś i... - Tak, tak.
Puścił tę piosenkę...
♪Witaj nieznajomy.♪
♪Przyjemnie jest, znów cię zobaczyć.♪
♪Jak długo, to już minęło.♪
♪Wydaje się, jakby cała wieczność.♪
♪Tak się cieszę.♪
♪Że wpadłeś by się ze mną przywitać,♪
♪pamiętasz, kiedyś zawsze tak było.♪
To twój?
Nie ściemniałeś z tym dilowaniem, co?
- Brzmi niegrzecznie, co? - Coś w ten deseń.
- Jak dojeżdżasz do roboty? - Autobusem. Tanią taxą.
Czasem jak mam juniora, to Samantha mnie podrzuca.
Nie wyobrażam sobie, życia w Miami bez auta. Naprawdę.
Tutaj wszystko jest naprawdę.
Naprawdę gorąco, naprawdę pomału i naprawdę do dupy.
- Czuję się jak kaczka, na rożnie. - Jak kaczka, powiadasz.
- Też odlatujesz? - Wiesz o czym mówię.
Jestem tym zmęczony.
Dzięki za podwózkę, stary. Doceniam to.
Nie pozwolę, żebyś woził ten tyłek, tanią taxą.
No więc, Chiron...
Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Przyjechałeś tak po prostu?
Tak.
Taka spontaniczna...
... nieprzemyślana decyzja?
Tak.
Gdzie będziesz nocował?
To jest, to miejsce.
Wejdź. Czuj się, jak u siebie.
- A oto i młody. - Ogarnę się szybko.
- Wszystko dobrze? - Tak, trochę mnie łeb boli.
- Jesteś cienias. - Goniłeś kolejki.
- "Nie czuję smaku" - Wyluzuj. Pękły, ze trzy butelki.
- Zrobię ci zielonej herbaty. Chodź. - Tego gówna, też nie piję.
- To co ty, w ogóle pijesz? - Wodę.
Kim ty jesteś, chłopie?
- Kto, ja? - Tak, czarnuchu. Ty.
Te nakładki na zęby, ten samochód... Kim ty jesteś, Chiron?
Sobą. Nie staram się być, nikim innym.
Więc, jesteś teraz twardzielem?
- Tego nie powiedziałem. - No to, kim?
Nie chciałem cię urazić, stary. Ja tylko...
Trochę cię nie widziałem i... Nie tego się spodziewałem.
A czego?
Pamiętasz...
Pamiętasz ostatni raz, kiedy się widzieliśmy?
Przez długi czas, próbowałem zapomnieć.
Zapomnieć o tych czasach.
Kiedy pojechaliśmy do Atlanty, zacząłem wszystko, od nowa.
Stworzyłem się od początku, żeby być twardym.
- A co z tobą? - Ze mną?
Zawsze byłem, gówno warty.
Po prostu, do przodu.
Nigdy nie zrobiłem tego, czego bym na prawdę chciał.
Zawsze robiłem to, co inni uważali za normalne.
Nigdy, nie byłem sobą.
- A teraz? - Teraz?
Teraz, chłopie...
Teraz mam juniora, mam tą pracę...
i 18 miesięcy warunkowego.
- To już, poważna sprawa. - To jest życie, chłopie.
Wiesz...
Nigdy wcześniej, tego nie miałem.
Wracam zmęczony, jak cholera i zarabiam psie pieniądze, ale...
Nie mam zmartwień. Nie takich, jak kiedyś.
To jest, poważna sprawa.
Jak u Boba Marleya, czarnuchu.
Jesteś jedynym mężczyzną, który kiedykolwiek mnie dotknął.
Jesteś, tym jedynym.
Od tamtej pory, nie tknąłem nikogo.
Tłumaczenie: MnemoBrain