Απόδοση στα ελληνικά: agglos3
Ο κόσμος έχει αλλάξει.
Το νιώθω στο νερό.
Το νιώθω στη γη.
Το μυρίζω στον αέρα.
Πολλά που υπήρχαν κάποτε...
...χάθηκαν.
Γιατί τώρα κανείς δε ζει που να τα θυμάται.
Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΩΝ
Ξεκίνησε με την κατασκευή των Μεγάλων Δαχτυλιδιών.
Τρία δόθηκαν στα Ξωτικά:
Αθάνατα, σοφότερα κι ομορφότερα απ' όλα τα όντα.
Εφτά στους Νάνους Άρχοντες:
Σπουδαίους μεταλλωρύχους και τεχνίτες στα παλάτια των βουνών.
Κι εννιά...
...εννιά δαχτυλίδια δόθηκαν στη φυλή των Ανθρώπων...
... οι οποίοι πάνω απ' όλα επιθυμούν την εξουσία.
Γιατί στα δαχτυλίδια υπήρχε δύναμη και θέληση για να κυβερνηθεί κάθε φυλή.
Αλλά όλοι τους εξαπατήθηκαν.
Γιατί φτιάχτηκε ακόμα ένα Δαχτυλίδι.
Στη γη της Μόρντορ, στις φωτιές του Βουνού του Χαμού...
...ο Σκοτεινός Άρχων Σάουρον έφτιαξε κρυφά ένα κυρίαρχο Δαχτυλίδι...
... για να ελέγχει όλα τ' άλλα.
Και σ' αυτό το Δαχτυλίδι έβαλε τη σκληρότητα, την κακία...
...και τη θέλησή του να δυναστεύει καθετί ζωντανό.
Ένα, όλους να τους κυβερνά...
Μία-μία...
...οι Ελεύθερες Χώρες της Μέσης-Γης έπεφταν στην εξουσία του Δαχτυλιδιού.
Αλλά υπήρχαν κάποιοι που αντιστάθηκαν.
Μια Τελευταία Συμμαχία Ανθρώπων και Ξωτικών βάδισε εναντίον της Μόρντορ.
Και πάνω στο Βουνό του Χαμού, πoλέ- μησαν για την ελευθερία της Μέσης-Γης.
Στις θέσεις σας!
Ρίξτε τα βέλη!
Η νίκη ήταν κοντά.
Αλλά η δύναμη του Δαχτυλιδιού...
... δεν μπορούσε να καταστραφεί.
Κι ήταν εκείνη τη στιγμή...
... όταν όλες οι ελπίδες έσβησαν...
...που ο Ισίλντουρ, γιος του βασιλιά, πήρε το σπαθί του πατέρα του...
Ο Σάουρον, εχθρός των Ελεύθερων Λαών της Μέσης-Γης, ηττήθηκε.
Το Δαχτυλίδι πέρασε στον Ισίλντουρ...
...που είχε μια μοναδική ευκαιρία να καταστρέψει το Κακό για πάντα.
Μα οι καρδιές των Ανθρώπων...
...διαφθείρονται εύκολα.
Και το Δαχτυλίδι της Ισχύος έχει δική του θέληση.
Πρόδωσε τον Ισίλντουρ...
... και προκάλεσε το θάνατό του.
Και κάποια πράγματα που δε θα 'πρεπε να ξεχαστούν...
...χάθηκαν.
Η Ιστορία έγινε Θρύλος...
...κι ο θρύλος έγινε μύθος.
Και για 2500 χρόνια...
...το Δαχτυλίδι πέρασε έξω από κάθε γνώση.
Μέχρι που, όταν ήρθε η ευκαιρία...
...παγίδεψε έναν καινούριο κάτοχο.
Πολύτιμό μου.
Το Δαχτυλίδι ήρθε στο πλάσμα Γκόλουμ...
...που το πήρε βαθιά στις στοές των Ομιχλιασμένων Βουνών.
Κι εκεί τον κυρίεψε.
Ήρθε σε μένα.
Δικό μου. Η αγάπη μου. Δικό μου.
Πολύτιμό μου.
Το Δαχτυλίδι έφερε στο Γκόλουμ αφύσικη μακροζωία.
Για 500 χρόνια δηλητηρίαζε το μυαλό του.
Και στο σκοτάδι της σπηλιάς του Γκόλουμ, καρτερούσε.
Η Σκοτεινιά τρύπωσε ξανά στα δάση του κόσμου...
Φήμες ακούγονταν για μια Σκιά στην ανατολή...
... ψίθυροι για έναν άγνωστο φόβο.
Και το Δαχτυλίδι της Ισχύος αντιλήφθηκε...
...πως είχε φτάσει η ώρα του.
Εγκατέλειψε το Γκόλουμ.
Αλλά τότε έγινε κάτι που δεν ήταν στις προθέσεις του Δαχτυλιδιού.
Το βρήκε το πιο απίστευτα απίθανο πλάσμα.
Τι είν' αυτό;
Ένας Χόμπιτ.
Ο Μπίλμπο Μπάγκινς από το Σάιρ.
Ένα δαχτυλίδι.
Χάθηκε!
Το πολύτιμό μου χάθηκε!
Γιατί σύντομα θα 'ρθει η ώρα...
...που οι Χόμπιτ θα ορίζουν τη μοίρα όλων.
Η 22η μέρα του Σεπτέμβρη...
...του έτους 1400...
...με το μέτρημα του Σάιρ.
Μπαγκ Εντ, Μπάγκσοτ Ρόου, Χόμπιτον, Δυτική Μοίρα...
... Σάιρ...
...Μέση-Γη.
Την τρίτη εποχή αυτού του κόσμου.
Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΟΥ
Εκεί και πίσω πάλι.
Ο Χόμπιτ.
Του Μπίλμπο Μπάγκινς.
Τώρα...
...από πού ν' αρχίσω;
Α, ναι....
"Σχετικά με...
...τους Χόμπιτ."
Οι Χόμπιτ ζουν και καλλιεργούν στις τέσσερις Μοίρες του Σάιρ...
...εδώ και πολλές εκατοντάδες χρόνια...
...αποφασισμένοι να αγνοήσουν και να αγνοηθούν...
...από τον κόσμο των Μεγάλων Ανθρώπων.
Με τη Μέση-Γη να είναι, εξάλλου, γεμάτη αμέτρητα παράξενα πλάσματα...
...Οι Χόμπιτ φαίνονται μικρής σημασίας...
...αφού δεν είναι γνωστοί ως σπουδαίοι πολεμιστές...
...ούτε συγκαταλέγονται στους πολύ σοφούς.
Φρόντο! Κάποιος είναι στην πόρτα!
Μάλιστα, έχει ειπωθεί από μερικούς...
...ότι το μόνο αληθινό πάθος των Χόμπιτ είναι το φαγητό.
Μια μάλλον άδικη παρατήρηση...
...αφού επιδεικνύουμε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην παρασκευή μπύρας...
...και στο κάπνισμα χόρτου για πίπες.
Αλλά εκεί που βρίσκεται πραγματικά η καρδιά μας...
...είναι στην ειρήνη, την ησυχία...
...και την καλή, οργωμένη γη.
Γιατί όλοι οι Χόμπιτ μοιράζονται την αγάπη για οτιδήποτε μεγαλώνει.
Και μπορεί σε μερικούς η ζωή μας να φαίνεται περίεργη.
Αλλά η σημερινή απ' όλες τις μέρες μου έδωσε να καταλάβω...
Δεν είναι κακό να χαίρεσαι μια απλή ζωή.
Φρόντο, η πόρτα!
Να πάρει η ευχή! Πού είναι αυτό το παιδί;
Φρόντο!
Κατηφορίζοντας απ' το κατώφλι που ξεκίνησε...
Κυνήγησέ τον!
Χωρίς σταματημό ο δρόμος μας τραβάει μπροστά...
Κατηφορίζοντας απ' το κατώφλι που ξεκίνησε...
Και τώρα πια ο δρόμος έχει φτάσει μακριά...
-Κυνήγησέ τον! -Άργησες!
Ένας μάγος δεν αργεί ποτέ, Φρόντο Μπάγκινς.
Ούτε έρχεται νωρίς. Φτάνει ακριβώς την ώρα που θέλει.
Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω, Γκάνταλφ!
Νόμιζες ότι θα έχανα τα γενέθλια του θείου Μπίλμπο;
Πώς είναι ο γέρος;
Απ' ότι ακούω θα είναι πάρτι εξαιρετικής μεγαλοπρέπειας.
Τον ξέρεις τον Μπίλμπο. Τους έχει ξεσηκώσει όλους.
Θα τον ευχαριστεί αυτό.
Το μισό Σάιρ είναι καλεσμένοι!
Και οι υπόλοιποι θα εμφανιστούν ούτως ή άλλως.
Κι έτσι η ζωή στο Σάιρ συνεχίζεται...
... κατά παρόμοιο τρόπο με την τελευταία εποχή...
...γεμάτη με τα σκαμπανεβάσματά της και την αλλαγή να έρχεται αργά.
Αν έρθει τελικά.
Γιατί τα πράγματα είναι φτιαγμένα να αντέχουν στο Σάιρ...
...περνώντας από γενιά σε γενιά.
Πάντα υπήρχε ένας Μπάγκινς που ζούσε εδώ, κάτω απ' το λόφο...
...στο Μπαγκ Εντ.
Και πάντα θα υπάρχει.
Για να πω την αλήθεια, ο Μπίλμπο φέρεται παράξενα τελευταία.
Εννοώ, πιο πολύ απ' ότι συνήθως.
Συνηθίζει να κλειδώνεται στο γραφείο του.
Περνάει ώρες κοιτάζοντας παλιούς χάρτες όταν νομίζει πως δεν βλέπω.
Πού πήγε;
Κάτι σκαρώνει.
-Καλά λοιπόν. Κράτα τα μυστικά σου. -Τι;
Μα ξέρω ότι κάτι έχεις να κάνεις μ' αυτό.
Μη χειρότερα.
Πριν έρθεις εσύ, εμείς οι Μπάγκινς ήμασταν ευυπόληπτοι.
Πράγματι.
Ποτέ δεν είχαμε περιπέτειες ούτε κάναμε κάτι αναπάντεχο.
Αν αναφέρεσαι στο συμβάν με το δράκο, ελάχιστη ανάμειξη είχα.
Το μόνο που έκανα ήταν να δώσω μια μικρή ώθηση στο θείο σου.
Ότι κι αν έκανες, χαρακτηρίστηκες επισήμως ως ταραχοποιός.
Αλήθεια;
Γκάνταλφ! Γκάνταλφ!
Πυροτεχνήματα Γκάνταλφ!
-Γκάνταλφ! -Πυροτεχνήματα Γκάνταλφ!
Γκάνταλφ;
-Χαίρομαι που γύρισες. -Κι εγώ το ίδιο αγαπητέ μου.
Κι εγώ το ίδιο.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΗ ΕΧΟΝΤΑΣ ΣΧΕΣΙΝ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΤΙ
Όχι ευχαριστώ!
Δε θέλουμε άλλους επισκέπτες, ευχές ή μακρινούς συγγενείς.
Παλιούς φίλους θέλετε;
Γκάνταλφ;
-Μπίλμπο Μπάγκινς. -Αγαπητέ μου Γκάνταλφ!
Χαίρομαι που σε βλέπω. 111 χρόνων, ποιος να το πίστευε;
Δε γέρασες ούτε μια μέρα.
Έλα, πέρασε!
Καλωσόρισες, καλωσήρθες.
Εδώ είμαστε.
Τσάι; Ή μήπως κάτι πιο δυνατό;
Έχω μερικά μπουκάλια "Παλιό Αμπελώνα" περίσσια. 1296.
Πολύ καλή χρονιά. Έχει σχεδόν την ηλικία μου.
Εμφιαλωμένο απ' τον πατέρα μου. Τι θα 'λεγες ν' ανοίξουμε ένα;
Μόνο τσάι, ευχαριστώ.
Σε περίμενα την προηγούμενη βδομάδα.
Αν και δεν έχει σημασία, έρχεσαι και φεύγεις όποτε θέλεις, έτσι ήσουν πάντα.
Με βρήκες απροετοίμαστο, έχουμε μόνο κρύο κοτόπουλο και πίκλες...
Έχει λίγο τυρί εδώ. Μπα δε μας κάνει.
Έχουμε μαρμελάδα βατόμουρο, μηλόπιτα....
Όχι πολλά για επιδόρπιο... Όχι, είμαστε μια χαρά.
Μόλις βρήκα λίγο κέικ.
Μπορώ να φτιάξω αβγά αν θε...
-Μόνο τσάι, ευχαριστώ. -Εντάξει.
-Σε πειράζει αν φάω εγώ; -Όχι, καθόλου.
Μπίλμπο! Μπίλμπο Μπάγκινς!
Δεν είμαι μέσα!
Είναι οι Σάκβιλ-Μπάγκινς!
-Ξέρω ότι είσαι μέσα. -Θέλουν το σπίτι!
Ποτέ δε με συγχώρησαν που έζησα τόσο πολύ.
Πρέπει να ξεφύγω απ' τους παλιο- συγγενείς, μπρος στην πόρτα συνέχεια...
...δε μ' αφήνουν σε ησυχία!
Θέλω να ξαναδώ βουνά. Βουνά Γκάνταλφ!
Και μετά να βρω κάπου ήσυχα να τελειώσω το βιβλίο μου. Α, το τσάι.
-Ώστε θ' ακολουθήσεις το σχέδιό σου; -Ναι, ναι, είναι όλα έτοιμα.
Έχουν γίνει οι προετοιμασίες.
Ευχαριστώ.
Ο Φρόντο κάτι υποπτεύεται.
Φυσικά. Μπάγκινς είναι...
...όχι κανένας βλάκας Στρογγυλοπρόσωπος από το Χάρντμποτλ.
Θα του το πεις, έτσι;
-Ναι, ναι. -Σ' αγαπάει πολύ.
Το ξέρω.
Μάλλον θα ερχόταν μαζί μου αν του το ζητούσα.
Στην καρδιά του, νομίζω, ο Φρόντο είναι ακόμα ερωτευμένος με το Σάιρ.
Τα δάση, τα χωράφια...
Τα ρυάκια...
Γέρασα, Γκάνταλφ.
Ξέρω πως δε μου φαίνεται αλλά αρχίζω να το νιώθω στην καρδιά μου.
Νιώθω αδύναμος.
Σαν απλωμένος...
...όπως το βούτυρο πάνω σε πάρα πολύ ψωμί.
Χρειάζομαι διακοπές. Μεγάλες διακοπές.
Και δεν περιμένω να επιστρέψω.
Μάλιστα, δεν το έχω σκοπό.
Γερο-Τόμπυ. Το καλύτερο χόρτο στη Νότια Μοίρα.
Γκάνταλφ, παλιόφιλε...
...αυτή θα είναι μια αξέχαστη νύχτα.
Γεια σας, γεια σας.
Φάτι Μπόλγκερ. Χαίρομαι που σε βλέπω. Καλωσήρθατε.
Άντε Σαμ. Πες στη Ρόζι να χορέψετε.
-Μάλλον θα πιω άλλη μια μπίρα. -Όχι βέβαια.
Άντε!
Και ήμουν εκεί...
...στο έλεος τριών τερατόμορφων γιγάντων.
Κι αυτοί μάλωναν αναμεταξύ τους...
...για το πως θα μας μαγείρευαν.
Αν θα μας έκαναν στιφάδο ή θα μας έλιωναν για μαρμελάδα.
Χασομέρησαν τόσο μαλώνοντας για τα πως και τα γιατί...
...που το φως του ήλιου ξεπρόβαλλε πάνω απ' τα δέντρα...
...και τους έκανε όλους πέτρα!
Γρήγορα.
Ψηλά στον ουρανό!
Όχι, το μεγάλο.
Κα. Στρογγυλοπρόσωπη. Χαίρομαι που σας βλέπω. Καλωσήρθατε.
Δικά σας είναι όλ' αυτά τα παιδιά;
Θεέ μου, ήσασταν παραγωγική.
Μπίλμπο;
Οι Σάκβιλ-Μπάγκινς!
Γρήγορα, κρύψου!
Σ' ευχαριστώ αγόρι μου.
Είσαι καλό παιδί, Φρόντο.
Είμαι πολύ εγωιστής ξέρεις.
Ναι είμαι. Πολύ εγωιστής.
Δεν ξέρω γιατί σε πήρα μετά τον θάνατο των γονιών σου...
...αλλά δεν το έκανα από φιλανθρωπία.
Μάλλον το έκανα γιατί...
...από τους πολλούς συγγενείς μου...
...εσύ ήσουν ο μόνος αληθινός στο πνεύμα Μπάγκινς.
Μπίλμπο, πήγες στο ζυθοποιείο του Γέρου;
Όχι.
Δηλαδή ναι αλλά δεν είναι εκεί το θέμα.
Το θέμα είναι Φρόντο...
...πως θα είσαι εντάξει.
-Έγινε! -Έπρεπε να το βάλεις στο έδαφος!
-Στο έδαφος είναι. -Έξω!
Δική σου ιδέα ήταν.
Μπίλμπο.
Μπίλμπο, πρόσεχε το δράκο!
Ανοησίες. Δεν έχει έρθει δράκος εδώ για χίλια χρόνια.
-Καλό ήταν αυτό. -Ας πάρουμε άλλο ένα.
Μέριαντοκ Μπράντυμπακ και Πέρεγκριν Τουκ.
Έπρεπε να το φανταστώ.
Λόγο, Μπίλμπο!
Λόγο!
Αγαπητοί Μπάγκινς και Μπόφιν...
...Τουκ και Μπράντιμπακ...
...Σκαλιστές, Ζωστοί...
...Σαλπιστές...
...Μπόλγκερ...
...Στρογγυλοπρόσωποι...
-...και Μεγαλοπόδαροι. -Μεγαλοποδαράτοι!
Σήμερα είναι τα 111α γενέθλιά μου.
Χρόνια πολλά!
Μα αλίμονο, 111 χρόνια είναι πολύ λίγος χρόνος για να ζεις ανάμεσα...
...σε τόσο εξαίρετους και θαυμαστούς Χόμπιτ.
Συμπαθώ μόνο τους μισούς από σας το μισό απ' όσο αξίζουν...
...και συμπαθώ πολύ λιγότερους το μισό απ' όσο τους αξίζει.
Έχω πράγματα να κάνω.
Το ανέβαλα αυτό για πάρα πολύ καιρό.
Με λύπη μου ανακοινώνω πως αυτό είναι το τέλος.
Φεύγω τώρα.
Σας εύχομαι όλους αντίο με αγάπη.
Γεια σας.
Θα νομίζεις πως αυτό ήταν τρομερά έξυπνο.
Έλα τώρα, Γκάνταλφ. Είδες τη φάτσα τους;
Πολλά τα μαγικά δαχτυλίδια στον κόσμο Μπίλμπο αλλά δεν παίζουμε μ' αυτά.
Για πλάκα το έκανα.
Μάλλον έχεις δίκιο, όπως πάντα.
-Θα ρίχνεις μια ματιά στον Φρόντο; -Δυο ματιές.
Όσο πιο συχνά μπορώ.
-Του τα αφήνω όλα. -Και το δαχτυλίδι σου;
-Θα μείνει κι αυτό; -Ναι, ναι.
Είναι σ' ένα φάκελο εκεί, πάνω στο τζάκι.
Όχι, περίμενε είναι...
...εδώ στην τσέπη μου.
Δεν είναι... Δεν είναι παράξενο;
Κι όμως, άλλωστε γιατί όχι;
-Γιατί να μην το κρατήσω; -Πρέπει ν' αφήσεις πίσω το Δαχτυλίδι.
Τόσο δύσκολο είναι;
Βασικά, όχι.
Και ναι.
Τώρα που ήρθε η ώρα δε θέλω να το αποχωριστώ.
Είναι δικό μου! Το βρήκα! Ήρθε σ' εμένα!
-Δε χρειάζεται να θυμώνεις. -Εσύ φταις αν θυμώνω!
Είναι δικό μου.
Κατάδικό μου.
-Το πολύτιμό μου! -Πολύτιμο;
Το 'χουν πει κι άλλοι έτσι άλλα όχι εσύ.
Τι σε νοιάζει εσένα τι κάνω με τα πράγματά μου;
Αρκετά κράτησες αυτό το δαχτυλίδι νομίζω.
-Το θες για τον εαυτό σου! -Μπίλμπο Μπάγκινς!
Μη με περνάς για κάποιον φτηνό κομπιναδόρο.
Δεν προσπαθώ να σε κλέψω.
Προσπαθώ να σε βοηθήσω.
Όλα σου τα πολλά χρόνια ήμασταν φίλοι.
Έχε μου εμπιστοσύνη, όπως κάποτε.
Παράτησέ το.
Έχεις δίκιο, Γκάνταλφ!
Το δαχτυλίδι πρέπει να πάει στον Φρόντο.
Είναι αργά. Ο δρόμος μακρύς.
Ναι, ήρθε η ώρα.
Μπίλμπο, το δαχτυλίδι είναι ακόμα στην τσέπη σου.
Α, ναι.
Σκέφτηκα ένα τέλος για το βιβλίο μου.
''Κι έζησε αυτός καλά μέχρι το τέλος των ημερών του."
Και είμαι σίγουρος πως αυτό θα γίνει αγαπητέ μου φίλε.
Αντίο Γκάνταλφ.
Αντίο αγαπητέ Μπίλμπο.
Χωρίς σταματημό ο δρόμος μας τραβάει μπροστά...
Μέχρι να ξανασυναντηθούμε.
Είναι δικό μου. Καταδικό μου.
Το πολύτιμό μου.
Γρίφοι στο σκοτάδι.
Μπίλμπο!
Πολύτιμό μου.
Πολύτιμο...
Έφυγε, έτσι δεν είναι;
Έλεγε τόσο καιρό πως θα φύγει...
...Δεν πίστευα όμως πως θα το 'κανε.
Γκάνταλφ;
Το δαχτυλίδι του Μπίλμπο.
Πάει να μείνει με τα Ξωτικά.
Σου άφησε το Μπαγκ Εντ.
Μαζί με όλα τα υπάρχοντά του.
Το δαχτυλίδι είναι δικό σου τώρα.
-Βάλ' το κάπου να μη φαίνεται. -Πού πας.
-Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να κάνω. -Τι πράγματα;
-Ερωτήματα. Που χρήζουν απαντήσεων. -Μα μόλις ήρθες.
Δεν καταλαβαίνω.
Ούτε κι εγώ.
Κράτησέ το κρυφό.
Να το προσέχεις.
Σάιρ!
Μπάγκινς!
''Έτος 3434 της Δεύτερης Εποχής.
Ακολουθεί η αφήγηση του Ισίλντουρ, Υψηλού Βασιλέα της Γκόντορ...
...και η εύρεση του Δαχτυλιδιού της Ισχύος. ''
''Ήρθε σε μένα.
Το Ένα Δαχτυλίδι, θα είναι κειμήλιο του βασιλείου μου.
Κι όλοι οι απόγονοί μου θα δεθούν με τη μοίρα του...
...καθώς δε θα διακινδυνεύσω την ακεραιότητά του.
Είναι πολύτιμο για μένα...
...αν και η κατοχή του φέρνει πολύ πόνο.
Τα χαράγματα πάνω του αρχίζουν να ξεθωριάζουν.
Η γραφή που αρχικά ήταν ολοκάθαρη σαν κόκκινη φλόγα έχει εξαφανιστεί.
Τώρα ένα μυστικό που μόνο η φωτιά μπορεί να φανερώσει. ''
Σάιρ.
Μπάγκινς.
Δεν υπάρχουν Μπάγκινς εδώ. Είναι όλοι στο Χόμπιτον.
Από κει.
Να γιατρέψει την καρδιά και να πνίξει τη θλίψη
Μπορεί να βρέξει και μπορεί να φυσήξει...
Μα θα έχει ακόμα...
Μίλια πολλά να προχωρήσει.
Γλυκός ο ήχος της βροχής που πέφτει...
Και το ρυάκι που από λόφο σε κάμπο τρέχει...
Καλύτερα απ' την βροχή και την πλημμύρα...
Θα 'ναι αν πιεις στου Τουκ μια κούπα μπύρα.
Παράξενος κόσμος διασχίζει το Σάιρ.
Νάνοι και άλλα πλάσματα πιο περίεργης φύσεως.
Ετοιμάζεται πόλεμος.
Τα βουνά έχουν γεμίσει με τελώνια.
Παραμύθια και ιστορίες για παιδιά είναι όλα αυτά.
Ακούγεσαι σαν τον Μπίλμπο Μπάγκινς. Τρελαμένος ήταν.
Κι ο νεαρός κύριος Φρόντο εδώ τρελαίνεται.
Κι είμαι περήφανος γι' αυτό.
-Στην υγειά σου Γέρο. -Στην υγειά σου.
Δεν είναι δική σας δουλειά τι γίνεται έξω από τα σύνορά μας.
Να είστε μακριά από μπελάδες κι οι μπελάδες δε θα έρθουν σε σας.
-Καληνύχτα παιδιά. -Καληνύχτα.
Καληνύχτα, γλυκιά κυρά της χρυσής μπύρας.
Πρόσεχε σε ποια γλυκομιλάς.
Μην ανησυχείς Σαμ. Η Ρόζι ξεχωρίζει έναν ηλίθιο όταν τον βλέπει.
Αλήθεια;
-Καληνύχτα Σαμ. -Καληνύχτα κύριε Φρόντο.
Είναι κρυφό; Είναι ασφαλές;
Τι κάνεις εκεί;
Άπλωσε το χέρι σου Φρόντο.
Είναι αρκετά κρύο.
Τι βλέπεις;
Μπορείς να δεις κάτι;
Τίποτα.
Δεν υπάρχει τίποτα.
Περίμενε.
Υπάρχουν χαράγματα.
Είναι σε κάποια γλώσσα των Ξωτικών. Δεν μπορώ να τα διαβάσω.
Λίγοι μπορούν.
Η γλώσσα είναι της Μόρντορ, που δε θα την προφέρω εδώ.
Μόρντορ!
Στην κοινή γλώσσα λέει:
Ένα όλους να τους κυβερνά...
...και να τους βρίσκει, Ένα...
...¨Ένα να τους μαζεύει όλους μαζί...
...με μαύρα μάγια να τους δένει.''
Αυτό είναι το Ένα Δαχτυλίδι...
...που έφτιαξε ο Μαύρος Άρχων Σάουρον στις φωτιές του Βουνού του Χαμού.
Το πήρε ο Ισίλντουρ από το χέρι του ίδιου του Σάουρον.
Το βρήκε ο Μπίλμπο.
-Στη σπηλιά του Γκόλουμ. -Ναι.
Για 60 χρόνια το δαχτυλίδι έμενε ήσυχα στη φύλαξη του Μπίλμπο...
...μακραίνοντας τη ζωή του, επιβραδύνοντας τα γηρατειά.
Αλλά όχι πια Φρόντο. Το κακό κινείται στη Μόρντορ.
Το Δαχτυλίδι ξύπνησε.
Άκουσε το κάλεσμα του κυρίου του.
Μα είχε καταστραφεί. Ο Σάουρον είχε καταστραφεί.
Όχι Φρόντο.
Το πνεύμα του Σάουρον άντεξε.
Η ζωτική του δύναμη είναι δεμένη με το Δαχτυλίδι και το Δαχτυλίδι επέζησε.
Ο Σάουρον επέστρεψε.
Οι Ορκ του πολλαπλα- σιάστηκαν.
Το οχυρό του Μπάραντ Ντουρ ξαναχτίστηκε στη γη της Μόρντορ.
Ο Σάουρον θέλει μόνο το Δαχτυλίδι για ν' απλώσει μια δεύτερη Σκοτεινιά.
Το ψάχνει.
Το αναζητά. Όλη του η σκέψη έχει δοθεί σ' αυτό.
Γιατί το Δαχτυλίδι επιθυμεί διακαώς...
...να επιστρέψει στο χέρι του κυρίου του.
Είναι ένα και το αυτό...
...το Δαχτυλίδι και ο Μαύρος Άρχων.
Φρόντο...
... δεν πρέπει να το βρει ποτέ.
Εντάξει λοιπόν.
Να το βάλουμε κάπου. Να το κρύψουμε. Να μην ξαναμιλήσουμε ποτέ γι' αυτό.
Κανείς δεν ξέρει πως είναι εδώ, σωστά;
Σωστά Γκάνταλφ;
Υπάρχει ένας ακόμα που ήξερε πως ο Μπίλμπο είχε το Δαχτυλίδι.
Έψαξα παντού για το πλάσμα Γκόλουμ.
Αλλά ο εχθρός τον βρήκε πρώτος.
Δεν ξέρω πόσο τον βασάνισαν.
Μα ανάμεσα σε ουρλιαχτά και ασυναρτησίες ξεχώρισαν δύο λέξεις.
Σάιρ!
Μπάγκινς!
Σάιρ.
Μπάγκινς. Μα αυτό θα τους οδηγήσει εδώ!
Ποιος είναι εκεί;
Πάρ' το Γκάνταλφ.
-Πάρ' το! -Όχι Φρόντο.
-Πρέπει να το πάρεις! -Δεν μπορείς να μου το δώσεις!
-Σου το δίνω! -Μη με προκαλείς Φρόντο!
Δεν τολμώ να το πάρω.
Ούτε για να το κρατήσω ασφαλές.
Να καταλάβεις Φρόντο...
...Θα χρησιμοποιούσα αυτό το Δαχτυλίδι από επιθυμία να κάνω καλό.
Αλλά μέσ' από μένα, θα έβγαζε μια αφάνταστα μεγάλη και τρομερή δύναμη.
-Μα δεν μπορεί να μείνει στο Σάιρ! -Όχι!
Δεν μπορεί.
Τι πρέπει να κάνω;
-Πρέπει να φύγεις. Και γρήγορα. -Πού; Πού να πάω;
Βγες από το Σάιρ. Πάνε προς το χωριό Μπρι.
Μπρι.
-Κι εσύ; -Θα σε περιμένω...
... στο χάνι "Παιχνιδιάρικο Πόνι"
-Και το δαχτυλίδι θα είναι ασφαλές εκεί; -Δεν ξέρω Φρόντο.
Δεν έχω απαντήσεις.
Θα δω τον αρχηγό του τάγματός μου. Είναι σοφός και ισχυρός. Πίστεψέ με.
Αυτός θα ξέρει τι πρέπει να γίνει.
Θα πρέπει ν' αφήσεις το όνομα Μπάγκινς πίσω σου.
Δεν είναι ασφαλές όνομα έξω απ' το Σάιρ.
Ταξίδευε μόνο τη μέρα. Και μακριά απ' το δρόμο.
Μπορώ να διασχίζω εύκολα τα χωράφια.
Αγαπητέ Φρόντο.
Οι Χόμπιτ είναι όντως απίθανα πλάσματα.
Μπορείς να μάθεις τα πάντα για τους τρόπους τους σ' ένα μήνα.
Κι όμως μετά από εκατό χρόνια...
... πάλι μπορούν να σε ξαφνιάσουν.
Κάτω.
Πανάθεμά σε, Σάμγουαιζ Γκάμγκι! Κρυφάκουγες;
Καθόλου κύριε, αλήθεια. Έκοβα χόρτα κάτω απ' το παράθυρο ξέρετε.
Λίγο αργά για να κόβεις χόρτα δε νομίζεις;
-Άκουσα φωνές! -Τι άκουσες; Λέγε!
Τίποτα σημαντικό.
Κάτι για ένα δαχτυλίδι, κι ένα μαύρο άρχοντα και το τέλος του κόσμου αλλά--
Παρακαλώ κύριε Γκάνταλφ λυπήσου με. Μη με μετατρέψεις σε κάτι... αφύσικο.
Όχι;
Ίσως όχι.
Σκέφτηκα καλύτερη χρήση για σένα.
Έλα Σάμγουαιζ. Βιάσου!
Να προσέχετε. Και οι δυο σας.
Ο εχθρός έχει πολλούς κατασκόπους στη δούλεψή του.
Πουλιά, ζώα.
Είναι ασφαλές;
Ποτέ μην το φορέσεις...
...γιατί η δύναμή του θα τραβήξει τους πράκτορες του Σκοτεινού Άρχοντα.
Να θυμάσαι πάντα Φρόντο...
...το Δαχτυλίδι προσπαθεί να γυρίσει στον κύριό του.
Θέλει να το βρουν.
Μέχρι εδώ.
Τι εννοείς;
Αν κάνω άλλο ένα βήμα...
...θα είναι το πιο μακρινό που έχω κάνει ποτέ απ' το σπίτι.
Έλα Σαμ.
Θυμήσου τι έλεγε ο Μπίλμπο:
-''Είναι επικίνδυνη δουλειά Φρόντο...'' -''Να φεύγεις απ' το σπίτι σου.
Περπατάς στο δρόμο κι αν δεν προσέξεις το βήμα σου...
... δεν ξέρεις πού μπορεί να καταλήξεις στο τέλος."
Σαμ.
Ξωτικά του δάσους.
Πηγαίνουν στο λιμάνι πέρα απ' τους Λευκούς Πύργους.
Στα Γκρίζα Λιμάνια.
Αφήνουν τη Μέση-Γη.
Και δεν θα ξαναγυρίσουν.
Δεν ξέρω γιατί...
... αλλά αυτό με στεναχωρεί.
Όπου κι αν ξαπλώσω μια βρωμορίζα τσιμπάει την πλάτη μου.
Απλά κλείσε τα μάτια...
...και φαντάσου ότι είσαι στο κρεβάτι σου...
...μ' ένα μαλακό στρώμα κι ένα πουπουλένιο μαξιλάρι.
Δε δουλεύει κύριε Φρόντο.
Δε θα μπορέσω ποτέ να κοιμηθώ εδώ έξω.
Ούτε κι εγώ Σαμ.
Καπνός σηκώνεται απ' το Βουνό του Χαμού.
Η ώρα περνάει.
Και ο Γκάνταλφ ο Γκρίζος έρχεται στο Ίσενγκαρντ...
...γυρεύοντας τη συμβουλή μου.
Γι' αυτό έχεις έρθει, έτσι δεν είναι;
Παλιέ μου φίλε.
Σάρουμαν.
-Είσαι σίγουρος γι' αυτό; -Πέρα από κάθε αμφιβολία.
Ώστε το Δαχτυλίδι της Ισχύος βρέθηκε...
Όλα αυτά τα χρόνια ήταν στο Σάιρ.
-Κάτω από τη μύτη μου. -Κι όμως εσύ δεν το 'βλεπες.
Η αγάπη σου για τον καπνό των Χόμπιτ έχει θολώσει το μυαλό σου.
Μα έχουμε χρόνο. Αρκετό για να αντισταθούμε αν δράσουμε γρήγορα.
Χρόνο;
Πόσο χρόνο θαρρείς πως έχουμε;
Ο Σάουρον έχει ξαναβρεί μεγάλο μέρος της παλιάς του δύναμης.
Δεν μπορεί ακόμα να πάρει μορφή...
...αλλά το πνεύμα του δεν έχασε τις ικανότητές του.
Κρυμμένος μέσα στο κάστρο του ο Άρχοντας της Μόρντορ τα βλέπει όλα.
Η ματιά του τρυπάει σύννεφο, σκιά, γη και σάρκα.
Ξέρεις για τι πράγμα μιλάω Γκάνταλφ.
Ένα μεγάλο Μάτι, δίχως βλέφαρο, τυλιγμένο σε φλόγες.
Το Μάτι του Σάουρον.
Συγκεντρώνει όλο το κακό κοντά του.
Σύντομα θα έχει μαζέψει στρατό...
...αρκετά μεγάλο για να επιτεθεί στη Μέση Γη.
Το ξέρεις αυτό;
Πώς;
Το έχω δει.
Το παλάντιρ είναι επικίνδυνο εργαλείο Σάρουμαν.
Γιατί;
Γιατί να φοβόμαστε να το χρησιμοποιήσουμε;
Δεν έχουν βρεθεί όλες οι χαμένες πέτρες της Ενόρασης.
Δεν ξέρουμε ποιος άλλος μπορεί να παρακολουθεί.
Η ώρα έχει περάσει περισσότερο απ' όσο νομίζεις.
Οι δυνάμεις του Σάουρον ήδη κινούνται.
Οι Εννιά έχουν βγει απ' τη Μίνας Μόργκουλ.
Οι Εννιά;
Πέρασαν τον ποταμό Ίσεν το μεσοκαλόκαιρο...
...μεταμφιεσμένοι σε Μαύρους Καβαλάρηδες.
-Έφτασαν στο Σάιρ; -Θα βρουν το Δαχτυλίδι.
Και θα σκοτώσουν τον κάτοχό του.
Φρόντο!
Δεν πίστευες σοβαρά πως ένας Χόμπιτ θα τα βάλει με το θέλημα του Σάουρον.
Κανείς δεν μπορεί.
Ενάντια στην ισχύ της Μόρντορ...
...δεν μπορεί να υπάρξει νίκη.
Πρέπει να πάμε μαζί του Γκάνταλφ.
Να συμμαχήσουμε με τον Σάουρον.
Θα ήταν σοφό φίλε μου.
Πες μου...
...φίλε...
...από πότε ο Σάρουμαν ο Σοφός εγκατέλειψε τη λογική για την τρέλα;
Σου έδωσα την ευκαιρία...
...να με βοηθήσεις οικειοθελώς...
...αλλά εσύ διάλεξες το δρόμο του πόνου!
Κύριε Φρόντο;
Φρόντο; Φρόντο!
-Νόμιζα πως σ' έχασα! -Μα τι λες τώρα;
-Είναι κάτι που είπε ο Γκάνταλφ. -Τι είπε;
"Μην τον χάσεις Σάμγουαιζ Γκάμγκι". Και δεν το έχω σκοπό.
Σαμ, είμαστε ακόμα στο Σάιρ. Τι θα μπορούσε να συμβεί;
Φρόντο.
-Μέρι, ο Φρόντο Μπάγκινς. -Γεια σου Φρόντο.
Φύγε από πάνω του.
Έλα Φρόντο.
Τι σημαίνει αυτό;
Κλέψατε από τη σοδειά του Μάγκοτ!
Γυρίστε πίσω!
Φύγετε απ' το χωράφι μου!
Την έχετε άσχημα έτσι και σας πιάσω!
Δεν ξέρω γιατί συγχύστηκε τόσο. Μόνο δυο καρότα πήραμε.
Και κάτι λάχανα.
Και τρία σακιά πατάτες που πήραμε την προηγούμενη βδομάδα.
-Κι εκείνα τα μανιτάρια νωρίτερα. -Ναι Πίπιν. Το θέμα είναι...
...πως αντιδρά υπερβολικά!
Τρέξτε!
Λίγο έλειψε.
Νομίζω πως έσπασα κάτι.
Εμπιστέψου τον Μπράντιμπακ και τον Τουκ!
Τι; Αυτό ήταν παράκαμψη. Κόψαμε δρόμο!
-Για πού κόψαμε δρόμο; -Μανιτάρια!
Δικό μου αυτό.
Αυτό είναι καλό Μέρι.
Εδώ έχει ένα καλό Σαμ.
Νομίζω πως πρέπει να φύγουμε απ' το δρόμο.
Φύγετε απ' το δρόμο!
Γρήγορα!
Ησυχία!
Τι ήταν αυτό;
Βλέπεις κάτι;
Τίποτα!
Τι συμβαίνει;
Αυτός ο Μαύρος Καβαλάρης έψαχνε για κάτι. Ή για κάποιον.
Φρόντο;
Πέστε κάτω!
Πρέπει να φύγω απ' το Σάιρ.
Ο Σαμ κι εγώ πρέπει να πάμε στο Μπρι.
Σωστά.
Το φέρι του Μπάκλμπερι. Ακολουθήστε με!
Τρέξτε!
Από δω! Ακολουθήστε με!
Τρέξτε!
Πάρε το σχοινί Σαμ!
Φρόντο!
Τρέχα Φρόντο!
-Φύγε! -Γρήγορα!
Έλα Φρόντο!
-Έλα! Πιο γρήγορα! -Πήδα!
-Πόσο απέχει το κοντινότερο πέρασμα; -Η γέφυρα Μπράντιγουαϊν. 20 μίλια.
Ελάτε.
-Τι θέλετε; -Πηγαίνουμε στο "Παιχνιδιάρικο Πόνι".
Χόμπιτ. Τέσσερις Χόμπιτ!
Και μάλιστα από το Σάιρ. Τι σας φέρνει στο Μπρι;
Θέλουμε να μείνουμε στο χάνι. Η δουλειά μας δε σε αφορά.
Εντάξει νεαρέ, μην παρεξηγείς.
Είναι η δουλειά μου να ρωτάω σαν πέσει η νύχτα.
Λένε για περίεργο κόσμο μακριά από δω.
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
Φύγετε απ' τη μέση! Προσέχετε που πάτε!
Με συγχωρείτε.
Καλησπέρα μικροί κύριοι. Τι μπορώ να κάνω για σας;
Αν ψάχνετε κατάλυμα διαθέτουμε ωραία, άνετα δωμάτια για Χόμπιτ.
Χαιρόμαστε πάντα να φροντίζουμε τους Μικρούληδες κύριε...;
Κατωλοφίτης. Με λένε Κατωλοφίτη.
-Κατωλοφίτης. -Είμαστε φίλοι του Γκάνταλφ του Γκρίζου.
-Θα του πείτε ότι φτάσαμε; -Γκάνταλφ;
Γκάνταλφ;
Α, ναι...
...θυμάμαι. Ηλικιωμένος.
Γκρίζα γενειάδα, μυτερό καπέλο.
Έχω έξι μήνες να τον δω.
Τι κάνουμε τώρα;
Σαμ...
...θα είναι εδώ. Θα έρθει.
Φύγε απ' τη μέση!
Τι είναι αυτό;
Αυτό φίλε μου, είναι μισόκιλο.
Δίνουν και μισόκιλα;
-Θα πάρω ένα. -Ήπιες ήδη μισό!
Ο τύπος εκεί σε κοιτάζει συνεχώς απ' τη στιγμή που ήρθαμε.
Συγγνώμη.
Αυτός εκεί στη γωνία. Ποιος είναι;
Είναι ένας από τους Φύλακες. Επικίνδυνοι, τριγυρνούν στις ερημιές.
Δεν έχω ακούσει το αληθινό του όνομα αλλά εδώ γύρω τον λένε Γοργοπόδαρο.
Γοργοπόδαρο.
Μπάγκινς.
Μπάγκινς; Βεβαίως και ξέρω κάποιον Μπάγκινς.
Εκεί πέρα είναι. Ο Φρόντο Μπάγκινς.
Είναι δεύτερός μου ξάδερφος, από το σόι της μάνας μου...
...και τρίτος μου ξάδερφος, από το σόι....
-Πίπιν! -Ηρέμησε Φρόντο!
Δεν μπορείς να κρυφτείς.
Σε βλέπω.
Δεν υπάρχει ζωή...
...στο κενό.
Μόνο...
...θάνατος.
Τραβάς πολλή προσοχή επάνω σου, "κύριε Κατωλοφίτη".
Τι θέλεις;
Να προσέχεις πιο πολύ. Δεν είναι στολίδι αυτό που κουβαλάς.
-Δεν κουβαλάω τίποτα. -Πράγματι.
Μπορώ εύκολα να κρύβομαι αν θέλω...
...αλλά να εξαφανίζομαι εντελώς... αυτό είναι σπάνιο χάρισμα.
-Ποιος είσαι; -Φοβάσαι;
Ναι.
Δε φοβάσαι αρκετά. Ξέρω τι σε κυνηγάει.
Άσ' τον ήσυχο! Αλλιώς την έβαψες Μακρυπόδη!
Έχεις γενναία καρδιά μικρέ Χόμπιτ. Μα αυτό δε θα σε σώσει.
Δεν μπορείς να περιμένεις άλλο το μάγο Φρόντο.
Έρχονται.
Τι είναι;
Κάποτε ήταν Άνθρωποι.
Μεγάλοι Βασιλείς Ανθρώπων.
Μετά ο Σάουρον ο Απατεών τους έδωσε εννιά δαχτυλίδια δύναμης.
Τυφλωμένοι από απληστία, τα πήραν χωρίς συζήτηση.
Κι ένας ένας έπεσαν στο σκότος.
Τώρα είναι σκλάβοι της θέλησής του.
Είναι οι Νάζγκουλ.
Δαχτυλιδοφαντάσματα. Ούτε ζωντανοί ούτε νεκροί.
Και πάντα νιώθουν...
... την παρουσία του Δαχτυλιδιού...
...έλκονται από την ισχύ του Ενός. Ποτέ δε θα πάψουν να σε κυνηγούν.
-Πού μας πηγαίνεις; -Στην ερημιά.
Πώς ξέρουμε ότι αυτός ο Γοργοπόδαρος είναι φίλος του Γκάνταλφ;
Ένας υπηρέτης του εχθρού θα ήταν ομορφότερος...
-...και θα τον ένιωθες πιο ύπουλο. -Είναι αρκετά ύπουλος.
Δεν έχουμε επιλογή παρά να τον εμπιστευτούμε.
-Μα πού μας πηγαίνει; -Στο Σχιστό Λαγκάδι, κύριε Γκάμγκι.
-Στο σπίτι του Έλροντ. -Το ακούσατε; Σχιστό Λαγκάδι.
Θα δούμε τα Ξωτικά.
-Κύριοι, δεν σταματάμε πριν τη νύχτα. -Και τι θα γίνει με το πρωινό;
-Φάγατε ήδη πρωινό. -Φάγαμε ένα ναι.
Δε θα φάμε δεύτερο;
Δε νομίζω να ξέρει για το δεύτερο πρωινό Πιπ.
Και δεκατιανό; Μεσημεριανό; Τσάι; Δείπνο;
-Ξέρει γι' αυτά, έτσι; -Δεν είμαι και τόσο σίγουρος.
Πίπιν!
Τι τρώνε όταν δεν βρίσκουν Χόμπιτ;
Ποια είν' αυτή;
Αυτή για την οποία τραγουδάς.
Είναι η Κυρά Λούθιεν.
Η Ξωτικιά που αγάπησε έναν θνητό, τον Μπέρεν.
Τι της συνέβη;
Πέθανε.
Κοιμήσου Φρόντο.
Η δύναμη του Ίσενγκαρντ είναι στις διαταγές σου...
...Σάουρον, Άρχοντα της Γης.
Φτιάξε μου ένα στρατό αντάξιο της Μόρντορ.
Ποιες οι διαταγές απ' τη Μόρντορ, άρχοντά μου; Τι διατάζει το Μάτι;
Έχουμε δουλειά να κάνουμε.
Τα δέντρα είναι γερά, άρχοντα. Οι ρίζες τους βαθιές.
Ξεριζώστε τα όλα.
Αυτός ήταν ο μεγάλος πύργος του Άμον Σουλ.
Θα ξεκουραστούμε εδώ απόψε.
Αυτά είναι για σας. Φυλάξτε τα καλά.
Θα ρίξω μια ματιά τριγύρω.
Μείνετε εδώ.
Η ντομάτα μου έσκασε.
Μπορώ να έχω λίγο μπέικον;
Θέλεις ντομάτα Σαμ;
-Τι κάνετε; -Ντομάτες, λουκάνικα, ψητό μπέικον.
-Σου φυλάξαμε λίγο κύριε Φρόντο. -Σβήστε την βλάκες!
-Σβήστε την! -Τέλεια! Στάχτη στις ντομάτες μου!
Φύγετε!
Πίσω δαίμονες!
Φρόντο!
Ω, Σαμ.
Γοργοπόδαρε!
-Βοήθα τον Γοργοπόδαρε! -Τρυπήθηκε από λεπίδα της Μόργκουλ.
Αυτό είναι πέρα απ' τις δυνάμεις μου. Χρειάζεται φάρμακο Ξωτικών.
Γρήγορα!
Θέλουμε έξι μέρες ως το Σχιστό Λαγκάδι! Δε θα τα καταφέρει!
Κουράγιο Φρόντο.
Γκάνταλφ!
Κοίτα Φρόντο. Είναι οι γίγαντες του κυρίου Μπίλμπο!
Κύριε Φρόντο; Γίνεται πιο κρύος.
Θα πεθάνει;
Περνάει στον κόσμο της Σκιάς. Σύντομα θα γίνει στοιχειό σαν αυτούς.
-Είναι κοντά! -Σαμ, ξέρεις το φυτό Άθελας;
-Άθελας; -Το βασιλόχορτο.
Το βασιλόχορτο, ναι, είναι βότανο.
Ίσως επιβραδύνει τη δηλητηρίαση. Βιάσου!
Τι έχουμε εδώ; Ένας απρόσεκτος Φύλακας;
Φρόντο.
Είμαι η Άργουεν. Ήρθα να σε βοηθήσω.
Άκου τη φωνή μου και γύρνα στο φως.
Ποια είναι αυτή;
Φρόντο.
-Είναι Ξωτικό. -Σβήνει.
Δε θα αντέξει.
Πρέπει να τον πάμε στον πατέρα μου.
-Σε γύρευα εδώ και δυο μέρες. -Πού τον πηγαίνεις;
Πέντε Φαντάσματα είναι πίσω σου. Δεν ξέρω που είναι τα άλλα τέσσερα.
Μείνε με τους Χόμπιτ. Θα στείλω άλογα για σας.
-Είμαι η πιο γρήγορη! Θα τον πάω εγώ. -Ο δρόμος είναι επικίνδυνος.
Μα τι λένε;
Αν περάσω το ποτάμι η δύναμη του λαού μου θα προστατέψει τον Φρόντο.
Δεν τους φοβάμαι.
Εντάξει λοιπόν.
Άργουεν...
...κάλπασε γρήγορα. Μην κοιτάς πίσω!
Κάλπασε γρήγορα Άσφαλοθ! Κάλπασε!
Μα τι κάνεις; Αυτά τα Φαντάσματα είναι ακόμα εκεί έξω!
Πιο γρήγορα Άσφαλοθ!
Παράδωσε τον Χόμπιτ Ξωτικιά.
Αν τον θέλετε, ελάτε να τον διεκδικήσετε.
Νερά των Βουνών της Ομίχλης ακούστε τη φωνή μου...
Κύλησε Θορυβόνερε και πνίξε τα στοιχειά!
Νερά των Βουνών της Ομίχλης ακούστε τη φωνή μου...
Κύλησε Θορυβόνερε και πνίξε τα στοιχειά!
Όχι. Όχι!
Φρόντο όχι!
Φρόντο, μην ενδίδεις.
Όχι τώρα.
Όποια χάρη μου έχει δοθεί...
...ας περάσει σ' αυτόν.
Ας γλυτώσει.
Ας σωθεί.
Άκου τη φωνή μου. Γύρνα πίσω στο φως.
-Πού είμαι; -Είσαι στο σπίτι του Έλροντ.
Και είναι δέκα το πρωί στις 24 του Οκτώβρη αν θες να ξέρεις.
-Γκάνταλφ! -Ναι, εδώ είμαι!
Και είσαι τυχερός που είσαι κι εσύ εδώ.
Λίγες ώρες ακόμα και δε θα μπορούσαμε να σε βοηθήσουμε.
Αλλά έχεις δύναμη μέσα σου, αγαπητέ Χόμπιτ.
Τι έγινε Γκάνταλφ;
-Γιατί δε μας συνάντησες; -Λυπάμαι Φρόντο.
Με καθυστέρησαν.
Μια φιλία με τον Σάρουμαν δεν παραβλέπεται έτσι εύκολα.
Μια κακή επιλογή αξίζει αντίποινα. Τελείωσε.
Ασπάσου τη δύναμη του Δαχτυλιδιού...
...ή ασπάσου την καταστροφή σου!
Υπάρχει μόνο ένας Άρχων του Δαχτυλιδιού.
Μόνο ένας μπορεί να το κάνει να τον υπακούσει.
Και δε μοιράζεται την εξουσία.
Ώστε διάλεξες το θάνατο.
Γκάνταλφ; Τι είναι;
Τίποτα Φρόντο.
Φρόντο!
-Σαμ! -Να 'σαι καλά, ξύπνησες!
Ο Σαμ σχεδόν δεν έφυγε απ' το πλευρό σου.
Τόσο πολύ ανησυχούσαμε για σένα, έτσι κύριε Γκάνταλφ;
Χάρη στις ικανότητες του Άρχοντα Έλροντ αρχίζεις να αναρρώνεις.
Καλωσήρθες στο Σχιστό Λαγκάδι Φρόντο Μπάγκινς.
-Μπίλμπο! -Γεια σου Φρόντο, παιδί μου!
Μπίλμπο.
"Εκεί και πίσω πάλι. Ο Χόμπιτ του Μπίλμπο Μπάγκινς."
-Είναι υπέροχο! -Ήθελα να γυρίσω πίσω...
...να περιπλανηθώ στο δάσος της Σκοτεινιάς...
...να επισκεφτώ τη Λιμνούπολη...
...να ξαναδώ το Βουνό της Μοναξιάς.
Αλλά απ' ότι φαίνεται η ηλικία τελικά με πρόλαβε.
Μου λείπει το Σάιρ.
Όλα μου τα παιδικά χρόνια έκανα πως ήμουν μακριά, κάπου αλλού.
Μαζί σου, σε μια απ' τις περιπέτειές σου.
Μα τελικά η δική μου περιπέτεια ήταν πολύ διαφορετική.
Δεν είμαι σαν εσένα Μπίλμπο.
Καλό μου παιδί.
-Τώρα, τι ξέχασα; -Ετοιμάστηκες κιόλας;
Δεν είναι κακό να ετοιμάζεσαι.
-Νόμιζα πως ήθελες να δεις τα Ξωτικά Σαμ. -Ναι.
-Όσο τίποτα άλλο. -Σωστά.
Απλά....
Κάναμε αυτό που ήθελε ο Γκάνταλφ, σωστά;
Φέραμε το Δαχτυλίδι στο Σχιστό Λαγκάδι. Και σκεφτόμουν...
...να φύγουμε σύντομα, αφού βλέπω πως αναρρώνεις.
Για το σπίτι.
Έχεις δίκιο Σαμ!
Κάναμε αυτό που είχαμε να κάνουμε.
Το Δαχτυλίδι θα είναι ασφαλές στο Σχιστό Λαγκάδι.
Είμαι έτοιμος να πάω σπίτι.
Η δύναμή του επιστρέφει.
Αυτή η πληγή δε θα γιατρευτεί ποτέ. Θα την έχει για την υπόλοιπη ζωή του.
Κι όμως με το να έρθει εδώ κουβαλώντας το Δαχτυλίδι...
...ο Χόμπιτ έδειξε εκπληκτική αντοχή στο κακό.
Είναι ένα φορτίο που δε θα έπρεπε να σηκώνει.
-Δεν γίνεται να του ζητάμε περισσότερα. -Γκάνταλφ, ο εχθρός κινείται.
Οι δυνάμεις του μαζεύονται ανατολικά. Η ματιά του καρφώθηκε στο Σχιστό Λαγκάδι.
Και μου λες ότι ο Σάρουμαν μας πρόδωσε.
Η λίστα των συμμάχων μας μικραίνει.
Η προδοσία του είναι πιο σοβαρή απ' όσο ξέρεις.
Με μαύρη μαγεία, ο Σάρουμαν διασταύρωσε Ορκ και τελώνια.
Ετοιμάζει στρατό στα σπήλαια του Ίσενγκαρντ.
¨Ένα στρατό που κινείται στο φως του ήλιου και καλύπτει μεγάλη απόσταση.
Ο Σάρουμαν έρχεται για το Δαχτυλίδι.
Αυτό το κακό δεν μπορεί να καλυφθεί απ' τη δύναμη των Ξωτικών.
Δεν έχουμε τη δύναμη να πολεμήσουμε και τη Μόρντορ και το Ίσενγκαρντ.
Γκάνταλφ...
...το Δαχτυλίδι δεν μπορεί να μείνει εδώ.
Αυτός ο κίνδυνος ανήκει σ' όλη τη Μέση Γη.
Πρέπει να αποφασίσουν τώρα πώς θα τον τελειώσουν.
Η εποχή των Ξωτικών τέλειωσε. Ο λαός μου αφήνει αυτές τις ακτές.
Σε ποιον θα στραφείς όταν εμείς φύγουμε; Στους Νάνους;
Είναι στα βουνά τους ψάχνοντας πλούτη. Δε νοιάζονται για τα βάσανα των άλλων.
Στους Ανθρώπους πρέπει να εναποθέσουμε την ελπίδα μας.
Στους Ανθρώπους;
Οι Άνθρωποι είναι αδύναμοι. Η φυλή τους ξεφτίζει.
Το αίμα του Νούμενορ έχει σβήσει. Περηφάνια και αξιοπρέπεια ξεχάστηκαν.
Εξαιτίας των Ανθρώπων το Δαχτυλίδι επιζεί.
Ήμουν εκεί Γκάνταλφ.
Ήμουν εκεί 3000 χρόνια πριν...
... όταν ο Ισίλντουρ πήρε το Δαχτυλίδι.
Ήμουν εκεί τη μέρα που η δύναμη των Ανθρώπων ξέφτισε.
Ισίλντουρ γρήγορα! Ακολούθα με!
Πήγα τον Ισίλντουρ στην καρδιά του Βουνού του Χαμού...
... εκεί που φτιάχτηκε το Δαχτυλίδι, το μέρος όπου μπορούσε να καταστραφεί.
Ρίξ' το στη φωτιά!
-Κατέστρεψέ το! -Όχι.
Ισίλντουρ.
Έπρεπε να τελειώσει εκείνη τη μέρα αλλά επετράπη στο κακό να αντέξει.
Ο Ισίλντουρ κράτησε το Δαχτυλίδι. Η διαδοχή των βασιλέων έσπασε.
Δεν έχει μείνει δύναμη στον κόσμο των Ανθρώπων.
-Σκορπίστηκαν, χωρίστηκαν δίχως ηγέτη. -Υπάρχει κάποιος να τους ενώσει.
Κάποιος που μπορεί να διεκδικήσει το θρόνο της Γκόντορ.
Άφησε αυτό το μονοπάτι καιρό πριν.
Προτίμησε την εξορία.
Δεν είσαι Ξωτικό.
Οι Άνθρωποι του Νότου είναι καλοδεχούμενοι εδώ.
-Ποιος είσαι; -Είμαι φίλος του Γκάνταλφ του Γκρίζου.
Τότε είμαστε εδώ για κοινό σκοπό...
...φίλε.
Τα κομμάτια του Νάρσιλ.
Η λεπίδα που έκοψε το Δαχτυλίδι απ' το χέρι του Σάουρον.
Είναι ακόμα αιχμηρή.
Αλλά τίποτα παραπάνω από ένα σπασμένο κειμήλιο.
Γιατί φοβάσαι το παρελθόν;
Ο διάδοχος του Ισίλντουρ είσαι, όχι ο ίδιος ο Ισίλντουρ.
Δεν είσαι δεμένος με τη μοίρα του.
Το ίδιο αίμα κυλά στις φλέβες μου.
Η ίδια αδυναμία.
Θα έρθει η ώρα σου.
Θα αντιμετωπίσεις το ίδιο κακό και θα το νικήσεις.
Η σκιά δε μας νίκησε ακόμα. Ούτε εσένα, ούτε κι εμένα.
Θυμάσαι όταν πρωτοσυναντηθήκαμε;
Ήταν σαν να είχα ξεστρατίσει σ' ένα όνειρο.
Ήσουν πολύ πιο νέος τότε. Δεν είχες τις έγνοιες που έχεις τώρα.
Θυμάσαι τι σου είχα πει τότε;
Είπες ότι θα δεθείς μαζί μου...
...και θ' απαρνηθείς την αθανασία του λαού σου.
Κι αυτό λέω ακόμα.
Προτιμώ να μοιραστώ μία ζωή μαζί σου...
...παρά να περάσω μόνη όλες τις εποχές αυτού του κόσμου.
Διαλέγω μια θνητή ζωή.
-Δεν μπορείς να μου το δώσεις. -Είναι δικό μου, το δίνω όπου θέλω...
... όπως και την καρδιά μου.
Ξένοι από χώρες μακρινές, παλιοί φίλοι...
...κληθήκατε εδώ για ν' απαντήσετε στην απειλή της Μόρντορ.
Η Μέση Γη είναι στο χείλος της καταστροφής. Κανείς δε θα ξεφύγει.
Θα ενωθείτε, αλλιώς θα πέσετε.
Κάθε φυλή είναι δεμένη μ' αυτή τη μοίρα, τον αφανισμό.
Φέρε το Δαχτυλίδι Φρόντο.
Ώστε είναι αλήθεια...
Σ' ένα όνειρο...
...είδα τον ανατολικό ουρανό να σκοτεινιάζει...
...μα στη Δύση παρέμενε ένα χλομό φως.
Μια φωνή έλεγε:
''Ο χαμός σας είναι κοντά.
-Βρέθηκε ο Χαμός του Ισίλντουρ."
Ο Χαμός του Ισίλντουρ.
-Μπόρομιρ! -Ένα, όλους να τους κυβερνά...
...και να τους βρίσκει, Ένα.
Ένα να τους μαζεύει όλους μαζί...
...με μαύρα μάγια, Ένα.
Ποτέ ξανά δεν έχουν ειπωθεί λόγια αυτής της γλώσσας εδώ στο Ίμλαντρις.
Δε σου ζητώ συγχώρεση Άρχοντα Έλροντ...
...γιατί η Μαύρη Γλώσσα της Μόρντορ...
...μπορεί να ακουστεί...
... σε κάθε γωνιά της Δύσης!
Το Δαχτυλίδι είναι εξ' ολοκλήρου σατανικό.
Είναι ένα δώρο.
Ένα δώρο στους εχθρούς της Μόρντορ.
Γιατί να μην το χρησιμοποιήσουμε;
Για καιρό τώρα ο πατέρας μου, Επίτροπος της Γκόντορ...
...κρατά το στρατό της Μόρντορ μακριά. Με το αίμα του λαού μας...
... οι χώρες σας είναι ασφαλείς.
Δώστε στη Γκόντορ το όπλο του εχθρού. Ας το χρησιμοποιήσουμε εναντίον του.
Δεν μπορείς να το χειριστείς. Κανείς μας δεν μπορεί.
Το Δαχτυλίδι υπακούει μόνο τον Σάουρον. Δεν έχει άλλο αφέντη.
Και τι ξέρει ένας Φύλακας γι' αυτό το θέμα;
Δεν είναι κοινός Φύλακας.
Είναι ο Άραγκορν, γιος του Άραθορν.
Του χρωστάς την πίστη σου.
Άραγκορν;
Αυτός είν' ο κληρονόμος του Ισίλντουρ;
Και κληρονόμος του θρόνου της Γκόντορ.
Κάτσε κάτω, Λέγκολας.
Η Γκόντορ δεν έχει βασιλιά.
Η Γκόντορ δε χρειάζεται βασιλιά.
Έχει δίκιο ο Άραγκορν. Δεν μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε.
'Εχετε μόνο μία επιλογή.
Το Δαχτυλίδι πρέπει να καταστραφεί.
Και τι περιμένουμε;
Το Δαχτυλίδι δεν μπορεί να καταστραφεί, Γκίμλι γιε του Γκλόιν...
...με καμιά από τις τέχνες που κατέχουμε εδώ.
Το Δαχτυλίδι φτιάχτηκε στις φωτιές του Βουνού του Χαμού.
Και μόνο εκεί μπορεί να καταστραφεί.
Πρέπει να παρθεί βαθιά μέσα στη Μόρντορ...
...και να ριχτεί πίσω στο πύρινο χάσμα απ' όπου προήλθε.
Ένας από σας...
... πρέπει να το κάνει αυτό.
Δεν πάει κανείς τόσο απλά στη Μόρντορ.
Οι Μαύρες Πύλες της δε φυλάγονται μόνο από Ορκ.
Υπάρχει κακό εκεί που δεν κοιμάται ποτέ.
Και το μεγάλο Μάτι πάντα παρατηρεί.
Είναι μια άγονη έρημος...
...γεμάτη με φωτιά, στάχτη και σκόνη.
Ως κι ο αέρας που αναπνέεις είναι δηλητηριώδης.
Ούτε με 10000 άντρες δε γίνεται αυτό. Είναι τρέλα!
Δεν ακούσατε τον Άρχοντα Έλροντ; Το Δαχτυλίδι πρέπει να καταστραφεί.
Και υποθέτω πως εσύ πιστεύεις πως μπορείς να το κάνεις!
Κι αν αποτύχουμε, ύστερα; Τι γίνεται αν ο Σάουρον πάρει πίσω ότι του ανήκει;
Κάλλιο να πεθάνω παρά να δω το Δαχτυλίδι σε χέρια Ξωτικού!
Ποτέ μην εμπιστεύεσαι Ξωτικό!
Δεν καταλαβαίνετε; Όσο μαλώνετε η δύναμη του Σάουρον μεγαλώνει!
Κανείς δε θα ξεφύγει! Θα καταστραφείτε όλοι!
Θα το πάω εγώ!
Εγώ θα πάω το Δαχτυλίδι στη Μόρντορ.
Παρ' όλο που...
...δεν ξέρω το δρόμο.
Θα σε βοηθήσω ν' αντέξεις αυτό το φορτίο Φρόντο Μπάγκινς...
...όσο είναι δικό σου για να το αντέχεις.
Αν μπορώ να σε προστατέψω με τη ζωή ή το θάνατό μου...
...θα το κάνω.
Έχεις το σπαθί μου.
Και έχεις το τόξο μου.
Και το τσεκούρι μου.
Κουβαλάς τη μοίρα όλων μας Μικρούλη.
Αν όντως είναι αυτή η θέληση του συμβουλίου...
...τότε η Γκόντορ θα φροντίσει αυτή να εκπληρωθεί.
-Ο Φρόντο δεν πάει πουθενά χωρίς εμένα! -Μάλλον αδύνατο να σας χωρίσω...
...ακόμη κι αν αυτός κλήθηκε σε μυστικό συμβούλιο κι εσύ όχι.
Θα 'ρθουμε κι εμείς!
Θα πρέπει να μας στείλετε σπίτι σε σακί για να μας σταματήσετε.
Κι επιπλέον, χρειάζεστε άτομα με ευφυΐα σε μια τέτοια...
...αποστολή.
Αναζήτηση.
Ή ότι είν' αυτό.
Τότε εσύ αποκλείεσαι, Πιπ.
Εννιά σύντροφοι.
Ας γίνει έτσι.
Θα είστε η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού.
Ωραία!
Πού πηγαίνουμε;
Ήθελε να προστατέψει το παιδί της.
Πίστευε πως θα ήσουν ασφαλής στο Ίμλαντρις.
Στην καρδιά της, η μητέρα σου ήξερε πως θα σε κυνηγούν σ' όλη σου τη ζωή.
Πως ποτέ δε θα ξεφύγεις απ' τη μοίρα σου.
Η τέχνη των Ξωτικών μπορεί να επιδιορθώσει το Σπαθί των Βασιλέων...
...αλλά μόνο εσύ έχεις τη δύναμη να το χειριστείς.
Δε θέλω αυτή τη δύναμη.
Ποτέ δεν την ήθελα.
Είσαι ο τελευταίος αυτής της γενιάς. Δεν υπάρχει άλλος.
Το παλιό μου σπαθί! Το Κεντρί!
Έλα, πάρ' το. Πάρ' το!
-Είναι τόσο ελαφρύ. -Φτιαγμένο από Ξωτικά ξέρεις.
Η λεπίδα λάμπει γαλάζια όταν οι Ορκ πλησιάζουν.
Και σ' αυτές τις εποχές παιδί μου, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός.
Εδώ έχω κάτι όμορφο!
Μίθριλ.
Ελαφρύ σαν πούπουλο, μα σκληρό σαν λέπια δράκου.
Για να σε δω να το φοράς. Έλα.
Το παλιό μου δαχτυλίδι.
Θα ήθελα πάρα πολύ...
...να το κρατήσω ξανά, μια τελευταία φορά.
Λυπάμαι που σου έφερα αυτό το βάσανο παιδί μου.
Λυπάμαι που πρέπει να κουβαλήσεις αυτό το φορτίο.
Λυπάμαι για όλα.
Ο Δαχτυλιδοκουβαλητής ξεκινάει την αναζήτηση για το Βουνό του Χαμού.
Και για σας που ταξιδεύετε μαζί του δεν υπάρχει όρκος...
...ή δεσμός για να είστε μαζί του παρά τη θέλησή σας.
Αντίο. Να είστε πιστοί στο σκοπό σας.
Είθε οι ευλογίες των Ξωτικών και των Ανθρώπων...
...και όλων των Ελεύθερων Λαών να σας συνοδεύουν.
Η συντροφιά περιμένει τον Δαχτιλιδοκουβαλητή.
Γκάνταλφ, η Μόρντορ είναι δεξιά ή αριστερά;
Αριστερά.
Πρέπει να κινούμαστε δυτικά απ' τα Ομιχλιασμένα Βουνά για 40 μέρες.
Αν ήμαστε τυχεροί, το Άνοιγμα του Ρόαν θα είναι ακόμα ανοιχτό.
Από κει, ο δρόμος πάει ανατολικά προς Μόρντορ.
Δύο, ένα, πέντε. Καλά! Πολύ καλά!
Κούνα τα πόδια σου.
-Καλά τα πας, Πίπιν. -Ευχαριστώ.
Πιο γρήγορα!
Αν ζητούσε κανείς τη γνώμη μου που κανείς δε θα το κάνει...
...θα έλεγα πως παίρνουμε το μακρύτερο δρόμο.
Γκάνταλφ, μπορούμε να περάσουμε απ' τα ορυχεία της Μόρια.
Ο ξάδελφός μου ο Μπάλιν θα μας υποδεχτεί βασιλικά.
Όχι Γκίμλι, δε θα έπαιρνα το δρόμο της Μόρια εκτός αν δεν είχα άλλη εκλογή.
Συγγνώμη!
Πιάσ' τον!
-Για το Σάιρ! -Κράτα τον! Κράτα τον κάτω Μέρι!
Κύριοι αρκετά.
Μου 'σκισες το χέρι! Μου 'σκισες το χέρι!
-Τι είναι αυτό; -Τίποτα. Ένα συννεφάκι είναι.
Κινείται γρήγορα.
Κόντρα στον άνεμο.
-Κοράκια απ' τη Ντάνλανντ! -Κρυφτείτε!
-Γρήγορα! -Καλυφθείτε!
Κατάσκοποι του Σάρουμαν.
Το πέρασμα νότια παρακολουθείται.
Πρέπει να πάμε απ' το πέρασμα του Καράντρας.
Φρόντο!
Μπόρομιρ.
Παράξενη μοίρα να υπομένουμε τόσο φόβο και αμφιβολία...
... για ένα τόσο μικρό πράγμα.
Ένα τόσο δα πραγματάκι.
Μπόρομιρ!
Δώσε το Δαχτυλίδι στον Φρόντο.
Όπως θέλεις.
Δε με νοιάζει.
Ώστε Γκάνταλφ προσπάθησες να τους οδηγήσεις πάνω απ' το Καράντρας.
Κι αν αυτό αποτύχει, μετά πού θα πας;
Αν το βουνό σε νικήσει...
... θα διακινδυνέψεις έναν πιο επικίνδυνο δρόμο;
Υπάρχει μια αισχρή φωνή στον αέρα.
Είναι ο Σάρουμαν!
Προσπαθεί να γκρεμίσει το βουνό! Γκάνταλφ, να γυρίσουμε πίσω!
Όχι!
Κοιμήσου Καράντρας! Μείνε ήρεμο! Συγκράτησε το μένος σου!
Κόκκινο Κέρατο! Είθε η ματοβαμμένη σου κορφή να πέσει στα κεφάλια των εχθρών!
Πρέπει να φύγουμε απ' το βουνό!
Πάμε στο Άνοιγμα του Ρόαν, κι από κει στο δυτικό δρόμο για την πόλη μου.
Το Άνοιγμα του Ρόαν θα μας φέρει πολύ κοντά στο Ίσενγκαρντ!
Δεν μπορούμε να περάσουμε το βουνό. Ας πάμε από κάτω του.
Ας πάμε απ' τα Ορυχεία της Μόρια.
Μόρια. Φοβάσαι να μπεις σ' αυτά τα ορυχεία.
Οι Νάνοι έσκαψαν πολύ άπληστα και πολύ βαθιά.
Ξέρεις τι ξύπνησαν στα σκοτάδια του Καζάντ Ντουμ.
Σκιά και φλόγα.
Ας αποφασίσει ο Δαχτιλιδοκουβαλητής.
Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ!
Θα είναι ο θάνατος για τους Χόμπιτ.
Φρόντο;
Θα πάμε απ' τα ορυχεία.
Ας γίνει έτσι.
Φρόντο, έλα να βοηθήσεις ένα γέρο.
Πώς είναι ο ώμος σου;
-Καλύτερα από πριν. -Και το Δαχτυλίδι;
Νιώθεις τη δύναμή του να μεγαλώνει, έτσι;
Το ένιωσα κι εγώ. Πρέπει να προσέχεις τώρα.
Το κακό θα έρθει κοντά σου έξω από τη Συντροφιά.
Και, όπως φοβάμαι, κι από μέσα.
-Ποιον να εμπιστευτώ τότε; -Να εμπιστευτείς τον εαυτό σου.
Να εμπιστεύεσαι τις δυνάμεις σου.
-Τι εννοείς; -Υπάρχουν πολλές δυνάμεις στον κόσμο...
... για το καλό ή για το κακό.
Μερικές πιο μεγάλες από μένα.
Και δεν έχω δοκιμαστεί ακόμα ενάντια σε κάποιες απ' αυτές.
Τα τείχη...
...της Μόρια.
Οι πόρτες των Νάνων είναι αόρατες όταν είναι κλειστές.
Γκίμλι, ούτε οι αφέντες τους μπορούν να τις βρουν αν χαθούν τα μυστικά τους.
Γιατί δεν εκπλήσσομαι;
Λοιπόν, για να δούμε.
Ιθίλντιν.
Καθρεφτίζει μόνο φως από άστρα και φεγγάρι.
Λέει: "Πόρτες του Ντούριν, Άρχοντα της Μόρια.
-Πες, φίλε, και μπες". -Και τι λες να σημαίνει αυτό;
Πολύ απλό. Αν είσαι φίλος πες το σύνθημα και οι πόρτες θ' ανοίξουν.
Πύλη των Ξωτικών! Άνοιξε για μένα!
Πόρτα των Νάνων! Άκου τα λόγια μου!
Δε γίνεται τίποτα.
Κάποτε ήξερα κάθε ξόρκι στις γλώσσες των Ξωτικών...
... των Ανθρώπων και των Ορκ.
Τι θα κάνεις τότε;
Θα χτυπήσω τις πόρτες με το κεφάλι σου, Πέρεγκριν Τουκ!
Κι αν αυτό δεν τις σπάσει...
...και δε μου γίνονται άλλες ανόητες ερωτήσεις...
...θα προσπαθήσω να βρω τα σωστά λόγια.
Άνοιξε για μένα, πύλη των Ξωτικών!
Άκουσε τα λόγια μου, κατώφλι των Νάνων!
Τα ορυχεία δεν είναι μέρος για ένα πόνι.
-Ακόμα και για ένα γενναίο όσο ο Μπιλ. -Αντίο, Μπιλ.
Πήγαινε Μπιλ. Πήγαινε.
Μην ανησυχείς Σαμ. Ξέρει το δρόμο του γυρισμού.
Μην ενοχλείς το νερό.
Είναι άχρηστο.
Είναι γρίφος.
''Πες "φίλος" και μπες."
Πώς είναι ο φίλος στη γλώσσα των Ξωτικών;
Mellon.
Σύντομα, Ξωτικέ αφέντη, θα απολαύσεις την θρυλική φιλοξενία των Νάνων.
Βρυχώμενες φωτιές, παγωμένη μπύρα, καλό κρέας κομμένο απ' το κόκκαλο.
Αυτό φίλε μου είναι το σπίτι του εξαδέλφου μου, Μπάλιν.
Και το αποκαλούν ορυχείο.
Ορυχείο!
Αυτό δεν είναι ορυχείο. Είναι τάφος.
Όχι....
Όχι!
Τελώνια!
Πάμε στο Άνοιγμα του Ρόαν. Δεν έπρεπε να έρθουμε εδώ.
Τώρα, φύγετε από δω. Έξω!
-Φρόντο! -Βοήθεια!
Γοργοπόδαρε!
-Βοήθεια! -Άφησέ τον!
Άραγκορν!
Φρόντο!
Στα ορυχεία!
-Λέγκολας! -Στη σπηλιά!
Τρέξτε!
Τώρα δεν έχουμε παρά μία επιλογή.
Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το μεγάλο σκοτάδι της Μόρια.
Να είστε σ' επιφυλακή.
Υπάρχουν παλιότερα και πιο μοχθηρά πράγματα απ' τους Ορκ...
...στα βαθιά μέρη του κόσμου.
Ήσυχα τώρα. Είναι τέσσερις μέρες ταξίδι ως την άλλη μεριά.
Ας ελπίσουμε πως η παρουσία μας θα περάσει απαρατήρητη.
O πλούτος της Μόρια δεν ήταν χρυσός...
...ή κοσμήματα...
...αλλά μίθριλ.
Ο Μπίλμπο είχε ένα πουκάμισο από μίθριλ που του έδωσε ο Θόριν.
-Αυτό ήταν βασιλικό δώρο. -Ναι.
Δεν του το είπα ποτέ...
...αλλά αξίζει περισσότερο απ' όλο το Σάιρ μαζί.
Πίπιν.
Δεν έχω μνήμες απ' αυτό το μέρος.
-Χαθήκαμε; -Όχι.
-Νομίζω πως χαθήκαμε. -Ο Γκάνταλφ σκέφτεται.
-Μέρι; -Τι;
Πεινάω.
-Κάτι είναι εκεί κάτω. -Είναι το Γκόλουμ.
-Το Γκόλουμ; -Μας ακολουθεί τρεις μέρες τώρα.
-Απέδρασε απ' το Μπάραντ Ντουρ; -Απέδρασε...
...ή το αμόλησαν.
Τώρα το Δαχτυλίδι τον έφερε εδώ.
Δε θα ξεπεράσει ποτέ την ανάγκη του γι' αυτό.
Μισεί και αγαπά το Δαχτυλίδι όπως μισεί και αγαπά τον εαυτό του.
Η ζωή του Σμίγκολ είναι μια λυπηρή ιστορία.
Ναι Σμίγκολ τον έλεγαν κάποτε, πριν τον βρει το Δαχτυλίδι.
Πριν τον τρελάνει.
Κρίμα που ο Μπίλμπο δεν το σκότωσε όταν είχε την ευκαιρία.
Κρίμα;
Το έλεος σταμάτησε το χέρι του Μπίλμπο.
Σε πολλούς που ζουν αξίζει ο θάνατος. Και σε πολλούς νεκρούς άξιζε η ζωή.
Μπορείς να τους το δώσεις αυτό Φρόντο;
Μη βιάζεσαι να κρίνεις για το θάνατο και την τιμωρία.
Ακόμα και οι πιο σοφοί δεν μπορούν να δουν το τέλος.
Η καρδιά μου λέει ότι το Γκόλουμ έχει να παίξει ένα ρόλο, για καλό ή κακό...
...πριν όλο αυτό τελειώσει.
Το έλεος του Μπίλμπο ίσως ορίσει τη μοίρα πολλών.
Μακάρι να μην είχε έρθει σε μένα το Δαχτυλίδι.
Μακάρι να μην είχαν συμβεί όλ' αυτά.
Έτσι εύχονται όσοι ζουν σε τέτοιες εποχές αλλά δεν αποφασίζουν αυτοί.
Αυτό που έχουμε ν' αποφασίσουμε είναι τι κάνουμε με το χρόνο που μας δόθηκε.
Υπάρχουν κι άλλες δυνάμεις Φρόντο, εκτός απ' τη θέληση του κακού.
Ήταν γραφτό να βρει ο Μπίλμπο το Δαχτυλίδι.
Και σ' αυτή την περίπτωση ήταν γραφτό να το πάρεις κι εσύ.
Κι αυτή είναι παρήγορη σκέψη.
Είναι από δω.
-Θυμήθηκε! -Όχι.
Αλλά ο αέρας δε μυρίζει τόσο άσχημα εδώ κάτω.
Αν αμφιβάλλεις, Μέριαντοκ, ακολούθα πάντα τη μύτη σου.
Ας διακινδυνέψω λίγο ακόμα φως.
Ιδού...
...το μεγάλο βασίλειο και η νανούπολη του Ντουάροουντελφ.
Χάρμα οφθαλμών, δε χωράει κουβέντα.
Γκίμλι!
Όχι!
Όχι.
''Ενθάδε κείται ο Μπάλιν...
...γιος του Φούντιν...
...Άρχοντας της Μόρια.''
Ώστε είναι νεκρός.
Όπως το φοβόμουν.
Πρέπει να προχωρήσουμε. Να μην καθυστερούμε.
'Κατέλαβαν τη γέφυρα και το δεύτερο πλάτωμα.
Αμπαρώσαμε τις πύλες...
...μα δε θα τους κρατήσουμε για πολύ.
Το έδαφος σείεται.
Τύμπανα...
... τύμπανα από βαθιά.
Δεν μπορούμε να βγούμε.
Μια Σκιά κινείται στο σκοτάδι.
Δεν μπορούμε να βγούμε.
Έρχονται.''
Ανόητε Τουκ!
Πέσε κι εσύ μέσα την άλλη φορά κι απάλλαξέ μας από τη βλακεία σου!
Φρόντο!
Ορκ.
Πίσω! Μείνετε κοντά στον Γκάνταλφ!
¨Έχουν ένα γίγαντα των σπηλαίων.
Ας έρθουν!
Υπάρχει ακόμα ένας Νάνος που ανασαίνει στη Μόρια.
Νομίζω ότι το συνηθίζω.
Φρόντο!
Άραγκορν! Άραγκορν!
Φρόντο!
Ωχ, όχι!
Είναι ζωντανός!
Είμαι καλά! Δεν πληγώθηκα!
Έπρεπε να είσαι νεκρός!
Αυτή η λόγχη θα έσφαζε αγριογούρουνο.
Νομίζω πως ο Χόμπιτ έχει περισσότερα απ' όσα φαίνονται!
Μίθριλ!
Είσαι γεμάτος εκπλήξεις, κύριε Μπάγκινς.
Στη γέφυρα του Καζάντ Ντουμ!
Από δω!
Τι είν' αυτή η καινούρια διαβολιά;
Ένας Μπάλρογκ.
Δαίμονας του αρχαίου κόσμου.
Αυτός ο εχθρός είναι πάνω απ' όλους σας.
Τρέξτε!
Γρήγορα!
Γκάνταλφ.
Οδήγησέ τους Άραγκορν.
Η γέφυρα είναι κοντά.
Κάνε ότι σου λέω! Τα σπαθιά είναι πλέον άχρηστα εδώ!
Γκάνταλφ!
Μέρι! Πίπιν!
Σαμ!
Κανείς δεν πετά έναν Νάνο!
Όχι τα γένια!
Σταθερά!
Περίμενε!
Κρατήσου!
Γείρε μπροστά!
Σταθερά.
Έλα!
Τώρα!
Στη γέφυρα!
Πετάξτε!
Δεν μπορείς να περάσεις!
Γκάνταλφ!
Είμαι υπηρέτης της Μυστικής Φωτιάς. Χειριστής της φλόγας της Άρνορ.
Η σκοτεινή φωτιά δε θα σε ωφελήσει, φλόγα της Ουντούν!
Γύρνα πίσω στη Σκιά.
Δε θα περάσεις!
-Όχι! Όχι! -Γκάνταλφ!
Πετάξτε ανόητοι!
Όχι!
Άραγκορν!
Λέγκολας. Σήκωσέ τους.
Δώσ' τους ένα λεπτό, για όνομα του Θεού!
Μέχρι το βράδυ αυτοί οι λόφοι θα 'χουν κατακλυστεί από Ορκ.
Πρέπει να φτάσουμε στα δάση του Λοθλόριεν.
Έλατε Μπόρομιρ! Λέγκολας! Γκίμλι! Σηκώστε τους!
Όρθιος Σαμ!
Φρόντο;
Φρόντο!
Μείνετε κοντά νεαροί Χόμπιτ!
Λένε πως μια μεγάλη μάγισσα ζει σ' αυτά τα δάση.
Μια μάγισσα Ξωτικό...
...με τρομερή δύναμη.
Όσοι την κοιτούν...
...μαγεύονται.
Φρόντο.
Και χάνονται για πάντα.
Ο ερχομός σου είναι σαν τα βήματα του χαμού.
Φέρνεις μεγάλο κακό εδώ, Δαχτυλιδοκουβαλητή.
Κύριε Φρόντο;
Εδώ είναι ένας Νάνος που δεν θα παγιδέψει εύκολα.
Έχω τα μάτια γερακιού και τα αυτιά αλεπούς.
Ο Νάνος αναπνέει τόσο βαριά που τον πeτυχαίνουμε και στο σκοτάδι.
Καλωσήρθες, Λέγκολας γιε του Θράντουιλ.
Η Συντροφιά μας σου είναι υπόχρεη, Χάλντιρ του Λόριεν.
Άραγκορν των Ντουνεντάιν σε γνωρίζουμε.
Λοιπόν σιγά τη θρυλική ευγένεια των Ξωτικών.
Μιλήστε γλώσσα που καταλαβαίνουμε όλοι!
Δεν είχαμε πάρε δώσε με τους Νάνους από τις Σκοτεινές Ημέρες.
Και ξέρεις τι λέει ο Νάνος γι' αυτό;
Φτύνω στον τάφο σου!
Αυτό δεν ήταν και τόσο ευγενικό.
Φέρνεις μεγάλο κακό μαζί σου.
Δε θα προχωρήσετε.
Θέλουμε την προστασία σου! Ο δρόμος είναι άγριος. Ζητώ να έρθουμε μαζί σου!
Κατάλαβέ μας! Θέλουμε τη στήριξη σου. Ο δρόμος είναι πολύ επικίνδυνος!
Ο θάνατος του Γκάνταλφ δεν ήταν μάταιος.
Ούτε θα πρέπει να χάσεις την ελπίδα.
Κουβαλάς βαρύ φορτίο Φρόντο.
Μην κουβαλάς και το βάρος των νεκρών.
Θα μ' ακολουθήσετε!
Κάρας Γκάλαντον.
Η καρδιά των Ξωτικών στη γη.
Βασίλειο του Άρχοντα Κέλεμπορν και της Γκαλάντριελ, Κυράς του Φωτός.
Ο εχθρός ξέρει πως βρίσκεστε εδώ.
Όποια ελπίδα είχατε στη μυστικότητα τώρα έχει χαθεί.
Οχτώ είναι εδώ, κι όμως εννιά ξεκίνησαν απ' το Σχιστό Λαγκάδι.
Πείτε μου, πού είναι ο Γκάνταλφ;
Γιατί πολύ επιθυμώ να του μιλήσω.
Δεν μπορώ πια να τον δω από μακριά.
Ο Γκάνταλφ ο Γκρίζος δεν πέρασε τα σύνορα αυτής της χώρας.
Έχει πέσει στη Σκιά.
Τον πήρε Σκιά και Φλόγα.
Ένας Μπάλρογκ του Μόργκοθ.
Γιατί μπήκαμε αχρείαστα στο λαβύρινθο της Μόρια.
Καμιά από τις πράξεις του Γκάνταλφ στη ζωή δεν ήταν αχρείαστη.
Δεν ξέρουμε ποιο σκοπό είχε στο νου του.
Μην αφήνεις το μεγάλο κενό του Κάζαντ Ντουμ να γεμίζει την καρδιά σου...
... Γκίμλι, γιε του Γκλόιν.
Γιατί ο κόσμος γέμισε κινδύνους...
...και σ' όλες τις χώρες...
... η αγάπη είναι ανάκατη με λύπη.
Τι θα γίνει τώρα με τη Συντροφιά;
Χωρίς τον Γκάνταλφ, η ελπίδα έχει χαθεί.
Η αποστολή είναι στην κόψη του ξυραφιού.
Λίγο να ξεφύγετε και θα αποτύχει...
... προς την καταστροφή όλων.
Κι όμως η ελπίδα παραμένει όσο η συντροφιά είναι πιστή.
Μην αφήνετε τις καρδιές σας να ταράζονται. Ξεκουραστείτε τώρα ...
...γιατί είστε εξαντλημένοι από τη λύπη και την κούραση.
Απόψε θα κοιμηθείτε....
Καλωσήρθες Φρόντο του Σάιρ...
... εσύ που έχεις δει το Μάτι!
Ένας θρήνος για τον Γκάνταλφ.
Τι λένε γι' αυτόν;
Δεν έχω το κουράγιο να σου πω.
Για μένα, η θλίψη είναι ακόμα πολύ κοντά.
Φαντάζομαι ότι δεν αναφέρουν τα πυροτεχνήματά του.
Θα έπρεπε να υπάρχει ένας στίχος γι' αυτά.
Πυροτεχνήματα όμορφα έφτιαχνε με τις ώρες...
που έσκαγαν άστρα πράσινα, γαλάζια, θαυμαστά.
Κι άρχιζε ένας κεραυνός ολόχρυσες τις μπόρες...
που πέφταν και γινόντουσαν λουλούδια ευωδιαστά.
Αυτό δε μιλάει καθόλου σωστά γι' αυτά.
Ξεκουράσου.
Αυτά τα σύνορα φυλάγονται καλά.
Δε θα βρω ξεκούραση εδώ.
Άκουσα τη φωνή της μέσα στο μυαλό μου.
Μίλησε για τον πατέρα μου και την πτώση της Γκόντορ.
Μου είπε: "Ακόμα και τώρα, υπάρχει ελπίδα."
Αλλά εγώ δεν τη βλέπω.
Από καιρό έχουμε χάσει κάθε ελπίδα.
Ο πατέρας μου είναι ευγενής άνθρωπος.
Αλλά η εξουσία του εξασθενεί...
...και ο λαός μας χάνει την πίστη του.
Περιμένει από μένα να φτιάξω τα πράγματα, πώς να το κάνω;
Πώς να αποκαταστήσω τη δόξα της Γκόντορ;
Τον έχεις δει ποτέ Άραγκορν;
Τον Λευκό Πύργο του Εκτέλιον;
Να λάμπει σαν καρφί από μαργαριτάρια κι ασήμι.
Οι σημαίες του υψωμένες στην αύρα του πρωινού.
Σ' έχουν καλέσει ποτέ σπίτι...
...με τον ήχο απ' τις ασημένιες σάλπιγγες;
Έχω δει τη Λευκή Πόλη...
...πολύ παλιά.
Μια μέρα οι δρόμοι μας θα μας οδηγήσουν εκεί.
Κι ο φύλακας του πύργου θα δώσει το κάλεσμα:
''Οι Άρχοντες της Γκόντορ επέστρεψαν."
Θα κοιτάξεις στον καθρέφτη;
Τι θα δω;
Ακόμα κι οι πιο σοφοί δεν ξέρουν.
Γιατί ο καθρέφτης...
...δείχνει πολλά πράγματα.
Πράγματα που ήταν...
...πράγματα που είναι...
...και κάποια πράγματα...
...που δεν έχουν γίνει ακόμα.
Ξέρω τι είδες.
Γιατί είναι και μέσα στο δικό μου μυαλό.
Είδες τι θα συμβεί αν αποτύχεις.
Η Συντροφιά διαλύεται. Ήδη έχει αρχίσει.
Θα προσπαθήσει να σου πάρει το Δαχτυλίδι.
Ξέρεις για ποιον μιλάω.
Έναν έναν, θα τους καταστρέψει όλους.
Αν μου το ζητήσεις...
... θα σου δώσω το Ένα Δαχτυλίδι.
Μου το προσφέρεις ελεύθερα.
Δεν αρνούμαι πως η καρδιά μου το έχει επιθυμήσει πολύ.
Στη θέση του Σκοτεινού Άρχοντα θα 'χατε μια Βασίλισσα...
...όχι σκοτεινή μα πανέμορφη και τρομερή σαν το ξημέρωμα.
Ύπουλη σαν τη θάλασσα!
Πιο δυνατή κι απ' τα θεμέλια της γης!
Όλοι θα μ' αγαπήσουν...
...και θ' απελπιστούν.
Πέρασα τη δοκιμασία. Θα μικρύνω...
...και θα πάω στη Δύση...
-...και θα παραμείνω η Γκαλάντριελ. -Δεν μπορώ να το κάνω μόνος.
Είσαι Δαχτυλιδοκουβαλητής Φρόντο. Το να έχεις το Δαχτυλίδι της Ισχύος...
...σημαίνει πως είσαι μόνος.
Αυτή είναι η Νένια, το Αδαμάντινο Δαχτυλίδι.
Κι εγώ είμαι η φύλακάς του.
Αυτή η αποστολή ανατέθηκε σ' εσένα.
Κι αν εσύ δεν βρεις το δρόμο...
...κανείς δε θα τον βρει.
Τότε ξέρω τι πρέπει να κάνω.
Μόνο που...
...φοβάμαι να το κάνω.
Ακόμα κι ο πιο μικρός μπορεί ν' αλλάξει τα μελλούμενα.
Ξέρεις πως γεννήθηκαν οι πρώτοι Ορκ;
Ήταν Ξωτικά κάποτε.
Που τα πήραν οι Σκοτεινές Δυνάμεις...
...τα βασάνισαν και τα ακρωτηρίασαν.
Μια κατεστραμμένη και τρομερή μορφή ζωής.
Και τώρα...
...τελειοποιημένη.
Πολεμιστή μου, Ούρουκ Χάι...
...ποιον υπηρετείς;
Τον Σάρουμαν!
Κυνηγήστε τους. Μη σταματήσετε μέχρι να τους βρείτε.
Δε γνωρίζετε πόνο. Δε γνωρίζετε φόβο.
Θα γευτείτε ανθρώπινη σάρκα.
Ένα από τ' Ανθρωπάκια κουβαλάει κάτι μεγάλης αξίας.
Φέρτε τα σε μένα ζωντανά και άθικτα.
Σκοτώστε τους άλλους.
Ποτέ ξανά δεν ντύσαμε ξένους με τα ρούχα του λαού μας.
Είθε οι μανδύες αυτοί να σας κρύψουν από εχθρικά μάτια.
Λέμπας.
Ψωμί για το δρόμο.
Μια μικρή δαγκωνιά είναι αρκετή για να γεμίσει το στομάχι ενός άντρα.
Πόσα έφαγες;
Τέσσερα.
Σε κάθε λεύγα που ταξιδεύετε νότια, ο κίνδυνος θ' αυξάνεται.
Οι ορκ της Μόρντορ κρατούν την Ανατολική ακτή του Άντουιν.
Και δε θα βρείτε ασφάλεια στη δυτική όχθη.
Παράξενα πλάσματα που φέρουν το Λευκό Χέρι έχουν εμφανιστεί στα σύνορά μας.
Σπάνια οι Ορκ ταξιδεύουν τη μέρα αλλά αυτοί το έκαναν.
Σας ακολουθούν!
Από το ποτάμι μπορεί να φτάσετε πριν τον εχθρό στους Καταρράχτες του Ράουρος.
Το δώρο για σένα Λέγκολας είναι ένα τόξο των Γκαλάντριμ.
Άξιο των ικανοτήτων των Ξωτικών του Δάσους.
Αυτά είναι μαχαίρια των Νόλντορ.
Έχουν ήδη υπηρετήσει στον πόλεμο.
Μη φοβάσαι, νεαρέ Πέρεγκριν Τουκ.
Θα βρεις το θάρρος σου.
Και για σένα, Σάμγουαιζ Γκάμγκη...
...Ξωτικό σχοινί από χίθλεϊν.
Σ' ευχαριστώ Κυρά μου.
Σας τέλειωσαν αυτά τα ωραία, λαμπερά μαχαίρια;
Και τι δώρο θα ζητούσε ένας Νάνος απ' τα Ξωτικά;
Τίποτα.
Εκτός απ' το να δει την κυρά των Γκαλάντριμ μια τελευταία φορά...
...γιατί είναι πιο όμορφη απ' όλα τα κοσμήματα στη γη.
Όμως....
Υπάρχει ένα πράγμα.
Όχι, όχι δεν μπορώ. Είναι αδύνατο.
Ανόητο να το ζητήσω.
Δεν έχω κάτι καλύτερο να δώσω...
...απ' το δώρο που ήδη έχεις.
Για την αγάπη της, φοβάμαι πως η ομορφιά της Άργουεν θα λιγοστέψει.
Θα προτιμούσα ν' αφήσει αυτές τις ακτές, να είναι με τους δικούς της.
Θα προτιμούσα να πάρει το πλοίο για το Βάλινορ, μακριά στη δύση.
Η επιλογή είναι ακόμα μπροστά της.
Πρέπει να κάνεις τη δική σου επιλογή Άραγκορν.
Να φτάσεις ψηλότερα απ' όλους τους προγόνους σου στις μέρες του Ελέντιλ...
...ή να πέσεις στο σκότος μαζί με ότι απέμεινε απ' τη γενιά σου.
Στο καλό.
Υπάρχουν πολλά ακόμα να κάνεις.
Δε θα ξανασυναντηθούμε, Ελέσσαρ.
Αντίο Φρόντο Μπάγκινς.
Σε σένα δίνω το φως του Εαρέντιλ...
... του πιο αγαπημένου μας άστρου.
Είθε να σε φωτίζει στα σκοτεινά μέρη...
... όταν έχουν σβήσει όλα τ' άλλα φώτα.
Το χειρότερο για μένα ήταν αυτός ο αποχωρισμός...
...αφού κοίταξα τελευταία φορά την πιο όμορφη απ' όλα.
Από δω και πέρα δε θα αποκαλώ τίποτε όμορφο εκτός αν είναι δώρο δικό της.
Ποιο ήταν το δώρο της;
Της ζήτησα μια τρίχα απ' το χρυσά της μαλλιά.
Μου έδωσε τρεις.
Το Γκόλουμ. Μας ακολουθεί απ' τη Μόρια.
Ήλπιζα πως θα του ξεφύγουμε στο ποτάμι.
Αλλά είναι έξυπνος στο νερό.
Κι αν ειδοποιήσει τον εχθρό για την τοποθεσία μας...
...θα κάνει το πέρασμα ακόμα πιο δύσκολο.
Φάε λίγο κύριε Φρόντο.
-Όχι Σαμ. -Δεν έφαγες τίποτα όλη μέρα.
Ούτε κοιμάσαι. Μη νομίζεις πως δεν το πρόσεξα.
-Κύριε Φρόντο-- -Είμαι καλά.
Μα δεν είσαι.
Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω.
Το υποσχέθηκα στον Γκάνταλφ.
Δεν μπορείς να με βοηθήσεις Σαμ.
Όχι αυτή τη φορά.
Κοιμήσου.
Η Μίνας Τίριθ είναι ο ασφαλέστερος δρόμος.
Το ξέρεις. Από κει θα ανασυνταχθούμε.
Θα χτυπήσουμε τη Μόρντορ από ένα μέρος με ισχύ.
Δεν υπάρχει ισχύς στην Γκόντορ που θα μας ωφελήσει.
Εμπιστεύτηκες γρήγορα τα Ξωτικά.
Τόσο λίγη πίστη έχεις στο λαό σου;
Ναι υπάρχει αδυναμία. Και είμαστε ευάλωτοι.
Αλλά υπάρχει επίσης θάρρος και τιμή στους Ανθρώπους.
Αλλά εσύ δεν το βλέπεις.
Φοβάσαι!
Όλη σου τη ζωή κρυβόσουν στις Σκιές.
Φοβάσαι τον εαυτό σου, αυτό που είσαι.
Δε θα οδηγήσω το Δαχτυλίδι ούτε 100 λεύγες απ' την πόλη σου.
Φρόντο.
Το Άργοναθ.
Για καιρό επιθυμούσα να δω τους παλιούς βασιλιάδες.
Τη γενιά μου.
Περνάμε τη λίμνη νύχτα.
Κρύβουμε τις βάρκες και συνεχίζουμε πεζοί.
-Πλησιάζουμε τη Μόρντορ από βορρά. -Σοβαρά;
Πολύ απλά θα βρούμε το δρόμο μας από τα Έμιν Μιούιλ...
...έναν αδιάβατο λαβύρινθο από κοφτερούς βράχους.
Και μετά απ' αυτό, έρχονται τα καλύτερα.
Άγρια, βρομερά βαλτοτόπια ως εκεί που βλέπει το μάτι.
Αυτός είναι ο δρόμος μας.
Προτείνω να ξεκουραστείς για ν' ανακτήσεις δυνάμεις, αφέντη Νάνε.
Να ανακτήσω--
-Πρέπει να φύγουμε τώρα. -Όχι.
Οι Ορκ περιπολούν στην ανατολική ακτή. Θα περιμένουμε να πέσει το σκοτάδι.
Δε με ανησυχεί η ανατολική ακτή.
Μια σκιά και μια απειλή μεγαλώνουν στο μυαλό μου.
Κάτι πλησιάζει. Το νιώθω.
Να ανακτήσω δύναμη. Μη δίνεις σημασία νεαρέ Χόμπιτ.
Πού είναι ο Φρόντο;
Κανείς μας δεν πρέπει να τριγυρνά μόνος.
Κι εσύ λιγότερο απ' όλους.
Εξαρτώνται τόσα πολλά από σένα.
Φρόντο;
Ξέρω γιατί αποζητάς τη μοναξιά.
Υποφέρεις. Το βλέπω μέρα με τη μέρα.
Είσαι σίγουρος πως δεν υποφέρεις άδικα;
Υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι Φρόντο.
-Κι άλλα μονοπάτια να πάρουμε. -Ξέρω τι θα έλεγες.
Και θα φαινόταν σοφό αλλά έχω μια προειδοποίηση στην καρδιά.
Προειδοποίηση; Για ποιο πράγμα;
Όλοι φοβόμαστε Φρόντο.
...αλλά ν' αφήσουμε το φόβο να καταστρέψει ότι ελπίδα έχουμε...
-...δεν βλέπεις πως είναι τρελό; -Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Ζητώ μόνο τη δύναμη να υπερασπιστώ το λαό μου!
-Αν μου δάνειζες το Δαχτυλίδι... -Όχι.
-Γιατί φοβάσαι; Δεν είμαι κλέφτης. -Δεν είσαι ο εαυτός σου.
Τι ελπίδες νομίζεις πως έχεις;
Θα σε βρουν. Θα πάρουν το Δαχτυλίδι.
Και θα παρακαλάς να πεθάνεις πριν το τέλος!
Ανόητε!
Από καθαρή τύχη είναι δικό σου. Θα μπορούσε να είναι δικό μου.
Θα 'πρεπε να είναι δικό μου! Δώσ' το μου!
-Δώσ' το μου! -Όχι!
Βλέπω τη σκέψη σου.
Θα πας το Δαχτυλίδι στον Σάουρον.
Θα μας προδώσεις!
Θα πας στο θάνατό σου και θα πάρεις κι εμάς μαζί.
Καταραμένος να 'σαι! Εσύ κι όλοι οι Χόμπιτ!
Φρόντο;
Φρόντο.
Τι έκανα;
Σε παρακαλώ Φρόντο.
Φρόντο λυπάμαι!
Φρόντο;
-Πήρε τον Μπόρομιρ. -Πού είναι το Δαχτυλίδι;
Μείνε μακριά!
Φρόντο!
-Ορκίστηκα να σε προστατέψω. -Ακόμα κι απ' τον εαυτό σου;
Θα το κατέστρεφες εσύ;
Άραγκορν.
Ελέσσαρ.
Θα πήγαινα μαζί σου μέχρι το τέλος.
Μέχρι τις ίδιες τις φωτιές της Μόρντορ.
Το ξέρω.
Πρόσεχε τους άλλους. Εδικά τον Σαμ. Δε θα καταλάβει.
Φύγε Φρόντο!
Τρέχα.
Τρέχα!
Κύριε Φρόντο!
Βρείτε το Ανθρωπάκι!
Ελέντιλ!
Άραγκορν φύγε!
Φρόντο!
Κρύψου εδώ. Γρήγορα!
Έλα!
Μα τι κάνει;
Φεύγει.
-Όχι! -Πίπιν!
Τρέχα Φρόντο! Φύγε!
-Έ! Έ εσύ! -Εδώ πέρα!
-Εδώ! -Από δω!
-Πετυχαίνει! -Το ξέρω! Τρέχα!
-Το βούκινο της Γκόντορ. -Μπόρομιρ!
Τρέξτε!
Όχι!
-Πήραν τους Μικρούληδες. -Ακίνητος.
Ο Φρόντο. Πού είναι ο Φρόντο;
Τον άφησα να φύγει.
Τότε έκανες αυτό που δεν κατάφερα εγώ;
Προσπάθησα να του πάρω το Δαχτυλίδι.
-Το Δαχτυλίδι είναι μακριά μας τώρα. -Συγχώρεσέ με.
Δεν το προέβλεψα.
-Σας απογοήτευσα όλους. -Όχι Μπόρομιρ.
Πολέμησες γενναία.
Κράτησες την τιμή σου.
Άσ' το.
Τελείωσε.
Ο κόσμος των Ανθρώπων θα χαθεί. Και παντού θα πέσει σκοτάδι...
... κι η πόλη μου θα καταστραφεί.
Δεν ξέρω τι δύναμη έχει το αίμα μου...
...αλλά στ' ορκίζομαι, δε θ' αφήσω τη Λευκή Πόλη να πέσει...
...ούτε το λαό μας να χαθεί.
Το λαό μας.
Θα σε ακολουθούσα αδερφέ μου.
Αρχηγέ μου.
Βασιλιά μου.
Να έχεις ειρήνη...
...γιε της Γκόντορ.
Θα περιμένουν τον ερχομό του στο Λευκό Πύργο.
Μα δε θα επιστρέψει.
Φρόντο!
Μακάρι να μην ερχόταν σε μένα το Δαχτυλίδι.
Μακάρι να μη συνέβαιναν όλ' αυτά.
Έτσι εύχονται όλοι όσοι ζουν σε τέτοιες εποχές...
...αλλά δεν αποφασίζουν αυτοί.
Το μόνο που έχουμε ν' αποφασίσουμε...
...είναι τι θα κάνουμε με το χρόνο που μας έχει δοθεί.
Όχι Φρόντο!
Φρόντο!
-Κύριε Φρόντο! -Όχι Σαμ.
Γύρνα πίσω Σαμ!
-Θα πάω μόνος στη Μόρντορ! -Φυσικά θα πας!
Και γω θα 'ρθω μαζί σου!
Δεν ξέρεις κολύμπι!
Σαμ!
Έδωσα μια υπόσχεση κύριε Φρόντο.
Μια υπόσχεση: "Μην τον αφήσεις Σάμγουαιζ Γκάμγκη."
Και δε θα σ' αφήσω.
Δεν το έχω σκοπό.
Σαμ.
Έλα.
Γρήγορα! Ο Φρόντο κι ο Σαμ έφτασαν στην ανατολική ακτή.
-Δε σκοπεύεις να τους ακολουθήσεις. -Η μοίρα του δεν είναι πια στα χέρια μας.
Τότε όλα έγιναν μάταια. Η Συντροφιά απέτυχε.
Όχι αν είμαστε πιστοί ο ένας στον άλλον.
Δε θα εγκαταλείψουμε τον Μέρι και τον Πίπιν στα βασανιστήρια και στο θάνατο.
Όχι όσο έχουμε ακόμη δύναμη. Αφήστε πίσω σας ότι δε χρειάζεται.
Ταξιδεύουμε ελαφρά.
Ας κυνηγήσουμε Ορκ!
Ναι!
Η Μόρντορ!
Ελπίζω οι άλλοι να βρουν πιο ασφαλή δρόμο.
Ο Γοργοπόδαρος θα τους προσέχει.
Υποθέτω πως δε θα τους ξαναδούμε.
Μπορεί και να τους δούμε, κύριε Φρόντο.
Μπορεί.
Σαμ...
... χαίρομαι που είσαι μαζί μου.
Απόδοση στα ελληνικά: agglos3