Ripped en bewerkt door relentless @ 23.976 fps Synchronisatie: Zero_1
Men zegt dat sommige levens door de tijd met elkaar verbonden zijn...
door een oude roep die over de eeuwen heen weerklinkt.
Het lot.
Lang geleden, in een land ver weg, verrees een rijk...
dat zich uitstrekte van de Chinese steppen tot de Middellandse Zee.
Dat rijk heette Perzië.
Fel in de strijd...
wijs in de zege.
Waar het Perzische zwaard kwam, heerste nadien orde.
De Perzische vorst Sharaman regeerde met zijn broer Nizam...
volgens de principes van trouw en broederschap.
De koning had twee zonen die hem grote vreugde schonken.
Verheug jullie.
Maar in de ogen der goden was het gezin van de koning nog niet compleet.
Tot hij getuige was van een bijzonder moedige daad...
van een weesjongen uit de straten van Nasaf.
Opzij.
Hou op.
Help. - Hou op.
Rennen.
Rennen, Bis. Rennen.
Blijf hier.
Laat me los.
In de naam van de koning.
Hoe heet je, jongen? - Dastan, Sire.
Waar zijn je ouders?
Jongen.
Neem hem mee, broer.
Ontroerd door het voorval besloot de koning de jonge Dastan te adopteren.
Een zoon zonder koninklijk bloed en zonder aanspraak op zijn troon.
Maar misschien speelde er die dag iets anders.
lets wat alle begrip oversteeg.
De dag dat een jongen van de onwaarschijnlijkste komaf...
veranderde...
in een prins van Perzië.
15 JAAR LATER
BIJ DE PERZISCHE GRENS
DE HEILIGE STAD ALAMUT
Alamut, nog prachtiger dan ik dacht. - Een stad als alle andere, prins Tus.
Een slappe stad kweekt slappe mensen. Ze moeten boeten.
Dat wil vader niet. Voor sommigen is dit 'n heilige stad.
Onze wijze vader is hier niet, dus ik beslis.
Ik zal met mijn edele oom en twee broers overleggen. De trouwe Garsiv en...
Waar is Dastan?
Ik heb m'n hele maandloon ingezet. Dit is gênant.
Doe jij het dan. - Maak hem af.
Was dat alles?
Prins Dastan.
Waar is prins Dastan?
Niet hier.
Hoogheid, prins Tus houdt krijgsraad.
Ik kom al.
Onze beste spion kon een karavaan onderscheppen die Alamut verliet.
Zwaarden van de allerbeste kwaliteit.
Pijlen met een stalen punt.
En een betalingsbelofte van krijgsheer Kosh aan Alamut.
Ze verkopen wapens aan onze vijanden. - Zo'n pijl heeft m'n paard gedood.
Er zal bloed vloeien in Alamut. - Of onze soldaten worden afgemaakt.
Het bevel was Koshkhan te veroveren, niet Alamut.
Wijze woorden, broertje.
Met woorden hou je geen vijanden met zwaarden uit Alamut tegen.
We vallen bij dageraad aan.
Zet mij dan in de voorste gelederen. - Is er wat, Garsiv?
Ik voer het Perzische leger aan, Dastan een groep tuig.
Grof als ze zijn, ze vechten prima. - Ik eis de eer van 't eerste bloed op.
Je hand rust weer op je zwaard. - En terecht.
Mijn broers. De eeuwige haantjes.
Men zegt dat de prinses van Alamut een grote schoonheid is.
Dat gaan we met eigen ogen bekijken.
Niemand twijfelt aan je moed, Dastan. Maar hier ben je niet klaar voor.
Garsivs cavalerie gaat voorop.
Prinses Tamina, het Perzische leger is niet verder getrokken.
Hun geloof laat weinig ruimte voor 'n andere waarheid dan die van henzelf.
Het is veiliger als u niet zo dichtbij staat.
Geloof of niet, hun bogen zijn niet erg sterk en richten kunnen ze ook niet.
Roep de raad bij elkaar.
Ik ben in de Hoge Tempel. Ik moet bidden.
De Hoge Tempel? Alamut is in geen duizend jaar geschonden.
Niets doorstaat de tijd. Dat weten wij als geen ander.
Waarom negeren we onze orders?
Garsiv wil altijd frontaal aanvallen. Dat wordt een slachtpartij.
De Alamutianen zijn bij de poort. Wij gaan via de zijkant.
Heb je gedronken?
Zo komen we erin. Er zijn twee poorten. Die buiten is makkelijk.
De binnenpoort is onmogelijk.
Twee torens beschermen het ophaalmechanisme.
Niets is onmogelijk. Neem jij de buitenpoort, ik doe de onmogelijke.
Jij wilt ons gewoon dood hebben. - Fijne toespraak, Bis. Inspirerend.
Sla alar...
Hou vast.
Pas op voor je rug.
De oostpoort is open. - Dat is Dastans man.
Hij is binnen. Het is Dastan gelukt.
Hergroeperen voor de oostpoort.
De oostpoort is open. - Laat de gangen naar de kamer instorten.
Ga nu, allemaal.
Je weet wat je te doen staat. - Hij moet in veiligheid gebracht worden.
Opzij.
Aan wat gezangen en rook heb je nu niets.
Schijn kan bedriegen. Of niet, Garsiv?
Deze keer kloppen de verhalen ook echt.
U maakt stiekem wapens voor de vijanden van Perzië. Waar?
We hebben hier geen wapensmidse. En u hebt ons verslagen.
Wij weten beter. Bespaar u de pijn...
Geen foltering kan u brengen wat niet bestaat.
Wie zo wijs praat, wil vast ook 'n politieke oplossing.
Huw de aanstaande koning van Perzië. - Ik sterf nog liever.
Daar kan voor gezorgd worden.
Nee.
Prins Tus.
Beloof dat de inwoners van Alamut op genade kunnen rekenen.
De Leeuw van Perzië.
Ze noemen je de Leeuw van Perzië.
Bevelen opvolgen is niet je sterkste kant.
Ik ben je 'n verklaring verschuldigd.
Nee. We gaan het vieren. Maar de traditie is er ook nog.
Omdat jij de eer van de openingsaanval opeiste, krijg ik 'n huldeblijk van je.
Mooie dolk. - Hij bezorgde u de stad en de prinses.
Dat lijkt me voldoende.
De eerste boodschapper brengt goed nieuws.
Uw vader heeft zijn gebed onderbroken en komt hierheen.
Vast om ons met onze zege te feliciteren.
Er waren aanwijzingen dat Alamut de vijand bewapende.
Je moet wel met meer komen om 'n heilige stad te bezetten met mijn troepen.
Dit avontuur zal bij onze bondgenoten niet in goede aarde vallen.
Maar dat kwam vast niet bij jou op.
Kijk niet naar je oom, jongen.
Ik neem alle verantwoordelijkheid op mij.
Je popelt om de kroon te dragen, maar geloof me, je bent er niet klaar voor.
Niemand die het beter kan weten dan u, vader.
Omdat uw vertrouwen me alles waard is, leid ik de zoekactie naar wapens zelf.
Ik kom u pas weer onder ogen als ik het bewijs van Alamuts verraad heb.
De derde stap is het moeilijkst.
Broeder. Broeder.
We hebben tunnels gevonden aan de oostwal.
Ik ga er nu naartoe. - Dan mis je het banket.
Ik laat vader aan jou en Garsiv over. Je hebt toch een geschenk voor hem?
Tuurlijk. Bis, geschenk. - Wat?
Het is even zoek. - Ik wist dat je 't zou vergeten.
De gebedsmantel van de regent van Alamut.
De heiligste in de oosterse landen. De koning zal dit waarderen.
Je vocht als een held voor me. Dit is mijn dank.
Een zeldzaam juweel. Stel haar vanavond aan de koning voor.
Wil je er echt nog een vrouw bij, broer?
Luister, Dastan.
Als ik met de prinses trouw, zal haar volk me trouw zijn.
Zolang ze vrij is, vormt ze een gevaarlijk risico.
Als vader niet met ons huwelijk instemt, moet je haar eigenhandig ombrengen.
Ik word dus geëscorteerd door prins Dastan, de Leeuw van Perzië.
Hulde voor de vernietiging van een onschuldige stad.
Ook prettig kennis te maken, prinses.
Als de vijand straffen een misdaad is, pleeg ik die graag opnieuw.
Dan ben je een ware prins van Perzië. Beestachtig en eerloos.
Denk niet dat je me kent, prinses. - O, wat is er dan nog meer?
Wacht hier met hare hoogheid.
Als je het kunt opbrengen...
zou ik nederig zijn als je voor de koning verschijnt. Voor je eigen bestwil.
U hebt vader gekalmeerd, oom.
Ooit zul jij het genoegen smaken de broer van de koning te zijn.
Zolang je je belangrijkste taak niet vergeet, lukt dat wel.
En wat is die taak? - Zijn wijnbeker gevuld houden.
Ik hoor dat mijn zoon is toegetreden tot de schare grote Perzische krijgers.
We hebben u gemist, vader. - Ik was aan 't bidden...
voor jou en je broers, Dastan.
Familie.
De broederband is het zwaard dat ons rijk verdedigt.
En ik bid dat dit zwaard sterk blijft.
Ik hoopte met mijn daad nodeloze verliezen te vermijden.
Elk goed man zou hetzelfde hebben gedaan.
Dapper en doortastend handelen om de zege te behalen en levens te sparen.
Maar een gróót man zou de aanval hebben belet.
Een groot man zou een onterechte actie hebben belet.
Van wie het bevel ook kwam.
Die jongen destijds op het plein...
kon meer dan alleen goed zijn.
Hij kon groot zijn.
Tot die dag komt...
heb ik 'n geschenk voor u.
Sommigen vonden het onverstandig dat ik een straatjongen opnam.
Een jongen die niet van adellijken bloede was, maar wel edel van inborst.
Een koning in zijn hart.
Dank u, vader. Dank u, vader.
Mag ik u de gebedsmantel van de regent van Alamut aanbieden?
En wat kan ik jou geven? - Roham.
Mag ik u prinses Tamina voorstellen? Tus wil haar volk winnen door haar te huwen.
Het is mijn wens dat u uw zegen zou geven.
Op al mijn reizen heb ik nooit een mooiere stad aanschouwd, Hoogheid.
U had 'm moeten zien voor uw horde kinkels 'm onder de voet liep.
Ze wordt duidelijk een prima koningin.
Maar Tus heeft al genoeg echtgenotes.
Jij, Dastan, zou wat minder roekeloos worden...
met zo'n juweel in je slaapvertrek.
De prinses van Alamut wordt je eerste vrouw.
Wat denk je, Dastan?
Hij stort zich blindelings op 100 vijanden...
maar voor 't huwelijk verstijft hij van angst.
En dan beweert men dat hij nog niet wijs is.
Ik moet een beker wijn hebben.
Opzij. Uit de weg.
Vader.
De mantel is vergiftigd. - Help hem.
De mantel die Dastan hem gaf. - Waarom?
Help hem. - Grijp de moordenaar.
Help hem. - Prins, vlucht.
Grijp hem.
Snel.
Kom mee.
Waar ben je mee bezig? - Ik weet een uitweg.
Je zult mijn hulp nodig hebben. - Kom dan.
Kom.
Sluit de poort. - Daarheen.
Sluit de poort.
Ga aan de zijkant hangen.
Grijp de moordenaar. Hij heeft mijn paard gestolen.
Trouwe onderdanen, de hele wereld rouwt om onze geliefde vorst.
Zijn verlies treft ons allen diep.
Dat prins Dastan hem vermoord heeft, maakt het des te pijnlijker.
Ik heb hem niet vermoord. Mijn broer gaf me die mantel.
Het was Tus. - En nu wordt hij koning.
Ik heb mijn vader niet vermoord.
Ik geloof je.
Ik had je niet moeten meenemen. - Maar je deed 't toch.
Ik heb m'n broer beloofd je om te brengen als hij je niet kon krijgen.
Dan lijkt me de oplossing dat je me kust...
en me dan doodt. Maar ik weet een betere oplossing.
Ik dood jou. Dan zijn je problemen opgelost.
Misschien is er 'n andere oplossing.
Dan lijkt me de oplossing dat je me kust en me dan doodt.
Maar ik weet een betere oplossing.
Nee. - Ik dood jou.
Geef terug wat je gestolen hebt, Pers.
Nee.
Zag je dat? - Wat?
Als je 't weer pakt, breek ik je arm. - Weer?
Je hebt al het zand opgebruikt. - Wat?
Wat is dit voor dolk?
Niet te geloven.
Door het zand te laten weglopen draai je de tijd terug.
En alleen wie de dolk heeft, beseft het.
Hij kan de loop der dingen veranderen.
En hij is de enige die het weet.
Hoe ver kan hij de tijd terugdraaien?
Geef antwoord. - Je hebt mijn stad verwoest.
Onze invasie ging om deze dolk, niet om wapensmidsen.
Na de strijd vroeg Tus om de dolk als huldeblijk.
Nu begrijp ik het. Hiermee kan hij 'n veldslag winnen.
Een rivaal ontwapenen. Hij zou de grootste Perzische vorst ooit worden.
Groter dan mijn vader. Het ging om de dolk.
Mijn valse broer moet berecht worden.
Ik verdubbel de beloning op zijn gevangenneming.
Intussen bescherm ik ons rijk zoals mijn vader zou hebben geëist.
Een nieuw tijdperk is begonnen.
Wat doe je? - Garsiv zit ons op de hielen.
Aksh is het beroemdste paard van het rijk. Dit verhult zijn sporen.
Waar ga je heen? - Naar vaders uitvaart in Avrat.
Maar je wordt gezocht voor koningsmoord. Er zijn duizenden soldaten.
Nizam zal er ook zijn. Hem kan ik vertrouwen.
Hij zal inzien dat Tus erachter zat. Ga opzij.
Alle wegen zullen bewaakt worden. - Daarom ga ik via de Slavenvallei.
Die zit vol roofmoordenaars. - Dat zeggen ze, ja.
Je plan is zelfmoord.
Door Tus lijk ik de moordenaar. Dat zet ik recht, al moet ik ervoor sterven.
En je laat mij hier? De nobele Dastan laat 'n vrouw achter in de wildernis.
Verslikt je eergevoel zich daar dan niet in?
Geef me de kracht om haar niet te wurgen.
Opstijgen. Hij kan niet ver zijn.
Zonder het goede zand is het een gewoon mes. En niet eens erg scherp.
Is er nog meer van dat zand? - Natuurlijk niet.
Hoe kom ik eraan?
Op je hoofd gaan staan en je adem inhouden.
Zie je iets wat je bevalt, prins?
Begin maar te lopen.
Waarom zou je oom je geloven als je niet kunt laten zien wat de dolk kan?
Het is jouw probleem niet, prinses.
Je loopt echt zoals het hoort.
Opgeheven hoofd, borst vooruit, grote, banjerende passen.
Zo loopt 'n zelfvoldane Perzische prins.
Jou is altijd verteld dat de wereld van jou is en je gelooft 't nog ook.
Ik ben niet in een paleis geboren.
Ik kom uit de sloppen van Nasaf, waar ik moest vechten om te overleven.
Hoe werd je dan een prins?
De koning kwam op een dag langs het marktplein en hij...
Ik weet niet...
Hij vond me.
Hij nam me op. Hij gaf me een familie, een thuis.
Jij ziet een man lopen die net alles verloren heeft.
Welkom in de Slavenvallei, Hoogheid.
Ik snak naar een druppel water. - Had de veldfles dan niet leeggedronken.
Ik ben niet in een woestijn geboren zoals jullie dorre, norse Perzen.
Mijn gestel is veel fijngevoeliger. - Verwend, zul je bedoelen.
De bronnen van Alamut staan bekend om hun zuivere, koele water.
Als je minder bij je bronnen had gezeten en je wallen had verdedigd...
zou je nu niet hier zijn.
Een wonder. Ik heb de prinses de mond gesnoerd.
Kun je me horen?
Ja, Dastan, ik kan je horen.
Weet je waar je bent, Pers?
En toch kom je hier?
In Soedan woont een krijgsstam, de Ngbaka. Iedereen vreest ze.
De Ngbaka zijn meesters in het messenwerpen.
Hun messen zouden door de Schepper zelf zijn gezegend.
Ze werpen zo trefzeker dat ze drie mensen kunnen onthoofden met één worp.
Dat zou ik niet doen. Weet je waarom?
Dat is Seso. Hij is een Ngbaka.
Ik had het geluk zijn leven te redden, waardoor hij me nu eeuwig dankbaar is.
Zeg eens, Pers...
is er 'n reden om Seso niet te zeggen dat hij nu iets hoger moet richten?
Dat is ze dus, hè?
Inderdaad.
Ze mag er best wezen.
Al ruikt ze niet zo fris. Maar afspraak is afspraak.
Snuggere prinses.
Afspraak? Wat voor afspraak?
Zo'n edele prins. - Zo'n tere prinses.
Toen ik deed alsof ik flauwviel, kwam je de gevallen schoonheid wel te hulp.
Wie zegt dat? - Waarom kijk je anders steeds naar me?
Wantrouwen. En je bent m'n type niet.
Ik ben geen hulpeloze slavin. Ik zeg wat ik denk.
Te vaak naar mijn smaak. - Ja, ze wordt de kers op de taart.
Wat bent u met haar van plan?
Ja, vertel het hem. Kijk hoe bezorgd hij is.
Mag ik even? - Ja.
Ik geef het niet graag toe, maar je had gelijk.
Ik zag inderdaad iets wat me beviel.
Dastan, luister.
Als mijn oom de macht van de dolk ziet, gelooft hij me wel.
Ik weet dat ik niet helemaal eerlijk ben geweest.
Maar je liegt zo slim.
Ik bewaak een heilig verbond.
De dolk werd in veiligheid gebracht toen jij hem stal. In de verkeerde handen...
Ik zal goed op je mes passen. - Dit mag je niet missen.
Je weet niet wat er op het spel staat. Dit is 'n zaak van de goden.
Jouw goden, niet die van mij. - Kom.
Schiet op.
Struisvogelrennen? - Elke dinsdag en donderdag.
Mooi zijn ze niet, maar ze zijn wel strijdlustig.
En vals spelen is makkelijk. - Dit oord heeft een slechte reputatie.
De bloeddorstige slaven die hun meesters vermoorden?
Goed verhaal. Leuk verteld, steeds anders. Maar helaas niet waar.
Maar de skeletten bij... - Van een zigeuner gekocht.
Ik heb onze lugubere reputatie bedacht tegen het sluwste kwaad...
dat ons land bedreigt. Je weet toch wat ik bedoel? Belastingen.
Al die Perzen met hun legers, forten en wegen.
Wie betaalt dat? De kleine ondernemer.
Vandaar mijn kleine campagne om wat valse geruchten te verspreiden.
Ik verspreid ze als een geslachtsziekte in een Turkse harem.
Ziedaar de machtige struisvogel.
Rennen, schatje.
Heerlijk.
En de belastingontvangers laten mij en mijn klanten met rust. Iedereen blij.
Zet de meisjes aan het werk. Schiet op. Hou 't publiek tevreden.
Sta daar niet te staan. Doorgaan.
Wat je laat vallen, gaat van je loon af.
Kijk niet zo. Je snapt me best.
Doe je werk. Hou ze tevreden. Dank je wel.
Volgens mij wordt onze regeling een succes.
Handen thuis.
Pittig ding. Waar heb je haar opgedoken?
De slavenmarkt. Ik wilde haar in Irak voor 'n kameel ruilen. Ze viel me aan.
Kamelen zijn veiliger. - Edele sjeik Amar...
dank u voor de gastvrijheid, dit is geweldig, maar geeft u me...
Weet je, Pers?
Je lijkt erg op de in ongenade gevallen prins die de koning heeft vermoord.
Heb ik je al over de Ngbaka verteld?
Ja. - Een goed verhaal is altijd leuk.
Maar dat van jou... Haar voor 'n kameel ruilen? Zij is er minstens twee waard.
Wist je dat je broer een schandalig hoge beloning voor je heeft uitgeloofd?
Voor zoveel geld lever ik mijn moeder nog uit.
Wat? Jij hebt haar nooit gekend. Lever hem uit aan de Perzen.
Wacht, wacht. Nee, luister.
Mooi mes. - Het stelt niets voor.
Het heeft geen waarde. - O nee?
Smelt het voor de juwelen.
Wat doet die gek?
Nee, straks raak je een vogel.
Hier.
Dat zou ik niet doen.
Naar de tunnel.
Moet je zien. Nu is 't afgelopen.
Geen geitenmelk meer na de derde ren. Achter hem aan.
Het hek. - Grijp hem.
Doe de hefboom omhoog. - Eerst de dolk.
Niet nu. Doe de hefboom omhoog. - De dolk.
Denk niet het niet bij me opkwam.
Opzij, prinses. - Pers.
Zocht je die? De sleutel?
Oeps.
Wacht maar.
Ze komen allemaal naar vaders begrafenis.
Honderd soldaten bewaken de poort. - Of nog meer.
Als de dolk je lief is, help je me Avrat in.
Al die buitenlandse prominenten. Je kent er vast wel een paar.
Had een lichtere gekozen.
De mogols van de Hindoekoesj zijn van adel. Je moet je vereerd voelen.
Nou. Ontzettend.
Waar is de dolk?
Je mag me best fouilleren. Maar doe 't dan wel heel grondig.
Tus is er niet. Hij is vast nog in Alamut.
Is het zand voor de dolk daar verborgen?
Daarom blijft Tus er. Daar is ons leger naar op zoek.
Ik moet mijn oom zien te spreken.
Dat is onmogelijk.
Moeilijk, niet onmogelijk. - Je bent gek.
Jij bent onder de indruk.
Uit de weg. - Opzij.
Draai je om.
Die kocht je voor me toen ik klein was. - Je spuugde de zaadjes naar Garsiv.
Je had me hier niet moeten laten komen. - Ik had geen keus, oom. Kom mee.
Ik heb vader niet vermoord. Dat zou ik nooit doen, dat weet u.
Je daden spreken dat tegen.
Ik moest wel vluchten. Tus gaf me de vergiftigde mantel.
Hij is niet op z'n vaders begrafenis. Hij is in Alamut.
De zoektocht naar wapens zal laten zien dat de invasie terecht was.
Niet als ze er niet zijn. De invasie van Alamut was bedrog.
Tus heeft vader vermoord om de kroon.
Hij is niet op zoek naar wapens, maar naar zand voor 'n mystiek voorwerp.
Heb je me daarvoor laten komen?
Na de strijd wilde Tus mijn dolk. U hield hem tegen.
Maar juist om die dolk viel hij Alamut aan.
Die dolk. Heb je die bij je?
Ja.
Hij heeft ongelooflijke krachten.
Is dit een grap?
Wat? Nee, hij zat erin.
Waar is je zogenaamde bewijs?
Tamina.
Uw handen zijn verbrand. - Ja.
Ik wilde je vader van de gifmantel verlossen.
Is er iets mis?
Nee, nee. - Echt? Mij kun je vertrouwen.
Alleen...
Tus is mijn broer. Hoe kon hij me zo verraden?
Dat weet ik niet. Misschien heeft hij je nooit gerespecteerd...
en wilde hij je alleen gebruiken. - Om z'n wijnbeker te vullen?
Mijn dienst aan je vader was anders. Wij hadden hetzelfde bloed, Dastan.
Hoe vaak vertelde hij hoe u hem van die leeuw redde?
Het was z'n lievelingsverhaal. - Een van de vele.
Nee, het was zijn lievelingsverhaal. - Je spreekt in raadsels.
Wacht. Dastan.
Moordenaar.
Ik heb vader niet vermoord.
Uit de weg.
Wat ga je nu doen?
Waar is hij? Waar is hij?
Ik heb vader niet vermoord. - Dan zal God het je vergeven.
Nadat je hoofd is afgehakt.
We vechten niet meer met stokken.
Was dat alles?
Majesteit. - Ik dacht dat je in Alamut bleef.
Vertel over Dastan, oom.
Dastan kwam hier om mij te vermoorden. Op het marktplein.
Ik kon maar net ontsnappen.
M'n dood zou je jonge bewind verzwakken. Dastan wil 'n opstand ontketenen.
Is hij op de troon uit? - Ik vrees het.
Een proces zou 'm alleen de kans geven oproer te kraaien.
Ik zou adviseren een proces te vermijden.
Breng hem niet levend naar Nasaf terug.
Wat Dastan ook misdaan heeft, 'n proces laat 't best zien hoe ik wil regeren.
Krachtdadig en met respect voor de wet.
We zijn geen wilden.
Je gedraagt je steeds meer als 'n koning.
We moeten Dastan vinden en voor het gerecht brengen.
HOOFDKWARTIER VAN DE HASSANSINS
Ik moet onze gasten spreken. - Hun gebruiken zijn hoogst ongewoon.
De dienaren zagen en hoorden vreemde dingen en er is 'n paard verdwenen.
Zorg maar dat de dienaren hun mond houden. Of ik garandeer...
dat zij ook zullen verdwijnen.
Je kunt me helpen, maar wees snel. Je prooi heeft voorsprong.
Hebt u wat ik gevraagd had?
Hinderen die praktijken je talenten niet?
In de trance zien we de toekomst.
Visioenen van de dood.
Een lotsbestemming...
en een vloek.
In de trance kunnen we alles vinden. Ook uw neef prins Dastan.
Dan hoop ik dat je nog meer dood zult zien.
En gauw.
Bukken. Een Perzische patrouille.
Wat houd je achter?
De nomaden zijn vertrokken. Misschien waren ze je leugens beu.
Ik moest je wel achterlaten. Je oom luisterde niet, neem ik aan?
Niet Tus heeft mijn vader vermoord, maar Nizam.
Je oom? - Zijn handen waren verbrand.
Hij wilde de gifmantel uittrekken, zei hij. Maar hij raakte 'm niet aan.
Hij moet 'm eerder hebben aangeraakt.
Nizam heeft hem vergiftigd.
De tijd een paar tellen terugdraaien levert mijn oom niets op.
Hij heeft vader niet om een dolk vermoord. Wat houd je achter?
Je bent vingervlug.
Maar ik ook. Vertel op, als je 'm terug wilt. Het moet uit zijn met de leugens.
Kunnen we nu gaan?
Alleen een prinses denkt dat ze sneller is dan een zandstorm.
Nizam wil ons vermoorden. Hij wil mij dood hebben.
Ik moet weten waarom.
In Alamut bevindt zich het kloppend hart van alle leven op aarde.
De Zandloper van de Goden.
Lang geleden zagen de goden alleen hebzucht en verraad in de mens.
Ze vernietigden alles met een grote zandstorm om de aarde te zuiveren.
Maar één meisje smeekte de goden de mens nog een kans te geven...
in ruil voor haar leven.
Door haar innerlijke zuiverheid...
zagen de goden in dat de mens ook goed kan zijn.
Toen veegden ze het zand in de Zandloper.
Ze gaven de dolk aan 't meisje.
Zo werd ze de eerste Hoedster.
Alleen de dolk kan het Zand des Tijds uit de Zandloper laten lopen.
Maar het heft bevat maar één minuut.
En als je de dolk in de Zandloper steekt en op de juweelknop drukt?
Dan blijft 't zand lopen. - En de tijd blijft teruggaan.
Ja, maar dat is verboden.
Toen mijn vader nog klein was, redde Nizam hem tijdens de jacht.
Beide prinsen beslopen een mooie antilope.
Ze wisten niet dat 'n leeuwin hen besloop.
Nizam redde Sharaman. Mijn vader vertelde ons 't verhaal talloze keren.
Ik begrijp het niet.
Nizam wil terug in de tijd om het ongedaan te maken.
M'n vader niet redden. Hem laten sterven.
Dan zou hij zijn hele leven koning worden.
Mijn broers zouden nooit geboren zijn.
De storm is gaan liggen.
Dastan, het zand in de Zandloper is onvoorstelbaar krachtig.
Als je de dolk in de Zandloper opent, verbreek je het zegel.
De Zandloper zou barsten en aan stukken vallen.
Het zand zou verstrooid worden.
Het zou de toorn der goden meevoeren en alles op z'n pad verwoesten.
De hele mensheid zou boeten voor 't verraad van Nizam.
Dit is alles wat van ons zou resten.
De geheime tempel bij Alamut is 'n toevluchtsoord.
Daar kunnen we de dolk veilig verbergen en dit Armageddon voorkomen.
Dat is de waarheid, Dastan.
Geef de dolk terug...
zodat ik hem daar kan verbergen.
Dat gaat niet.
Ik ga met je mee.
Ga je me helpen?
Blijven we kletsen of stijg je nog op?
Onze tocht is gezegend.
We slaan water in en zijn voor vanavond bij de bergpas.
Je mag me graag commanderen. - Alleen omdat jij zo graag gehoorzaamt.
Er zijn grenzen.
Pers.
We gingen zo snel uit elkaar dat ik geen afscheid kon nemen.
We volgen je al een week. De rel die je schopte, ging twee dagen door.
Mijn dierbare renbaan. Weggeveegd als voetsporen in 't zand.
Zie je Anita daar? De enige overgeblevene van mijn renstal.
En je mag nog zo'n goede promotor zijn...
je organiseert geen struisvogelrennen met maar één struisvogel. Of wel soms?
Precies. Kom maar mee.
Wist je dat struisvogels suïcidaal zijn?
Moet je de arme stakker zien. Vroeger was ze een groot kampioen.
Nu moet ik haar dag en nacht bewaken, zodat ze niets doms doet.
De enige manier om mijn verlies goed te maken...
was de tortelduifjes opsporen die me dit hebben aangedaan.
Ik heb de prijs op jullie hoofd nodig. Je broer zal blij zijn om te zien...
Zandderwisjen. Net zo gewoon als kamelenvlaaien.
Luister. - Liever niet.
Mooi mes. - Edele sjeik.
We gaan naar de heilige Tempel... - Niets is heiliger dan Perzisch goud.
Geef de dolk. Het zijn er te veel.
Je kunt ze niet allemaal aan. Geef de dolk.
Geef me de dolk.
Hoe heb je dat gedaan, Pers?
Instinct.
Wat?
We moeten hier weg.
Wat was dat nou vannacht? - Die adders kwamen van Hassansins.
Onze geheime doodseskaders, tot m'n vader ze ophief.
Nizam moet ze in het geheim operationeel hebben gehouden.
Moordenaars van de overheid. Daarom betaal ik geen belasting.
We kunnen niet stoppen. - Nou, wij wel.
Help ons om de Tempel te bereiken. - Terwijl 't in de Hindoekoesj stormt?
Je trekt narigheid aan en je bent gestoord...
Er is goud in de Tempel. Meer dan tien paarden kunnen dragen.
Belastingvrij.
Heer.
Heb je enig idee waar je heen moet? - Ik heb dit pad als kind geleerd.
Elke prinses moet het leren. Het is heilig.
Hier is het.
Het toevluchtsoord. De enige plek waar de dolk veilig is.
Ik had gouden beelden verwacht. Watervallen.
Geef me de dolk zodat ik hem kan verbergen.
Snijd jezelf niet, prinses.
Hé. Hier.
Nog niet lang dood. Hooguit een nacht. Eerst gemarteld. Hassansins.
Nizam kent deze plek. - Ze zijn allemaal dood.
Het hele dorp. Mijn goud?
Wat ga je doen? - Er is maar één oplossing.
De dolk komt uit een steen in de Tempel. - En waar is die? Dit is 'n hoop keien.
In uiterste nood moeten we de dolk weer in de steen steken.
De berg zal hem dan aan de goden teruggeven.
De oorspronkelijke belofte moet worden nagekomen.
Welke belofte?
De goden moeten het leven nemen dat ze spaarden.
Je offert je leven op.
Blijf staan.
Luister.
Geef je zwaard. Nu, of is zelfs dat te eervol?
Nizam heeft 't dorp door Hassansins laten uitmoorden.
Die zijn ontbonden. Je denkt dat je slim bent.
Het is geen list. - Heer.
Alleen lijken daarbinnen. Ook in het dorp.
Blijf staan.
Nizam wil me dood hebben om me de mond te snoeren.
Een proces is te openbaar.
Wist je dat? Dat heeft hij gezegd, hè?
We konden nooit erg goed met elkaar opschieten.
Maar we zijn broers. - Zeg je met m'n zwaard op je keel.
Je vroeg je vaak af waarom vader zoveel bad.
Hij zei dat de broederband het zwaard is dat ons rijk verdedigt.
Hij bad dat 't zwaard sterk zou blijven.
Waarom zou ik het risico nemen naar de begrafenis in Avrat te komen?
Nizam wilde je laten doden. Maar Tus beval je gevangen te nemen.
Nizam wil me dood hebben en huurde daar de Hassansins voor in.
Hij is bang voor wat ik zou kunnen zeggen.
En tegen wie.
Vertel het mij, broer.
Hassansins.
Koppen dicht.
Bescherm de dolk.
Pers. Achter je.
Vergeet ze. Gooi.
Zoek haar.
Hier. Je weet wat ze zeggen over mannen met grote zwaarden.
Tamina. Laat mij het doen.
Alleen een Hoedster kan de dolk terugbrengen. Jij kunt dit niet doen.
Ik ben er klaar voor.
Ik niet.
Wegwezen. Genoeg. Weg.
Dastan, het spijt me.
Red het rijk.
Broer.
Waar is de dolk?
Verdwenen.
'Bescherm de dolk, ongeacht de gevolgen.' Dat was mijn heilige roeping.
Dat was mijn lotsbestemming.
We maken onze eigen lotsbestemming, prinses.
We krijgen 'm terug.
We zullen nog een paard nodig hebben.
Waar ga jij naartoe? - Naar Alamut.
Nizam zal de Zandloper met de dolk breken en dat moeten we voorkomen.
'En dat moeten we voorkomen.'
Wat?
Een messenwerper met een geweten.
Volgens onze vrienden zijn de Perzen in de eerste tunnels.
Met 'n paar uur zijn ze bij de Zandloper.
Nizam houdt de dolk in de Hoge Tempel, bewaakt door 'n duivel vol stekels.
De Hassansin die m'n broer heeft gedood. - Hij staat tussen ons en de dolk.
Hij doodt iedereen in een straal van 20 meter.
Niet iedereen hoeft zo dichtbij te komen.
Een beetje water, heer.
Weet je het zeker?
Ik sta bij hem in het krijt. - Je bent een Ngbaka.
De gesel van de Numidische vlakte. Ik ben 'n niet geheel eervol ondernemer.
Wij zijn niet edelmoedig. - Vlug.
Vriend, heeft iemand je wel eens gezegd dat je te veel kletst?
Kom.
Heb ik je al over de Ngbaka verteld?
Ja. - Ik hoop dat je broer naar je luistert.
Hij is hier.
Sluit alle poorten. Zorg dat je 'm vindt.
Het is veilig. - Dastan...
Je kunt het beter niet doen.
Hoor ik daar bezorgdheid? - Voorzichtigheid.
Met een vleugje bezorgdheid. - Je vleit jezelf, prins.
En jij kon vroeger beter liegen, prinses.
Misschien gebrek aan oefening.
Dit is niet ons laatste samenzijn.
Waar is de dolk? - Perzische bureaucraten.
Veel te zachte handjes.
Hij is gevonden, heer.
De Zandloper?
Ik heb de dolk niet.
Wacht hier.
Dag, Tus.
We moeten praten. - Praat dan.
Alleen. - Wacht buiten.
Nu meteen.
We zijn broers, toch?
Nizam had de mantel vergiftigd. - Je bent gek.
Wie gaf je de mantel?
Je vertrouwt hem, net als ik. Alamut leverde de vijand geen wapens.
Nizam loog. - Wat zou hij erbij winnen?
Luister nu goed. Onder de stad ligt 'n aloude kracht.
Het legendarische Zand des Tijds.
Nizam wil de geschiedenis veranderen en zelf koning worden.
Zand des Tijds? Ketterij, Dastan. Heidense waanzin.
Ik heb 't met mijn eigen ogen gezien. En Nizam weet waar het Zand is.
Hij maakt een einde aan onze wereld. - Als je me wilt vermoorden, doe 't dan.
Dit is geen gewone dolk.
Druk op het juweel op het heft en je zult 't zien.
Ik had dit moeten doen voor we de stad aanvielen.
Waar heb je 't over?
De juiste keus maken, ongeacht de gevolgen.
De soldaten... - Blijf staan.
Hij heeft zelfmoord gepleegd.
God zij de verrader genadig. Hij koos de weg van de lafaard.
Dastan had vele gebreken, maar hij was geen lafaard.
Dit is geen gewone dolk.
Druk op het juweel op het heft en je zult het zien.
ongeacht de gevolgen.
Nee.
Nu net stierf je voor m'n ogen.
Je hebt erop gedrukt. - Hoe wist je dat ik 't zou doen?
Omdat we broers zijn.
Toen we ten strijde trokken...
zei vader dat een ware koning advies ter harte neemt...
maar luistert naar zijn hart.
Ik had zo ook wel naar je geluisterd.
Majesteit, de soldaten zeggen...
Ik zie dat Dastan inderdaad terug is.
Tus, denk om mijn woorden.
Nee, wacht.
Arme Tus. Hij wilde de kroon zo graag.
En jij, Dastan, moet altijd komen binnenstormen.
Om te bewijzen dat je meer bent...
dan iets wat de koning van de staat opraapte.
Wat 'n puinhoop heb je ervan gemaakt.
Zo te zien is de broederband niet langer het zwaard dat ons rijk verdedigt.
Hij was een van de onzen.
Hij was 'n Tempelpriester.
Zo weet Nizam van het bestaan van de Zandloper.
Ze hebben de Hoeders omgekocht. We zijn niet langer zuiver.
We moeten opschieten.
De katrol. De katrol. Nu meteen.
De Hoeders bouwden geheime gangen naar de Zandloper.
Met wat geluk zijn we Nizam voor.
Dat is de poort naar de Zandloper.
Er is maar één veilige weg.
Sneller.
Volg in mijn voetstappen.
De grond mag nergens anders geraakt worden.
Rennen.
Moordenaar. Sharaman was je broer.
En mijn vloek.
Ik keek naar je op.
Ik heb nooit begrepen waarom m'n broer uitschot binnenhaalde.
Veel plezier in de goot. Daar zul je onder mijn bewind liggen.
Nizam. Verander je verleden niet.
De dolk ontketent... - Wat?
Gods toorn? De hel op aarde?
Doe het niet.
Hou hem tegen. Als het glas breekt, gaat de wereld ten onder.
Het is jouw lotsbestemming, niet de mijne. Altijd geweest.
Laat me los. - Nee.
Laat me los. - Ik laat je niet los.
Ik wilde dat we samen konden zijn.
Nee.
Familie.
Prins Dastan.
Bis? Ben je hier? - Natuurlijk.
Het paleis is omsingeld. De strijd is gestreden.
Nog niet.
Wacht.
Dappere soldaten van Perzië, we zijn misleid om de heilige stad aan te vallen.
Alamut heeft geen wapensmidsen.
Ben je gek geworden? - Ik kan niet zwijgen als ik verraad zie.
Deze oorlog is uitgelokt door 'n man die iedereen vertrouwt: Onze oom Nizam.
Dastan heeft misschien te hard gevochten.
Nu heeft hij schaduw en rust nodig om alles weer op 'n rijtje te krijgen.
De gevonden wapens waren een list. Hier zijn geen wapens, en dat weet je.
De spion die ze 'onderschepte' was door jou ingehuurd...
om ons tot de invasie aan te zetten. - Heb je spijt van je overwinning?
Jij hebt zelf de aanval geleid en ons deze zege bezorgd.
Ik had er nooit mee mogen instemmen.
In mijn hart wist ik dat 't verkeerd was.
Jij zult het nooit worden.
Je zult nooit koning worden. Je hebt het niet in je.
Je zult sterven in de schaduw van een groot man.
Voer hem af voor hij zich nog erger voor gek zet.
Vader zei tegen je dat 'n ware koning advies ter harte neemt...
maar altijd naar zijn eigen hart luistert.
Hoe weet je dat? We waren alleen.
Hij had gelijk. Hij kent ons en onze kracht. Luister naar je hart.
Hij negeert je bevel en nu wil hij weer weg.
Grijp in.
De spion kent de ware toedracht. Breng de spion hier.
We persen de waarheid uit hem.
Je had alles wat een mens zich kon wensen. Liefde, respect, een familie.
En toch was het niet genoeg.
Prinses van Alamut.
Ik heb uw stad ten onrechte aangevallen.
Vergeef het me, Hoogheid. Laat me proberen het goed te maken.
Het zou in ons belang zijn...
als onze landen een sterkere band kregen dan vriendschap alleen.
Een huwelijk.
Uw huwelijk met de man die uw stad zowel veroverd als gered heeft.
Van koninklijken bloede of niet, hij is 'n ware zoon van onze vader.
En een ware broer van Garsiv en mij. Een ware prins van Perzië.
Ga naar voren of ik doe het.
Gegroet, prinses.
De traditie wil dat een aanzoek met geschenken gepaard gaat...
maar dit is onverwacht en ik ben helaas onvoorbereid.
Ik heb niets voor u...
behalve...
datgene wat reeds van u was.
Loop even mee, prins Dastan.
Hoe kan ik mijn aanvaller vertrouwen?
Ik ben niet langer de man die ik was.
Dat is dan wel een erg snelle ommezwaai. - Misschien wel.
Zo te horen hebt u hier iets ontdekt.
En wat dan wel? - Een nieuw geestelijk inzicht.
Een lotsbestemming. - Ja, precies.
We maken onze eigen lotsbestemming, prinses.
Het ontbreekt u aan nieuwsgierigheid. - Eén van mijn vele gebreken.
Spot alstublieft niet, prins.
Daar kennen we elkaar nog niet goed genoeg voor.
Maar ik kijk uit naar de dag dat het zover is.
Men zegt dat sommige levens door de tijd met elkaar verbonden zijn...
door een oude roep die over de eeuwen heen weerklinkt.
Ripped en bewerkt door relentless @ 23.976 fps Synchronisatie: Zero_1