Quality over Quantity (QoQ) Releases The Angriest Man in Brooklyn (2014)
Vertaling: Callisto ~ Controle: FuBre
Wacht. Laat mij...
Laten we papa pakken. Laten we allemaal papa pakken.
Het ligt niet aan mij. Het is de camera.
Het is netwerken. - Als de camera niet goed werkt...
dan neem ik hem mee naar huis.
Kijk jou dan. Mijn God.
Mijn God, ik kan wel de hele dag naar hen kijken.
Hallo, papa. Wat denk jij?
Dat ik gelukkig ben.
Michael, je bent op de radio. - Ja, mijn kind gaat naar school in Staten Island.
Ze hebben van die nieuwe hockeymaskers en ze ondermijnen de impact daarvan.
Als je iemand wilt aanklagen, klaag dan die oen aan.
Michael, Michael, ze gebruiken jouw belastinggeld voor onzin.
Wat mankeert jou? - Ze zouden zulke dingen niet moeten maken.
Ik heb het kind meegenomen naar de dokter en de dokter vertelde mij...
Terwijl Henry Altmann in de file stond op weg naar zijn doktersafspraak...
voegde hij mentaal subwoofers in kleine auto's toe.
Op zijn korte lijst stond ook hondenpoep, autoalarmen...
oncijferbare parkeerborden en tweepersoons kinderwagens...
waardeloze mode, mannenluchtjes, kauwgom, fietsen, hamsters...
vuilniswagens, buren, metalen hangers, tv-afstandsbedieningen...
wenskaarten, slippers, flyers voor goedkope knipbeurten, dikke mensen...
duiven, het weerkanaal, geur van urine, nieuwe moeders...
creditkaartaanbiedingen, geblokkeerde telefoonnummers...
grote paraplu's, F Train, J.F.K, B.Q.E...
servicekosten voor betaalautomaten, 99 cent winkels, radiopersoonlijkheden...
netwerken. Starbucks, de Knicks, de Knicks, de Knicks en God.
Verdomme. Wat is dit, verdomme?
Dat was rood waar je doorheen reed. Kun je rood niet onderscheiden van groen?
Je hebt de test afgelegd, toch, toen jij je rijbewijs kreeg?
Weet je nog? Multiple choice, potlood nummer twee, vieze muren?
En wat betekent rood? Betekent dat, rijden?
Betekent dat, bots tegen mijn auto aan, betekent het dat?
Het was geel. - Geel.
Geel als jouw taxi of geel als een narcis? Als een mooie gele narcis?
Betekent narcis in jouw land dat je op het gas moet drukken en mijn auto moet raken?
Is dat het? Is een narcis jouw excuus om mijn leven te verkloten?
Mijn rust te vernietigen?
Nee, ik laat jouw rijbewijs intrekken en laat je terugsturen vanwaar je ook vandaan komt.
Racist. - Racist?
Hoe kan ik een racist zijn? Ik weet niet eens jouw afkomst.
Uzbek. - Uzbek. Je hebt gelijk.
Ik haat Uzbeki's, ik haat ze allemaal. Maar jou vooral.
Jij bent dood. - Wat? Wat zei je?
Jij ook, kloot...
Mevr Sharon Gill keek naar de vrouw met haar huisdier.
Ze was nog overspoeld met verdriet vanwege haar eigen kat, Harold.
Drie dagen geleden was Harold uit het raam gesprongen.
Achteraf, leerde zij dat dit niet ongewoon was bij katten.
Het feit dat Harold 10 verdiepingen lager op zijn poten landde, was een kleine troost.
Sharon begreep dat Harold een signaal was. Dat zij emotioneel was uitgeput.
Maar om meer om een dode kat te geven dan haar zieke patiënten..
was duidelijk een geval van klinische depersonalisatie.
Open. Wijder.
Wijder. Wijder.
Excuseer me.
Niemand had deze realiteit nooit genoemd toen zij een slimme, glanzende medisch studente was.
Toen zij geloofde dat zij de wereld ging redden, één patiënt tegelijk.
Dokter.
Niemand vertelde haar dat zorg niet hetzelfde is als behoefte.
Zorg die gelimiteerd is, moet eindeloos zijn.
Dokter. Opzij, man. Opzij.
Waar zorg gelijk aan is, is 15 minuten per patiënt.
Dokter. Mrs Fine zit in vier. - Wie?
Mrs Fine. Zij is één van Dr. Fieldings patiënten...
voor wie u invalt, weet u nog?
En we hebben Wong in drie en Peterson in negen. - Oké, luister, ik heb even een minuutje nodig.
Maar zij zit daar al langer dan een uur.
Sharon vroeg zich af en niet voor de eerste keer...
of arme, lieve Harold niet de juiste keuze had gemaakt.
Ja, met mij. Is Aaron er?
Ik heb hem niet gezien. - Heeft hij een bericht voor mij achtergelaten?
Zeg tegen hem dat ik een beetje laat ben voor de vergadering.
Mr Altmann. - Ik weet niet wanneer. Als ik er ben.
Zodra zij kan zal de dokter u zien. - Hij. Dr. Fielding is een hij.
Ja, maar helaas is Dr. Fileding weggeroepen. Dus valt Dr. Gill voor hem in.
Wanneer? - Zodra zij kan. Zij heeft het erg druk.
Alsjeblieft, trek dat schort aan. - Ik heb geen schort nodig.
Ik heb alleen maar een afspraak met hem... haar.
Verdomme. Wat is dit, verdomme?
Ik zit al twee uur te wachten.
Het spijt mij heel erg, Mr Altmann. Het is een beetje een chaos.
Wie bent u? - Ik ben Dr. Gill.
Ik wil Dr. Fielding.
Dat begrijp ik, maar hij is weggeroepen voor een spoedgeval.
Spoedgeval. Onzin. Hij wilde gewoon een lang weekend.
Meneer, ik heb naar uw scan gekeken... - Ben je wel oud genoeg om dokter te zijn?
Heeft Dr. Fielding de uitslagen met u doorgenomen? - Nee.
Nee, omdat hij niet heeft gebeld?
Hij denkt dat het migraine is. Ik heb hoofdpijn, hele erge.
Wanneer heeft hij dat gezegd? - Toen ik hier voor het laatst was.
Dat was voor de scan? - Ja.
Wat?
Kunt u alstublieft gaan zitten? - Waarom?
Omdat ik graag wil dat u gaat zitten. - Wat maakt dat uit?
Omdat ik wil dat u gaat zitten. - Ik wil staan.
Prima, sta dan maar.
Uw uitslag laat een hersenaneurysma zien.
Mr Altmann, weet u wat een hersenaneurysma is?
Mijn oom is er aan eentje overleden.
De ene minuut was hij zijn tanden aan het poetsen en voordat je het wist was hij dood.
Hij had niet eens tijd om te spoelen.
Het vormt zich uit een slagaderwand in de hersenen.
En als die uiteen spat? - Dan zal het een hersenbloeding zijn.
En ik ben dood.
De ernst is afhankelijk van de grootte en de locatie van het aneurisma.
Hoe groot is het?
Ik ben een internist. U kunt dat beter bespreken met een specialist.
U heeft daar de scan. Hoe groot? - Ik begrijp het.
Maar er is een neuroloog uit Brooklyn... - U weet het, toch?
Dr. Bernstein, die ik al heb gebeld. Ik heb voorbereidingen gemaakt...
Waar bent u bang voor? Het zijn niet uw hersenen.
Kijk gewoon naar de scan en vertel het mij.
Het is groot. - En de locatie?
Alstublieft, meneer, ik denk dat we beter met een neuroloog kunnen praten.
De locatie? - Bij de hersenstam.
Niet te behandelen?
Daar kan ik niks over zeggen. - Dat heeft u al gedaan.
Hoelang zit het daar al? Ik durf te wedden al een hele tijd.
Waarom hebben ze het nu pas gevonden? Bent u onbekwaam of interesseert het u gewoon niet?
Dat is het, het interesseert u niet, hč? - Nee, nee.
Nee, wat? - Nee, het interesseert mij wel.
Onzin. Je denkt, hoe lastig, hoe vervelend, hoe moeilijk, hoe onaangenaam.
Arme, kleine prinses. Arme, arme jij. Neem me niet kwalijk dat ik doodga.
Meneer, u moet rustig blijven. Dat is slecht voor uw bloeddruk.
Gaat u alstublieft zitten. - Hoelang heb ik nog?
Dat weet ik niet. - Ja, dat weet u wel.
Nee, dat is niet zo. - Het is van je gezicht af te lezen...
als een uitgeperste citroen. De Citroenenprinses. Denkt u dat u mij pijn kan doen?
Het interesseert u niet, weet u nog? Het is gewoon een baan. U voelt dit niet.
Waarschijnlijk is er een reclame met diamanten voor nodig of een zieke kat...
om wat gevoelens bij u los te krijgen.
Zieke katten, is dat wat u laat tikken?
Is dat wat de Citroenenprinses emotioneel maakt?
Hier ben ik, uw zieke en stervende huisdier. Vertel je verrekte huisdier hoelang die nog heeft.
Ik weet het niet. - Hoelang?
Ik krijg geen adem. - Geef mij een getal.
Een getal. Geef mij een getal.
Ik ga hier niet weg voordat ik een getal heb gekregen.
Negentig. - Negentig wat?
Minuten.
Is dat uw beroepsmatige mening? - Ja.
Krijg de klere. - U vroeg het.
Negentig. Hé, ziet u dit horloge? Ziet u dat?
Het is van mijn vader geweest. Hij is 90 geworden. Negentig jaar.
Wilt u weten wat er in 90 minuten gebeurt?
Dat is 18:22 uur. Ik zal leven.
Ik zal een biertje nemen. En ik zal lachen.
Ik zal lachen omdat u ontslagen zal worden. Dat klopt, ik bel de directeur van dit HMO...
en zal ervoor zorgen dat jij eruit wordt gegooid.
Dode lul. - Dokter kut.
Klotezooi.
Taxi. Taxi.
Het centrum van Brooklyn.
Hoewel Henry wist dat 90 minuten onlogisch was...
des te meer hij aan haar prognose dacht, haar vloek...
het zwaarder begon te wegen. Wat als? Wat als?
Hij leek zich te herinneren dat er vier of vijf stadiums naar de dood zijn.
Wat doen jullie? Rij op de stoep. Ik wil niet sterven achter een cementwagen.
Woede was er zeker één van.
Ontkende hij niet een andere? Of ontkende hij de 90 minuten?
Wat als hij, Henry Altmann, echt om 18:22 uur zou sterven?
Wat moet ik doen?
Zeg tegen Mr Altmann dat het heel erg belangrijk is.
Kunt u hem mij alstublieft terug laten bellen? Dank u.
Is het waar? - Wat?
Is het waar? - Wat is waar?
Iedereen zegt dat jij een patiënt hebt verteld dat hij 90 uur te leven heeft.
Nee. - Dat dacht ik al, want dat is belachelijk.
Dat is... Wat? - Niks.
Dat heb je wel gedaan. - Nee, dat is niet zo.
Ik wist het. - Ik heb het niet gedaan.
Iedereen zegt dat je het hebt gedaan. - Jordan, hou je mond.
Een man vertellen dat hij 90... - Ga die kamer binnen.
Ik weet het. Ik weet het. Hij bleef maar schreeuwen:
"Geef me een getal".
En ik kreeg geen adem, en raakte in paniek en ik was helemaal de kluts kwijt.
Blijkbaar. - God, ik haatte hem.
Dat kan ik je niet kwalijk nemen. We haten allemaal onze patiënten.
Wat mankeert hem eigenlijk? - Hersenaneurysma.
En je hebt hem hier weg laten lopen? - Dat was niet de bedoeling.
Ik probeerde hem naar Bernstein te sturen, oké? - Serieus, Christus, Sharon.
Ik weet het. Ik ben vreselijk. Ik ben een vreselijk persoon.
Ik heb geprobeerd om hem te pakken te krijgen.
Ik heb zijn mobiel gebeld, zijn thuis, zijn werk, maar hij neemt gewoon niet op.
Waarom kijk je zo grappig?
Wat is er met je ogen aan de hand? Ben je high?
Nu niet. Ik meen het.
Echt waar? - Ja, echt waar.
Sharon, dit is niet goed. Er zullen consequenties volgen.
Je kunt worden geschorst. Je kunt je vergunning kwijtraken.
Hij was niet eens mijn patiënt. Hij was van Fielding. Ik viel voor hem in.
"Ik wil het weekend met mijn gezin doorbrengen. Ik heb kinderen. Ik heb een leven".
Stomme, in de rug stekende klootzak.
Ik heb je gewaarschuwd. - Nietwaar.
Ja, dat heb ik wel gedaan. - Hij zei dat hij zou gaan scheiden, oké?
Hij zei dat hij van me hield. Hij... - Menselijke emoties. Echt een afknapper.
Laten we ons concentreren op de logica. Zoals de patiënt. Hoe heet die man?
Altmann. Henry Altmann.
Oké. Henry Altmann. Dat is een geweldige naam. Dat klinkt heel goed, een leuke familienaam.
Ik weet zeker dat dit niet het type man is die woest wordt...
aanklacht indient, compleet gestoord gaat lopen doen tegenover jou, je carričre wil ruineren.
Oké, ik krijg de indruk dat hij wel zo is.
Dit is erg. Dit is miscommunicatie, dat is het hem.
Ik moet zorgen dat hij vandaag wordt opgenomen, voor zijn eigen bestwil...
en dan is hij iemand anders zijn probleem. Dan is hij Bernsteins probleem, toch?
Dat kan geen kwaad. - Ik moet Henry Altmann zien te vinden.
Ene Dr. Gill heeft voor jou gebeld.
Waar is Aaron? - Ze zei dat het heel belangrijk was.
Waar is Aaron? - In een vergadering.
148 en 65 Charles Street.
Er is vooraf een zes maanden aan de ene en een zes maanden durende delinquentie anderzijds.
Mijn lang verloren broer.
Wat als je de op hangende overtredingen op 148 oppakt?
Rotzooi. - En boiler.
Ik heb een vraagje. - Over de boiler?
Nee, ik heb advies nodig.
Een klant, hij is er net achter gekomen dat hij nog maar 90 minuten heeft te leven.
Wat moet ik hem vertellen wat hij moet doen? - Henry, laten we hiermee verdergaan.
Ik weet wat ik zou doen. - Wat?
Huilen. - De eerste 20 minuten.
Dan ga ik naar die Thai massageplek op York en laat ik mij pijpen.
Ik zou naar de Israëlische Tempel gaan, bidden en een grote donatie doen.
Kunnen we nu hiermee verdergaan?
Ik denk dat ik iemand zou vermoorden. - Waarom?
Voor de sociale gemeenschap. Een of andere slechterik.
Zoals wie? - We wonen in Brooklyn. Hoe moeilijk kan het zijn?
Ik ken een mop. Wacht even.
Een man gaat naar de dokter en hem wordt verteld dat hij nog maar tien uur heeft te leven.
Het is een vreselijke schok. Wat gaat hij doen?
Dus hij pakt de telefoon en belt zijn vrouw en hij zegt...
Lieverd, ik neem je mee naar Four Seasons, het beste restaurant in de stad...
en we gaan alles eten wat op het menu staat.
En daarna gaan we naar de Rainbow Room, we gaan de hele nacht dansen, alsof we weer jong zijn.
En dan eindelijk naar huis, waar wij passioneel de liefde bedrijven...
tot in alle uren van de nacht, totdat, eindelijk, bij dageraad...
ik zal sterven in jouw liefdevolle armen. Wat vind je daarvan?
En de vrouw zegt: "Jij hebt makkelijk praten, jij hoeft de volgende dag niet op te staan".
Henry. - Wat?
Zeg tegen je klant dat hij naar huis gaat en een laatste keer de liefde met zijn vrouw bedrijft...
en gelukkig moet zijn.
Uiteindelijk is dat het enige wat we nog hebben... familie.
Familie? Je hebt gelijk.
Familie. Bedankt.
Je gaat ons toch geen rekening sturen voor deze onzin, hč?
Hé, hé, Henry, wacht even.
Waar ga je heen? - Naar huis.
Als je onder de vergadering uit wilt komen, zeg het dan gewoon...
of kom gewoon niet opdagen zoals je altijd doet, maar deze onzin is echt vervelend.
Gaat dit lang duren? - Weet je, je wordt erger.
Dat weet je, toch, dat je erger wordt?
Ik heb veel te doen. - In 90 minuten?
Minder. - Familie?
Ja, familie.
Dus broers tellen niet mee? Want we hebben veel werk te doen.
Ik denk meer aan naaste familie. Zoals Bette, Tommy.
Wat? - Kom op, Henry. Bette en Tommy?
Jij en Bette doen de afgelopen twee jaar niks anders dan ruzie maken. En Tommy?
Wat weet jij over familie, Aaron? De enige familie die jij hebt is een goudvis.
Ik ken jouw familie, jouw naaste familie.
Verzoening in 90 minuten?
Neem de Thaise pijpbeurt.
Ik hou van je.
Ik zie je nog wel. - Je bent nog steeds gestoord.
Waar ben je? - Ik probeer een taxi aan te houden.
Ik ga naar zijn kantoor.
Ik heb het dossier van de man bekeken. Hij klaagt overal over.
Hij is een compleet geschifte, beperkte geloofwaardigheid, op zijn zachtst gezegd.
Wil je het grote nieuws?
Ik heb Gary van Radiologie naar de scan laten kijken.
Het blijkt dat deze man al half dood is.
Hij kan echt elke seconde doodvallen.
Hij zou ook lang genoeg kunnen leven om je carričre te beëindigen, je leven te ruďneren...
en van een vakantie in Toscane genieten.
Fantastisch.
Ik organiseer een samenkomst voor de volgende mensen...
Frieda Minkle, zij was mijn eerste verliefdheid. Mrs Haberstein, mijn leraar uit de derde klas.
Thomas Friel, hij was mijn laatste schoolmentor.
Bix Field, mijn oudste vriend. Ik heb je een mail met de complete lijst gestuurd.
Ja, die heb ik. 25 mensen? Is dit een soort van midlife crisis?
Nee, het is meer een pre-shiva.
Zeg hen dat het heel erg belangrijk is om mij bij Juniors te ontmoeten over...
30 minuten.
Weet je hoe belachelijk dat is? - Zorg gewoon dat het gebeurt.
Schrijf overlijdensbericht. Word dronken.
Tommy.
Vier jaar bij Andover. Vier jaar bij Penn.
Drie jaar bij NYU.
428.000 dollar, zodat jij kunt Foxtrotten, zodat jij de Mambo kunt doen?
Ja, wie heeft mij geleerd om dansen leuk te vinden?
Ik hou van donuts. Dat houdt niet in dat jij een donutmaker moet worden.
Dus jij vindt dit grappig. - Nee. En dat weet je.
Wat ik weet, is als ik dit nu niet doe, het nooit zal gebeuren.
Ik heb duizend van deze laten printen. Kijk, Altmann, Altmann en Altmann.
Niet Altmann, Altmann en de dansende jongen.
Niet Altmann en Altmann en Dansende voetjes.
Je hebt die voor Peter geprint. Niet voor mij.
Ik ben niet Peter, papa.
Veel geluk met het ruďneren van je leven.
Brooklyn Dance Academy, Dansen die iedereen kan leren. Momentje, graag.
Godverdomme.
Brooklyn Dance Academy, Dansen die iedereen kan leren. Waarmee kan ik u van dienst zijn?
Ja. Is Thomas Altmann daar? - Wie kan ik zeggen dat het is?
Henry Altmann.
Tom, Henry Altmann is aan de telefoon. - Shit. Sorry.
Vanaf het schoppen. - Wat wil hij?
Waarschijnlijk wil hij dat ik hem terugbetaal voor de Rechtenstudie.
Ben je niet nieuwsgierig?
Wat mijn vader ook wil, het kan wachten totdat wij terug uit Parijs zijn.
Tom. - Neem een boodschap aan.
Nog een keer.
Binnen 30 minuten. Bij Juniors.
Nee, ik heb geen idee.
Als u de boodschap door zou willen geven. Dank u.
Draaien en drukken. Daarzo.
Oké. Hallo. Ik kom voor Mr Altmann.
En u bent? - Sharon Gill. Dr. Gill.
Heeft u een afspraak? - Nee, het spijt me. Het is een noodgeval, dus...
Sorry, maar hij is weggegaan. - Kan ik u helpen?
Hallo. Ik weet het niet. Ik moet Henry Altmann spreken.
Ik ben Henry's broer, Aaron Altmann. - Ik ben Dr. Gill.
Aangenaam. Waar kan ik u mee helpen? - Kunnen we ergens privé praten?
Kom maar. - Dank u.
Henry was volledig toegewijd om voor de laatste keer de liefde te bedrijven met zijn vrouw.
Maar er waren zorgen.
Bijvoorbeeld, hij kon zich niet herinneren wanneer ze het voor het laatst hadden gedaan.
Een jaar geleden? Misschien meer.
Henry vroeg zich ook af wat de de juiste positie voor een laatste stop was?
Hij nam aan dat lepeltje-lepeltje erbij betrokken moest zijn.
Aan de andere kant, hij had gelezen dat veroordeelde gevangenen...
vaak vroegen om boterhammen met pindakaas en pudding als hun laatste maaltijd.
Natuurlijk was de missionarispositie de pindakaas en pudding van de seks.
En natuurlijk was daar Henry's grootste zorg.
Zou hij überhaupt in staat zijn om de vlag te doen heffen?
Terwijl Henry rende, bidde hij, niet om een medisch wonder...
maar voor de simpele mogelijkheid om hem omhoog te krijgen.
Ik weet dat ik u dit niet mag vertellen en het gaat tegen elk protocol in...
maar...
uw broer is gediagnoseerd met een hersenaneurysma en weigert behandeld te worden.
Bent u zijn dokter? - Ja.
Nee, ik bedoel, ik val in voor Dr. Fielding.
En deze diagnose is definitief? - Ja, ik ben bang van wel.
Hij was net hier. En ik deed vreselijk. - U wist het niet.
Ik wist wel dat er iets vreemds was.
Maar met Henry is er altijd wel iets vreemds. Hij had een zoon, Peter. Geweldig kind.
Stierf twee jaar geleden tijdens een jachtongeluk, nota bene.
Sindsdien is Henry nooit meer dezelfde geweest.
Vroeger lunchten we altijd elke dag samen. Hij bracht een papieren bruine zak mee en wij...
Twee boterhammen. Eén voor hem en één voor mij. We spraken over alles.
En nu praten we nergens meer over.
Wacht. 90 minuten. Hoe kunt u er zeker van zijn dat het maar 90 minuten zijn?
Dat is een misverstand. - Hoe kan daar een misverstand over zijn?
Het belangrijkste is dat wij uw broer vinden en hem onmiddellijk laten opnemen in een ziekenhuis.
Hij is naar huis gegaan.
Bette, met Aaron. Ik ben onderweg naar jou toe.
Bel mij terug op mijn mobiel. Het is een noodgeval. Nog instructies?
Zorg dat hij rustig blijft. Niks wat zijn bloeddruk omhoog brengt.
Zoals? - Boosheid.
En u heeft mijn broer ontmoet?
Henry, ik dacht dat je laat moest werken. - Frank, hoi. Wegwezen.
Wat is er aan de hand? - Hij moet vertrekken.
Hij is onze buurman. - Nee, nee, ik heb je alleen nodig.
Waarom?
Omdat we onmiddellijk seks moeten hebben en daarna knuffelen.
Wat, ben je gek geworden?
Nee, nee, ik wil gewoon een momentje hebben, een man en vrouw momentje.
Het zal goed zijn, een familie gebeuren. Ik heb niet veel tijd.
Ik denk dat ik maar ga. - Jij blijft.
Wegwezen. - Je blijft.
Hou daarmee op. Het interesseert mij niet hoe gestoord je bent, wij zullen geen seks hebben.
Maar, Bette, luister... Ik weet dat de laatste twee jaar moeilijk zijn geweest...
en ik ben daar niet goed mee omgegaan en ik ben onberekenbaar geweest en vaak boos op dingen.
Zou je denken? - Maar dat houdt niet in...
dat ik op mijn eigen manier niet van jou hou. En wat is het uiteindelijk wat je nog hebt...
Familie. Onze familie. En dit is onze standaard positie, jij en ik.
En door de liefde met jou te bedrijven is mijn manier om jou te zeggen...
dat ik weet wat belangrijk is. We kunnen het in de keuken doen, als je wilt.
Wat mankeert jou in hemelsnaam?
Mag ik niet de liefde bedrijven met mijn vrouw? - Nee.
Waarom niet? - Omdat seks niet een magische schakelaar is...
waar je aan trekt omdat je een kortstondig schuldgevoel hebt.
Schuld? Wat voor schuld? - Door vreselijk te zijn?
Wie zei dat ik vreselijk was? - Ik dacht dat dat wel duidelijk was.
Wat doe hij hier nog steeds? - Ik moet echt...
Weet je wat? Blijf. Je bent altijd al een zak geweest...
maar je was een vermakelijke zak.
Maar sinds Peter ben je gewoon een zak. - Ik ben een zoon verloren, in godsnaam.
En ik niet? Jij kunt de zoon die wij hebben verloren niet eren...
en je hebt de ene die wij nog steeds hebben weggejaagd.
Tommy verdient dat niet. - Dit heeft niks met Tommy te maken.
Je hebt nooit zijn levenskeuzes geaccepteerd. - Ballroomdansen is geen levenskeuze...
het is een dinsdagavond op een Fiesta cruise.
Fuck you. - Ja.
Wil je nog steeds dat man en vrouw moment? - Misschien.
Weet je zelfs nog wel wanneer wij voor het laatst seks hebben gehad?
Ja... - Nou, ik niet.
Want ik heb de gehele tijd seks, alleen niet met jou.
Frank? Echt niet. - Waarom niet Frank?
Normen. - Welke normen?
Hij past niet bij jou. Hij speelt niet eens dezelfde sport.
Wij houden van elkaar. - Gadverdamme.
Hij is geduldig, aardig en hij is hier. - Dat is een Spaniël ook. Koop een huisdier.
Ik wou dat je dood was. - Dan heb je vandaag geluk.
Tompkins en Kane.
Er zit een grote fooi aan vast als je ons binnen vijf minuten daarheen kunt brengen.
Onmogelijk. - Tuurlijk wel. Snelheid, door rood licht rijden.
Maar het is niet nodig om hard te rijden, toch?
Het is een medisch spoedgeval. - We moeten geen ongeluk krijgen.
Er hangen camera's bij de stoplichten. Ik zal bekeuringen krijgen.
Hoeveel is een bekeuring? - 50.
Ik geef je 100. - 400.
Werkt de veiligheidsriem? - 175.
300? 400? - Nee. 200.
Het is geen race. Deze doet het niet.
175. 200. - 300. 250.
Ik ben een dokter. - Oké, dus we hoeven niet hard te rijden, toch?
Mijn God. - Snel, maar niet idioot snel.
225. - Deal.
Geef mij je geld. - Wat?
Ik heb mijn portemonnee op het werk gelaten. - 225 dollar.
Het komt wel goed. Reken mij maar per minuut, kom op.
Geeft dit gewoon. Je doet er veel te lang over.
Dat is veel meer dan... - Alsjeblieft.
Oké, waar hebben we het nu net over gehad? Dit is niet wat we hebben besproken.
Dit is een noodgeval.
Dat weet ik, maar mijn leven is ook belangrijk.
Rij gewoon sneller. - Ik wil niet dood.
Brooklyn Dance Academy, dansen kan iedereen leren. Een moment, graag.
Nee. Fuck.
Ik moet de deur opendoen.
Brooklyn Dance Academy, dansen kan iedereen leren. Waarmee kan ik u van dienst zijn?
Je spreekt weer met Henry Altmann. Is Tommy daar?
Nee, het spijt me. Hij heeft pauze en is een pizza gaan halen.
Hoelang? - Tot hij terug is?
Moeilijk te zeggen. - Doe een gok.
Ik zou het niet kunnen zeggen. - Doe een gok. Luister naar me, ballerina jongen.
Zoek Tommy en zeg hem dat hij mij meteen belt, of ik zweer dat ik daarheen kom, dood of levend...
en laat ik ze zien dat iedereen kan dansen met een tutu tot aan je strot.
Hallo? Hallo?
Mijn God, dit is...
Bedankt.
Ben jij altijd zo enthousiast over je werk?
Hoi, Bette. - Aaron, godzijdank dat je hier bent.
Dit is Dr. Gill. Dr. Gill, Beth.
Jouw verrekte broer... - Sharon.
Zij is een knapperd. Kom binnen. Ik moet met je praten.
Kom binnen. Kom binnen.
Henry, bel mij zo snel mogelijk terug. Ik heb net het nieuws gehoord.
Waarom vertelde je het mij niet?
Je ging maar door over seks, in godsnaam.
Je weet dat Frank niks voor mij betekent. Ik hou van jou.
Sharon bekeek het huis van haar moeilijke patiënt.
Vooral de foto's van Henry's familie gaf haar kotsneigingen.
Ze zeggen: "Ik ben een gezinsman. Ik ben een man die in staat is om lief te hebben".
Zij hield zichzelf voor dat Hitler ook in staat was om lief te hebben.
In ieder geval voor zijn hond.
Wat haar deed denken, aan haar liefde voor haar kat Harold.
Alles bij elkaar, hadden de familiefoto's een besloten effect om Henry nog meer te haten.
Heeft u familie, Dr. Gill? - Nee, niet echt.
Ma en pa in Wisconsin. U weet wel, gescheiden, getrouwd.
Drievoudig. Thanksgiving is hopeloos.
Ik denk dat ze niet weten hoe het normaal gesproken werkt.
De enige normale mensen die er zijn, zijn degene die je niet zo goed kent.
Ja, Jane. Nee, ik ben op zoek naar Henry.
Dat meen je niet. Echt waar? Oké, bedankt.
Wat? - Hij heeft voor zichzelf een feest georganiseerd.
Henry.
Henry. Ik weet het. Ik weet het. Ik ben wat aangekomen.
Ja, je bent een walvis. - Je bent altijd al een charmeur geweest.
Waar is de rest? - Welke rest?
De mensen die hier behoren te zijn.
Het verkeer is vreselijk. Hoeveel verwacht je er? - Vijfentwintig.
Ah, oké, nou, ik ben hier.
Twee oude krijgers van P.S. 20. Go Knights.
Hoelang is het geleden? 33 jaar? - 43.
Nee. Wat is de aanleiding hiervoor?
Niet dat je een reden nodig hebt om een oude vriend te bellen.
Niet dat we dat doen, bellen.
Ik ga dood. - Juist. Zolang je maar geen geld nodig hebt.
Want ik ben blut. - Nee, nee, alleen maar dood.
Juist. Wie niet? - Snel.
Echt waar? - Echt waar.
Ik dacht dat je metaforisch aan het praten was. Want ik heb al jaren het gevoel dat ik doodga.
Een hersenaneurysma. Ik heb een hersenaneurysma en...
Henry, het spijt me. Kerel, dat is klote.
Hoeveel tijd geven ze je? - Anderhalf uur.
Dat is het? - Blijkbaar.
En je wilde die tijd met mij doorbrengen? Ik ben geraakt. Nee, ik ben geraakt.
Want oude banden zijn het sterkste, toch?
En ik weet wat je doormaakt, want vorig jaar had ik nierstenen...
en voordat ik ze uitplaste, had ik het gevoel dat ik doodging.
Ze zeggen dat het erger is dan een geboorte.
Jij hebt twee kinderen, toch? - Had.
Ja, ik kreeg 12 jaar geleden jouw kerstkaart. Je zag er zo gelukkig uit.
Ik? Ik heb nooit kinderen gehad.
Maar ik denk dat dat beter was, want ik moest mijn passies verkennen.
Ik ben een gamer. Ik ben nogal een kleine beroemdheid, al zeg ik het zelf.
Ze noemen mij Dagon. Heb je ooit die naam gehoord?
Nee. Dagon, nee. - Ja, zo noemen ze mij.
Weet je nog dat meisje wat je van mij afpakte op de middelbare school?
Wat? - Gloria? Weet je nog dat je haar van mij afpakte?
Wie? - Gloria Cameron. Weet je nog? Roodhaar.
Prachtige huid, net als melk. - Nee.
Kom op. Herinner je haar echt niet meer?
Waar heb je het in hemelsnaam over? - Liefde. Liefde. Hoe jij het hebt verpletterd.
Ik vertel je dat ik dood ga en het enige waar jij over kunt praten is jezelf?
Jij en één of andere verliefdheid van 40 jaar geleden?
Ik moest het kwijt. - En je moest tot nu wachten?
Het is niet mijn schuld dat het nu of nooit is. Herinner jij je haar echt niet meer?
Dit is waanzinnig. Het spijt mij dat jij in een eenzaam, triest figuur bent veranderd, Dagon.
Maar ik moet gaan.
Nee, jij. - Ga jezelf lekker fucken.
Henry wist dat de Brooklyn Dance Academy ver in de stad lag.
Het idee dat hij het niet op tijd zou vinden en zou sterven op Flatbush Avenue was onaantrekkelijk.
Maar hij moest zijn zoon vertellen wat hij voor hem voelde.
Hij moest hem vertellen dat hij van hem hield.
Hij moest dit nu doen, voordat het te laat was.
Ik heb een videorecorder nodig en snel.
In wat voor type bent u geďnteresseerd? - Doet er niet toe. Gewoon één van die.
De... - Die daar. Die kleine daar.
Panasonic of de...
Fujitsu? - Nee, die daar.
De Samsung. - Ja, de Samsung.
Ik neem die.
Garantie? - Nee, absoluut niet.
Hoe krijg ik hem aan de gang?
Eerst moet u de...
Batterijen? - Batterijen opladen.
Ja, oké, hoelang duurt dat?
Vier uur. - Waarom haat de wereld mij?
Heeft u er eentje die het meteen doet? - Nou, de...
Fujitsu, of de...
Fuji. - Welke beveelt u aan?
De Fujitsu of de Fuji.
Fuck you. - Bravo.
Ik ga denk ik maar terug naar kantoor, kijken of hij daar is.
Misschien is hij naar huis gegaan. Ik ga kijken of hij thuis is.
Sharon, geef niet op. - Oké.
Sharon was verdwaald en uitgeput.
Met spijt, nam zij alle stomme dingen die zij de laatste twee weken had gedaan in overweging...
Al die stomme dingen die haar hadden geleid naar deze droevige toestand.
Dr. Gill? - Ja, Dr. Fielding.
Misschien wilt u die virale dia's bekijken?
Heb je dit weekend plannen? - Nee. Hoezo?
En die vrijdag daarvoor? - Hoezo?
Felicty's ouders komen hierheen en het is onze trouwdag...
dus vroeg ik me af of jij vrijdag voor mij zou kunnen invallen.
Ik ben nu net gekomen.
Dat was stom.
Weet iemand hoe een videocamera werkt? - Ik heb vroeger in een studio gewerkt.
Ik weet wel hoe video werkt. - Echt waar?
Weet je hoe deze camera werkt? - Ik heb er zo'n eentje gehad.
Probeer je hem te verkopen? - Nee, nee. Ik wil dat je mij opneemt. Hier.
We zijn er klaar voor, baas.
Tommy, tegen de tijd dat je dit krijgt te zien, ben ik dood.
Cut. - Wat?
Hoe zet ik hem aan? - Druk op die opnameknop.
Check. En actie.
Tommy, ik zal het zo simpel maken als ik kan.
Ik hou van je. Daar gaat mijn eer.
Mijn verdoemde en naakte ziel.
Ik hield van je vanaf het moment dat je werd geboren...
helemaal rood en bedekt met slijmerig spul... tot aan dit moment.
Ze zeggen dat liefde zuiver en groots is.
Dat is het niet. Het is klein en egoďstisch.
Ik wilde jou op kantoor hebben...
want ik kon mij niks beter voorstellen dan jou naast mij te hebben.
Altmann, Altmann en Altmann. Wat een droom.
Wat jij wilde, wat jij droomde, dat wilde ik niet horen.
Ik was fout. Ik hoop dat je het mij kunt vergeven.
Ik bid voor jouw geluk.
Wat voor dans je ook wilt doen, je hebt mijn liefde en je hebt mijn zegen.
Het spijt mij dat het nu pas duidelijk voor me wordt, nu dat ik dood ga, maar...
dat is hoe het leven is.
De enige mensen die niet terug kijken met spijt, zijn idioten en psychopaten.
En ik heb een leven vol met spijt, jongen.
Die baan genomen als receptionist in Queens?
Wat een idioot was ik om mijn vader niet te vertellen dat hij moest oprotten.
Alsof die ouwe ooit van mij zou houden.
Je moeder wegduwen. Wat een balloze lafaard ben ik.
En dan je broer.
Waarom? Heer, waarom? Wat voor een God?
Wat voor een wereld? Het is een stinkend, vals spel.
Je bent opgegroeid met de woorden: "Wacht op het snoep en de rozen".
Dan slaan ze je met een houweel om je oren.
Rouw, ze zeggen dat het slijt. Bullshit.
Ze zeggen, niet boos zijn. Laat het gaan. Dat doodt je vanbinnen.
Ik zeg de hel daarmee. Boosheid is het enige dat ze mij hebben nagelaten.
Boosheid is mijn toevluchtsoord. Het is mijn schild. Boosheid is mijn geboorterecht.
Ik heb nog veel te doen. - In 90 minuten?
Minder. - Familie?
Ja, familie.
Dus broers tellen niet mee?
Ik weet dat de laatste twee jaar moeilijk zijn geweest...
en ik ben daar niet goed mee omgegaan...
en ik ben onberekenbaar en vaak boos geweest op dingen.
Maar dat betekent niet dat ik op mijn eigen manier niet meer van jou hou.
Familie.
Er is een Bette Altmann aan de telefoon.
Hé, mam, wat is er? - Heb jij je vader gezien?
Twee jaar geleden. Hij haat mij, weet je nog?
Hij haat je helemaal niet. - Nou, dat zou je niet zeggen.
Tommy, hij is ziek. Hij heeft een hersenaneurysma. - Wat?
Waar is hij? - Geen idee. Hij is hier weggestormd.
Wat bedoel je, dat je niet weet waar hij is? Ligt hij niet in het ziekenhuis?
We proberen hem te vinden.
Shit. - Wat?
Hij belde mij nog. - Wat zei hij?
Ik heb hem niet aangenomen.
Luister, lieverd, als hij weer belt, zoek dan uit waar hij is...
en laat mij dat zo snel mogelijk weten, heb je dat begrepen?
Komt het goed met hem? - Ik weet het niet. Bel me gewoon.
Toen Henry het bewustzijn verloor, leerde hij iets.
Hij leerde dat hij niet eens zijn zoon kon vertellen dat hij van hem hield...
zonder te koken van woede.
Hallo?
Hoi, mama. Ik heb de ergste dag van mijn leven...
Ik heb je gezegd, dat ik niet bevoegd ben in Wisconsin.
Ik kan geen recepten uitschrijven.
Mam, alsjeblieft, ik heb gewoon iemand nodig om mee te praten.
Mama, wil je alsjeblieft...
Prima, ik spreek je later wel.
Dan slaan ze je met een houweel om je oren. Bullshit.
Ze zeggen, niet boos worden. Laat het los. Het doodt je van binnen.
Wacht. Wacht.
Waar is hij? - Wie?
De man op deze video, waar is hij?
Wie ben jij? - Ik ben een dokter.
Je doet goed werk bij die man.
Ik ben niet zijn dokter, oké? Ik viel alleen voor iemand in...
Weet je wat? Nee, ik ben zijn dokter.
Ik ben 100% verantwoordelijk voor deze man. Dus vertel mij alsjeblieft waar hij is.
Hij had een of andere toeval, maar toen stond hij op en liep weg.
Luister, waar is hij heen gegaan? Kom op, dit is belangrijk.
Misschien wel of niet belangrijk voor hem. Zeker niet belangrijk voor mij.
Geld, ik heb geld voor je. - Ziet het er naar uit dat ik geld nodig heb?
Kom op, zeg. Ik heb meer. Ik haal het wel.
Wat voor een dokter heeft geen geld? Dit is niet Toronto.
Pillen, ik heb pillen. Ik heb O.C. fluff, muff...
of hoe ze het ook noemen.
Wat? - Ik herken een verslaafd persoon als ik die zie.
Dat is alles. - Als het belangrijk voor jou is.
Alsjeblieft.
Meer dan een paar mensen hebben een sprong van de Brooklyn brug overleefd.
Ligt er maar net aan hoe je op het water terechtkomt.
Wacht, wacht, is hij naar de brug toe gegaan?
Henry.
Henry, stop.
Wat? Wat ben jij?
Ik vroeg wat jij bent. Ben jij mijn straf? Mijn Nemesis?
Is het nodig om mij te martelen tot het einde? Heb jij geen menselijkheid, geen nederigheid...
geen manieren? - Ik wil je alleen maar helpen.
Nu moet ik wel springen.
Ik ben niet eens over het water. - Wacht. Kom terug.
Ik heb gelogen over de 90 minuten. - Heb ik geen hersenaneurysma?
Nee. Nee. ja, die heb je wel.
Over de minuten heb ik gelogen. Ik overdreef, oké?
Je begon tegen mij te schreeuwen. Je maakte grapjes over mijn kat.
Hij is overleden. Hij sprong uit het raam. - Wat?
Je vertelde mij dat ik over 90 minuten dood zou gaan omdat jouw kat uit het raam was gesprongen?
Iedereen heeft een slechte dag. Alsjeblieft, dit is mijn slechte dag.
Ik gebruik pillen. Ik slik heel veel pillen. Pijnstillers, zij maken mij onberekenbaar.
Mijn God.
Oké, ik had een stomme affaire met jouw dokter, dokter Fielding, oké?
Die eikel heeft eerder weekend genomen en heeft al zijn patiënten bij mij gedumpt.
En ik weet dat ik niet erg meelevend was. Ik ben een koude kikker, maar...
Ik ben niet altijd zo geweest. Oké? Ik hield van mijn patiënten.
Daarom ben ik medicijnen gaan studeren. God, nee, nee. Alsjeblieft.
Het komt allemaal hier op neer...
As jij springt... zullen allebei onze levens volledig...
op onherroepelijke wijze verkloot zijn.
Je hebt mij 90 minuten gegeven, die zijn nog niet om.
Mag ik alsjeblieft...
alsjeblieft, laat mij je nu meenemen naar het ziekenhuis.
90 betekent misschien niet veel voor jou, maar het betekent veel voor mij.
Wat is het? Het heeft geen betekenis.
Het zorgde dat ik stopte, liet mij zien wat er van mij was geworden.
Het is hoelang je een kalkoen bakt.
Je hebt gelijk, wij zijn allebei op onherroepelijke wijze verkloot.
Nee.
Henry.
Toen Henry Altmann van de brug afviel, vertraagde de tijd.
En Henry bedacht dat het leven geen last hoefde te zijn...
dat het leven kort en kwetsbaar en uniek was.
En dat elk uur, elke minuut, elke seconde iets te bieden had.
Iets moois en adembenemends.
Het feit dat hem dit pas opviel een seconde voordat hij het water zou raken en zou sterven...
maakte hem heel erg boos.
Kom op.
Kun je nu gewoon meekomen?
Jezus mina. Mijn God.
Kun je me helpen, klootzak? - Oké, oké.
Je bent er.
Volg mijn vinger.
Ken jij je naam? - Henry.
Weet je welke dag het is? - Ik heb er zo veel verspild.
Nee. Weet je wie de president van Amerika is?
Probeer je mij kwaad te maken? Want ik heb hier een emotioneel moment.
Hoe laat is het? - Tijd om je naar het ziekenhuis te brengen.
Hoe laat is het? - Alsjeblieft, niet boos worden.
Ik wil dat je rustig blijft.
Het is niet goed voor je om boos te worden. - Dat weet ik.
Het is niet goed voor je gezondheid, voor je bloeddruk...
Kun je mij alsjeblieft vertellen hoe laat het is? - Oké, oké.
Zes minuten over drie. - Dank je.
Dat is 19 minuten. - Waar ga je heen?
Ik moet mijn zoon, Tommy, zien.
Oké. We bellen hem. Hij kan ons bij het ziekenhuis ontmoeten.
Nee. - Hoe bedoel je, nee? Waarom, nee?
Omdat ik hem eerst moet zien. - Oké, waar is hij?
Brooklyn Dance Academy, Williamsburg. - Williamsburg?
Henry, kom op, je kan amper lopen. Betekent het zo veel voor je?
Ja.
Ik zal je helpen om bij je zoon te komen.
Maar je moet mij beloven om rustig te blijven en niet boos te worden.
En daarna gaan we rechtstreeks naar het ziekenhuis.
Geen drama, geen geklaag.
Kom op. Ik heb je.
Daar zo. - Excuseer ons. Sorry.
Aan de kant. - Kun je rustig blijven?
Sorry. Mazzeltof. - Dank je.
Taxi. Nee, wacht. Stop.
Oké, lopen.
We willen naar Williamsburg. - Kent, naast Metropolitan.
Nog een fijne dag. - Ja, jij ook.
Uw gesprek is doorgeschakeld naar een geautomatiseerd voicemailsysteem.
Henry Altmann... - Is niet bereikbaar.
Spreekt u iets in na de piep.
Excuseer mij. Wij hebben ontzettende haast, dus zo snel als u kunt.
Heb je wat geld, ik ben blut. - Ja, ik heb wel iets.
We zullen zorgen dat het het waard is. Kunt u alstublieft hier de verwarming aanzetten?
Ligt het aan mij, of wordt het hier kouder?
Excuseer mij, meneer. We krijgen hier niet veel warmte.
Waarom rijdt u zo langzaam? Het is groen, het licht is groen.
Het was geel. - Het is groen.
Nee, geel. Zoals narcissen, oké?
We moeten eruit. - Wat?
Nee, nee. Jij gaat nergens heen. Jij het mijn leven slecht gemaakt.
U heeft mij bedreigd, u heeft mijn vergunning bedreigd, mijn werk en nu...
en nu zit je in mijn taxi.
Kennen jullie elkaar? - We hebben elkaar ontmoet.
Jood. - Geitenherder.
Racist. - Jij...
Oké, oké, rustig, rustig. Iedereen rustig aan. We kunnen hierover praten.
Praten, nee. Doden, ja. - Wat?
Ik zal hem doden. Hij is dood. - Je hebt het lef er niet voor.
Henry, rustig aan.
Pak dit maar, klootzak. - Ik ben rustig.
Klootzak, nu ben je dood. - Nee, nu ben jij dood.
Wat gebeurt er?
Kom op. - Vooruit. Laten we dansen.
Ja, we gaan verder, klootzak.
Ik ben een door de raad gecertificeerde dokter in de interne geneeskunde...
en ik hou er echt niet van als mensen niet naar mij luisteren.
Als ik zeg: "Blijf rustig". Dan bedoel ik ook rustig.
Is dat zo verdomd moeilijk om te begrijpen?
Nee, helemaal niet. - Stap dan in die auto.
Stelen wij deze taxi? - Wil jij je zoon zien voor 18:22?
Ja, mevrouw. - Stap dan in die auto.
Jij hebt geen auto, of wel? - Nee, hoezo?
Rustig aan. Rustig aan. - Rustig, ja. Hoe?
Jij bent net zo erg als je broer. - Heb jij Aaron gereden?
Hij was het er niet mee eens hoe de taxichauffeur reed.
Hij kan een beetje bang zijn. Hij houdt wel van mij.
Ik had zo'n mazzel om een jongere broer zoals hem te hebben. Dat is een geschenk.
Daarom wilde ik twee kinderen.
Hielden jouw twee zoons van elkaar? - Ik denk het.
Op hun eigen manier. Ze waren heel verschillend.
Ik ben enig kind geweest. - Dat moet eenzaam zijn geweest.
Dat vond ik niet. - Echt waar?
Hoe voel je je nu?
Je vraagt je af wie er zal zijn als er iets gebeurt.
Zoals doodgaan. - Zoals doodgaan.
Zie je dat? - Ik zie het.
Druk het gaspedaal in.
Rustig. Rustig.
Kentekenbewijs, alstublieft. - Agent, ik ben Dr. Sharon Gill...
en dit is een medisch spoedgeval... - Kentekenbewijs.
Ik begrijp het. Dit is mijn patiënt, Henry Altmann.
Hij heeft een hersenoperatie nodig. - Heeft u een kentekenbewijs?
Nee, die heb ik niet. Niet bij me. - Is dit uw taxi?
Nee. Ja. Hij is van mijn oom.
Nee?
Ja, ik weet het niet meer. - Ik handel dit wel af.
Wat ga je doen? - Hem de waarheid vertellen.
Dit kan interessant gaan worden.
Agent, een klein uur geleden raakte deze taxi mijn auto.
Toen ging ik naar het ziekenhuis en Dr. Gill vertelde mij dat ik een hersenaneurysma heb...
en ik nog 90 minuten had te leven. - Door het auto-ongeluk.
Nee. Toen ging ik naar mijn kantoor en een man vertelde een mop...
over dat een man voor de laatste keer seks had met zijn vrouw en ik dacht...
dat lijkt een goed idee. Ik ga naar huis en probeer het met die van mij.
Dus ik om daaraan en daar zit mijn vrouw met mijn buurman.
Het bleek dat zij al de gehele tijd aan het ramptetampen waren en ik had geen enkel idee.
Dus ik ga daar weg en ga naar Juniors...
en ik had een heleboel mensen uitgenodigd om afscheid te nemen...
en er kwam er maar eentje opdagen...
en hij is boos op mij omdat ik zijn schoolvriendinnetje had afgepakt...
die ik mij niet eens meer herinner. - Rustig. Rustig.
Dus ik ga aan de overkant een videocamera kopen van een aardige man.
Een beetje stotterend. Maar nog steeds aardig. Niet de snelste verkoper.
En ik geef de camera aan een dakloze om een opname van mij te maken voor mijn zoon.
En ik werd een beetje boos, want na zijn rechtenstudie...
besluit hij om een dansleraar te worden, in plaats van een advocaat.
De dakloze? - Nee, mijn zoon.
En ik had al die visitekaartjes laten printen. Maar wat doe je eraan?
Ik raakte van streek en verloor het bewustzijn.
En toen ik bij kwam, sprong ik van de Brooklyn brug.
Toen kwam zij opdagen. Zij sprong in de East River.
Zij heeft mij er uitgehaald. Daarom zijn we nat.
Toen werden we opgehaald door dezelfde taxi die mij eerder had geraakt.
Zij spuit peperspray in zijn ogen en op die manier hebben wij deze taxi gekregen.
Raar, hč? - Ja.
Je maakte geen grapje dat hij een hersenoperatie nodig heeft.
Nee, nee, helemaal niet.
Dank u. Dank u. - Graag gedaan.
Wilt u alstublieft uit het voertuig stappen? - Wacht even. Oké.
Alstublieft. Dit is...
Dit is het ziekenhuis. Vraag naar Dr. Jordan Reed.
Dr. Jordan Reed.
Dit is de politie van New York. Kent u Dr. Gill en een meneer Altmann?
Verdomme.
Welk ziekenhuis? - Maimonides.
Volg mij. - Ja, meneer.
Probeer bij te blijven. - Dat zal ik doen.
Heel erg bedankt, agent.
Je gaat hem niet volgen, hč? - Echt niet.
Ja. Vooruit, meid.
Heeft hij gebeld? - Nee.
Misschien probeert hij je hier niet meer.
Wat als hij sterft voordat ik hem heb gesproken? - Niet doen.
Ik heb het gesprek niet aangenomen. - Het is niet jouw schuld. Hij is...
Hij is niet altijd zo geweest.
Toen ik zeven was, leerde hij mij Gin Rummy te spelen.
Ik haatte het, want ik kon hem nooit verslaan. Dus leerde hij hoe ik moest valsspelen.
Hij was zo groots, luidruchtig en grappig.
Toen overleed Peter. En ik vertrok.
En alles veranderde.
Hij was altijd zo aanhankelijk. Een enorme knuffelaar.
Dat heeft hij al een tijdje niet meer gedaan.
Liefje.
Misschien belt hij naar het appartement, of gaat daar heen.
Denk je dat we daar moeten wachten?
Het is 18:18 uur. - Ja.
Vooruit.
Ik moet deze auto zien kwijt te raken, in de fik steken.
Echt waar? - Nee. Nee...
maar ik zal hem waarschijnlijk parkeren naast een brandkraan.
Henry. Het komt wel goed.
Sharon? - Hoi.
Kun jij Bernstein bellen en hem een kamer laten voorbereiden voor Henry Altmann?
Natuurlijk. Is alles in orde?
Ik weet het niet.
Hoi. - Hé, pap.
Hoi, Tommy. - Hoe voel je je?
Ik heb me weleens beter gevoeld. Op dit moment, voel ik me goed.
Weet je nog die keer op de brug dat ik een kind was?
Welke keer? - Met dit?
Nee. - Kom op. Je was het aan het neuriën, zingen, en...
En wat? - We begonnen te dansen.
Is dat zo? - Ja.
Laat het me zien.
Je bent goed. Je zou dit als je werk moeten doen.
Ik heb dit gemist, jongen.
Hoe laat is het?
19:02 uur.
En het zal je zijn opgevallen dat je nog steeds leeft.
Dat is fijn. - Ja, inderdaad.
Zou jij willen weten wanneer je sterft?
Nee. - Maar als je het wel wist...
wat zou je doen als je wist hoelang je nog had?
Ik zal proberen erachter te komen hoe ik gelukkig kon zijn.
Waarom doe je dat dan niet?
Misschien doe ik dat wel.
Als je het niet erg vindt, doe ik mijn ogen nu dicht.
Niemand verwachtte dat Henry een dag zou overleven.
In plaats daarvan, leefde hij nog acht dagen.
Het was net zoiets als het Chanoeka wonder.
In die acht dagen, had hij lange gesprekken met zijn vrouw...
deelde nog een laatste bruine zak lunch met zijn broer.
en speelde vals met zijn zoon in Gin Rummy.
Op mijn grafsteen zal staan: Henry Altmann, 1951 - 2014.
Tot nu toe heb ik nooit geweten, dat het niet de datum is die er toedoet...
het is het streepje. - Het streepje?
Jij kleine stijfkop. Dat wist jij, of niet? - Zo'n beetje.
Je hebt je eigen pad gekozen. Je hebt je leven geleefd, hoewel het mij boos maakte.
Ik ben trots op je, jongen. Gin.
Die kaart zat in je mouw. - Nee, nog erger.
Acht dagen lang, werd Henry Altmann niet één keer boos.
Behalve op het einde, toen hij dood vertelde dat hij de klere kon krijgen.
En toen gingen zijn gedachten naar dingen die hem plezier gaven...
en zeilde weg.
Niemand verwachtte dat Sharon Gill terug zou gaan naar haar oude leven.
En inderdaad, dat deed zij niet. Op dezelfde dag stopte zij met haar werk...
haar pillen en Dr. Fielding.
En tekende toen om te gaan werk bij een gratis kliniek op Bergen Street...
waar zij meer dan 15 minuten kon doorbrengen met een patiënt...
en de dokter kon zijn die zij altijd al had willen zijn.
Tijdens de zomer, had zij het gevoel dat zij haar belofte aan Henry moest nakomen.
om gelukkig te zijn.
Genoeg om een nieuwe kat te adopteren en weer beginnen te daten.
Hoe zit het met jullie? Nog plannen voor deze winter?
We gaan misschien een fiets toer maken in Hawaď.
Nee, ik fiets niet zo goed. Pa heeft ons dat niet geleerd.
Henry haatte fietsen. - Wat? Waarom?
Hij beschouwde hen als roofdieren.
Nu we het daarover hebben, hč, wie heeft Henry?
Ja, laten we dit doen. - Ik heb hem. Ik heb hem.
Mama, wil jij het doen? - Een bruine papieren zak.
Hij is een eenvoudig man. - Ik vind het geweldig.
Terwijl Henry Altmann zich voorbereidde om voor de twee keer de East River in te gaan...
voegde hij "in de East River te zijn" toe aan zijn lijst met dingen die hij haatte.
Maar hij voelde zich ook vredig, ervan verzekerd dat op een of andere manier...
hij door zou leven in de harten van degene die van hem hielden.
Hé. Wat zijn jullie verdomme aan het doen?
Wat is dit, verdomme? Wat denk je dat wij aan het doen zijn, rondstrooien?
Wat ben jij, de Rivier Verfraaiing Patrouille?
Ik vraag je, denk jij dat wij feeënstof over heel Brooklyn aan het uitstrooien zijn?
Ben jij van de feeënstofpolitie? Ben jij zo'n vent die alles haat wat tinkelt?
Heb jij geen nederigheid? Geen manieren? Het is as, idioot.
Een vriend, echtgenoot en vader, klootzak.
Als je dat niet kunt begrijpen, waarom kom je dan niet hierheen?
Laat het gaan. - Kom hier en praat met ons.
Wat, heb jij geen vader?
Ja, je kunt maar beter weggaan.
Fuck you.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Callisto ~ Controle: Fubre.
Gedownload van www.ondertitel.com