Dit is een waargebeurd verhaal.
In 1980 ging ik na drie jaar leger weg uit Israël.
Ik wilde heel graag het platgetreden pad af.
Zoals school, universiteit, trouwen, kinderen. Mij niet gezien.
Ik wilde anders zijn en bijzondere dingen meemaken.
Ik wilde het onbekende.
Verloren stammen, verborgen schatten en het donkerste hart van de jungle.
Daarom belandde ik ook in Bolivië, Zuid-Amerika.
Bedankt meneer. - Geen probleem.
JUNGLE (2017) Vertaling: MatchBox
Hé, wacht. Wacht even, alstublieft.
Wacht even. - Meneer.
Wacht nou.
Dank u wel, hoor.
Bedankt.
Geef maar. - Dank je wel.
Bedankt hoor, allemaal.
Sorry van mijn rugzak. - Geeft niet.
Ik ben Marcus Stamm. - Yossi Ghinsberg.
Aangenaam. - Insgelijks.
Ik was meteen helemaal weg van Marcus Stamm.
Die Zwitserse leraar had het hart van een dichter en de ziel van een heilige.
Hij was heel anders dan alle anderen.
Het is hier prima uit te houden.
Ik zou over een jaar terugkomen, maar ik denk niet dat ik ooit nog terugga.
Je boft maar.
Goedemorgen.
Ze mag je.
Dat zal toch niet. Kevin?
Hé, Kevin. - Niet te geloven. Marcus.
Kom hier. Wat doe jij nou hier? Hoe gaat het?
Jij ging toch naar huis?
Ik wilde eerst de Cordillera fotograferen.
Dit is Yossi Ghinsberg. - Hoi. Kevin Gale.
Aangenaam. - Insgelijks.
Kom hier.
Ik had al veel over Kevin Gale gehoord.
Hij was 'n backpaklegende
omdat hij door heel Zuid-Amerika prachtige foto's had gemaakt.
Ik wist ook dat hij de beste vriend van Marcus was.
Ik ben hier pas een paar maanden. - Waar was je daarvoor?
In de glamoureuze wereld van de vissersboten in Alaska.
Dat klinkt goed.
En in een steenkoud New York loste ik vrachtwagens.
Daarna ging ik naar Las Vegas om een fortuin te winnen.
Maar toen? - Ben ik alles verloren.
Je hebt deze vent gevonden, en dat is onbetaalbaar.
Waar kom je nu vandaan?
Van de berg Chopicalqui, in Zuid-Peru.
Ik heb foto's van condors gemaakt. Dat was fantastisch.
Dat is goor. - Proost.
Wat is dat? - Dat is nou San Pedro.
Hoe lang duurt het voordat San Pedro begint te werken?
Dat merk je wel.
Ik voel niets. - Het komt nog wel, geloof me maar.
Ik word een beetje duizelig.
Het begint te werken.
Ik vlieg.
Hij had de hele lange nacht de tijd
om te bedenken wat hij in zijn leven moest bereiken.
Hij sloot zijn ogen.
Je hebt tijd nodig om te leven.
Wat goed gezegd.
Ik moet mijn vader dat boek sturen.
Wil hij niet dat je rondreist?
Dat is het niet. Hij begrijpt het niet.
Daarom denkt hij dat ik mijn leven verdoe.
In een boek dat ik heb gelezen, stond:
'De ultieme vrijheid van de mens is dat je je eigen weg kiest.'
Ja, dat zou fijn zijn.
LA PAZ 15 oktober 1981.
Sorry, hij is Amerikaan.
Waar is het? - Hier.
Is er plaats genoeg? - Jawel.
Ben je Amerikaan?
Nee.
De jungle 's nachts is uniek.
Vol geluiden, insecten, vogels, al die dieren om je heen.
Het is net alsof ze tegen je schreeuwen. Alles vibreert.
En dan opeens houdt het op.
En dan is er niets. Dan ben jij er alleen nog en dat waar je naar op zoek was.
De mijnen en de missionarissen maken alles kapot.
Nog één generatie, dan zijn alle indianen verdwenen.
Dan is de rest van een verborgen wereld gewoon weg.
Daar droom je toch van? Van een verborgen wereld?
Daarom ben je hier.
Yossi, ik zeg het alleen maar.
Wil je soms naar de Machu Picchu? Dat is zo bijzonder niet.
In de jungle kun je wilde indianen zien die niemand ooit gezien heeft.
Karl kan ons erheen brengen. - Hoe weet je dat hij de waarheid zegt?
Hij is bevriend met ze. - Misschien verzint hij maar wat.
Het zijn vrienden, ze doen van alles samen.
Je kent hem net. - En die foto's?
Die kun jij ook maken. - Hij staat erop, met de indianen.
De rivieren zitten boordevol goud.
Hij kan zeggen wat hij wil. Dat is heet. - Dat ziet er lekker uit.
Fijn, bedankt.
Het is onzin, Yossi. - Je moet hem spreken.
Waarom geloof je hem gewoon? - Ik ga het doen.
Je zult zien dat ik gelijk heb. Annuleer je vlucht naar huis.
Welja, waarom niet?
Doe niet zo dom, Yossi.
Kevin, zeg dat hij gek is. - Marcus heeft gelijk, het is gelul.
Je moet hem ontmoeten.
De kaart klopt niet. Is dat een schaal van 1:500?
Daar heb je niets aan. - De rest zit hier.
Ik weet waar alles ligt.
De Toromonas-indianen wonen hier, bij de Rio Colorado Chico.
Hier ligt Apolo.
Van daar trekken we naar Asriamas.
En van hier trekken we naar Rio Colorado Chico, in drie, vier dagen.
Ik heb nooit van de Toromona's gehoord.
Precies.
Jij bent toch fotograaf?
De foto's die je maakt, kunnen zo de National Geographic in.
Nou, wat zeggen jullie?
Vijftig dollar per man, voor zijn leiding en proviand.
Dat krijgen we terug als we goud vinden.
We zouden hem toch op andere gedachten brengen?
Maar Karl schijnt wel te weten waar hij het over heeft.
En zulke foto's maak ik anders nooit meer.
Kevin wil mee. Marcus, kom toch ook, het wordt een mooi avontuur.
Nou goed dan, ik kom wel mee.
Het wordt vast geweldig.
Wie gaat er mee naar de jungle?
Is dat wel genoeg? - In Asriamas is er ook eten.
In de jungle is er genoeg te eten. - Wat is dat?
Speed. Dan voel je je Superman.
Juist. - We hebben een betere kaart nodig.
Die is er niet, dat zei ik toch. Er is niets in kaart gebracht.
Volg gewoon de rivier.
In de jungle is de rivier je beste vriend. Betalen jullie?
Wij betalen wel. - Natuurlijk.
Goed, geen horloges en geen portemonnees.
Karl zegt dat de tijd niet bestaat in de jungle.
Je kunt er niet verdwalen en niet verhongeren.
Onoverwinnelijk. - Het wordt heel eenvoudig.
Ik ga deze spullen missen.
Wat is dat? - Dat heb ik van mijn oom gekregen.
Voor mijn reis. Ter bescherming.
Geloof je daarin?
Wat nou? - Ik weet het niet.
Ik zou het niet weten. Hij had het altijd bij zich.
Hij heeft de oorlog en concentratiekampen overleefd.
Twee dagen nadat hij het me gegeven had, is hij gestorven.
Daar hebben we wel plaats voor.
Apolo, 4 november 1981.
Dat is de laatste grens op aarde.
Het is er nog en het is nog wild, maar niet lang meer.
Wij houden niet van wild en ongetemd.
We willen per se controle.
Daarom hebben we de aarde verwoest.
En zijn we trots op onze domme nationale parken
met domme rangers en domme hoeden.
Om te beschermen wat er al niet meer is.
Omdat we bang zijn. De jungle laat zien wat we echt zijn.
Een mislukte grap, verder niets. Dat was slecht werk van God.
Het lijkt alleen dat die stammen nog in de steentijd leven,
maar in feite zijn ze veel verder dan wij.
Ze zijn verstopt in de Madidi.
De Toromona's begrijpen dat ze deel zijn van iets veel groters dan zij.
Ze willen niet wat wij hebben. Ze zijn slim.
Ze zijn echt vrij.
Godsamme. Haal het van me af.
Wat is er? - Ik voelde iets. Een dier of zo.
Ik voelde iets in mijn gezicht. Ik dacht dat ik werd aangevallen.
Ja, door een Killer Moth.
Het wordt te link, we moeten naar huis. - Ga maar weer slapen.
Maar gaat het verder wel? - Ik houd een poosje de wacht.
Pas op, de killerbladeren zijn terug.
Jij moet ook oppassen. - Wil je een killertak in je hol?
Doorlopen, het gaat zo regenen.
Regenen? Er is geen wolkje te zien.
Het regenseizoen begon toch pas over twee weken?
Dit is nog maar een licht buitje.
Hoe wist je dat het ging regenen? - Ik weet alles.
Kun je ook met dieren praten? - Wel met apen, ja.
Natuurlijk.
Verbrand de naden niet, anders valt hij uit elkaar.
Morgen vinden we wel iets beters te eten.
Het zit daar. Het wacht op ons.
Ik hoop het maar, papa, je mag je kinderen geen honger laten lijden.
Zie je Karl? - Die is alvast verder gelopen.
Kijk toch uit. - Laat zien.
Ik heb daar wel iets voor. - Hou op. Loop door.
Goed. - Lopen.
We hebben meer kapmessen nodig.
Shit.
Karl. - Jongens.
Wat als hij de andere kant op is?
Asriamas lag bij de rivier. - Nee, we wachten.
Hij komt niet terug, doorlopen.
Nee, ik wil niet verdwalen.
We gaan de goede kant op. - De rivier ligt daar verderop.
Marcus, Asriamas ligt aan de rivier.
Hou op.
Wat doe je hier?
Je hebt het niet naar je zin. Waarom ben je meegekomen?
Ik vermaak me anders prima. - Even stil.
Wat zeg je? - Stil nou even.
Wat is dat?
Jongens, zullen we maken dat we hier wegkomen?
Wat is dat?
Asriamas?
Mooi.
Zeg je het voortaan even als je er in je eentje vandoor gaat?
We dachten dat we verdwaald waren.
Ik wist niet dat ik je handje moest vasthouden.
Ik dacht dat jullie avontuur wilden.
Asriamas.
Sorry van daarnet. - Geeft niet. Het spijt mij ook.
Geef eens. - Jongens.
We trekken nogal de aandacht.
Dag allemaal.
Die oude vrouw staart naar mijn piemel.
Een mengeling van stront en kots zou beter smaken.
Ik help je wel even. - Nou?
Kom maar even zitten.
Jij bent dapper. Knap van je.
Goed, we gaan.
Ik heb goud gevonden.
Hou toch op. - Kappen daar.
Strek je armen uit.
Kijk naar de wereld. Perfect in balans.
De mensen zijn het probleem. Wij zijn de kanker.
We verdienen het om te verdwijnen.
Het communisme noch de revolutie zijn de oplossing.
Automatisering, dat is de oplossing. Mathematisch en kosmopolitisch.
We laten een computer 't overnemen.
Geen ego's of trots. Laat een computerprogramma alles regelen.
Die uitspraken hebben me in de problemen gebracht.
Ik had het heel duidelijk gemaakt. Ik word nog steeds gezocht.
Apen.
Karl, schiet hem toch gewoon dood.
In de jungle moet je geen kogels verspillen.
Dit gaat heel lekker smaken.
Wat nou? Eten, lafbekken.
Goh, het is nog echt lekker ook.
Het is maar vlees.
Het is lekker.
Vooruit.
Het is echt lekker. - Ik kan het echt niet eten.
Wat dacht je dan dat je zou eten?
Ik maak rijst voor hem klaar.
Het vuur moet aan blijven. Waar apen zijn, zijn ook jaguars.
Die jagen op apen, en wij zijn grote domme apen voor ze.
Als je ze uittrekt, moet je er iets tussen doen om het te laten ademen.
Houd ze droog. Als we stoppen, schoenen uitdoen en tenen spreiden.
Ik draag morgen wat van je spullen. - Ik ook.
Nou, bedankt.
Als er een storm aankomt...
We moesten vóór het regenseizoen de jungle uit zijn.
Dat lukt nooit met dit tempo. - Dat komt door Marcus.
Hij gedraagt zich als een klein kind. - Dat komt door zijn voeten.
Maar wij twee redden het wel, hè?
Moet je zien hoe hij zich vasthoudt aan zijn papa.
Ik ga slapen.
Ik ben ook behoorlijk moe. - Yossi, wacht even.
Sorry dat ik jullie niet bijhoud. Ik kan er niets aan doen.
Mijn voeten zijn mijn schuld niet.
Het lijkt wel alsof we hierdoor geen vrienden meer zijn.
Er is niets veranderd.
Ga maar slapen.
Wij blijven hier tot hij weer kan lopen en gaan dan terug naar Asriamas.
We zitten vier dagen van de Chico. - Ja, maar dat trekt Marcus niet.
Dan dragen we hem wel. - Dat is fantastisch, geniaal gewoon.
Sorry, dat gaat echt niet.
Maar we kunnen het nu echt niet opgeven.
Goed.
Blijf hier, ik haal de Toromona's en breng jullie terug naar het dorp.
Jij gaat nergens heen en wij blijven hier niet zonder jou.
Goed, als Marcus kan lopen, gaan we terug naar Asriamas.
Nee. We gaan niet meer terug.
Dan... - Wat is er?
Karl wil terug.
Wacht. We kunnen het ook anders aanpakken.
Kunnen we een vlot bouwen?
En de rivier afzakken?
Hier bouwen we het vlot, en komen eerst langs Curiplaya.
In Rurrenabaque kunnen we naar La Paz vliegen.
Dan zien we de jungle en de Toromona's.
Met je vinger op de kaart is dat heel eenvoudig.
Het is een linke rivier. - Is hij bevaarbaar?
Nou?
Ik denk van wel. - Dan kunnen we 't toch proberen?
Ik doe mee. En jij, Marcus?
Goed, drie tegen één. We gaan de rivier op.
Au, wat is dat nou? - Een tabaksmier.
Wie zich niet wilde bekeren werd vastgebonden en hiermee bedekt.
Dan bekeerden ze zich wel.
Ik heb water. - Heb je genoeg?
We delen het gewoon. - Bedankt.
Kijk dan. Wat je allemaal niet kunt maken met een mes.
We moeten als een team werken.
In rustig water peddelen we.
In de stroomversnellingen gebruiken we de palen.
Jij blijft voor, jullie achter. Je moet precies doen wat ik zeg.
Jij bent de kapitein.
Vooruit.
Alles in orde?
Jongens, houd je vast.
En die rotsen daar? - We volgen gewoon de rivier.
Blijf in het midden.
Gaat het zo goed, Karl?
Links, naar links. Snel.
Laat het vlot de stroming volgen.
Nu naar rechts, snel. - Hoe dan?
Naar rechts.
Blijf rustig en volg de rivier.
Yossi, pak snel de stok. - Marcus, geef hem aan.
Volg de rivier. - Yossi, de rots.
Ik zie hem. - Doe voorzichtig.
Laat maar, geeft niet. - De stok is weg.
Je weet niet wat je doet. Naar rechts.
Luister naar me.
Verdomme. - Karl, zeg wat we moeten doen.
Naar links. Ga naar links.
Naar links. - Naar rechts, volg de rivier.
Hoor dan. - Hou je bek en peddel.
Door jou komen we allemaal nog om.
Ophouden.
We moeten daarheen.
Kevin, Yossi, jullie moeten peddelen. - Kop dicht. Houd je bek.
Ga richting rechteroever. Goed zo.
Peddelen. Ja, zo gaat ie goed.
Geef jij nu bevelen? Luister naar Karl. - Houd je kop toch.
We zitten hier niet in Oregon, hoor.
Je hebt geen idee... - Ophouden.
Karl, wat is het plan? - Het plan? Moet je horen.
We overnachten hier. Morgen slepen we 't vlot de stroomversnelling voorbij.
Ik ga jagen, en kapitein Amerika kan wat mij betreft de pot op.
Goed zo, Kevin. Hij is de enige die weet waar we zijn en nu is hij weg.
Wat heb jij toch? Wat ben jij een ontzettende teleurstelling.
Zag je hoe Karl zich gedroeg op het vlot?
Hij was doodsbang. Hij had geen idee wat hij deed.
Hij kan de rivier niet eens lezen.
Weet je wat ik denk?
Karl kan niet zwemmen.
Godsamme. - Je moet hem gaan zoeken, Kevin.
Door jou is hij boos. Papa past op ons.
Hou toch op met die onzin over papa.
Jezus.
Ik ga wel.
Karl. Wat doe je daar?
Heb je hem niet gezien? - Wie?
De jaguar. Ik heb hem verjaagd.
Hij dacht vast dat je een domme aap was.
Wat is er, Karl?
Vooruit, we gaan.
Gaan jullie maar. Veel geluk.
Ik ga verder lopen. Ik ga de rivier niet meer op.
Om de stroomversnellingen?
Moet ik zeggen dat het me spijt? - Welnee. Jij bent nu de kapitein.
Ik trek naar Impurama, dat duurt drie dagen.
Je kunt meekomen, of visvoer worden. Dat maakt mij verder geen bal uit.
En nu...
ga ik ontzettend schijten in de grootste wc ter wereld.
En jij kunt besluiten wat je wilt doen, baas.
Eén tegen drie.
Ik heb veel ervaring met vlotten. Ik wil niet dood,
maar ik weet zeker dat het ons kan lukken.
Ik wil ook graag verder.
Maar wat doen we met Marcus? Die wil vast met ons meekomen.
Hij kan beter bij Karl blijven.
Het is niet leuk.
Maar hij moet niet meekomen. We moeten hem niet meenemen.
Ik neem hem niet mee, hoor.
Hij draait nog door. Hij moet hier weg.
Vind je dat goed?
Weet ik niet.
Ik ga met hem praten.
Wat is er?
Ik heb net met Kevin gepraat.
Hij gaat de rivier verder afzakken.
Zonder Karl?
Ik ben gek op Kevin, maar dat is krankzinnig.
Dat kan toch niet. - Ik weet het.
Ik heb hem geprobeerd van gedachten te laten veranderen.
In zijn eentje redt hij het niet. Eén van ons moet mee.
En...
Je voeten zijn kapot, je kunt het vlot niet op.
Mijn voeten zijn in orde.
Werkelijk?
Sinds het vlot heb ik ze elke dag behandeld.
Ik ben eigenlijk wel heel blij om dat te horen.
Eerlijk gezegd zou ik liever meegaan met Karl.
Dan ben ik over drie dagen overal van af.
Vind jij het goed om met Kevin mee te gaan op het vlot?
Nee, het spijt me.
Ik kan niet met hem alleen mee dat vlot op.
Je hebt gezien hoe hij zich tegen me gedraagt.
Mijn voeten vertragen de hele reis. Het spijt me.
Het geeft niet. Ik begrijp het.
Als je er niets op tegen hebt, ga ik veel liever met Karl mee.
Trek je dat wel? Zijn je voeten goed genoeg genezen?
Echt?
Bedankt, Yossi. - Ja, hoor.
Wij zitten hier. Hier zitten overal stroomversnellingen.
Die is het ergste. Daar komen jullie morgen.
Mal Paso San Pedro. - Kunnen we die aan?
Nee, er zijn kliffen, geen oevers. Dat wordt gegarandeerd je dood.
Hoe weten we waar we moeten stoppen?
Stop op het strandje aan de rechteroever.
Spring desnoods van het vlot af en zwem erheen. Ga niet de bergkloof in.
Jullie nemen het kapmes. Ik hou het geweer.
We delen al het eten. - Nee, jullie hebben meer nodig.
Over drie dagen zitten wij in Impurama, met ezels en eten.
Dan rijden we terug naar Apolo als koningen. Toch?
Wat ben jij een sukkel.
Natuurlijk, Karl.
Jij voegt de daad bij het woord.
We zijn er vast al als jullie aankomen.
Het Titicacameer.
Als die boot niet was teruggekomen, had ik je nooit ontmoet.
Veel geluk, Kevin. - Dank je wel. Jij ook.
Pas goed op jezelf.
We vieren het later in het hostel. - Klinkt goed.
Dat wordt vast leuk.
In La Paz wordt alles weer zoals het was.
Klaar? - Jazeker.
De hoeveelste is het vandaag? - Ik geloof 1 december. Zoiets, denk ik.
Misschien ben ik met Kerstmis thuis.
Kunnen we hier niet overnachten en proberen een vis te vangen?
We hebben nog een uur licht.
Laten we dichter bij de kloof proberen te komen. Wat denk jij?
O, shit.
Pak je peddel, snel.
Pak je peddel, Yossi. - Doe ik.
Vooruit, peddelen. - De stroming is te sterk.
Kevin, wat doen we? - Daar is het strandje.
Naar rechts.
Vooruit, peddelen. Zo veel als je kunt.
Dat halen we niet. - Peddel dan.
De stroming is te sterk. - Vooruit, Yossi.
Naar rechts, vooruit. Doe je uiterste best.
Die rots, Kevin. - Die moeten we op.
Hou je vast.
Kevin. - Hou je goed vast, Yossi.
Kevin. - Hou vol.
O nee. - Niet opgeven.
Ik zwem erheen. Hier kunnen we niet blijven.
Laat me hier niet achter. - Als ik daar ben, gooi je het kapmes.
Dan snij ik een liaan voor je. - Dat is te gevaarlijk.
Dat is onze enige kans. - Dat lukt je nooit.
Nee echt, dat lukt ons wel. Ik laat je niet in de steek.
Ik laat je hier niet achter. Hou vol. - Niet doen, Kevin.
Kevin. - Hou je vast, Yossi.
Schiet op, alsjeblieft.
Kevin, het vlot komt in beweging. - Yossi, gooi snel het kapmes.
O, shit.
Superman.
Ik ga naar Curiplaya en Rurrenabaque.
Volg mij. Ik haal hulp.
Dag 6.
Ik voeg de daad bij het woord.
Vooruit.
In Curiplaya word je gered.
Je hebt een kaart en er komen mensen aan om je te redden.
Je moet alleen blijven doorgaan, blijven doorgaan.
Fijn, het beweegt.
Yossi. - Wat? Kevin?
Marcus? Wat...
Vooruit. Vooruit.
Het spijt me.
Dat moet Curiplaya zijn.
Dan moet ik nu verder naar Rurrenabaque.
Dat is een lange weg.
Nee, dat is geen lange weg voor de grootste bofkont ter wereld.
Daar ligt het. Je kunt er met deze voeten heen lopen.
Goed Yossi, je moet dit doen.
Je moet ze droog krijgen. Vooruit.
Het spijt me zo, Marcus, ik wist het niet.
Ik wilde alleen niet de zwakste zijn.
Ik was veel banger dan jij, ik ben een lafaard.
Ik ben een lafaard en verdien dit allemaal.
Kevin? Ik ben hier.
Nee. Nee.
Nee, nee.
Stomme idioot.
De universiteit.
Rechtenstudie. - Ik weet wat je denkt. Het spijt me.
Nog geen sjekel.
Denk niet dat je ook maar een sjekel van me krijgt.
Ik heb je geld niet nodig. Ik vraag er ook niet om.
Het is maar voor een jaar.
Stommeling.
Blijf bij de rivier, blijf bij de rivier.
Dat had Karl toch gezegd?
Dag 14.
O nee.
Goed Yossi, ga gewoon verder. Verdergaan.
Ik ken mensen zoals jij. Je weet niet wanneer je moet opgeven.
Rurrenabaque, 190 kilometer van Curiplaya.
Hij is niet dood, we kunnen het niet opgeven. We moeten hem zoeken.
Hallo? Wacht. Nee, wachten. Wacht toch.
Hallo. Ik ben hier, hier beneden.
Nee, nee.
Kunt u nog verder naar beneden?
Nee, we moeten terug.
We zaten zo hoog dat je niets kon zien.
Luister... - Dat zegt u constant.
Luister u toch. Het is drie weken geleden gebeurd.
Er is daar niemand meer die u nog kunt zoeken.
Dat kunt u niet zeker weten. - U kunt niets meer doen.
Wees blij dat u 't overleefd hebt. Ga naar huis.
Ik weet dat u het niet begrijpt en dat het hopeloos lijkt,
maar ik weet zeker dat hij nog leeft.
Ik heb alleen hulp nodig. Praat toch met de piloot.
Geeft u me nog een kans.
Ik wil u wel helpen, maar... - Dat zegt u steeds.
De hele tijd. - Het gaat echt niet.
Gaat het niet? Nou goed, weet u wat?
Wilt u niet helpen? Dan ga ik zelf de rivier op.
En wat als u bij de zoektocht omkomt? - Dat is dan jammer.
Goed dan.
Kom hier.
Misschien is er wel iemand die u kan helpen zoeken.
Señor Tico?
Kapitein Armando...
zei dat u de rivier de Tuichi beter kent dan wie dan ook.
Een vriend van me...
is verdwaald bij de rivier.
Die jongen die vermist wordt?
Een gringo die al 17 dagen vermist wordt?
Hij heeft geen kans.
Uw vriend drinkt met...
de Almachtige.
Mijn vriend leeft nog...
en u moet me helpen hem te vinden.
Dat gaat niet.
Ik heb nooit ergens om gebedeld.
Maar nu smeek ik het u. Toe.
Het spijt me.
Hoeveel voor die boot?
Uw boot. Hoeveel?
Idiote gringo.
Maar ik heb het echt nodig. Toe nou.
Nee, nee, niet weglopen. Loop nou niet weg.
Ik doe niets. Loop niet weg, alles komt goed.
Mijn naam... Mijn naam is Yossi.
Ik ben verdwaald.
Spreek je Engels? Nee, natuurlijk niet.
Je kunt me niet verstaan, maar...
Ik ben zo blij om je te zien.
Morgen moeten we ervoor zorgen
dat ze ons kunnen zien als het vliegtuig overvliegt.
Echt, alles komt goed.
Hier, het is niet veel, maar het is beter dan de harde grond.
Ik slaap er niet op, alleen jij. Dan kunnen de insecten je niet bijten.
Ik bescherm je wel.
Sorry, maar ik moet eerst even iets doen.
Ik wilde het zeker weten.
We moeten richting Rurrenabaque blijven gaan.
We mogen nooit stoppen en moeten blijven kijken of er een vliegtuig komt.
De piloot zal ons zien en hij zal ons een signaal geven.
En dan worden we gered.
Je zult mijn vrienden leren kennen.
Maar ik ben bang dat er ons iets overkomt.
Nee, het gaat wel. Alles is in orde.
Zie je wel, ik zei het toch? Een vrucht.
Hij is een beetje vies, maar dat gaat nog best. Eet maar.
Je moet eten.
Je moet iets eten.
Ik kan het niet alleen. Geef het niet op, eet wat.
Ik verhonger, alles doet me pijn. Mijn voeten...
Het spijt me. We moeten alleen even...
We moeten uitrusten en dan zul je zien,
dat God ons een boom geeft om onder te slapen.
Dit is een geschenk van God. We zijn hier niet alleen.
God staat aan onze kant. Zijn hand ligt op onze schouder.
Hij is bij ons. Kom hier naast me liggen.
Ik wil je beschermen. Dan kunnen we elkaar warm houden.
Goed zo, ja. Alles komt in orde.
Blijf gewoon bij mij. Laten we nu gaan slapen.
Bij mij ben je veilig. God is met ons.
Alles is in orde. Ga maar lekker slapen.
Wat?
Blijf rustig, niet bewegen.
Kom levend thuis, Yossi.
Laat me niet in de steek. Waag het niet te breken. Niet breken.
Vooruit.
We moeten de opening vinden, dan kunnen ze ons zien.
Yossi, kom nou.
Kom nou, Yossi.
Yossi, nee.
Kom toch, Yossi.
Hé, ik doe niets. Wees niet bang.
Ik laat je leven.
Dank je wel.
Dag 19.
Wat is er?
We moeten terug.
Daar kun je niet door.
Je hebt gedaan wat je kon.
Het spijt me.
Ga weg.
Stuur de boot bij.
Vooruit, ga verder.
Ja, nog een beetje.
Wachten. Jullie moeten wachten.
Ja, zo gaat het goed.
Kevin.
Omdraaien.
Kom hier. Kom hier.
Ik ben er, ik heb je, mijn vriend. - Dank je wel.
Ik zei toch dat ik je niet zou achterlaten?
Alles komt goed.
Voorzichtig, ik help je wel. Ik heb je vast, alles gaat goed.
Ga zitten.
Dank u wel.
Je hebt mijn leven gered. - En jij het mijne.
Ik kom zo terug, goed?
Yossi en Kevin keerden terug naar La Paz,
waar ze hoopten Marcus en Karl te treffen.
Die zijn daar nooit aangekomen.
Kevin heeft te vergeefs naar ze gezocht.
Ze zijn nooit meer gezien.
Later bleek dat Karl door de politie gezocht werd
en al eerder backpackers had meegenomen.
Er was geen verloren stam, zoals Karl beweerde.
Niemand weet waarom hij Yossi gekozen had
of waarom hij met ze de jungle in ging.
Yossi Ghinsberg na zijn redding Rurrenabaque, Bolivië, 1981
Kevin Gale, Tico Tudela, Yossi Ghinsberg,
twee dagen na de redding, bij de rivier de Beni, 1981
Kevin Gale en Marcus Stamm in de Boliviaanse Andes, 1981
Kevin Gale Trektocht in Peru, 1981
Marcus Stamm, Bolivië, 1980
Kevin Gale en Yossi Ghinsberg, Zuid-Amerika, 1981
Karl Ruprechter, datum onbekend
Kevin bleef zijn hartstocht voor fotografie en avontuur trouw.
Hij documenteerde zijn verre reizen.
Hij woont in Israël met zijn vrouw en twee kinderen.
In een boek vertelt hij over de redding en ervaringen in de jungle.
Yossi ging tien jaar later wonen bij de rivier waar hij bijna omgekomen was.
Zijn ecolodge Chalalan heeft de hele regio veranderd.
Hij is nog steeds avonturier en is nog steeds op reis.
Voor Marcus
Vertaling: MatchBox