Lof aan U, Heer Jezus Christus.
1633. Pax Christi.
Lof aan God.
Voor ons is er nu niet veel vrede meer in dit land.
Ik heb Japan nooit gekend als een heel verlichtend land...
maar ik heb het ook nooit zo duister gekend als nu.
Al onze vooruitgang is geëindigd in nieuwe vervolgingen...
nieuwe onderdrukking, nieuw lijden.
Ze gebruikten gietlepels met gaten...
zodat de druppels er traag uitkwamen en de pijn langer duurde.
Elke spat van het water was net als brandend kool.
De gouverneur van Nagasaki nam vier monniken...
en iemand uit onze eigen gemeenschap naar Unzen.
Er zijn daar hete bronnen.
De Japanners noemen ze hellen, gedeeltelijk, denk ik, als spot...
en gedeeltelijk, moet ik zeggen, naar waarheid.
De autoriteiten zeiden onze priesters om afstand te doen van God...
samen met het evangelie van Zijn liefde.
Maar ze weigerden niet alleen om afvallig te worden...
ze vroegen om gemarteld te worden...
zodat ze hun geloofskracht konden demonstreren...
en de aanwezigheid van God in hen.
Sommigen bleven 33 dagen op de berg.
Het verhaal van hun moed...
geeft hoop aan de priesters die hier in 't geheim verblijven.
We zullen onze verborgen christenen die in angst leven niet in de steek laten.
We worden enkel sterker door Zijn liefde.
Ferreira is verloren voor ons.
Dit was zijn laatste brief.
Waarom verloren?
Deze brief is hier aangekomen toen jij terugkwam van Portugal.
Hij heeft er jaren over gedaan.
Hij was verborgen, gesmokkeld, afgeperst...
en uiteindelijk in mijn handen bezorgd door een Nederlandse handelaar...
die ook ander nieuws had.
Dat hij leeft?
Dat hij niet meer gelooft.
Dat hij in 't openbaar God afkeurde en het geloof opgaf...
en nu als een Japanner leeft.
Dat is onmogelijk.
Vader Ferreira riskeerde zijn leven om ons geloof over Japan te verspreiden.
We zijn vandaag hier dankzij hem.
Ja, hij is de sterkste onder ons.
Hij schreef die woorden tijdens de meest omvangrijke vervolging.
Nu is alles nog erger.
Duizenden zijn dood dankzij ons.
Nog duizenden hebben het geloof opgegeven.
Die handelaar bracht nieuws. Maar het is dus niet bewezen?
Het kan lastertaal zijn om ons geloof nog verder te doen wantrouwen.
Gezien de omvang van de vervolging in dat land...
Met respect, er moet een massa zijn die ons ook nodig hebben.
En het feit dat er niets meer van hem vernomen is...
en het nieuws van de Nederlander. - Slechts geruchten, vader.
Ik moet concluderen dat het waar is.
Als het waar is, vader...
wat betekent dat dan voor de Jezuïeten?
Voor al de katholieken in Europa?
Het lijkt me dat onze missie hier dringender is dan ooit.
We moeten vader Ferreira zoeken.
Dat kan ik niet toestaan.
Hoe kunnen we onze missie opgeven?
Je missie, vader Garupe, was om iets te vernemen van Ferreira.
Dat heb je gevonden.
Pardon, vader, maar in deze brief schrijft men over 'n vreselijk verhaal...
maar er staat niets over Ferreira zelf in.
Wat er met hem is gebeurd, is nog steeds onbekend.
Het enige wat we weten, komt van die lastertaal.
Sta me toe, vader Valignano, maar...
ik geloof dat onze missie nog gaande is.
Weten jullie hoeveel christenen de autoriteiten afslachtten in Shimabara?
Duizenden. Tienduizenden.
De meesten onthoofd. Nee, het is te gevaarlijk voor jullie.
Ja, maar, vader, hoe kunnen we de man die ons het geloof verzorgde negeren?
Hij heeft de wereld voor ons gevormd.
Ook al is die lastertaal waar, dan is vader Ferreira verdoemd.
Ja.
We moeten zijn ziel wel redden.
Dit zit in jullie hart? Bij beide? - Ja.
Zoals onze eerste hartstocht.
Dan moet ik God vertrouwen die het daar heeft geplaatst.
Hij roept jullie op tot een grote beproeving.
Vanaf 't moment dat jullie in dat land aankomen, verkeren jullie in groot gevaar.
Jullie zullen de laatste twee priesters zijn die gaan.
Een leger van twee.
25 Mei 1640. Pax Christi.
God zij geprezen. Vader Valignano, als ik deze tekst begin...
kan ik niet zeker zijn dat deze u ooit zal bereiken.
Maar ik wil uw vertrouwen behouden in onze missie...
en uw gelijk in ons vertrouwen geven.
Voorzichtig.
Vandaag was er prachtig nieuws.
Uw Mr Chun vond een jonk dat ons Japan zal binnensmokkelen.
Hij beweert de enige Japanner in Macao gevonden te hebben...
die onze zeer gewaardeerde gids in dat land zal zijn.
Kom, deze kant op.
Eindelijk ontmoeten we onze eerste Japanner.
Je zult zien dat hij niet veel voorstelt.
Maar na bijna twee maanden, is hij de enige.
Word wakker.
Kom, sta op.
Hij dreef rond op zee.
Portugezen brachten hem hierheen.
Hij zit hier vast. Hij wil naar huis.
Is hij echt... Ben je echt een Japanner?
Antwoord, idioot. Het zijn priesters.
Kichijiro.
Ze brengen je naar huis.
Waar is je thuis?
Nagasaki.
Wat is je beroep?
Hij doet wat je hem vraagt.
Visser.
Ken je onze taal?
Beetje. - Ja. Beetje.
Je leerde het van de Jezuïet priesters.
Dat moet wel. Ben je christelijk? - Nee.
Geen Kirishitan.
Goede gids voor jullie.
Hij is ook een christen.
Ik ben geen Kirishitan.
Kirishitan sterf.
Ze sterven in Nagasaki.
Luister.
We hebben geld.
We brengen je naar huis, naar Japan, als je helpt.
Wil je dat?
Ik wil...
Ik wil naar huis. Niet voor geld.
Japan is het land van mijn familie.
Ik smeek u. Laat me niet achter, vader.
Alsjeblieft.
Breng me naar huis.
Hij zal een goede gids zijn.
Beloof me...
Ik zal 'm opfrissen. - ...dat u me naar huis brengt.
Beloof het me.
Onze gids.
Hij kan geen christen zijn.
Hij zegt van niet. Maar kun je iets geloven van wat hij zegt?
Ik wil zelfs niet geloven dat hij Japans is.
"En Hij zei tegen hen: Ga de wijde wereld in...
en preek het evangelie aan elk levend wezen."
Zelfs aan zo iemand.
Zo beval onze Heer ons.
Terwijl ik me voorbereid om Zijn werk te doen, zie ik Zijn gezicht voor me.
Hij kijkt net zoals toen Hij Peter beval: "Voeder mijn lammeren."
"Voeder mijn lammeren, mijn schapen.”
Het fascineert me.
Ik voel er zulke liefde voor.
Garupe en ik hadden, buiten ons hart, geen bagage mee naar Japan.
Tijdens de kalmte en de storm van de reis...
keek ik terug op de voorbije 20 jaar sinds de vervolging was begonnen.
De zwarte aarde van Japan is gevuld met 't gejammer van zoveel christenen.
Het rode bloed van priesters heeft overvloedig gestroomd.
De muren van de kerken zijn gevallen.
Japan.
We hebben die man vertrouwd met onze levens.
Jezus vertrouwde erger dan dat.
Snel.
Kom.
Kiri.
Waar ga je heen?
Kichijiro.
Hij gaat ons verraden.
Kichijiro.
Wees gegroet, Maria, vol van genade. De Heer is met U.
Gezegend zijt Gij boven alle vrouwen...
Quod facis, fac citius. 'Wat je ook doet, doe het snel.'
Priester?
Snel. We hebben geen tijd.
Kom op.
Wat is dit voor 'n plek?
Tomogi Village. - Japan?
Alsjeblieft, wees snel, zodat het gepeupel jullie niet ziet.
Kom op. - Gepeupel?
Kom mee. Snel.
Kom.
Het spijt me, priester. Te gevaarlijk.
Er zijn meer executies dan ooit.
Als ze weten dat wij Kirishitan zijn, worden we vermoord.
De Heer aanhoort u.
Ja.
Hij heeft jullie gestuurd.
Alsjeblieft.
Alsjeblieft. Kom binnen.
Dank u.
We hebben een beetje eten, als jullie willen.
Jullie zijn hier veilig tot morgenvroeg.
Ga zitten, alsjeblieft.
Het spijt me.
Hoe kun je zo leven?
Hoe leef je als christenen...
als 't gevaar zo groot is?
Begrijp je me?
We bidden in 't geheim.
Maar we hebben onze Jiisama. - Jiis...
Jiisama.
Wie is de Jiisama?
Leid jij ze? Leid jij het dorp in hun gebeden? In hun toewijding?
Hij kan enkel het sacrament dopen uitvoeren.
We aanbidden samen met de Jiisama.
We verbergen de Kirishitan beelden.
Amen.
Maar God ziet ons nog steeds.
Ook al hebben we geen priester, tot nu.
Eet, alsjeblieft.
Dank u.
Geprezen zijt Gij, Heer, voor al het goede van deze aarde...
en de geschenken die we ontvangen dankzij Uw beloning...
via Christus, onze Heer.
Amen. - Amen.
Elke Kirishitan hier maakt deel uit van onze geheime kerk.
Dit geloof dat jullie hebben is zo sterk.
Jullie hebben moed.
Is er enkel hier zoveel geloof, of ook in andere dorpen?
We weten niets van andere dorpen.
We gaan er nooit heen.
Je gaat niet?
Andere dorpen zijn zo gevaarlijk.
Je weet niet wie je kunt vertrouwen.
Iedereen vreest de Inquisiteur Inoue-sama.
Geef informatie over een Kirishitan en ze geven je 100 zilverstukken.
200 voor een Christenbroeder.
En voor een priester 300.
300?
Ga naar de andere dorpen.
Laat hen weten dat de priesters weer hier zijn.
Dat we hier weer in Japan zijn. Dat zou goed doen.
Er was...
een priester die hier was, genaamd Ferreira.
Vader Ferreira. Heb je van hem gehoord?
Zoals ons.
Nee. - Nee.
Eet je niet?
Jullie geven ons te eten.
Ze durven niet over de hoofdweg te gaan.
Je zo moeten verbergen moet zwaar zijn.
Ik was overmand door de liefde die ik van deze mensen voelde...
ook al was dat niet te zien op hun gezichten.
Door jaren van geheimzinnigheid zijn hun gezichten maskers.
Waarom moeten ze zoveel lijden?
Waarom heeft God hen uitgekozen om zulke last te dragen?
Hier is het het veiligst.
Deze hut dient om houtskool te maken.
Als je dit geluid hoort...
zullen wij het zijn.
Als je iets anders hoort...
verberg je dan.
Overdag houden we de deur van onze hut gesloten...
en maken geen enkel geluid, mocht er iemand passeren en het horen.
Enkel de duisternis maakt het veilig voor ons om naar 't dorp te gaan...
en bij de gelovigen te prediken.
Konhisan. Alsjeblieft.
Eindelijk hadden ze priesters om hun zonden te vergeven.
Ko-hisan? - Konhisan.
Zegen me, priester, want ik heb gezondigd.
Biecht. - Ik heb gezondigd.
In de naam van God, de Zoon en de Heilige Geest...
Nog een keer?
Wat? Vanaf het begin?
Nog een keer?
We aanhoorden hun biecht de hele nacht...
ook al wisten we niet altijd zeker waarvoor ze biechtten.
Het laatste stuk nogmaals?
En nu bracht het christendom liefde.
De eer om voor de eerste keer om behandeld te worden...
als wezens van God, niet als dieren.
En de belofte dat al hun lijden niet zou eindigen in niets...
maar in verlossing.
We bieden 's nachts gebedsdiensten aan, net zoals in de catacomben.
In stilte.
In de naam van God, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Ik treed tot het Altaar van God... - Naar God die me jeugdig plezier geeft.
Beoordeel me, God, en neem mijn zaak op tegen het land dat niet heilig is.
Want Gij, O God, bent mijn sterkte...
waarom hebt U mij verlaten? Waarom blijf ik verdrietig...
Ik heb zeer gezondigd, in gedachte, woord en daad:
Door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld.
Daarom smeek ik de heilige Maria, altijd Maagd, de heilige Aartsengel Michaël...
Amen. - Amen.
We zijn nu allemaal met God in paraíso?
Paraíso?
Ja. - Paradijs?
Ja. Paradijs.
Nu? - Ja.
Nee.
Maar God is daar nu.
En voor altijd.
Hij bereidt een plaats voor ons allen voor. Zelfs nu.
Sorry, voor mijn ongeduld, Sebastião.
Ik schaam me voor mijn frustratie.
Het kind is nu veilig in de gratie van God. Dat is het belangrijkste.
En je bent een slechte Jezuïet.
Ik ben 't beu om hier de hele dag vast te zitten.
Eet.
We weten zelfs niet of vader Ferreira nog leeft of dood is.
De dorpsbewoners hebben nooit van hem gehoord.
Deze mensen zijn zo bang.
Hebben ze enkel angst?
En luizen? - En ons. We stellen ze gerust.
Hoeveel langer lukt dat nog?
We vroegen om deze missie, Francisco.
We hebben voor dit gebeden tijdens de Oefeningen.
God heeft ons toen gehoord en Hij hoort ons nu.
Moge Hij ons naar Ferreira leiden zodat we de waarheid kennen.
Denk je dat zijn kracht op was...
en naar die Inquisiteur Inoue kroop?
Op z'n knieën ging zitten als een hond?
Dat is nog steeds een gerucht.
Zelfs als die Inoue de duivel is, zoals iedereen beweert...
zou Ferreira in opstand komen.
Een van ons moet hem in Nagasaki gaan zoeken.
Dat is te gevaarlijk. Voor ons en voor het volk dat ons onderdak geeft.
We sturen Kichijiro. Hij brengt ons verslag uit.
Ben je gek?
Waar is hij?
Hij is er nooit.
Hij is altijd dronken. Hij is onbetrouwbaar.
We moeten toch iets doen om vader Ferreira te vinden.
We gaan naar buiten. Laten we het riskeren.
Slechts even.
Kijk.
Dat is het teken van God.
Niet bewegen.
Er kijkt iemand naar ons.
Nu.
Priester.
Dat is niet het signaal.
Priester, wees niet bang.
Het is in orde.
We zullen u niets doen.
Wij zijn Kirishitan, priester.
Kirishitan.
We hebben u nodig.
Nee. Sebastião.
Priester.
We hebben u bang gemaakt. Het spijt ons.
We willen u vragen mee te komen naar ons dorp.
Naar Goto.
Mensen missen ons geloof daar. Onze kinderen hebben u nodig.
We hebben geen gebedsdienst, geen biecht.
We kunnen enkel bidden.
Hoe wist je ons te vinden?
Wie heeft het jullie verteld?
Was het een gelovige?
Het was een Kirishitan uit ons dorp. Kichijiro.
Kichijiro?
Onze Kichijiro?
Hij kwam hierheen met jullie, zei hij.
Ja. Maar hij is geen christen. - Jawel.
Het is waar. Hij sprak tegen God tegen de Inquisiteur Inoue-sama.
Maar dat was acht jaar geleden.
Zijn hele familie werd vermoord.
Hij sprak tegen God.
Maar hij gelooft nog steeds.
Nee.
Men heeft priesters nodig in Goto. - Nee, priester.
Maar, Mokichi, we keren hier terug. - Nee, priester.
Ik ken de mensen van Goto niet...
dus weet ik niet of ze betrouwbaar zijn.
Dit zijn Christenen. Zoals ons.
Kichijiro zei hen hier te komen. Ik weet niet zeker waarom.
Wat is zijn beweegreden? - Kichijiro bracht ons naar Tomogi.
We blijven maar een paar dagen.
Maar er blijft er één hier.
Alsjeblieft.
We verliezen ze.
Priester.
De angst die ik tijdens de reis voelde, verdween...
omdat het plezier dat me verwelkomde was bijna even groot als dat van mezelf.
Zelfs het zien van Kichijiro was op een manier welkom.
Priester. Goto.
Kom.
Ik bedankte God dat hij me hierheen bracht.
Op die dag ontvingen de gelovigen nieuwe hoop.
En ik was hernieuwd.
Ze kwamen naar me toe.
Niet enkel vanuit Goto...
maar de christenen kwamen ook via de bergen uit andere dorpen.
Ik voelde dat God zelf zo dichtbij was.
Hun levens hier waren zo hard.
Ze leefden als beesten en stierven als beesten.
Maar Christus stierf niet voor het goede en mooie.
Dat is eenvoudig genoeg.
Het moeilijke is om te sterven voor het ellendige en verdorvene.
Maar hier was ik één van hen...
en ik deelde de honger van hun geest.
Een ander gebed werd beantwoord in Goto.
Daar kwam ik het eerste, echte nieuws te weten van iemand...
die misschien iets wist van vader Ferreira.
Vader Ferreira.
- Ken je hem?
Ja. - Ken je hem? Heb je 'm gezien?
Ja.
Wanneer?
Hij maakte een plek voor zuiglen en... - Zuiglen.
Zuiglen. Baby. - Baby.
Zuigelingen. Sorry. - Ja.
En zieken.
In Shinmachi. - Shinmachi.
Maar dat was voor de problemen.
Waar is dit? - Nabij Nagasaki.
Maar zo gevaarlijk om heen te gaan.
Nee? - Ik weet 't niet.
Ze zijn wanhopig voor duidelijke tekens van geloof...
dus gaf ik hen wat ik kon.
Ik vrees dat ze deze tekens meer waarderen dan het geloof zelf.
Maar hoe konden we het hen weigeren?
Uiteindelijk moest ik afscheid nemen van mijn rozenkrans.
Kichijiro.
In Goto was ik helemaal overweldigd.
Ik doopte meer dan honderd volwassenen en kinderen...
aanhoorde eindeloze biechten.
Maar ik voelde de grootste nood van Kichijiro.
Je aanvaardde de rozenkrans niet.
Ik heb het niet verdiend.
Waarom niet?
Omdat je God afwees?
Ja.
Maar enkel om te leven.
Mijn hele familie.
De Inquisiteur Inoue wou dat wij ons geloof op gaven.
Op Jezus stampen met onze voeten.
Eén keer, heel snel.
Maar dat konden ze niet.
Maar ik wel.
Maar ik kon ze niet achterlaten...
zelfs niet toen ik God had verlaten.
Dus zag ik hen sterven.
Waarheen ik ook ga, ik zie het vuur en ruik het vlees.
Toen ik jou en priester Garupe voor 't eerst zag...
begon ik te geloven dat God me misschien zou terugnemen.
Want in mijn dromen...
was het vuur niet meer zo helder.
Moet ik je biecht nu aanhoren?
Zegen me, priester.
Want ik heb gezondigd.
Die zes dagen in Goto en Kichijiro's hernieuwde geloof...
liet me voelen dat mijn leven nut had...
en dat ik deze mensen echt kon helpen aan het einde van de Aarde.
Mannen van de Inquisiteur zijn in het dorp.
Ze namen Ichizo mee.
We kregen informatie...
dat sommigen van jullie...
net als deze arme sloeber...
christenen zijn.
Maar we betalen elk jaar onze belastingen...
en doen onze plicht voor de Staat.
We aanbidden Boeddha in de tempel.
Ik ben me bewust...
dat jullie allemaal goede mensen zijn.
We willen alleen iets horen...
over hen, die het verboden geloof omarmen...
en degene...
die hen verbergen.
Na verloop van tijd zullen we weten wie het zijn.
Denk aan het geld voor de informatie. Zoveel zilver.
Kijk niet zo bang. We geven ze drie dagen.
Maak hem los.
Jullie hebben drie dagen.
We laten hem vrij.
Maar als we over drie dagen niets horen...
zal ik behalve hem...
nog drie gijzelaars nemen.
De vier gijzelaars zullen naar Nagasaki worden gestuurd.
En, één van hen...
ben jij.
Nee, we zijn niet bang om te sterven, priesters.
We zullen jullie nooit verraden.
Niemand zou moeten sterven. - Nee.
Maar wij zullen in gevaar zijn of jullie wel of niet gaan.
Dus blijf. Blijf. We zullen jullie nooit verraden.
Ze blijven terugkomen als we blijven.
Ze kunnen het hele dorp vernietigen en jullie doden terwijl we ons verbergen.
Nee. - Ja. We hebben geen keuze.
We kunnen niet anders doen.
Dit zal het gevaar van jullie wegleiden.
We kunnen ons verbergen op Kichijiro's eiland.
Mijn eiland?
Nee. Er is geen verschil tussen daar en hier.
Ze zullen naar Goto komen. Ze zullen zoeken.
Hetzelfde zal gebeuren.
Nee.
Ze moeten vertrekken. De priesters moeten weg.
Zo zullen wij gered zijn.
Dat kun je niet zeggen.
Ze kwamen de leer van Deusu verspreiden.
We kunnen ze niet overgeven...
aan Inoue-sama's martelingen na alles wat ze voor ons deden.
Ze brengen ons allen in gevaar.
We zouden niet zoveel probleem hebben als de priesters er niet waren.
Wees stil.
We zullen de priesters beschermen.
Jullie zullen blijven.
Nu moeten we er nog twee kiezen die ons vergezellen.
Ik, Mokichi en nog twee gijzelaars.
Wie wil mij en Mokichi vergezellen...
en een gijzelaar worden om Deusu te eren?
Kichijiro is niet van hier.
Waarom hij niet?
Zou je voor ons in de plaats willen gaan?
Ze zullen niet zo hard tegen je zijn. Het zijn de mensen van Tomogi die ze willen.
Hij komt hier niet vandaan.
Hij zou ons verlinkt kunnen hebben.
Ik ben geen informant. Vader, zeg het ze.
Ik ben geen informant. Ik heb al mijn zonden betuigd.
Als je de zegen van God ontvangen hebt, gedraag je daar dan naar.
Eer Hem met jouw leven. - Precies.
Eer? Waar heb je het over? - Een echte Kirishitan zou het weten.
Ik sla je in mekaar.
Alsjeblieft. Ga in onze plaats.
Alsjeblieft.
Vader.
Maar, vader...
als we gedwongen worden op de Heer te staan...
op de steen.
Je moet bidden voor moed, Mokichi.
Maar als we niet doen wat ze willen kan er gevaar zijn voor iedereen in het dorp.
Ze kunnen gevangen genomen worden, voor altijd weggevoerd worden.
Wat moeten we doen? - Stappen.
Het is in orde om erop te stappen. - Wat zeg je?
Dat kun je niet doen.
Mokichi, niet doen.
Sta me nooit toe U te verlaten. Van de kwade vijand, verdedigt U mij.
In het uur van mijn dood, roept U mij.
Leid me naar U toe opdat ik met de Engelen en Heiligen U mag prijzen.
Tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.
Ik heb dit gemaakt voor de Jiisama.
Het was alles wat we hadden totdat jij kwam.
Pak aan. Alsjeblieft.
In naam van Jezus.
Jouw geloof geeft mij kracht, Mokichi.
Ik zou willen dat ik zoveel terug kon geven.
Mijn liefde voor God is sterk. Zou dat hetzelfde kunnen zijn met geloof?
Ja, Ik denk het wel.
Deze mensen zijn de meest toegewijde onder al Gods wezens op aarde.
Vader Valignano, Ik begin me af te vragen.
God stuurt ons beproevingen om ons te testen en alles wat Hij doet is goed.
En ik bad dat ik beproevingen mocht ondergaan, net zoals Zijn Zoon.
Maar waarom moeten hun beproevingen zo hard zijn?
En waarom, als ik in mijn eigen hart kijk...
zijn de antwoorden die ik ze geef zo zwak?
Allemaal deden ze wat hun opgedragen werd. Maar het was niet genoeg.
Denk je dat je ons zo makkelijk voor de gek houdt?
We hebben gemerkt dat jouw adem...
nu veel zwaarder is. - Dat kan niet.
Want we zijn boeddhisten. - Prima.
Laten we het op een andere manier proberen.
Spuug hierop en zeg...
jullie zogenoemde Heilige Maagd is een hoer.
Je bent een christen.
Jij bent ook een christen.
De oude Ichizo wilde het niet doen. Mokichi kon het niet.
Maar Kichijiro slaagde terwijl de rest faalde.
Ik moet geloven dat hij leed samen met de andere.
Jij bent ook een christen. Het zijn allemaal christenen.
Neem ze gevangen.
Ze kregen sake...
zoals de Romeinse soldaten azijn gaven aan de stervende Christus.
Ik bad dat ze dachten aan het lijden van de Heer en er moed en troost in vonden.
Paradijs.
Ontvang de Geest.
Jezus leven is ten einde gekomen.
Ontvang hem, mijn Heer.
Heer.
In Uw glorie.
Alstublieft, Jezus.
Het kostte Mokichi vier dagen om te sterven.
Op het einde zong hij een psalm.
Hij stem was het enige geluid.
De mensen van het dorp, die op het strand verzameld waren, waren stil.
De mensen werden goed in de gaten gehouden...
zodat ze de lichamen geen christelijke begrafenis konden geven.
Mokichi's lichaam zat zo vol water...
dat het de vlammen gelijk in rook veranderde voordat het eindelijk kon branden.
Alle botten die over bleven werden verspreid in de oceaan...
zodat ze niet vereerd konden worden.
Vader Valignano, u zegt dat hun dood niet doelloos is.
God heeft hun gebeden gehoord toen ze stierven. Maar heeft Hij ook hun schreeuw gehoord?
Hoe kan ik Zijn stilte verklaren aan de mensen die zoveel te lijden hebben?
Ik heb al mijn kracht nodig om het zelf te begrijpen.
Dit zou weleens het laatste verslag aan u kunnen zijn, vader.
Vandaag hoorden we dat de lijfwachten in de bergen op zoek zijn naar ons.
Dus we hebben besloten dat verspreiden veiliger zou zijn.
Ze hadden gelijk. Als wij vertrokken waren, hadden ze misschien nog geleefd.
Zeg dat niet. We mogen niet twijfelen. Dat zal onze dood zijn.
Geven we op? Rennen we weg?
Nee. - Nadat mensen voor ons stierven?
Ze zijn niet voor ons gestorven.
Ik voel me een lafaard.
Mijn liefde gaat met je mee. - Ik bid dat ik zo sterk mag zijn als jij.
Vader Garupe gaat naar Hiradoto om zijn missie voort te zetten...
en ik ga terug naar Goto.
Francisco, blijf leven.
Vader, ik vraag vergeving voor mijn zwakte en mijn twijfels.
Ik vraag u vader Garupe en mij te gedenken... in uw missen en in uw gebeden.
Uw gehoorzame zoon.
Ik stel mij Uw zoon voor genageld aan het kruis...
en mijn mond smaakt naar azijn.
Is dat Goto?
Vader in de hemel, gezegend zij Uw naam.
Ik ben slechts een buitenlander die een ramp meebracht.
Zo denken ze nu over mij.
Ik droom van onze Heilige Francis.
Wat is er gebeurd met de glorieuze mogelijkheden die hij hier vond.
Wat heb ik gedaan voor Christus?
Wat ben ik aan het doen voor Christus?
Wat zal ik doen voor Christus?
Ik ben zo geneigd. Geneigd om te wanhopen.
Ik ben bang.
Het gewicht van Uw stilte is verschrikkelijk.
Ik bid maar ben verdwaald.
Of bid ik gewoon tot niets?
Niets. Omdat U er niet bent.
Ik bid voor Uw vergeving.
Als mijn verslag nu abrupt ten einde komt, denk niet dat we dood zijn.
Want als Garupe en ik sterven, zal de Japanse kerk met ons sterven.
Ik dacht dat ik gevolgd werd. Bent u in orde, vader?
Sorry.
Vader.
Waarom bent u terug gekomen, vader? Deze plaats is gevaarlijk.
We moeten voorzichtig zijn. Er is een prijs van 300 zilver voor u.
300. Judas kreeg er maar 30.
Er zijn Kirishitans in andere dorpen. Hier niet ver vandaan.
We kunnen daar verstoppen. Ik zal voor u zorgen.
Pak aan. Alstublieft.
U moet wel honger hebben.
Mokichi en mijn familie bleven sterk. Ik ben zo zwak.
Weet je het zeker? Je kunt met zekerheid voor jezelf zorgen.
Niet om egoïstisch te zijn. Ik ben zoals u.
Ik kan nergens heen.
Waar is de plek voor zwakke mannen in een wereld als deze.
Wil je biechten voor Mokichi and Ichizo?
In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
"Doe wat je wilt doen, maar doe het snel."
De woorden van Uw zoon aan Judas tijdens het laatste avondmaal.
Ik had moeten sterven met Mokichi en Ichizo.
Was Hij boos toen Hij ze zei?
Ik was te bang.
Of kwamen ze uit liefde?
Bent u in orde, vader? U lijkt zo moe.
Nee, het gaat wel. De vis die je me gaf was zo zoutig.
Mijn dorst.
Wat? - Mijn dorst.
Dat zei onze Heer ook. - Ja.
Ik ga wat water halen.
Kichijiro...
Ik ga water halen. - Kichijiro.
Sorry, ik liet het water vallen, vader.
Ik dacht dat er iets mis is. Laat maar.
Er is een riviertje dichtbij. U kunt zoveel drinken als u wilt.
Hier.
Vader, vergeef mij.
Vader.
Ik bid voor Gods vergeving.
Zal hij me zelfs mij vergeven?
Gezegend zij God.
Wat is jouw naam? - Monica?
Zoals de moeder van Augustine?
Mijn doopnaam. Hij heet Juan.
Hij wilde dezelfde naam als onze priester, Juan, die stierf in Unzen.
Velen zullen hem volgen. Begrijp je me?
Waarom kijken jullie zo naar mij?
Waarom zijn jullie zo kalm?
We gaan allemaal sterven.
Het spijt me.
Het spijt me. Bedankt voor het eten.
Maar vader, onze vader, vader Juan...
zei dat als wij sterven, wij naar het paradijs gaan.
Paradijs. Ja, dat klopt.
Is het niet goed om te sterven? Het paradijs is zo veel beter dan hier.
Geen honger, nooit ziek, geen belasting, geen hard werk.
Natuurlijk. Vader Juan had gelijk.
Er is geen hard werk in het paradijs.
Er is helemaal geen werk. Er zijn geen belastingen.
Er is geen lijden. We zullen verenigd worden met God.
Er zal geen pijn zijn.
Ik zou willen dat jullie ophielden met mij zoveel last te bezorgen.
Alsjeblieft.
Op onze leeftijd zouden we niet zo ver moeten reizen in deze hitte.
En al dat stof.
Heel erg dit jaar.
Het is allemaal zo onnodig.
Probeer het eens van onze kant te zien.
We haten jullie niet.
Jullie hebben het over jezelf uitgeroepen.
En je kunt er ook zelf vanaf komen.
Je hoeft je niet verloren te voelen. Ik geef je tijd om erover na te denken.
Dan kunnen jullie me een fatsoenlijk antwoord geven. Lopen.
Nee, jij blijft.
Begreep je wat ik tegen hen zei? Is jouw Japans goed genoeg?
Ik zag uw ogen. - En wat denk je daar in te zien?
Het zijn sukkels, die boeren.
Heer, spaar hun lijden en houd ze veilig in Uw hand.
Ze kunnen praten onder mekaar zonder einde en zonder besluit.
Maar jij begrijpt het, toch?
Zeg wat u bedoelt.
Dat het allemaal afhangt van jou of zij vrij komen.
Als je slechts één woord zegt.
Laat het ze zien. Ontken je geloof.
En wat als ik weiger? Vermoordt u me?
"Het bloed der martelaren is het zaad van de kerk."
Net zoals de priesters die geslacht zijn in Omura en Nagasaki.
We leren van onze fouten, de priesters vermoorden.
De boeren vermoorden maakt het erger.
Als zij kunnen sterven voor hun God, denken ze dat het hun sterker maakt.
Als u iemand wilt straffen, straf mij alleen.
U spreekt niet als een goede priester.
Als u een echte man bent, een echte goede priester...
zou u medelijden moeten hebben met de Kirishitan.
Niet dan, vader?
De prijs voor jouw glorie is hun lijden.
Vader.
Lof aan God, onze Vader. - Lof aan Hem.
De Portugese taal was een geschenk van vader Cabral.
Mij is gevraagd uw tolk te zijn.
Tolk?
Er was bezorgdheid dat we bepaalde subtiliteiten zouden missen in uw getuigenis...
als u alleen in het Japans mocht spreken.
Getuigenis? - We willen eerlijk zijn.
En wij spreken beter uw taal dan u de onze.
Vader Cabral kwam nooit verder dan arigataya.
Al de tijd dat hij hier woonde, leerde hij ons, maar wilde zelf niet leren.
Hij verachtte onze taal, ons eten, onze gebruiken.
Ik ben niet zoals hem. Ik ben geen Cabral.
Echt? - Ja.
We hebben onze eigen religie, vader. Jammer dat u dat niet merkte.
Nee, we denken alleen anders.
Klopt. U gelooft dat onze Boeddha’s mensen zijn.
Gewoon normale mensen.
Zelfs een Boeddha sterft. Net zoals alle mensen.
Hij is niet de schepper. - Jij bent onwetend.
Vader, alleen een christen ziet Boeddha als een gewone man.
Onze Boeddha is een iets wat mensen kunnen worden.
Iets groter dan zichzelf als hij zijn eigen illusies kan overwinnen.
Maar jij houdt vast aan jouw illusies en noemt het geloof.
Nee, je begrijpt het niet.
Als iemand Gods geboden volgt...
kan hij een vredig en gelukkig leven leiden. - Dat begrijp ik.
Vader, het is zo simpel.
'Korobu'.
Heb je dat woord gehoord? 'Korobu'.
Het betekent 'vallen'.
Overgeven.
Geef je geloof op.
Afvallig, zoals jullie zeggen.
Als je niet van je geloof stapt...
zullen de gevangenen boven de put gehangen worden totdat je het doet...
hun levens weg bloedend, druppel voor druppel.
Sommige houden het dagen vol, sommige niet. Die sterven.
Ze martelden vader Porro en vader Cassola boven de put.
Heb je van ze gehoord? Er was er ook één genaamd Pedro.
En Ferreira, natuurlijk.
Ferreira? - Ken je hem?
Ik heb van hem gehoord.
Zonder twijfel. Hij is bekend in Japan.
De priester met een Japanse naam en een Japanse vrouw.
Ik geloof je niet. - Vraag het aan iedereen.
Mensen in Nagasaki wijzen hem na en en verwonderen zich.
Hij staat nu in aanzien...
waar hij, geloof ik, in de eerste plaats naar op zoek was.
Een arrogante man, net als alle anderen.
Wat betekent, dat hij uiteindelijk zal vallen.
Ik dacht dat het martelaarschap mijn redding zou zijn.
Alstublieft, God, laat het niet mijn schaamte zijn.
Kijk, hij is zo groot.
"De Heer is mijn toevlucht en mijn bevrijder. Mijn God is mijn helper."
Het bloed dat door onze onsterfelijke koning is gegeven, bestemd voor de redding van de wereld.
Waarom volg je mij?
Stop met mij te volgen.
Dank u, Heer, voor de fijne dagen hier.
Jezus leerde me om van iedereen te houden.
Maar ik kan niet houden van de mensen die onze vrienden martelen tot de dood.
Ik ben boos. Ik kan ze niet liefhebben.
Zelfs de bewakers zijn door Uw hand geraakt, Heer.
Ik voel me schuldig.
Ik vraag me af of deze ongebroken rust...
Van Hem komt mijn verlossing...
bewijs is dat mijn dood niet ver is.
Ik zal nooit wankelen.
- Ik zal nooit wankelen.
Ik zie het leven van Uw Zoon zo duidelijk, bijna zoals dat van mij.
En Zijn gezicht, het neemt alle angst weg.
Het is het gezicht dat ik mij herinner uit mijn kindertijd.
Pratend tegen mij.
Ik weet het zeker.
Belovend, "Ik zal je nooit verlaten".
"Ik zal je nooit verlaten."
Doe ze aan. Jittoku.
Je zou vereerd moeten zijn. Het is wat onze priesters dragen.
Vader Rodrigues?
Uit Portugal, toch?
Het spijt me, vader, voor mijn spraak.
Mijn taal is niet zo goed.
Maar Zijn Heerschap, de Gouverneur van Chikugo...
is benieuwd naar jouw comfort.
Comfort? - Misschien oncomfortabel.
Oncomfortabel, ja. En waarom je hier bent.
Als je niet op je gemak bent, zeg het dan.
Jouw reis was lang, er waren vele gevaren.
De kracht van jouw toewijding, raakt ons diep.
We weten dat je verschrikkelijk geleden hebt.
We wensen niet mee te doen aan jouw lijden.
De gedachte dat het misschien wel moet is pijnlijk voor ons.
Dank u.
Vader...
de leer die u meebracht kan dan misschien wel waar zijn in Spanje en Portugal...
maar wij hebben het zorgvuldig bestudeerd en er lang over nagedacht...
en vinden dat het niet van waarde is in Japan.
We hebben geconcludeerd dat het een gevaar is.
Maar wij geloven dat wij de waarheid brengen.
En de waarheid is universeel.
Het is normaal in alle landen in alle tijden. Daarom noemen wij het de waarheid.
Als een leer niet waar zou zijn in Japan, maar wel in Portugal...
zouden wij het niet de waarheid noemen.
Ik zie dat u niet werkt met uw handen, vader.
Maar iedereen weet dat een boom die vol groeit in een bepaalde soort grond...
kan verwelken en sterven in een andere grond.
Dat is hetzelfde met de boom van Christus.
De bladeren verwelken hier. De wortels sterven.
Het is niet de grond die de wortels doet sterven.
Er waren 300.000 christenen hier in Japan voordat de grond...
Ja? - Vergiftigd werd.
U heeft geen antwoord? En waarom zou u? U...
U zult nooit mijn hart veranderen.
En het lijkt erop dat ik dat van u ook niet zal veranderen.
Wilt u mijn geloof testen? Geen me een echte uitdaging.
Breng me naar de Inquisiteur. Breng me naar Inoue-sama.
Waarom lachen ze?
Ik zei niets grappigs. Waarom lachen ze?
Omdat, vader. - Omdat...
ik de Gouverneur ben van Chikugo.
Ik ben de Inquisiteur.
Ik ben Inoue.
Hoelang moeten ze nog werken in de regen?
Totdat het klaar is.
Vader.
Vader, luister naar mij.
Ze bedreigden me. Maar ik heb het geld nooit aangepakt.
Ik heb u niet verraden voor geld.
Wees voorzichtig met hem, vader.
Misschien betaalt Inoue-sama hem om ons op de steen te laten trappen.
Nee, dat deed hij niet.
Alstublieft, vader, laat me biechten.
Vader.
Ik weet dat ik stink. Ik stink naar zonde.
Ik wil opnieuw biechten zodat de Heer mij schoon kan wassen.
Waarom ben je hier gekomen?
Voor kwijtschelding?
Heb je enig idee wat kwijtschelding inhoudt? - Begrijp je wat ik gezegd heb?
Jaren geleden, had ik als een goede Kirishitan kunnen sterven.
Er was geen vervolging. Waarom ben ik nu geboren?
Dit is zo oneerlijk. Het spijt me.
Maar geloof je nog steeds?
In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
Zegen mij, vader, want ik heb gezondigd.
Het spijt me dat ik zo zwak ben.
Het spijt me dat dit gebeurd is.
Het spijt me voor wat ik jou heb aangedaan.
Help me, vader. Neem mijn zonde weg.
Ik zal proberen weer sterk te zijn.
Vader, hoe kon Jezus houden van een verschoppeling als hem?
Er is overal kwaad hier.
Ik voel zijn kracht en zelfs zijn schoonheid.
Maar er zit daarvan niets in deze man.
Hij mag niet slecht genoemd worden.
Ik ontsla u van uw zonden in de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
Ga in vrede.
Ik voel.
Ik ben bang.
Jezus, vergeef mij.
Ik ben U misschien niet waardig.
Het is slechts een formaliteit.
Eén stap is genoeg. Het hoeft niet overtuigend te zijn.
Je voet op dat ding zetten, verraadt niet je geloof.
Het maakt mij echt niets uit.
Hoe sneller je het doet, hoe eerder we uit deze hete zon kunnen.
Raak het aan met je voet, zo licht als je wilt.
Hoe je het ook wilt, en je zult onmiddellijk vrij zijn.
Het is slechts een afbeelding. Zet je voet erop.
Nu.
Volgende.
En jij?
Het is nutteloos.
Nu.
Volgende.
Je mag het zachtjes doen. Dan zul je vrij zijn.
Nu.
Stap er gewoon op.
Ga je gang.
Volgende.
Slechts één stap.
Nu. Je wilt vrij zijn. Wees vrij.
Zet je voet erop.
Breng ze allemaal terug.
Laat hem achter.
Dank u, Heer, voor het aanhoren van mijn gebeden.
Dit is wat er gebeurt met christenen.
Maar ik zal jullie een voorbeeld geven hoe jullie dat lot kunnen voorkomen.
Breng hem hier.
Ga je gang. Zet je voet erop.
Zie je hoe makkelijk het is.
Hij heeft eerder geoefend. Maar kijk hoe makkelijk de beweging is.
Het is makkelijker dan buigen. Toch?
Of rennen. Wegwezen nu.
Weg hier.
Zien jullie?
Hij kwam zijn verplichting na. Dat is alles.
Het spijt me.
Ik heb je een aantal dagen verwaarloosd, vader.
Maar ik had zaken in Hirado.
Ik hoop dat u daar ooit komt.
Ik weet zeker dat het mooi is.
Er is een heel boeiend verhaal over de daimyo die daar heerste.
Hij had vier bijvrouwen. Vier.
Ze waren allemaal mooi, maar...
Het spijt me.
Misschien is dit geen goed verhaal voor een ongehuwde priester.
Het is goed. Ga door.
Hoe dan ook. De daimyo's bijvrouwen waren allemaal jaloers...
en ze vochten en vochten zonder einde.
Dus stuurde de daimyo van Hirado ze weg van zijn kasteel...
en de vrede kwam terug in zijn leven.
Denkt u dat dit verhaal een les leert?
Ja. Dat het een slimme man was.
Ik ben blij. Dat betekent dat je het begrijpt.
De daimyo is zoals Japan.
En de bijvrouwen zijn Spanje, Portugal...
Holland, Engeland.
Ze proberen allemaal te winnen in het nadeel van de andere...
en vernietigen daarmee het doel.
Jij zegt dat die man wijs was...
dan moet je ook begrijpen dat we de Kirishitan willen uitbannen.
Nou, onze kerk leert ons monogamie.
Eén vrouw.
Wat als Japan een wettelijke vrouw van de vier mocht kiezen?
U bedoelt Portugal? - Nee, ik bedoel de heilige Kerk.
Denk je niet dat het beter zou zijn voor die man...
om die buitenlandse vrouwen te vergeten en er één te kiezen van zijn eigen soort?
Nationaliteit is niet zo belangrijk als het aankomt op het huwelijk.
Het belangrijkste is liefde.
Liefde en trouw.
Liefde.
Vader.
Er zijn mannen die worden geplaagd door de aanhoudende liefde van een lelijke vrouw.
Is dat wat zendingswerk is voor jou?
Een lelijke vrouw? - Nou.
Ja.
Hoe noem je een vrouw die geen kinderen kan krijgen?
Onvruchtbaar. - Een onvruchtbare dame kan geen vrouw zijn.
Als het evangelie zijn weg verloren is hier, is het niet de schuld van de kerk.
Dan is het de schuld van degene...
die de gelovigen losrukken van hun geloof zoals een man van een vrouw.
Bedoel je mij?
Vader. Jouw zendingswerk kent Japan blijkbaar niet.
En u, eervolle Inquisiteur kent het christendom blijkbaar niet.
Er zijn er bij die jouw geloof als een vloek zien.
Ik niet. Ik zie het anders.
Maar nog steeds gevaarlijk.
Ik wil dat je nadenkt over de volhoudende liefde van een lelijke vrouw...
en hoe een onvruchtbare dame nooit een vrouw kan zijn.
Vader, help me.
Vader.
Help me, alstublieft.
Waar breng je ze naar toe?
Je gaat op reis vandaag.
Ga zitten.
Het is beter voor jou, denk ik.
Alsjeblieft.
Vader.
Hoe voel je je vandaag?
Ik ben zeker dat de lucht goed aanvoelt.
Ook al zit je in onze nieuwste gevangenis.
De oude gevangenis was erg zwaar voor de priesters.
Regen. Wind. Heel slecht. - Excuseer mij.
Wanneer zal Inoue-sama hier zijn?
Hij komt vandaag niet.
Mis je hem?
Hij is aardig tegen mij. Drie maaltijden per dag zodat mijn lichaam mijn hart zal verraden.
Dat is je plan toch?
Daar wacht je toch op. - Helemaal niet.
Maar we wachten vandaag op iemand.
Inoue-sama wil je dat je hem ontmoet.
Hij zal zo hier zijn.
Hij is Portugees, zoals jij. Je zult veel hebben om over te praten.
Ferreira.
Is het wie je verwachtte?
Ik wil met hem praten. - Er is geen haast bij.
Het is vroeg. Genoeg tijd.
Vertel het me. Weet hij dat ik hier ben? - Dat kan ik je niet vertellen.
Ik mag niet over zaken van de Inquisiteur spreken.
Maar ik kan je wel vertellen dat hij weet dat je leeft.
Want we vertelden hem dat je je geloof hebt afgezworen.
Weet je waar ze deze matten voor gebruiken?
Kijk. De bewaker.
Wat zou hij kunnen zeggen tegen vader Garupe?
Misschien dit.
"Als je echt een christen bent, zul je je geloof verzaken en hen niet laten sterven."
De inquisiteur belooft dat als vader Garupe zijn geloof opgeeft de vier vrij zullen zijn.
Ik hoop dat vader Garupe het daarmee eens is.
Ik moet je wel vertellen...
dat deze christenen hun geloof al vertrapt en ontkend hebben bij de Inquisiteur.
Als ze deden wat jij wilde, laat hen dan gaan.
Ze deden wat je wilde, dus laat hen gaan. Alsjeblieft. Laat hen gaan.
We willen hen niet. Vier boeren?
Er zijn nog steeds honderden christelijke boeren op de eilanden voor de kust.
We willen dat de priester ontkent en een voorbeeld voor hen is.
Neem mij.
Verloochen. Voor hun bestwil, Heer. Laat dit niet aan ons over.
Neem mij in hun plaats.
Alsjeblieft.
Verschrikkelijk gedoe.
Het maakt niet uit hoe vaak je het ziet.
Denk aan het lijden dat je deze mensen hebt toegebracht...
alleen maar door je egoïstische droom van een christelijk Japan.
Uw Deus straft Japan, door jou.
Garupe was tenminste schoon. Maar jij hebt geen wil.
Je verdient het niet een priester genoemd te worden.
Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?
Dat was Uw Zoon.
De woorden van Uw Zoon aan het kruis.
Je zweeg, zelfs tegen Hem.
Je zweeg. Koud. Stil.
Belachelijk.
Dom.
Hij zal niet antwoorden.
Wil je dat ik je binnenlaat?
Nog niet.
Vader.
Kom mee, vader.
Onze priesters houden niet van jouw priesters. Maar je zult hier veel interessants vinden.
Wat is er, vader?
De wierook?
De geur van het vlees?
Heb je geen vlees gegeten sinds je naar Japan kwam? Ik hou ook niet van de geur.
Heb je het al geraden?
Weet je al wie er komt?
Dit is het bevel van Inoue-sama.
En de wens van de andere.
De andere?
Onze Vader die in de hemelen zijt, geheiligd zij Uw naam. Uw rijk kome, Uw wil geschiede...
Vader. Denk aan de zielen die je kunt redden.
Vader Ferreira.
...voor mij, Jezus...
Va...
Vader...
Vader Ferreira.
Ik had opgegeven.
Het is zo lang geleden sinds we elkaar gezien hebben.
Zeg alsjeblieft iets.
Wat...
kan ik tegen je zeggen in zo'n geval?
Als je medelijden met me hebt, zeg dan iets.
Woon je hier al lang?
Ongeveer een jaar, denk ik.
Wat is deze plek? - Een tempel, waar ik studeer.
Ik ben in een soort gevangenis...
ergens in Nagasaki. Ik weet niet precies waar. - Dat weet ik.
Je was mijn leraar.
Je was mijn biechtvader en mijn leraar. - Ik ben nog dezelfde.
Doe een eenvoudig ding.
Vertel me dan, vader, dat je het er mee eens bent.
Lijk ik...
echt anders?
De geachte Sawano besteedt zijn dag met het schrijven over sterrenkunde.
Op Inoue-sama's bevel.
Er is hier grote kennis.
Maar in de geneeskunde en astronomie moet nog veel geleerd worden.
Ik ben blij dat ik kan helpen.
Het geeft voldoening om eindelijk nuttig te zijn in dit land.
Ben je dan gelukkig, vader?
Dat zei ik toch.
Noem het andere boek dat je schrijft.
Het heet Kengiroku.
Het toont de fouten van het christendom en weerlegt de leer van Deus.
Begrijp je de titel?
Vertel het hem.
Het betekent...
'bedrog onthuld' of 'ontmaskerd', als je een meer bloemrijke lezing verkiest.
Zijn Heer, de Inquisiteur, looft het. Hij zegt dat het goed geschreven is.
Het is de waarheid. - Je gebruikt de waarheid als vergif.
Dat is grappig voor een priester. - Dit is wreed.
Wreed. Het is erger dan een marteling om de ziel van een man zo te verdraaien.
Je moet voor jezelf spreken, niet voor Sawano Chuan.
Wie? - Hem.
Hij is alleen maar voor jou Ferreira.
Hij is nu Sawano Chuan.
Een man die vrede gevonden heeft.
Laat hem je langs zijn pad leiden. Het pad van barmhartigheid.
Dat betekent alleen dat je jezelf moet verloochenen.
Niemand mag zich bemoeien met de geest van iemand anders.
Anderen helpen is de weg van de Boeddha. En jouw weg ook.
De twee religies zijn het hierover eens.
Het is niet noodzakelijk om iemand te bekeren als er zoveel te delen is.
Ga verder.
Er is mij gezegd om je te overhalen om je geloof te verloochenen.
Dit...
Dit is van de put.
Je wordt vastgebonden zodat je niet kunt bewegen en ondersteboven gehangen.
Er wordt een incisie gemaakt.
Je voelt het bloed naar beneden lopen, druppel voor druppel.
Zodat het niet naar je hoofd loopt en je niet te rap sterft.
Stap op je Jezus.
Jij bent nu de laatste priester hier, vader.
Ik ben zeker dat Inoue-sama graag zou stoppen met de put.
Hij is een praktisch man, vader, geen wrede.
Ik heb 15 jaar in dit land gewerkt. Ik ken het beter dan jij.
Onze godsdienst schiet geen wortel in dit land. - Omdat de wortels verscheurd zijn.
Nee, omdat dit land een moeras is. Niets groeit hier.
Plant een boompje en de wortels rotten.
Er was een tijd dat het christendom hier groeide en bloeide.
Wanneer? - Wanneer? In jouw tijd, vader.
In jouw tijd. Voordat je zoals... - Zoals wie? Hen?
Rodrigues, luister alstublieft.
De Japanners geloven alleen in hun verdraaiing van ons Evangelie.
Dus ze geloofden niet echt. Ze hebben nooit geloofd.
Hoe kan je dat zeggen? Vanaf het moment van St Francis Xavier en in je eigen tijd...
waren er hier honderd duizenden bekeerlingen.
Bekeerlingen? - Bekeerlingen, ja.
Francis Xavier kwam hier om de Japanners te leren over de Zoon van God.
Maar eerst moest hij vragen hoe hij naar God moest verwijzen.
Dainichi, kreeg hij te horen.
Zal ik je hun Dainichi laten zien?
Aanschouw. Daar is de zon van God.
Gods eniggeboren zon.
In de bijbel verrees Jezus op de derde dag.
In Japan verrijst de zon van God elke dag.
De Japanners kunnen niet denken aan een bestaan buiten het gebied van de natuur.
Voor hen overstijgt niets de mens. Ze kunnen zich ons idee van de christelijke God voorstellen.
Je hebt ongelijk. Ze aanbidden God. Onze Heer.
Ze loven de naam van Deus.
Dat is maar een woord voor een god die ze nooit gekend hebben.
Ik zag mannen sterven. - Ik ook.
Voor Deus. In vuur en vlam door hun geloof.
Jouw martelaren stonden misschien wel in vuur en vlam...
maar het was niet door het christelijk geloof.
Ik zag ze sterven. Ze stierven niet voor niets.
Dat deden ze ook niet.
Ze sterven voor jou, Rodrigues.
Hoeveel heb jij er gered toen je op het gezicht van onze Heer trapte? Hoeveel buiten jezelf?
Dat weet ik niet.
Zeker niet zoveel als je er misschien kunt helpen.
Je probeert je eigen zwakheid te rechtvaardigen.
God heeft medelijden met je. - Welke god?
Wij zeggen...
Het spijt me. Je hebt de taal niet goed geleerd.
Er is hier een gezegde.
"Bergen en rivieren kunnen verplaatst worden. Maar de natuur van de mens niet. "
Het is heel verstandig, zoals zo veel hier.
We vinden onze oorspronkelijke natuur in Japan.
Misschien is het dat wat bedoeld wordt met het vinden van God.
Je bent een schande.
Je bent een schande, vader.
Zo kan ik je niet eens meer noemen.
Goed. Ik heb nu een Japanse naam.
En een vrouw. En kinderen.
Ik erfde ze van een geëxecuteerde man.
Hoe voel je je?
Hij heeft je het pad van barmhartigheid getoond. Ik hoop dat je het volgt.
Waarom hang je me niet gewoon in de put?
Je moet naar 't kantoor van de inquisiteur komen.
Vader. Je kwam hier voor hen en ze haten je.
Beledig me zoveel je wilt. Dat geeft me alleen maar meer moed.
Je zult het nodig hebben. Vanavond.
Je bent een goed mens, vader.
Je kunt niet tegen lijden, van jezelf of van anderen.
Inoue-sama zegt dat je vanavond je geloof zult afzweren.
Hij had gelijk over Ferreira en hij heeft gelijk over jou.
God, help mij. Jezus, help mij.
In de tuin zei U dat Uw ziel bedroefd is, zelfs tot in de dood."
Ik zou bloeden voor U. Ik zou...
Ik zou sterven voor U, als ik wist dat U...
Bent U hier bij mij?
Vader.
Vergeef me.
Vader. Ik kom biechten.
Vader.
Vergeef me, vader.
Stop er mee. Stop met dat lawaai. Help hem.
Wat heb je nodig? - Ik niets. Daar beneden.
Er is een man in doodsangst. En de wacht slaapt en snurkt als een wilde hond.
Denk je dat dat lawaai van de wacht komt?
Ongelooflijk. Sawano, vertel hem wat het is.
Het is de bewaker niet. En het is geen gesnurk.
Het zijn vijf christenen die in de put hangen.
Heb je de woorden op de muur gevonden?
Laudate eum.
Loof Hem.
Ik sneed ze erin met een steen toen ik in deze cel zat.
Wees stil.
Praat niet tegen mij. Je hebt dat recht niet. - Toch wel. Want je bent net als ik.
Je ziet Jezus in Gethsemane en gelooft dat jouw berechting dezelfde is als die van hem.
Die vijf in de put lijden ook, net als Jezus. Maar ze hebben jouw trots niet.
Ze zouden zichzelf nooit vergelijken met Jezus.
Heb jij het recht om hen te laten lijden?
Ik hoorde de kreten van lijden in dezelfde cel. En ik handelde.
Je verontschuldigt jezelf. Dat is de geest van de duisternis.
En wat zou jij voor hen doen? Bidden?
En wat zou je ervoor terug krijgen? Alleen maar meer lijden.
Een lijden dat jij alleen kunt stoppen. Niet God. - Ga weg.
Ik bad ook, Rodrigues.
Het helpt niet.
Vooruit. Bid maar.
Maar bid met je ogen open.
Je kunt hen redden.
Ze roepen om hulp, zoals jij om God riep.
Hij zwijgt. Maar je hoeft dat niet te zijn.
Zij moeten hun geloof afzweren. Zweer het af.
Help mij, God. Zweer het af. Korobu.
Maar zij hebben al gedaan. Vele malen.
Zij zijn hier voor jou, Rodrigues. - Nee...
Zolang jij het niet afzweert, kunnen ze niet gered worden.
Een priester moet handelen in navolging van Christus.
Als Christus hier was...
Als Christus hier was, zou Hij hebben gehandeld. Het afgezworen voor hun bestwil.
Nee, Hij is hier. Christus is hier. Ik kan hem alleen niet horen.
Toon God dat je Hem lief hebt. Red het leven van de mensen die hij liefheeft.
Er is iets veel belangrijker dan het oordeel van de kerk.
Jij gaat nu de meest pijnlijke daad van liefde stellen die ooit is uitgevoerd.
Het is maar een formaliteit.
Doe het nu maar. Het is goed.
Stap op mij.
Ik begrijp je pijn.
Ik ben geboren in deze wereld om de pijn van de mensheid te delen.
Ik droeg dit kruis voor jouw pijn.
Jouw leven is nu bij mij.
Stap.
Afvallige Paul.
Het was in het jaar 1641...
tijdens mijn eerste reis naar Japan...
dat ik, Dieter Albrecht...
dit verhaal tegenkwam op deze pagina's.
Christelijk.
Niet-christelijk.
Als dokter in een grote Nederlandse handelsonderneming reisde ik veel.
Christelijk.
Maar op geen van de mirakels die ik verteld heb in dit dagboek werd zo gereageerd...
als op de merkwaardige zaak...
Niet-christelijk.
van de afvallige priesters.
Christelijk.
Ik kwam dichter bij het raadsel van dit land...
dan welke Europees kroniekschrijver ook...
Niet-christelijk.
en bij de levens van de verloren priesters.
Inoue, de inquisiteur, viel huizen binnen...
op zoek naar voorwerpen met verborgen christelijke beelden.
Christelijk.
De twee priesters moesten die onderzoeken en het gebruik ervan verifiëren.
Ik heb ze, bij gelegenheid, zelf geobserveerd.
De Nederlanders waren de enige Europeanen die handel mochten drijven in Japan.
Alle schepen werden doorzocht om te zien of ze geen religieuze voorwerpen smokkelden.
Niets met beelden van het kruis, een heilige of een rozenkrans mocht door.
Ondanks elke poging werden er toch een paar dingen binnengesmokkeld.
Christelijk.
Dat was net zo verontrustend voor de Japanners als dat er iemand vermoord was.
Katholiek...
We werden geleerd om degenen die ons minachten lief te hebben.
Ik voel niets voor hen.
Alleen onze Heer kan over je hart oordelen.
Je zei: 'Onze Heer'.
Dat denk ik niet.
Toen Sawano Chuan stierf...
nam de andere priester zijn taken over...
met onderscheiding.
Tegen die tijd merkte ik dat hij de taal goed beheerste...
en vrede leek te hebben met zijn situatie.
Ik heb goed nieuws.
Er is een man overleden in Edo.
Okada San'emon.
Jij zult zijn naam overnemen zoals die is.
Hij had een huishouden, een vrouw en een zoon.
Je kunt haar als je vrouw nemen.
Een man werkt het beste als hij niet alleen is.
Je moet weten dat op de eilanden Ikitsuki en Goto...
Nee.
Er zijn nog steeds veel boeren die denken dat ze Kirishitan zijn.
Vind je dat leuk? Zij kunnen Kirishitan blijven.
Dat mag je een zekere voldoening geven...
omdat de wortels afgesneden zijn.
Niets groeit in een moeras.
Ja. Zo'n land is Japan.
De religie van de Kirishitan die jij ons bracht, is een vreemde zaak geworden.
Die is veranderd.
Je werd niet verslagen door mij.
Je werd verslagen door dit moeras van Japan.
Welkom.
Okada San'emon woonde voor de rest van zijn leven in Edo.
Zo'n tien jaar later mocht ik Edo bezoeken.
De Japanners roddelden over Okada San'emon.
De inquisiteur Inoue vroeg hem herhaaldelijk om zijn geloof af te zweren.
En ze zeggen dat de gevallen priester dat snel en krachtig deed.
Ik hoorde dat de inquisiteur zijn mannen stuurde. Waren er problemen?
Nee, ze wilden alleen maar zeker zijn dat ik de korobi shomon schreef...
mijn laatste eed van afstand.
Dank je. Arigato gozaimasu.
Je hoeft me niet te bedanken.
Om hier bij mij te zijn.
Vader.
Nee.
Dat ben ik niet.
Niet meer.
Ik ben een gevallen priester. - Maar je bent de laatste priester die er nog is.
Je kunt nog steeds mijn biecht aanhoren. - Nee, dat kan ik niet.
Nee, dat kan ik niet.
Ik lijd nog steeds door wat ik deed, vader.
Ik heb je verraden. Ik heb mijn familie verraden.
Ik heb onze Heer verraden.
Aanhoor mijn biecht, alsjeblieft.
Vader.
Heer, ik vocht tegen Uw stilte.
Ik leed naast U.
Ik zweeg nooit.
Ik weet het.
Maar zelfs...
als God gezwegen mijn hele leven had...
tot deze dag...
spreekt alles wat ik doe, alles wat ik heb gedaan...
over Hem.
Het was in de stilte dat ik Uw stem hoorde.
De inquisiteur bleef aandringen...
op een periodiek onderzoek van alle vermoedelijke christenen.
Okada San'emon bleef daar niet van gespaard.
Inoue was vastbesloten dat zijn voorbeeld niet zou vergeten worden.
Misschien vooral niet door de priester zelf.
In het jaar 1667...
werd er een religieus beeld ontdekt in een amulet...
van een dienaar genaamd Kichijiro.
De dienaar zei hij het gewonnen had bij 't gokken, nog nooit binnenin had gekeken...
en kon de amulet niet van Okada San'emon gekregen hebben omdat die altijd onder bewaking stond.
De dienaar Kichijiro werd meegenomen.
Daarna werd Okada San'emon zorgvuldig in de gaten gehouden.
Tijdens mijn laatste reis in 1682 vroeg ik naar hem...
en de Japanners wilden maar al te graag antwoorden.
De laatste priester erkende nooit de christelijke God.
Niet door woord of symbool.
Hij sprak nooit over hem en bad nooit, zelfs niet toen hij stierf.
De affaire van zijn geloof was lang beëindigd.
Drie bewakers bewaakten de kist...
tot die weg kon worden gebracht, alleen maar om zeker te zijn.
Alleen zijn vrouw mocht zijn lichaam even zien
en er een nederig mamorigatana plaatsen...
om boze geesten af te weren.
Er was geen enkele aanwijzing dat ze huilde.
Het lichaam werd op boeddhistische wijze behandeld.
En hij kreeg een postume boeddhistische naam.
De man die ooit Rodrigues was...
eindigde zoals ze wilden...
en zoals ik hem voor het eerst zag...
verloren aan God.
Maar daarover...
kan alleen God iets zeggen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases