Fast Gollums Twilight Release Team
Proudly presents: Tangled (2010)
Dit is het verhaal van hoe ik ben gestorven.
Maak je geen zorgen, dit is eigenlijk een erg leuk verhaal. En het gaat niet eens over mij.
Dit is het verhaal van een meisje genaamd, Raponsje.
En het begint, met de zon.
Welnu. Er viel er eens een sprankje zonlicht uit de hemel.
En vanuit dit kleine sprankje zon, groeide er een magische, gouden bloem.
Het had de gave om de zieken te genezen en de gewonden te helen.
Zie je die oude vrouw daar?
Je zou haar willen onthouden...
Ze is redelijk belangrijk.
Nou, eeuwen gingen voorbij en vanuit het niets ontstond er een koninkrijk.
Het koninkrijk werd geregeerd door een geliefde Koning en Koningin.
De Koningin, stond op het punt om een baby te baren,
maar ze werd ziek,
echt, ziek.
Ze had haast geen tijd meer.
En, dat is wanneer mensen meestal op zoek gaan naar een wonder.
Of in dit geval, een magische, gouden bloem.
Ik zei toch dat ze zou belangrijk zijn.
In plaats van de zonnestraal te delen,
potte deze vrouw, moeder Gothel, zijn genezende kracht op,
en het gebruikte om zichzelf honderden jaren jong te houden.
En alles wat ze hoefde te doen, was een speciaal lied zingen.
Oké, je snapt het al. Als ze zingt dan word ze weer jong, griezelig, toch?
We hebben het gevonden!
De magie van de gouden bloem, genas de koningin.
Een gezond meisje werd geboren, een prinses...
met prachtige gouden haren.
Ik zal je een hint geven.
Dat is Raponsje.
Om haar geboorte te vieren, lanceerden de Koning en Koningin een vliegende lantaarn.
Op dat ene moment, was alles perfect.
Toen was dat moment voorbij.
Gothel brak in het kasteel in,
en stal het kind, en gewoon zomaar... weg.
Het Koninkrijk zocht en zocht, maar ze konden de prinses niet vinden.
Maar diep in het bos...
in een verborgen toren...
voedde Gothel het kind op als ware het haar eigen.
Gothel had haar nieuwe magische bloem gevonden.
Maar deze keer was ze vastbesloten om het verborgen te houden.
Waarom mag ik niet naar buiten?
De buitenwereld is een gevaarlijke plek.
Gevuld met verschrikkelijk, egoïstische mensen.
Je moet hier blijven, waar je veilig bent. - Ja, mama.
Maar de muren van die toren, konden niet alles verbergen.
Elk jaar op haar verjaardag, gooiden de Koning en Koningin duizenden lantaarns in de hemel.
In de hoop dat op een dag, hun verloren Prinses zou terugkeren.
Nou, ik denk dat Pascal zich hier niet verbergt.
Hebbes!
Dat zijn er tweeëntwintig voor mij.
Wat denk je van drieëntwintig, van de vijfenveertig?
Oké, goed, wat wil je doen?
Ja, ik dacht het niet.
Ik heb het hier naar mijn zin, net als jij.
Kom op Pascal, zo slecht is het hier nog niet.
Raponsje
Ik zou kunnen wennen aan een uitzicht als dit.
Ryder, kom op. - Wacht even.
Jep, ik ben er aan gewend. Jongens, ik wil een kasteel.
Als we dit doen, kan jij je eigen kasteel kopen.
Hooikoorts?
Ja.
Hè?
Wacht, wacht. Hé, wacht!
Kun je mij niet voorstellen met mijn eigen kasteel?
Wat ik kan dat zeker wel.
Al de dingen die we hebben gezien en het is nog maar acht uur in de ochtend.
Heren, dit is een zeer belangrijke dag.
Dit is het. Dit is een zeer belangrijke dag, Pascal.
Ik ga het eindelijk doen.
Ik ga het haar vragen. - Raponsje!
Omlaag je haar.
Het is tijd.
Ik weet het, ik weet het. Kom op, ze mag jou niet zien.
Raponsje, ik word er hier beneden niet jonger op.
Ik kom er aan, moeder.
Hallo, welkom thuis, moeder.
Raponsje. Hoe het je lukt om dat elke dag weer te doen,
zonder te falen. Het ziet er echt vermoeiend uit, lieverd.
Ach, het stelt niets voor.
Dan weet ik niet waarom het zo lang duurt.
Ach, schat. Ik zit je gewoon te plagen.
Oké... dus, moeder. Zoals u weet is morgen een zeer belangrijke |dag.
Raponsje kijk eens in die spiegel. Weet je wat ik zie?
Ik zie een sterke, zelfverzekerde, mooie jonge dame.
Ach kijk, jij bent ook hier.
Ik plaag je maar, je moet niet alles zo letterlijk opvatten.
Oké, dus moeder, zoals ik al zei. Ik had gedacht om morgen...
Bloem, moeder heeft een beetje een leeg gevoel.
Wil jij zingen voor mij, lieverd?
Daarna zullen we praten. - Natuurlijk, moeder.
Raponsje... - Dus, moeder,
eerder had ik gevraagd of morgen een behoorlijk belangrijke dag zou zijn, en je zei niets,
dus dan zeg ik het maar. Het is mijn verjaardag!
Nee, nee, dat kan niet.
Ik herinner me duidelijk. Jij was vorig jaar nog jarig.
Dat is het grappige met verjaardagen. Ze zijn een terugkerend iets.
Moeder, ik word achttien jaar.
En ik wilde vragen, wat ik echt wil voor deze verjaardag,
is eigenlijk wat ik wil voor elke verjaardag...
Oké, Raponsje alsjeblieft, hou op met mompelen.
Je weet hoe ik over mompelen denk.
Blah, blah, blah, blah... Het is heel vervelend.
Ik ben gewoon pesten, je bent schattig. Ik hou zoveel van je, schat.
Ik wil de zwevende lantaarns zien.
Wat?
Nou, ik had gehoopt dat je me mee wilde nemen om de zwevende lantaarns te zien.
Oh, je bedoelt de sterren.
Dat is het nou juist.
Ik heb de sterren in kaart gebracht, en ze zijn er constant.
Maar deze... ze verschijnen elk jaar op mijn verjaardag, moeder.
Alleen op mijn verjaardag.
En ik kan het niet helpen, maar ik voel dat ze...
dat ze voor mij zijn bedoeld.
Ik moet ze zien, moeder. En niet alleen vanuit mijn raam.
In het echt.
Ik moet weten wat ze zijn.
Je wilt naar buiten?
Ach, Raponsje...
kijk je toch, zo kwetsbaar als een bloem.
Raponsje? - Ja?
Vraag nooit meer of je deze toren mag verlaten.
Ja, moeder.
Ik hou heel veel van jou, schat.
Ik hou meer van jou.
Ik hou van jou het meest.
Vergeet het niet.
Raponsje, ik zie je zo weer, mijn bloem.
Ik zal hier zijn.
Nee, nee. Dit is slecht, dit is heel, heel slecht. Dit is echt slecht.
Ze krijgen mijn neus niet eens goed.
Wie maakt dat wat uit?
Nou, jij hebt gemakkelijk praten.
Jullie zien er geweldig uit.
Oké, oké. Geef me een zetje en ik zal jullie omhoog trekken.
Geef ons eerst de knapzak,
Wat... Ik heb net...
Ik kan niet geloven dat na wat we samen hebben door gemaakt,
jullie mij nog niet vertrouwen.
Au!
Help ons nu omhoog, knappe jongen.
Sorry, ik heb mijn handen vol.
Wat?
Ryder!
Haal die knapzak terug, koste wat het kost. - Ja, meneer!
Nu hebben we hem, Maximus.
Ga!
Vooruit, vlooienbaal, voorwaarts.
Nee.
Nee, hou ermee op.
Hou op.
Geef op.
Eindelijk alleen.
Hè?
Oké, oké, er zit iemand in mijn kast.
Er zit iemand in mijn kast.
Er zit iemand in mijn kast!
Te zwak om mezelf te verdedigen, hé moeder?
Nou, zeg dat tegen mijn koekenpan.
Raponsje!
Omlaag met je haar.
Eén ogenblik, moeder.
Ik heb een grote verrassing.
Ik ook.
Ik wed dat mijn verrassing groter is.
Dat durf ik te betwijfelen.
Ik vond mijn pastinaken. Ik ga hazelnoot soep maken voor diner, jouw favoriet.
Verrassing!
Nou, moeder, er is iets wat ik je moet vertellen.
Raponsje, je weet dat ik het haat om je alleen te laten na een ruzie.
Vooral als ik heb absoluut niets verkeerds heb gedaan.
Oké, ik heb eerder veel nagedacht over wat je zei eerder.
Ik hoop dat je niet nog steeds praat over de sterren.
Voordat je antwoord, ja, daar wil ik wel naartoe.
Omdat ik echt dacht dat je idee had laten varen, lieverd.
Nee, moeder, ik zeg alleen...
dat je denkt dat ik ben niet sterk genoeg om mij hier uit te redden.
Schat, ik weet dat je niet sterk genoeg bent om jezelf te redden daar buiten.
Maar als je gewoon... - Raponsje, we zijn hier over uitgepraat.
Maar vertrouw me, ik weet... - Raponsje.
...weet wat ik ben, - Raponsje...
Kom op. - Genoeg over die lantarens, Raponsje.
Je verlaat deze toren niet! NOOIT!
Geweldig. Nu ben ik de slechterik.
Het enige dat ik wilde zeggen, moeder, is dat...
ik nu weet wat ik wil voor mijn verjaardag.
En wat is dat?
Nieuwe verf. Die verf is gemaakt van de witte schelpen die je een keer voor me mee bracht.
Nou dat is een erg lange reis, Raponsje.
Bijna drie dagen lang.
Ik dacht dat het een beter idee was dan... sterren.
Weet je zeker dat jij je alleen zult redden?
Ik weet dat ik veilig ben, zolang ik hier ben.
Ik ben over drie dagen weer terug.
Ik hou heel veel van jou, schat.
Ik hou meer van jou.
Ik hou van jou het meest.
Oké.
Is dit... haar?
Tegenstribbelen... tegenstribbelen is zinloos.
Hè?
Ik weet waarom je hier bent.
En ik ben niet bang voor je.
Wat?
Wie ben jij, en hoe heb je mij gevonden?
Ik weet niet wie jij bent.
Noch hoe ik u heb gevonden.
Maar mag ik even zeggen...
Hallo.
Hoe gaat het?
Mijn naam is Flynn Ryder.
Hoe gaat het, hé?
Wie kent mijn verblijfplek nog meer, Flynn Ryder?
Oké, Blondje. - Raponsje.
Gezondheid, dit is de situatie.
Ik bevond mij in een situatie, slenterend door het bos.
Ik kwam langs de toren en...
Oh nee, waar is mijn zak?
Ik heb hem verborg, ergens waar je het nooit zult vinden.
Hij zit in die pot, of niet?
Zou je daar mee willen ophouden.
Nu is het ergens verborgen waar je nooit zult vinden.
Dus, wat wil je met mijn haar?
Het afsnijden? - Wat?
Het verkopen? - Nee!
Luister, het enige wat ik wil doen met je haar...
is eruit zien te komen. Letterlijk.
Wacht, je wilt mijn haar niet?
Waarom zou ik in Godsnaam jouw haar willen?
Kijk, ik werd achtervolgd, zag ik een toren, klom er in, einde verhaal.
Vertel je wel de waarheid?
Ja!
Ik weet het, maar hij zou me mee kunnen nemen.
Volgens mij spreekt hij ook nog de waarheid.
Hij weet niets geloof ik, maar wat voor keus heb ik?
Oké, Flynn Ryder, Ik ben bereid om het op een akkoordje te gooien.
Akkoordje? - Kijk eens deze kant op.
Weet je wat dit zijn?
Bedoel je dat lantaarn gedoe wat ze doen voor de prinses?
Lantaarns...
ik wist dat het geen sterren waren.
Nou, morgenavond zullen ze de nachtelijke hemel verlichten,
met deze lantaarns. Je zult optreden als mijn gids.
Breng me naar die lantaarns, en breng me veilig thuis.
Dan, en alleen dan, zal ik jou je knapzak terug geven.
Dat is mijn voorstel.
Ja, dat gaat niet.
Helaas, staan het Koninkrijk en ik niet op goede voet...
op dit ogenblik. Dus ik breng je nergens heen.
Iets heeft jou hier gebracht, Flynn Ryder.
Noem het hoe je wilt, het lot, het doel. - Een paard?
Dus ik heb de beslissing genomen om jou te vertrouwen.
Een vreselijke beslissing, echt.
Maar geloof me, als ik je dit zeg.
Je kunt deze toren uit elkaar halen, steen voor steen.
Maar zonder mijn hulp, zul je jouw kostbare knapzak nooit vinden.
Laat me dit op een rijtje zetten.
Ik neem je mee naar de lantaarns,
breng je terug naar huis,
en dan geef je mij mijn knapzak terug?
Dat beloof ik.
En als ik iets beloof, dan hou ik mij daar aan.
Altijd!
Oké, luister, ik wou dat ik dit niet hoefde te doen,
maar je laat me geen keus.
Hier komt het 'trieste'.
Dit is een soort van een mislukte dag voor mij.
Dit gebeurt normaal niet.
Prima, ik zal je de lantaarns laten zien.
Echt waar?
Oeps. - Je verbrak mijn 'trieste'.
Kom je nog, Blondje?
Zou ik... Ne.
Daar ga ik dan.
Ik kan niet geloven dat ik dit deed.
Ik kan niet geloven dat ik dit deed. Niet te geloven dat ik dit deed!
Moeder zal zo woedend zijn.
Dat is goed, wat ze niet weet, zal haar niet doden, toch?
Mijn God, dit zal ze verschrikkelijk gaan vinden.
Dit is zo leuk!
Ik ben een verschrikkelijke persoon, ik ga terug.
Ik ga nooit meer terug!
Ik ben een verachtelijk mens.
Joepie!
De beste dag ooit!
Weet je, ik kan het niet helpen, maar
volgens mij heb je een beetje strijd met jezelf.
Echt waar? - Ik hoor maar stukjes en beetjes.
Een overbezorgde moeder, verboden excursie...
Dit zijn serieuze dingen.
Maar laat me jou geruststellen.
Dit maakt deel uit van het opgroeien.
Een beetje rebellie, een beetje avontuur.
Dat is goed, gezond zelfs.
Denk je dat?
Ik weet het. Je zet teveel spanning op je stress meter.
Heeft je moeder het verdiend? - Nee.
Zal dit haar hart breken en haar ziel fijnknijpen?
Natuurlijk. Maar je moet het gewoon doen.
Haar hart breken?
Als je moet. - Haar ziel fijnknijpen?
Als een druif.
Ze zou een gebroken hart hebben, je hebt gelijk.
Waarschijnlijk, oké. Oh, hemel...
Oké, ik kan niet geloven dat ik dit zeg, maar...
ons akkoord is van de baan.
Wat? - Dat klopt.
Maar dwing me niet. Laten we gewoon omdraaien,
en je naar huis brengen, en je kikker.
Ik krijg mijn knapzak terug.
Je krijgt een moeder-dochter relatie terug,
gebaseerd op wederzijds vertrouwen en, viola! We gaan uit elkaar.
Nee, ik wil die lantaarns zien. - Kom op!
Wat moet ik doen om mijn tas terug te krijgen?
Ik zal deze gebruiken.
Wat zijn dat, schurken, bandieten? Zijn die voor mij gekomen?
Blijf rustig, het kan waarschijnlijk angst ruiken.
Sorry.
Ik ben alleen een klein beetje angstig.
Waarschijnlijk zal het beste zijn als we vermijden schurken en boeven, denk ik.
Ja, dat is waarschijnlijk het beste.
Heb je honger? Ik weet een geweldige plek om te lunchen.
Waar? - Maak je geen zorgen.
Je zult het weten als je het ruikt.
Een paleispaard.
Waar is je berijder?
Raponsje.
Raponsje!
Raponsje, laat neer je haar.
Raponsje?
Raponsje!
Ik weet dat het hier ergens is.
Aha, daar is het.
Het snoezelige eendje.
Maak je geen zorgen, erg leuke gelegenheid, perfect voor je.
Laat je niet bang maken, en het geven van op dit streven nu doen wij?
Nou, ik hou wel van eendjes. - Joepie!
Garçon, je beste tafel, alsjeblieft.
Ruik je dat? Haal diep adem door de neus.
Echt, het is nogal slecht.
Wat ruik je? Want voor mij is het één deel slechte stank...
en het andere deel stinkt echt heel erg.
Ik weet niet waarom, maar in het algemeen ruikt het naar de kleur bruin.
Je hebt geluk.
Dat is heel veel haar.
Ze groeit er uit, is dat het bloed op je snor?
Goldie, moet je dat eens zien, al dat bloed op zijn snor.
Kijk, dat is absoluut heel veel bloed.
Hé, je ziet er niet zo goed uit, Blondje.
Misschien moeten we je naar huis brengen. Het afzeggen.
Waarschijnlijk ben je zo beter af. Dit is een vijf sterren tent tenslotte.
En als jij je hier niet thuis voelt, Misschien moet je dan terug naar je toren.
Ben jij dit?
Nee, nee dit is echt heel gemeen.
Hij is het wel.
Gretta, haal een paar bewakers.
Van die beloning koop ik een nieuwe haak.
Ik kan het geld gebruiken.
Samen met mij? Ik ben blut.
Jongens, stop! - We kunnen hier wel uitkomen.
Hé, laat hem met rust.
Alsjeblieft. - Geef me mijn gids terug.
Niet de neus, niet de neus, niet de neus!
Zet hem neer!
Oké, ik weet niet waar ik ben, en ik heb hem nodig om mij de lantaarns te laten zien,
want ik heb mijn hele leven over ze gedroomd.
Vind jullie menselijkheid.
Heeft geen van jullie ooit een droom gehad?
Ik had een droom...
ooit.
Hoe zit het met jou?
Pardon? Wat bedoel je? - Wat is jouw droom?
Nee, nee. Sorry, jongens, ik zing niet.
Ja!
Ik heb de bewakers gevonden.
Waar is Ryder, waar zit hij?
Ik weet dat hij hier ergens.
Zoek hem, keer het hier binnenste buiten.
Ga, leef je droom.
Dat zal ik doen.
Jouw droom is waardeloos. Ik had het tegen haar.
Bedankt voor alles.
Ik denk dat dit de man is die u zoekt.
Je hebt me te pakken.
Meneer, er is geen teken van Ryder.
Maximus?
Wat is hij aan het doen?
Een doorgang, kom op mannen, laten we gaan.
Corman, zorg ervoor dat ze niet ontsnappen.
Speel het op veilig.
Wij gaan de kroon halen.
Ik had een droom, ik heb een droom.
Hallo, laat iemand me wat te drinken geven.
Want ik heb net een groot glas gevonden.
Hou toch op, grote lobbes.
Waar leidt die tunnel naar toe?
Mes!
Nou, ik moet toegeven...
ik wist niet dat je het in je had, zojuist.
Ik weet het!
Ik weet het...
Dus... Flynn.
Waar kom je vandaan?
Sorry Blondje, dat verhaal ga ik je niet vertellen.
Maar, ik word steeds geïnteresseerder in jou.
Ik weet dat ik het niet over het haar mag hebben.
Nee. - Of over de moeder.
Eerlijk gezegd ben ik te bang om te vragen over de kikker.
Kameleon? - Gila monster.
Dit is mijn vraag: als je echt de lantaarns zo graag wil zien,
waarom ben je dan niet eerder gaan kijken?
Nou...
Flynn...
Flynn!
Rennen!
Wie zijn dat?
Ze mogen me niet echt.
Wie zijn dat? - Die mogen mij ook niet.
Wie is dat? - Laten we even aannemen dat, op dit moment,
niemand me hier graag mag!
Hier, pak vast.
Ik heb hier lang op gewacht.
Mama, ik moet er ook zo eentje hebben.
Je moet weten dat dit het dapperste is wat ik ooit heb gedaan.
Wat dacht je van twee van de drie?
Flynn!
Flynn, kijk uit!
Hou vol!
Je zou jullie gezichten eens moeten zien. Want jullie zien er...
belachelijk uit.
Kom op, Blondje.
Springen.
Het heeft geen zin, ik zie helemaal niets.
Hé, het heeft geen zin.
Het is pikkedonker daar beneden.
Dit is allemaal mijn schuld.
Ze had gelijk, ik had dit nooit moeten doen.
Het...
Het spijt me zo, Flynn.
Eugene.
Wat?
Mijn echte naam is, Eugene Fitzherbert.
Je kunt het maar weten.
Ik heb magisch haar dat opgloeit als ik zing.
Wat?
Ik heb magisch haar dat opgloeit als ik zing.
We hebben het gehaald.
Jou haar gloeit.
Ik leef. Ik leef!
Dat zag ik niet aankomen. Haar haar gloeit echt.
Eugene... - Waarom gloeit jouw haar?
Eugene! - Wat?
Het gloeit niet alleen maar...
Waarom lacht hij naar mij?
Ik vermoord hem.
Ik zal die Ryder doden.
Het is beter om hem te vermoorden.
We gaan de kroon terug halen, vooruit.
Jongens.
Misschien willen jullie ophouden om als wilde honden achter jullie staart aan te gaan,
en eens even goed nadenken.
Alsjeblieft, dat is echt niet nodig.
Nou als dat alles wat jullie wensen, ga dan weer weg.
Ik wilde iets aanbieden wat veel meer waard is dan duizend kronen,
het zou jullie ongelofelijk rijk hebben gemaakt.
En dat was nog niet eens het beste deel.
Nou, C'est la vie.
Geniet van jullie kroon.
Wat is dan het beste deel?
Het heeft te maken met de wraak op Flynn Ryder.
Dus, je wordt gek genoeg cryptisch als jij je magische haar om mijn verwonde hand draait.
Het spijt me.
Word alsjeblieft niet bang.
Niet bang worden.
Ik ben niet bang, jij wel?
Dat is heel interessant, jouw haar. En de kracht die het bezet. Hoe komt dat?
Hoe.. hoe lang is dit al zo?
Altijd al, denk ik.
Moeder zei, dat toen ik een baby was mensen het probeerden af te knippen.
Ze wilden een stukje voor hen zelf.
Maar als het eenmaal is afgesneden...
word het bruin, en verliest zijn kracht.
Een gave zoals dat, moet beschermd worden.
Daarom liet moeder me nooit...
dat is waarom ik nooit uit de...
Je hebt die toren nooit verlaten?
Ga je wel weer terug?
Nee... ja.
Het is ingewikkeld.
Dus, Eugene Fitzherbert, hè?
Ach ja, nou. Ik bespaar je het jankverhaal van
de arme wees Eugene Fitzherbert. Het is een beetje...
het is een beetje triest.
Er was dit boek.
Een boek waar ik alle jongere kinderen iedere avond uit voorlas.
De verhalen van Flynnigan Ryder.
Roekeloze kerel, rijkste man ter wereld.
Deed het niet slecht bij de dames. Niet iets om over op te scheppen natuurlijk.
Was hij ook nog eens een dief?
Nou, nee.
Eigenlijk had hij genoeg geld om te doen wat hij maar wou.
Hij kon gaan overal heengaan waar hij maar wilde.
En, en voor een kind, zonder iets.
Ik weet het niet, ik...
Het leek een betere optie.
Je mag het met niemand hier over hebben, oké?
Het zou mijn hele reputatie kunnen verpesten.
Dat zou je niet willen.
Nou een reputatie, dat is alles wat een man heeft.
Nou, ik moest eens...
Ik moest nog eens wat meer brandhout gaan halen.
Hé...
Voor de duidelijkheid, ik vind Eugene Fitzherbert veel mooier dan Flynn Ryder.
Nou, dan zou je de eerste zijn.
Maar, toch bedankt.
Nou, ik dacht dat hij nooit zou weggaan.
Moeder?
Hallo, lieverd.
Maar ik... ik ging naar...
Hoe heb je me gevonden?
Het was eigenlijk best gemakkelijk.
Ik heb net geluisterd naar het geluid van verraad, en heb dat gevolgd.
Moeder... - We gaan naar huis, Raponsje.
Nu. - U... U begrijpt het niet.
Ik ben op een ongelooflijke reis.
Ik heb zoveel gezien en zoveel geleerd.
Ik heb zelfs iemand ontmoet.
Ja, de gezochte dief. Wat ben ik trots.
Kom op, Raponsje. - Moeder, wacht.
Volgens mij...
volgens mij vind hij mij leuk.
Jou leuk vinden? Alsjeblieft, Raponsje, dat is psychotisch.
Maar moeder, ik... - Daarom had je nooit had moeten gaan.
Lieverd, deze hele romance, die je zelf bedacht hebt,
bewijst dat je te naïef bent om hier te zijn.
Waarom vond hij jou leuk? Kom op nou, werkelijk.
Kijk naar jezelf, dat gezicht, die oude jurk.
Wees een schat en kom met je moeder mee.
Nee! - Nee?
Nee?
Ik snap al hoe het gaat.
Hoe kon je?
Hé... mag ik je wat vragen?
Bestaat de kans dat ik superkracht in mijn hand krijg?
Want, ik zal niet liegen, dat zou wonderbaarlijk zijn.
Hé, gaat het wel met je?
Sorry, ja hoor.
Alleen een beetje verzonken in gedachten, denk ik.
Ik bedoel, hier gaat het om.
Bovenmenselijk knap, dat ben ik altijd al geweest.
Ik ben ermee geboren, maar bovenmenselijke kracht?
Stel je de mogelijkheden eens voor, ik ben dan...
Geduld jongens. Geduld is een schone zaak.
Wat?
Nou, ik hoop dat je hier bent om je excuus te maken?
Nee, nee, zet mee neer. Nee, nee!
Laat hem gaan.
Rustig aan, kalm aan.
Rustig maar.
Rustig.
Dat is het.
Ga nu zitten.
Zitten. - Wat?
Goed, laat nu de laars los.
Laat los.
Je bent zo'n braaf paard.
Ja, dat ben je.
Ben je zo moe, van die slechte man overal te achtervolgen?
Pardon?
Niemand waardeert je, of wel?
Of wel?
Kom op, het is een slecht paard.
Hij is niets meer dan een grote goedzak.
Nietwaar?
Maximus.
Je neemt me in de maling.
Luister, vandaag is zo'n beetje de belangrijkste dag van mijn leven.
En ik wil, dat je ervoor zorgt dat hij niet gepakt gaat worden.
Slechts voor 24 uur en daarna,
kunnen jullie elkaar weer naar hartenlust achterna zitten.
Goed?
En het is ook nog eens mijn verjaardag. Zodat je het even weet.
Wauw.
Sorry.
Bedankt.
Het is de verdwaalde Prinses.
Naar de boten.
Hé Max.
Wat? Ik heb ze gekocht.
De meesten ervan.
Waar gaan we heen?
Nou, naar de mooiste dag van je leven.
Ik vond dat je een fatsoenlijke plek nodig had.
Gaat het?
Ik ben doodsbang.
Waarom?
Ik staar al 18 jaar uit het raam.
Dromend over wat ik zou voelen als die lichtjes naar de hemel zouden gaan.
Wat als het niet allemaal zal zijn als dat ik erover droomde?
Dat zal het wel.
En wat als het wel zo is?
Wat dan?
Nou, dat is het leuke gedeelte, denk ik.
Dan kan je aan een nieuwe droom beginnen.
Ik heb ook iets voor jou.
Ik had het je eerder moeten geven, maar ik was gewoon bang.
Nu ben ik niet bang meer.
Snap je wat ik bedoel?
Dat begint te komen.
Is alles goed?
Hè? Oh, ja.
Ja, natuurlijk.
Ik...
Het spijt me, alles is oké.
Er is alleen iets dat ik moet doen.
Oké.
Ik ben zo weer terug.
Het is goed, Pascal.
Daar zitten jullie.
Ik heb jullie overal gezocht, sinds we uit elkaar raakten.
Hé, de bakkenbaarden komen mooi uit, hè?
Dat moet je toch mooi vinden.
Hoe dan ook, ik wilde even zeggen...
dat ik niet had moeten weggaan. De kroon is helemaal van jou.
Ik zal jullie missen, maar ik denk dat het voor het beste is.
Houd je weer wat achter voor ons, Ryder?
Wat? - We hebben gehoord dat je wat gevonden hebt.
Iets veel meer waardevol dan een kroon.
We willen haar ervoor in de plaats.
Ik begon al te denken dat je er vandoor was gegaan met de kroon, en mij achter liet.
Dat heeft hij ook.
Wat? Nee.
Dat zou hij nooit doen.
Kijk zelf maar.
Eugene?
Eugene!
Eerlijk oversteken.
Een kroon, voor de vrouw met het magische haar.
Hoeveel denk je dat iemand zou betalen om voor altijd jong en gezond te blijven?
Nee, alsjeblieft.
Nee!
Raponsje!
Moeder?
Mijn lieve meid.
Moeder.
Is alles goed met je?
Ben je gewond?
Hoe heb je het gedaan? - Ik maakte me zo'n zorgen over je, lieverd.
Dus, ik ben je gevolgd.
En ik zag dat ze je aanvielen.
Laten we gaan, kom op, voordat ze bijkomen.
Je had gelijk, moeder.
Je had gelijk over alles.
Ik weet het lieverd.
Ik weet het.
Kijk!
De kroon.
Raponsje.
Raponsje!
Wacht, wacht. Jongens.
Raponsje!
Laat dit afgelopen zijn, Ryder.
Waar gaan we naartoe?
Daar, het is nooit gebeurd.
Nou, ga je wassen voor het diner.
Ik maak hazelnoten soep.
Ik heb het echt geprobeerd, Raponsje.
Ik heb geprobeerd je te waarschuwen, wat daar buiten was.
De wereld is donker, en egoïstisch,
en wreed.
Als het ook maar de kleinste hoeveelheid van zonneschijn vindt...
dan vernietigt hij het.
Hoe wist je van haar af?
Vertel op, nu!
Wij waren het niet.
Het was de oude vrouw.
Oude vrouw?
Wacht, nee, wacht!
Je snapt het niet, ze zit in de problemen.
Wacht!
Raponsje?
Raponsje, wat gebeurd er allemaal daarboven?
Ben je in orde?
Ik ben de verloren prinses.
Praat alsjeblieft wat harder, Raponsje. Je weet hoe ik dat gemompel haat.
Ik ben de verloren prinses.
Of niet soms?
Mompelde ik, moeder?
Of moet ik je zo eigenlijk wel noemen?
Raponsje, hoor je jezelf eigenlijk wel?
Waarom zou je zo'n belachelijke vraag stellen?
Jij was het! Jij was het de hele tijd.
Het enige dat ik deed, was om je te beschermen.
Raponsje. - Ik heb mijn hele leven mezelf...
verstop voor mensen die mijn macht zouden misbruiken.
Raponsje! - Ik had me moeten verschuilen...
voor jou.
Waar wil je naartoe gaan?
Hij zal er niet voor je zijn.
Wat heb je met hem gedaan?
Die crimineel, hij moet opgehangen worden voor zijn misdaden.
Nee. - Nou, nou. Het is al goed.
Luister naar mij.
Dit alles is zoals het moet zijn.
Nee!
Je had het mis over de wereld.
En je had het mis over mij.
En ik laat je nooit meer mijn haar gebruiken.
Wil je dat ik de slechterik ga zijn?
Prima.
Nu ben ik een slechterik.
Wat is dit?
Doe open!
Wat is het wachtwoord?
Wat? - Nee.
Open deze deur!
Niet eens warm.
Je hebt drie seconden.
Eén...
Twee...
Drie...
Koekenpannen. Wie wist dat, toch?
Hoofd omlaag? - Hoofd omlaag.
Armen ingetrokken? - Armen ingetrokken.
Knieën uit elkaar? - Knieën uit elkaar.
Knieën uit elkaar?
Waarom moet ik mijn...
Max...
Heb jij hen hierheen gebracht?
Bedankt.
Nee, echt, bedankt.
Misschien hebben we elkaar de hele tijd verkeerd begrepen.
En dat we eigenlijk gewoon, ja je hebt gelijk. We moeten gaan.
Max!
Oké, Max, laat eens zien hoe snel je bent.
Raponsje?
Raponsje, laat neer je haar.
Raponsje, ik dacht dat ik jou nooit weer zou zien.
Kijk eens wat je nu weer gedaan hebt, Raponsje.
Maak je geen zorgen, lieverd.
Ons geheim zal sterven samen met hem.
En wat ons betreft?
Wij gaan heen waar niemand jou ooit weer zal je vinden.
Raponsje, echt waar. Genoeg nu!
Hou op met mij tegen te werken!
Nee! Ik zal niet ophouden.
Ik zal de rest van mijn leven jou bevechten.
Ik zal nooit stoppen met proberen te ontsnappen van je.
Maar, als je mij hem laat redden...
zal ik met je meegaan.
Nee, Raponsje.
Ik zal nooit weglopen, ik zal nooit proberen te ontsnappen.
Laat mij hem genezen. En jij en ik zullen samen zijn.
Voor altijd, zoals je graag wilt.
Alles zal weer worden zoals het was.
Dat beloof ik.
Precies zoals jij wilt.
Laat mij hem genezen.
Voor het geval je het in je hoofd haalt om ons te volgen.
Eugene!
Het spijt me zo.
Alles komt zo goed. - Nee, Raponsje!
Dat beloof ik, je moet me vertrouwen. - Nee.
Ik kan je dit niet laten doen.
Maar ik kan je niet laten sterven.
Maar als jij dit doet...
dan zul jij... sterven. - Hé.
Alles komt goed.
Raponsje, wacht...
Eugene, wat...
Nee!
Nee.. Nee!
Wat heb je gedaan? Wat heb je gedaan!
Nee, nee. Nee!
Nee, nee, Eugene?
Kijk mij aan, kijk, ik ben hier.
Ga niet dood, blijf bij me, Eugene.
Raponsje... - Wat?
Jij was mijn nieuwe droom.
En jij was de mijne.
Wat ooit van mij was.
Raponsje?
Eugene?
Heb ik je ooit verteld, dat ik op brunettes val?
Nou, je kunt je voorstellen wat er daarna gebeurde.
Het koninkrijk was verheugd.
De verloren prinses was teruggekeerd.
Het feest duurde een gehele week.
En, eerlijk gezegd herinner ik me er het meeste niet meer van.
Dromen werden overal werkelijkheid.
Deze man zou de meest beroemde concertpianist ter wereld worden.
En deze man? Nou hij vond uiteindelijk zijn geliefde.
Als wat deze man betreft, nou ik neem aan dat hij gelukkig is.
Hij kan het tegendeel toch niet bewijzen.
Dankzij Maximus, verdween de criminaliteit in het koninkrijk bijna meteen.
Net als de meeste appels.
Pascal... die veranderde nooit.
Eindelijk was Raponsje thuis,
en had ze eindelijk een echte familie.
Ze was een prinses die de moeite van het wachten waard was.
Maar bovenal, leidde ze haar koninkrijk
met alle gratie en wijsheid zoals haar ouders het voor haar deden.
En wat mij betreft, nou,
ik ging door met de naam van Eugene.
Stopte met stelen, in principe ben ik helemaal veranderd.
Maar ik weet wat de grote vraag is:
Zijn Raponsje en ik ooit getrouwd?
Nou ik ben blij om jullie te kunnen vertellen.
dat na jaren en jaren van vragen,
en vragen, en vragen,
heb ik eindelijk ja gezegd.
Eugene...
Oké, ik heb het haar gevraagd.
Zullen we nog lang en gelukkig leven?
Ja, dat zullen we!
Vertaling door Fast Gollums Twilight Release Team
Vertaling door: StephenKing en Dejavu Controle: Dejavu