Op zijn 26e werd Beethoven doof...
waardoor zijn loopbaan als concertpianist eindigde.
Omdat zijn gehoor niet zijn muzikale loopbaan in de weg mocht zitten...
werd mijn maat Ludwig componist.
Dat bleek goed bij hem te passen.
Zoals ze wel zeggen:
Het leven is wat je overkomt terwijl je andere plannen maakt.
Neem mijn vader. Na Teddy's geboorte verliet hij zijn band en nam een baan.
Maar toen werd hij verliefd op lesgeven.
Nu slijt hij zijn dagen als leraar Engels in de 'moshpit' van de highschool.
Of mijn moeder.
Een rebel die deeltijd-reisagente werd en voltijd-supermoeder.
Zij ruziede alleen nog met Teddy. - Opschuiven, maat.
En dan ik. Ik dacht dat ik wist wat ik zou worden.
Ik dacht dat ik alles al had uitgestippeld.
Maar ik bleek niets te weten.
Je koffie, maestro. - Ik wil ook.
Geen sprake van. Je geeft geen crack aan een speedfreak.
We geven hem cafeïnevrije koffie. - Waag dat niet bij mij.
Dat zou kindermishandeling zijn.
Heb je dit gezien?
Plaatselijke band heeft succes
Ik heb er een Google Alert over gekregen.
We zien hem al maanden niet meer. - Ik weet het.
Speelt hij in het voorprogramma van The Shins?
Ja, vanavond in Portland. - Dat is te gek.
Ja, het is waanzinnig.
Al zijn dromen komen uit. - Jullie spreken elkaar niet vaak meer.
Ik wil er niet over praten.
Als je elkaar mist, mag je rustig contact leggen.
Kom mee. Wie mee wil, moet komen.
Het laatste nieuws over de sneeuwstormen.
Zet wat harder. - Er is een sneeuwdag aangekondigd.
Alle scholen in Portland en Clackamas zijn vandaag gesloten.
Ja, geen school vandaag. - Wat een domper.
De school is voorgoed uit.
Citeerde je net Alice Cooper?
Heb ik je dan niets geleerd?
Laten we een sneeuwpop maken.
De sneeuw lijkt niet zo goed te pakken.
Gaan jullie zonder mij spijbelen?
Sneeuwvrij is niet spijbelen.
Wat oneerlijk. - Het leven is oneerlijk.
Dat is waar. Maar soms moet je je een beetje aanstellen.
Ik mag niet werken met die verkoudheid, dan steek ik anderen aan.
Weet je hoe het is als je iemand ontmoet die al alles is?
Zo was het met Adam. Buiten Portland kende niemand zijn band.
Maar hij was al iemand, iedereen kende hem.
En ik? Niet zo erg.
Wat geven ze hier? - Componeren voor gevorderden.
Wat doet zij? - Zij is heel erg gevorderd.
Adam. Hoe is het?
Volgens mij is iedereen al weg.
Laten we gaan lunchen. Ik verga van de honger.
Trouwens, die rocker Adam wilde alles over je weten.
Heeft Adam Wilde me zien prutsen?
Hij zag je schitteren en hij kickte erop.
Nee, hij 'kickt' er echt niet op, Kim.
Toch wel, hij kickt echt op je.
Fotografeer hem niet, Kim. - Ik ben geen amateur.
Graag gedaan.
De weken daarop was Adam in de buurt als ik cello studeerde.
Jij bent Mia. - Ja.
Mooi, dat wilde ik zeker weten. Er gingen geruchten.
Ik ben Adam. - Ik weet...
Hallo. - Hou je van Yo-Yo Ma?
Zo'n beetje. - Is dat straattaal of zo?
Dat is Chinees. En spot niet met de meester, dat is blasfemie.
Sorry, mijn fout. Ik heb kaartjes voor een celloconcert.
Echt? - Ja, heb je zin?
Vraag je me mee uit?
Een vriend van de familie heeft kaartjes en kan niet.
En het is vrijdag. Ik kan je ophalen.
Wat is er? Je kunt je niet eeuwig in die repetitieruimte opsluiten.
Het is te laat. Tot later.
Ik ben Kim. - Hallo.
Tot ziens.
Allemachtig. - Wat is er?
Ik zei toch dat hij op je kickte.
Nee, hij wilde alleen iets weten over klassieke muziek.
Als hij niet lief tegen je doet, plet ik hem als een insect.
We weten het, jullie zijn verliefd. Ga weg.
Je hebt twee vrouwentypes.
Meisjes die een vriendje hebben. - En meisjes die wachten tot ze studeren.
Veel gelukkiger.
Ik ga uit mijn dak.
Wat gaan we vandaag doen?
We kunnen naar de boerderij gaan. Naar Henry, Willow en de baby.
We kunnen bij mijn ouders lunchen.
Mia, ga je mee?
Ik weet het niet.
Er is een lastig fragment van Beethoven dat ik nog niet onder de knie heb.
De brieven zijn vrijdag op de post gedaan.
Juilliard. De auditie was twee maanden geleden...
maar ik voel het nog aan mijn vingers.
Dit is pijnlijk om te zien.
Wie weet hoe laat de post vandaag komt. Vooruit, ga met ons mee.
Je gaat snel genoeg studeren, waar het ook mag zijn.
Hoeveel sneeuwdagen kunnen we nog samen zijn?
Speel je echt op mijn schuldgevoel?
Jij mag de muziek kiezen. - En omkoping.
Schuldgevoel en omkoping zijn de lijm...
die ouders en tieners al generaties lang bij elkaar houdt.
Verzet je niet tegen tradities.
Goed. - Boem.
Ik mocht de muziek kiezen. - Ze heeft gelijk, Teddy.
Ga los, zus. Laat eens iets ouderwets horen.
Ik kies een paar deuntjes van onze favoriete Oostenrijkse liedjesmaker...
Franz Schubert.
Niet zo ouderwets.
Iggy Pop, Iggy Pop.
Je kunt naar Iggy luisteren op je iPod. Maar niets van na 1978, begrepen?
Ik kies Ludwig Von Beethoven.
Wat een verrassing.
Ik vraag me altijd af of ma en pa het niet jammer vinden dat ik anders ben dan zij.
Ik heb het geprobeerd. Ik ben met ma naar alle concerten van pa geweest.
Pa's band heette Nasty Bruises.
Gênant, ik weet het.
Ze waren zogezegd beroemd in de stad.
Iedereen dacht even dat ze nog beroemder zouden worden.
Dat was mijn vooropleiding.
Maar op een dag in groep 2...
Ik wil hierop spelen.
Cello's zijn waanzinnig duur.
Dus leende ik een wrak van school.
Pap en mam vonden een studente die het me wilde leren.
Ik repeteerde dag en nacht.
Ik kreeg er niet genoeg van.
Ik hou van haar, maar straks steek ik mezelf de ogen uit.
Daarom wilde ik geen kinderen. - Zeg dat wel.
Ik hield van de orde.
De structuur.
Maar ik raakte pas echt verslaafd door het gevoel in mijn borst.
Alsof mijn hart sloeg met de cello.
Man.
Ze speelt al sinds vanmiddag.
Zal ik zeggen dat ze moet ophouden? - Nee.
Als je daar komt, mept ze je met de strijkstok. Ik zou het niet doen.
Van wie zou ze dat hebben?
Jongens maken muziek voor de seks en uit passie...
maar vooral voor de seks.
Dat is vast niet wat haar drijft.
Niet bepaald.
Ze doet het niet voor iets anders, ze doet het uit zuivere...
Wij hebben dat gemaakt.
De volgende dag kwam pap thuis met een cadeau.
Een cello voor mezelf.
Is het niet wonderlijk hoe het leven plotseling helemaal kan veranderen?
Hier zit ik dan, Mia...
het meisje dat denkt aan de cello en aan Adam...
en of er een brief op de deurmat ligt.
En dan opeens...
We hebben een rugplank nodig. - Hallo?
Neem me niet kwalijk.
Mam. Teddy.
Pap.
Moeten we haar nu intuberen? - Pak eerst de reanimatieset.
Word wakker.
Eén, twee, drie.
Haar Glasgow-comaschaal staat op 7.
Zeg Portland dat er een traumateam klaar moet staan.
Glasgow-coma? Wat moeten jullie met een traumateam?
Vrouw, tienerleeftijd, kritiek, onderweg naar Portland.
Jongen van acht, bij bewustzijn. - Mam, pap. Teddy.
Laten we vertrekken.
Volhouden, schat, we zijn zo in Portland.
Gaat het? - Nee.
Wil je mijn kast plunderen? - Jouw kast is griezelig.
Ik wil er niet heen. - Kom nou, het is maar een jongen.
Hij is de eerste met wie ik een misschien-date heb.
Ik weet niet of ik date-kleren moet dragen of makkelijke kleren.
Draag iets waarin je je lekker voelt.
Als die Adam niet ziet hoe bijzonder je bent, dan is hij een...
Eikel.
Ik moet overgeven.
Liever ervoor dan tijdens.
Jij bent vast Adam. - Ja, inderdaad.
Mooie kleren. Kom binnen, ik ben vader Denny.
Ik weet het, u zat toch in Nasty Bruises?
Je maakt nu al indruk op me.
Ik heb jullie cd's.
Jij bent top.
Ze maken mooie coasters, hè? Kom verder.
Adam is er.
Is dat Mia? - Ja, onze kleine rock-‘n-roller.
Zij was de eerste groupie van Nasty Bruises.
Nee toch, vertelt hij je over de oorlog? - Hoi.
We moeten maar eens gaan.
Voorzichtig, ik hoorde dat het wild toegaat in het concertgebouw.
Je ouders lijken me cool. - Men zegt het.
Ik heb respect voor musici die alles geven op het podium.
Ze was waanzinnig. - Je verveelde je in het begin.
Nee, dat gesnurk kwam van de vrouw naast mij.
Ik genoot van elke minuut.
Wat is jouw verhaal, Hall?
Hoe zijn jouw ouders aan zo'n kind gekomen?
Mijn opvoeding was erop gericht om een rocker van me te maken.
Ik heb de theorie dat ik ben verwisseld bij de geboorte.
Dat is een verklaring.
Nee, even serieus.
Ik heb me altijd een soort Marsbewoner gevoeld in mijn familie.
Ik lijk niet op mijn ouders.
Mijn moeder is een wilde meid en mijn vader is heel extrovert.
En ik koos voor Beethoven en de cello.
Toen ik acht was, zag ik een oude video van de Ramones...
die 'I Wanna Be Sedated' speelden.
Het was net of mijn hoofd ontplofte.
Ik dacht: Ik moet gitaar leren spelen.
Mijn oom gaf me een oude Fender.
Dat ding heeft mijn leven gered.
Je hebt die kaartjes niet van een vriend van de familie, hè?
Ze kostten twee weken fooi als pizzabezorger.
Waarom?
Waarom ik? - Omdat ik je graag zie spelen.
Je gaat naar een andere wereld.
En je bent mooi.
Je hebt een rimpel op je voorhoofd.
Ik heb het gevoel dat je mijn hele leven in de war schopt.
Een beetje chaos kan geen kwaad.
Een week later vroeg hij me om naar zijn band te komen kijken.
Liz, Mia. Mia, Liz.
Ik moet de lamp vervangen van deze versterker. Tot zo.
Bedankt en tot ziens.
Van welke bands hou jij?
Klassiek, vooral.
Leuk, ik hou van klassieke rock.
Mia. Gaat het?
Communicatiestoornis met anderen. Zoals gewoonlijk.
Adam, feestje bij Darren. Kom je ook? - Ja, we zijn erbij.
Ga je mee? - Ik moet op tijd thuis zijn.
Dan brengen we je vroeg naar huis.
Fijn dat je ons hebt willen verdragen.
Geen probleem.
Adam, geef haar gewoon een zoen en kom mee.
Kom mee.
Het zit cool tussen ons, hè? - Ja, het zit cool.
Je hebt Liz eindelijk ontmoet.
Jullie hebben veel met elkaar gemeen. Hebben jullie iets of zo?
Ik ben blij dat je erover begint.
We hebben inderdaad veel gemeen.
Zo vallen we allebei op meisjes.
Zij gaat met Astrid.
Goed zo, Astrid.
Nu dat is opgehelderd...
Jammer dat je niet met ons mee kunt gaan.
Inderdaad.
Mia, ga gewoon, maak plezier.
Mam? - Kat, ga weg van dat raam.
Pap? - Sorry.
Je ouders vinden het goed maar jij wilt niet, of...
Ik denk dat ik iets onder de leden heb.
Goed. Laat het me weten als je weer de oude bent.
Tot later.
Adam. - Mam, ga naar binnen.
We geven altijd inloop etentjes op zondag. Kom een keer langs.
Bedankt. Misschien kom ik wel.
Dat was verkeerd in heel veel opzichten.
Ze moet niet bang zijn voor die lui, ze zijn net als wij.
Precies.
Lopen.
Hoe staat het ervoor? - Ingeklapte long, gebroken ribben.
Sneden op benen en gezicht. - Hersenletsel.
Inwendige bloedingen. De rest van het gezin is onderweg.
Echoscopie, röntgenopname, bloedgroep. Breng de beademing hierheen.
Bij drie. Een, twee, drie.
Ik wil weten hoe het met mijn familie gaat.
Kathleen Hall, Dennis Hall en Theodore Hall.
Daar was ik net mee bezig. - Gescheurde milt, voortmaken.
We brengen Mia Hall naar OK 1.
Breng haar daarheen.
Milt eruit, longdrain, oorzaak van de bloeding opsporen.
Als ze dit wil overleven, moet ze gaan knokken.
Hoe moet ik knokken?
Wil iemand iets tegen me zeggen? Help me.
Daar gaan we.
Ga ik dood?
Is dat het?
Dit is het geheim, schat.
Jij bent hier de baas.
Of je blijft leven of doodgaat, bepaal jij.
Als je vechtlust hebt, maak daar nu dan gebruik van.
Bel de bloedbank, ik heb twee eenheden 0-negatief nodig.
We zullen veel meer nodig hebben.
Kijk even of we haar familie kunnen opsporen.
Een van de ouders is nu op weg naar OK 4.
Pap?
We moeten de zwelling tegengaan.
Voor zo'n zwaar ongeluk heeft hij geluk gehad.
Mia, kijk eens wat ik bij de voordeur heb gevonden.
Willen we hem hebben?
Ik had honger.
Ik ben blij dat je er bent.
Want jij hebt honger en wij hebben eten dat je kunt opeten.
Ik eet heel graag eten.
Opzij, ik had een dubbele dienst en ik wil me te buiten gaan.
Ik eet de som van Diem Sam.
Hoe is het, Willow? - Welkom, Adam. Leuk dat je er bent.
Speel het goed en je kunt vaker komen.
Oké, mam. We hebben hem door. - Dank je.
Kom mee.
Wie is het? Bobby Schayer van Bad Religion.
Tim Leitch van Fear.
Die vent van Dead Moon. - Andrew Loomis.
En die vent van The Wipers, Sam Henry.
Portland is een paradijs voor legendarische punkdrummers.
Daar heb je een punt. Mia, je vriend weet wat van punkrock.
Bedankt
Ik ben gestoken.
Wie doet zoiets? - Een bij?
Weet je zeker dat het een bij is? - Ja.
De angel moet eruit. - Nee, mooi niet.
Dat is het enige wat ik heb geleerd bij de padvinders.
Ik heb hem.
Dat is lekkerder dan een pincet. - Rustig, je bent al zwanger.
Je zou vaker gestoken moeten worden.
We zijn nog nooit zo ver gekomen sinds de eerste date.
Ja, misschien moeten we daar iets aan doen.
Je gedachten bevallen me wel, Hall.
Ga niet op je balkon staan
Adam? - Ik kom naar boven.
Nee, je kunt niet naar boven komen. - Ik moet je iets vertellen.
En het is te laat, ik klim al.
Allemachtig.
Schroeder.
Ik dacht dat je naar huis was. - Ik ben verdwaald.
Heb je dat met die angel echt geleerd bij de padvinders?
Nee, dat had ik verzonnen. Ik wilde zo graag op je hand zuigen.
Wat wilde je me vertellen?
Het was een te gekke dag.
Jullie zijn een echt gezin.
Ik had dat nog nooit van dichtbij gezien. Het is indrukwekkend.
Geloof me, zo is het niet altijd geweest.
Toen ik klein was, was het één grote chaos.
Zij bleven laat op, ik dus ook.
Pa was soms wekenlang op tournee.
Ze kregen het pas op de rails na de geboorte van Teddy.
En jij? Hoe zijn jouw ouders?
Ze maken niet echt deel uit van mijn leven.
Ik geloof niet dat ik ze ooit samen heb zien eten.
Als je mijn vader wilt vinden, kan dat wel even duren.
Adam.
Het geeft niet. Ik vind het wel lekker om veel alleen te zijn.
Daar gaat het juist om.
Je bent niet alleen.
Niet meer.
Wacht.
Ik wil het langzaamaan doen, oké? - Ik ben dol op langzaam.
Is er genoeg ruimte? - Nog iets eronder.
Hechtdraad. Goed zo.
De operatie duurt al uren en ze zijn nog lang niet klaar.
Ik moet mijn familie zien te vinden.
Kim? Kim, wacht.
Ik ben meteen gekomen. Gaat het goed met ze?
Dat weten we nog niet. - Opa, oma.
We moeten uitzoeken hoe het ervoor staat.
Pardon, ik ben Estelle Hall.
Onze zoon Denny, zijn vrouw Kathleen en hun twee kinderen...
hebben een ongeluk gekregen. We willen weten hoe het met ze gaat.
Natuurlijk. Mr. en Mrs. Hall?
Ik ben Liddy, maatschappelijk werkster. Ik ben u zojuist toegewezen.
Ik vind het heel erg wat er is gebeurd.
Ik heb nog geen artsen kunnen spreken...
maar Mia en Denny worden op dit moment nog geopereerd.
Ze gaan waarschijnlijk naar de IC.
Er staat nog niets over Kathleen in het systeem.
Maar Theodore... - Teddy?
Ja, Teddy. Hij was bij bewustzijn toen hij aankwam.
Er wordt nu een CAT-scan gemaakt.
Neem plaats, ik kom meteen bij u als ik meer weet. Oké?
Henry en Willow zijn onderweg.
Ik heb Adam ingesproken maar hij heeft nog niet gereageerd.
Je hebt twee soorten mensen.
Mensen die van echte koffie houden en mensen die van rare drankjes houden.
Ik schaam me heus niet voor mijn voorkeur voor kaneelspecerijen chai-latte.
Het ruikt naar kerstbraaksel in een mok.
Ik vind het prima. En nu dan Adam.
Is het fantastisch? - Het voelt belangrijk.
Het is raar, ik kan niet meer eten of slapen.
Maar? - Ik heb een hekel aan zijn optredens.
Hou je niet van zijn muziek? - Zijn muziek is geweldig.
Hij schrijft geweldige liedjes.
Als hij van het podium afkomt, heb ik zin om hem af te likken.
Schat toch.
Maar als ik tussen zijn vrienden zit, voel ik me...
Als een vis op het droge? - Als een vis op Mars.
Je bent niet bang voor zijn vrienden maar voor hem.
Hij is ouder, hij zit in een band.
Al die meisjes om hem heen.
Dat is eng, dat snap ik best.
En als het niks wordt? Raap jij dan de brokken op?
Tot de allerlaatste brok.
Maar als het iets wordt, ga dan niet steeds in eerste persoon meervoud praten.
'We zijn gek op de winter'.
'We gebruiken nooit deodorant'.
'We houden alleen van quinoa'.
Als je ooit zo'n vrouw wordt, schiet ik je dood.
Als ik ooit zo word, geef ik je het wapen.
Hoi mam. Wie is de coolste rockchick die je kunt bedenken?
Debbie Harry. - Oké.
Of Patti Smith of Joan Jett.
Lucinda Williams, al is die country. Kim Gordon.
Is het voor een schoolproject?
Nee, voor Halloween.
Vanavond, met Adam.
Jij gaat als rockchick.
Ik heb er geen zin in.
Konijntje, wat is er?
Ik wil in Adams wereld duiken, ik wil net zo zijn als zijn vrienden.
Maar als het nou niet lukt?
Dat hele chaotische punkrock leef-in-het-nu-gedoe?
Dan leg je mijn kleren terug in mijn kast en pikt je oude leventje weer op.
Het is maar één avond, toch?
Ik weet dat het niets voor jou is...
maar waarom probeer je het niet om te zien hoe het voelt?
Je zult nog verrast zijn.
Hé, Adam.
Hall. Dat had ik niet achter je gezocht.
Jij ook: Wauw. - Ik ben Beethoven.
Ludwig. - Kom mee.
Hoe is ie, Adam?
Debbie Harry zei altijd:
Een borrel voor het optreden en alles gaat goed.
Daar gaat ie. - Ik hoef niet.
Goed. Hij staat klaar voor je.
Adam, we moeten op.
Ik moet optreden.
Niet weglopen met iemand die mij imiteert.
Ik doe mijn best.
Veel plezier. - Nee toch? Mia.
Je ziet er geweldig uit. Heb je dit in Seattle gekocht?
Wil je kluiven?
Je zet jezelf voor paal. - Doe niet zo bot.
Dames en heren, Willamette Stone.
Een vrolijk Halloween.
Ga je mee?
Je moet mee. - Wacht.
Hallo. Pardon, opzij.
Dag, Adam. Dag, rocker Mia. - Dag, luitjes.
Zeg eens, vind je me zo leuk?
Je bent er eindelijk achter. - Nee, zeg het nou.
Vind je me leuk zoals ik vanavond ben?
Weet je wat ik leuk vond? Dat je er zo in opging.
Dat je wilde dansen en na afloop mee wilde met ons, schorriemorrie.
Dat was cool.
Ja, maar vind je me leuker op deze manier?
Beter dan wat? - Dan de gewone Mia.
Met dat kapsel en die make-up en die kleding.
Ik heb maling aan je kleding.
Snap je het niet?
De jij die je nu bent is de jij op wie ik gisteren verliefd was.
En de jij op wie ik morgen verliefd zal zijn.
Kunnen we ergens heen gaan?
Wat is dit? - Een oude botenwerkplaats.
Ooit zal ik dit opknappen met de band...
en dan gaan we hier repeteren en opnemen.
Het is perfect.
Net als jij.
Adam. - Ja?
Ik heb nooit...
Zie het als samen muziek maken. - Dat slaat nergens op.
Goed dan, doe je jasje uit. - Oké.
Goed.
We hebben vier snaren.
We hebben de C-snaar.
En G.
D, en A.
En als ik glissando speel...
voelt dat zo.
En als ik pizzicato speel...
dan voelt dat zo.
En als ik forte speel... - Ik weet wat forte is.
IC-afdeling.
Jawel.
Hoe gaat het, schoonheid?
Ik heb gezegd dat ik bij je wil blijven.
Ik verlies je niet uit het oog.
Hier komt nog een slachtoffer van het ongeluk, zuster Davis.
Pap. Goddank.
Allemachtig, George. Komt het goed met hem?
We werken zijn gegevens bij. De arts komt zo.
Waar hebben jullie hem naartoe gebracht?
Ik zal de taken opschrijven. - Ze is flink toegetakeld.
Ja, en dit is het makkelijke deel. Zo'n ongeluk?
De moeder is onderweg gestorven, de vader op de OK.
Die arme meid komt bij als wees.
Als ze bijkomt.
Mam. Pap.
Ik pak je.
Ik hou van je.
Teddy.
Pediatrie.
Teddy.
Kijk eens naar deze kamer. Jij hebt de mooiste die er is.
Gaat het? - Inderdaad, ga maar rusten.
Ik blijf bij je.
Oma. Ik ben net aangekomen.
De crisis is voorbij.
Ik wilde bij hem kijken voordat ik naar Kat en Den ga.
Ze hebben het niet...
Neem me niet kwalijk.
We zijn nu samen, Teddy.
Wat er ook gebeurt, ik laat je nooit in de steek.
We gaan het redden.
Ik moet even iets doen.
Maar ik beloof het, Teddy.
Adam. Je bent gekomen.
Je mag Teddy niet laten opgroeien zonder gezin.
Je moet vechten. Je kunt het, je moet.
Mia. - Pardon.
Mia. - Adam.
Mia, Mia.
Omgaan met Adam was alsof ik leerde vliegen.
Het was tegelijk opwindend en eng.
Dat voorjaar was een magische tijd.
Adams band speelde in grotere clubs en festivals in andere steden.
Toen hij klaar was met school, werden ze nog vaker geboekt.
In het najaar kregen platenmaatschappijen hem in het vizier.
Mensen kregen mij ook in het vizier.
Ik werd als eerste scholier uitgenodigd...
om solo op te treden op het najaarsconcert van de universiteit.
Al was Adam vaak weg...
als hij in de stad was, waren we altijd bij elkaar.
Dat ik nog een jaar op school moet zitten.
Het is zo voorbij.
Wil je nog steeds opgaan voor Lewis & Clark?
Ja, natuurlijk. Hun muziekprogramma is geweldig.
Ik heb wel een beurs nodig.
We kunnen om de hoek van elkaar wonen.
Of we korten de reis in en zoeken samen een woning.
Meen je dat?
Dat klinkt perfect.
Ze is goed.
U mag niet naar binnen. - Hoezo niet. Dat is onzin.
U mag daar niet komen. U moet rustig blijven.
Alleen de directe familie mag in de IC. Bent u familie?
Nee, ik ben geen familie. - Laat hem binnen.
Moet ik de bewaking bellen?
Adam. Kom.
Juilliard?
Kijk op de computer wat de toelatingseisen zijn.
Ze zeggen dat het de beste is.
Uiteraard, maar het is aan de andere kant van het land.
En Lewis & Clark heeft een geweldig podiumkunstenprogramma.
Bovendien draait mijn hele leven om deze plek.
Mag ik je een vraag stellen? - Altijd.
Mis je je band weleens?
Hoe kom je daar zo bij?
Je zegt altijd dat je de band verliet om een betere vader te worden.
Maar je was een fantastische vader toen je in de band zat.
Je hoefde voor ons niets op te geven. - Ik heb niets opgegeven.
Na dat avontuur was het tijd voor een nieuw avontuur met jullie.
Soms maak je Keuzes in het leven en soms vormen je Keuzes je.
Snap je dat?
Ja, ik denk dat de cello een keuze was die mij gevormd heeft.
Zie je wel.
Zou je ooit verhuizen met de band?
Nee, hoezo? - Ik weet het niet. Voor iets nieuws.
Misschien New York. - Waarom? Mijn roots liggen in Portland.
Ik moet je iets vertellen. - Dan zal ik moeten luisteren.
Ik ga al deze platen kopen.
Wauw, drie complete dollars? Rustig aan, verkwister.
Mam, echt, daar word ik alleen maar zenuwachtiger van.
Sorry, let niet op mij. - Ja, doe net of we er niet zijn.
Pa, hoe ging dat? - Ik vond het fantastisch.
Dat zeg je van alles.
Omdat je goed bent. Ze moeten je auditie laten doen.
Ja, maar je snapt het niet. Het is Juilliard.
Het is geen punkalbum waarbij je op goed geluk wat muziek tegen de muur smijt.
Het spijt me. Ik bedoelde het niet zo.
Dit heeft geen zin. Ik ben niet goed genoeg.
Het laatste was waanzinnig goed.
Echt?
Ik kan beter.
Laten we het dan doen.
Ja, laten we het doen.
Ik mis je steeds als je weggaat.
Het duurt maar een paar dagen, misschien iets langer.
Ik weet zeker dat jullie City Limits op de kop zetten.
Ga je echt niet mee? Je past vast in mijn gitaarkoffer.
Ik zou zo meegaan, maar ik moet naar school.
Ik had nooit gedacht dat ik dat nog zou horen.
Vooruit, we moeten vertrekken.
Ik ben terug voor je het weet.
Vooruit, we moeten gaan. - We brengen hem wel terug.
Dag. - Veel plezier.
We kunnen rijden.
Wat is het nieuws uit Austin? Heb je al iets van Adam gehoord?
Nee, ik heb hem gebeld maar hij heeft niet teruggebeld.
Dat geeft niet, hij heeft het zo druk.
Ja, het leven op tournee.
Kijk niet zo.
Over de duivel gesproken.
Hallo? - Hoi, schat.
Ben je rijk en beroemd? - Nog niet.
Maar Merge Records wil ons hebben. Waanzinnig.
Hou op. Dat is geweldig, Adam.
Ja, er is nu een feest ter ere van ons.
Ik mis je.
Je morst champagne op mijn telefoon.
Hallo?
Je bent geselecteerd voor een auditie in de Jolari Hall, San Francisco.
Wacht.
Mia, wacht.
Sorry, ik zag je niet. - Ik bracht jullie alleen maar wat eten.
We repeteren voor morgen. Het wordt een waanzinnige thuiskomst.
Ons eerste thuisoptreden sinds we dat contract hebben.
Adam... - Ja?
Ik heb me aangemeld voor Juilliard.
Wat? - Ja, het is een ongelooflijke opleiding.
Ik weet wat Juilliard is.
Het gebeurde spontaan. - Is dat niet in New York?
Ja. - Waarom heb je niks gezegd?
Dat heb ik geprobeerd, maar ik dacht, wacht tot het echt is.
Waarom vertel je het me nu dan wel?
Ik mag op auditie. In San Francisco.
Juilliard, dat is fantastisch, cool.
Ze nemen me toch niet aan.
Maar het is al heel wat dat ik op auditie mag.
De meeste mensen worden geweigerd.
Ik kan maar beter oppassen.
Willamette Stone één optreden
Het thuiskomstconcert was anders dan alle andere optredens.
Ze waren strakker, beter, zelfbewuster dan ooit.
En Adam zag eruit als een echte ster.
Ze zijn erg goed, ik volg ze al langer.
Fijn dat jullie er waren. Hebben jullie je vermaakt?
Mooi.
Bedankt, jongens.
Jullie waren waanzinnig goed.
Ik ben blij dat je kon komen. - Uiteraard kon ik komen.
Te gek. - Hé, wat fijn dat je er bent.
Strak optreden. - Mag ik je handtekening?
Natuurlijk.
Er staat Willamette Stone. - Ja, ik zie het.
Alsjeblieft, cool.
Als je liever leest, was dan thuis gebleven.
Ik probeer mijn huiswerk af te krijgen.
En ik denk na over een tatoeage op mijn linkerborst.
Wat is hier aan de hand? - We zijn geboekt voor Seattle.
We moeten vanavond weg.
Voor hoelang? - Geen idee. Een week, tien dagen.
Wie zal het zeggen.
Maar we hadden plannen, weet je nog. Mijn verjaardagsetentje.
Ja, sorry.
Het is prima, maar had het even gezegd.
Zoals jij het me hebt verteld van Juilliard?
Ik hoorde dit vanavond pas, vlak voordat we opgingen.
Vandaar dat 'ik ben blij dat je kon komen'? Ben je daarom boos?
Omdat je 5000 Km verderop gaat studeren?
Ik ga daar niet heen. Het is maar een auditie.
Waar je niets over had gezegd, Mia.
En het gaat niet om Juilliard.
Het gaat erom dat je onze plannen doorkruist. Je liegt.
Ik heb niets doorkruist.
Ben ik gek of zei je dat samenwonen perfect zou zijn?
Weet je wat? Het geeft niet. Maakt niet uit.
Mag ik mijn dromen alleen najagen met jouw toestemming?
En moet ik alleen maar op je wachten, hopend dat je af en toe thuis bent?
Is dat eerlijk? - Je loog, we hadden plannen.
Nu is het dit, dan weer dat.
Ik ben daarmee opgegroeid, en ik ben het zat.
Al ga ik naar Juilliard, we kunnen eruit komen.
We kunnen sms'en, Skypen. - Skypen?
Heb je weleens een relatie op afstand gehad?
Dat is waardeloos. Oké? Alsof je iets hebt met een geest.
Maar Skypen lost alles op, hè?
Je bent zo naïef, je weet nog niks.
Dat je zoiets tegen me zegt. - Moet ik nog duidelijker zijn?
Adam, we moeten weg als we voor zonsopgang in het motel willen zijn.
Nee, je kunt zo niet weggaan. - Waarom heb je het me niet verteld?
Misschien omdat ik doodsbang ben om je te verliezen.
Doe jij jouw ding, ik doe mijn ding.
Goed, maar jij bent degene die instapt. - Best.
Mr. en Mrs. Hall?
Mia is nog buiten bewustzijn.
Er worden testen gedaan om te zien of ze van de beademing af kan.
Dat is goed nieuws.
Als ze zelfstandig kan ademhalen.
Bij comateuze patiënten zijn de eerste 24 uren kritiek.
Als ze tekens geeft van bewustzijn...
Adam. - Sorry, ik moet gaan.
Ik hou van Adam Wilde jullie waren te gek
Het eten was goed, maar de bediening was een beetje...
Het spijt me, het is niet anders. - Dat is nergens voor nodig.
Wanneer maken we de pakjes open? Mia? - Dat lijkt me leuk.
Wil je dat doen? - Ja hoor.
Ik dacht dat je in Seattle moest zijn.
We treden vanavond niet op, ik kom dus een dagje hierheen.
Wat is dat? - Een replica.
Van de Jolari Hall in San Francisco, waar je auditie voor Juilliard is.
Dat is het plafond.
Dat heb ik daar geplaatst. - Het is heftig.
Als je het elke avond ziet, dan is het minder eng als je er bent.
Wat wil je, Adam?
Het spijt me, ik weet dat ik stom ben. - Nee, nee.
Je kunt niet zomaar weggaan en terugkomen als je er zin in hebt.
Ik weet het, maar de mensen die ik ken laten mij vaak in de steek.
En toen je plannen maakte... - Je raakt me niet kwijt.
Ik hou van je.
Maar de afgelopen dagen...
waren verschrikkelijk.
Ik weet het. Ik had hetzelfde.
Gefeliciteerd met je verjaardag.
Je hebt hem zelf ingepakt. - Maak hem nou maar open.
Een cello en een gitaar.
Snap je het?
Ik haat je.
Wanneer wist je dat je in de muziek zou gaan?
Ik weet het niet.
Vooruit. Wat was het moment?
Er was wel een avond, toen we begonnen met optreden.
Vlak voor het concert vroeg Liz of ik een Red Bull voor haar wilde kopen.
Ik ga naar de drankzaak en er staat een dronken vent die een fles Jack koopt.
Ik besef dat hij het is.
Het is mijn vader.
En ik stond als aan de grond genageld.
Hij kijkt me aan en loopt naar buiten.
Hij had geen idee wie ik was.
Die avond speelde ik alsof ik in brand stond.
Ik weet niet of ik mezelf goed vond, alleen dat niets anders belangrijk was.
Tot voor kort. Tot jij er was.
Als ik speel...
stel ik mezelf voor in de cello.
Alsof het mijn woning is. - Echt?
Of toch niet, ik doe het voor de jongens.
Je geloofde me, hè? - Ja.
Waar moet ik de kracht vandaan halen om te blijven?
Hoe is het om te ontwaken als een wees?
Om nooit meer de pannenkoeken van pap te ruiken.
Om nooit meer met ma te praten onder de afwas.
Maar hoe kan ik weggaan?
De verpleegkundige zei dat ik de baas ben.
Of ik blijf leven of doodga, dat bepaal ik zelf.
Dat jaagt me meer angst aan dan al het andere.
Mia Hall. - Succes.
Bedankt voor de lift, opa. Ik bedoel, dat was...
Bedankt - Mia.
Ik wou even zeggen dat ik je auditie vanuit de coulissen heb gezien.
Ik weet niet of die cello het zou overleven.
Ik wist niet dat ik dat in me had. - Het is wel zo.
Je kende geen angst. De vonken vlogen eraf.
Mia, je hebt iets speciaals.
Je vader had dat ook, maar dat heb ik nooit tegen hem gezegd.
Ik had te veel commentaar op zijn muziek.
Ik wil bij jou niet dezelfde fout maken.
Als die lui van Juilliard je niet nemen, zijn ze gek...
want wat je daar deed, was magisch.
Dank je, opa.
Je bent terug. - Dat was een prachtig nummer, Adam.
Het begint wat te worden.
Hoe ging de auditie? Laten ze je toe met een volledige beurs?
Ik was niet slecht, denk ik.
Maar het is net alsof je voor standbeelden zit te spelen.
Je was vast beter dan je denkt.
En zo niet...
Eigenlijk heb ik beter gespeeld dan ooit tevoren.
Ik leek wel bezeten, en de muziek stroomde gewoon uit me.
Ik heb nog nooit zoiets gevoeld.
Ik wou dat ik erbij was geweest.
Ik ook.
Eindelijk had ik het gevoel dat ik het kon.
Waarom belde je me niet na de auditie om op te scheppen?
Ik weet dat ik dat had moeten doen, maar...
Ik wil geen ruzie, oké. - Ik ook niet.
Je hebt beter gespeeld dan ooit, dat moeten we vieren.
Waarom heb je nooit een nummer voor mij geschreven?
Ik kan niet schrijven over dingen die me gelukkig maken.
Als je een nummer wilt, moet je mij bedriegen.
Wat moet ik doen voor een compleet album? - Niet te hebberig worden.
Ik denk niet dat ze me nemen. Er waren wel honderd anderen.
Dan hoef ik geen keuze te maken.
Maar als ze je wel nemen, is de keuze al gemaakt, hè?
Ik word echt niet de hufter die jou van Juilliard weghoudt.
Als ik het was geweest, zou je me laten gaan.
In zeker zin heb ik dat al gedaan.
Jij gaat naar je eigen Juilliard.
Ik weet het.
Maar ik ben er nog.
En ik ben nog steeds waanzinnig verliefd op jou.
Ik ook op jou.
Daar ben je.
Ik heb je overal lopen zoeken.
Je grote optreden is zeker afgelast. - Wat kan mij dat nog schelen.
Geeft niet. Ik snap het.
De eerste dag.
De eerste dag dat ik die kamer passeerde en haar zag spelen, wist ik het.
Ik ben zo'n klootzak.
Nee, Adam, doe dat niet.
Is ze toegelaten op Juilliard?
Ik weet het niet.
De brieven zijn op vrijdag verstuurd.
Ze zou vandaag de uitslag krijgen.
Ik wil haar niet opnieuw kwijtraken.
Kom mee.
En nu?
Ik ga naar binnen, ik moet haar zien.
Pardon, er is een meisje aan het bevallen in de wc op de tweede verdieping.
Ze is aan het kreunen en gillen en het bloed zit overal.
Het is niet hygiënisch, er moet iemand naartoe.
Er moet onmiddellijk iemand naartoe.
Lopen.
Ik had toch gezegd dat u hier niet mocht komen. Haal de bewaking.
Ik wil voelen hoe je me aanraakt.
Mia. - Alsjeblieft.
Raak haar niet aan. Kom mee.
Wat doen jullie? Laat me los.
Dit kunnen jullie niet maken.
Ik heb het goedschiks geprobeerd.
U weet niet eens wat dat is.
Hou op.
Willow? - Willow?
Wat is hier aan de hand? - Ze wilden in de IC.
Ja, we mochten niet bij Mia van Jabba de Zuster.
Ik ken deze jongelui persoonlijk, ik neem het wel van u over.
Goed, maar zorg dat ze in de wachtkamer blijven.
Wat bezielde jullie?
Ik moet naar Mia toe.
Ze heeft jullie harder nodig dan ooit.
Wat is er?
Willow, wat gebeurt er?
Willow, waarom ben je niet bij Teddy?
Willow.
Teddy.
Mr. en Mrs. Hall.
Ik ben dr. DeVenne.
Teddy? - Het spijt me heel erg.
Waar is hij?
Hij kreeg een bloeding in de hersenen. We hebben alles geprobeerd.
Hij zal nooit echt honkbal kunnen spelen.
Nooit leren autorijden.
Nooit een meisje kussen. Nooit verliefd worden.
God, ik wil niet meer, ik wil dat het voorbij is.
Geef me de kaart. - Abdomen is hard, vol vocht.
Splenectomie, hersencontusie, ingeklapte long.
We moeten voortmaken. - Hartslag gaat omlaag.
Terug naar de OK. Vooruit.
Opzij. Deuren open. - Neem die lift.
Weten ze dat we komen?
Lieverd, meer kunnen wij niet doen. Hierna neem jij het over.
Mijn God, Mia.
Adam. - Vaarwel, Adam.
Het is bijna tijd. - Geef maar wat, ja.
Proost.
Negen, acht, zeven, zes...
Daar ben je. - Vijf vier...
drie, twee, één. Gelukkig Nieuwjaar.
'Zelfs als ze hun tijd verspilden, verspilden ze geen tijd'.
'Het was of ze geen tijd konden verspillen als ze samen waren'.
Wie zei dat? - Een man in een boek.
En waar had hij het over? - Over een stel in een film.
Ik wil maar zeggen... - Ja, maestro?
Ik wil maar zeggen dat het over ons had kunnen gaan.
Inderdaad.
Beloof me.. - Ik beloof het.
Wat beloof ik?
Dat we volgend jaar weer met oud-op-nieuw bij elkaar zijn.
Al zijn we op verschillende plekken, je blijft bij me.
Dat is niet voldoende. Niks Skypen of sms'en.
Je weet dat we elkaar dat niet kunnen beloven.
We weten allebei waar dit naartoe gaat.
Ja, dat denk ik ook.
Wat zit je te kijken? - Het fascineert je.
Nu ben je een spatelman.
Kijk, een drummer. - Hij drumt ermee.
Geef me je bord.
Daar is ze.
Gelukkig Nieuwjaar.
Als je dronken bent: huisarrest. Zo niet, dan zie ik het door de vingers.
Ik ben niet dronken. - Je was wel de hele avond weg.
Hoe was het feest? - Leuk.
Hoe was het met Adam?
Laten we naar een andere kamer gaan.
Neem je drankje mee.
We gaan naar de Rose Parade kijken.
Kom.
Het spijt me. Wat walgelijk.
Het is niet walgelijk.
Jij wast, ik droog af. - Ja.
Dan voelen we ons beter.
Warm water, zeep.
Ik ben kapot. We hebben het anderhalfjaar perfect gehad.
En nu slaan we ieder onze eigen weg in.
Is het uit?
Je hoort het uit te maken omdat je niet verliefd bent.
Niet omdat je waanzinnig verliefd bent.
Maar wat weet ik ervan. - Je weet heel veel.
Het is gewoon onhandig om verliefd te worden op jouw leeftijd.
Vooral als het menens is.
Als we geen musici waren, konden we gewoon samen studeren.
Zoals gewone mensen doen.
'Gewoon' bestaat niet, Mia. Elke relatie is moeilijk, dat weet je.
Ik weet het. - Geef de muziek niet de schuld.
We zijn uit elkaar door de muziek.
Dat is onzin, Mia. Dat weet je best.
Wat moet ik doen?
Ik word twee kanten op getrokken.
Je gaat naar Juilliard en haalt alles uit die cello...
of je doet dat niet.
Je blijft bij Adam en beleeft een hoop fantastische avonturen, of je doet dat niet.
Misschien botst de aarde morgen op een meteoor, of niet.
Het leven is een grote, gore, stinkende troep.
Maar dat is ook het mooie ervan.
Wat je ook doet, ik sta achter je. Je wint altijd.
En je verliest ook altijd iets.
Wat moet ik zeggen, schat?
Ware liefde is een vloek.
Opa.
Wat moet ik doen?
Ik zat te bedenken...
wat Denny zou willen dat ik tegen je zeg.
Die jongen was een geweldige vader, hè?
Hij was mij de baas.
Ik herinner me de dag dat hij de band verliet.
Hij stond daar gewoon en zei: Dat was het dan, het is zover.
Ik was verrast.
Ik heb nooit van de muziek van die band gehouden...
maar ik wist hoe belangrijk het voor hem was.
Daarom vroeg ik: Waarom hou je ermee op?
En hij zei: Je brengt offers voor je kinderen.
Voor je kinderen.
Dat zei hij zonder met zijn ogen te knipperen. Daarom stopte hij met de band.
Voor Teddy.
Voor jou.
Toen hij hoorde hoe goed je speelde.
Ik denk dat toen het kwartje viel.
Jouw ongelooflijke talent.
Hij kon er niet bij.
En hij wilde je alleen maar meer geven.
Hij ging weg bij de band, hij verkocht zijn drumstel...
en hij kocht een cello voor jou.
Een offer.
Dat breng je voor de mensen van wie je houdt.
En nu komt mijn offer, Mia.
Ik wil dat je blijft leven.
Ik wil dat meer dan wat ook ter wereld.
Ik wil dat je knokt om bij ons te blijven.
Maar nu alle anderen er niet meer zijn...
weet ik dat je dat misschien niet wilt.
Misschien is het te moeilijk voor je om te blijven knokken.
Als je wilt gaan...
dan mag dat.
Het is goed.
Ik begrijp het.
Opa?
Er zijn zo veel mensen voor je gekomen dat ik de tel kwijt ben.
Er zitten wel dertig mensen in de wachtkamer.
Sommige zijn familie van je, anderen niet.
Maar wij zijn je familie.
Je hebt nog steeds familie, Mia.
Kijk.
Dit is mijn favoriete foto van jou, de allerbeste.
Je was die dag zo gelukkig.
Wat er ook gebeurt...
ik zal me jou altijd zo blijven herinneren.
De mooiste dag van mijn leven kwam volkomen onverwacht.
Het was de Dag van de Arbeid, voordat het mis begon te lopen met Adam.
In sommige opzichten was het een doorsnee etentje.
Maar het had iets speciaals.
Er bleven mensen komen.
De oude vrienden van de band van pa en de nieuwe van Adams band.
Willow en Henry waren er met hun pasgeboren kind.
Pap haalde de barbecue, en hij keerde samen met Teddy de hele dag hamburgers.
Toen het donker begon te worden, kwam Henry op het idee een kampvuur te maken.
Mia.
Nee, ik ga niet voor jullie spelen.
Niet voor ons, met ons.
Anders doe ik het.
Heb je weleens het geluid gehoord van stervende katten?
Vooruit, we gaan samen spelen.
Ik haat jullie.
Bravo, Mia. - Je moet voor ons spelen.
Ik heb de cello altijd gezien als een solo-instrument.
Ik denk dat ik me er daardoor zo lekker bij voelde.
Ik en mijn cello.
Maar die avond bij het kampvuur, spelend met Adam en de anderen...
wist ik dat ik me vergist had.
De cello is geen solo-instrument.
Hij maakt deel uit van iets groters.
Mam en pap hadden altijd hun wereldje gehad.
Adam had zijn wereldje.
Ik was altijd jaloers omdat ik geen wereldje had.
Tot de avond van het kampvuur.
Dat was mijn wereldje.
Daar hoorde ik thuis.
Zo voelde geluk.
Maar dat zou nooit meer bestaan.
Net na dit stuk.
Adam.
Mia. - Niet doen.
Blijf.
Ik weet dat een groot deel van je leven voorgoed kapot is.
Ik ben niet zo dom dat ik denk dat ik dat kan goedmaken.
Dat kun je ook niet.
Maar ik ben naar je huis geweest.
Ik moest via het balkon naar binnen, net als vroeger.
En ik heb dit bij de post gevonden.
Ik heb ingebroken en je post gestolen, misschien komt de politie me dus halen.
Beste Mia...
tot mijn grote genoegen...
Je bent toegelaten.
Op Juilliard. Het is je gelukt.
Ik ben toegelaten.
Als je wilt, ga ik met je mee.
Ik zal naar New York verhuizen.
Ik doe alles wat je wilt.
Maar blijf alsjeblieft.
Jij bent mijn woning, Mia.
Het maakt niet uit waar we zijn, als we maar samen zijn.
Dat weet ik nu.
Ik doe alles als je blijft.
Ik kan niet blijven. Je weet dat ik niet kan blijven.
Ik ben het nog aan het uitwerken, maar...
Je hebt een lied voor me geschreven.
Je hebt nog steeds familie.
Ik doe alles als je blijft.
Als je wilt gaan, dan mag dat.
Mia.
Vertaald door: © Torrox-Costa Rental / TCR (2014)
Controle en bewerking: Goffini