Hé, hoe gaat het met je?
Hebben we het daar net niet over gehad?
Dat was gisteren.
Vandaag is het woensdag.
Dus lig ik hier allang?
Een maand.
Wayne zegt...
Mijn verdriet is merkwaardig.
Ja.
Ik heb Wayne gesproken.
Ik denk dat hij je teveel medicijnen geeft, veel teveel.
Hou ermee op, alsjeblieft.
Gewoon omdat hij slimmer is dan jij.
Hij komt rechtstreeks uit de medische school. Hij weet niet wat hij doet.
Ik behandel tien keer zoveel patiënten dan hij doet.
Maar jij bent geen dokter.
Nee, ben ik niet...
en ik ben trots dat ik niet zo een dokter als hem ben.
Er is niets vreemds aan jouw verdriet.
Het was mijn schuld.
En wat met mij dan? Ik was daar ook.
Ik had hem kunnen tegenhouden.
Nee.
Wist je niet dat hij de laatste tijd steeds wakker werd?
Ik was er bewust van dat hij soms wakker zou worden...
en uit zijn bed kroop en dan ging rondlopen...
net zoals hij dacht dat als hij sliep, hij de babypoort kon openen.
Hij...
Hij werd wakker...
en was dan ook verward.
Dokter Wanye zei dat jij me beter vond.
Je kon het niet laten, niet dan?
Deze plaats leidt nergens heen.
Integendeel...
verdriet...
is geen ziekte. Het is een normale en gezonde reactie.
Je mag het niet verdringen. Dat moet je niet doen.
Wayne weet dat jij een therapeut bent.
Hij zei dat je nooit familie mag behandelen.
In principe ben ik het daarmee eens, maar...
Maar jij bent zoveel slimmer, niet dan?
Ik hou van je,
niets doet meer pijn dan te zien dat de degene van wie je houdt
zich onderwerpt aan vergissingen en fouten.
Geen therapeut kan je zoveel helpen als ik.
Kings County Lijkschouwing Kantoor PSQ Havenzicht Avenue Seattle WA 96304
Het doet pijn. - Ik weet het.
Je kan er niet omheen.
Ik wil niet ook dood gaan. - Dat laat ik niet gebeuren.
Blijft het altijd zo pijnlijk - Nee.
Nee, het zal veranderen.
Maar het zal me eerst raken.
Ja, dat zal het.
Je hebt altijd afstand bewaard tussen mij en Nic.
Nu ik erover nadenk... erg afstandelijk.
Oké, kan je mij hier voorbeelden van geven.
Dat is niet zo moeilijk te begrijpen.
Zoals afgelopen zomer bijvoorbeeld.
Je was heel erg afstandelijk afgelopen zomer.
Als vader en als man.
En dat was Nics laatste zomer. Die miste je ook al.
Helaas.
Je hebt je nooit in mij geïnteresseerd.
Tot heden, maar ik ben jouw patiënt.
Misschien moet ik niet over deze dingen praten.
Er is niets waar je niet over kunt praten.
Je bent onverschillig of je kind nu leeft of dood is.
Ik wed dat je daar veel therapeutische verklaringen voor hebt, niet dan?
Eigenlijk...
was het om je wens in te willigen. Je wilde een stuk om over te schrijven.
Misschien meende ik het wel niet.
Wat ik begreep... is dat je alleen wilde schrijven.
Dat jij en Nic alleen naar Eden zouden gaan.
Op die manier kon jij je thesis afmaken.
Maar dat heb ik niet.
Deed je dat niet? - Zie je.
Dat wist je niet eens. - Waarom gaf je op? Dat is niet jouw stijl.
Het gehele project leek daar minder belangrijk.
Zoals jij al zei, toen ik je zei over mijn onderwerp...
Dom. - Je onderwerp heb ik nooit dom genoemd.
Misschien niet met dat woord maar dat bedoelde je wel.
En plotseling was het dom...
of nog erger, een of andere leugen. - Ik begrijp het.
Nee, je begrijpt het niet. Je begrijpt veel, maar dat niet.
Inademen en tot vijf tellen.
Rustig aan.
Volg mij, doe het samen met mij. Adem in en tel tot vijf.
Inademen. Twee.
Blijf bij me. Ik leer je hoe je moet ademen.
Adem in. Twee, drie, vier, vijf. Inhouden.
Twee, drie, vier, vijf. Uitademen Goed.
Stel je voor dat je op je bloemen blaast.
Kalm, rustig aan.
Ja, ja, zo is het goed. Zo is het goed.
Dat is heel erg goed.
Ik zei je toch dat er verandering zou zijn.
Je rouwt nog steeds dat je in een nieuwe periode bent.
Wat voor periode. - Van verlangen.
Verlangen? - Ja.
Dat is iets lichamelijks.
Het is gevaarlijk. - Nee, het is niet gevaarlijk.
Net zoals je verdriet niet gevaarlijk was.
Het grootste deel van verlangen is lichamelijk.
Starende ogen, droge mond, slecht horen, beven, zwaar ademen,
snelle pols, misselijkheid.
Rustig, neuk nooit met je therapeut...
hoe graag hij dat ook zou willen.
Ik weet dat het je afleidt, maar het is niet goed voor ons.
Doe de ademhalingsoefeningen.
Inhouden.
Uitademen. - Hou je van mij?
Ja, ik hou van je.
Help me dan.
Dat is wat ik aan het doen ben.
Openheid, dat is het enige dat werkt.
Al het andere is gelul.
Je moet de moed hebben om in de situatie te blijven die je bang maakt...
en dan leer je dat angst niet gevaarlijk is.
Laten we een lijst opstellen van dingen waarvoor je bang bent.
Bovenaan, waar je het meeste angst voor hebt.
Maar ik weet niet waarvoor ik bang ben.
Neem gewoon je tijd.
Ik ben aan het denken. - Oké.
Ik denk erover na, maar ik...
Kan ik niet gewoon bang zijn zonder een bepaald onderwerp.
Nee, nee,
Kalm aan
Kom op.
Dit zal niet helpen.
Het stomste wat ik je kon aandoen.
Als je mij niet kunt zeggen waar je bang voor bent,
is het misschien gemakkelijker om te zeggen waar je bang bent.
Waar voel jij je het minst beschermd?
Wat zou de ergste plaats zijn?
Een appartement?
De straat?
Een winkel?
Het park?
Misschien naar iemand luisteren?
Het bos.
Het bos?
Het bos, ja. - Dat is grappig, want...
jij wou altijd naar het bos gaan.
Waarom heb je angst voor het bos?
Wat maakt je daar bang?
Alles.
Vertel me wat er in het bos zou gebeuren.
Is het een bepaald bos?
Eden. - Eden?
Zullen we Eden afbakenen, helemaal bovenaan?
Niet helemaal bovenaan.
Eden, afgebakend.
Nee.
Waag het niet
Het is oké. - Sorry.
Het is goed.
Ik weet het niet. - Verdomme.
Ik kan niet ophouden om jouw verwachtingen te verwezenlijken.
Sluit je ogen.
Voel het zaad onder je.
Voel dat je erin wegzinkt en je vult.
Dat is een prettig gevoel.
Alles wat je voelt is een aangename warmte en een gelukkig gevoel.
Je ademt diep in.
Regelmatig.
En je slaapt.
Stel je nu voor dat je in Eden bent.
Stel je voor dat je Eden bereikt door het bos.
Zeg me wat je ziet.
Ik sta op een brug.
Het is avond.
Je hoort bijna niets.
Het water stroomt zonder enig geluid.
Het is hier vroeg donker.
Ik loop het bos in.
Het is zoals het is. Verstoppend, achter de varens, zoals gewoonlijk.
Is het moeilijk om daar te wandelen?
Nee, niet echt.
In feite is het zo makkelijk.
Verscholen tussen de bomen
is de vos zijn thuis.
Hoe voel jij je daar?
Ik kan het niet echt zeggen.
Het zou gemakkelijk te passeren moeten zijn...
en toch is het alsof ik door de modder wandel.
De nevel is dicht.
De stam is dik.
Het heeft een vreemde persoonlijkheid.
Ik heb dat altijd zo gevoeld.
En nu...
ben je op weg naar de hut?
Ja.
Ik loop op het pad door het vochtige gras. - Ga niet naar binnen dan.
Ga niet naar binnen.
Is hij daarbuiten waar je bang voor bent? Niet rondkijken.
Ga op het gras liggen.
Je wilt dat ik ga liggen? - Ga op het gras liggen.
En alle planten platdrukken? - Ja, ga op de planten liggen.
Lig je al?
Ja.
Goed, hoe is alles om je heen?
Groen.
Het is allemaal erg groen.
Goed.
Wil je nu doen wat ik je vraag?
Ja, wat wil je dat ik doe?
Ik wil dat je
wegzakt in het gras. Vecht er niet tegen.
Zak gewoon in het groen weg.
Wat er ook gebeurt, je was daar. Je hebt het gedaan.
Laat angst toe, als het wil komen.
Denk er aan, wat de geest waarneemt of gelooft, kan het bereiken.
Wat is er mis? - De grond staat in brand.
De grond staat niet in brand.
Ik moet gaan.
Ik wil gaan liggen. Eventjes maar.
Tuurlijk. Ja, we nemen een pauze.
Hoofdstuk Twee: Pijn Chaos Regeert
Moeten we niet verder gaan?
Ja.
Ja, dat zouden we moeten doen.
Blijf staan.
Blijf erop staan.
Ik weet dat het pijn doet. Blijf staan.
Blijf erop staan.
Het zijn maar eikels.
Wat ben je aan het doen?
Ik zet een kleine oefening op.
Het is net als een...
Het is als een spel. Je hebt me gisteren bedonderd.
Weglopen is niet goed. Je moet het gras echt voelen.
Ik wil dat je van deze steen...
naar deze steen gaat.
Behoorlijk eng, toch? Ben je er klaar voor?
Kom, ik geef je een lift.
Ik zet je op de eerste steen neer.
Blijf eop staan.
Daar gaan we. Zet je voet neer. Ik heb je. Ik ben bij je.
Ik kan dit niet. - Ja, dat kan je wel.
Je kan het en je zal het doen net zoals ik het doe.
We doen het samen.
We doen het samen, Goed?
Goed zo. Ademen.
Hier. We gaan van de steen afstappen en op dat gras stappen.
Stap er af. Gezien?
Wat gebeurde er? Niets.
Blijf ademhalen. Ik heb je.
Je doet het echt geweldig, goed? Blijf ademen, vijf, vijf, en vijf.
Je bent er haast. Je bent er bijna. Je doet het geweldig.
Je doet het prima.
We zijn er. Gezien? We zijn er. Zet je maar.
Je hebt het gedaan.
Je hebt iets geleerd.
Of niet dan?
Je hebt het geweldig gedaan.
Ik mis hem zo erg.
Ik was voorheen hier al bang.
Ja, dat is zeer waarschijnlijk.
Ik wist alleen niet dat jij het was.
Ik werd bang en stopte met schrijven.
Wat was de laatste keer anders?
Ik hoorde een geluid.
Nic.
Nic!
Je hoorde Nic schreeuwen.
Schijnbaar niet.
En omdat je iets meemaakte dat je niet logisch kon verklaren...
plaatste je Eden heel hoog op de piramide.
Eden was de oorzaak die jouw angst inboezemde.
Je maakte een conclusie en verbond de emotionele gebeurtenis met de plaats.
Als je bedreiging voelt is het normaal dat je reageert.
Als het echt gevaar was, zou je angst je leven redden,
want je zou je adrenaline gebruiken om te vluchten.
Maar wat jij ervoer was paniek, niets meer.
Het schreeuwen was niet echt.
Stop!
Kalmeer.
Je moest niet naar hier komen.
Je bent zo verdomde arrogant.
Maar dit zal niet eeuwig duren.
Heb je daar al aan gedacht?
Eikenbomen groeien honderden jaren.
Ze moeten maar één boom om de 100 jaar produceren om te blijven bestaan.
Het klinkt banaal voor jou, maar...
Het was iets groots voor mij om dat te realiseren toen ik hier was met Nic.
De eikels bleven op het dak vallen.
Ze bleven maar vallen en vallen.
Wil je dood, sterf dan.
En ik begreep dat...
alles wat eerder zo mooi was aan Eden was misschien lelijk.
Nu hoor ik wat ik eerder niet hoorde.
De schreeuw van al die dingen die willen sterven.
Het is allemaal erg gevoelig...
alsof het een kinderboek zou zijn.
Eikels huilen niet.
Dat weet je net zo goed als ik. Dat is wat angst is.
Goede ideeën verdraaien de realiteit.
Niet andersom
Satans kerk. - Satan, Jezus.
De natuur is Satans kerk.
Wat?
Daar heb je hem.
Dat was zijn broer.
Nic... hij keerde zich tegen mij de laatste keer.
Hij vroeg altijd naar...
Hij zag het meer als een last om er voor mij te zijn.
Je ziet eruit alsof je goed geslapen hebt. - Bedankt, dat heb ik.
Ik wilde alleen zeggen hoe blij ik ben dat jij hier bent.
Ik hou van je, schat.
Heb jij goed geslapen?
Ik had alleen gekke dromen gehad.
Dromen zijn niet interessanter dan psychologie.
Freud is dood, toch?
Wat ben je aan het doen? - Kijk.
Ik ben weer in orde.
Ik ben genezen.
Wat is hij slim.
Het gaat goed met me.
Je kunt niet blij voor mij zijn, niet dan?
Chaos, regen.
Hoofdstuk Drie: Wanhoop Genocide
De Drie Bedelaars. Pijn Wanhoop Verdriet
Ik wil nog een oefening doen. Het is een soort rollenspel.
Mijn rol is die van alle gedachten die je angst provoceren.
Die van jou is rationeel denken.
Ik ben de natuur. Alle dingen die je natuur noemt.
Oké, meneer Natuur.
Wat wil je?
Je pijn doen zoveel ik kan.
Hoe?
Hoe denk je?
Door me bang te maken?
Door je te doden.
De natuur kan mij geen kwaad doen.
Je bent Natuur en dus buiten.
Nee, ik ben meer dan dat.
Ik begrijp het niet.
Ik ben buiten, maar ook...
er binnen.
De natuur van alle mensen. - Oh, dat soort natuur.
Dat soort natuur dat mensen slechte dingen met vrouwen laat doen.
Dat is precies wie ik ben.
Die natuur liet ik los toen ik hier kwam.
Dat soort natuur was het onderwerp van mijn thesis.
Maar je zou ook Eden niet onderschatten.
Wat heeft Eden gedaan?
Ik ontdekte iets anders. Het is misschien meer gematerialiseerd dan ik verwachtte.
Als de aard van de mens het kwade is
dan geldt dat ook voor de natuur. - Van de vrouwen?
De vrouwelijke aard. - De aard van alle zusters.
Vrouwen hebben geen zeggenschap over hun lichamen, de natuur wel.
Het staat geschreven in mijn boeken.
De literatuur die je gebruikte voor jouw onderzoek...
ging over kwade dingen die vrouwen werden aangedaan.
Maar jij las het als bewijs voor het kwade van vrouwen.
Je had kritisch moeten zijn over die teksten, dat was je thesis.
In plaats daarvan omarm je het. Weet je wel wat je zegt?
Vergeet het. Ik weet niet waarom ik het zei.
Ik kan niet meer werken, nu.
Sla me.
Wat? - Sla me zodat het pijn doet.
Nee.
Sla me, alsjeblieft. - Nee!
Ik hou het niet meer uit. - Ik wil het niet.
Dan hou je niet van mij.
Oké, misschien hou ik niet van je.
Nog een keer. Nog een keer!
Dit zou aanleiding kunnen geven tot hagel.
Ik ga hier niet mee verder als je niet naar me luistert!
Goed en slecht. Dat heeft niets met therapie te maken.
Weet je hoeveel onschuldige vrouwen...
vermoord werden in de zestiende eeuw alleen omdat ze vrouw waren?
Dat weet je zeker. Veel.
Niet omdat ze slecht waren.
Ik weet het. Het is alleen dat ik het soms vergeet.
Het kwade waarover je spreekt is een obsessie.
Obsessies materialiseren nooit, dat is een wetenschappelijk feit.
Vurige verlangens kunnen je niets laten doen wat je anders ook niet doet.
Het is zoals hypnose.
Je kan niet gehypnotiseerd worden om iets te doen...
wat je normaal ook niet doet, iets tegen je natuur.
Begrijp je me? - Ja, ik denk het wel.
Je denkt van wel? Je hoeft me niet te begrijpen. Vertrouw me gewoon.
Wat is dit?
Dat is van de hoofdarts. Het is een kopie van het autopsierapport.
Autopsie. Een papier voor een autopsie?
Hebben ze een autopsie uitgevoerd.
Niemand heeft het je verteld omdat jij je niet goed voelde.
Wat hebben ze gevonden.
Niets dat bij de kwestie kan bijdragen.
De enige abnormaliteit in het slachtoffer, is een lichte misvorming van de botten in zijn voeten.
We verbinden hier geen enkele betekenis aan.
Zie je dat je Nics schoenen verkeerd aandeed op deze foto?
Wat apart.
Wat vreemd.
Ik denk dat ik er die dag niet goed bij was met mijn gedachte.
Haar zelf.
Smeerlap, je gaat me verlaten, hé?
Smeerlap, je gaat me verlaten. - Nee, doe ik niet.
Ik help je. - Je verlaat me, niet dan?
Ik hou van je. - Ik geloof je niet.
Ik geloof je niet! Ik geloof je verdomme niet!
Waar ben je?
Jij klootzak!
Waar ben je?
Waar ben je?!
Ik hou van je.
Waar ben je?
Klootzak!
Waar ben je?!
Hoe durf je mij te verlaten.
Je zei dat je mij wilde helpen!
Waar ben je?!
Waar ben je?
Jij klootzak!
Kom eruit. Kom eruit, klootzak!
Kom eruit.
Klootzak
Kom eruit!
Klootzak!
Kom eruit!
Hoofdstuk Vier: De Drie Bedelaars.
Het spijt me.
Ik moet dit ding van mij afkrijgen.
Ik kan de boerderij niet vinden.
Je wil me vermoorden.
Oh, ja.
De drie bedelaars zijn er nog niet. - De drie bedelaars?
Wat betekent dat?
Als de drie bedelaars arriveren dan moet er iemand sterven.
Ik begrijp het.
Een huilende vrouw is een angst uitschreeuwende vrouw.
Gek in de benen, gek in de dijen.
Gek in de borst, tanden, haren en ogen.
Hou me vast.
Pijn. De Drie Bedelaars. Verdriet. Wanhoop.
Er bestaat zo geen sterrenpatroon.
Dit heeft allemaal geen nut.
Epiloog
Vertaling: United CustomNl ReleaseS
Resync: Tyrannis Hawk