Waar kijk je naar, Caroline?
De wind, mam.
Ze zeggen dat de orkaan komt.
Ik zit op een boot.
Ik drijf.
Kan ik iets voor je doen?
Dat je wat lekkerder ligt?
Ach, liefje. Er valt niets meer te doen.
Het is een feit.
Ik kan m'n ogen bijna niet meer openhouden.
Ik heb een mond vol watten.
Rustig, Miss Daisy.
Je krabt jezelf helemaal open.
Wil je nog medicijnen, moeder?
Je mag zoveel als je wilt, zegt de dokter.
Je hoeft geen pijn te lijden.
Een vriendin vertelde me dat ze geen afscheid van haar moeder kon nemen.
Ik wil... -Het is goed.
Ik wil zeggen dat ik je ontzettend zal missen...
O, Caroline...
Ben je bang?
Nieuwsgierig.
Wat komt hierna?
Het treinstation is van 1918.
Mijn vader was bij de opening.
Hij vertelde dat er...
...een tuba-band was.
En de beste klokkenmaker van het zuiden...
...had die schitterende klok gemaakt.
Zijn naam was...
...Mr Gateau.
Mr Cake.
Hij was getrouwd met een Creoolse uit Evangeline Parish...
...en ze hadden een zoon.
Mr Gateau was al vanaf zijn geboorte blind.
Toen hun zoon oud genoeg was, ging hij het leger in.
Zij baden tot God om hem voor het onheil te behoeden.
Maandenlang werkte hij alleen maar aan die klok.
Op een dag...
...kwam er een brief.
En Mr Gateau, wiens dag erop zat...
...ging alleen naar bed.
Hun zoon kwam thuis.
Ze begroeven hem in het familiegraf....
...zodat ze bij elkaar zouden liggen als het hun tijd zou zijn.
Mr Cake werkte aan zijn klok.
Ploeterend...
...om hem af te krijgen.
Het was een memorabele ochtend.
Overal stonden mensen, zei papa.
Zelfs Teddy Roosevelt kwam.
Hij loopt achteruit.
Dat heb ik expres gedaan...
...in de hoop dat onze gesneuvelde jongens terugkeren.
Op de boerderij.
Om te werken.
Om kinderen te krijgen.
Om nog heel lang te leven.
Misschien komt mijn zoon ook terug.
Sorry als ik iemand gekwetst heb.
Ik hoop dat u mijn klok mooi vindt.
Mr Cake werd daarna nooit meer gezien.
Sommigen zeggen dat hij is gestorven aan een gebroken hart.
Sommigen zeggen dat hij naar zee is gegaan.
Mag ik even bellen? Iemand past op mijn zoontje.
Hopelijk heb ik je niet teleurgesteld.
Je kon me niet teleurstellen.
Ik heb niet echt veel bereikt.
Pak mijn donkere koffer eens.
Er zit een dagboek in.
Dit?
Wil je eruit voorlezen?
Wil je dat echt?
Ik heb 't al honderd keer geprobeerd te lezen.
Mam, het is niet echt...
Het geluid van je stem.
De datum is 4 april 1985.
New Orleans.
Dit is mijn laatste wilsbeschikking.
Ik laat niet veel na. Wat spulletjes, geen geld.
Ik verlaat deze wereld zoals ik gekomen ben. Alleen en met niets.
Ik heb alleen dit verhaal, dat ik nu opschrijf, nu ik 't allemaal nog weet.
Mijn naam is Benjamin. Benjamin Button.
Ik werd geboren onder bijzondere omstandigheden.
De Eerste Wereldoorlog was voorbij...
...en dat was een mooie avond om geboren te worden.
Wat doet u hier? -Thomas...
...ik ben bang dat ze gaat sterven.
Het is goed zo. Iedereen weg bij haar.
Ik ben meteen gekomen. Het is zo druk op straat.
Thomas. Beloof me dat hij een thuis krijgt.
Ze gaf haar leven voor mij.
En daar ben ik haar dankbaar voor.
Mr Button...
Thomas. Waar ga je heen?
Hé, wat doe jij daar?
Wat heb je daar?
Toe nou, Queenie. -Je weet dat ik het altijd druk heb.
Neem nou even pauze. -Hou op met die onzin.
Het is lekker buiten.
Je ziet er mooi uit, Miss Queenie.
Even mooi als altijd.
Dat bruin past bij je ogen. -Schei uit.
Nou, jij ziet er ook niet echt slecht uit.
Hambert is weer terug. Zonder benen...
...maar wel weer thuis. Ik weet dat je 'n oogje op hem had...
Helaas wel. -Miss Simone heeft zichzelf bevuild.
Daar moet ze echt mee ophouden anders krijgt ze luiers.
Ik kom eraan, Miss Jameson.
Queenie komt eraan.
Het is lekker weer. Kom even lekker ontspannen.
Stoute jongen.
Wat is dat?
De Heer heeft een bedoeling gehad.
Ik hoop niet dat ik 'm bezeerd heb.
Hij moet naar de politie. -Arme baby.
Ik ga vast.
Het is duidelijk dat ie niet gewenst was. Kom maar.
Queenie? Waar blijf je nou? -Een beetje geduld.
Oké, ik ben zo terug.
Apple heeft zich bevuild. -Doe haar in bad.
En niet mee bemoeien, Mrs Duprey. U gaat dat ook doen.
Ze hebben m'n ketting gestolen. -lk kom zo bij u, Mrs Hollister.
Ga maar naar boven.
Je bent zo lelijk als de nacht, maar wel een kind van God.
Apple wil dat jij haar in bad doet.
Heb medelijden. Ik kom er zo aan.
Oké, wacht hier maar even op me.
Ik heb 'm van mijn zuster gekregen. Ik kan 'm nergens vinden.
Iemand steelt mijn sieraden. -Hier is ie, Mrs Hollister.
Om uw mooie witte nek.
En nu even stil. Is dr. Rose er nog? -Weet ik niet.
U heeft een sterk hart. Maar u mag zich niet overmatig inspannen.
Daar zorgen de dames wel voor, hè?
Kunt u even naar beneden komen?
Dit heb ik nog nooit gezien. Bijna blind door staar.
Ik weet niet of ie kan horen. Hij heeft last van artritis.
Zijn huid is niet elastisch meer en zijn handen zijn verhard.
Hij vertoont de aftakeling...
...van een man van tachtig wiens einde nadert.
Gaat ie dood? -Nog voordat zijn leven begonnen is.
Waar komt ie vandaan?
Hij is van mijn zus, uit Lafayette. Een ongelukkig avontuurtje.
En dat arme kind is het grootste slachtoffer. Blank geboren.
Er zijn instellingen voor ongewenste baby's, Queenie.
Hier kan het echt niet.
De Nolan Foundation vindt dit huis op zich al een probleem.
U zegt dat ie niet lang meer heeft. -Queenie...
...sommige schepsels zijn gedoemd te sterven.
Nee, deze baby is een wonder.
Maar een wonder dat niemand wil zien.
Luister. Luister even naar me.
We hebben er tijdelijk een gast bij.
Mijn zuster heeft 'n kindje, maar ze kan er niet voor zorgen.
Zijn naam is...
...Benjamin.
Benjamin.
Hij is niet gezond, dus we moeten goed voor 'm zorgen.
Ik had er tien, dus ik weet hoe 't moet. Laat eens kijken.
Mijn god, hij lijkt op mijn ex-man.
Hij is vroegtijdig oud.
Volgens dr. Rose heeft ie niet lang meer te leven.
Welkom bij de club.
Hij lacht.
De groeten van Hambert.
Ben je niet goed wijs?
Ik weet dat je ze zelf niet kunt krijgen...
...maar deze kan je niet houden. Misschien is 't niet eens een mens.
Mr Wheaters, kom terug.
Alsjeblieft.
Je weet nooit wat er op je pad komt.
Ik had een thuis gevonden.
Is dit waar?
Je hebt zo'n prettige stem.
Mam, dit is zo'n oud tram-muntje.
De klok tikte door.
Jaar na...
Jaar na jaar.
Ik wist niet dat ik een kind was.
Elke dag dezelfde viezigheid.
Ik dacht dat ik net als de anderen was.
Een oude man in zijn nadagen.
Laat 'm eens ophouden.
Hou op met die vork. Die is om mee te eten.
En gebruik je servet, Mr Benjamin.
Hé, jongen...
Ik was altijd nieuwsgierig.
Wat gebeurde er op straat? Of om de hoek?
Benjamin, dat is gevaarlijk. Kom hier.
Hier blijven.
Ik hield van haar.
Ze was mijn moeder.
Mama...
Sommige dagen voel ik me anders dan de dag ervoor.
Iedereen voelt zich wel eens anders, op de een of andere manier.
Maar we eindigen allemaal hetzelfde.
Alleen volgt iedereen een andere weg.
Jij hebt ook je eigen weg.
Mama, hoe lang heb ik nog?
Wees dankbaar met wat je hebt gekregen.
Dat is meer dan de bedoeling was.
Soms sliep ik 's nachts alleen.
Dat vond ik niet erg.
Ik hoorde het huis ademen.
Al die slapende mensen.
Ik voelde me veilig.
Het was een huis van routine.
Elke morgen om half zes, wat voor weer 't ook was...
...hees generaal buiten dienst Winslow de vlag.
Mrs Sybil Wagner, ooit een bekend operazangeres...
...zong natuurlijk Wagner.
Kom maar, schatje.
We gaan je pootjes wat soepeler maken.
Als je kan lopen, kan je mij mooi helpen.
Ongeacht het jaargetijde, om half zes werd er gegeten.
Str-op.
Stroop.
Ik leerde lezen toen ik vijf was.
Mijn grootvader werkte voor een acteur.
Hij nam elk stuk mee zodat ik 't kon lezen.
Bewakers van mijn lichaam in verval.
Laat de stervende Mortimer hier rust vinden.
Gelijk een man die van de pijnbank komt...
...zo voelen mijn ledematen door deze lange straf.
En de grijze lokken, komend voor de dood uit...
...wijzen op het eind van Edmund Mortimer.
En jij dacht dat ik dom was, hè?
De acteur waar mijn grootvader voor werkte was John Wilkes Booth.
Hij vermoordde Lincoln.
Je weet nooit wat er op je pad komt.
Op zaterdagavond moest ik altijd naar de kerk.
Benjamin...
Wat kan ik voor je doen, zuster?
Haar organen werken niet goed en ze kan geen kinderen krijgen.
Heer, vergeef haar haar zonden...
...opdat zij vrucht zal dragen.
Verdwijn, verdoemde kwaal.
Loof de Heer.
En wat scheelt deze oude man?
De duivel probeert hem voortijdig het graf in te jagen.
Verdwijn, Zebuchar.
Verdwijn, Beëlzebub.
Hoe oud bent u?
Zeven. Maar ik zie er veel ouder uit.
God zegene u.
Hij is zeven.
Deze man heeft optimisme in zijn hart.
Geloof in zijn ziel.
Wij zijn allemaal kinderen Gods.
We krijgen u uit die rolstoel.
En u gaat weer lopen.
Het is goed.
In de naam van God...
...sta op.
Kom op.
God zal u bijstaan.
Hij zal deze man laten lopen zonder krukken of stok.
Alleen dankzij geloof en goddelijke inspiratie.
Loop...
Niet helpen.
Sta op, oude man.
Net als Lazarus.
Ik zeg sta op.
Halleluja.
Loop...
Loop maar.
Als ik erop terug kijk, was 't een wonder.
Maar je kent 't gezegde: De Heer geeft en de Heer neemt.
We hadden zoveel verjaardagen.
Daarom deden we zuinig met de kaarsen.
Ik hou niet van verjaardagen en ik hou niet van taart.
De dood kwam vaak langs. Mensen kwamen en gingen.
Je merkte het als iemand overleden was. Dan was het stil.
Het was een mooie plek om op te groeien.
Met mensen die zich niet meer bezighielden met levensvragen.
Alleen nog met het weer, de temperatuur van het badwater...
...de zonsondergang.
Voor elke dode, kwam er weer een nieuw iemand in de plaats.
Ik ben vijf keer getrouwd geweest.
Mijn eerste vrouw en ik werden nagezeten door kannibalen.
We doken de rivier in, maar zij kon niet zwemmen en werd opgegeten.
Mijn tweede vrouw stierf door een cobra-beet.
Met mij trouwen bracht ongeluk.
Dat is Mr Oti. Een kennis van een kennis van me.
Een Pygmee.
Ze ruilden ons voor varkens, schoenen en bier, met een Amerikaan.
Je bent dus niet zo oud als je eruit ziet. Je neemt iedereen ertussen.
Wat is er? Last van madjembe?
Wat is madjembe? -Wormen.
Ik heb geen wormen.
Ik ben gewoon zo.
Kom, we gaan wat drinken.
Je pillen lagen onder je kussen.
Dat mag ik niet. Dat is gevaarlijk.
Wie zegt dat? Kom, kleine man.
Hallo, kinderen.
Ho, stoppen.
Toen ging ik naar het apenhuis in de dierentuin van Philadelphia.
Op mijn eerste dag kwamen er drieduizend bezoekers.
Kijk...
BOSJESMAN BIJ APEN
Hoe is het in zo'n kooi? -Het stinkt.
Maar die apen...
Die kunnen van alles.
Met speren gooien, stoeien met Kowali.
Dat is een orang-oetan.
En soms moest ik naar de tralies rennen...
...met mijn tanden bloot...
En wat ging je daarna doen?
Na de dierentuin ging ik overal naartoe. Een beetje rondzwerven.
Was je alleen? -Je bent meestal alleen.
Als je anders bent dan de rest, zo gaat dat.
Maar ik zal je wat verklappen.
Dikke mensen, dunne mensen, lange mensen...
...witte mensen... Ze allemaal net zo alleen als wij.
Alleen zijn zij doodsbang.
Ik ben opgegroeid aan een rivier.
Ik zou daar wel weer willen zijn.
Kom, ik heb een afspraak.
Daar is mijn mannetje. Klaar, schat?
Altijd toch.
Filamena, Mr Benjamin.
Het is me een genoegen. -Aangenaam.
Je weet de weg terug, hè?
Neem de tram naar Napoleon.
Waar heb je gezeten? Kom binnen.
Ik heb doodsangsten uitgestaan.
Ik was zo vreselijk ongerust.
Het was de mooiste dag van m'n leven.
Hoe is haar ademhaling? -Zwak.
De orkaan komt over een paar uurtjes, dus ik ga mijn kind wegbrengen.
Ze zeggen dat we hier veilig zijn.
Er zijn verpleegsters genoeg. Gaat het?
Ja, ik ben aan 't lezen. -lk ben over een uurtje terug.
Was er bezoek?
Dorothy moest even weg.
Ga verder, Caroline.
Op zondag kwamen de familieleden.
Het was Thanksgiving, 1930.
De dag dat iemand mijn leven veranderde.
Benjamin, je ziet er wel heel erg jeugdig uit.
Dag, Mrs Fuller.
Eén stok, een kaarsrechte rug.
Wat voor drankje heb je gedronken?
Dank u wel. -Oma. Kijk eens.
Dat was knap, zeg.
Kom eens hier.
Dit is mijn kleindochter Daisy.
Dit is Mr...
Benjamin, ik weet niet eens je achternaam.
Benjamin is prima.
Ik zal haar blauwe ogen nooit vergeten.
Beste mensen, het eten staat klaar.
...gezondheid en spijzen, liefde en vrienden.
Voor al wat U ons schenkt. Amen.
Wist je dat kalkoenen geen vogels zijn?
Hoezo dat? -Omdat ze niet kunnen vliegen.
Zielig, hè? Vogels die niet kunnen vliegen.
Ik hou van vogels die niet vliegen.
Die zijn zo lekker.
Wat naar.
Ik moet jullie wat vertellen, nu we God danken.
Er is een wonder gebeurd. De Heer heeft mijn gebeden verhoord.
Wat bedoelt ze daarmee?
Ze krijgt een baby.
Dat zei mama ook toen ik een broertje kreeg.
Maar hij leefde niet lang.
Hij kon niet goed ademen.
...en toen kreeg hij prachtige achterpoten...
...zoals Grote God Nqong had beloofd.
En je kan zien dat het vijf uur is...
...op de klok van Grote God Nqong.
Is dat niet bijzonder?
Lees 't nog eens. -Ja, nog een keer.
Goed, maar daarna meteen naar bed.
Afgesproken.
Oude Man Kangoeroe...
Slaap je?
Wie is daar? -lk, Daisy.
Ga mee.
Waar gaan we naartoe?
Kom...
Hieronder.
Doe jij 't maar. -lk mag niet met lucifers spelen.
Wees niet zo bang. Steek aan.
Ik vertel je een geheim als jij 't ook doet.
Ik zag mijn mama zoenen met een andere man.
Ze werd helemaal rood.
Nu jij.
Ik ben niet zo oud als ik eruit zie. -Dat dacht ik al.
Je bent geen oud mens.
Zoals mijn oma. -Dat ben ik ook niet.
Ben je ziek?
Nou, ik hoorde mama en Tizzy zeggen dat ik gauw dood zou gaan, maar...
Misschien ook niet.
Je bent vreemd. Anders dan de mensen die ik ken.
Mag ik?
Wat doe jij daar?
Kom eronder vandaan en ga naar bed.
Het is al over twaalven. Jullie mogen niet samen spelen.
Meteen naar bed, dametje.
Je bent veel te jong om 's nachts rond te spoken.
En jij moet je schamen.
Je bent een ander soort kind. Een man-kind.
De mensen begrijpen niet hoe anders jij bent.
Wat is er met me, mama? -Kom.
Dat heeft God nog niet verteld.
Ga naar bed. En gedraag je.
Schiet op. En doe je gebed.
Heb ik wel eens verteld dat ik zeven keer door de bliksem ben getroffen?
Een keer toen ik bezig was op het dak.
En een keer toen ik de post ging halen.
Ik zal haar blauwe ogen...
...nooit vergeten.
Mam?
Begreep je dat die Benjamin op slag verliefd op je was?
Dat overkomt niet veel mensen.
Zal ik doorgaan?
Hier is iets doorgestreept.
Toen de baby kwam, werd alles anders.
Ga maar slapen, kleine baby mama is weg, papa niet
de baby is helemaal alleen
Baby's werden geboren, mensen gingen dood.
Dat huis heeft veel bewoners gehad.
Ik kom gedag zeggen. Ik ga.
Je gaat? Waarheen?
Dat weet ik nog niet, maar ik stuur je wel een kaart.
En die lange vriendin van je?
We zijn geen vrienden meer. Lange mensen hebben dat.
Tot ziens.
Ik was vaak alleen dat jaar.
Ik kom hier wonen. -Welkom, we hadden je al verwacht.
Breng jij haar even naar de kamer van Mrs Rousseau?
Sorry, maar eigenlijk laten we hier geen honden toe.
Ze is oud en bijna blind. Ze heeft niet zo heel lang meer.
Goed, als ze maar niet in de weg loopt.
Komt u maar mee.
En hoe ik ook pieker, ik weet niet meer hoe ze heet.
Mrs Lawson, of Mrs Hartford...
Misschien was het Maple.
De mensen die we vergeten, hebben vaak de meeste indruk gemaakt.
Ze droeg altijd diamanten.
En ze was altijd gekleed alsof ze uit ging.
Maar ze ging nooit uit en kreeg ook nooit bezoek.
Zij leerde me piano spelen.
Het gaat er niet om of je goed speelt, maar om wat je erbij voelt.
Probeer dit eens.
Je kruipt als het ware in de muziek.
Er veranderde van alles. Soms was het zichtbaar, soms niet.
Zo kreeg ik overal haargroei.
En er groeide nog meer.
Eigenlijk voelde ik me wel goed.
Lieveling. Ik heb zo'n pijn.
Ik haal een verpleegster.
Kijk eens naar dit oog. Dit is een zware orkaan...
Heeft u zo'n pijn?
Moeten we nou blijven of juist niet?
Ik denk dat ik blijf. Zo...
Nu moet het beter gaan.
Heb je al afscheid genomen?
Mijn vader wachtte vier uur op mijn broer.
Hij moest afscheid nemen.
Ze lijkt me een lieve vrouw.
Ik was minder vaak bij haar dan ik...
Kan je me even helpen?
Ik mocht met Mr Daws mee naar Poverty Point...
...om naar de boten te kijken.
Het ware barre tijden.
Heb ik al verteld dat ik zeven keer door de bliksem ben getroffen?
Een keer toen ik naar de koeien liep.
Mijn vierde maatje is niet gekomen.
Wil iemand twee dollar verdienen voor een dag werk?
Wat is er? Wil niemand een eerlijke boterham verdienen.
Hij betaalt nooit.
Dus niemand wil? -lk wel.
Heb je je zeebenen bij je?
Ik denk 't.
Ik doe 't ervoor.
Kom aan boord. We zullen 't zo wel zien.
Ik was dolgelukkig.
Een vrijwilliger.
Ik wilde alles doen.
Ja, kapitein. -Schraap al die poep eraf.
Ja, meneer.
Ik had 't nog wel voor niets willen doen.
Zijn naam was kapitein Mike Clark.
Hij zat al vanaf zijn zevende op een sleepboot.
Aan de slag.
Kom eens.
Komt die van jou nog steeds overeind?
Ik kom elke ochtend overeind.
Ik heb 't over de paal. De harde jongen.
Ik denk 't.
Wanneer had je voor 't laatst een vrouw?
Nog nooit. -Nog nooit?
Niet dat ik weet. -Wacht 's eventjes.
Je bent hier al ik weet niet hoe lang op deze aardbol...
...en je hebt nog nooit een vrouw gehad?
Jeetje, ik heb nog nooit zoiets triest gehoord.
Nog nooit?
Allejezus, dan ga je met mij op stap.
Wat deed je vader? -lk heb mijn vader nooit gekend.
Vuile mazzelpik.
Vaders willen je alleen maar eronder houden.
Op mijn vaders boot, dubbele diensten...
De vuile vetzak.
Ierse Sleper, noemden ze 'm.
Afijn, eindelijk durf ik dan tegen hem te zeggen:
Ik wil niet mijn hele leven doorbrengen op een sleepboot. Begrijp je me?
Je wil niet je hele leven op een sleepboot zitten.
Absoluut. Inderdaad.
En weet je wat mijn vader zegt?
Hij zegt: Wie denk jij wel dat je bent?
Wat denk je nou dat je kan?
Dus ik zeg:
Als je het toch vraagt...
Ik wil kunstenaar worden.
En hij gaat lachen.
Kunstenaar? God heeft je gemaakt voor de sleepboot, net als ik.
En dat is ook wat je gaat doen.
Ik heb van mezelf een kunstenaar gemaakt.
Een tatoeage-kunstenaar.
Ik heb ze allemaal zelf gezet.
Je moet me villen om mijn kunst van me af te nemen.
Als ik dood ben, stuur ik hem een arm.
Deze...
Laat niemand je iets wijsmaken.
Doe dat waar je voor geschapen bent.
En toevallig ben ik een kunstenaar.
Maar je bent sleepbootkapitein.
Kapitein Mike?
We zijn zover voor jou en je vriend.
Kom, ouwe. Je kurk gaat eraf.
Hallo, schatjes.
Ik vind 'm eng. Ik hoef 'm niet.
Alles goed, opa?
Het was een onvergetelijke avond.
Ben jij soms Dick Tracy of zo? Ik moet even uitblazen.
Nog een keer.
Dank je. -Nee, jij bedankt.
Ben je hier morgen ook? -Alleen zondags niet.
Ik begreep nu wel de zin van geld verdienen.
Dag, schat. Kom nog 's terug.
Voor geld is alles te koop.
Het is rotweer.
Kan ik je een lift geven?
Dat is erg aardig van u.
Ik ben Thomas. Thomas Button.
Ik heet Benjamin. -Benjamin.
Het is me een genoegen.
Zullen we ergens wat drinken?
Welkom. Goedenavond, Mr Button.
Wat zal het zijn?
Hetzelfde als hij. -Een Sazerac.
Met whisky. Je drinkt niet, hè?
Het is première-avond. -Hoezo?
Ik was ook nog nooit in een bordeel geweest.
Dat is een hele ervaring. -Dat is het zeker.
Voor alles is een eerste keer. -Helemaal waar.
Uw drankjes.
Ik wil niet onbeleefd zijn...
...maar je handen, doet dat zeer?
Ik ben geboren met een afwijking.
Wat voor afwijking? -lk ben oud geboren.
Wat rot. -Nee, er is niks mis met oud zijn.
Mijn vrouw is al heel lang dood.
Dat vind ik heel erg.
Ze stierf in het kraambed.
Op kinderen.
Op moeders.
Wat doet u voor werk, Mr Button?
Knopen. Button's Buttons. Er is geen knoop die wij niet maken.
Onze grote concurrent is Goodrich met zijn vreselijke ritsen.
Wilt u nog wat?
Nog eentje voor onderweg?
Alleen als ik mag betalen, Mr Button.
Wat doe jij voor werk?
Ik zit op een sleepboot.
Ik heb leuk met je gesproken.
Ik heb leuk met u gedronken.
Benjamin? Vind je 't goed als ik af en toe langskom, om gedag te zeggen?
Altijd. Goedenacht, Mr Button.
Goedenacht, Benjamin.
Rijden maar.
Waar ben je geweest? -Nergens.
Wat mensen leren kennen, naar muziek geluisterd.
Jezus nog aan toe.
Opgroeien is een raar ding. Het gebeurt ineens.
Iemand staat voor je, en plotseling is het een ander geworden.
Ze was geen kindje meer.
Benjamin, kom.
Ik vond het heerlijk als ze bij haar grootmoeder logeerde.
Wil je wat zien?
Maar 't moet geheim blijven. Kleed je aan. Ik zie je achter.
Kom...
Kan je zwemmen? -lk kan alles wat jij ook kan.
Trek dit aan. Schiet op.
Is ie oké? -Kapitein.
Kapitein Mike?
Goeiemorgen, kapitein. Kunnen we 'n stukje varen?
Weet je wel welke dag het is?
Zondag? -Weet je wat dat betekent?
Dat ik gisteravond stomdronken was.
Je bent elke avond dronken.
Is dat een meisje? -Een vriendin.
Ik wil de rivier laten zien. -Je moet niet spelevaren met burgers.
Dat kan me m'n vergunning kosten.
Waar wacht je op?
Ik heb haar naar 't dok gesleept. Als een gewonde eend.
En nu vliegt ze weer.
Ahoi, zeeman.
Konden we maar met ze mee.
Zei je wat, mam?
Het gaat nu echt tekeer.
Hoor je me, mam?
De tijd sijpelt uit me weg.
Ik veranderde nu snel.
Ik weet niet hoe het kan, maar 't lijkt wel of je meer haar krijgt.
Wat als ik zeg dat ik niet ouder word...
...maar jonger dan iedereen?
Dat is niet leuk voor je, want dan gaan al je dierbaren eerder dood dan jij.
Dat is een hele verantwoordelijkheid.
Zo had ik nooit over leven en dood nagedacht.
Benjamin, het is normaal om dierbaren te verliezen.
Anders weet je nooit waarom ze zo belangrijk zijn.
En op een najaarsdag kwam er een oude bekende langs.
Ga je mee naar de drogist?
Ze leerde me piano spelen...
...en wat het is om iemand te missen.
Kom...
Ik was naar het bordeel geweest, had mijn eerste borrel gedronken.
Afscheid genomen van één vriend en een andere begraven.
In 1936, aan het eind van mijn 17e levensjaar...
...pakte ik mijn spullen en zei gedag.
Ik kende het leven en wist dat ik ze waarschijnlijk nooit meer zou zien.
Het beste, jongen. -Dank je.
Ik hou van je, mama. -En ik hou van jou.
Vergeet niet elke avond te bidden.
Pas goed op jezelf.
Waar ga je heen? -Naar zee.
Ik stuur je wel een kaart.
Overal vandaan. Stuur me overal een kaart vandaan.
Kun je je voorstellen?
Hij stuurde me een kaart...
...van overal waar hij kwam.
Waar hij werkte.
Newfoundland. Baffin Bay.
Glasgow. Liverpool. Narvik.
Hij was op reis gegaan met kapitein Mike.
Kapitein Mike had een drie-jarig contract met Moran Brothers.
De oude boot was uitgerust met een nieuwe diesel en een lier.
We gingen via Florida naar de Atlantische oceaan.
We waren met zeven man. Kapitein Mike en ik...
...kokkie, Prentis Mayes uit Delaware...
...de Brody tweeling, Rick en Vic...
...die op zee dikke vrienden waren...
...maar aan de wal elkaar niet konden uitstaan.
Eén op de acht schepen vergaat.
John Grimm, die zijn naam eer aandeed.
Met man en muis.
Uit South Dakota.
En Pleasant Curtis uit Notch.
Hij praatte met niemand, alleen in zichzelf.
Ik schreef hem constant.
Ik vertelde hem dat ik auditie mocht doen in New York...
...bij de School of American Ballet.
Blijven.
Jij mag blijven.
Maar ik werd bij het corps geplaatst.
Een dans-zigeunerin.
Toen je voor het eerst kwam...
...was je een klein ventje met één been in het graf.
...maar of ik drink nog meer dan ik dacht...
...of je bent gegroeid.
Wat is je geheim?
Nou, kapitein...
...je drinkt veel.
We logeerden in een klein hotel met een grote naam. The Winter Palace.
Je weet er niets van.
De kolibrie is niet zomaar een vogel.
Hij heeft een hartslag van 1200 per minuut.
Hij maakt 80 vleugelslagen per seconde.
Als je z'n vleugels vast zou houden, zou ie binnen tien tellen dood zijn.
Dit is geen gewoon vogeltje.
Het is een wonder.
Ze hebben ze gefilmd en langzaam afgespeeld.
En weet je wat ze zagen?
De vleugels gaan zo.
Weet je waar het getal acht symbool voor staat?
Oneindigheid.
En ondanks hun verschillen...
...in taal en in huidskleur, hadden ze één ding gemeen.
Ze waren elke avond dronken.
Derde etage.
Kan je even wachten?
Dank je wel. Goedenavond.
Haar naam was Elizabeth Abbott. Ze was niet mooi.
Ze was doodgewoon. Maar voor mij was ze een plaatje.
Waar kijkt u naar?
Wij hebben afgesproken om nooit nuchter te gaan slapen.
Toch, schat? -Jij zegt het, schat.
Haar man was Walter Abbott.
Hij leidde de Britse handelspost in Moermansk...
...en hij was een spion.
Schat. -Dank je, schat.
Sleutel.
Mijn hak is afgebroken.
Het is niet mijn gewoonte om op kousen te lopen.
Het waren lange dagen.
En nog langere nachten.
Op een nacht kon ik maar niet slapen.
Pardon...
Ik kan niet slapen.
Ik ga thee zetten. Wilt u ook?
Nee, dank u.
Melk? Honing?
Een beetje honing.
Ik hoop dat u van vliegen houdt.
Dan maar niet.
Misschien moet u 'm nog even laten trekken.
Trekken? -Soppen.
Er is een juiste manier om thee te maken.
Waar ik vandaan kom, moet ie alleen heet zijn.
Ook goed.
U bent dus matroos. -Zeeman.
Ik wil niet onbeleefd zijn...
...maar bent u daar niet wat oud voor?
Ach, zolang je je werk maar doet.
En u heeft moeite met slapen?
Dat had ik nooit. Ik sliep altijd als een roos.
Maar iets houdt me wakker.
Mijn vader was zo overtuigd dat hij zou sterven in zijn slaap...
...dat hij alleen nog maar middagdutjes deed.
Hij wilde de dood te slim af zijn.
En gebeurde het? -Wat?
Overleden in zijn slaap?
Hij stierf zittend in zijn lievelingsstoel...
...Iuisterend naar zijn favoriete radioprogramma.
Hij wist vast iets.
Mijn man is de Britse minister van handel en we zijn hier al 14 maanden.
Goeie god. -We zouden naar Peking gaan...
...maar dat is er nooit van gekomen.
Bent u in het Verre Oosten geweest? -Nee, ik ben nog nergens geweest.
Ik bedoel, buiten de havens om.
Waar komt u vandaan? -New Orleans. In Louisiana.
Ik wist niet dat er nog een was.
Ze vertelde me over de plekken waar ze was geweest en wat ze had gezien.
We spraken tot de zon opkwam.
We gingen terug naar onze kamers...
...en naar onze eigen levens.
Maar elke nacht zagen we elkaar in de lobby.
Een hotel kan 's nachts zo betoverend zijn.
Een muis die rent, en stopt.
Een sissende radiator.
Een wapperend gordijn.
Het heeft iets vredigs, iets troostends...
...wetende dat je dierbaren in bed liggen...
...waar ze niets kan overkomen.
Elizabeth en ik vergaten de tijd, tot de zon opkwam.
Ik heb je 't verkeerde idee gegeven. -Pardon?
Een getrouwde vrouw zit niet 's nachts in een hotellobby met 'n vreemde man.
Ik weet niet wat getrouwde vrouwen doen.
Goedenacht.
Moermansk.
Ik heb iemand ontmoet en ben verliefd geworden.
Mam?
Het is meer dan 60 jaar geleden.
Was je verliefd op hem? -Wat weet een meisje nou van liefde?
Ik ben niet gekleed. -Je ziet er juist schitterend uit.
Wijn en kaas kun je in Moermansk links laten liggen...
...want dat is hier zo gewoon...
...maar de kaviaar en de wodka...
...is subliem en overvloedig.
Geniet ervan.
Eet 't niet in één keer op.
Want dan valt er niets te genieten.
En neem nu een klein slokje wodka, terwijl je nog wat in je mond hebt.
Je hebt niet veel vrouwen gehad, hè?
Niet op zondag.
En je had nog nooit kaviaar gegeten, hè? -Nee, mevrouw.
Toen ik 19 was...
...nam ik me voor de eerste vrouw te worden die Het Kanaal over zwom.
Echt waar? -Maar de stroming was zo sterk...
...dat ik bij elke slag twee slagen teruggeduwd werd.
Ik lag al 32 uur in het water.
En op twee mijl van Calais...
...begon het te regenen.
En omdat ik niet verder kon...
...stopte ik.
Ik stopte er gewoon mee.
En iedereen vroeg of ik 't nog een keer ging doen.
En waarom niet?
Maar ik deed 't nooit meer.
Ik heb daarna niets meer met mijn leven gedaan.
Je handen zijn ruw.
Ik voel de wind in je wangen.
Daar is het spookuur.
Het was de eerste keer dat een vrouw me kuste.
Iets wat je nooit meer vergeet.
Door jou voel ik me jonger.
Ik voel me ook jaren jonger.
Was ik het maar.
Dan zou ik zo veel dingen anders doen.
Al mijn fouten goedmaken.
Wat voor fouten?
Ik heb alleen maar gewacht.
Met iets te doen wat mijn leven zou veranderen.
Iets bereiken.
En dat komt nooit meer terug.
Verspilde tijd.
Als we een verhouding beginnen...
...mag je overdag niet naar me kijken.
En we gaan voor zonsopgang uit elkaar.
En we zeggen nooit 'ik hou van je'.
Dat zijn de regels.
Heb je 't koud? -lJskoud.
Je bevriest bijna.
En ik loop hier in een bontjas. Hoe onachtzaam van me.
Ze was de eerste vrouw die verliefd op me was.
Moet ik dit overslaan?
Nee, ik ben blij dat ie iemand had die hem warm hield.
Ik wilde haar weer zien.
We zagen elkaar elke nacht.
Altijd in dezelfde kamer.
Maar elke keer leek nieuw en anders.
Kom hier.
Elizabeth.
Welterusten.
Tot op een avond...
Gisteren, 7 december 1941, en dat wordt een beruchte datum...
...is Amerika aangevallen door de Japanse strijdkrachten.
Een vergadering, ten behoeve van jullie toekomst...
...en nog meer.
De plannen zijn veranderd.
Zoals jullie weten hebben de Jappen Pearl Harbor gebombardeerd.
Roosevelt wil dat iedereen zijn steentje bijdraagt.
De Chelsea is toegevoegd aan de marine.
Om te repareren, te bergen en te redden.
Wie niet de oorlog in wil, moet dat nu zeggen.
Als je eenmaal aan boord bent, zit je bij de marine.
Ja, ik wilde het al eerder zeggen. Mijn vrouw is heel erg ziek.
Ik wil haar graag nog een keer zien.
Je bent vrij om te gaan, Mr Mayes.
Wie gaat er nu koken?
Voedselvergiftiging is doodsoorzaak nummer twee op zee.
Na onvoldoende reddingsmateriaal.
Ik kan koken. Ik doe 't al m'n hele leven.
Ik weet 't niet. Ik vind je nogal humeurig.
Wat maakt 't ook uit.
Ik neem iedereen mee die tegen de Jappen wil vechten.
Oké, spullen pakken. We gaan oorlog voeren, heren.
Er lag een briefje van haar.
Het was leuk je ontmoet te hebben.
Dat was alles.
De oorlog was anders dan we dachten.
We sleepten beschadigde schepen, eigenlijk wrakken.
Als er al een oorlog was, zagen wij er niets van.
We hadden een marineman aan boord. Een schutter.
En hij viel om van vaderlandsliefde.
Het mooiste land ter wereld. Wie Amerika zegt, zegt vrijheid.
Zijn naam was Dennis Smith, een echte Cherokee.
Zijn familieleden waren al 500 jaar Amerikanen.
Die pacifisten, ze mogen niet vechten van hun geweten.
Waar blijven we als iedereen naar zijn geweten zou handelen?
Mond dicht, opperhoofd.
Ik heb op je gelet. Je lijkt me te vertrouwen.
Als mij iets overkomt...
...wil jij dit dan aan mijn vrouw geven?
Hij gaf me al zijn geld.
Hij had niets uitgegeven.
Ze moeten weten dat ik aan ze dacht.
Alle hens aan dek.
Hier komen, luie donders.
En daar was de oorlog.
Alles uit.
Pleasant, beman het licht.
Een schip met 1300 man was geraakt door 'n torpedo.
Wij waren er als eerste bij.
Motoren uit.
Alles uit.
Alleen wij maakten geluid.
Jongens.
Duikboot.
We zijn veel langzamer dan die hufters.
Gevechtsposities.
Dank je wel.
Is dat de laatste?
Kapitein.
Mijn schilderij is kapot.
Kom hier met je hand.
Het komt goed, kapitein.
Ze hebben een mooi plekje voor je in de hemel.
Je kan je er vreselijk kwaad om maken.
Je kan de schikgodinnen vervloeken...
...maar uiteindelijk...
...moet je je erbij neerleggen.
Kapitein?
Die dag vonden 1328 mannen de dood.
Ik nam afscheid van de Cherokee, Dennis Smith.
Van John Grimm, die gelijk kreeg en op zee stierf.
Ik stuurde Pleasants geld naar zijn vrouw.
Ik nam afscheid van Vic Brody...
...en van Mike Clark, kapitein van de sleepboot Chelsea.
Ik nam afscheid van al die kerels met hun dromen.
Die verzekeringsverkoper wilden worden, of dokter...
...of advocaat of opperhoofd.
Dit komt niet meer goed.
Hier bestond geen natuurlijke dood.
Ik had nog nooit een kolibrie zo ver op zee gezien.
Daarna ook nooit meer.
En in mei 1 945...
...toen ik 26 jaar oud was...
...kwam ik weer thuis.
Ik ben klaar. Ik ben klaar.
Ik kom.
Ik ben klaar. -lk kom eraan, Miss Alfalina.
Queenie?
Lieve Jezus. Je bent thuis.
Lieve Heer. Je bent weer terug.
Laat me 's kijken.
Wie is dat, mama? -Dat is je broer Benjamin.
Dat wist ik niet. -Jij weet zoveel niet.
Ga vegen en help me daarna met de tafel dekken. Schiet op.
Draai je 's om. Je ziet eruit als herboren.
Zo jong en fris.
Die priester heeft je een tweede leven gegeven.
Ik wist 't meteen. Jij bent bijzonder.
Ik heb zere knieën omdat ik elke avond tegen de Heer zei:
God, breng hem veilig thuis.
Weet je nog wat ik altijd zei?
Je weet nooit wat er op je pad komt.
Precies. Ga zitten.
Heb je onderweg nog iets geleerd?
Ik heb wel wat dingen gezien.
O, je hebt leed gezien.
Ook leuke dingen?
Ja, natuurlijk. -Dat is wat ik wil horen.
Kijk nou toch. -Waar is Tizzy?
Mr Weathers is in april in zijn slaap overleden.
Mama, wat erg. -Zit er maar niet over in.
Er zijn er nog één of twee over. De rest is allemaal nieuw.
Allemaal wachten tot ze aan de beurt zijn.
Ik ben zo blij dat je er weer bent.
We moeten een vrouw en een baan voor je zoeken.
Help me even met de tafel.
Je verknoeit je tijd. Ze is stokdoof.
Je logeert in de oude kamer van Mrs DeSeroux.
Je bent te groot om een kamer te delen.
Het is raar om weer thuis te komen.
Alles oogt hetzelfde, ruikt hetzelfde, voelt hetzelfde.
Had ik al verteld dat ik zeven keer door de bliksem ben getroffen?
Een keer toen ik gewoon in mijn wagen zat.
Het enige wat is veranderd ben jij.
En op een morgen, ik was nog niet zo lang terug...
Is Queenie er misschien?
Ik ben het. Benjamin.
O, mijn god.
Je bent het echt. Benjamin.
Hoe gaat het? Dat is lang geleden. Ik wil alles weten.
Wanneer ben je teruggekomen? -Een paar weken geleden.
Queenie vertelde dat je in de oorlog vocht, op zee.
We waren zo ongerust. -lk heb niets.
Kijk nou toch.
Je bent zo mooi.
Je schreef me niet meer.
Toen ik wegging, was ze een meisje.
Een vrouw had haar plaats ingenomen.
De mooiste vrouw die ik ooit had gezien.
Mooi...
De mooiste.
Herinner je je oma Fuller nog? -Ja.
Ze is dood. -lk weet het. Sorry.
Ik kan niet geloven dat we hier nu allebei zijn. Dat is het lot.
Nee, hoe heet dat ook alweer? Kismet.
Ken je Edgar Cayce, dat medium?
Die zegt dat alles bepaald is, maar...
Ik zie het liever als het lot.
Ik ben er in ieder geval blij mee.
Al eens in Manhattan geweest? Da's bij mij aan de overkant.
Ik kan de Empire State Building zien, als ik op m'n bed ga staan.
En waar ben jij geweest? Vertel me alles.
Je schreef dat je in Rusland was.
Daar wil ik wel een keer naartoe. Is het echt zo koud?
Twee keer zo koud. -Hemeltjelief.
We zeiden altijd dat je anders was. Maar dat ben je ook echt.
Je schreef dat je iemand had leren kennen. Is dat wat geworden?
Voor zolang het duurde.
Herinner je je dit nog?
Hier zie je de Oude Man Kangoeroe om vijf uur 's middags.
Zullen we wat gaan eten?
Je weet dat ik voor Balanchine heb gedanst?
Hij is een beroemd choreograaf. Ik had de perfecte lijn, zei hij.
Tijdens een repetitie viel een van de dansers.
En dat heeft ie gebruikt. Zie je het voor je?
In een klassiek ballet, dat een danser expres valt...
Er is een nieuwe stijl ontstaan. Abstract.
En hij is niet de enige.
Je hebt Lincoln Kirstein, Lucia Chase...
...en natuurlijk Agnes de Mille.
Ze heeft alle conventionele passen overboord gegooid.
Het gaat niet meer om de dans, maar om 't gevoel.
Ze vertelde me over die nieuwe wereld.
Namen die me niets zeiden.
Ik hoorde niet eens wat ze zei.
Het is nieuw, modern en Amerikaans.
Ze begrijpen onze kracht en fysiek.
Mijn god, ik ratel maar door. -Nee, ik vond het leuk.
Ik wist niet dat je rookte. -lk ben oud genoeg.
Voor een heleboel dingen.
In New York blijven we de hele nacht op.
We zien de zon opkomen boven de pakhuizen.
Er is altijd wel wat te doen.
Ik moet morgen weer terug.
Zo gauw al. -Kon ik maar blijven.
Dansers hebben geen kostuums of decors meer nodig.
Ik zie mezelf zo naakt dansen.
Heb je D.H. Lawrence gelezen? Dat was verboden.
Zijn woorden zijn als de liefde bedrijven.
In ons gezelschap moeten we elkaar kunnen vertrouwen.
Seks...
...hoort daarbij.
Veel danseressen zijn lesbisch.
Eén vrouw wilde met me naar bed.
Schrik je daarvan?
Waarvan?
Dat iemand met me naar bed wil.
Je bent een bekoorlijke vrouw. Dat willen ze vast allemaal.
Laten we teruggaan.
Of naar een hotelkamer.
We kunnen je jasje neerleggen.
Ik weet het niet, Daisy. Het is niet dat ik niet wil of zo.
Maar ik stel je misschien teleur.
Benjamin, ik heb oudere mannen gehad.
Jij gaat morgen terug naar New York. Jij hoort bij je vrienden.
Je bent maar één keer jong. -lk ben oud genoeg.
Daisy, vanavond niet.
We kunnen muziek gaan luisteren.
Onze levens worden gekenmerkt door kansen.
Ook de gemiste.
Hij was zo knap en gedistingeerd.
Ze zeggen dat de orkaan langs ons gaat.
Dat is mooi.
Ik kruip onder de dekens bij moeder.
Ze zei dat niets...
Benjamin.
Voor mij werd alles anders.
Mijn haar was minder grijs en groeide als onkruid.
Mijn reukvermogen was beter, en mijn gehoor.
Ik kon verder lopen, en sneller.
Terwijl iedereen ouder werd...
...werd ik steeds jonger. Helemaal alleen.
Binnen.
Benjamin.
Ken je me nog? -Natuurlijk, Mr Button.
Wat is er gebeurd? -Een infectie in mijn voet...
Welkom thuis, vriend.
U drinkt nog steeds Sazerac met whisky.
Gewoonte.
Gaat u nog steeds naar dat huis?
Al lang niet meer.
Mooie tijden.
Op een gegeven moment maakten we een half miljoen knopen per dag.
Ik had tien keer zoveel mensen in dienst.
We werkten dag en nacht.
't Is jammer.
De oorlog was goed voor de knopenindustrie.
Weet je...
Ik ben ziek. Ik weet niet hoe lang ik nog heb.
Dat vind ik heel erg, Mr Button.
Ik heb niemand. Ik ben graag alleen.
Maar ik zou af en toe van je gezelschap willen genieten.
Ik zal mijn best doen.
Benjamin, weet je iets van knopen af?
Button's Buttons is al 124 jaar in onze familie.
Mijn grootvader was kleermaker. Hij had een klein atelier in Richmond.
Na de burgeroorlog vertrok hij naar New Orleans...
...waar mijn vader zo slim was om zelf knopen te gaan maken.
Met zijn hulp groeide het atelier uit tot dit...
En ik kan nog geen naald hanteren.
Dat is zeer interessant.
U heeft het goed voor elkaar.
Wat kan ik voor u doen, Mr Button?
Benjamin. Jij bent mijn zoon.
Het spijt me dat ik het nooit eerder heb verteld.
Je bent geboren toen de grote oorlog eindigde.
Je moeder stierf tijdens de bevalling.
Ik vond je een monster.
Ik beloofde je moeder voor je te zorgen.
Ik had je nooit mogen verlaten.
Mijn moeder?
In het zomerhuis bij Lake Pontchartrain.
Als jochie was ik altijd als eerste wakker...
...en dan rende ik naar het meer.
Alsof ik alleen op de wereld was.
Ik was meteen verliefd toen ik haar zag.
Je moeder heette Caroline Murphy.
Ze werkte in de keuken van je grootvader.
Ze kwam uit Dublin.
In 1903 emigreerde Caroline met haar broers en zussen naar New Orleans.
Ik verzon smoesjes om in de keuken te zijn.
Zodat ik haar kon zien.
25 april 1918. De mooiste dag van m'n leven.
Toen trouwde ik met je moeder.
Waarom heb je me niets verteld?
Ik wil alles wat ik bezit aan jou nalaten.
Ik moet gaan. -Waarheen?
Naar huis.
Wat denkt ie wel?
Dat ie zomaar kan opduiken alsof er niets gebeurd is?
Dat we vrienden zijn?
Nou, hij is nog niet van me af.
God is mijn getuige, hij is nog niet klaar met me.
18 dollar had ie bij je gelegd.
18 dollar en een vieze luier.
Welterusten, mama.
Welterusten, schat.
Had ik al verteld dat ik zeven keer door de bliksem ben getroffen?
Een keer toen ik de hond ging uitlaten.
Ik ben aan één oog blind...
...kan nauwelijks horen...
...begin soms ineens te trillen...
...en vergeet steeds wat ik wou zeggen.
Maar weet je...
Volgens God mag ik blij zijn dat ik nog leef.
Er komt storm.
Wakker worden.
We gaan je aankleden.
Komt u maar.
Dank je.
Je kan je er vreselijk kwaad om maken.
Je kan de schikgodinnen vervloeken...
...maar uiteindelijk...
...moet je je er toch bij neerleggen.
Het is een prachtige dienst.
Hij wordt begraven naast je moeder.
Jij bent mijn moeder.
Mijn schat.
Ik was nog nooit in New York geweest.
Ik ben een vriend van Daisy. -Kom maar mee.
Iemand voor Daisy.
Is er iemand voor me?
Wat doe jij hier? -lk kom op bezoek.
Ik wil samen met jou zijn.
Ik wou dat je gebeld had. Je overvalt me.
Je mag ze weggooien.
Dank je, ze zijn mooi.
Ik moest naar je blijven kijken. Je was zo fascinerend.
Dank je wel. Lief dat je dat zegt.
We gaan zo naar een party. Ga je mee?
Iemand gaf me een tip voor een goed restaurant.
Ik heb gereserveerd.
Alle dansers gaan er naartoe. Je mag mee als je wilt.
Ik ga me omkleden, oké?
Ze is choreograaf bij het Russisch Ballet. Ze is super.
Je was adembenemend.
Schatje...
Dit is David. Hij danst ook bij ons.
Dit is Benjamin. Ik heb je over hem verteld.
O ja. Alles goed?
Ik haal wat te drinken voor jullie.
Dus jij was een vriend van haar grootmoeder?
Of zoiets?
Zoiets ja. -Sorry hoor.
Ik wist niet dat je zou komen.
Jeetje, Benjamin.
Wat denk je nou? Dat ik alles zo maar opzij zet?
Dit is mijn leven.
Schat. Ga je nog uit?
Ga mee.
Het is best leuk. Allemaal musici, boeiende mensen.
Dit hoeft niet. Het is mijn fout.
Ik had moeten bellen.
Ik dacht dat je meteen voor me zou vallen.
Daisy, kom nou.
Ik kom eraan.
Hij lijkt aardig. Ben je verliefd?
Ik denk 't.
Ik ben blij voor je.
Misschien zie ik je thuis.
Mooie voorstelling.
Hij kwam vertellen dat zijn vader dood was.
Dat kon je niet weten.
Ik was 23. Het kon me niets schelen.
Wat deed je daarna?
Foto's, in het voorvak van mijn grijze tas.
Als danseres had ik mijn top bereikt.
Vijf jaar lang...
...danste ik overal.
Londen, Wenen, Praag.
Deze ken ik niet.
Mam.
Je hebt nooit over je carrière verteld.
Ik was de enige Amerikaanse...
...die danste bij het Bolsjoi Ballet.
Het was fantastisch.
Maar Benjamin was altijd in mijn gedachten.
En op een keer zei ik:
Welterusten, Benjamin.
Welterusten, Daisy.
Zei hij dat?
Het leven was niet zo ingewikkeld.
Je zou kunnen zeggen dat ik ergens naar op zoek was.
Benjamin? Mrs La Tourneau is overleden.
Een brief voor Mr Benjamin Button.
Dat ben ik.
Miss Daisy Fuller.
Ogenblikje. Neem plaats.
Soms ga je je ongeluk tegemoet, zonder dat je het weet.
En of het per ongeluk is of expres, je kunt er niets aan doen.
Een vrouw in Parijs ging winkelen.
Maar ze vergat haar jas en ging weer terug.
Ze pakte haar jas, en de telefoon ging.
Ze nam op en sprak enkele minuten.
Intussen was Daisy aan het repeteren...
...voor haar voorstelling in de Opera van Parijs.
Inmiddels was de vrouw buiten en hield een taxi aan.
Een taxichauffeur had net iemand afgezet en was koffie gaan drinken.
Daisy was nog steeds aan het repeteren.
De taxichauffeur die een kop koffie was gaan drinken...
...pikte de dame op die net haar taxi gemist had.
De taxi moest stoppen voor 'n man...
...die te laat was voor zijn werk omdat hij zijn wekker niet had gezet.
En toen die man overstak...
...was Daisy klaar en ging ze douchen.
De taxi stond voor een boetiek waar de vrouw iets moest ophalen.
Maar het was nog niet klaar...
...omdat het winkelmeisje, die het had uitgemaakt met haar vriendje...
...het vergeten was.
Toen het pakje klaar was, stapte de vrouw in de taxi...
...die werd geblokkeerd door 'n truck. Intussen kleedde Daisy zich aan.
Toen de truck weg was, kon de taxi doorrijden.
Daisy, die als laatste klaar was...
...wachtte op een vriendin wiens veter stuk was.
De taxi stopte voor het stoplicht...
...en Daisy en haar vriendin kwamen naar buiten.
Als één dingetje anders was gelopen...
Als die veter niet was gebroken... Als die truck eerder was weggereden...
Als dat pakje klaar lag, omdat dat meisje het niet had uitgemaakt...
Als die man zijn wekker had gezet...
Als die chauffeur geen koffie had gedronken...
Als die vrouw haar jas niet was vergeten...
...en een taxi eerder had genomen...
Dan was Daisy gewoon overgestoken...
...en was die taxi voorbij gereden.
Maar het leven bestaat uit incidenten uit de levens van anderen...
...waar niemand iets aan kan doen.
Die taxi reed niet voorbij.
En de chauffeur was even afgeleid.
Hij reed Daisy aan...
...en haar been was verbrijzeld.
Van wie weet je 't? -Van je vriendin.
Wat lief dat je voor mij helemaal hierheen gekomen bent.
Dat zou jij ook voor mij doen.
Mijn god...
Kijk nou.
Je bent perfect.
Je had niet moeten komen.
Je mag me zo niet zien.
Haar been was op vijf plaatsen gebroken.
Met therapie en geduld zou ze weer kunnen lopen.
Maar nooit meer dansen.
Ik neem je mee naar huis. Ik wil voor je zorgen.
Ik wil niet naar New Orleans. -Dan blijf ik in Parijs.
Snap je het dan niet? Ik wil niet dat je me helpt.
Ik weet dat ik mezelf zielig vind, maar ik wil niet bij jou zijn.
Dat probeerde ik al te zeggen in New York, maar je luistert niet.
Misschien bedenk je je.
We zijn geen kinderen meer.
Verdwijn uit mijn leven.
Ik was heel wreed.
Hij begreep het niet.
Ik wilde niet dat hij me zo zag.
Ik ging niet meteen weg.
Ik bleef 'n tijdje in Parijs op haar wachten.
Dat wist ik niet.
Liefje, wil je de verpleegster roepen?
Ik leerde mezelf weer lopen.
Ik ging met de trein naar Lourdes.
Even zien.
Dat is normaal. Pols is trager. Ze heeft moeite met ademhalen.
Gaat het?
Hij zegt: lk ging terug naar huis.
Daarna zijn er bladzijden uitgescheurd.
Ik luisterde naar de geluiden van 't huis. Dat heb ik al gelezen.
Hij heeft hier iets gemorst, ik kan 't nauwelijks lezen.
Iets over zeilen. Zou dat kunnen?
Ik leerde zeilen op een ouwe boot van mijn vader.
Ik kan niet liegen. Ik heb omgang gehad met één of twee vrouwen.
Misschien wel drie.
Verspilde moeite. Morgen ligt het er weer.
Mama.
En in de lente van 1962...
...kwam ze terug.
Wil je weten waar ik ben geweest?
Waarom heb je niet geschreven?
Ineens was je weg. -lk moest iets voor mezelf doen.
Ik vond je nooit zo'n egoïst.
Ik hoop niet dat ik me vergis.
Mijn mensenkennis is meestal goed.
Welterusten, mama. -Welterusten, schat.
Veel plezier.
Je hebt nog geen twee woorden gezegd. -lk wil 't niet verpesten.
Ga je met me naar bed? -Absoluut.
Ik vroeg of ze met me meeging.
We zeilden via de Golf naar de Florida Keys.
Ik ben zo blij dat we elkaar niet vonden toen ik 26 was.
Waarom zeg je dat? -lk was nog zo jong.
En jij was zo oud.
Het gebeurde toen het moest gebeuren.
Ik geniet van elk moment met jou.
Wedden dat ik het langer volhoud?
Wedden van niet?
Jij hebt nauwelijks lijntjes of rimpels.
Ik krijg er elke dag rimpels bij. Het is niet eerlijk.
Ik vind je rimpels mooi.
Alle twee.
Hoe is het om jonger te worden?
Dat weet ik niet. Ik kan niet naar mezelf kijken.
Hou je nog van me als ik oud en uitgezakt ben?
Hou jij nog van me als ik puistjes heb? En in m'n bed plas?
Als ik denk dat er iets onder de trap zit?
Wat denk je? -Dat helemaal niets blijvend is.
En hoe jammer dat is.
Sommige dingen zijn wel blijvend.
Welterusten, Daisy. -Welterusten, Benjamin.
Mam?
Wanneer leerde je papa kennen? -Een tijdje later.
Heb je hem verteld van Benjamin?
Hij wist voldoende.
Queenie?
Hallo, Mrs Carter. Ik ben Benjamin. Waar is iedereen?
O, Benjamin. Queenie is dood.
Ik vind het zo erg voor je.
Ik zal je missen, Queenie.
Ik vind het heel erg voor u. Ze was een geweldige vrouw. Mijn medeleven.
We begroeven haar naast haar geliefde Mr Weathers.
En om onze eigen herinneringen te krijgen...
...verkochten we mijn vaders huis.
Het is een schitterend huis, schat.
Wat zullen we hier gelukkig zijn.
U heeft een lange familiegeschiedenis. -Die horen bij het huis.
Kom. -Je moet de slaapkamer eens zien.
We kochten een appartement.
Ik was dol op dat huis.
Het rook naar brandhout.
Niet ophouden, schat.
Het was de mooiste tijd van mijn leven.
We hadden geen meubels.
We konden picknicken in de kamer.
We aten als we zin hadden.
We bleven hele nachten op.
Niks mocht routine worden. Nooit op dezelfde tijd naar bed.
We leefden op dat matras.
Onze buurvrouw, Mrs Van Dam, was fysiotherapeute.
Vier straten verderop was het zwembad.
Misschien had je het iets kunnen rekken...
...maar jij had gekozen voor iets heel bijzonders...
...wat je maar een korte periode kan doen.
Dus ook als er niets was gebeurd, had je er nu zo voor gestaan.
Ik wil niet oud worden.
Ze doen te veel chloor in het water.
Ik beloof je dat ik mezelf nooit meer zielig zal vinden.
Ik denk dat ze op dat moment...
...besefte dat niemand altijd perfect blijft.
Ze vond rust.
Ze opende een dansschool voor jonge meisjes.
En tendu. En terug naar je positie.
En kijk, kijk, kijk. Uitstekend.
Je bent zo mooi om naar te kijken.
Bij dansen gaat het om de lijn.
De lijn van je lichaam.
Op een dag raak je die lijn kwijt en komt ie nooit meer terug.
Ik dacht zo, jij bent geboren in 1918...
49 jaar geleden.
Ik ben 43.
We zijn dus bijna even oud.
We ontmoeten elkaar halverwege. -Eindelijk zijn we leeftijdsgenoten.
Wacht.
Ik wil ons herinneren zoals we nu zijn.
Ik ben zwanger.
Ik hoorde de zuster zeggen dat 't een jongetje is.
Maar ik denk een meisje.
Ik weet dat je bang bent.
Ik verberg het niet.
Wat is je grootste angst? -Dat ie wordt zoals ik.
Dan zal ik er nog meer van houden.
Hoe kan ik vader zijn als ik de andere kant op ga?
Dat is niet eerlijk naar een kind toe. Ik wil niemand tot last zijn.
Liefje, we eindigen allemaal in luiers.
Ik zorg ervoor dat het gaat lukken.
Ik wil het en ik wil het samen met jou.
Ik gun je ook alles...
Ik weet alleen niet hoe ik hiermee moet omgaan...
Mag een blinde man geen kinderen krijgen?
Je blijft vader zolang als je kan.
Ik weet wat de consequenties zijn.
Van jou houden is me alles waard.
Ik moet plassen.
De oudste vrouw die ooit Het Kanaal overzwom...
Laat maar zitten.
...in 34 uur, 22 minuten en 14 seconden.
De 68-jarige Elizabeth Abbott kwam om 5 uur 38 aan.
Uitgeput maar blij.
Mrs Abbott, hoe zou u deze prestatie omschrijven?
Ik denk...
Alles is mogelijk.
Klaar?
Erg aardig.
In het voorjaar, op een dag als elke andere...
Ik ben een uurtje weg.
Schat?
Bel de ziekenwagen.
De baby komt.
Ik wil een ziekenwagen.
Alles is goed. Het is een gezond meisje.
Schat?
Ze was bevallen van een meisje van vijf pond.
Heb je de teentjes geteld?
Ze is perfect.
En we vernoemden haar naar mijn moeder. Caroline.
Dus Benjamin was mijn vader?
En dat vertel je me zo?
Alles wijst op een zware storm uit de vijfde categorie.
Ik weet dat het moeilijk is. Maar je mag hier niet roken.
Niemand weet waar ie zal toeslaan.
Je groeide zoals de dokter had voorspeld. Normaal en gezond.
Je moet een echte vader voor haar vinden.
Wat bedoel je?
Iemand waarmee ze oud kan worden.
Ze leert het wel te aanvaarden. Ze houdt van je.
Ze heeft een vader nodig, geen kameraadje.
Komt het door mij? -Natuurlijk niet.
Gaat mijn leeftijd je irriteren? Is dat het?
Je kan ons niet allebei opvoeden.
Je eerste verjaardag.
We gaven een feestje voor je.
Een huis vol kinderen.
Alles goed? -Hé, man.
Voordat je 't weet zitten ze op de middelbare school. Verkering.
Ik verkocht het huis bij Lake Pontchartrain.
Ik verkocht Button's Buttons.
Ik verkocht mijn vaders zeilboot en zette alles op 'n spaarrekening.
En om te zorgen dat jij en je moeder een leven hebben...
...ben ik weggegaan voordat je mij kan herinneren.
Ik vertrok met alleen die kleren die ik aan had.
Ik wil dit nu niet lezen.
Kun je vertellen waar ie heen ging?
Dat weet ik niet.
Deze is voor mij. 1970. Ik was twee. Gefeliciteerd.
Ik wou dat ik je een nachtzoen kon geven.
Ze zijn allemaal voor mij.
Vijf. Ik wou dat ik je naar school kon brengen voor je eerste schooldag.
Zes.
Ik wou dat ik je kon leren piano spelen.
1981, dertien.
Ik wou dat ik je kon waarschuwen voor die ene jongen.
Ik wou dat ik je kon troosten bij liefdesverdriet.
Ik wou dat ik je vader kon zijn.
En niets kan dat gevoel wegnemen.
Hij ging naar lndia.
Voor wat het waard is, het is nooit te laat...
...of in mijn geval, te vroeg...
...om te zijn wie je wilt zijn.
Er staat geen tijd voor. Begin wanneer je wilt.
Je kan veranderen ofjuist niet. Er zijn geen regels.
Je kan 't zelf invullen. Ik hoop dat jij er 't beste van maakt.
Ik hoop dat je nieuwe dingen ziet.
Dat je nieuwe gevoelens ontdekt.
Dat je mensen ontmoet die dingen anders zien.
Dat je 'n leven leidt om trots op te zijn.
En als dat niet zo is...
...hoop ik dat je de kracht hebt...
...om opnieuw te beginnen.
Hij was al heel lang weg.
Tot donderdag.
Dag, Miss Daisy. -Dag, liefje.
Sorry, maar we gaan dicht.
Kan ik je helpen?
Kom je iemand ophalen?
Waarom ben je teruggekomen?
Ben je klaar?
Wat is er?
Ik hoor net een triest verhaal over een vriend...
...die ik heel lang niet gezien heb.
Caroline, dit is Benjamin.
Je hebt hem ontmoet toen je een baby was.
Sorry, ik dacht dat je klaar was. -Dit is een vriend van de familie.
Benjamin Button, dit is mijn man Robert.
Hoe maakt u 't? -Aangenaam.
Leuk kennis gemaakt te hebben. We wachten in de auto.
Ik sluit af.
Wat is ze mooi. Net haar moeder.
Danst ze? -Niet zo goed.
Dat heeft ze dan van mij. -Ze is een lief meisje.
Ze is een tikje verward.
Maar welke 12-jarige is dat niet? Veel van haar doet me denken...
...aan jou. Mijn man is...
...een weduwnaar. Was een weduwnaar.
Hij is ontzettend lief, en verstandig, een avontuurlijke man.
Hij is een geweldige vader. -Mooi.
Je bent zoveel jonger geworden.
Alleen de buitenkant.
Je had gelijk.
Ik kon jullie niet allebei opvoeden.
Zo sterk ben ik niet.
Waar logeer je?
Wat ga je doen?
Ik logeer in het Pontchartrain Hotel op de Avenue.
En ik weet niet wat ik ga doen.
Maar...
Ze wachten.
Ik weet dat nog.
Was hij dat?
De orkaan is van richting veranderd en komt toch aan land.
Moet ik iets doen? -Jullie kunnen weg als je dat wil.
Nee, we blijven. -lk hou je op de hoogte.
Die avond, toen ik me afvroeg waarom ik teruggegaan was...
...werd er geklopt.
Kom erin.
Gaat 't goed?
Sorry, ik weet niet wat ik hier kom doen.
Niets is blijvend.
Ik ben altijd van je blijven houden.
Maar Benjamin, ik ben nu een oude vrouw.
Sommige dingen vergeet je nooit.
Welterusten, Benjamin.
Welterusten, Daisy.
En alsof ik het wist...
...zag ik haar weggaan.
Dat is het laatste.
Enige tijd na de dood van je vader...
...ging de telefoon.
Spreekt u mee.
Ik kan u niet volgen.
Het is dat huis op de hoek.
Kom verder.
Daisy Fuller.
David Hernandez van de lokale kinderbescherming.
Hij woonde in een slooppand.
De politie vond dit bij hem.
Met dit adres. En uw naam erin.
Ze hebben hem naar het ziekenhuis gebracht.
Hij weet niet meer wie of waar hij is. Hij is erg in de war.
Ik heb gezegd dat ie bij ons hoort.
Als hij onderdak zoekt, kan hij altijd hier terecht.
Wat speel je mooi.
Hij wil niet aangeraakt worden. Hij heeft fases van herkenning.
De artsen zeggen dat het wel lijkt op het begin van dementie.
Ken je me nog?
Ik ben Daisy.
Ik ben Benjamin.
Leuk kennis te maken, Benjamin.
Mag ik naast je komen zitten? Ik wil je wel horen spelen.
Ken ik u?
Elke dag ging ik langs om te zien of alles goed met hem was.
Je hebt net gegeten.
Ik heb jullie heus wel door. Jullie zijn allemaal leugenaars.
Hij gelooft niet dat ie al ontbeten heeft.
Zullen we 's kijken of je iets anders kan doen?
Er zijn een heleboel dingen die ik niet meer weet.
Zoals wat dan, liefje?
Alsof...
...ik een heel leven heb gehad...
...en niet meer weet hoe 't was.
Het is goed.
Je mag dingen vergeten.
Regelmatig vergat hij wie of waar hij was.
Het viel niet mee.
Ik kan alles zien. Ik zie de grote rivier.
Ja, jij kan alles zien.
Ik zie het kerkhof waar mama ligt.
Kom er maar af.
En als ik kan vliegen? -lk ken een man die kan vliegen.
Als je eraf komt, zal ik je over hem vertellen.
Stuur iemand naar boven.
Hij was vijf toen ik er introk.
Bijna net zo oud als ik was toen ik hem ontmoette.
Dit is de Oude Man Kangoeroe om vijf uur 's middags...
...toen hij zijn achterpoten kreeg.
De dagen verstreken. En ik zag hoe hij vergat hoe je moet lopen...
...en hoe je moet praten.
Hoe heet ik? Ik heet Daisy.
Kun je dat zeggen? Daisy?
In 2002 plaatsten ze een nieuwe klok in het station.
En in het voorjaar van 2003...
...keek hij me aan...
...en ik zag dat hij wist wie ik was.
En toen sloot hij zijn ogen alsof....
...hij ging slapen.
Ik wou dat ik hem gekend had.
Je kent hem nu.
Mam, ik ga even kijken wat er aan de hand is.
Welterusten, Benjamin.
We verwachten een vloedgolf, in wijk 9...
Sommige mensen zijn geboren om bij een rivier te zitten.
Sommigen worden door de bliksem getroffen.
Sommigen hebben een muzikaal gehoor.
Sommigen zijn kunstenaars.
Sommigen zwemmen.
Sommigen weten alles van knopen.
Sommigen kennen Shakespeare.
Sommigen zijn moeders.
En sommige mensen dansen.
Subrip by Slabak for https://beta.newzbin.org