Quality over Quantity (QoQ) Releases Lucy (2014)
Vertaling: Nightfalls Controle: FuBre
Het leven is ons een miljard jaar geleden geschonken.
Wat hebben we ermee gedaan?
Lucy...
Het is zo makkelijk als maar zijn kan. Naar binnen, naar buiten en klaar.
Waarom doe je het dan zelf niet?
Het laatste wat de man verwacht is dat het pakketje gebracht door een lekker ding.
Het zal hem versteld doen staan. Kom op.
Wat zit erin? - Schat...
word nou niet paranoïde. Je vertrouwt me toch?
Richard, ik vind je echt leuk, maar ik moet nu voor mezelf gaan zorgen.
Ik moet me op zo veel dingen concentreren.
Wat ga je doen? - Ik ga naar huis want ik heb maandag examen en...
ik moet douchen en studeren.
Ik was eens in een museum en weet je wat ik ontdekte?
De eerste vrouw die gevonden is, heette Lucy.
En daardoor moet ik me beter voelen? Ik bel je nog.
Ik zal eerlijk tegen je zijn. Ik kan niet zelf die koffer brengen.
Ik had een klein probleem met die man. Maar als je het doet, is het probleem opgelost.
Je gaat daar naar binnen, naar de receptie, je vraagt naar Mr Jang of hij naar beneden komt.
Als hij naar beneden komt, dan geef je de koffer, geef je hem een mooie glimlach en klaar.
Je kunt zelfs de receptie vanaf hier zien. Kom op.
Wat zit er in de koffer? - Geen idee. Wat papierwerk.
Laat het zien dan. - Het zit op slot en Mr Jang heeft de code.
Ik ben slechts de bezorger.
Krijg je hiervoor betaald? - Een soort van.
Hoeveel?
Zijn we nu aan het onderhandelen? - Nee, ik wil gewoon weten hoeveel.
1000 dollar. - Je krijgt 1000 dollar voor het afleveren?
Ik weet het ook niet. Het kost me tien minuten en ze betalen me. De rest zijn niet m'n zaken.
Het zijn ook niet mijn zaken. - Luister...
We delen het door twee. 500 voor jou en 500 voor mij.
Richard, ik bel je nog.
Het is al de derde keer deze week dat ik hier kom in hetzelfde hotel met dezelfde cowboyhoed.
Probleem opgelost. Kom op. Ik wacht hier op je.
Lucy, ik heb dit al verschillende keren gedaan. Het is papierwerk.
Waarschijnlijk wat onderwerpen die ze gestolen hebben om ze te kunnen kopiëren.
Dat is hoe het werkt in dat land. Zelfs mijn Stetson is daar gemaakt. Kijk.
Het staat zelfs op het label: "Gemaakt in Taiwan".
Tot ziens, cowboy met een nep Stetson.
Schatje, alsjeblieft. - Ik moet gaan. Wat doe je nu?
Wat doe je in hemelsnaam? - Sorry, maar ik heb echt je hulp nodig.
Haal dit er nu vanaf. - Dat kan niet, alleen Mr Jang heeft de sleutel.
Het enige dat je moet doen is het hotel inlopen en vragen of Mr Jang naar de receptie komt.
Nee, haal het er nu af.
Sorry, ik heb geen keuze, hoe sneller je naar binnen gaat, hoe sneller je weer buiten staat.
Ik kan niet geloven dat je me dit aandoet.
Ik zal hier blijven, dat beloof ik. - Jouw woord betekent niets.
Het is 500 dollar waard, vooraf. - Je bent een klootzak.
En jij bent geweldig.
Mevrouw, kan ik u helpen? - Ja...
Ik ben hier voor Mr Jang.
Wie kan ik zeggen dat er is? - Richard.
Richard heeft me gestuurd.
Wat is jouw naam? - Richard.
Richard is op zoek naar een plek om te parkeren.
Mr Jang wil nog steeds uw naam weten.
Lucy. - Lucy, hoe?
Gewoon Lucy en als hij snel kan zijn, ik heb... - Een moment.
Mr Jang is onderweg. Blijf hier. - Mag ik gaan zitten?
Mr Jang zei dat u moest blijven op uw plek. Ik denk dat het slim is om hier te blijven staan.
Neem me niet kwalijk. Region Hotel.
Wacht.
Alsjeblieft.
Ik smeek je, ik weet niets.
Ik smeek jullie. Alsjeblieft.
Spreekt u Engels?
Ik spreek ook een beetje Spaans.
Lucy? Ja, ik ben Lucy.
Ik denk dat dit allemaal een vergissing is. Ik moest alleen deze koffer bezorgen.
Als u de sleutels kwijt bent, hoeft u m'n hand niet af te hakken, alleen de ketting.
Alstublieft, ik smeek het u.
Alstublieft...
Hallo, mevrouw. Ik spreek Engels. Ik zal het vertalen voor Mr Jang.
Vertel hem alstublieft dat ik niets gedaan heb.
Ik weet niets. Het is allemaal een grote fout.
Vertel hem dat, alstublieft. - Dat zal ik doen.
Mr Jang wil weten wat er in de koffer zit. - Ik weet niet wat er in de koffer zit.
Spreek jij nou Engels of niet?
Ja, ik heb een jaar gestudeerd aan de Internationale Hoge School van New York.
Richard gaf de koffer aan mij om hem aan jou te geven, dat is alles wat ik weet.
Vertel hem dat, alsjeblieft.
Hij gaf me een briefje met nummers erop. Wat is dit?
Het is de code om de koffer open te maken.
Wat zit er echt in? - Niets gevaarlijks.
Waarom opent hij het dan zelf niet?
Hij vertrouwt Mr Richard niet. - Ik vertrouw Richard ook niet.
Ik zie hem pas een week.
Mr Jang staat erop dat u de koffer openmaakt.
Alstublieft, God, help mij.
Hij wil dat je opschiet. Mr Jang heeft andere dingen te doen.
Kun je de inhoud van de koffer omschrijven?
Het zijn vier plastic pakketjes gevuld met blauw/paarsachtig poeder. Het ziet er smerig uit.
Mr Jang biedt je een baan aan. - Een baan?
Ik wil geen baan.
Eén procent.
Onze leven begon waarschijnlijk een miljard jaar geleden...
we moesten alleen 400.000 jaar wachten voordat we de eerste afwijkingen in de zenuwcellen zien.
Dit is waar het leven zoals wij het kennen begint.
Hersenvorming van slechts enkele milligrammen.
Het is nog niet mogelijk om te spreken van intelligentie...
het handelt meer uit een reflex. Eén neuron en je leeft.
Met twee neuronen beweeg je. En met beweging...
beginnen er interessante dingen te gebeuren.
Het dierenleven op aarde gaat miljoenen jaren terug...
alleen gebruiken de meeste maar slechts drie tot vijf procent van hun hersencapaciteit.
Maar het is pas toen de mens bovenaan de voedselketen kwam te staan...
dat we eindelijk een soort ontdekken die meer gebruikt maakt van zijn hersencapaciteit.
Tien procent.
Tien procent lijkt niet veel, maar het is veel als je kijkt naar wat we ermee gedaan hebben.
Laten we nu een speciaal geval bespreken.
Het enige levende wezen dat zijn hersenen beter gebruikt dan wij:
De dolfijn.
Er wordt geschat dat dit dier...
ongeveer 20 procent van zijn hersencapaciteit gebruikt.
Voornamelijk omdat dit hem in staat stelt om een echolocatiesysteem te hebben...
die veel efficiënter is dan elke sonar die door mensen is gemaakt.
De dolfijn heeft de sonar niet uitgevonden, het heeft het natuurlijk ontwikkeld.
En dit is het cruciale deel...
van onze filosofische afspiegeling van vandaag.
Kunnen we daaruit dan concluderen dat mensen zich meer zorgen maken om wat ze hebben...
in plaats van te zijn.
Lucy... - Wat heb je met mijn maag gedaan?
Niets, slechts een kleine horizontale snee. Maar het is erg goed gedaan.
Binnen een maand zal hij praktisch onzichtbaar zijn.
Je zult je buik kunnen laten zien volgende zomer. - Het litteken maakt mij niets uit.
Is het waarom we je open gemaakt hebben?
Wees gerust, we hebben je organen niet weggehaald.
We hebben slechts een klein pakketje in je maag laten glijden.
Het is een nieuwe drug die de kinderen in Europa geweldig gaan vinden.
Wat is het? - De wetenschappelijke naam is CPH4.
Dat klinkt niet erg spannend als verkoopproduct, maar we werken nog aan iets dat er uitspringt.
Heb je een suggestie?
Welkom. Kom binnen.
Geweldig.
Hoe gaat het? - Erg goed.
Ten eerste, enorm bedankt voor deelname aan deze onderneming...
die feilloos zal gaan.
Deze paspoorten en tickets stellen jullie in staat om terug naar huis te gaan binnen 24 uur.
Na aankomst worden jullie meegenomen door onze mensen zodat we onze waar weer terugkrijgen.
En jullie zullen misschien de vrijheid terug vinden, die jullie zo verdienen.
Ik weet dat ik jullie niet hoef te waarschuwen, maar voor een ieder die...
iemand probeert te waarschuwen of zichzelf uitlevert aan de autoriteiten...
We hebben de adressen van al jullie familie.
Tot de verste neef aan toe.
We vertrouwen op jullie discretie.
Heren, dame, sta mij toe om de eerste te zijn die jullie een goede reis wenst.
Je gaat dit verkopen? - Dat is nou eenmaal onze bedrijfsvoering.
Voor primitieve wezens zoals wij, lijkt het alsof het leven maar één doel heeft...
tijd winnen.
En tijd winnen...
lijkt ook het enige doel te zijn voor elke cel in ons lichaam.
Om dat te bereiken hebben de meeste cellen die de aardworm en de mens maakt...
maar twee oplossingen. Onsterfelijkheid...
of voortplanting.
Als zijn leefomgeving niet voedzaam genoeg is...
kiest de cel voor onsterfelijkheid.
In andere woorden, zelfvoorzienend en zelf beheerbaar.
Aan de andere kant, als de woonplek voedzaam is...
zullen ze kiezen voor voortplanting.
Op die manier, als ze sterven, dragen ze informatie over naar de volgende cel...
die het overdraagt naar de volgende cel en zo verder.
Op die manier worden kennis en gegevens doorgegeven via de tijd.
Blijf rustig, je moet wachten, focus je op iets.
Je hebt tijd om na te denken in het vliegtuig. Pak gewoon de juiste vlucht.
Pak de vlucht en ga hier vandaan. Dat is het belangrijkste.
Tijd besparen, niets geks proberen. En je rustig houden. Je leeft.
Je leeft, dat is het belangrijkste.
Tijd besparen.
Ik ben niet in de stemming.
Twintig procent.
Laten we ons het eens inbeelden hoe ons leven zou zijn als we toegang hadden tot...
20 procent van onze hersencapaciteit.
Het eerste stadium zou ons in theorie toegang geven om ons eigen lichaam te beheersen.
Meneer? - Ja?
Is dit wetenschappelijk bewezen? - Het is nu slechts een veronderstelling.
Als je erover denkt... Het is moeilijk te beseffen dat de Grieken, Egyptenaren en Indiërs...
al eeuwen afwisten van cellen voor de uitvinding van de microscoop.
En dan heb ik het nog niet gehad over Darwin, die door iedereen voor gek uitgemaakt werd...
toen hij zijn theorie over evolutie naar voren bracht.
Het is aan ons om de grenzen en wetten op te rekken...
om zo van evolutie naar revolutie te gaan.
Er zijn honderd miljard neuronen per mens waarvan er maar 15 procent actief is.
Er zijn meer verbindingen in ons lichaam dan dat er sterren in het heelal zijn.
We bezitten een gigantisch netwerk van informatie waar we bijna geen toegang toe hebben.
Meneer? - Ja...
Wat zal de volgende stap zijn?
De volgende stap zal waarschijnlijk de controle van andere mensen zijn.
Maar daarvoor moeten we toegang hebben tot minstens 40 procent van onze hersencapaciteit.
Na controle te hebben over onszelf en anderen volgt de controle over materie.
Maar nu komen we in het science fiction gedeelte.
Nu weten we niet meer als een hond die naar de maan kijkt.
Neem me niet kwalijk, meneer. - Ja?
Wat zou er gebeuren als iemand 100 % van zijn hersencapaciteit bereikt?
100 procent? - Ja.
Ik heb geen idee.
Hé, spreek jij Engels? - Nee.
Spreek jij Engels? Breng me nu naar het ziekenhuis.
Mijn been.
Tri-Service Openbaar Ziekenhuis Tingjhou Filiaal.
Ziekenhuis. - Wacht hier op me.
Mevrouw, hallo?
Ik heb hulp nodig. Het is dringend.
Je kunt hier niet naar binnen komen, we zijn aan het opereren.
Ga alstublieft weg.
Je was niet in staat hem te redden, z'n tumor was al uitgegroeid naar zijn hersenen.
Iemand heeft een zak met drugs in me gestopt, ik wil dat je het eruit haalt. Het lekt.
Doe het nu. - Ik zal 'n plaatselijke verdoving toedienen.
Doe geen moeite. - Oké.
Rustig, alstublieft, doe het pistool naar beneden.
Ik ga het even controleren, oké?
Vind je erg? - Nee.
Hallo? - Mam...
Hé, Lucy, wat fijn van je te horen. Maar hoe laat is het daar?
Geen idee, het is laat. - Wacht even, laat me de andere lijn verbreken.
Ik ga naar binnen toe.
Ben ik weer. Je feest niet te veel toch? Je beloofde me dat je voor jezelf zou zorgen.
Ik probeer het echt, mam. - Leuk dat je zomaar ineens belt...
Je vader zal het jammer vinden dat hij je gemist heeft hij is nog niet terug van de sportschool.
Normaal bel je altijd in de ochtend.
Mam, ik voel alles. - Wat bedoel je, schat?
Ruimte, lucht...
de vibraties, de mensen...
ik kan de zwaartekracht voelen.
Ik kan het ronddraaien van de aarde voelen...
De warmte die uit mijn lichaam trekt.
Het bloed in mijn aderen...
Ik kan mijn hersenen voelen. De diepste delen van mijn geheugen.
Schat, we hebben een slechte verbinding. Wat zei je nou over herinnering?
De pijn in mijn mond toen ik een beugel kreeg.
Ik kan zelfs het gevoel herinneren van je hand op mijn voorhoofd als ik ziek was.
Ik herinner me dat de kat zo zacht was. - De kat? Welke kat, schat?
Een Siamees met blauwe ogen en een gebroken staart.
Schat, dat kun jij je niet herinneren, je was slechts een jaar oud.
Ik kan me de smaak van jouw melk in mijn mond herinneren...
De ruimte, de vloeistof.
Lieverd, waar heb je het over?
Ik wil je alleen vertellen dat ik van jullie hou.
En ik wil je bedanken voor de duizenden kusjes die ik nog steeds op mijn gezicht kan voelen.
Ik hou van je, mam. - Ik hou ook van jou. Meer dan wat dan ook.
Hoeveel is er nog over? - 500 gram.
Hoelang zal het duren voordat mijn lichaam de rest eruit heeft gegooid?
Om dat te weten, moet ik eerst weten wat het is. - Ga je gang.
CPH4.
Vertel me erover.
Zwangere vrouwen produceren dit molecuul in de zesde week van de zwangerschap...
in kleine hoeveelheden.
Maar voor een baby bezit het de kracht van een atoombom.
Het geeft de foetus alle energie om alle botten in het lichaam te vormen.
Ik wist dat ze bezig waren met een synthetische versie, ik wist niet dat ze daarin geslaagd waren.
Als het echt CPH4 is, in deze hoeveelheid, ben ik verbaasd dat je nog leeft.
Niet lang meer.
Leren is altijd een pijnlijk proces. Net als wanneer je klein bent en je botten gaan groeien.
Kun je geloven dat ik mij het geluid kan herinneren van mijn groeiende botten?
Alsof het knarste onder mijn huid.
Alles is anders nu. Elke muziekklank die ik kan begrijpen als vloeistof.
Het is grappig, ik was zo druk bezig met wie ik was en wat ik wilde zijn...
En nu ik toegang heb tot diepere delen van m'n brein, zie ik dingen duidelijker en...
realiseer me dat wat ons ons maakt, primitief is.
Het zijn allemaal obstakels. Klinkt dat ergens logisch?
Net zoals de pijn die je beleeft. Het blokkeert je het te begrijpen.
Het enige wat je nu kent, is pijn.
Waar zijn de anderen die de drugs dragen? Ik wil de rest ook hebben...
voor medicinale doeleinden.
Berlijn...
Parijs...
Rome...
Dank je voor het delen.
Goedenavond, professor. - Goedenavond, Umbert.
Gaat u hier eten? - Ik ben bang van wel. Ik ben uitgeput.
Geniet van uw rust. - Dank u.
Je liet me schrikken. Je belde aan als 'n gek. Ik heb je gemist.
Ik jou ook.
Ben je je sleutels verloren of zo? - Ja.
Mag ik je laptop even lenen? - Natuurlijk.
Ik ben gister de hele dag bezig geweest met audities. Het was geweldig.
Ik moest de hele dag wachten en begreep er niets van, want ze praten alleen maar Chinees.
Wie begrijpt Chinees? Ik in ieder geval niet.
En ze zeggen altijd dat ze bellen, maar ze vragen je niet om te telefoonnummer.
Behalve die ene jongen, maar hij was geen Chinees. Hij werkt voor het bureau en hij is zo schattig.
En dan bedoel ik schattig op de manier die ik bedoel. Zijn kont.
Daar begon het mee en je raadt nooit waar hij me mee naar toe nam?
Het Four Seasons hotel, royal suite en we hebben de hele avond seks gehad.
Het spijt me dat ik zo veel over mezelf praat. Hoe is het met jou en met Richard?
Hij is dood. - Jullie zijn gek, ik ga douchen.
Samuel Norman.
Professor Norman? Mijn naam is Lucy. Ik heb al uw onderzoek over het menselijk brein gelezen.
We moeten afspreken. - Al mijn onderzoeken?
Ik ben vereerd, jongedame, maar ik kan het moeilijk geloven.
Ik heb minstens... - 6734 pagina's geschreven...
ik kan ze uit mijn hoofd opzeggen, als u dat wilt.
Ben je één van Emily haar vrienden? Dit klinkt als een van haar stomme grappen.
Is ze bij je nu? - Nee, ik ben alleen.
Wie ben jij? - Dat heb ik je net verteld.
Lucy, ja, het spijt me.
Ik heb uw theorie gelezen over het gebruik van de hersencapaciteit.
Het is een beetje primitief, maar u bent op de juiste weg.
Dank je.
Professor, mijn cellen reproduceren op een fenomenale snelheid, miljoenen per seconden.
Ik kan nog niet precies zeggen wanneer ik doodga, maar ik denk dat het niet langer dan 24 uur is.
Waar heb je het over? - Ik zeg dat uw theorie geen theorie meer is.
Ik heb een grote hoeveelheid synthetische CPH4 toegediend gekregen.
Wat mij in staat stelt om 100 procent van mijn hersencapaciteit te gebruiken.
Op dit moment zit ik op 28 procent en wat u schreef is waar...
als de hersenen de 20 procent bereiken gaat het open en zijn er geen obstakels meer.
Ze vallen weg als domino's. Ik koloniseer mijn eigen hersenen.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Het klopt dat ik hier de afgelopen 20 jaar aan gewerkt hebt, maar het waren slechts...
veronderstellingen en onderzoeksideeën.
Ik dacht niet dat er ooit iemand...
Jij kunt je stofwisseling beheersen? - Ja.
En ik begin nu de controle te krijgen over andere mensen hun lichamen.
En ik heb ook de controle over elektrische en magnetische golven.
Niet alles, alleen de basisdingen.
Televisie. Telefoon.
Radio.
Dat is geweldig.
Ik voel geen pijn... angst.
Verlangen.
Het is alsof alles wat ons mens maakt, vervaagt.
Het is net alsof hoe minder mens ik me voel...
al die kennis over alles...
kwantumfysica, wiskunde...
de oneindige capaciteit van een kerncel.
Al die kennis explodeert in mijn hoofd en ik weet niet wat ik ermee moet doen.
Als je me vraagt wat je ermee moet doen...
Als je denkt aan...
de oorsprong van het leven, ik bedoel vanaf het eerste begin...
De ontwikkeling van de eerste cel die zich splitste in twee cellen.
Dit hele doel van het leven is...
het doorgeven van wat er geleerd is...
Er was geen hoger doel.
Dus als je mij vraagt wat je moet doen met al die kennis, zou ik zeggen...
geef het door.
Net zoals elke simpele cel door de tijd heen.
Tijd? Ja, natuurlijk.
Ik sta voor je deur over 12 uur.
Ga je weg? - Ja.
Wat is dit? - Een recept.
Sinds wanneer kun jij Chinees schrijven? - Sinds een uur geleden.
Ik begrijp hier niets van.
Je nieren werken niet goed en je lever is niet in orde, je moet je leven aanpassen.
Neem deze medicijnen, ga sporten, eet organisch, dan komt alles goed.
Gisteravond om 23:00 uur schoot een vrouw een patiënt dood.
Het gebeurde in het Tri-Service ziekenhuis.
De verdachte is 25, blond, gemiddelde lengte.
De politie jaagt wereldwijd op haar.
Ze is gewapend en gevaarlijk.
Del Rio. - Ik kreeg 'n vreemd telefoontje uit Taiwan...
Een jonge vrouw gaf ons een tip over een grote drugsdeal.
Ik neem het aan. - Ik neem je op.
Ik heb informatie over een groep drugshandelaren, ik wil een bevoegd iemand spreken.
Je hebt geluk dat er niemand met meer autoriteit in dit kantoor is dan ik.
Maar laten we beginnen bij het begin. Wat is je naam?
Luister, Pierre Del Rio. Ga op je stoel zitten, pak de pen links en schrijf op wat ik zeg.
Er zijn geen camera's. Schiet op. Ik heb geen tijd te verliezen.
Dertig procent.
Ga je gang.
Ik heb hier de details van drie mensen die op weg zijn naar Europa met een kilo drugs bij zich.
Ik wil dat je ze arresteert en de drugs bewaart.
In welke vorm is de drugs? Repen, capsules? - Poeder.
Verstopt in plastic pakketjes in hun darmen. - Neem me niet kwalijk?
Wees voorzichtig als je de drugs eruit haalt, het produkt is erg krachtig.
Geloof me. Heb je het? - Ja.
Mooi, ik reken op je.
Gaat het?
Goedemorgen.
BERLIJN, DUITSLAND.
Dank u.
Dat is hem. Pak hem op.
Kom met me mee, alsjeblieft.
PARIJS, FRANKRIJK.
Hallo.
Meneer, komt u met mij mee.
ROME, ITALIË.
Welkom in Rome.
Goedemorgen, meneer. Volgt u mij alstublieft. - Natuurlijk.
Del Rio. - Kapitein Marco Brezzi.
Bedankt voor het terugbellen. - We hebben de koerier.
Dank je wel, ik stuur je de papieren voor de uitlevering.
Goed, we hebben ze alle drie.
Dames en heren, we beginnen nu aan de afdaling naar Paris Charles de Gaulle.
Mevrouw, ik moet u vragen uw computers op te bergen.
Je zou je neus af moeten vegen. - Neem me niet kwalijk.
Mag ik een glas champagne? - Maar natuurlijk.
Mevrouw, uw champagne. - Dank u.
Het spijt me echt, maar u moet echt uw tafel inklappen.
Natuurlijk.
Op kennis.
Veertig procent.
Als de leefomgeving niet voedzaam genoeg is...
kiest de cel voor onsterfelijkheid.
In andere woorden, zelfvoorzienend en zelf beheerbaar.
Mevrouw, u moet teruggaan naar uw plek.
U moet echt de deur open doen en teruggaan naar uw stoel.
Doet u alstublieft de deur open.
Zeg iets. Gaat het met u?
Doe iets. Help me.
Open de deur.
Mevrouw, bent u in orde? Zeg iets.
Had ze een litteken op haar onderbuik? - Ja, een verse. De hechtingen zaten er nog in.
Hoe is het met haar? - Ze slaapt en wordt voorlopig nog niet wakker.
Vijftig procent.
Dokter, ze is wakker. - Weet je het zeker?
Ja, ze zit rechtop in bed.
Dat is ze.
En je hebt haar niet geboeid? - Natuurlijk wel.
Mevrouw, blijf staan.
Ik moet alleen met jou praten. - En ik wil dat je je handen in de lucht doet.
Heb je de pakketjes? - Ja.
Waar zijn ze? - Veilig. Hier in Parijs.
Ze zullen veiliger in mijn handen zijn.
Laat de auto daar niet staan. Parkeer hem even.
Als politie zien we soms rare dingen...
maar eerlijk gezegd, wat je daar deed, dat was pas eng.
Al die mensen die je in slaap bracht, moet ik me zorgen maken?
Nee. - Gelukkig.
Vind je het erg? - Nee.
Wat is dat? - Koreaans. Ik moet rijden.
Nee, dit is een politieauto. Dat kan niet.
Dit is geen optie. Dit is een politieauto.
We gaan, mannen.
Meneer, ik moet met iemand praten. - Praat met de politie.
Ik ben een Duitser, ik eis een advocaat.
Ik kijk even bij chirurgie.
Haal even wat eten voor ons. - Jij bent echt een voedselverslaafde.
Rij je altijd zo? - Ik heb nog nooit eerder gereden.
Geweldig.
Dat is éénrichtingsverkeer. - We zijn laat.
Ik ben liever laat dan dood. - We sterven nooit echt.
Sorry, meneer, ik weiger.
Ik doe mee.
Ik zal zeggen dat ze moeten stoppen ons te volgen. - Dat is niet nodig.
Ik heb bacon voor je...
Geef me de koffer.
Vermoord haar en pak het zakje.
Zestig procent.
Sta daar niet zo, vermoord haar.
Maak het open.
Laten we gaan. - Ik weet niet of ik erg behulpzaam ben.
Dat ben je wel. - Waarvoor?
Een herinnering. Zullen we gaan?
Waar gaan we heen? - Neem de eerste links.
Wegwezen.
Volg die auto.
Professor? - Dank je.
Ja. - Lucy.
Het is haar.
Ben je in Parijs? - Ja.
Geweldig.
Ik ben niet meer in het hotel, ik ben op de universiteit, waar ik de vrijheid...
heb genomen om een paar van mijn collega's te bellen om jou te bespreken.
De slimste op dat gebied.
En ze zijn te vertrouwen. - Ik vertrouw jou.
Dank je. Denk je dat je naar de universiteit kunt komen?
Het is fijn u te ontmoeten. - Van hetzelfde.
Kapitein Del Rio. - Hoe maakt u het?
Laat me je voorstellen aan mijn collega's.
Dit is professor Cantié, neurochirurg. - Ik weet wie iedereen is.
Natuurlijk.
Heren, dit is Lucy, de eerste vrouw die...
Ik bedoel...
Zoals ik eerder zei, Lucy heeft op een manier die voor mij onbekend is...
bepaalde delen van haar brein ontcijferd...
die toegang bieden tot nooit eerder verkende delen van haar hersenen.
Ze heeft vaardigheden. - Kunt u ons een voorbeeld geven?
Uw dochter Gabrielle van zes stierf in een auto-ongeluk...
Het was een blauwe auto, met leren stoelen, er hing een plastic vogel aan de binnenspiegel.
Baas, vijf man neer in het ziekenhuis. Het spijt me.
Hoeveel mensen zijn er over? - Ik heb er ongeveer 25 bij me.
Dat verdomde mens, ze geeft niet op. Ze is een heks.
Dat weet ik. Ik vermoord haar zelf wel.
Er komen mannen aan, kun je de kamer beveiligen? Ik moet geconcentreerd blijven.
Schiet op.
Hoe heb je het voor elkaar kregen om toegang te krijgen tot deze informatie?
Elektrische impulsen. Elke cel communiceert met de andere cel.
Ze delen duizend bits aan informatie met elkaar per seconde.
De cellen vormen samen een web van communicatie.
Wat op hun beurt de materie vormt. Cellen komen samen en nemen een vorm aan.
Vervormen, herstellen. Er zit geen verschil in, het is allemaal hetzelfde.
Mensen zien zichzelf als uniek, zodat ze hun hele theorie van bestaan daarop kunnen baseren.
Eén is de meeteenheid, maar dat is fout.
Alle sociale systemen die opgebouwd zijn, begonnen bij één plus één is twee.
Dat is alles wat we geleerd hebben. Maar één plus één is nooit gelijk aan twee.
Er zijn in feite geen nummers of letters.
We hebben ons bestaan gecodeerd om het op een menselijk niveau te brengen...
om het begrijpelijk te maken.
We hebben een schaal gemaakt om de ondoorgrondelijke schaal te vergeten.
Maar als de mens niet de maateenheid is...
en de wereld wordt niet beheerst door wiskundige wetten...
Wat dan wel?
Film een auto die snel over de weg rijdt, versnel het beeld...
en de auto verdwijnt.
Dus welk bewijs hebben we van zijn bestaan?
Tijd geeft rechtmatigheid aan het zijn bestaan. Tijd is de enige maateenheid.
Het geeft bewijs aan het bestaan van materie.
Zonder tijd, bestaan we niet.
Tijd is eenheid.
Doorzoek het hele gebouw en vind haar.
We kunnen ze niet veel langer tegenhouden. - Tijd om te gaan dan.
Weet je zeker dat je zo'n hoge dosis nodig hebt? Ik ben bang dat je het niet zult overleven.
Sommige cellen zullen vechten tot het einde.
Om de laatste paar procent te bereiken moet ik ze forceren...
om de cellen open te breken tot hun kern.
Al die kennis, Lucy, ik weet niet zeker of de mensheid er klaar voor is.
We zijn zo gedreven door macht en winst. Gezien de natuur van de mens...
kan het ons misschien alleen maar onstabiliteit en chaos brengen.
Onwetendheid brengt chaos, kennis niet.
Ik bouw een computer en download al mijn kennis daarop.
Ik zal een manier vinden waarop je het kunt bereiken.
Ik hoop dat we jouw offer waard zijn.
Niemand beweegt.
Begrijpt u Engels?
Zeventig procent.
Wat doet ze? - Ze is op zoek naar energie en materie.
En ze probeert de computerkracht met elkaar te verbinden.
Chong Ju? - Ik ben hier, baas.
Doe iets aan hen. - Goed, baas.
Kom op, jongens.
Ben je er klaar voor?
Gaat het wel?
Haal een dokter, snel.
Tachtig procent.
Mijn God, wat gebeurt er?
Wat is ze aan het maken? - Haar generatie computer, neem ik aan.
Negentig procent.
Negenennegentig procent.
Honderd procent.
Waar is ze?
Waar is ze? Geef antwoord.
Geef antwoord.
Kijk, de computer, hij beweegt.
Waar is ze?
Ik ben overal.
Het leven is ons een miljard jaar geleden geschonken...
nu weten we wat we ermee moeten doen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Nightfalls ~ Controle: FuBre