Hoi. Ik ben Dory.
Ik lijd aan korte-termijn-geheugenverlies.
Ja. - Dat is precies wat je moet zeggen.
Oké, we doen net of we de andere kinderen zijn.
Hoi, Dory. - Ahoy daar.
Wil je verstoppertje spelen? - Goed. Dat vind ik leuk.
Wij verstoppen ons en jij telt. en dan ga je ons zoeken.
Oké, pappie.
Ik ben niet je pappie, ik ben de aardige vis die je vriend wilt zijn.
Oké, pappie. - Nee.
Ik verstop me. - Tel maar tot tien.
Eén, twee, drie...
vier...
Ik hou van zand. Zand is drassig.
Mammie, mag ik met ze spelen?
Dory, liefje.
Onderwaterstroom, lieverd.
Onthoud, lieverd. We moeten uit de buurt blijven van de onderstroom.
Lieverd, weet je nog het rijmpje wat we hebben geleerd?
Wij zien de onderstroom en zeggen...
Eropaf.
Nee. Het is "Nu wegwezen." Laten we het nog eens proberen.
wij zien de onderstroom en zeggen
daar is de onderstroom
we hebben de onderstroom gevonden en we zien hem ook
Ben ik iets vergeten?
Nee, lieverd. Maak je geen zorgen. - Niks aan de hand, liefje.
Als ik jullie nu vergeet? Vergeten jullie dan mij?
Natuurlijk niet, liefje.
We zullen je nooit vergeten, Dory. En we weten dat jij ons nooit vergeet.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Finding Dory (2016)
Vertaling: RaZoR & Puppy-Power Controle: Scarlett
Hallo?
Hoorde je dat? - Wat moet ik horen?
Stan, ik hoorde iemand hallo roepen. - Ik hoorde niks.
Ik weet het niet, Stan. Ik hoorde iemand hallo roepen.
Er zijn veel vissen hier. Letterlijk iedereen kan hallo roepen.
Hallo. - Daar.
Waar? - Daar. Die kant op.
Welke richting op? - Daar.
Hallo.
- Hemeltje, het is een kind.
Hallo, kindje. Hierheen. - Hoi.
Ik ben Dory, kunnen jullie mij helpen?
Hallo, Dory. Ben je verdwaald? - Waar zijn je ouders?
Dat ben ik vergeten.
We kijken wel rond voor je. Zijn één van die vissen je ouders?
Hoi, ik ben Dory. Kunnen jullie mij helpen?
Lieverd, dat heb je al gevraagd.
Echt?
Het spijt me. Ik lijd aan korte-termijn-geheugenverlies.
O, wat vreselijk. - Korte-termijn-geheugenverlies.
Wacht hier een momentje, lieverd.
Stan. - Wat?
Wat moeten we doen? Dat kind is verdwaald.
Geen idee. Wat moet ik doen? - We moeten iets doen.
Ze herinnert zich niks. - Ze kan overal vandaan komen.
Aan jou heb ik vandaag niks. Dory, lieverd. Wat als...
Ze is weg. Dat voorspelt niks goeds.
Ik ben Dory, ik ben mijn familie kwijt. Kunt u mij helpen?
Ik ben Dory, ik lijd aan korte-termijn-geheugenverlies.
Gewoon door blijven zwemmen.
Hoi, ik ben mijn familie kwijt. Kunt u me helpen?
Waar heb je ze voor het laatst gezien?
Raar verhaal, ik ben het vergeten.
Lieverd, wil je met ons meezwemmen?
Dat is het liefste aanbod vandaag. Denk ik. Ik weet het eigenlijk niet meer.
In ieder geval bedankt, maar ik zoek iemand.
O, ik kan het me niet meer herinneren...
Hoi, ik ben Dory. Was het iets wat ik zei?
Grapje. Jullie komen niet meer terug.
Ik zocht iets, en... Ik begrijp het, stapavond. Veel plezier.
Ik hoop dat je vindt wat je ook zoekt.
Wij beiden. Enig idee wat dat was?
Het spijt me.
Ik denk dat we elkaar nog wel eens zien. Wees geen vreemdeling, vreemdeling.
Een witte boot heeft mijn zoon. Mijn zoon, help.
Kijk uit.
Sorry, is alles in orde?
Hij is verdwenen. - Rustig maar.
Nee, hij is verdwenen. - Het komt wel goed.
Ze hebben hem meegenomen. Ik moet die boot vinden.
Een boot? Ik heb een boot gezien.
Echt? - Deze kant op. Volg mij.
Heel erg bedankt.
EEN JAAR LATER
Klaus. De kraan lekt.
Kun je de sleutel aangeven. Ik kan het repareren.
Marlin?
Jongens, ik was...
Dory, het is nog geen tijd om op te staan. Je moet terug naar bed.
Vergeet niet, de Anemoon-stekels. - Sorry, terug naar bed.
Marlin?
Terug naar bed. Heel simpel, terug naar je bed.
Marlin?
En we zijn wakker. Klaar om de dag te beginnen.
En we zijn op zoek naar? - Nemo.
Juist. Ik herinner het me alsof het gisteren was.
Natuurlijk herinner ik me niks van gisteren. - Hoe dan ook...
ik wilde dus zeggen dat het engste moment met de vier haaien was.
Wacht, ik dacht dat er drie haaien waren. - Nee, het waren er zeker vier.
Maar de laatste keer zei je drie. - Zoon, wie is door de hele oceaan heen gereisd?
Dat was Nemo. Wij moesten ook door de hele oceaan om hem te vinden, dus hij was als eerste.
Ik denk dat dat waar is, toch?
Jullie hebben het gehaald, jullie miste haast de excursie.
Excursie? Daar hou ik van. Waar gaan we heen?
Ik dacht dat je het haar zou zeggen. - Dat heb ik gedaan.
Ja?
Mr Ray heeft te veel vissen waar hij op moet passen vandaag.
Dus het is beter als je vandaag niet bij de klas bent.
O, waarom niet?
Je weet wel, je herinnert je soms iets niet. - Dat kan ik me wel herinneren.
Meestal is het niet je fout, maar soms dwaal je wel eens af.
En Mr Ray heeft geen tijd voor vissen die afdwalen.
Met andere woorden, hij heeft niet genoeg hulp.
Arme man, hij is overwerkt.
Je begrijpt het. - Ik begrijp het helemaal nu.
Hij wil dat ik zijn assistent word. - Nee, niet precies.
Ik voel me zo vereerd. Ik ben nog nooit een klasse-assistent geweest.
Mr Ray. Je hebt hulp.
Okidoki.
Goed, kinderen.
Vandaag is de dag.
De excursie naar het Pijlstaartroggebied. - Pijlstaartroggebied.
Weet iemand waarom we daarheen gaan?
Kom op. Dit moeten jullie weten. - Migratie is teruggaan naar...
Bed. - Juist.
Nee. - Het zand.
Nee, migratie is naar huis gaan.
Huis. - Waar je vandaan komt.
Wie kan vertellen waar hij vandaan komt?
Ik woon bij een grote rots. - Ik drie koraalgrotten bij hem vandaan.
Mijn huis is omringt door alg. - Waar ben jij opgegroeid, Dory?
Ik. Geen idee.
Mijn familie. Waar zijn ze?
Kan ik je helpen?
Sorry. Ben ik weer wat vergeten. Weet je, ik lijd aan...
Korte-termijn-geheugenverlies.
Hoe kun je je familie herinneren als je aan korte-termijn-geheugenverlies lijdt?
Goede vraag. Ik herinner me soms wat omdat...
omdat het ergens op slaat. Zoals dat ik een familie heb.
Dat weet ik, omdat ik ergens vandaan moet komen. Iedereen heeft een familie.
Ik herinner niet hun namen of hoe ze eruit zien. En dat ik ze misschien nooit meer vind, maar...
Waar hebben we het over? - Papa's en mama's.
Papa's en mama's. Tuurlijk.
Waarom praten we daar over?
Die klas. Waarom ik? Oké.
Jullie lijken me een beetje jong hiervoor...
Kijk, kinderen, als twee vissen van elkaar houden...
En daar stoppen we.
Klim aan boord, ik voel een emigratieliedje opkomen.
migratie, migratie, laten we leren over migratie
het is natuurlijk om je te verplaatsen door de zee
het is een wetenschappelijke belofte
waar is iedereen heen, o, daar zijn ze, ik ben terug
wat is minder dan vier graden gebaseerd op de zon-positie
Kinderen, blijf uit de buurt van de rand. - Hoor je dat. Niet in de buurt van de rand.
Dat is te ver. - Te ver.
Deze kant op. Hierheen.
Nou wil ik dat iedereen naar mij luistert. - Luisteren.
Als de rog hier aangekomen is... - Laat de rog doorgaan.
Waar moeten we dan voor uitkijken?
Uitkijken voor wat?
De onderstroom. - Dat klopt.
Dat klopt. De onderstroom.
Omdat het heel sterk is door het klapperen.
En als je niet voorzichtig bent, word je erin getrokken.
Mr Ray. Hoe weten de pijlstaartroggen waar ze heen moeten?
Dat heet instinct, Nemo.
Dat zit diep in jezelf, daarom moet je daar altijd naar luisteren.
Als een liedje wat iedereen kent. En ik hoor nu de mijne.
thuis, ons hart zegt waar we heen moeten
kloppend als een trommel en stuurt ons waar we vandaan komen
we gaan naar huis
we weten dat we ver moeten reizen
dag en nacht gaan we door, op onze weg naar huis
we gaan naar huis
zwemmend heen en weer, we weten waar we heengaan
We zien de onderstroom en we zeggen...
Dory.
Is ze dood? - Nee, ze is niet dood.
Maak wat ruimte.
De Parel van Morro Bay, Californië.
De Parel van Morro Bay, Californië?
Ik herinner me iets...
Ik herinner me iets. Eindelijk herinner ik me iets wat belangrijk is.
Wat belangrijk is? Wat dan?
Ik weet het niet meer, maar ik voel het.
Bedankt, Mr Ray.
Probeer het je te herinneren. Wees niet zo'n Dory, Dory.
Ik weet het niet meer.
Herinner je het je?
Ik herinner het me niet meer. Het was iets...
het was iets over...
De Parel van Morro Bay, Californië.
Mijn familie. Ik herinner mijn familie. Ze zijn daar ergens. Ik moet ze vinden.
Jongens, jullie moeten me helpen. Jongens, hallo?
Jongens, waar zijn jullie?
Hallo.
Waar waren jullie?
Jij ging ervandoor. - Mijn ouders. Ik herinner me ze.
Wat? Wat herinner jij je?
Ik herinner hen. Mijn vader en moeder.
Ik heb een familie. Ze weten niet waar ik ben. We moeten gaan.
Dit is gekkenwerk. Waar wil je heen?
Naar de Parel van de Baltic.
De Parel van Morro Bay, Californië. - Ja.
Nee, Dory. Dan moet je door heel de oceaan heen. - Dan moeten we gelijk gaan.
Hoe komt het dat elke keer als we aan het einde van dit rif zijn...
een van ons weg probeert te gaan. Kunnen we niet een keer van het uitzicht genieten?
Hoe kun je praten over het uitzicht, als ik mijn familie herinner.
Nee. we zijn klaar met oceaan-reizen. Die fase zijn we gepasseerd.
De enige reden om te reizen...
dat je niet meer hoeft te reizen. - Ja, maar ik wil...
Alsjeblieft.
Alles wat ik weet, is dat ik ze mis.
Ik mis ze echt. Ik wist niet hoe dat voelde.
Weet je hoe dat voelt?
Ja, ik weet hoe dat voelt.
Ik wil dit niet vergeten. Ergens daar is mijn familie.
Alsjeblieft, Marlin, het lukt mij niet alleen.
Ik ga het vergeten. Help me mijn familie te vinden.
Ja, pap. Jou lukt het wel om ons door de oceaan te krijgen, toch?
Nee.
Maar ik ken wel iemand.
Alle hens vooruit.
Helemaal ziek.
Ik weet het. Is het niet geweldig?
Nee, ik word kotsmisselijk.
Het is de Californische stroom, gast. Gaat er ruw aan toe.
Naar boven, gast.
Gast, als je over je nek gaat, doe mij een plezier...
hoofd naar achteren, voorover buigen, en afstand houden.
We noemen dat 'de vissen voeren.'
Klopt als een bus.
En nu zoeken we mijn ouders ergens in de Atlantische Oceaan...
De Parel van Morro Bay, Californië. - Precies.
Hoe ga je je ouders zoeken? - Weet je nog hoe ze eruitzien?
Ik ben nog nieuw met herinneringen, maar iets zegt me dat ze blauw met geel zijn.
Dat lijkt me ook. - Ik weet 't wel wanneer ik ze zie. Het is familie.
Trouwens, de oceaan oversteken doe je maar één keer in je leven.
Volgende halte Morro Bay, Californië, gasten.
Op zoek naar mijn familie.
Ga ervoor, pa. - Niet duwen, Nemo.
Succes, blauwtje. Ik hoop dat je je ouders vindt.
En veel succes 'met de vissen voeren. '
Te laat, ik ben al over mijn nek gegaan.
Dit voelt bekend. Mam. Pap.
Dory, wacht.
Mam. Pa.
Stop met gillen. Denk je echt dat je ouders hier ergens drijvend op je liggen te wachten?
Geen idee. Er is maar één manier om daar achter te komen. Mam. Pap.
Harder, Dory. - Mam. Pap.
Wat was dat?
Wacht. Dat heb ik eerder gehoord. Ik herinner me iemand zeggen: "Sh."
Goed bezig. Dat was ik. Een minuut geleden.
Alsjeblieft. Heb jij mijn mammie of pappie gezien? Hun namen zijn Jenny en Charlie.
Jenny en Charlie. - Wat? Jenny en wie?
Dat zijn hun namen. Mijn ouders heten Jenny en Charlie.
Dory, wacht.
Wacht. Kunnen we niet een plan bedenken?
Ben je gek? - Sorry, ze is een beetje opgewonden.
Dory, stop met gillen.
Het is niet zo'n goed idee om in een nieuwe buurt zoveel aandacht te trekken.
Je begrijpt het niet. Ik herinner mijn ouders hun namen. Jenny, Charlie.
Deze krabben leven hier. En ik denk dat ze niet voor niks stil zijn.
Je kunt wat gevaarlijker wakker maken.
Heb je het over iets met één groot oog, tentakel en 'n grote bek?
Dat is heel specifiek, maar zoiets, ja. Je wilt normaal niet...
Hemeltje.
Dit was een foutje. We gaan al weer weg. Laat ons leven...
dan aanbidden we je, en bouwen...
wat vind je van een monument?
Zwem voor je leven.
Nemo.
Nee.
Nemo, hou me vast. Laat me niet los.
Pap.
Rustig, Dory. We worden niet meer achtervolgd. - Weet je dat zeker?
Jenny en Charlie. Jenny en Charlie.
Ik herinner hun namen. We moeten verder, we zijn zo dichtbij.
Hemeltje lief. Nemo, ben je gewond? Wat is er gebeurd?
Alsjeblieft, niet nu, Dory.
Er is niks aan de hand.
Nemo, het spijt me.
Hemeltje lief. Nemo, ben je gewond? - Ik zei 'Niet nu.' Je hebt al genoeg gedaan.
Is dat zo? Ik kan het herstellen. Ik kan hulp halen.
Weet je wat je kunt doen? Daar wachten.
Ga daarheen en vergeet het. Daar ben je goed in.
Je hebt gelijk. Ik weet niet waarom ik dacht dat ik dit kon.
Mijn familie vinden, dat kan ik niet. Ik ga het herstellen.
Ik ben in orde. - Ik ga hulp halen, goed?
Dat kan ik wel, het komt goed, Nemo.
Iemand, hallo? Is daar iemand?
Hallo.
Ik ben Sigourney Weaver.
Hoi, Sigourney. Ik heb je hulp nodig.
Wil je ons niet vergezellen? - Geweldig.
Zoals wij de wonderen van de pacifische oceaan verkennen. Met al het geweldige leven erin.
Getuigen van de Baluga walvissen. - Sigourney Weaver, waar ben je?
Dory, daar ben je.
Jongens. Ik heb hulp gevonden. Sigourney Weaver vertelt ons waar we zijn.
Kijk uit.
Moet je dit zien. - Geen respect voor het leven in de oceaan.
Marlin. Nemo. - Dory.
Nee, niet nog eens.
Stop haar erin, dan kijken we hoe ze het doet.
Dory.
Maak je geen zorgen. We zullen je vinden.
En welkom in het Zeeleven Centrum...
waar we geloven in redden, rehabilitatie en weer vrijlaten.
Marlin? Nemo?
Hallo? Kunt u me helpen? - Ik jou helpen?
Wat gebeurt er? Help?
Volgens mij zijn we klaar.
Hou op, je bent een wetenschapper. We hebben het er over gehad.
Kom op. Dat is grappig.
Ik moet een manier vinden om hieruit te komen...
Hou jezelf in bedwang.
Het komt wel goed, positief denken.
Jij daar.
Draaitol. - Hemeltje. Hoi, ik ben Dory.
De naam is Hank. Hoe ziek ben jij?
Ben ik ziek? - Waarom zou je anders in quarantaine zitten?
Nee. Hoe lang heb ik nog? Ik moet mijn familie vinden.
Niet hysterisch worden. O, niet goed.
Wat is er? Wat gebeurt er? Wat is dat?
Dat daar is slecht nieuws.
Dat is een transport-label voor vissen die het niet redden in het instituut.
Die worden permanent verplaatst naar een aquarium in Cleveland.
Vissen hier gaan naar de oceaan. Cleveland-vissen blijven daar voor altijd.
Cleveland? Ik kan niet naar Cleveland.
Ik moet naar de Parel van Morro Bay, Californië, om mijn familie te zoeken.
Dat is hier. Het Zeeleven Centrum.
De Parel van Morro Bay, Californië. Daar ben je nu.
Dus ik ben er? Mijn ouders zijn hier. Ik moet naar ze toe.
Bij welke tentoonstelling hoor je?
Hoor ik bij een tentoonstelling? Welke? Ik moet daar heen.
Dat is moeilijk, meid. Tenzij...
Nee, dat werkt nooit. Dat is te gek.
Wat bedoel je? Vertel het me. Ik ben gek gewend.
Ik zie dat. Er is misschien één ding om je naar je familie te krijgen, als ik...
Ja, goed idee. Jij brengt me daarheen. Waarom was ik daar zelf niet opgekomen.
Nee, ik neem je label...
dan neem ik jouw plek op het transport in, dan kun jij terug naar binnen...
om je familie te zoeken. Je moet me alleen je label geven.
Welk label? Er zit een label op mijn vin.
Hoe kun je je vin-label vergeten?
O, sorry. Ik lijd aan korte-termijn-geheugenverlies.
Weet je niet meer waar we het over hadden?
Geen flauw idee. Waar hadden we het over?
Je wilde je label geven. - Ik ben gek op mijn label. Waarom wil je hem?
Dan kan ik...
Dat kan ik naar Cleveland.
Daar hoor ik goede dingen over. Waarom wil je daarheen?
Als ik hier blijf, laten ze me weer vrij in de oceaan.
En ik heb nare herinneringen aan die plek.
Ik wil alleen in een glazen bak zijn. Dat is alles wat ik wil. Dus geef me je label.
Gast, blijf van mijn label af.
Luister...
Ik werk hier niet. Het is niet dat ik een plattegrond heb van deze plek.
Een plattegrond. Goed idee.
Jij brengt me naar de plattegrond. Ik zoek mijn ouders. Tjonge, sjonge.
Goed, als ik je naar je familie breng, geef jij me dan...
Ik heb niet veel. Is dit label ook goed?
Goed plan.
Weet je zeker dat ik dat heb gezegd?
''Wacht daar en vergeet het. Daar ben je goed in.'' Heb ik dat gezegd?
Dat deed je. Dory zwom naar de oppervlakte. En is toen meegenomen door...
Ik wil niet het hele verhaal weer horen. Ik vraag alleen dat ene gedeelte, als ik dat zei...
ik weet het niet meer zeker. Het is eigenlijk een compliment, omdat...
Ik vroeg haar te wachten, en toen zei ik: Daar ben je goed in.
Dus... het is allemaal mijn schuld.
Het is mijn schuld dat ze ontvoerd is naar wat voor plek dit ook is.
Als het een restaurant is?
Jullie twee. Kop dicht.
We proberen te slapen. Je hebt mijn favoriete droom onderbroken.
Was dat die over jezelf hoe je op deze rots lag te maffen?
Dat is een leuke. Mijn favoriet.
Pardon. Hallo, we proberen... - Zoon.
Dat zijn zeeleeuwen. Dat zijn roofdieren. Die bespringen je zo maar.
Ze zien er niet springerig uit. - Dat willen ze dat je dat denkt.
Blijf achter me. Ik voer het gesprek wel.
Pardon, we zijn bezorgd om een vriendin. Is dat een restaurant?
Maat, het is geen restaurant. Je vriendin is in orde.
Echt? - Het is een vis-ziekenhuis.
Sigourney Weaver heeft gezegd: Ze wordt gered, verzorgd en vrijgelaten.
Ze is eruit voordat je het weet. Wij weten dat.
Parasiet in de neus. - Bloedarmoede.
Opgeknapt en dan worden ze onze kant op gestuurd.
Godzijdank.
Het is al goed, maak je geen zorgen...
Gerald, ga van de rots af. - Wegwezen.
Eraf, je weet wel beter.
Eraf.
Maak je geen zorgen. Dat is het Zeeleven Centrum.
De Parel van Morro Bay, Californië.
Ze had gelijk. Lijkt erop dat Dory meer kan dan vergeten.
Bedankt, Nemo daarvoor. - En hoe komen we binnen?
Wil je bij HZC binnenkomen? - Heel erg. Onze vriendin is verdwaald en alleen.
Ze is bang. Ze heeft geen idee wat ze moet doen.
Wij weten wel een manier. - Echt?
Wat doen ze? - Geen idee. Het klinkt niet best.
Zijn we er al? - Stil.
Hank, ik ben zo blij dat ik jou gevonden heb. Het voelt als, het lot.
Voor de miljoenste keer, het is niet je lot.
Heb ik al vaker 'lot' gezegd? Sorry. Ik ben zo nerveus dat ik mijn ouders weer ga zien.
Ik heb ze al weet ik hoe lang niet gezien omdat...
Ik lijd aan... - Korte-termijn-geheugenverlies.
Hou op met praten, ik hou daar niet van.
Ook niet van die gesprekken: ''Hoe gaat het? Goed met jou? Met mij ook.''
Nieuwtje: Het gaat met niemand goed.
Het gaat goed. En met jou?
Kijk Hank, daar hangt een plattegrond.
Het plan is dat je die leest en uitzoekt waar je ouders leven.
Daarna zit ik op de bus naar Cleveland. Snap je?
Wat was het eerste gedeelte ook al weer? - Lees de plattegrond.
Is de octopus weer ontsnapt?
Wauw. Moet je al die tentoonstellingen zien. Hoe kun je dit park in een dag bekijken?
Kies er één.
Laat iedereen hem zoeken. We zouden vandaag de octopus vrijlaten in de zee.
Tuurlijk heb ik hem niet gezien. Als ik zou zoeken, vind ik 't wel.
Hank. Daar ben je.
Schiet op.
Het begint met een "k." All-een-kinder-en.
Kindergebied.
Nee. Kinderen pakken alles. En ik wil niet nog een tentakel verliezen.
Ben je een tentakel kwijt? Dan ben je geen octopus, maar een septopus.
Ik vergeet wel eens wat. Maar kan wel tellen. - Schiet op.
Reis naar de... Kijk, een schelp.
Kijk, een schelp. Papa heeft een schelp voor je.
Dat is geweldig, Dory. Je hebt er nog een gevonden.
Echt? - Ja, dat heb je gedaan.
Je wordt hier goed in, Dory.
Kijk, schelpen.
Ik heb daar gewoond. - Dat klopt.
Ik hou van schelpen. - Dat klopt, lieverd.
Denk je dat je nog een schelp voor mij kunt vinden?
Paarse zijn mijn favoriet.
Goed, mammie.
Mammie. Paarse schelp. Mijn thuis had een paarse schelp.
Dus? Bijna overal zijn paarse schelpen.
Nee, je snapt het niet. Ik herinner haar nu. Paarse schelpen waren haar favoriet...
...en mijn vader was echt vriendelijk. - En door die gekke gedachten zijn we er bij.
Denk je nog steeds dat dit het lot is.
We moeten mijn ouders vinden. - Stil.
Basis, dit is Carol. Volgens mij heb ik die vermiste octopus gevonden.
Heb je gezien wat je deed? - Sorry.
Dit kon niet erger aflopen.
"Lot."
Hank, ik denk dat we de emmer in moeten.
Nee. - Serieus, er staat "lot" op, dat is geen toeval.
We moeten die emmer in.
Ik ga niet met jou in die emmer. - Ik…ga...in...de...emmer. Doei.
Hoi, jongens, ik zoek mijn familie.
Goed idee. Doen alsof je dood bent.
Sorry. Ik moest knipogen. Hoe houden jullie je ogen zo lang open.
Hé, jongens. Wacht even.
Onze volgende gast is hier al heel lang.
Ze is een walvishaai. Haar naam is Lot. - Lot? Echt?
Je zult merken dat ze erg bijziend is en moeilijk navigeert.
Hier komt ze.
Lot. Jij bent een vis?
Wacht. Wat?
Hallo daar. Kun je me helpen?
Oké, ik ga met je mee.
Neem me niet kwalijk. - Wie is dat? Praat die blauwe bobbel?
Kun je mij helpen? Ik ben mijn familie kwijt. - Je familie kwijt?
Het is een lang verhaal, en eerlijk gezegd, herinner ik niet alles.
Dat is zo triest. Arme di...
Sorry, ik zwem niet zo best.
Ik zie niet goed. - Je zwemt juist prachtig.
Eigenlijk heb ik nog nooit een vis zo zien zwemmen.
Dank je wel.
Graag gedaan.
Wacht. Zeg dat nog eens. - Graag gedaan.
Dory? - Ja.
Dory. - Ja.
Jij en ik waren vrienden. - Nee.
Ik ben het. Lot. - Ken je mij?
Natuurlijk. We spraken door de buizen toen we klein waren.
We waren buizenvriendjes. Echt?
Je bent zo mooi. Dus je weet waar ik vandaan kom?
Ja, jij bent van de Open Oceaan tentoonstelling. - Echt?
Dan moeten mijn ouders daar zijn. Kun je me daarheen brengen?
Niet zo makkelijk voor een walvis om hier rond te reizen.
Kan het wat zachter. Mijn hoofd doet pijn.
Wie is dat? - Mijn buurman, Bailey.
Hij had hoofdletsel. - Je praat over mij, hč?
Hij denkt dat zijn echolocatie niet werkt, maar dat is onzin.
Er is niets mis met hem.
Ik kan alles horen. - Wat is echolocatie?
Bailey stoot een geluid uit en de echo daarvan...
geeft objecten aan. Maar hij is nog herstellende.
Je hebt het dus over mij. Mijn echolocatie werkt echt niet.
Ik begin niet weer.
Ik heb mijn kop heel hard gestoten. Kijk eens wat een bult.
Dat hoort zo. Je bent een witte dolfijn.
Echolocatie. Zoiets als de beste bril van de wereld?
Wat? - Wat is een bril?
Je doet 'hoo' en dan zie je de dingen. Waarom weet ik dat?
Dat is interessant.
Daar ben je. Luister, jij en ik staan gelijk.
Ik bracht je naar de plattegrond, nu geef je mij dat label.
Wacht, nee. Ik weet waar mijn ouders zijn. In de...
Hoe heet het ook alweer? Lopend Graan?
Open Oceaan. - Open Oceaan.
Open Oceaan. Ik weet waar dat is.
Dat is vlak naast de... kan me niet schelen.
Rustig.
Als je naar de Open Oceaan wilt, ga ja via de buizen.
Via de buizen. Geweldig. - Via de buizen?
Ja. Twee keer links en dan rechtdoor.
Dat zijn wel veel aanwijzingen. Heb je dat, Hank?
Ja. - Mooi. Dan gaan we.
Ik pas er niet door. Je moet alleen gaan.
Nou ja, dat gaat niet. Ik ben niet zo goed in aanwijzingen.
Dat is jammer. Een deal is een deal. Wil je je ouders vinden?
Zo kom je er. Geef me nu je label.
Maar ik kan niet alleen gaan. Dan vergeet ik waar ik naartoe ging.
Jouw probleem. Label. - Maar ik kan daar niet door.
Het spijt me, maar er is geen andere manier. - Er is geen andere manier.
Er is geen andere manier. - Oké, niet in paniek raken.
Het is al goed. Het leven is niet altijd makkelijk. Dat is toch zo, Charlie?
Ze heeft gelijk. Als iets te moeilijk is, moet je gewoon opgeven.
Charlie. - Grapje. Dat was een grapje.
Gewoon een grapje. Let op, grappenmaker aan het werk.
Grap. Ik snap het.
Zie je, er is altijd een andere manier.
Dank je, papa.
Dank je, papa. Nee. Mijn vader zegt dat er altijd een andere manier is.
Wat? Er is geen andere manier. - Open Oceaan.
Open Oceaan. Ik ben er vrij zeker van dat het dat gebouw is daar.
Dat is onduidelijk en vrij rond. Net als Bailey's hoofd.
Wacht, wat? - Er is altijd een andere manier. Er is...
Daar. Volg mij. Ik weet hoe we bij de glijbaan komen.
Open Oceaan. - Precies.
Jullie weten toch dat ik niet daar naartoe kan zwemmen?
Ik zie niet in hoe we zo binnen komen. Wat doe je eigenlijk?
We lokken haar hierheen, natuurlijk.
Wie dan?
Jongens, dit is Becky.
Vliegen? Nee, nieuwe informatie.
Luister, zeg maar bedankt. Jullie hebben echt jullie best gedaan.
Maar kunnen we niet naar binnen zwemmen? Want daar zijn we goed in.
Kijk, je vriend zal in quarantaine moeten. Daar brengen ze zieke vissen naartoe.
En Becky is de enige manier om daar naar binnen te komen.
Hoi, Becky. Stop. Laten we haar Pecky noemen, want dit doet pijn.
Ik denk dat ze je leuk vindt, pap.
Becky, schatje? Deze twee mooie vissen moeten in de quarantaine.
Ben je vrij vandaag, Rebecca schatje?
Becky, is... past dat in je planning?
Ze begrijpt niet wat ik zeg.
Je moet je alleen maar met haar verbinden.
Verbin... Wat? - Verbinden.
Kijk in haar oog en zeg "oeroe" en ze zal zich met jou synchroniseren.
Vooruit, kijk in haar oog. - Ja.
Nemo, ik denk dat we een ander plan moeten bedenken.
Eéntje waarbij we in het water in het blijven en iemand die niet gek is.
Want deze vogel... is geen vogel.
Dat is prima, pap. En in de tussentijd zal Dory ons gewoon vergeten.
Zoals je al zei, het is wat ze het beste kan.
Oké dan.
Oké, kijk in haar oog. Welk oog?
Kies er gewoon een.
Oké, dit is heel leuk.
En hoe zal Becky ons dragen?
O, ja. Dat vergat ik bijna. Gerald.
Kom op jongen.
Kom op, Gerald. Geef ons je emmer, dan mag jij op onze rots zitten.
Ja, Gerald. We zweren het.
Zo is het goed. Schuifel het maar hierheen.
Kom op. Je kunt het.
Zo is het goed. Pas op dat je je kont niet schaaft.
Dank je wel, Gerald.
Geniet van je tijd op deze rots.
Comfortabel, toch?
Je tijd is om. Eraf. - Je tijd is om. Eraf, Gerald. Eraf.
Nee, dit is waanzin. Waarom word ik toch steeds overgehaald tot waanzinnige keuzes?
Veel geluk.
Oké, als ik het zeg, doe je... - Ik weet. Ik geef een teken met een grote plons.
Op mijn teken. Nog niet.
Nu? - Pas als Lot het teken heeft.
Weet je wat? Ik heb geen idee waarom je dit doet.
Wat bedoel je? - Het lijkt veel moeite om meer vissen te vinden.
Als ik korte-termijn-geheugenverlies had, zou ik gewoon wegzwemmen en alles vergeten.
Ik niet. Ik wil mijn familie.
Ik wil niet dat iemand zich zorgen over mij maakt.
Je hebt geluk. Geen herinneringen. Geen problemen.
Geen herinneringen. Geen problemen.
Nog steeds niet.
Zeg niet wanneer het nog geen tijd is. Zeg me wanneer het wel tijd is.
Oké, daar gaan we. En wacht. - Daar gaan we. Wacht. Meen je dat nou?
Oké, op drie. - Niet tellen. Zeg gewoon "Ga."
Ga. Nu. Vooruit. - Wat? Oké.
Kijk eens. Ik bedoel... - Dat is het teken.
Ga. Dat is het teken.
Denk erom, Lot zei om de borden naar de Open Oceaan tentoonstelling te volgen.
Ik zie niks, dus jij moet ze maar zoeken.
Begrepen. Volg de borden naar Open Oceaan.
Ik ga het herhalen. Dat moet lukken.
Volg de borden naar Open Oceaan.
Naar rechts. Volg de borden naar Open Oceaan.
Volg de borden naar Open Oceaan.
En blijf weg van de mensen.
Vooral kinderen. Ik wil niet aangeraakt worden. - Breng me niet in de war.
Arm schatje. Ik zal dat voor je pakken. Alsjeblieft...
Hemeltje.
Waar gaan we naartoe?
Sorry. Oké, ik was op zoek...
Roeroe, Becky. Zet ons maar ergens af. Het is goed zo.
Wacht, pap. Ik denk dat ze een plek zoekt om te landen.
Ze is in de war, Nemo. Ze weet niet eens waar ze moet kijken.
Wacht, Becky. Wat doe je?
Oké. Ik ging ergens naartoe. De vraag is waar.
Welke kant op? Zie je het bord?
Ik zoek. Iets naar iets brengt me naar mijn familie. Mijn familie.
"'s Werelds krachtigste paar..."
Dat weet ik. Waarom weet ik dat? Het is een andere herinnering.
Hank, we moeten daarheen. Links. Ga naar links.
Ze hoort je niet, pap.
Oké. Nieuw plan. We moeten dichter bij Becky komen zodat ze ons kan horen.
Ik denk niet dat we de emmer moeten verplaatsen.
Nemo. Zonder mij is Becky de weg kwijt.
Papa, vertrouw haar gewoon.
Haar vertrouwen? Zodat ze ons kan vergeten?
Ik vertrouw Becky. - Vertrouw je haar? Becky eet een beker.
In ieder geval zitten we niet meer in de emmer.
Of bovenop de quarantaine.
Het baby otter uurtje begint nu.
Bedankt, Sigourney Weaver. Wie wil er iets leren over otters?
Ik zoek de beste bril van de wereld.
Otters.
Welkom, het is een enorm knuffelfeest. - Knuffelfeest. Ik doe mee.
Waar zijn we? Zijn we dicht bij Open Oceaan?
Ja. Ik denk het. Ik weet het niet. Maar ik zag dat ander bord dus...
Wat? Welk ander bord? - 's Werelds beste bril.
Wat? Waar heb je het over? Waarom zouden we dat bord volgen?
Omdat ik me dat herinnerde. - Nee, dat was het plan niet.
Oké, genoeg. Je hebt mijn tijd verspild.
Wacht. Nee. - Die vrachtwagen vertrekt in de ochtend...
en ik wil die niet missen, dus geef me je label. - Wacht. Ik herinnerde me dat bord.
En dan? - Dus ik herinner me steeds meer...
en mijn geheugen wordt beter. Ik denk dat we...
Nee. Je geheugen werkt niet. Je kunt je niets herinneren.
Zo ben je waarschijnlijk je familie verloren.
Oké, luister, laten we rustig blijven. Geef me je label en...
Voor een kerel met drie harten ben je niet erg lief.
Drie harten? Wat zeg je nou? Ik heb geen drie harten.
Ja, toch wel. - Nietwaar.
Welles. - Stop ermee.
Leuk weetje, de octopus heeft drie harten.
Twee pompen bloed naar de kieuwen en het derde pompt bloed door het lichaam.
Iemand met drie harten mag niet zo gemeen zijn.
En het is gemeen als je zegt dat ik iemand waarvan ik hou zou verliezen.
Ik ben ze niet verloren.
Han. - Nee, niet Han. Ik zoek Hank.
Han. - Hank. Met een k. Hank.
Handen - Handen? O, handen.
Mijn arm.
Waar ben je? Hank.
Kun je me helpen? Ik zoek...
Help me. Ik zoek mijn vriend Frank. - Het spijt me, geen Frank.
Dit is mijn plek.
Hij is een octopus. Nee, septo... Septopus. Zo is het. Hij is een septopus. Septopus.
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, z... Septopus. Hij is gecamoufleerd.
Hank. Kom op, Hank. Laten we gaan.
Dory, wat doe je?
Hank. Wat is het plan?
Het plan is dat ik hier voor altijd zal blijven. - Oké. Goed plan.
Het spijt me, Hank. Ik herinner me het niet.
Liefje. - Kijk uit.
Pas op.
Het spijt me, papa. Het spijt me dat ik me het niet kan herinneren.
O, lieverd. Schat, dat is niet nodig.
Weet je wat je moet doen? Gewoon blijven zwemmen. - Ja.
En ik wed dat je dat kan onthouden omdat we er er een lied over gaan zingen.
gewoon blijven zwemmen
wat doen we we zwemmen
gewoon blijven zwemmen
Mijn ouders leerden me dat liedje. We zongen het samen. Ik dacht dat ik het verzonnen had.
Welk liedje? - Gewoon blijven zwemmen.
Hank, we moeten blijven zwemmen.
Wat? Echt niet. Luister naar me, bewegen is te gevaarlijk.
Nee, ik weet dat je bang bent, maar je mag niet opgeven.
Volg mij. gewoon blijven zwemmen
Mijn moeder heeft dit liedje voor mij gemaakt.
het zal ons hier uit halen Zing mee, Hank. Kom op.
Ik kom, mama. Ik kom, papa.
Het komt wel goed. - Stop.
Ga terug. - Ga terug.
Je bent op weg naar Pokers Cove. Pokers Cove.
Pokers Cove? - Inkomend.
Stop ermee.
Wat is dit?
Sorry. - Het is oké. Iedereen doet het. Het is niet erg.
Hank? Daar ben je.
Je hebt ons daaruit gehaald.
Dat klopt.
Ik haalde ons daaruit. - Technisch gezien bracht je ons daar ook in.
Maar als dat niet was gebeurd, waren we hier niet geweest.
Echolocatie.
's Werelds beste bril. We hebben het gevonden.
Nee. Jij vond dat.
Welkom in de Open Oceaan.
Thuis.
Pap, stop. Ze komt niet terug. - Misschien wel.
Papa. Je gaf haar het gevoel dat ze het niet kon doen.
Je hebt het niet over Becky.
Ik mis Dory.
Ik ook.
Ik ben gewoon zo bezorgd over haar.
Zij zou zich zorgen moeten maken over ons.
Ze zou zeker weten wat te doen als ze hier zou zijn.
Ik weet niet hoe ze dat doet.
Ik denk niet dat ze het weet, pap. Ze doet het gewoon.
Dan zullen we zelf moeten denken.
Wat zou Dory doen? - Wat zou Dory doen?
Ja. Wat zou Dory doen?
Ze zou haar situatie beoordelen en dan zou ze evalueren, dan zou ze haar opties analyseren...
Pap, dat is "wat zou Marlin doen."
Juist, dat zou ik doen. Zij zou zelfs geen twee keer nadenken.
Zij zou kijken naar het eerste wat ze ziet en...
Dory zou het doen.
Nemo, hou me goed vast.
Het werkt.
Blijven hijgen.
Gaat het? - Ja. Wat zou Dory nu doen?
Wie is Dory?
Hemeltje. Wat zijn we blij jou te zien.
Blij me te zien? Ik ben blij jullie te zien.
Ik heb al jaren tegen niemand kunnen praten.
Jaren? Helaas kunnen we niet lang blijven. We moeten weg omdat...
Waarom zou je al weg willen? Je bent net geland.
Blijf toch even. Vertel me alles over jezelf.
Ik wil wel, maar mijn zoon en ik moeten naar de quarantaine, dus...
Fantastisch om een zoon te hebben. - Dat is zo.
Uiteraard heb ik geen familie. Ik ging ooit uit met een leuk jakobsschelpje.
Fascinerend... - Maar jakobsschelpen hebben ogen.
En ze zocht iets anders. Ik maak een grapje.
Niet over dat ze ogen hebben, want die hebben ze wel.
En ze kijken in je ziel en ze breken je hart.
O, Shelley. Waarom?
Wat zou Dory nu doen?
Kom met ons mee de mysterieuze wereld van de Open Oceaan verkennen.
Oké, Hank, volg mij. - Je zit in een beker.
Juist, ik volg jou dan wel.
Wacht. - Een octopus heeft drie harten.
Dat is een leuk weetje.
We zijn er. Dit is echt.
We zijn er. Nu moet ik een vrachtwagen halen.
Wacht. Ik had iets voor jou.
Label. - De label. Juist.
Weet je, ik denk dat ik me jou wel zal herinneren.
Je zult me vergeten in een hartslag. Drie hartslagen.
Maar ik zal moeite hebben om jou te vergeten.
Mijn ouders zijn echt daar beneden.
Gaat het?
Ik ben er klaar voor.
Ja, dat denk ik ook.
Waar zijn ze? Oké.
Neem me niet kwalijk. Hallo. Heb je een moeder en een vader zonder mij gezien?
Excuseer. Heb je een koppel gezien? Ze zijn oud net als jij.
Niet zo oud als jij, maar ouder. Oké. Doei.
Hoi. Ken je iemand die een tijdje geleden een kind verloren heeft geleden dat ik zou kunnen zijn?
Ik weet niet precies hoe lang geleden... Oké. Je hebt haast.
Pas toch eens op. - Sorry.
Het is ons doel om elk dier dat we redden en verzorgen...
uiteindelijk terugsturen naar waar ze thuishoren.
Schelpen.
En daar gaan we. Als je ooit verdwaalt, Dory...
volg je gewoon de schelpen.
Kijk. Schelpen.
Volg de schelpen.
Ik woon daar. - Ja, dat klopt.
Mijn huis. Dat is mijn huis.
Mama. Papa.
Oké. Tel nu tot tien.
Eén, twee, drie...
vier...
Graag gedaan.
Tegen wie praat je? - Mijn buizenvriendje, Lot.
Mam? Pap?
Mama houdt van paarse schelpen.
Mama? - Wat gaat er met haar gebeuren?
Kom op, Jenny.
Niet huilen, mama. Niet huilen.
Denk je dat ze het redt in haar eentje, Charlie?
O, schatje. Het komt wel goed.
Mama houdt van paarse schelpen.
Dory. - Mama?
Dory. - Mama. Papa.
Mijn ouders...
Ik raakte ze kwijt.
Het was mijn schuld.
Waar is je label?
Je label. Die is weg. Ben je daarom niet in quarantaine?
Quarantaine? - Ja.
Daar brachten ze alle doktersvissen naar toe. Is dat niet zo, Bill?
Ja. De doktersvissen krijgen hun eigen tentoonstelling in Cleveland.
Ze worden morgenochtend met een vrachtwagen vervoerd. Moet leuk zijn.
Wat? Nee, zijn mijn ouders terug in quarantaine?
Ze worden verscheept naar Cleveland? Maar ik ben hier net.
Ik moet ze vinden. Ze weten niet dat ik hier ben.
Geen probleem, naar quarantaine gaan is makkelijk. Je kunt gewoon via de buizen gaan, schatje.
Dat kan ik niet.
Waarom niet? - Ik zal vergeten waar ik naartoe ga.
En ik kan niet ergens zijn waar er niemand is om me te helpen.
Dan denk ik dat je hier vastzit. - Je helpt niet, Bill.
Ga er maar in. Het komt wel goed met je.
Jemig.
Kun je me zeggen hoe ik er kom? Via de buizen?
Tuurlijk, schat. Twee keer linksaf en dan rechtsaf. Eenvoudig.
Oké.
Twee keer linksaf en dan rechtsaf. Dat kan ik wel.
Twee keer linksaf en dan rechtsaf. Oké. Niet vergeten.
Twee keer linksaf en dan rechtsaf.
Twee keer linksaf en dan rechtsaf. Verdikkeme.
Linksaf en dan rechtsaf. Wacht. Ben ik al een keer linksaf gegaan?
O nee. Het is zover. Oké, wacht even.
Welke kant op? Waar ga ik naartoe? Ik kan het me niet herinneren. Oké.
Ik ben verdwaald. Het is te moeilijk. Ik vergeet alles.
Ik zal voor altijd vastzitten in de buizen. De buizen. De buizenvrienden.
Buizenvrienden? Buizenvrienden.
En... zwemmen. - Ja, ik weet het niet zo goed.
Geloof me, ik laat je nergens tegen aan zwemmen. Muur.
Waarom al die moeite? Ik zal nooit leren navigeren.
Als je het hier niet kunt, zul je het nooit in de oceaan kunnen.
Concentreer je nu echt, oké? Muur.
Lot.
Dory? Hallo?
Ik ben verdwaald in de buizen en mijn ouders zijn in quarantaine.
Wacht even, Dory. Bailey. Je moet je echolocatie gebruiken.
Je weet dat die kapot is. - Hou op en probeer het ding dat Dory zei, oké?
Maar ik denk niet dat ik dat kan... - Laat me niet in de steek.
Kom op. Wat zei je net tegen mij? Concentreer je.
Ik voel me dom.
Bailey. - Sorry.
Hallo? - We zijn hier.
Jongens. - Wat is er?
Ik krijg iets door. Daar gaan we. O, ja.
Ik zie de quarantaine. Dit is geweldig.
Ik zie alles. En ik zie jou. - Hij ziet je.
Mijn leven is een regenboog. Zie jij mij? Juist ja, zo werkt het niet.
Bailey. - Oké. Zeg tegen Dory om naar links te gaan.
Hij zegt naar links. - Naar links?
Rechtdoor.
- Rechtdoor.
Naar rechts.
- Naar rechts.
Ik voel me licht in het hoofd. Wacht.
Ik vang iets anders op. Hou vol. Laat me uitzoomen.
Neptunus nog aan toe, ze is niet alleen.
Wat is er? - Geen idee. Het komt recht op haar af.
O, nee. Zwem de andere kant op.
Wat? Waar? - Wat? Waar?
Naar rechts. - Naar rechts.
Nee, mijn rechts. O, nee. Ze zwemt er recht op af. - Nee, keer terug.
Dat is geweldig. Je komt recht naar ons. - Wat? Moet ik naar rechts?
Nee. Niet rechtsaf. O, ik kan niet kijken.
Ik wist het. Je bent oké. - O mijn God.
Het vreet haar op. Het eet haar levend op.
Je bent oké. - Hoe heb je me gevonden?
Er was een gekke mossel die maar bleef praten.
We zijn langzaam in deze buizen gezwommen. En toen gingen we jou zoeken.
Dory. Het spijt me. - Oké, wat was dat?
Wacht even. Ik moet even antwoorden. Het is al goed. Sorry voor wat?
Wat? Je bent oké? - Ja. Ik vond Marlin en Nemo.
Papa. Heb je dat gehoord? Dory spreekt echt walvistaal.
Ja. Dat brengt slechte herinneringen naar boven dus wegwezen.
We gaan hierlangs. Volg mij. Het is tijd om naar huis te gaan.
Wacht. Mijn ouders zijn hier.
Echt? - Je vond je ouders?
Nog niet, maar ik weet waar ze zijn.
Ik weet niet precies hoe er te komen, maar ik weet dat ik hulp heb...
Naar de quarantaine. - Quarantaine. Dat is het.
En ik ontmoette een septopus, super chagrijnig maar lief en hij bracht me naar de tentoonstelling.
De tentoonstelling.
Denk je dat mijn ouders me willen me zien?
Wat? Waarom zouden ze je niet willen zien?
Omdat... ik hen kwijt raakte.
Dory, je ouders zullen dolblij zijn om je te zien.
Ze zullen... alles van jou gemist hebben. - Echt waar?
Weet je hoe we je vonden?
Iets met een mossel? Of... - Nee.
Een oester. - Nee.
Weekdier? Iets? - Nee.
Ik weet niet... Nee? - Geen mossel.
Het was moeilijk tot Nemo zich afvroeg wat jij zou doen.
Waarom zou je zoiets zeggen?
Omdat sinds ik je ontmoette, je me dingen liet doen die ik nooit had gedacht te doen.
Gekke dingen. Haaien te slim af zijn en op kwallen springen.
En mijn zoon vinden. Dat kwam allemaal door jou.
Echt waar? Ik wist niet dat je dat dacht. Tenzij ik het vergat.
Nee, dat ben je niet vergeten. Ik heb het je nooit verteld.
En dat spijt me.
Maar, door wie je bent, ga je je ouders vinden.
En als je ze vindt, zul je thuis zijn.
Papa. Moeten we dan afscheid nemen van Dory?
Ja, Nemo.
ZEELEVEN CENTRUM
Hoe veel moet er nog geladen worden? - Alleen deze laatste rij nog.
Hoe sneller we klaar zijn, hoe sneller deze truck kan vertrekken.
Kijk uit voor de bocht. - Voor wat?
Te laat. - Oké, ik denk dat we in de buurt zijn.
Hoi.
Is dit de quarantaine? - Ja.
We zijn er. Mijn ouders zijn hier.
Waar gaan we heen? Waarom gaan we naar de deur?
We zijn allemaal beter. - Ik voel me fantastisch.
Kerel.
Mijn familie.
Kom, laten we gaan. Excuseer mij. - Dory, wacht eens even.
Ik kom, mama. Ik kom, papa.
Bijna thuis. Ik ben bijna thuis.
Ik word hier goed in.
Ik hoor voetstappen.
Hank. - Stil.
Hank, we moeten in die tank. Dat rijmde.
Waarom? - Haar ouders zijn daar.
Je hebt drie minuten om iedereen bij jou in deze beker te krijgen...
en dan zit ik op die truck naar Cleveland, oké? - Oké.
Jemig.
Mam? Pap?
Mam? Pap? Hallo, allemaal. Ik ben het, Dory.
Dory? Jenny en Charlie's Dory? Dory?
Mam? Pap?
Ze moet er gewoon twee uitkiezen. - Pap.
Wat? Ik maak een grapje. Het is een reünie. - Mam? Pap?
Waar zijn mijn ouders?
Dory? Ben je echt Jenny en Charlie's dochter? - Ja. Waar zijn ze?
Vlak nadat je verdween, dachten ze dat je hierheen zou komen.
Kom op.
En dus kwamen ze je hier zoeken. - Ze zijn hier. Waar zijn ze?
Dory, dat was jaren geleden. Ze zijn nooit meer teruggekomen.
O, nee.
Zie je, Dory, als vissen niet terugkomen van quarantaine, betekent dat dat ze niet...
Wat?
Dory, ze zijn dood.
Ze zijn dood?
Ze wilden je vinden... - Wacht. Weet je zeker dat ze dood zijn?
Luister, het komt wel goed. - Ze hielden zoveel van je.
Iedereen die niet naar Cleveland wil, laatste waarschuwing.
Dory, gaat het? - Ben je oké?
Ik was te laat. - Dory, nee. Luister.
Ik heb geen familie. - Nee, Dory. Dat is niet waar.
Tijd om te gaan. - Ik ben helemaal alleen.
Waar is iedereen?
Je oranje vrienden zijn op weg naar Cleveland. - Ik vond de octopus.
Waar is hij gebleven?
Mama? Papa?
Help.
Nee. Help me.
Help me. Alsjeblieft. Kan iemand me helpen.
Kun je me helpen? Ik ben ze kwijt.
Wie kwijt? - Ik...
Sorry, schatje. Ik kan je niet helpen als je je het niet herinnert.
Kun je me helpen? Ik ben ze kwijt. - Kun je wat duidelijker zijn?
Mijn... Hen.
Help.
Alsjeblieft? Ze zijn weg.
Ik ben iedereen kwijt. Ik kan er niets aan doen.
Verdikkeme, ik mag dat niet vergeten. Wat vergat ik? Iets.
Iets belangrijks. Wat was het? Ik...
Wat was het? Het gaat weg.
Het gaat weg. Omdat vergeten het enige is dat ik kan. Ik vergeet gewoon.
En ik vergeet. Dat doe ik het beste. Daar ben ik goed in.
Wat moet ik doen?
Wat zou Dory doen?
Ik zou rondkijken.
En daar is gewoon water. En veel zeewier hier.
Zeewier is beter. Oké.
Oké. Wat nu? Veel zeewier. Het ziet er hetzelfde uit.
Het ziet er allemaal hetzelfde uit, behalve dat daar een rots is.
En wat zand hier. Ik hou van zand. Zand is zacht.
Dit heeft geen zin.
Er is hier niets. Niets dan zeewier. Veel zeewier.
En een paar schelpen... hier.
Ik hou van schelpen.
Ik hou van... schelpen.
Hallo. Ik ben... - Dory. Je bent hier.
O, mijn kindje. - Je bent echt hier.
Je vond ons.
Ik laat je nooit meer gaan. - Je bent hier.
Mijn schatje. - Jij bent het.
Ja. Absoluut. - Jij bent het echt. Mam, je bent hier.
Ik ben hier, ik... - En pap, jij ook.
Ik ben hier.
Het spijt me zo. - O, lieverd, nee.
Ik weet dat ik een probleem heb. Ik weet dat ik... En het spijt me zo.
En ik wilde ik het weer goed maken maar het lukt niet en ik probeerde.
Maar mijn gedachten verlaten mijn hoofd en ideeën veranderen.
En ik was jullie vergeten en dat spijt me zo.
Dory. Durf geen spijt te hebben. Kijk wat je gedaan hebt.
Wat?
Je hebt ons gevonden. - Dat klopt. Je hebt ons gevonden.
Schatje, waarom denk je dat we hier al die jaren gebleven zijn?
Omdat we geloofden dat je ons ooit zou vinden. - Precies.
Maar ik dacht dat jullie dood waren. Hoe hebben jullie...
We gingen in quarantaine naar jou zoeken, maar je was er niet.
En we wisten dat je door de buizen moest weg zijn gezwommen.
Door de buizen. Dat klopt, lieverd. En wij deden dat ook.
En we bleven hier voor jou.
Omdat we dachten dat je zou terugkomen. - We bleven wachten op jou.
Dus elke dag gingen we naar buiten en legden... - Schelpen.
En je vond ons. O, lieverd.
En weet je waarom? Omdat je het je herinnerde.
Je herinnerde het op je geweldige Dory manier.
Dat is zo. En helemaal alleen.
Lieverd. Echt?
Ben je al die jaren alleen geweest? - Mijn arme meisje.
Ik ben niet helemaal alleen geweest... Marlin en Nemo.
Zag niemand waar Dory heen ging? - Nee, sorry.
Serieus? Dat zijn veel oogbollen die niets doen.
Excuseer. Kun je ons helpen? We zoeken... - Ik jullie helpen?
Pap, kijk. Het is Dory.
Godzijdank. Zie je, Nemo, ik wist dat ze een manier zou vinden... Wat?
Waar is Dory? Is ze bij jou?
Het spijt me. Ik probeerde haar bij te houden, maar het ging niet en nu ben ik haar kwijt.
Wat? - Oké. Laten we gaan.
Nee.
En toen slikte de walvis ons in, ook al sprak ik walvistaal.
Een walvis? - Gelukkig was ik er niet bij.
Marlin gelooft zelfs niet dat ik walvistaal spreek maar hij vertrouwt me toch altijd.
Weet je, ik vind deze Marlin al leuk.
Ja. En toen vonden we Nemo. Of vond hij mij? Ik weet het niet. Maar Nemo is zo lief.
Hij blijft in mij geloven. Wat zou Dory doen?
Nou, we zullen Marlin en Nemo zeker bedanken als we hen zien.
Wacht, ik ken deze plek.
Hallo. Ik ben Sigourney Weaver.
Daar. - Waarom vergezel je ons niet?
Dat is het Zeeleven Centrum.
Daar ben je geboren. - Dory, zijn je vrienden daar?
Ja. Ze zaten ergens in vast. Het ging ergens naartoe.
Een vrachtwagen. Ze zijn in een vrachtwagen. Dan zal ik ze nooit meer zien.
Nee. Wat zou Dory doen?
Ik weet dat ze goede vrienden van jou zijn, maar een vrachtwagen is een hele opgave.
Je moeder heeft gelijk. - Alsjeblieft. Ik zal ze missen. Ik...
Ik mis ze echt. Dat heb ik al gezegd.
Mam, Marlin en Nemo zijn meer dan goede vrienden, ze zijn familie.
En ik moet ze terugvinden. Toen zij me vonden, voelde het alsof het zo moest zijn.
Weet je wat ik bedoel? Wat is dat woord ook al weer?
Net als het lot. Lot? Lot.
Dory? - Lot.
Goedemorgen. - Stil. Het is Dory. Er is iets mis.
Ik zie haar. Ze is net buiten het Centrum.
Lot? - We moeten springen.
Springen? - Geen tijd.
Dory. De vrachtwagen met je vrienden vertrekt.
O, nee. Dat is erg. Wat doen we?
Oké. - Ja.
Daar gaan we. Eén. Twee. - Ja.
Ik kan het niet. Ik red het niet daarbuiten.
Lot. Ik heb de beste bril van de wereld. - Je hebt de beste bril van de wereld.
Ik zal je ogen zijn. - Je kunt mijn ogen zijn.
Maar de muren. - De oceaan heeft geen muren.
Geen muren? - Het is je lot, Lot.
Waarom heb je dat dan niet gezegd?
Wat? Nee. Lot, wacht. Nee, dat is een muur. Muur.
Mam, pap, dit is mijn buizenvriendje. Lot, zeg eens hallo.
Dory. Zijn deze kleine blauwe bobbels je ouders? Ze lijken op jou.
Hallo. Ik ben Bailey. Mevrouw Dory. Meneer Dory.
Noem me Jenny. - En ik ben Charlie.
Kom op. We moeten die vrachtwagen tegenhouden. - Oké. Welke vrachtwagen?
Bailey, statusrapport. - O, ja, mijn mooie gave.
Gevonden. De vrachtwagen rijdt de snelweg op naar het zuiden.
Kom op. We gaan die vrachtwagen tegenhouden.
Dit moet ik zien. - Ja, ik ook.
Dit wordt geweldig.
Wat... Gerald. Ben je gek geworden?
Wen er maar niet aan. - Ondeugende grap.
Bailey, ik vergat alles. Breng me op de hoogte.
Ja, mevrouw. Je vrienden zitten nog steeds in de vrachtwagen. Ze gaan noordwaarts naar de brug.
Kijk, daar zijn een paar leuke otters. Ik wil er een.
Ik zie de vrachtwagen. Hij is daar. - Hoe komen we erin?
Konden we het verkeer maar tegenhouden.
Stop het verkeer. Iedereen moet stoppen.
Mensen stoppen om naar dingen te kijken die ze willen en die leuk zijn.
Dingen die leuk zijn. Oké, ik snap het.
Wat is er? - Snel voor ik het vergeet.
Lot, als de vrachtwagen bij de brug is, flip je me daarheen.
Begrepen.
Jullie volgen mij. De rest blijft hier.
Dory. Schat, je verlaat ons toch weer niet.
Je moeder heeft gelijk. Je moet bij ons blijven. - Dory, wat gebeurt er als je te lang weg bent.
En wat als je in de war raakt en dat leidt je af. En wat als...
Als ik je weer verlies?
Ja.
Mam, pap, het komt goed, omdat...
ik weet dat ik jullie kan terugvinden, zelfs als ik het vergeet.
Oké, een beetje naar links. Een beetje naar de andere kant.
Oké, dat is het. Vooruit. Doe het niet. - Oké, nu. Nu. Doe het.
Tijd voor je idee. - Oké. Welke idee?
Oké. Wat zal ik doen? Wat zou Dory doen?
Kom op, auto's. Ik zie auto's. Otters voor de auto's.
Auto's moeten stoppen. Stop het verkeer. Knuffelfeest.
Kijk uit.
Ze zijn zo schattig. Kijk toch eens. Er zijn wel één, twee...
Wat is er aan de hand, papa? - Ik weet niet hoe.
Ik weet niet op welke manier, maar volgens mij heeft dit iets te maken met...
Dory. - Water. Ik heb water nodig.
Ben je gek? Hoe ben je hier gekomen?
Ik dacht dat we je nooit meer zouden zien. - Ik ook.
Maar, verdorie, het hoe hard ik ook probeerde, ik kon je niet vergeten.
Ik miste de rest van mijn familie te erg. - Zijn wij familie?
Weet je hoe dat voelt?
Ja, dat weet ik.
Kom op. Uit de vrachtwagen. Dat zijn jouw vissen niet.
O, nee. Daar gaat onze rit. - Terug in het water. Kom op.
Dory, het verkeer begint te bewegen. - Laat mij maar. Ik regel dit wel.
Becky, kom terug. We hebben je hulp nodig.
Dory, volg mij.
Nee, wacht. Dory is er niet. Nee, Becky wacht. Hou op.
Stop. We moeten terug. Becky, terug.
Eet ons alsjeblieft niet op. - Waar is Dory?
Wie ben jij?
Jenny? - Marlin?
Charlie? - Nemo?
Heel erg bedankt. - Bedankt om voor Dory te zorgen.
Dory. Ze zit nog in de vrachtwagen.
Becky. Haal Dory.
Oké. Ik denk dat dit vaarwel is.
Nee. - Wat bedoel je?
Je gaat niet naar de Cleveland. Je gaat naar de oceaan met mij.
Waarom verpest jij altijd mijn plannen?
Ik heb maar één doel in het leven. En dat is om..
Wat is er zo geweldig aan plannen? Ik heb nog nooit een plan gehad.
Was ik van plan om mijn ouders te verliezen? Nee. Was ik van plan om Marlin vinden?
Planden wij om elkaar te ontmoeten? Wacht. Planden we dat?
Ben je bijna klaar? - Nou, ik denk het niet.
En dat komt omdat de beste dingen toevallig gebeuren. Want zo is het leven.
Dat is jij samen met mij in de oceaan en niet veilig in een glazen doos.
Mag ik iets zeggen? - Nog niet.
Een vriend van mij, Sigourney, vertelde me eens dat er maar drie eenvoudige stappen zijn:
redding, rehabilitatie, en een ander ding...
vrijlating.
Dat klopt. Dus, wat zeg je ervan?
Vrijlating.
Ik wilde oké zeggen.
Niet goed.
O, nee. Ze gaan weg. - O, nee. Dory. Wat doen we?
Snel. Jongens, pak mijn vin.
Hij probeert de deur open te doen. Die is vanaf de buitenkant gesloten.
Kom op, Dory. Je kunt het. - Lot. Muur.
Dory, nee. Wacht. - Dory.
Bailey, waar gaan ze heen? - Ik zie ze niet meer.
Dory, het is voorbij.
Nee, er moet een manier zijn. - Ja. Er is er een.
Dory, luister naar me. Er is er geen uitweg.
Maar dat moet. Er is altijd een manier.
Nee, Dory. Deze keer niet.
Nou, hoe zit het daarmee?
Heilige karper. Er is een andere manier.
Haal diep adem.
Vrijlating.
Wat is dat? - Kan me niet schelen. Haal het eraf.
Wat...
Brute pech, tweevoeters.
Oké, Hank, je hebt zeven armen. Ik weet het niet. Probeer maar iets.
Oké. Daar gaan we.
Dat is iets doen. - En we bewegen. Goed gedaan, Hank.
Wacht. Kom op. - Wat? Stop. Wacht.
Luister, ik wil je niet zeggen hoe je moet rijden. Ik kan zeker niet...
Maar kun je niet sneller?
Geef onze vrachtwagen terug.
Ik zie niets. Welke kant gaan we uit?
Oké. Alle auto's gaan naar links, dus ga naar links.
Gilman Street. Ashby Avenue. Powell.
Weer Gilman Street. Weer Gilman Street.
Hoe vaak blijven we naar links gaan?
Oké, als we weten hoe we erop kwamen, weten we ook hoe we eraf kunnen.
Zeg het maar als je eruit bent.
Helaas weet ik niet meer hoe we erop kwamen.
Ik ken die jongens. Daar kwamen we vandaan. Sla rechtsaf.
Daar gaan we.
We zijn zo ontslagen.
Rechtdoor. Links. Nee. Rechts.
Goed gereden, Hank. - Let op de weg.
Het spijt me. Splitsing.
Waarheen? - Oceaan. Een boot.
Ik had geen goede ervaring met boten, maar ik...
Waarheen? - Boten gaan naar de oceaan. Rechtsaf.
Hou je vast.
We hebben geen tijd meer. Waar gaan we nu heen?
Oké, ik vind wel iets. Ik weet het niet, maar er zal wel iets opduiken...
Meeuwen. Hank, volg die vogels. De oceaan is links.
Van mij.
Hou vol. Ik zie iets.
Zijn zij het? Is alles perfect?
Het is de politie. Betrapt.
Oké, we zitten goed. De oceaan. Die is rechtdoor. Plankgas.
Eindelijk.
Wat bedoel je daarmee? - O, nee. Wat zou ik doen?
Hank, ik ga je vragen om iets geks te doen. - Gek is goed.
Oké, Hank.
Er is geen uitweg. Het is voorbij. Ze gaan naar de vissengevangenis.
Wacht. O, nee. Achteruit.
Vis.
Voor u ziet u het derde en laatste deel van de Zeeleven missie.
Redding, rehabilitatie en vrijlating.
Kom bij papa.
Ik ben Sigourney Weaver. Dank u dat u er was.
Eén, twee, drie, vier...
Wacht even. Waarom tel ik? Waar is iedereen?
Hebben ze me verlaten? Nee. Dat zouden ze niet doen.
Het is al goed. Ik vind wel een oplossing. Wat deed ik net dan?
Ik bedekte mijn gezicht, dus ik wilde me verstoppen.
Oké, dus waarom wilde ik me verstoppen? Wacht.
Ik... Vijf, zes, zeven, acht, negen, tien. Klaar of niet, ik kom eraan.
Ha, gevonden.
Ik zie je.
Haha. Hebbes.
Oké, kleine garnalen, pauze is voorbij.
Niemand vond me.
Kom maar op. Tijd voor nog een... Raak me niet aan. Tijd voor nog een les.
Wanneer komt meneer Ray terug van zijn migratie?
Als hij slim is, blijft hij zo lang mogelijk weg. Maar tot dan ben ik je vervangende leraar.
Oké kinderen, wie wil er iets leren over echolocatie?
Boe. - Niemand.
Oké, veel plezier.
Mooie dag om te zwemmen.
Oké. Tot ziens, mam. Tot ziens, pap.
Nou, we zullen maar terug naar huis gaan.
Ga je mee, Dory?
Ik? Ik ga gewoon naar de afzetplaats.
Oké. Wat? De afzetplaats? Nee. Dat is... Dat is een goed idee?
Ja. Ik wilde wat van het uitzicht genieten. Doei.
Het uitzicht. Veel plezier.
Helemaal alleen. Niet verdwalen.
O, nee, Dory.
Hoi, Marlin. - Hoi, Dory.
Gaat het? Je ziet er bezorgd uit.
Nee. Het gaat prima. Zo zie ik er altijd uit.
Wat? - Nou, ik...
Je deed het.
Joepie. - Je deed het.
Ja. - Deed wat?
Je volgde de schelpen helemaal terug naar huis.
Hemeltje. Deed ik dat? Helemaal alleen?
Ja. - Weet je wat dit betekent?
Het betekent dat je kunt doen wat je maar wilt.
Echt waar?
Mama, mag ik gaan spelen?
Ja hoor. - Absoluut. Amuseer je.
Ja. Ik deed het.
Het is echt een heel mooi uitzicht.
Ja.
Onvergetelijk.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: RaZoR & Puppy-Power ~ Controle: Scarlett
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -
Eraf.
Kom op. Doorgaan. Zo gaat hij goed.
Ik ben achter je. - Je kunt het.
Nog een klein stukje. - Ik moet zo echt overgeven.
Voila. - Goed werk.
We hebben het gehaald. - Nu zullen we geen problemen meer krijgen.
Geen respect voor het oceaanleven. - Wat nu?