Laat ons een oud verhaal opnieuw vertellen.
En we zullen zien hoe goed je het kent.
Er waren eens twee koninkrijken die elkaars ergste buren waren.
Zo groot was de onenigheid tussen hen
dat er werd gezegd dat alleen een fantastische held
of een verschrikkelijke schurk hen dichter bij elkaar kon brengen.
In het ene koninkrijk leefden mensen als jij en ik
met een ijdele en hebzuchtige koning die over hen regeerde.
Ze waren altijd ontevreden en jaloers
op de rijkdom en schoonheid van hun buren.
Want in het andere koninkrijk, de Moors
leefden allerlei vreemde en prachtige wezens.
En zij hadden koning noch koningin nodig maar vertrouwden op elkaar.
In een grote boom op een grote rots in de Moors
woonde een dergelijk wezen.
Jij denkt misschien, dat ze een meisje is.
Maar ze was niet zomaar een meisje.
Ze was een fee.
Kijk eens aan.
En haar naam was Maleficent.
Goedemorgen, meneer Shantuwell. Prachtige benenwagen.
Nee! Nee! Doe het niet!
Ha, je gooide mis!
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Te gek loopje, meisjes.
Waar gaat al die drukte over? - De grenswachters...
Waarom zeg je het aan haar? Ik wil het haar vertellen!
Er zijn regels, Flittle. Ik vertel het dit keer, jij de volgende keer.
De grenswachters... - Nee, jij zei het de vorige keer.
Dus moet ik het deze keer vertellen en Thistletwit de volgende keer.
Mij wat vertellen?
Best! - Dank je.
Malafide, de grenswachters...
De grenswachters hebben een dief, een mens, gepakt bij het Edelstenenmeer!
Het spijt me.
Ze heeft altijd zo'n haast met haar grote vleugels.
Mensen, hier. Ik hoop dat dit niet een nieuwe oorlog is.
Ik ben niet bang.
Bovendien heb ik nog nooit een mens van dichtbij gezien.
Kom tevoorschijn!
Nee! Ze willen me vermoorden.
En bovendien zien ze er afzichtelijk uit.
Dat is zeer onbeleefd!
Luister niet naar hem, Balthazar. Je bent knap op een klassieke manier.
Het is fout om te stelen, maar we doden daarvoor geen mensen.
Kom eruit! Kom onmiddellijk tevoorschijn!
Ben jij volwassen?
Nee.
Ik denk dat hij nog maar een jongen is.
En jij bent maar een meisje, denk ik.
Wie ben je?
Ik heet Stefan. Wie ben jij?
Ik ben Maleficent.
Ja, goed.
Je moet het teruggeven.
Wat teruggeven?
Als ik had geweten dat je het zou weggooien, had ik het gehouden.
Ik heb het niet weggegooid.
Ik heb het thuis afgeleverd, zoals ik dat ga doen voor jou.
Ooit zal ik daar wonen. In het kasteel.
Waar woon je nu?
In een schuur.
Dus jouw ouders zijn boeren?
Mijn ouders zijn dood.
Die van mij ook.
We zien elkaar nog wel.
Je moet echt niet hier terugkomen, weet je.
Het is niet veilig.
En als ik daarvoor zou kiezen? Als ik terugkwam, zou jij hier zijn?
Misschien.
Wat is er?
Jouw ring! Feeën branden zich aan ijzer.
Het spijt me.
Ik vind jouw vleugels leuk.
Maleficent dacht eraan hoe Stefan zijn ring had weggegooid.
Hij, die zo weinig bezat
zodat ze elkaar konden aanraken.
En ze was ontroerd.
Zodoende nam de jonge dief die had gehoopt een juweel te stelen
iets weg dat veel waardevoller was.
Maleficent!
Na al die weken, kijk eens wie er is teruggekomen.
Het was het risico waard, dacht ik zo.
Zo, wat doe je voor leuks?
Stefan en Maleficent werden de meest onwaarschijnlijke vrienden.
En enige tijd leek het erop alsof... tenminste bij hen
de oude haat tussen mens en fee was vergeten.
Zoals dat gaat, veranderde vriendschap langzaam in iets anders.
En op haar zestiende verjaardag gaf Stefan Maleficent een cadeau.
Hij zei haar dat het een kus uit ware liefde was.
Maar het mocht niet zo zijn.
Naarmate de jaren verstreken
riep de ambitie van Stefan hem weg bij Maleficent
en in de richting van de verlokkingen van het menselijk koninkrijk.
Terwijl Maleficent, de sterkste onder de feeën
de beschermer werd van de Moors.
Maleficent zwierf vaak alleen rond
en vroeg zich soms af waar Stefan kon zijn
omdat ze de hebzucht en jaloezie van mensen nooit had begrepen.
Maar ze zou het leren.
Want de mensenkoning had gehoord over een toenemende kracht in de Moors.
En hij wilde deze neerslaan.
Bewakers, halt!
Daar is het!
De raadselachtige Moors en niemand durft verder te gaan
uit angst voor de magische wezens die zich daarbinnen verbergen.
Nou, ik zeg: Verpletter ze!
Ga niet verder!
Een koning neemt geen bevelen aan
van een gevleugelde elf.
Je bent geen koning voor mij!
Breng me haar hoofd.
Bataljon!
Aanvallen!
Verrijs en sta mij terzijde!
Blijf in het gelid!
Het zijn de duistere wezens.
Ten aanval!
Jij!
Naar de koning!
Jij zult de Moors niet krijgen. Niet nu en nooit!
Jij...
Toen ik de troon besteeg
beloofde ik het volk dat op een dag
wij de Moors en zijn schatten zouden veroveren.
Ieder van jullie
heeft trouw gezworen aan mij en aan die zaak...
Uwe Majesteit.
Verslagen in de strijd.
Wordt dit mijn nalatenschap?
Ik zie dat jullie op mijn dood wachten.
Dat zal niet lang meer duren, maar wat dan?
Ik zal een opvolger kiezen
om de troon te bestijgen en te zorgen voor mijn dochter.
Wie van jullie is dat waard?
Dood het gevleugelde wezen!
Wreek mij!
En bij mijn overlijden zul je gekroond worden.
Maleficent.
Maleficent!
Zo, hoe bevalt het leven bij de mensen?
Maleficent, ik ben gekomen om je te waarschuwen.
Ze zijn van plan je te doden.
Koning Henry zal nergens voor terugdeinzen.
Alsjeblieft, je moet me vertrouwen.
Ze spraken over van alles
en de jaren vielen weg.
En ze vergaf Stefan zijn dwaasheid en zijn ambitie.
En het was alsof het allemaal lang geleden was gebeurd.
Heb je dorst?
Maleficent?
Wat is dit?
Ik heb u gewroken, Sire.
Ze is overwonnen?
Goed gedaan, mijn zoon.
Jij bent geslaagd waar anderen hebben gefaald.
Je zult beloond worden.
Ik zal mijn best doen om een waardige opvolger te zijn.
Uwe Majesteit.
Ik heb je!
Rot vogel! - In een man.
Het is een duivel!
Wat heeft u gedaan met mijn mooie verenpak?
Was je liever door hen doodgeslagen?
Dat weet ik niet zeker. - Houd op met klagen.
Ik heb jouw leven gered.
Vergeef mij.
Wat roep ik? - Diaval.
En omdat u mijn leven heeft gered, ben ik uw dienaar.
Wat u ook nodig mocht hebben.
Vleugels.
Je moet mijn vleugels zijn.
Ik stel u voor aan de eerste van zijn lijn:
Zijne Koninklijke Hoogheid, Koning Stefan.
Hij heeft mij dit aangedaan
zodat hij koning kon worden.
Wat nu, meesteres?
Zij!
Haar vleugels!
Het is een meisje!
Mijn god, het is een meisje! - Het is een meisje!
En? - Nou, ik zag niets.
Maar er is een... - Wat?
kind.
Koning Stefan en de koningin hebben een kind gekregen.
Er zal een doop zijn.
Ze zeggen dat het een groots feest wordt.
Een groots feest... voor een baby.
Wat geweldig!
Allerlei mensen kwamen naar de doop.
Zelfs een afvaardiging van de feeën
om de vrede en goede wil te bevorderen.
Kijk, daar is de baby! - Liefdesbaby.
Blijven jullie alsjeblieft bij de les! Ik zeg het jullie niet nog eens.
Gegroet, Uwe Majesteit.
Ik ben Knotgrass van de Moorse feeën.
Ik ben Flittle, Uwe Koningschap.
En ik ben Thistletwit, Uwe Koninklijken...
Ze brengen geschenken voor onze dochter.
Dit zijn niet zomaar geschenken.
Want ziet u, we zijn magisch!
En erg goed met kinderen.
Vooruit dan.
Lieve Aurora.
Ik wens je het geschenk van de schoonheid toe.
Mijn wens is dat je nooit verdrietig zult zijn.
Alleen gelukkig, jouw hele leven lang.
Lieve baby.
Mijn wens is dat je zult vinden...
Maleficent!
Nou, nou.
Wat een schitterend gezelschap, Koning Stefan.
Koningen, edellieden
de ridderschap en...
Hoe vreemd.
Zelfs het gepeupel.
Ik moet zeggen dat ik zeer bedroefd was
dat ik geen uitnodiging had ontvangen.
Je bent hier niet welkom.
Jeetje.
Wat een akelige situatie.
U bent niet beledigd?
Welnee.
En om te tonen dat ik geen wrok koester...
zal ook ik het kind een gave schenken.
Nee, we willen jouw geschenk niet!
Blijf uit de buurt van de prinses! - Ja, blijf uit de buurt!
Luistert goed, allemaal.
De prinses zal zeker
opgroeien in sierlijkheid en schoonheid.
Geliefd bij allen die haar ontmoeten.
Dat is een mooi geschenk.
Doe dit niet.
Maar...
voordat de zon ondergaat op haar 16e verjaardag
zal ze haar vinger prikken aan de spintol van het spinnewiel
en in een slaap vallen, diep als de dood!
Een slaap waaruit ze nooit meer zal ontwaken!
Maleficent, doe dit alsjeblieft niet. Ik smeek je.
Ik vind het leuk als je smeekt.
Doe het nog eens.
Ik smeek je.
Goed.
De prinses kan ontwaken uit haar doodsslaap.
Maar alleen door
een kus uit ware liefde.
Deze vloek zal voortduren tot het einde der dagen.
Niets ter wereld kan dat veranderen!
Koning Stefan gaf zijn mannen het bevel
om ieder spinnewiel in het koninkrijk te vorderen.
De spinnewielen werden gebroken en verbrand
zodat ze nooit konden worden gebruikt
en geworpen in de diepste kerker van het kasteel.
In het geheim vertrouwde hij de veiligheid van het kind
toe aan de magie van de feeën
die haar zouden verbergen in een afgelegen schuilplaats
gedurende 16 jaar en een dag.
Stefan trok zich terug achter de muren van zijn kasteel
terwijl zijn soldaten overal naartoe reden
om Maleficent op te sporen.
Maar zij bouwde haar eigen muren
zodat de Moors nooit meer
zou lijden onder de aanraking van een mens
En zij genot van het verdriet dat haar vloek had veroorzaakt.
De feeën begonnen aan hun taak
om Aurora op te voeden in een gezellig, klein huisje in het bos.
Nee! Wat is dat?
Het ziet er vreselijk uit.
Kom op.
We moeten een kleinere baby hebben.
Of een groter lichaam.
Nee, we moeten een goede vermomming hebben.
Wat bedoel je?
Nou, we mogen niet opvallen, nietwaar?
We moeten groot genoeg zijn om voor deze baby te zorgen.
Dus, kom erbij, dames.
Houd je gereed.
Eén, twee, drie. Groei!
Dat ging heel goed. Dat is heel mooi.
Nou, er worden geen vragen gesteld. We zijn geen feeën meer.
We zijn drie boerinnen die ons weeskind opvoeden
in het woud. Dus er wordt niet meer gevlogen.
Niet meer gevlogen? - Nee, nee.
En er wordt niet getoverd. - Niet getoverd?
Ja, jullie hebben me gehoord. - Maar we zijn in niemandsland.
Niemand zal ons hier vinden.
Daar ben je. Waarom verstop je je altijd?
Vooruit, hier gaan we dan.
Het is zo lelijk dat je er bijna medelijden mee krijgt.
Ik haat je. Monstertje.
De feeën waren misschien niet opgewassen tegen hun taak.
Waarom huilt ze?
Misschien heeft ze wel honger.
Geef haar dan te eten!
Het gaat verhongeren met die drie die ervoor zorgen.
Wat? - Je speelt vals.
Ik zag dat. - We beginnen opnieuw.
Zoals je wilt.
Hebzuchtige, verwaande geit!
Verwaande geit!
Houd daarmee op.
Ik doe helemaal niets.
Nou, iemand doet het. - Ik ben het niet.
Jullie twee nemen me in de maling en ik zal niet dulden...
Stop ermee!
Dit is allemaal jullie schuld!
Toe nou, dat is grappig.
Met het verstrijken van de dagen versomberde Stefan
steeds meer verteerd door achtervolgingswaanzin en wraak
Neerhalen! - De fakkel!
Vuur!
Sta klaar!
Loslaten!
Je hebt me teleurgesteld.
De muur kan niet verbrand worden.
Het is onverwoestbaar.
Niets is onverwoestbaar!
Niet een muur, niet Maleficent!
Zelfs haar vloek niet!
Haal de ijzerwerkers.
Kijk! Het monstertje staat op het punt van de rots te vallen.
Wat?
Hallo.
Ga weg. Ga.
Ga weg.
Ik houd niet van kinderen.
Op, op.
Vooruit, ga dan.
Zoals Maleficent had gezegd
groeide Aurora op in sierlijkheid en schoonheid.
Mooie vogel.
Ver weg van het verheven paleis dat ze zich niet herinnerde.
En zoals de seizoenen veranderden
en de bloemen bloeiden zo groeide zij op.
Hallo.
Hierzo.
Ze was nieuwsgierig naar de wereld om haar heen
en naar wat er lag achter de enorme haag van doorns.
Nieuwsgierig wezentje.
Zij was niet de enige die er doorheen wilde breken.
Is zij dat? Is dat Maleficent?
Ik weet het niet.
Breng haar bij mij.
Ach, het is alleen een onnozel boerenmeisje.
Zij is het! - Zij is het!
Hoe kon je mij dat aandoen? - Je zei: wat ik nodig mocht hebben.
Ja, maar geen hond!
Het was een wolf, geen hond. - Dat is hetzelfde.
Ze zijn vies, vals en ze jagen op vogels!
Best, de volgende keer verander ik je in een meelworm.
Nou, ik ben graag een meelworm! Alles liever dan een smerige, stinkende...
Ik vraag me af...
Ik weet dat je er bent.
Wees niet bang.
Ik ben niet bang.
Kom dan tevoorschijn.
Dan zul jij bang zijn.
Nee, dat zal ik niet zijn.
Ik weet wie je bent.
Is dat zo?
Je bent mijn petemoei.
Wat? - Petemoei.
Je waakt al heel mijn leven over me.
Ik heb altijd geweten dat je dichtbij was.
Hoe?
Jouw schaduw. Zij volgt mij al sinds ik klein was.
Waar ik ook ga, jouw schaduw is altijd bij me.
Ik weet nog wie je bent... mooie vogel.
Dit is Diaval.
Hallo, Aurora.
Ik ken je al sinds je een kleintje was.
Het is precies zoals ik het me had voorgesteld.
Het is zo mooi!
Ik heb altijd al willen komen...
Welterusten, monstertje.
Je drijft de spot met me.
Ik weet wat je doet.
Ik weet precies wat je doet.
Sire, de Koningin heeft verzocht om uw aanwezigheid.
Laat me alleen.
Sire, ze is ziek.
De verpleegsters vrezen dat ze de ochtend niet haalt.
Kun je niet zien dat we in gesprek zijn?
Als de vloek mislukt, komt Maleficent achter mij aan.
En op die dag zal ik klaarstaan.
Ze zijn zo mooi.
Ik verbreek de vloek.
Laat hij opgeheven zijn.
Ik verbreek de vloek.
Laat hij opgeheven zijn.
Ik verbreek mijn vloek!
Laat hij opgeheven zijn!
Ik verbreek mijn vloek!
Laat hij opgeheven zijn!
Deze vloek zal voortduren tot het einde der dagen.
Niets ter wereld kan dat veranderen.
Heeft iedereen van het feeënvolk vleugels?
De meesten.
Waarom jij dan niet?
Alle andere feeën vliegen.
Ik had ooit vleugels, maar ze werden mij ontnomen.
Dat is alles wat ik erover wil zeggen.
Welke kleur hadden ze?
Waren ze groot?
Zo groot dat ze achter mij aan sleepten als ik liep.
En ze waren sterk.
Ze konden me boven de wolken dragen en met tegenwind.
En ze haperden nooit.
Geen enkele keer.
Ik kon ze vertrouwen.
Ze komt eraan.
Waar zijn jouw werkers?
In hun bedden, Majesteit.
Zet ze onmiddellijk weer aan het werk.
Ze zijn uitgeput, Sire.
Maar ik zorg ervoor dat ze weer werken bij het ochtendgloren.
Ze moeten nu weer aan het werk.
Het is net na middernacht.
Ja.
Het is net na middernacht.
Dus maak ze wakker.
Sire?
Dus maak ze wakker!
En zet ze terstond weer aan het werk!
We hebben niet veel tijd meer! Vooruit!
Aurora!
Kom hier.
Ga zitten.
Ik moet je iets vertellen.
Wat dan?
Er is kwaad in deze wereld.
En ik kan je er niet tegen beschermen.
Ik ben bijna 16, petemoei.
Ik kan voor mezelf zorgen.
Dat weet ik.
Dat is niet wat ik je moet zeggen... - Ik heb een plan.
Als ik later groot ben, kom ik hier in de Moors wonen bij jou.
Dan kunnen we voor elkaar zorgen.
Je hoeft niet te wachten tot je ouder bent.
Je zou hier nu al kunnen wonen.
Dan doe ik dat!
Ik zal slapen in een boom en bessen en zwarte noten eten.
En alle feeën zullen mijn vrienden zijn.
Ik zal hier voor de rest van mijn leven gelukkig zijn
Ik ga het mijn tantes morgen vertellen.
Tot morgen.
Ik ben zo opgewonden!
Tantes.
Ik ben bijna 16 en ik moet mijn eigen leven gaan leiden.
Nee, ik houd heel veel van jullie.
Maar het is tijd om afscheid te nemen.
Jullie zijn heel goed voor mij geweest.
Behalve die keer dat jullie mij per ongeluk spinnen te eten gaven.
Hallo.
Het spijt me dat ik u stoor
maar ik ben op weg naar het kasteel van koning Stefan
en ik ben... hopeloos verdwaald geraakt.
Kunt u mij helpen?
Het spijt me, dat was mijn schuld. Ik was te gehaast...
Vergeef mij.
Het is die kant op.
Het kasteel.
Hoe heet je? - Ik heet Phillip.
Dag, Phillip.
Hoe heet jij? - Aurora.
Dag, Aurora.
Nou, het was prettig je te ontmoeten en nogmaals mijn excuses
dat ik zo'n onhandige dwaas ben.
Het is je vergeven. - Dat is mooi.
Tja, ik kan maar beter verdergaan.
Tot ziens.
Kom je langs deze weg terug?
Niets kan mij weerhouden.
Dan zie ik je snel weer. - Heel snel.
Tot ziens, Phillip.
Tot ziens... voor nu.
Houd daarmee op.
Nou?
Die jongen biedt de oplossing!
Nee, Diaval. - Ja!
Een kus uit ware liefde, weet u nog? Dat kan de betovering verbreken.
Een kus uit ware liefde?
Ben je er nog niet achter?
Ik heb haar op die manier vervloekt, omdat zoiets niet bestaat.
Tja, zo kunt u er misschien over denken, maar hoe zit het met Aurora?
Die jongen is misschien haar enige kans.
Het is sowieso haar lot.
Ga je gang. Verander me in wat u maar wilt.
Een vogel, een worm. Het kan me niet meer schelen.
Ik ben zo blij, dat we morgen weggaan.
Jij gaat morgen niet weg.
Morgen is het de 16e verjaardag van Aurora.
En Stefan zei ons om haar terug te brengen de dag na haar verjaardag.
Nee, hij zei: Op haar verjaardag.
Nee, na haar verjaardag.
Op. - Na.
Op, op, op! - Na, na!
Op, op! - Na, na!
Houden jullie op!
Wat?
Hoe kon je?
Ik moet iets met jullie bespreken.
Ja, lieverd, wat dan?
Het spijt me, dat ik jullie dit moet zeggen.
Maar ik word morgen 16.
Ja, vlug, zet het neer.
Ik ga uit huis.
Nu moet je goed luisteren, jongedame.
Ik heb niet 16 jaar lang gewoond in dit ellendige krot
met deze twee idioten... Stil!
Zodat jij het kon verpesten op de laatste dag!
We brengen je terug naar jouw vader zonder...
Mijn vader?
Jullie hadden mij gezegd, dat mijn ouders waren overleden.
Ik denk dat je beter even kunt gaan zitten.
Petemoei!
Hier ben ik.
Wanneer had je me willen vertellen dat ik vervloekt ben?
Is het waar?
Ja.
Mijn tantes hebben gezegd, dat het een boze fee was.
Ik... ik weet haar naam niet meer.
Ze hebben gezegd... dat het was...
Maleficent.
Ben jij dat?
Ben jij Maleficent?
Nee! Raak me niet aan.
Jij bent de slechtste ter wereld.
Dat ben jij!
Zoek de jongen!
Alle mannen moeten nu naar de oostelijke vleugel!
Er mogen geen wachten staan bij de poort. Ik wil dat ze naar binnen loopt...
Sorry dat ik stoor, Uwe Majesteit.
We vonden dit meisje bij de poort.
Ze beweert dat ze de prinses is.
Vader, ik ben het, Aurora!
Je lijkt precies op jouw moeder.
Ze hebben je een dag te vroeg teruggebracht. Ik heb het die drie idioten nog zo gezegd!
Sluit haar op in haar kamer.
Ga.
Houd het net gereed. Maleficent komt eraan.
Het is zo fijn om weer klein te zijn!
Kijk naar mijn voeten! Ik houd van mijn piepkleine voeten!
Let toch op! We moeten Aurora vinden!
De koning zal ons laten onthoofden!
Wacht!
Prinses.
Ik ben op zoek naar een meisje. - Maar natuurlijk.
Ik heb een paard nodig.
Kom op, Diaval!
Sneller, Diaval! Sneller!
Het heeft zich voltrokken.
Ze hebben de wachten teruggetrokken. Hij wacht daarbinnen op je.
Als we binnen die muren treden, zullen we er niet meer levend uitkomen.
Kom dan niet mee.
Het is niet jouw strijd.
Nou, hartelijk dank.
Ik heb je nodig, Diaval.
Ik kan dit zonder jou niet doen, Diaval.
Ik kan je horen.
Kijk naar haar.
Zie wat jullie hebben gedaan.
Ze slaapt slechts.
Ze slaapt dus alleen volgens jou?
Ze slaapt slechts.
Ze slaapt alleen maar eeuwig!
En de kus?
Ja, de kus uit ware liefde.
Ware liefde bestaat niet.
Maar het is haar enige kans, Uwe Majesteit.
Meesteres.
Wat moeten we doen?
Nou, we kunnen niet opgeven, wel? Kom op, meisjes!
Maar we weten niet eens waar we moeten beginnen!
Ware liefde groeit niet de bomen, weet je.
Neem me niet kwalijk.
Ik schaam me te moeten zeggen, dat ik niet weet waar ik ben.
In het kasteel van koning Stefan.
Hier moest ik zijn.
Hoewel ik me niet kan herinneren hoe ik hier ben gekomen.
Waarom ben je gekomen? - Mijn vader zond mij naar de koning.
Wie is jouw vader? - Koning John van Ofsted.
Een prins!
Aurora.
Hij kent haar.
Waarom slaapt ze?
Ze zit gevangen in een betovering.
Is ze niet mooi?
Het mooiste meisje dat ik ooit heb gezien.
Wil je haar kussen?
Heel graag.
Doe het dan maar.
Ik weet het niet. Ik ken haar nauwelijks. We hebben elkaar net ontmoet.
Heb je nooit gehoord van liefde op het eerste gezicht? Kus haar! Toe dan.
Een betovering, zeggen jullie?
Kus haar!
Je hebt het niet goed gedaan!
Het moest een kus uit ware liefde zijn!
Ik wist zeker dat hij degene was! - Wat doen jullie?
We moeten blijven zoeken.
Ik heb het je gezegd.
Ik zal niet vragen om jouw vergiffenis.
Want wat ik jou heb aangedaan is onvergeeflijk.
Ik was de weg zo kwijt door haat en wraak.
Lieve Aurora.
Je hebt gestolen wat er over was van mijn hart.
En nu heb ik je voor altijd verloren.
Ik zweer dat je niets zal overkomen
zolang ik leef.
En er zal geen dag zijn dat ik jouw glimlach niet mis.
Hallo, petemoei.
Dag, monstertje.
Geen ware liefde.
Ze is hier, Sire.
Gaan we nu terug naar de Moors?
Als dat is wat je wilt.
Stop! - Ga terug!
In een draak.
Vlucht, Aurora!
Genoeg!
Hoe voelt het?
Om een feeschepsel te zijn zonder vleugels?
In een wereld waar je niet thuishoort!
Dood haar!
Schiet haar neer!
Het is voorbij.
Maleficent haalde haar haag van doorns naar beneden
en zette haar kroon af.
En ze nodigde Aurora uit om te zien hoe de Moors eens was geweest.
Lang geleden toen Maleficent nog een kind was
en haar hart licht was.
Want nu was het opnieuw licht.
Maar dat was niet alles.
Daarginds is ze. Schiet op, ze wachten!
Wacht op mij!
We reiken deze kroon uit aan onze kleine Aurora
voor wie wij de beste jaren hebben opgeofferd van ons...
Laat maar.
Onze koninkrijken zijn verenigd.
Jullie hebben je Koningin!
Dus zie je, het verhaal gaat niet helemaal zoals het je was verteld.
En ik kan het weten.
Want ik was degene die ze Doornroosje noemden.
Uiteindelijk werd mijn koninkrijk verenigd.
Niet door een held of een schurk zoals was voorspeld.
Maar door iemand die zowel held als schurk was.
En haar naam was
Maleficent.
Ondertiteling/vertaling: Aurora. Controle en bewerking: Goffini