Eğer bu uygulamayı beğendiyseniz paylaşın. Keyifli seyirler!!
Hayır demek benim için daha kolaydı
çünkü hayır demek benim için daha tanıdıktı
Benim için bir şans vermekten daha iyiydi.
Yani aslında her şey bir şaka olarak başladı.
Peki ya Meksika'dan Kanada'ya kadar yürüsek?
Bilmiyorum, düşündüm ve videolar izledim
ve eğlenceli görünüyordu.
Ve ben de "Hadi yapalım" dedim.
... ne taşıyacağım
Pasifik Sırtı Yolu'ndaki yeni yürüyüşüm için.
Şimdi PCT için Donanım adlı bir dizi video yaptım
bireyi parçaladığım yer...
Los Angeles'ta sadece yazar olarak geçinmeye çalışan bir adamım.
televizyon için yaz, birkaç film için yaz.
Sadece dışarıda olmayı seçme düşüncesi
ve sert bir şekilde,
Merak ediyordum bunu,
ama ben asla yapmayacaktım.
Mesela ben temiz olmayı seviyorum.
PCT, Meksika sınırında başlayan bir patikadır.
Kaliforniya, Oregon, Washington'dan geçer,
ve Kanada sınırında son bulur.
Yaklaşık 2.600 mil uzunluğunda
ve tamamlanması yaklaşık beş ila altı ay sürüyor.
Yaklaşık bin kişi başlıyor
ve sadece birkaç yüz kişi bitirebiliyor.
Annem beni ve kız kardeşimi tek başına büyüttü.
Ben ona çok benziyorum.
ikimiz de bir bakıma sessiz ve çekingen olduğumuz için
ve bize yakın olan insanlara açılalım,
ama yeni insanların yanında açılmak zor geliyor.
En büyük olayı benim işten ayrılmamdı.
istikrarlı bir geliri bırakıp istikrarlı bir gelire sahip olmamak gibi,
sadece hayatta ne yapmak istediğimi anlamaya çalışmak gibi.
İstediğim zaman onu korkutuyorum, bunları yapıyorum
Beni konfor alanımın dışına iten.
Jim Crow Güney'inde büyüyen büyükannem,
O noktada, bunun bir ölüm kalım meselesi olduğunu düşündüm.
açık havada olmak gibi.
Bunun nesilden nesile aktarıldığını düşünüyorum.
Yani, daha önce hiç bu kadar derinlemesine düşünmemiştim.
ama işte bu yüzden dışarıyı keşfe çıkmıyorum,
çünkü annem yapmadı
ve yapmadı çünkü büyükannem yapmadı
ve ırkçılık yüzünden yapmadı
gerçek boktan, gerçek bahislerden,
ve bilmiyorum.
İçimde bir korku olması gerçeğinden nefret ediyordum
o benim değildi.
Dört gün sonra patikaya çıkıyorum.
Peki ne aldığınızı açıklayabilir misiniz?
Bir kaka malası.
Ciddi ol. Bu ciddi.
Çünkü bu çevre için iyidir.
Bir kaka malası, kullandığınız bir araçtır
altı inç derinliğinde bir çukur kazmak,
böylece bağırsaklarını ormandaki bir deliğe boşaltabilirsin
ve tekrar üzerini örtün.
Dedikleri gibi iz bırakmayın,
duyduğum kadarıyla.
Bir fikrim var.
- Ne? - Anladım,
Açık havada en sevdiğim şeyin ne olduğunu anladım.
- Ne? - Alışveriş.
Pasifik Sırtı Yolu'nda yürüyüş yapma fikri ortaya çıktı
arkadaşım Mary'yi izlemekten,
Appalachian Yolu'nda yürüyüş yapın.
Desteklendiğimi hissediyorum
ama sonra bir nevi güzel...
Mary çok sayıda macera dolu şey yaparak büyüdü.
tıpkı anne babasının kullandığı gibi
kürek sörfü ve kamp yapmaya götürmek.
Appalachian Yolu'nu tek başına yürüdü.
Mary'yi yaklaşık 13 yıldır tanıyorum.
Biz seninle toplum kolejinde tanışmıştık.
İkimiz de sirk dersine gittik.
Bir süre sonra paten partneri olduk.
bu yüzden bir araya gelebildik
ve garip, çılgın ve beklenmedik bir şey yap.
Ne zaman ilginç, tuhaf şeylere geri dönsem,
Yaptığım çılgınca şeylerin bir parçası da Mary'di.
İşte o an.
Bence birbirimize yakışıyoruz.
Mary bir kamera getiriyor
Deneyimlerimizi yol boyunca belgelemek.
Ah, kaka küreğimi aldım.
Ben daha çok bahçe küreği gibi bir şey düşünüyordum, biliyor musun?
- Evet. - Tıpkı tam anlamıyla,
- kürek gibi. - Evet.
Plastik gibi olan bir tane vardı
- bu da beni-- - Ama sanırım bu,
sanki,
- yer kaplamaz ve - Ama bu, evet,
daha hafif bir versiyonu.
Şimdi ona dokunacağım
ama sen döndüğünde ona dokunmayacağım.
Peki, kim bize kaka küreğini paylaşabileceğimizi söyledi?
- İğrenç! - Şöyle dedi,
Bunu alabilirsin, çünkü 20 dolardı.
Ben de şöyleydim--
...bunu paylaşabiliriz dedi.
Peki paylaşmak ister misin? Paylaşmalı mısın?
Şakaydı.
Bilmiyorum, öyle geliyordu
şaka gibi geldi bana?
Elbette.
Bugünkü hedefim
tam o noktaya kadar gelebilmektir.
Bu, bakalım,
PCT'ye hazırlık zammı.
Çok yoğundu,
ama başardım
yoğun ama başardım, yoğun.
Aslında bunu söylemek zor
Sadece bu pratik yürüyüşlerle bile kendimi hazır hissediyorum.
Hiçbir şeyin beni hazırlayamayacağını hissediyorum
çünkü orada gerçekten yaşadığımda,
ama ben sırt çantamda ağırlıklarla yürüyüşe çıkıyorum.
Günün en sıcak saatlerinde yürüyüş yapıyorum
çölü taklit etmeye çalışmak,
ne kadar sıcak olacağını görmek için
ya da nasıl hissettireceğini.
Bu çok güzel.
İşte orada.
Şehrin doğaya ne kadar yakın olduğuna şaşırıyorum.
Bilmiyorum. Sanırım gerçek oluyor.
Arkadaşım Adrienne ile yürüyüşe çıktım.
Bana yardım eden,
motivasyonla ve sadece orada bir arkadaşla birlikte olmak
aklımı asıl yürüyüş kısmından uzaklaştırmak için.
Seninle gurur duyuyorum.
Üç gün içinde gideceğine inanamıyorum.
Biliyorum.
Evet.
Hala öyle hissediyorum...
İlk yapmaya karar verdiğimde çok heyecanlanmıştım.
Ben de, "Toplumu terk edebilirim" dedim
ve ormanda olup sert koşullar altında yaşamak.
Arkadaşım Mary ile eğlenceli olacak.
mesela, havalı şeyler yapıyorum.
Dürüst olmak gerekirse, bu durum beni gerçekten gerginleştiriyor.
Gerçekten çok gerginim.
Peki neden bunu yapıyorsun?
Saçınızı kestirmenizin sebebi nedir?
Çok fazla.
Sanki saçlarımla bir ilişki kurdum.
ve şimdi ondan kurtulmaya çalışıyorum.
Yani sanki benim başka bir parçammış gibi hissediyorum
izini sürmek için bırakıyorum.
Nasılsın?
Özellikle bu hafta,
çok fazla bırakmak gibi geliyor
ve hatta bunun gibi,
sanki seni son görüşümmüş gibi
ama sonra sanki saçlarımı bırakıyorum.
Aynen öyle, ne kadar...
Çünkü, ben buna kaydolmuş olsam bile,
sanki, lanet olsun, ne kadar...
sadece yapmak için vazgeçmeye devam mı etmeliyim--
sadece bunu yaparak fedakarlık yapmaya devam mı edeceğiz?
Bazı şeylerden fedakarlık etmeniz gerekiyor
o yeni insan olmak için.
O yeni insan olmak için
ve bazı insanları serbest bırakmalısın.
Ve insanların gitmesine izin vermelisin.
Evet, geri dönmesini engelle çünkü...
Özgürlük yolunda yürüyorum.
Rahatlık alanımın dışına çıkmak,
nesilden nesile aktarılan korkulardan özgürlük,
"Siyahlar bunu yapmaz" ifadesinden özgürlük.
Gerçekten dostum, herkes.
Yani, peki neden?
Hepsi yüzlerini buruşturup, "Neden?" diye soruyorlar.
Evet, pek çok insan kesinlikle korkuyor.
Evet. Evet.
- Yani, biliyor musun? - Gerçek bu.
Yolda yürüyen siyahi insanlar.
Biz hiç böyle patikalarda bulunmadık.
Biliyor musun? Tarihsel olarak.
Siyah olarak büyümek,
Çoğu zaman sürekli izlendiğimi hissettim.
Ne zaman bir mağazaya girsem,
Otomatik olarak iyi olan olmaya çalışırdım.
İçgüdüseldi.
O zamanlar bunun daha az farkındaydım.
Ama yaşlandıkça vücudumun kodunun değiştiğini hissedebiliyordum
O an kendi başına olmak istiyorum ve ben bundan kurtulmak istiyorum.
Tamam aşkım.
Kahretsin. Bu çok ağır bir kurgu.
Arkada boş bir file torba var.
Bağla beni dostum.
- Şu haline bak. - Kampçıya benziyorsun.
Yani, sürünün buna alışması biraz zaman alacak.
Evet.
Ama ağır gelmiyor.
Sadece kaldırdığım zamanki kadar ağır gelmedi.
Yani, bu çok ağırdı.
ama bu iyi gibi geliyor.
Annemin kamerayı çekmesi.
Tamam. Komik bir tane yap.
Heyecanlı ol. En azından heyecanlıymış gibi davran.
Yaşasın. Yakında gidiyorum!
Kesinlikle hiç gergin değilim.
Hiç gergin değilim.
Kesinlikle hiçbir şeyden pişman değilim.
Korku nedir?
Bunu seninle yaptığım için çok mutluyum.
Beni kesinlikle korkutan bir şey yapmak
ve hayatımın farklı olacağını bilerek
diğer tarafta
ve hangi kısmı olduğunu bilmiyorum
şimdiki zamanın sonunda değişir veya kaybolur,
ve hepsi böyle.
Yani korkmuş gibi
ama aynı zamanda diğer tarafta ne olacağımı görmek için de heyecanlıyım
ama değişip değişmediğimden veya nasıl değiştiğimden emin değilim.
Evet.
En büyük korkularımdan biri
depresyona girdiğimde çok çalıştım
rahat olmaya çalışmak,
korku şuydu ki,
patikada yürüyüşe başladığımda,
depresyon öylece zirveye mi çıkacak?
- Bu kadar kolay. - Kolay.
Bunu beş ay kadar yapmanız gerekiyor.
Evet, buna benzer bir şey.
- Hey, anladın mı? - Evet.
İlk adım bu.
Ona bak.
- Gitmeye hazır mısın? - Hı-hı.
İyi yolculuklar dostum.
Bunların hepsini duymayı ve görmeyi sabırsızlıkla bekliyorum.
- Birazdan görüşürüz? - Birazdan görüşürüz.
Sadece seni sürücü olarak tanıtmam gerekiyor.
Bu bir tanıtım çekimi.
Ben resmi PCT şoförü teslimat kızıyım.
Ben sadece yüzünü son kez görmek istedim.
Sana tüm sevgimi, duamı ve desteğimi gönderiyorum.
Senin adına çok heyecanlıyım.
Senin adına çok mutluyum ve seninle gurur duyuyorum.
Ağlayacağım.
- Dur. - Beni zorlama, ben...
Seni seviyorum, seni seviyorum, seni seviyorum.
- Teşekkür ederim. Teşekkür ederim. - İyi eğlenceler.
Ve tüm bunlar bittiğinde seni görmeyi sabırsızlıkla bekliyorum.
Sen de abla.
Tamam. Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
PCT buradan sola dönün.
Hah, başlıyoruz Gar.
Evet öyleyiz.
Ah!
Biliyorsun, evet, başardılar.
Macera deyin.
Macera!
Sürümümüze hoş geldiniz
PCT'deki ilk resmi iz büyüsü.
İlk adımlar.
Unutmayın, seviliyorsunuz ve siz de herkesi seviyorsunuz.
İkincisi, herkesi önemsemeyi unutmayın
ve herkes seninle ilgileniyor.
İşte patikanın büyüsü.
Gazozlar, yiyecekler ve diğer her şey,
bu gerçekleşecek, ama sadece oluyor
çünkü hepimiz her gün bunun gerçekleşeceğine inanıyoruz.
Çöl kısmı oldukça zorlu.
Arazi kuru olduğu sürece oldukça engebeli
ve bir sürü eşyan
ve ekipmanlar gerçekten tozlu ve kirli oluyor.
Yani işe başlamak için gerçekten değişken bir ortam.
♪ Her yere gidebilirim ♪
♪ Her yerde ♪
Ne yapıyorsun?
Bu akşam yemeğinde makarna ve peynir var.
Ve bugün yeni bir arkadaş edindik.
Gerçekten tadı öyle
içine koyacağın peynir gibi,
Lunchable gibi.
- Lunchable mı? - Evet.
Ocakta tadı pek güzel olmuyor ama...
Akşam yemeği.
Sanki bütün gece tembellik etmişim gibi.
Yeni gün.
Yeni gün. İlk günü atlattım.
Hı-hı.
Elbette.
Sadece beş ay daha.
Daha 5 ay var.
Sanki uzanıyordum,
ve sanki arkamda bir şey yürüyormuş gibi bir ses duydum
ve sonra durdu ve sonra aniden,
kafamın üzerinden bir şey geçti
ve ben çok korktum.
Ve ben de, "Bu da neydi?" dedim.
Ve sonra belki 15 dakika sonra
- Seni zıplarken gördüm-- - Şöyle bir ses duydum,
tıpkı burada olduğu gibi.
Ve ilk başta, "Bunu görmezden geleceğim" dedim.
Ne olduğunu bilmiyorum, bir hayvan.
Ve sonra aniden, zuh-zuh gibi bir şey geliyor!
Ne soruyorsun?
Ormanda nasıl kaka yapılacağını soruyorum.
Malamı aldım.
Islak mendillerimi aldım.
Benim bir... var.
- Kale? - ...atılacak torba
...temizlik aletleri.
Nasıl hissediyorsun?
Sanki kaka yapmam gerekiyormuş gibi.
Elbette.
Yaptım!
- Nasıldı? - Ben doğayı severim.
Bu su mu?
Evet. Bu su.
Çok iştah açıcı görünüyor, değil mi?
Bu iğrenç.
Bunu yapacağım
'Çünkü görünüşe göre insanlar bunu içiyor ve sorun olmuyor.
Ve bunu aldım,
ama bunu sadece kayıtlara geçmesi için istiyorum, iğrenç.
Zehirli meşe kelimenin tam anlamıyla her tarafını sarmış.
Ve bu güzel su,
açıkça içmememiz gerektiğine dair bir işaret değil
bu oturma suyu ama,
Saf zehir.
İşte buradayız.
- * Sana ihtiyacım var ♪ - * Sana ihtiyacım var ♪
♪ Her şeyden çok, canım ♪
♪ Başından beri bunu biliyorum ♪
♪ O halde beni doldur ♪
Şu ana kadar memnunum...
Gittiğimiz hızla,
Ne yaptığımızı ve neden yaptığımızı.
Korktuğuma inanamıyorum.
♪ Aleluya ♪
Ah, işte tam da benim tarzım.
♪ Aleluya ♪
Ah evet.
Bakın, taşlardan alet yaparak tam bir mağara adamına dönüşüyoruz.
Ah, Doğa Ana'nın yardımı sayesinde.
Az önce öğrendiklerimi kullanarak.
Bu, okulda bir şey öğrendiğinizde olduğu gibidir.
ve sen de bunun aptalca olduğunu düşünüp eve gidiyorsun
ve hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.
Sürekli çıkıyordu.
Elbette.
Nasıl hissediyorsun?
Ağrılı ve yorgun.
Daha kaç kilometre yolumuz var?
İki tane daha.
Tamamdır, hallederiz.
- Tamamdır. - İki tane daha var.
Ve bu senin ilk 18 millik günün mü olacak?
İsa. Evet.
İşte başlıyoruz.
Neler oluyor?
Ayak baş parmağımda sıcak bir nokta var.
O yüzden onu bantlayacağım
böylece ayakkabımın sürtünmesi duracak.
Uzun bir gün.
Sanki bunu bir aydır yapıyormuşum gibi hissediyorum
ve henüz bir haftaya bile gelmedik.
Nasılsın?
Siktir et,
Çok fazla "siktir git" diyorum.
Gölge bir yere ulaşmaya çalışıyorum.
En son ne zaman gölge gördük?
Ben de bilmiyorum.
Bilmiyorum. Sadece sıcak ve yorgunum.
Oturmak istiyorum.
Ben sadece bitmesini istiyorum.
- Günlük mü, toplam mı? - Günlük mü?
Aman Tanrım.
Oh, çok daha iyi.
Güzel.
Çok daha sıcak.
Rüzgarlı pantolon mücadelesi tamamlandı.
Bu nedir?
♪ Vuruşta ♪
♪ 50 mil ♪
Nasılsın Gary?
Sanki bir dönüm noktasına ulaşmışız gibi.
Çıkarmamı ister misin?
- Evet. Kahretsin. - Tamam.
Ama çok da abartmayın.
Tamam. Tamam, bekle.
Aman Tanrım.
Ooh. Ow, ow, ow.
Ah, bu çok derin bir şeydi.
Evet, kanıyorum.
İyi misin?
HAYIR.
Eve gitmek ister misin?
Eve gitmek istiyorum. Artık eğlenmiyorum.
Yarın şehre gidiyoruz.
Altı tam günlük yolculuğun ardından.
Fena değil.
Fena değil. Uyum sağladığımı hissediyorum.
Bu yüzden şehre gittiğimizde buna şehir günü diyoruz.
Ve bu temelde sadece yeniden tedarik etmek için
çünkü altı aylık yiyeceği bir defada taşıyamazsın.
Çok fazla gölge.
Bu, kemerini açmak gibi bir şey
Şükran Günü'nde büyük bir yemekten sonra.
Bu iyi hissettiriyor.
Parkur isimlerini aldınız mı?
- Henüz değil maalesef. - Hayır.
Yol isimlerinin sizinle bir ilgisi var.
- Tamam, ne oldu? - Ben Soleil'im.
- Tamamdır. - Evet, doğru.
Gerçek adının Soleil olduğunu sanıyordum.
Hayır, hayır, gerçek adım Mary.
- Tamam. - Aslında öyle olurdu.
hatırlaması daha kolay oldu
Çünkü biz Mary ve Gary'yiz.
Hayatını geride bırakarak,
yeni bir kimliğe bürünmek istiyorsunuz sanki.
Eski seni geride bırakmak istiyorsun sanki.
Benim adım Oke, Garyoke'nin kısaltması.
çünkü parkurda şarkı söylemeyi çok seviyorum.
Siz de çıkın dışarı.
Tamam aşkım.
O tarafta.
Senden başlayalım, nerelisin?
- Los Angeles'tan. - Tamam.
Yani bir kamyonetin kasasında yolculuk yapamayacağını biliyorsun, değil mi?
Bunu bilmiyordum.
- Eğer sen-- - Bilmiyordum.
Şu anda ses kaydı veya video kaydı yapıyorsanız,
Beş tane daha bilet yazacağım.
Tamam, videoyla ilgili meselem şu:
herkesin her şeyi videoya çekme hakkı vardır.
İşte benim iz meleği dostlarım.
- Size yardımcı olabiliriz. - Evet, ben.
Sizler de benimle gelebilirsiniz.
Peki, tam da şurada,
- sen arkadaydın. - Evet.
Evet, yapamazsın, sanırım bunu yapamazsın
- Kaliforniya'da. - Peki, ne yapacaksın?
Bu en havalı şerif gibi
Daha buraya gelmeden önce onun hakkında bir şeyler duymuştum.
Bundan daha güzeli olamaz.
- Teşekkür ederim. - Evet.
- Dışarı çıkacak-- - Oynattığı film
- Deneyiminize dayanarak. - Tamam.
Ah, ben iş başındayken bizi tehdit etti.
Bunu yapamayacağımızı söyledik.
Ah, bahse girerim. Bahse girerim.
Bana hepimize birer bilet vereceğini söyledi
eğer yuvarlanmayı bırakmasaydım.
Bay Ray burada, onu tanıyorum
ve o süper harika bir polis,
ama işini yapması lazım. Biliyor musun?
Evet var, görmedim.
O benim kör noktamdaydı dostum.
Nasıl oluyor?
Çok güzel bir duygu.
Bilmiyordum
tüm yol sadece senin istediğin gibi olsa bile,
duşların daha çok kıymetini bil.
Sanki çoktan kazanmışım gibi hissediyorum.
Ne yapıyorsun?
Çamaşır.
Burada çamaşırhane hizmeti yoktur.
Peki ne kadar kirli olduğunu bilmek ister misin?
Aman Tanrım.
- Evet. İğrenç. - Vay canına.
Oraya doğru yürümek ister misin?
O herif kıvrılmış. Öfkeli.
Hadi deneyelim.
- Ha? - Çok sinirlendi.
Çok sinirlendi. Şimdi gidiyor.
O mu?
Ona doğru döndüğümde hoşlanmıyor.
Bir mağaram var.
Aman Tanrım.
Merhaba?
O bir mağarada.
Bir mağaradayım.
Bunu Los Angeles'ta yapamazsın.
O ortaya çıkıyor.
Ve üçüncü gün,
Ayağa kalktı.
Bu yıl 33 yaşına gireceğim.
Rüzgar bizi ayakta tutuyordu
ve çadır direğim iki kez devrildi ve ben pes ettim.
Ben artık vazgeçtim, Mary.
Üzgünüm.
Hayır, sorun değil. Çünkü sonra sadece uyudum
çadırın sağ tarafının alt kısmını tutarak
yattığım yerde.
İşte bu yüzden ben böyleyim.
Bütün gece uyuyamadım
ve ben sadece çok mutluyum.
Ama bu etki bir buçuk saat içinde geçecek.
Ve perişan olursun.
Ve sonra perişan olacağım.
Ağlamamak için gülmek gerek,
öyle diyorlar.
Ben de uyurken sanki 20 yıl yaşlanmış gibi hissediyorum.
Eh, uyku halim yokken.
Ne?
Yüz mil.
- Vay canına. - Çok güzel.
Nasıl hissediyorsun Gary?
Yorgunum gibi, bilmiyorum.
Sanki saldırganlaşmaya başladı, bilmiyorum,
çok yorgunum, dün gece hiç uyuyamadım.
Hayır, iyi hissettiriyor.
Yüzlerce mil yürüdükten sonra,
Bir düzen fark etmeye başlamıştım.
Yolda geçen her sinir bozucu ve zor gün için,
bir diğeri ise tam bir sihir ve sürprizlerle dolu olacaktı.
Dedikleri gibi, yol sağlar.
Sizden herhangi biri ister miydi?
Üzerine atlayıp fotoğraf çektirmek mi?
- Evet. - Yapabilir miyiz?
- Hadi yapalım. - Hiçbir şey beni buna zorlayamaz.
- Şu anda hayatımda daha mutluyum, - Aman Tanrım.
Bu arada, ben Chris.
- Ben Gary. - Tanıştığıma memnun oldum, Gary.
Ah, Oke patikada.
Tamam mı?
- Benim parkur adım Oke. - Tamam.
Karaoke için çünkü şarkı söylemeyi bırakmıyor.
Hey, bu harika.
- Vay canına. - Evet, bu tarafa gel.
ve yanına gidip bir fotoğraf çektir.
Daha önce hiç ata bindin mi?
- Hayatımda hiç. - Hiç mi? Vay canına.
İlk defa mı ata biniyorsun?
İlk defa.
Vay canına. Ne deneyimdi.
Bunu tırmanabilir miyiz?
Evet, evet, tırmanacağız.
Aa, sanırım bu bir kaya.
Los Angeles'tan ayrılmadan hemen önce,
arkadaşım Adrienne bana bir mektup verdi
iz üzerinde okumak.
Vay.
Diyor ki, bu yol seni sınayabilir
ve sizi mevcut hayal gücünüzün ötesine iter,
ama seni asla kıramaz
eğer izin vermezsen.
Ve ben sadece bunu düşündüm.
Sanki o noktaya gelmişim gibi,
ve ben de, oh dedim.
Ben de tam o şarkıyı söylüyordum
Taş ve sopa gibi.
Bilmiyorum, bu kadar saçma bir şey
sanki bütün gün şarkı söylüyormuş gibi.
Cebim güneşle dolu,
ve sonra sanki bir notu okuyormuşum gibi, sanki öyle olması gerekiyordu
ilk günü okumak
ve sanki bugün okumam gerekiyormuş gibi
çünkü eğer ilk gün okusaydım,
Yine de bir şeyler hissederdim.
Ama bilmiyorum.
Bu benim yapmam gereken bir şey gibi
şu anda burada olup bunu yapmak.
300 mil.
Bu harika.
300 çok büyük bir kilometre taşıdır.
Bu çok fazla.
Beğenip görmek mi? 300'lerce çok.
200 birkaç yüz eder.
300 birkaç yüz demektir.
Bu birkaç yüz tane demek.
Artık birkaç yüz mil yürüdüğümü söyleyebilirim.
İşte ilki geliyor.
Baş parmağınızı uzatıyorsunuz ve mutlu görünüyorsunuz.
Sizi uyarıyorum, bu benim ilk defa başıma geliyor.
Başarabilirsin, evet, evet.
Anladım. Akıyor.
Nasıl hissediyorsun?
Garip.
Bu, şöyle bir şey:
Hayatım boyunca bunu yapmamam gerektiği söylendi.
Yani bu bir nevi içsel bir şey gibi,
istediğiniz zaman... iç mekanizma
hiç dikkat etmediğin
ve şimdi bana söylendiği gibi
beynimin bana yapmamı söylediği şeye karşı gelmek.
Üzgünüm.
Hayır, ufuklarımı genişlettiğini kastediyorum.
Evrim böyle olur, değil mi?
İşte bir sonraki geliyor.
Bazen şehre otostopla gitmek zorundayız
patikadan çünkü patikanın başlangıcı çok uzakta
şehre gitmek için yürümek.
Yani şehre otostopla gideceksin,
ve sonra patikaya geri dönmeye hazır olduğunuzda,
aynı noktaya geri dönmek için otostop çekeceksin
ve sonra oradan yürüyüşe başlayacaksınız.
Aman Tanrım, çok teşekkür ederim.
Sizinle tanıştığıma memnun oldum. Gerçek dünyada ben Gary'im.
Gary mi?
Gerçek dünyada ben Mary'im
- ama Soleil iz üstünde. - Oh, tatlı. Kafiyeli.
- Evet. - Bizim var
Gerçek isimler, hükümetimizin isimleri.
Evet. Yolda iyiyim.
Bunu yapmanı seviyorum.
İşte bu, günümü güzelleştiriyor.
Döner tavuk yerine şunu düşüneceğim:
şimdi doyduğuma göre bunu düşüneceğim
günün geri kalanında.
Nesilden nesile aktarılan lanetleri kırmak.
Kesinlikle. Kesinlikle.
- Evet. - Kesinlikle.
Evet.
Yani şimdiki nesilden başka kim olabilir ki?
Bizim işimiz bir nevi kırmak gibi,
- Ben de artık öyle görüyorum. - Evet.
Çünkü bu şöyle bir şey,
Anneme babama şu sebeplerden dolayı kızabilirim:
neden bizi kampa götürmedin?
Neden daha gençken bunu daha çok yapmadık?
- Evet. - Şöyleydi,
hayır, bunu kendim yapmaya karar verebilirim artık.
- Kesinlikle. - Ve çok güçlü.
ihtiyacın olmadığını fark etmek
Başkalarının bir şey yapmasına izin verilmesi.
Harika değil mi?
Hayatınızı değiştirecek.
Bu tek zamandır
Her hafta düzenli bir maaş almıyorum.
Ve kulüp resmen kapatıldı.
Sadece otopark gösterileri yapıyorlar.
- Evet. - Yani ben şöyleyim,
Bu, gidip bir şeyler yapma fırsatıdır.
Biliyor musun? Ne yapabilirim?
Ve ben de az önce Vahşi'yi izlemiştim .
- Doğru. - Ve böylece,
Reese Witherspoon gerçekten...
- Seni yakaladı. - Kendini onda gördün.
Evet öyle düşünüyorum.
Bunu söylediğinde ailen ne dedi?
Yani aileniz açık havada vakit geçirmeyi sever mi?
- Yoksa daha önce de açık havada mıydın? - Hayır. Hayır.
Hepsi de aynı şeyi söylüyordu: Ne? Neden?
Bunun için paran var mı?
Sanırım bu üçüncü soruydu,
bunu nasıl ödeyeceksin?
Ben tasarruf ediyorum gibiyim
ve daha sonra senden bazı şeyler isteyeceğim.
Siz çocuklar.
Şaka yapıyorum.
Annem de parayı düşünüyordu.
O sadece şöyle diyor, nasılsın? Bunu nasıl ödeyeceksin?
Peki ya dairen?
- Evet. - Para gibi mi?
- Bir işe. Bir işe ihtiyacın yok mu? - Evet, sanki--
Yine bunlardan birini mi yapıyorsun?
Peki ya mutluluk? Hiç duydunuz mu?
Neler oluyor?
Biraz sürtünme hareketi yaptım.
Ben sadece tırmanıyordum.
Sanki onu ezecektim.
Ben de, "Ah, tam da kafamdayım, tam da kafamdayım" dedim.
Sadece yanma hissi hissettim
bundan sonraki her adım gibi, gibi,
aman tanrım, bacaklarım tahriş oldu.
Bu yüzden Body Glide'ı paylaşıyoruz.
Body Glide'ı paylaşacağız.
Şimdi iyiyim.
Nasıl hissediyorsun?
Daha iyi, artık yanmıyor.
Evet.
İşte bu yüzden iç çamaşırı giymeyi seviyorum.
Evet, evet. Bu yüzden iç çamaşırı giyersin.
Sen--oh.
- Tamam. - İç çamaşırı giymedim.
son iki gün falan mı?
Ama gerçekten özgürleştirici.
Öyle. Duygu harika.
Ve şimdi bunun sonuçlarını görüyorum.
- Evet. - Ama hissiyat muhteşem.
Bunca zamandır iç çamaşırı giymedim.
- Gerçekten mi? - Evet.
Tahriş mi oldun?
Belki biraz. Ama biliyor musun?
Sadece biraz tahriş.
Ama Body Glide'ı aldın.
Her sabah kendimi yağlamam gerekiyor.
Yol boyunca,
gerçekten çok tuhaf insanlarla tanışıyorsun,
ama bu tuhaf insanların bazıları senin arkadaşın olur.
Tam gerçek adım?
- Tamam. - Evet, biliyorum.
- Hükümet. - Thomas Jefferson Corman.
Gerçekten öyle mi?
Sanırım bu TJ'yi ortaya çıkarıyor.
Evet, Thomas Jefferson Corman.
- Thomas Jefferson. - Evet.
Thomas Jefferson'la yürüyüşe çıkıyorum.
Biliyorum, ırkçı bir başkanla.
Vay.
Yolun yüzde 20'sinin
fizikseldir
ve bunun yüzde 80'i zihinsel.
Peki sizler nasıl hissediyorsunuz?
Yarın gerçek çölü geçeceğim.
- Evet. - Sahip olmak yardımcı olur
etrafınızda destek var,
ve etrafınızda insanların olması da yardımcı olur
aynı şeyi yaşayanlar da var
ve aynı düşüncelere sahip olarak,
yani yalnız değilsin.
Gary ve ben bu güzel tüplerden içiyoruz
ve tüpümde neyin tıkanıklık yarattığını merak ediyordum
bu sabah buraya gelirken.
Ve ben de ona baktım,
ve ben de, "İçindeki o karanlık şey ne?" diye düşündüm.
Ve karıncalar.
Ve sadece bu değil,
burada 30 tane karınca var.
Lanet olsun o kadar çok karıncaya.
Aman Tanrım.
Ve neden hasta hissettiğimi merak ediyordum.
Bunu görmek ister misin?
Limonlu bir tadı var mıydı?
Evet, ben de tam bunu soracaktım.
- gülüyor] - Limon tadı var mıydı?
Bilmiyorum. Burada çok fazla lezzet vardı.
Sabahtan beri bunu içiyordum ve devam ediyordum,
mm, tadı çok güzel.
İyy, boba çayına ya da buna benzer bir şeye benziyor.
- Biliyorum. - Ooh.
- Doğa boba çayı. - Yürüyüşçü boba.
Tamamdır. İşte bu kadar.
Tersinden başlamalıydık.
Aa, ne?
Golf topu dedim. Gerçek bu.
- Bu gerçek mi? - Evet, hepsi bu.
- Aman Tanrım. - Ne oluyor yahu?
Patlatmadı ve sonunda onu ikna ettik
onu boşaltmanın zamanı geldi
- ve giydir. - Onu patlatmanın zamanı geldi.
Küçük bir kabarcıkla başladı
ama o sadece düzelmesini beklemeye devam etti.
Şunu görüyor musun? Şu alttaki deri.
Aman Tanrım.
Ona ne diyorlar?
Bu adama sesleniyorlardı, adı Ned'di.
onun iz adı Ned
ama onu çağırıyorlardı
- James ve Dev Şeftali. - Dostum, Google'da ara.
EIL mi yoksa IEL mi?
EIL.
Dik.
Ne?
Ah.
Aman, zamanlamaya bak.
Ne?
700.
Vay canına.
Lanet etmek.
Yedi en kötüsü gibi,
ilk gerçek sayı gibi.
Yedi, oyun oynamamak gibidir.
Bir, iki, üç, çocuklar gibi. Bunlar çocuk oyunları.
Altı, yaklaşıyorsun.
Yedi ilk yetişkin sayısı gibi. Biliyor musun?
O ve 700'ler gibi bir şey konmuş
başından beri aklımızda.
Çöl 700 mil.
Evet.
700'e ulaştığınızda Sierra'lardasınız.
Sonunda çöl bitti.
- Oh. - Güzel ama,
bir bölümü kapatmak gibi.
Yani çöl, çölle işimiz bitti.
Çöl bildiğimiz tek şey, gerçekten bildiğimiz tek şey
Bu noktaya kadar.
Evet.
Yani bu açıdan bakıldığında oldukça hoş bir şey.
Evet. Sırada ne var?
Su!
Ne kadar da su!
Her yer çok su dolu.
Ben senin... tutacağım.
Ooh, çok güzel hissettiriyor. Aman Tanrım.
Vay.
Aman Tanrım. Üşümeyi seviyorum.
- Harika. - Hayır, daha soğuk.
Gitmek!
O bunu başardı.
Vay canına.
Ah, çok soğuk!
Su geri döndü!
Vay.
13.000 feet nasıl bir duygu?
Bu kimin fikriydi?
Ben de aynısını düşünüyordum.
Nasılsınız?
Tamam aşkım.
13.000'de miyiz?
Gary!
- Yükseklikten. - Vay canına.
Yükseklik!
Evet.
Nasılsın?
Bugün özellikle ilginç bir gün
çünkü depresyon boku başladı
ki bir noktada bunun olacağını biliyordum.
Bir noktada, tüm bu hisler, bilmiyorum,
yeterince iyi hissetmiyorum.
Sanırım bunun için gereken tüm bileşenleri biliyordum
izi sürmek için,
ama aklımdan sadece şöyle düşündüm,
Ah, bir patikaya çıkıp sadece doğada olacağım
ve beş ay boyunca doğayla iç içe olun.
Ama bu bir spor gibi.
Nasılsın?
Bok gibi.
Evet, o iki kişi geldi
ve başınızın döndüğünü söylediniz.
Evet. Kendimi iyi hissetmeyi seviyorum.
Sadece oturmam gerek. İyi olacağım.
Sadece son 30 dakika sadece,
bin feet yükseğe çıktık.
Gittiğimi hissettim, sanki yukarı çıkıyorduk [belirsiz].
- Hey, Tamam. - Evet?
Hiç, en çılgın rüyalarınızda,
zirvede oturduğunu hayal et
4 Haziran'da Mount Whitney'de
sabahın 5:30'unda güneşin doğuşunu izlemek?
HAYIR.
- Yani sadece düştün mü? - En çılgın rüyalarımda bile böyle bir şey olmadı
ya da kabus gibi bir şey hayal etmiştim tırmanacağımı
o dağa çık ve hemen burada ol.
İnsanlarla tanışmak alışılmadık bir durum değil
Gerçekten anlaşabildiğiniz biri.
Ve böylece o insanlarla bağlantı kuruyorsunuz
ve birlikte yürüyüşe başlarsınız.
Gezgin bir aile gibi oluyorsunuz.
Birçok kişi buna tramily diyecektir.
Ve böylece bırakmak istediğinizi hissettiğiniz günlerde,
bunlar sizi motive etmeye yardımcı olabilecek dış güçlerdir
ve yürüyüşe devam etmeniz için size bir sebep verir.
Dün gerçekten karar verdim,
Ben de, "Yetişmeye çalışmaktan vazgeç" dedim.
tıpkı ritmi bulmak gibi,
Vücudumun belirli bir temposunu belirleyip ona göre hareket ediyorum.
Ve ben bugün bunu yapmaya başladım
ve ben de sanki daha yorgun değilmişim gibi oluyorum.
Kendimi öyle hissetmiyorum,
Dün sanki sadece gidiyormuşum gibi hissettim, gidiyordum, gidiyordum.
Ve sonra günün ortasında, sanki,
vücudum ağrımaya başlıyor ve sanki daha uzun sürüyormuş gibi
gideceğim yere varmak için
eğer istikrarlı bir hızda ilerleyebilirsem,
bu benim hızım gibi
mesela, oh, oraya gidebilirim
ve köpek yorgunu gibi olmayın.
Evet. Zor ama kendi hızımı buluyorum.
Sierras gerçekten başladığımız yerdi
gerçek dağ tırmanışlarına çıkmak.
Her gün, en azından bir zirveye ulaşıyorsunuz.
yani bir dağa tırmanıyorsun,
zirveye ulaşmak
ve sonra tüm yolu geri yürümek zorunda kalmak
sadece kampa ulaşmak için.
Oke nehri neden geçti?
Neden?
Öteki tarafa geçmek için.
Yolda bir sürü komedyen var.
- Oke nerede? - İstemiyorum
sabahleyin yapmak.
O var, o arkamda.
- Tamam. - Yükseklik onu rahatsız ediyor.
Hmm. Evet.
- Evet. - Ne kadar gerideydi?
Evet, o biraz geride kaldı.
ama o buraya gelecek.
Evet.
Evet, saat 6:30 veya 6 civarında geldim.
ve sen, bu nasıl bir şey?
- Şimdi dokuz mu? - Evet.
Şöyle olacak:
Ben geldiğimde saat 8:40 civarıydı.
Aman Tanrım.
Zavallıcık.
Çok geç oldu.
Ve yürürken, "Ah, komik olurdu" diye düşündüm
eğer istersem kafa lambamı çıkarmak zorunda kalırım,
ve hava kararmaya başladı ve ben de, oh, ne? dedim.
Belki de şu kafa lambasını çıkarmalıyım.
Ah.
Aman Tanrım.
Bir sincaba hiç bu kadar yakın oldunuz mu?
Hayır. Ben böyle mi ölüyorum?
30 dakikada bakın neler tırmandınız.
Kendimle gurur duyuyorum.
Seninle gurur duyuyorum. Hepimizle gurur duyuyorum.
Hiçbirimiz bunu geçimimizi sağlamak için yapmıyoruz.
- Dağlara tırmanabilir miyiz? - Hı-hı.
Biliyorsun, yapıyoruz.
Biz buradayız.
Şimdi bunu geçelim.
Yakında hava kararacak gibi.
Bunun hava karardıktan sonra olması gerekmiyor.
Güneşin batmak üzere olduğunu hissediyorum.
Sabahın yedisi olmak üzere,
ki bu da geç değil.
Ama ben yeni uyandım.
Ben grubun arkasındaydım, yalnız uyudum.
İyi misin Gar?
Evet.
Ben sadece, gerçekten kendimi kötü hissediyorum.
Ben, ben olmaktan nefret ediyorum,
soygundan gerçekten nefret ediyorum.
Bilmiyorum.
Yani, deniyorum ama ben--
Sen öylesin. Çok iyi gidiyorsun.
Bilmiyorum, ilk içgüdüsel an için sanki,
Sanki hoşuma gidiyormuş gibi hissediyorum
Sanki ses çıkarmak istemiyorum gibi hissediyorum
Yeterince seslendirmiyorum.
Sanki nasıl sonuçlanacağı konusunda endişeleniyorum
ve kamerada olmamın zor olduğunu hissediyorum.
Yani benim için kolay değil.
Ve kulağa şöyle geliyor:
bazen şöyle demek işe yaramaz gibi geliyor,
Ah, kamerada olmak zor,
ama olduğu gibi,
ve senin böyle olmanı kötü buluyorum, bekliyorsun,
sen noktalardasın ve sanki beni filme almak için bekliyorsun.
Sevmeye çalışıyorum
Daha hızlı olmak istiyorum ama olmuyor.
Ben orada değilim.
Yani, yapamam.
Çok soğuk.
Bunu yapamam.
Çok zor.
Biliyorum. Zor olduğunu biliyorum.
Ben sadece bitmesini istiyorum.
Hadi, kampa inelim.
Hadi seni ısıtalım. Tamam mı?
Devam edelim
çünkü kesinlikle bir fırtına yaklaşıyor.
Seni seviyorum Gary. Bunu başarabilirsin.
Çadırınıza girdiğinizde daha iyi olacak.
Söylemeliyim ki, Mary'ye sahip olduğum için minnettarım
benimle birlikte iz üzerinde.
O kadar pozitif ki, gerçekten çok pozitif.
O kadar pozitif ki, sanki cesaretlendirici bir şeymiş gibi.
Tepeye neredeyse varmış olurdum,
ve sonra sadece yukarı bakıyorum,
ve sanki güneş ve sonra Meryem gibi.
Güneş batıyor.
Ve gidecek çok yolumuz var.
Nasıl hissediyorsun?
- Evet. - Ah, soğuk, yorgun,
garip bir şekilde duygusal.
- Ve ben sanki... - Göremiyorum.
Yetişemiyorum. Bilmiyorum.
Yorgunum, üşüyorum.
Kamp kurmaya hazırız.
Beklenmedik şekilde uzun ve duygusal bir gün.
- Evet? - Evet.
800.
Şimdi sadece, çünkü hiçbir kelime yok.
Sadece hareketler.
♪ 800 mil ♪
Hiçbir şey söylemediğini sanıyordum.
Evet, doğru.
Başlangıçta, ilk kez yürüyüşe başladığımızda,
sadece ben ve Mary vardık,
ve düşündüm ki, ihtiyacım olan tek şey bu.
Ama sanırım kalıbı kırmam gerekiyordu
bu hayat işini tek başıma yapabileceğimi hissetmek,
sanki başka insanlara ihtiyacım yokmuş gibi.
Ve bence en büyük derslerden biri
öğrendiğim şey hayatın çok daha iyi olduğu
Etrafınızda sevdiğiniz insanlar varsa.
Herkes tramily oluşturmak isteyerek patikada yürümez,
ama sanırım bir tramily'e ihtiyacım vardı.
Oke'yi bekleyeceğiz ama nerede olduğunu bilmiyoruz, değil mi?
- Hayır. - Evet. Evet.
Ne zaman ortaya çıkacağından emin değilim.
- Bazılarını gördüm-- - Alacağım
dürbünümü çıkarıp onu patikada görüp göremediğime bakıyorum.
- Harika olurdu. - Fotoğrafını koysana.
- Evet, dürbünüm var. - Önce şaka yaptığımızı düşündüm.
- ama biliyorum ki-- - Bu yüzden adım Peeps.
- Ah, kuşlar mı? - Evet.
- Aa, onu gördüm! - O mu? Tamam.
Dur, bekle. Bakayım.
Nereye gitti?
Hayır, o Istakoz.
Hike'la bir gün önce tanıştım.
Ah.
Bir dağın tepesine ulaşmak
ve hepsine sahip olmak,
çok güzel hissettiriyor.
Kendiminki gibi hissediyorum
seyahat destek grubu.
Hey, hoş geldin, Oke.
- Zirveye hoş geldin. - ♪ Yürüyüşten kim nefret eder? ♪
♪ Yürüyüş yapmaktan nefret ediyorum ♪
Hayır şaka yapıyorum. Muhteşem. Harika. Muhteşem.
Naber?
Şimdi ne istiyorsun? Ne?
Benden ne istiyorsun?
Ben sadece kalbimi ve ruhumu bir dağa attım
ve şimdi beni filme almak istiyorsun.
Verecek hiçbir şeyim kalmadı, Soleil.
Ve sahne.
Tramvayımız sekiz kişiden oluşmaktadır.
Tramvayımıza Slinky adını verdik
ve bunun nedeni şuydu ki,
Ne kadar çok parçalanmış olsak da,
her zaman bir şekilde tekrar bir araya gelmek isteriz.
Peeps tatlı, komik ve şefkatli.
Mary dışında, o muhtemelen kişidir
Duygusal olarak en çok yaslanmayı sevdiğim şey.
Kral, grubun en gencidir.
ama çok bilgili.
Erteleme ve Nugget,
Birlikte yola çıkan çift.
Snooze, hiç sahip olmadığınız ablanız gibidir.
Nugget çok alaycı, komik ve sessiz,
ve ne kadar da kuru bir zekası var.
Lazy Boy muhtemelen en yakın olanıdır
Zaten arkadaş olabileceğim biri olmaya.
Tembel Çocuk komik,
yürüyüşe çıkmak istemiyor ama bu şeyi yapmaya devam ediyor.
Boom Boom grubun eğlenceli amcası gibidir.
O enerjiye sahip,
sadece eğlenmek için parkuru yapan eğlenceli bir adam.
Bu grubu aldığım için gerçekten çok mutluyum
Bu çılgın tuhaf yolculuğu sonlandıracak tuhaf insanlar.
Merhaba. Hey, Subaru.
Şöyle bir işaret mi almalıyız:
"katil değiller" mi?
Bakın, biz şişme... gibiyiz.
Bakın? Hareket bu!
Çünkü hareketi biz yaptık.
Evet, dalgalar sizde.
Ah! Offf...
Başardık.
- Şerefe. - Başardık.
Siktir, başardık.
Aferin.
- Vay canına. İyi iş çıkardınız herkes. - Tebrikler.
O Tembel Çocuk mu?
- Kesinlikle evet. - Elbette.
[Anlaşılmıyor]unu getirdi.
- Aman Tanrım. - Evet. Çok güzel.
30 mil. Hey.
- Merhaba. - Evet.
Vay canına.
- Tekrar yap. - Evet, görmek istiyorum.
Denemek istiyorum. Herkes çekilsin.
- İşte bu. - Güzel. Evet.
Bu biraz daha iyiydi.
Tamam. Diğer tarafa tutundun mu?
Yavaşça oraya doğru ilerleyin.
Evet.
Başardın.
Biliyor musun?
Hayır. Ne olduğunu biliyor musun?
Hiçbir fikrim yok.
Garip çünkü ilk kısmı bir saatin sesine benziyordu.
- Evet. - Öyle gelmedi kulağa,
tıpkı bir siren gibiydi. Tıpkı bir--
Beni burada endişelendiren bir siren var,
'Çünkü sirenler çoğu zaman yangınlar içindir.
Evet.
Hadi bakalım şu ayaklara, Peepsies.
Ben burada bunun üzerinde çalışıyorum.
- Yani ben istedim ki-- - Gözümün içine bakmak ister misin?
- Gözün mü? - Ayak parmaklarım mı?
Evet. Bana ayak parmaklarını göster, hanım.
Göster bana, göster bana ayak parmaklarını, Peeps.
Birçok açıdan kulağa çirkin geliyor.
Ooh. Ooh bu daha da kötü.
- Şuna bak. - Vay canına.
Yaklaşık çeyrek inç kalınlığında.
Aman Tanrım.
Vay canına, bu sanki bir Swiffer reklamı gibi.
Biraz farklı görüneceğini hissediyorum.
- Yine de. - Aman Tanrım.
Hala oldukça siyah.
Evet, hala oldukça siyahsın.
Evet, çok para kazanabileceğimizi düşünüyorum
Kirli ayak fetişizmi olan insanlarla aynı.
Bilirsin?
Özellikle yürüyüşçüleri ve kat ettiğimiz kilometreleri seviyoruz.
Aman Allah'ım çok heyecanlıyım.
Ooh. Bu harika hissettiriyor.
Kaka yapmanın şu şekilde olmasını çok seviyorum:
izdeki bir numaralı konu,
yemek yemenin dışında bir numara gibi,
Yiyecekler vücudunuza girdikten sonra ne olur?
Doğrudur.
Nugget'la kaka hakkında hiç konuşmazdım.
çünkü bunun onu rahatsız ettiğini biliyordum.
Artık umursamıyorum.
Beni rahatsız etmedi.
Siz başka bir köprüyü geçtiniz
İlişkinizde.
- Önemli bir olay. - Şöyle bir şeydi,
tamamen sessiz ama ölümcüldü.
Sanki dışarı çıktı ve ben de "Vay canına, bu kokuyor" dedim.
Ve sonra tam anlamıyla "Üzgünüm" dedim.
çünkü Nuggy'nin arkamda olduğunu biliyordum
ve bunun çok acımasız olacağını biliyordum.
Ama o daha geride, telefonuyla bir şeyler yapıyordu.
Ben de, 'Aa, sen orada bile değilsin' dedim.
Tamam, neyse. Tamam.
Yürüyerek.
Ve o da şöyle dedi, "Hey, Asya?"
Ben de "Evet" diyorum.
Ve o da, "Osurdun mu?" dedi.
Ve ben şöyleydim,
ne dedim?
"Aman Tanrım" dedim.
- Gördün mü? - Ha?
Gördün mü?
Neyi görüyorsun?
Göl mü?
Hayır, gölün yukarısına bak.
Ah, evet, lanet olsun.
Evet. Bu bir yangından çıkan duman.
Aman Tanrım.
Acaba ne kadar uzaktadır?
Evet.
Ve evet, hala yanıyor dedi.
Ne bakıyorsunuz?
Deli.
Bu yanmış bir ağaç kök sistemine benziyor
tüm köklerin yer altından yandığı yer
ve toprağın içindeki köklerin şeklini görebilirsiniz.
Çok çılgınca.
Bu da benzerlerine göre çok büyük bir ağaçtı.
Oradan bir şey mi aldılar?
- Hayır. - Ya da sadece öyle
- kelimenin tam anlamıyla bu noktaya kadar yandı mı? - Hiçbir şeye dönüşmedi.
Sanki ortada kalan tek şey bu.
Vay.
Haklısınız. Gerçekten çok sıcak bir yangın olmalı.
Evet.
Bir yangın daha, bu çok daha yakın.
Eh, bu gerçekten sinir bozucu, değil mi?
- Evet, bırakıyorum, ben-- - Baktın mı?
Peki, nereden geldiğini gördüm
öncesinde gerçekten
- daha fazla kafayı yemiş. - Esmeye başlamış.
- Orada. - Arkasından geliyor.
ve o tarafa doğru gidiyoruz.
- Ve nehre doğru? - Yani oradan geçen biri
16 mil uzakta olduğunu söyledi.
Çok yakın.
Yakındır.
- Evet. - Evet. Tamam.
Biliyorum, ben de öyle.
Baş parmaklarımızı çıkarıp denemeli miyiz?
- Bu insanlardan nasıl kurtulurum? - Neler oluyor?
Aslında fena bir fikir olmayabilir.
Ne var orada?
Biraz crack alabilir miyim? Gördün mü?
Gel, köpeğinin yanına oturayım.
Şasta Dağı!
- Şasta! - Şasta.
1.500 mil de var arkadaşlar.
- Biliyorum. - Biliyorum.
Ben, o...
Oğlan, bir tane.
Artık çok hızlı geliyorlar.
Biliyorum.
Yüzlerce kişi sanki hiçbir şey yokmuş gibi gelip geçiyor.
Onları yakıp bitiriyoruz. Evet.
Ne kadar büyük?
- Belki, yaklaşık-- - 85.000, 85.000 dönümün üzerinde.
Vay canına.
Evet. Sadece altı günde. Bu gerçekten çılgınca.
- 85.000 olmalı. - Evet.
- İşte ben de öyle-- - Kahretsin.
Yani, yürüyüşe çıktık.
PCT de var değil mi?
O yeşil hat mı?
Ah evet.
Yani tam orada.
Karşılaştığımız çok sayıda yürüyüşçü var
bu konuda gerçekten çok kayıtsızlar.
Ve onlar şöyle diyorlar, oh, evet,
Ben sadece patikadan çıkmak istiyorum
- eğer yangın varsa. - Evet.
Zıplamak yerine
veya olabildiğince yakına gitmek gibi.
Ah.
Ve ben, ben sadece kendimi...
- Evet. - Evet.
Evet. Çok yoğun.
- Evet. - Neyse, gerçekten küçük bir şey gibi,
- Küçük yangın. - Kameranın işi.
İşte parkurdan fotoğraflar.
İzlerden mi?
Evet.
Modaya uygun bir açıklama yapmalısın.
Evet. Hey, harika görünüyorsun.
Teşekkürler.
Komik çünkü bu sadece bir sıralama
ağzınızın delikten dışarı çıkmış gibi görünmesi.
Sanki ördek ağızlı gibi.
Evet. Evet.
Tıpkı senin gibi görünüyor,
gerçekten güçlü bir çene gibi.
Gerçekten çok küçük bir surat.
Gerçekten çok küçük.
Sadece başım dönüyor ve başım ağrıyor.
Nefes alamadığımı hissediyorum.
Bütün bu duman ve ateşin içinde yürüyüş yapmak sadece,
Gerçekten çok zor.
Her gün uyanıyoruz,
ve havadaki dumanı koklayabiliyoruz,
ve endişelenmek zorundayız
ve yangının hemen yanı başımızda olup olmadığını merak ediyoruz.
Bu sadece yürüyüşü daha da korkutucu hale getirdi
ve tehlike daha gerçek gibi
Düşündüğümden daha iyi olacağını düşündüm.
Çok dumanlı. Çok, çok dumanlı burası.
Bu dumanın içinde yürüyüşe devam edemem.
Söylemem gerek, bilmiyorum. Gruba söyleyemeyeceğimi söylemem gerek.
Bu şekilde yürüyüşe devam edemem.
Peki tahmin edin bakalım, çocuklar?
Sınırdan 1.000 mil uzaktayız.
- Dur, ne? - Aman Tanrım.
- Tam burada. - Tam şimdi?
Şu anda 1.000 mil.
Tam burada mı?
999.9 kaldı.
Ne? Ne?
Gerçekten heyecanlanmamızı istiyorsunuz.
999 mil.
Bunu yap.
- Geç-- - Mısır koçanı.
Biz İkizleriz.
- Evet. - İkiz misiniz?
- Hayır. - Ama değiliz.
Ah, ben de şöyleydim,
bir dakika bekle.
İnsanlar her zaman varsayar
- ki biz öyleyiz. - Biz ikiziz.
Yeterince dikkatli bakmıyorlar mı?
- Sanırım hayır. - Sanırım hayır.
Evet.
İkizlere hiç benzemiyorsunuz.
Kafam karıştı.
Bazıları bizim kardeş olduğumuzu bile düşünmüyor.
Evet. Bu yüzden biraz garip.
- Bu da-- - Çünkü insanlar geldi
Bize yolda yürürken, "Siz İkizlersiniz" diyorlar.
Ve biz de tamam diyoruz.
Elbette.
Kelimenin tam anlamıyla iz üzerinde başka bir siyahi adam daha var
ve şöyle dediler, hey...
- Odysseus! -Odysseus.
"Hey, Odysseus" diyecekler.
Ben de "Odysseus değil" dedim.
"Ama tanıştığıma memnun oldum."
Ah, ne güzel bir manzara.
Ne güzel bir duman ve duman akşamıydı.
Ah.
Muhteşem.
Koş, Soleil.
Hadi evlat. Biraz çaba göster.
İşte böyle.
Evet!
Şerefe?
- Sonunda. - Kesinlikle.
- Evet. - Şerefe, evet.
- Şerefe. - Biradan önce viski mi içiyoruz?
- Bu bir viski-- - Ayrıca--
Viski tango fokstrot birası.
Evet.
Bu senin sorunun.
Hah, başardım.
Osuracak mısın?
Ah!
Oregon'da farklı olacağını düşünmüştüm.
- Bakıyordun-- - Oregon'da duydum
Boom Boom'un osuruklarının hiçbiri kokmuyor.
- Çok Spartalısın, Oregon. - Ah, doğru.
Sadece şunu söylemek istiyorum ki bu oldu
Hayatımda yaşadığım en muhteşem deneyim,
ve kendimle hiç bu kadar gurur duymamıştım,
ve bu kendimi zorlayacağım son sefer olmayacak.
Kendimi zorladığımda şunu öğrendim ki,
tamamen yeni bir insan ortaya çıkıyor
ve o kişi olmaktan gurur duyuyorum
ve büyümeye devam etmekten gurur duyuyorum
ve olmak istediğim kişiye daha da yaklaşmak.
Ve bunların hepsi konfor alanımın dışına çıkmamdan kaynaklandı.
Ama işte buradayım.
En sevdiğim soru şu:
hey, ne zaman bitireceksin?
Ve ben de bilmiyorum diyorum.
Beğenmek.
Evet babam,
kelimenin tam anlamıyla, her babamı aradığımda,
o, neredeyse çağrının en başında olduğu gibi,
"Peki ne zaman bitireceksin?" gibi bir şey söyledi.
Ben şöyleyim,
Bilmiyorum, ekim ayından önce mi?
- Evet, sanki-- - O da şöyle diyor, ne?
O kadar uzun mu?
- Biliyorum, sanki-- - Sana bunu geçen sefer de söylemiştim.
Daha gidecek 600 mil yolumuz var. Gerçekten.
Bütün kütükler nemli gibi.
Evet, her şey nemli.
Her şey nemli hissediliyor.
İnsanların nemli kelimesinden nefret ettiğini biliyorum.
ama nemli hissediliyor.
Nemli.
Çok nemli.
Biliyorsun, nereden geliyorsun?
bir hafta önce yangınlardan kaçmaya çalıştığımız gibi
ve duman, hoş bir değişiklik.
Evet. Evet.
Bu çok daha iyi.
Sadece şunu söylemeliyim ki, Kool-Aid'e benziyor.
Dürüst fikrim.
Ben de, "Aman Tanrım, sanki Kool-Aid'de yüzen kütükler gibi" dedim.
Bu hangi aromalı Kool-Aid?
Eee, mavi.
Bu sadece...
herhalde bizimki de budur, üzüm gibidir.
Biz buna mor diyoruz.
Mor Kool-Aid.
Vay!
- Vay canına. - Bu çılgınlık.
Kahretsin!
Vay.
Bak, sen de onun arkasından yürüyebiliyorsun.
İşte bu o.
Harika bir maceraydı,
ama yürümekten bıktım artık.
Yürümede iyi olduğumu hissediyorum.
Artık yürüyebiliyorum. İyiyim.
Bugün bunu düşünüyordum.
Ben de şöyle dedim,
evet, ben yürüyüşün LeBron James'iyim.
Of. Biliyor musun?
İşte bu, tüm deneyimi özetliyor.
İşte buradayız.
Tanrıların Köprüsü.
Oregon'dan ayrılıp Washington'a gidiyoruz.
Bu çok güzel, çok güzel.
Güzel bir yer gibi
yeni bir duruma ulaşmak için geçmek.
Evet.
Keçiler.
Dağ keçileri.
Bu çılgınlık.
Muhtemelen gördüğüm kakalarıydı.
Dişlerin de şöyle,
Benimki de öyle olabilir.
Seninkiler mavi gibi,
bütün yaban mersinlerinden.
Bunun bir fotoğrafını çekebilir misin?
Evet. Bütün yaban mersinlerini kim yedi?
Ben değilim.
O kadar kötü mü?
Evet. Oldukça kötü.
Nasıl oluyor da başka hiç kimsenin ağzı mavi olmuyor?
Bilmiyorum.
Her yaban mersinini tek tek çiğnemek yerine,
aynı anda 15 tane yaban mersini yüklüyorsun
ve sonra hepsini aynı anda çiğneyebilirsiniz.
Kod adı, sincaplık.
Eğer Heimlich manevrasını yapmam gerekirse,
Mutlu olmayacağım.
Evet, onu şimdi güldürmeyin.
Çok...
Tamam, bir.
...tehlikeli bir durum.
- Özür dilerim. - 33.
Evet.
Oooh.
Çok güzel olmuş.
İşte böyle yapılır.
Her şey birden, aman Tanrım, diye oldu.
Nasılsın?
İyiyim.
Sadece takılıyorum. Şehir gününün tadını çıkarıyorum.
Tam isabet.
- Aman Tanrım. - Gerçekten mi?
Yani evet. Fiziksel olarak kendimi gerçekten iyi hissediyorum.
Sanırım hepimiz bu noktadayız.
Sadece şöyle hissediyorum, vay canına, kaslarıma bak.
Vay canına, bak bana gidiyorum.
Evet.
Eve döndüğümde,
ne demek bu, LA tam bir şehir gibi
ve yol şehir değildir.
- Kesinlikle. - Nasıl hoşuma giderse,
Burada sahip olduğum mutluluğu al,
hala orada mı duruyor?
Biraz korkuyorum çünkü yol bitiyor.
Şimdi sanki her şey hızlanıyor gibi hissediyorum.
- Evet. - Sanki bitmiş gibi.
veya burada değiştirildi.
Ve bunun böyle olacağını hiç düşünmemiştim,
Beş ay boyunca bunun bana yabancı geleceğini düşündüm.
- Doğru. - Bunu başaracağım.
Çünkü zor bir şeyin üstesinden geleceğimi söylemiştim.
- Evet. - Ve beklemiyordum
beğenmek ve sevmek
ve etrafımda olmaktan hoşlandığım harika insanları bulmak.
Çoğumuz kendimize baskı yapıyoruz
belli bir şey olmak, anlıyor musun?
Evet. Kusurlu bir insan olmanın kabul edilmesinin zor olduğunu düşünüyorum.
Evet.
Odaklanmaya ve dikkat etmeye çalışıyorum,
Hangi yönlerimi değiştirdim?
Nasıl farklı bir insan oldum?
Ve ben farklı bir insan olmadım.
Ben de tuhaflığımı belli ettim.
Ben beğendim,
İçimde olan bir şeyin dışarı çıkmasına izin verdim
ve bunu dışarı vurmak konusunda kendimi daha rahat hissediyorum.
Kendim olmaktan daha rahat hissediyorum.
Kendi tenimde olduğumda kendimi daha rahat hissediyorum,
ve daha önce hiç böyle hissetmemiştim.
Bu, içimde her zaman bu şeyin olduğunu hissettiğim bir şey.
Şimdilik sadece bunu dışarı vuruyorum.
Sanki tüm bu yolculuk...
Rahatsız edici olanla rahat etmek hakkında.
♪ Doğum günün kutlu olsun ♪
♪ Doğum günün kutlu olsun sevgili Oke, Garyoke ♪
Benimki çoktan bitti.
♪ Ve daha fazlası ♪
Tam 33 dilim kek var.
Kendimi rahatlamış hissediyorum
Rahatsız edici olanla,
artık eve gitmeye hazırım
bir sonraki aşamaya başlamak için,
nasıl rahat olabilirim
normal hayatımdaki rahatsızlıkta?
Ve işte o zaman anladım ki, oh,
tüm bu yolculuk sona erdi,
ve yürüyüş yaparken kendimi rahat hissediyorum.
Her gün yürüyüş yapmaktan rahat hissediyorum.
Ve eğer bunu başarabilirsem,
bebeğim, her şeyi yapabilirim.
Dişlerini fırçaladığını görüyorum.
Dişlerinizi neden fırçalıyorsunuz?
Dişlerinizi neden fırçalamak istersiniz?
bitmeye son kilometrede mi?
Bilirsin.
Eh, sanki nişanlınız bizi almaya geliyormuş gibi
ve onu çok öpmek istiyorsun?
Bilmiyorum. Bütün işaretler bunu gösteriyor.
Başka ne kullanıyorsun ki...
Kahretsin.
Aman Tanrım.
Solgun.
Sizler buradasınız.
MERHABA.
- Merhaba. - Vay canına.
- Başardık. - Başardık.
Ooohhh.
Aferin.
Sana da iyi iş. İyi iş, Soleil.
- Teşekkürler. - Seni seviyorum bebeğim.
- Evet. - Bir şeyler hissediyorum.
Mary?
Kahretsin.
Şimdi geri dönme zamanı...
Bir yolculuğu nasıl sonlandıracağımı düşünmeye çalışıyordum
Sevdiğiniz insanlarla
ve bu şeyin ne olduğu gibi
ve minnettarlığımı nasıl ifade edeceğimi.
Ve böylece bir şiir yazdım
ve bunu hepinize okumak istiyorum.
İşte kuşlara
ve ağaçlara,
şelaleler, karıncalar, yılanlar
...ve arılar.
Güneşe ve gölgeye
ve yüzümdeki ter,
kahkahalara ve gözyaşlarına
...ve bitmeyen patika yemeği,
sabah dans partilerine...
...ağırlığı taşımaya
yanımda getirdiğim her şeyin,
Bir kısmını da yol boyunca bırakmak,
tüm beklentilerinizi izlemek için
iz yüzünde parçalanır
deneyimin gerçekte ne olduğu ve şaşırmanın
tekrar tekrar...
Vay canına!
...anlam ve yücelik anlarıyla
ve inanılmaz bir netlik
güneş ışığı parçaları gibi girip çıktığınız
orman tabanında.
Beklenmedik yerlerde büyümeyi sevmek,
dostluğun elastik bağlarına
ve paylaşılan maceranın yavaş, güçlü yakınlığı.
- Kendimi çok iyi hissediyorum. - Hayır, yapma.
Hepimiz birlikte geri dönelim
en az beklediğimiz anda.
Paylaşılan kahkahanın sade belagatine
ve arkadaşlarla bir yemek.
Vahiy'e
bu yolun hayattaki her şey gibi olduğunu,
berraklık anlarında hareket etmek
ve kafa karışıklığı anları,
derinlik anları
ve derin sıradanlık anları.
Her şey başlar ve biter,
sizi değiştirirler ve kendileri de değişirler.
Ve sen sadece onun içinden yürüyorsun,
sıcak çam kokusu gibi o anı solumak
ve bir dağın yamacında tozlu hava
ve sonra gizemli geleceğe doğru ilerleyin.
Hepinizi seviyorum.
Ah, biz de sizi seviyoruz.
İşte bu kadar.
Gel buraya, Soleil.
Bu film özgürlükle ilgili.
Gerçekten inanıyorum
bu travma nesilden nesile aktarılıyor,
ve bu, o jenerasyon çizgisindeki birini gerektirir
değiştirmek için.
Eee.
Çok teşekkür ederim.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Ve sen çok iyiydin. Çok şey öğrendin.
Bunu birlikte yapacağımız için çok heyecanlıyım.
İyi.
Başka kimseyle yapamazdım.
Hiçbir şey yapacağını düşünmemiştim
- böyle. - düşünmemiştim
Bunu kesinlikle yaparım.