Yaşasın Las Vegas!
Netflix'in dünya çapında yayında olmasıyla heyecan verici bir gün yaşıyoruz.
Bugün, tüm zamanların en iyi iki rekabetçi yiyicisi,
Joey Chestnut ve Takeru Kobayashi,
en büyük rekabetlerden birini yeniden canlandırmak
spor tarihinde...
...ve her şey burada sona erecek,
HyperX Arena Las Vegas'ın içindeki Luxor Resort and Casino'da.
İkisi de zafere aç iki şampiyon,
aralarındaki anlaşmazlığı bir kez ve sonsuza dek çözecekler.
Kobayashi'yi düşmanım olarak adlandırmak, aralarındaki rekabete haksızlık olur.
Mutlu ve onurlu olurum
eğer izleyiciler bu maçı düşünürse
Larry Bird ile Magic Johnson arasındaki bir hesaplaşmaya benziyor.
Muhteşem bir şampiyondu, ta ki kaybetmeye başlayana kadar.
Biraz saygı göstermesi gerektiğini düşündüm, bir beyefendi gibi.
Yanımda olmaya tahammül edemiyordu. Bu şampiyonluk davranışı değil.
2007'de çene eklemi iltihabı nedeniyle ara verdikten sonra,
Kobayashi unvanı geri almayı planlıyor.
Çene yaralanması var. Çene eklemi iltihabı var.
"Çene iltihabı" var.
O bir yalancı. Sakatlığını abartıyordu.
Ben elemeleri geçip rekorunu kırdıktan hemen sonra,
Çenesinde yaralanma olduğunu söylüyor.
Daha sonra daha önce hiç yemediği kadar çok sosisli sandviç yemeye başlar.
Pek de tutarlı değil.
Joey'nin şunu söylediğini duyduğumda
çenemdeki sorun sahteydi,
Gerçekten çok üzüldüm.
Hiç kimse kendisine yalancı denmesinden hoşlanmaz.
ama bunu yaptığında, sana bu ceza verilecek.
İnsanlar öyle düşünüyor gibi görünüyor
Joey aslında biraz hile yapıyor olabilir.
Kesinlikle bazı hilelere tanık oldum, evet.
Ben yargıç değilim. Karar yargıcın.
- İyi bir sporcu mu? - Hayır. Kesinlikle hayır.
O zamanlar benim en büyük rakibimdi ama onu emekliye ayırdım.
- Tamam. - İşte bu kadar.
Ona her kaybını sorsan sana bir bahane söyler.
Kendi kafasından bir şeyler uyduruyor.
Artık bahane yok. Onu her zaman yeneceğim.
İlk defa kişisel duygularım işin içine giriyor.
Onun kıçına tekmeyi basmak istiyorum!
- Ah, evet! İnanabiliyor musun? - Değil mi?
Evet!
Burada işler kişiselleşiyor.
Bitmemiş Dana Eti.
Herkese merhaba.
Ben Rob Riggle'ım.
ve iki büyük aşkımı birleştiren bir şovda sunuculuk yapmaktan çok mutluyum:
Vegas ve sosisli sandviç.
Çocuklarımdan özür dilerim.
Bugünkü muhteşem sunucum da başarılı bir sporcu.
WWE Onur Listesi Üyesi Nikki Garcia, millet!
Teşekkürler Rob. Herkese teşekkürler.
Burada olmaktan çok mutluyum.
Ve sadece yaklaşık 40 dakika içinde...
Ah, ben de seni seviyorum.
...rekabetçi beslenmenin tartışmasız iki ağır sıkleti
bu sahnede duracak ve akıl almaz bir hızla sosisli sandviçleri mideye indirecek.
Ve biliyor musunuz? İnanmak için hepinizin bunu görmesi gerekecek.
Doğru. Doğru.
Geçtiğimiz ayda iki bin dört yüz sosisli sandviç pişirildi
bu ana hazırlanmak için.
Sadece bugünkü ana etkinlik için üç yüz sosisli sandviç hazırlanacak.
Bu çok fazla kapalı et.
Muhteşem olacak, belki de biraz iğrenç.
Doğru.
Ama Rob, biliyor musun, bugün burada gerçekleşen tek rekabet bu değil.
Güzel! Şov dünyasında buna "takılmak" denir.
Doğru, havuz başında aksiyona geçiyoruz
spordaki diğer iki büyük isimle birlikte,
rekabetçi yiyen Matt Stonie...
Hı-hı. Evet.
Doğru.
Üç Olimpiyat madalyalı sporcuyla mücadele edecek.
Ve 23 kez Guinness Dünya Rekoru sahibi Leah Shutkever
canlı yayında bir başka yeme dünya rekoru daha kırmaya çalışacak.
Ve bu USC öğrencileri dün gece Allegiant Stadyumu'nu salladılar,
ve şimdi bu kalabalığı coşturmaya yardımcı olmak için buradalar,
hadi vur bakalım!
Joey Kestane!
Evet!
- Tamam! - Vay canına.
Yani, bu canlı etkinlik için enerjiyi harekete geçirmenin harika bir yolu.
USC Band'i tekrar dinleyelim.
- Evet. - Vay canına!
Tamam, şimdi bugünün ana etkinliğinin aksiyonunu anlatan ekibi tanıyalım.
Chris Rose ve Cari Şampiyonu!
- Hey millet! - Merhaba!
- Nikki, Rob, çok teşekkür ederim. - Teşekkür ederim.
- Ah, Cari, kendi kariyerlerimizde... - Evet.
...dünyanın en önemli olaylarından bazılarını kapsama şansına sahip olduk, değil mi?
Süper Kupa, NBA Finalleri.
- Vegas'taki dövüş oyununu ele aldın. - Doğru. Çok uzun zaman önce değil.
Aslında bundan yaklaşık on yıl önce, 2015'te, buradan çok da uzak olmayan bir zamanda.
- Manny Pacquiao, Floyd Mayweather. - Hı-hı.
Ve bu ikilinin çok fazla şiiri var.
Açıklayayım. Buradaki mantığım bu.
O özel kavgada,
tartışmasız şampiyonu belirlememiz gereken an gelmişti.
Burada da durum aynı.
Kestane, Kobayashi.
Rekabetçi beslenme konusunda tartışmasız şampiyon kimdir?
Bugün öğreneceğiz çünkü bitmemiş sığır eti var.
Evet. Bu dünyaya gelince,
Rekabetçi yeme alışkanlığının Rushmore Dağı'ndan bahsediyorsunuz.
Dışarıda dört yüz yok. İki tane var. Kobayashi. Chestnut.
Büyük ihtimalle bu yüzler
- yiyecekle dolu, tahminimce. - Yiyecekle dolu.
Ve ilişkileri zaman zaman soğuk, nefret dolu olmuştur,
ve bu durum İşçi Bayramı hafta sonuna kadar devam etti.
- Öyle değil mi? - Evet.
Bence, az önce konuştuğumuz gibi,
bu hafta sonu bu adamlarla konuşma şansımız oldu. Kaybedilen bir sevgi yok.
Kimin kimi sevdiğini, kimin kimi sevmediğini açıkça görebiliyoruz.
Joey'in bir tür saygı duyduğuna gerçekten inanıyorum,
ama gerçek şu ki Kobayashi'ye yalancı dedi ve bundan hoşlanmıyor.
Yani, tartıya çıktıklarında Joey'nin elini uzattığını biliyorum.
"Elini sıkmaya çalışayım" dedi. Kobayashi ise "Evet. Tamam" dedi.
- "Bunu yapacaksak, ben de yapacağım." - Evet, yaptılar. Evet.
Ve biliyor musun? İki saniye, şu anda burada bulunan kalabalığa sesleniyorum.
Çünkü onlar, bu insanların en iyi yaptıkları işi yapmaları için onları motive etmek için buradalar.
- Bayılıyorum! - Doğru.
Her şey yaklaşık 40 dakika içinde elinize ulaşacak.
Vegas'tayız ve "Bant Hikayesi" hakkında konuşuyoruz.
Bugün kazananın 100 bin dolar kazanacağını unutmayalım.
- Çok güzel bir çanta. - Çok özel bir şey.
Ama biz Vegas'tayız, o yüzden görelim. 40'lı yaşlarda bir çift.
Indianapolis'in banliyölerinden 40 yaşındaki Joey Chestnut adlı bir adam var.
Japonya'dan 46 yaşındaki Kobayashi. Kilo farkını görebilirsiniz.
Joey Chestnut rakibinden yaklaşık 65 kilo daha ağır.
3. sınıf öğrencisi.
Bu, üçüncü sınıf öğrencisinin boyutu kadar. Haklısın, Cari.
Tamam. Ama asıl meseleye bakın.
10 dakikada kişisel en iyi derece
sosisli sandviç yemenin.
Joey Chestnut için 76 köpek tüketildi.
- Vay canına. - Kobayashi, henüz 64 buçuk yaşında.
Bu olay 2009'da, Nathan'ın son görünümünde yaşandı.
...tesadüf eseri ikinci oldu.
- Adam. Asıl adam. - ...Joey Chestnut.
Joey Chestnut'tan bahsetmişken,
Bana yediği her şeyin tadına önem verdiğini söyledi.
Eğer merak ediyorsanız, evde İşçi Bayramı var, yemek yiyorsunuz.
Ball Park dana sosisli sandviçlerini Great Value ekmeğinin içinde servis ediyorlar.
Toplamda, her sosisli sandviç ve çörek yaklaşık 89,2 gram pişmiş oluyor.
Eğer isterseniz bunun ağırlığı 280 kaloridir.
Hemen şuraya bir bakın. Hazırlık anahtardır.
Bu yaklaşık üç ons, değil mi?
Görebilirsin. Ciddi bir şey.
Kalabalığı duyabiliyor musun?
- "Mm!" diye bağırıyorlar. - Vızıldıyorlar.
- Bayılıyorlar. - Bayılıyorlar. Sosisli sandviç istiyorlar.
Tamam, dinle, en azından küçük bir bakış atmanın zamanı geldi
Görmek istediğimiz kişi Joey Chestnut.
Şunlar hakkında çok fazla konuşma oldu:
Hazır mı? Kesin şampiyon olacak mı?
İşte soyunma odasında oturuyor.
Kilitli kaldım, müzik dinliyorum.
Çene egzersizleri yapmak zorunlu değil
Jaws'ın kendisinin yapacağını düşündüğümüz gibi.
Ama o bir... Evet, kilitli kalmış.
O bölgede.
Kesinlikle onun inşa etmesine yardımcı olan ana bileşen
Rekabetçi beslenme tarihinin en etkileyici kariyerlerinden biri.
O halde kariyerinin tamamı hakkında biraz daha bilgi edinelim.
O sizin sosisli sandviç yeme şampiyonunuz, Joey "Jaws" Chestnut!
9 yaşındaki kendimle konuşabilseydim
ve ona dünya şampiyonu rekabetçi yiyici olacağını söyle,
"Aman Tanrım, hayatım harika" derdi.
Joey Chestnut sosisli sandviç yeme konusunda bir dahi.
Sosis yeme şampiyonu.
Joey Chestnut? O benim kahramanım.
Katıldığım ilk yarışmada çok heyecanlıydım.
Çok korkmuştum.
Yarışma başladığında, "Kendimi tutmama gerek yok" dediğimi hatırlıyorum.
Tuhaf bir şey hissettim...
Kulağa biraz aptalca geliyor... özgürlük, kendim olabilmek.
Genç bir adam olarak Kobayashi'nin hakimiyetini izlerken,
Joey en iyilerle rekabet etme isteğini hissetti.
Kobayashi!
Takeru Kobayashi, rekabetçi yemeğe yönelmemin sebebidir.
O bir usta!
Hedefi üzerinde olan adam oydu. Yenilmezdi.
O bir sihirbaz!
Erken bir zamanda bir karar vermem gerekiyordu, bir şeyler yapacaktım
- hiç kimse bunun mümkün olabileceğini düşünmemişti. - Kobayashi bir simyacı!
İlk yarışmamı 2005 yılında Kobayashi'ye karşı yarışarak yaptım
Nathan'ın 4 Temmuz Sosisli Sandviç Yeme Yarışmasında.
Son bir aydır her cumartesi sosisli yiyorum.
Rekabetçi beslenmeye başlayalı dört ay oldu ve üçüncü oldum.
Kobayashi o yarışmayı kazandı.
Takeru Kobayashi!
Ertesi yıl, 2006'da ikinci oldum.
Kobayashi yenilmez görünüyordu.
Dünyanın en çok yiyen insanı.
Ama ben bunu kendimi zorlamak için bir motivasyon olarak kullandım.
Ve üçüncü yıl...
2007...
Kazandım.
Birinci sırada 66 sosisli sandviç ve çörek ile,
Joey Kestane!
Kobayashi muhteşem bir şampiyondu. Ama onu üst üste üç yıl yendim.
Dolayısıyla sosisli sandviç disiplininde şunu söylemek güvenlidir:
Numarası bende vardı.
Kobayashi'yi yendiğinden beri,
Joey, rekabetçi yeme dünyasının yüzü oldu.
15 yıldan fazla süredir hakimiyetini sürdürüyor.
Bir zamanların kralı, Joey Chestnut!
En büyük rakibim Kobayashi.
En iyisi olduğumu kanıtlamaya çalışıyorum.
Gerçekten, gerçekten, gerçekten çok kazanmak istiyor olabilir.
Kazanmam gerek.
Gitmek!
- Anlıyorlar... - Evet.
Neyin söz konusu olduğunu anlıyorlar. Biz duyabiliyoruz.
Bu adama karşı daha çok kazanmamak, kaybetmemek söz konusu.
Yani Joey Chestnut'ın yirmi yıl önce sahneye çıkmasıyla,
Kendine ait bir duygusu, bir amacı, hayatta bir yol haritası olduğunu söyledi.
Çok ciddiye alıyor.
Ünlü olmayı seviyor ve bununla birlikte gelen her şeyi seviyor.
Sanırım bu adamların her ikisinin de antrenman yapan gerçek sporcular olduğunu açıkça ortaya koyduk,
hazırlanıyorlar, her şeyin ne anlama geldiğini anlıyorlar.
Burada göreceklerimiz konusunda gerçekten heyecanlıyım, çünkü bu...
Evet, doğru duydunuz, heyecanlısınız.
Ben de onu alacağım.
Onların neler yaşadıklarını anlamak için daha çok şey öğrenmemiz gerekiyor.
Evet. Bilirsin, Kobayashi'den başka tek kişi
Nathan'da Joey Chestnut'ı alt eden kişi Matt Stonie'ydi,
şu anda Rob ve Nikki ile dışarıda olan kişi.
Havuz kenarına gidelim.
Hey! Dünyaca ünlü rekabetçi yiyiciyle buradayız,
Matt Stonie, millet!
Bu adam kepçeliyor. Şapır şupur içiyor. Egemenlik kuruyor.
Kesinlikle öyle. YouTube'da 3,6 milyardan fazla izlenme sayısına sahip.
Et yemesini izleyen çok sayıda insan var.
Doğru ve dünya rekorunu elinde tutuyor
Beş dakikada en çok pastırmayı (182 dilim) yiyen kişi.
Az önce 180 dilimlik kişisel rekorumu kırdım.
- Matt, programa hoş geldin. - Evet, hoş geldin!
- Bu heyecan verici. Heyecanlıyım. - Sizi aramızda görmekten çok heyecanlıyız.
Matt, bilmek istiyoruz.
Dolayısıyla hepimiz elbette bugünkü ana etkinliği görmeyi bekliyoruz.
- Evet. - Ama hepimiz bilmek istiyoruz ki,
- 2015'te Joey'i nasıl yendin? - Evet.
- Bu... Bilirsin, ben... - Bu büyük bir başarı. Bu kolay değil.
Joey çok iyi bir yiyici ama yenilmez değil.
Ve o gün daha da aç bir şekilde geldim.
- Ah. - Evet!
- Hoşuma gitti. Aç bir adamı severim. - Kasıtlı bir kelime oyunu.
Evet. Kasıtlı bir kelime oyunu.
Tamam. Peki, bilirsin, Matt,
- Bugün tavuk kanadı yiyorsun. - Evet.
Ama tek bir rakibiniz olmayacak.
Üç olimpiyat sporcusuyla karşılaşacaksınız.
Bu arada, Paris 2024'te madalya kazanan iki isim var.
- Bu konuda ne düşünüyorsun? - Gerginim.
Bunlar rekabet ve her şey.
- Evet. - Ama burası benim alanım.
- Suları bitti. Hadi gidelim. - Ooh! Suları bitti!
Hazır laf açılmışken, onlara hoş geldin diyelim.
Lütfen herkes Max Irving, Ryan Lochte ve Ryan Murphy'ye hoş geldiniz desin.
AMERİKA! AMERİKA! AMERİKA!
- ABD! ABD! - Tamam.
- Bu arada o şarkıyı ben yazdım. - Evet.
Bakın, burada üç tane Olimpiyat sporcumuz var.
Gerçekten harikasınız.
Hepiniz, madalyalılar. Hepiniz Amerika'yı harika bir şekilde temsil ettiniz.
- Teşekkür ederim. Hepinize şapka çıkarıyorum. - Evet. Teşekkür ederim.
Bakın, suyun içinde ölümcülsünüz.
Suyun dışında, sana inanma ayrıcalığını tanıyacağım.
Bugün bu şeyi nasıl kazanacaksın? Takımı kim taşıyacak? Konuş benimle.
Ben 10 yaşımdan beri gizlice bunun için çalışıyorum.
- Her cuma pizza ve kanat. - Her cuma pizza ve kanat.
- Gizli eğitim, hoşuma gitti. - Ah, evet.
Gizli eğitimiyle Ryan Lochte. Peki ya sen, Ryan?
Ben sadece bu tabağa bakıyorum,
Mümkün olduğunca çok sayıda kanadı nasıl indirebileceğimi hayal ediyorum.
Gördün mü? Bu büyük bir Olimpiyat olayı, görselleştirme. Haklı mıyım, Max?
Evet, kesinlikle. Ve bu tekniğin biraz üzerinde çalışıyoruz.
Matt bize bazı ipuçları veriyordu,
ama çığır açan şeyleri kalbine yakın tutuyor.
Ama umarım uygulayacağımız bazı tekniklerimiz var
bu, işlerin hızlanmasına yardımcı olacaktır.
Tamam. Antrenman sırasında 6000 ile 8000 kalori arasında tükettiğini biliyorum.
Bugün havuzda değilim.
Yemeğinizi bitirdikten sonra havuza tekrar girebilmek için 15 dakika bekleyin.
Bunu herkes biliyor. Bu ben değilim, bu sadece bilim.
- Biliyorsun. Doğru. - Nikki, bu bilim. Tamam.
- Hadi, bunu yapmaya hazırlanalım. - Hazır mısınız?
Tahmin edin bakalım, kurallar basit.
Yani üç dakika içerisinde en çok kanat yiyen taraf kazanıyor.
Peki sizler buna hazır mısınız?
Matt Stonie, üstlenmeye hazır mısın?
Üç Olimpiyat sporcusu burada, Netflix'te canlı yayında mı?
Evet!
- Beyler, hazır mısınız? - Hazırım.
- Matt Stonie, hazır mısın? - Güzel.
Üç, iki, bir...
yemek yemek!
- Hadi gidelim! - Hadi, hadi, hadi!
Hadi Matt. Bunu başarabilirsin.
Tamam, Olimpiyatçılar önde... Hayır, berabereler.
Olimpiyatçılar öne geçiyor. Bu çılgınlık.
İyi iş, Matt. Başarabilirsin.
Matt, sen Olimposlularla aynı seviyedesin.
İki dakika 40 saniyedeyiz.
Ryan Lochte burada biraz yavaş görünüyor.
Ah, kesinlikle eşit, Nikki.
- Bu çılgınlık. - Bu çok yakın.
Hadi Matt. Seni yakaladık. Hadi, bize bir tezahürat yap.
Hadi, kanatları ye! Hadi, kanatları ye! Hadi, kanatları ye!
Doğru.
Al bakalım. Bunu beğendim, Rob.
Yarışmaya katılıyorsunuz.
Tamam, neredeyse iki dakikaya geldik.
Matt önde.
Matt 17 yaşında, Olimposlular 12 yaşında.
Matt, yavaşlıyor gibi görünüyorlar. Devam et.
Hadi şimdi Netflix'te bir rekor kıralım.
- Bu adamlara birkaç soru soracağım. - Evet.
Bir yemek yarışmasında olduğunuzu biliyorum,
bu yüzden bazı sorular sormak için kötü bir zaman olabilir.
En sevdiğiniz Rob Riggle filmi hangisi?
Biliyor musun? Senin adına ben cevap vereyim.
Bu ne? Hepsini mi dedin?
- Tamam. Bu harika. - Olimpiyatçılar 18 yaşında.
- 30. dakikaya ulaşacağız. - Ryan Lochte!
Bakın şu işe. Bu kemiği temizlemektir.
- Ryan Lochte rekor kırıyor. - Yolun yarısına geldik.
Yarı yol noktası.
Burada Matt Stonie'ye neler oluyor?
Tamam, bir dakika 19.
Matt Stonie 31 kanatta, Olympians 22 kanatta.
Tamam, grup, sizi dinleyelim.
Hadi bakalım, grup.
Hadi, kanatları ye! Hadi, kanatları ye! Hadi, kanatları ye!
Dışarıdaki kalabalık o kadar gürültülü ki, Nikki, kendimi bile duyamıyorum.
Hiçbirini duyamıyorum bile.
- Sadece kanat sesleri duyuyorum... - Değil mi?
...Olimpiyatlardan ve Matt Stonie'den geliyor.
Ama ben buna benzer bir şey görmedim.
Hiçbir şey görmedim. Hiç düşündün mü, bu noktada, 45 saniye kala,
- Matt Stonie'nin 41 yaşında olacağını mı? - Bir dakikadan az zamanımız var!
- Bir dakikadan az! - Bir dakikadan az kaldı!
Sizce yetişebilecekler mi?
- Hayır, olamaz! - Hayır, olamaz.
43 numarada Matt Stonie, 29 numarada Olympians var.
- Harika bir iş çıkarıyorsun. - Otuz saniye kaldı.
Devam et, durma,
- bitiş çizgisine kadar. - Rekor kıracak mısın?
- Başardın, 45 kanat. - Bitiş çizgisine kadar.
- Amerika'nın gururu bu masada. - Yirmi saniye kaldı!
Yakalıyorlar mı?
- Onları dövebilirler. - Hadi çocuklar. 15 saniyeniz var.
Sizin yerinize ben geçebilirim.
On, dokuz, sekiz, yedi, altı,
beş, dört, üç, iki, bir.
Bitti! Bitti!
Eller yukarı, eller yukarı!
Vay canına! Kanat yeme becerisinin ne kadar muhteşem bir gösterisi.
- Aman Tanrım, Rob. - Daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim.
Her zaman.
Sıcak bir günde soğuk terler döken Matt Stonie.
- Aman Tanrım, berbat görünüyorsun. - Hala çiğniyor.
Korkunç görünüyorsun.
Kendimi çok kötü hissediyorum.
Ah, kendini çok kötü mü hissediyorsun? Ama sen kazandın, dostum.
- Evet. - Kazandın.
Matt Stonie'yi alkışlayalım.
Matt, çok etkilendim.
Tamam.
Nikki, onlara burada neler olduğunu anlatmak ister misin?
- Ben... Tamam. - Ben hala parçaları birleştirmeye çalışıyorum.
Resmi olarak kazanan,
üç dakikada 53 kanatla,
- Matt Stonie! - Ne?!
Evet!
Sadece yüzmeye devam etmeliyiz, değil mi?
Arkadaşlar, Olimpiyat sporcularımız, rakiplerimiz,
ulusal gururumuz ve sevincimiz,
hepiniz madalyalısınız, kaç puanla bitirdiniz?
- Otuz iki kanat, öyle bir şey mi? - Otuz altı.
- Otuz altı kanat! - Otuz altı kanat.
Bu da kişi başı 12 tane demek.
Bunu matematik olarak bile hesaplayabilirim. Bu, üç dakikada 12 tane demek.
Yine de geldiğim yerde çok saygın biriyim ama Matt Stonie'ye karşı değilim beyler.
- O, işinde bir efsanedir. - O tam bir hayvandır.
O tam bir hayvan.
Oraya bakmadım bile ama kasesine bakınca çok saçma.
İzlemesi tam anlamıyla çılgıncaydı. Daha önce buna benzer bir şey görmemiştim.
- Ben sadece A oyunumu sergiledim. - İyi temsil ettin.
- Bunu takdir ediyoruz. - Kesinlikle en iyi oyununuzu sergilediniz.
Tamam beyler. Nikki?
Biliyor musun? Sanırım şimdilik burada işimiz bitti.
Ben Chris ve Cari'ye geri dönelim diyorum.
- Al bakalım. Al bakalım. - Ne var sende?
Aman Tanrım!
Hazırlıklı değildim. Hazırlıklı değildim.
Söyleyeceklerim bu kadar, Matt Stonie, harikasın.
Bir dahaki sefere, son etabı yönetmeleri için Michael Phelps'i veya Katie Ledecky'yi çağıracağız.
Açıkçası, çünkü Olimposlular bunu yapamadı.
Rekabetçi beslenmenin bir Olimpik spor olduğunu düşünüyorduk,
ama bunu gördükten sonra artık durumun böyle olup olmadığını bilmiyorum.
Aslında belki daha da fazla.
Hey, Kobayashi ve Joey Chestnut da bundan bahsetti.
Bunu yapmak istiyorlar, 2028.
Joey, "Beni takıma alırlarsa takımda olurum." gibiydi.
- "Eğer"? - Bence iyisin.
Bence de onlar iyi.
Bu arada Kobayashi ve Joey Chestnut'ı gündeme getiriyorsun
Olimpiyat sporu olmayı düşünen, rekabetçi beslenme.
Kobayashi'den bahsetmek istiyorum.
Rekabetçi yeme sporunun babası olarak kabul ediliyor...
- Hı-hı. - ...yenilikçi tarzı yüzünden.
Daha önce de aynı şeyleri yaptı
pek çok insanın asla göremediği.
Bu yüzden seni geriye götürmek istiyorum, böylece anlayabilirsin
zihinsel ve fiziksel hazırlık
Kobayashi'nin bu spora kattığı emek ve nasıl bir beslenme alışkanlığına sahip olduğu.
Dinleyin.
Tarihin en çok madalya kazanan yiyicisi. Kobayashi!
Bu her spor için geçerlidir.
ama insanların en çok görmek istediği şey kimin en iyi olduğudur.
Ve şahsen ben dünyada bir numara olduğuma inanıyorum.
2001 yılında, henüz 23 yaşındayken, Takeru Kobayashi
ilk olarak sahneye çıktı.
Yeni bir dünya rekoru, inanılmaz.
Ve rekabetçi yeme dünyasında devrim yarattı.
12 dakikada bu kadar çok sosisli sandviç görmemiştik.
Bunu yerel bir yarışmadan dönüştürmek
Dünya çapında tanınan bir spor haline geldi.
Dünyanın en hızlı yiyen insanı Takeru Kobayashi ile tanışın.
Ta ki Joey Chestnut adında bilinmeyen bir çaylak sahneye çıkana kadar,
onu alt etmeye kararlıydı.
Chestnut'ın bir noktada daha da güçleneceğini düşünmüştüm
ve gelecekte rakip haline gelebilir.
Ama o noktada henüz bir rakip göremiyordum.
Kobayashi ve Chestnut yıllarca mücadele etti,
birbirlerinin sınırlarını zorlayarak,
Kobayashi'nin çenesinde yıkıcı bir yaralanma meydana geldi.
Şu anda çenesini açabildiği genişlik bu.
Performans seviyem düştü.
Birinci sırada 66 sosisli sandviç ve çörek ile,
Joey Kestane!
İki yıl daha yarıştılar,
Chestnut unvanını başarıyla korudu.
Kestane!
2010 sosisli sandviç yarışmasından hemen önce,
Kobayashi imzalamayı reddetti
Major League Eating ile özel bir anlaşma,
ve sahneden men edildi.
Ama ondan sonra yarışmaya girmeme izin verilmemesine rağmen,
Mekana gittim.
O anın büyüsüne kapıldım ve bir sonraki bildiğim şey,
Sahneye çıkmıştım.
Takeru "Tsunami" Kobayashi
polis tarafından gözaltına alındı
yıllık yarışmada sahneye çıktıktan sonra
organizatörlerle yaşanan sözleşme anlaşmazlığının ardından.
Yasaklanmasının üzerinden yaklaşık 15 yıl geçti
Nathan'ın Sosisli Sandviç Yarışması'ndan,
Kobayashi diğer müsabakalarda da üstünlüğünü sürdürdü.
Kobayashi!
Ancak devam eden başarısına rağmen odaklanmaya devam ediyor
- En önemli unvanı geri kazanmak üzerine. - Joey Chestnut!
Kestane benim daha büyük rakibim,
bu nedenle bu meydan okumanın amacı belirlemektir
dünyanın en iyi yarışmacı yiyeni ünvanını elinde bulunduran kişi.
Gerçekten kazanacağıma inanıyorum.
İşte buradayız arkadaşlar.
HyperX Arena'nın içinde The Innovator'a hazırız.
Kobayashi'nin soyunma odasına bir göz atmanın zamanı geldi.
hazır, kilitli.
Sandaletlerini giymiş.
Yarışmada bunları kullanıp kullanmadığını bilmiyorum Chris.
- Bu her zaman eğlenceli bir şeydir. - Evet, her zaman eğlenceli bir şeydir.
Her zaman farklı bir görünümü var, hip-hop'çı,
eğlencelidir, enerjiktir,
- ve ilgi odağını kaçırdı. - Kaçırdı.
Başka şeylerde yarışıyordu ama hiçbir zaman sahnenin tam ortasında değildi.
- Yanında Joey Chestnut var. - Evet.
- Onun için çok şey tehlikede. - Hikaye şu şekilde.
Çene yaralanmasından bahsettik. O da bahsetti.
Joey'nin kendisinin yalan söylediğini düşünmesinden hoşlanmadığını söyledi.
ve çene yaralanmasıyla başa çıkabildiğini söyledi,
ama kendini kurtarmak için geri döndü.
Sporu bırakma şekline dair bazı hikayeler var.
Ah, evet. Joey 10 veya 15 yıl düşündü,
"Benimle yüzleşmek istemedi, bu yüzden çene meselesini düşündü."
- Bunu bize bu hafta sonu söyledi. - Evet.
Hala heyecanla bekliyoruz çünkü şu anda yaklaşık 22 dakikadan az bir mesafedeyiz...
- Sabırsızlanıyorum. - ...ana etkinlikten.
- Buradaki insanlar buna hazır. - Siz hazır mısınız?
Vay canına!
- Tamam! Burada gürültü artıyor. - Vahşileşiyor!
Ah, evet. Tamam, dinle. Hemen başlayalım.
Şimdi aramıza katılan, İngiltere'nin en ünlü rekabetçi yiyicilerinden biri,
Şu anda 23 Guinness Dünya Rekoru unvanına sahip.
Aslında yeme rekorları kırmanın kitabını yazdı,
ve başka bir plak elde etmek anlamına geliyorsa o kitabı yemeye bile razıydı.
Leah Shutkever'i aramızda görmekten mutluluk duyarız!
- Merhaba! - Merhaba! Merhaba!
Elbette!
Tamam Leah, bugün seni aramızda görmekten çok heyecanlıyız.
Elbette hepimiz biliyoruz ki, bir sürü rekor kırdınız.
Bir kaç.
Peki, sizce başarılması en zor olan hangisidir?
Çok sayıda rekor denedim,
ve 34 Guinness Dünya Rekoru kırdım.
Otuz dört mü?!
Her birinin kendine özgü karmaşıklıkları ve zorlukları var,
ama en zor olanının bu olduğunu söyleyebilirim
aklıma ilk gelen en hızlı zaman olurdu
bir litre sos içmek.
Ama bunu pipetle içmeniz gerekiyor.
- Bekle, vakum, bu çılgınca! - Evet. Vakum çılgınca. Doğru.
Guinness Rekorları kapsamlıdır. Gerçekten mümkün olan her rekoru kapsarlar.
Öyle yapıyorlar. Kitabın giderek büyümesine şaşmamak gerek.
- Pipetle sos! Bir litre! - Yani, vay canına!
Tamam, peki, Leah, bugün deneyeceksin
tam burada başka bir Guinness Dünya Rekoru unvanı belirlemek için,
- Netflix'te canlı yayında. - Evet! Evet!
Gördüğünüz gibi Leah bugün bugüne kadar karşılaştığı en büyük düşmanla karşı karşıya.
Kocaman karpuzlar.
Ve her şeyin resmi olarak yapıldığından emin olmak için,
Guinness Dünya Rekorları hakemimiz Hannah Ortman var.
- Ah, evet! - Hoş geldin, Hannah.
Tamam, Leah.
Hadi Leah, otur, rekoru kırmaya hazırlanalım.
- Hadi yapalım. - Başarabileceğini biliyoruz.
Tamamdır. Evet.
Leah, Guinness Dünya Rekoru unvanını denemeye çalışıyorsun
en çok karpuz yenen yer
üç dakika içinde.
Tüketilmesi gereken minimum miktar 1750 gramdır.
Kuralları anladın mı ve hazır mısın?
Evet hazırım.
Seyircilerimiz arasında bulunan Amerikalılar için 1750 gram 4 pound'dur.
- Oh, iyi. Ben de söyleyecektim. - Kayıtlara geçmesi için...
üç, iki, bir, hadi.
Evet, başardın, Leah! Hadi ama!
- Hadi! Hadi! O bunu yapacak! - Aman Tanrım! Bu çılgınlık!
O bunu başaracak!
Başardın, Leah. Başardın.
- Vay canına! Vay canına! - Hadi ama, Leah.
Aman Tanrım. Şaşkınım.
- Bu bir! Bu bir! - Bu bir. Zaten gitti.
- Dört yüz gram aşağı. - Harikaydı.
Gördüklerime inanamıyorum! Suyu dirseğinden damlıyor!
Bu çılgınlık.
Grup, haydi duyalım, grup! Hadi, grup!
Şu hıza bak! Şu hıza bak!
Bu çılgınlık. Daha önce böyle bir şey görmemiştim.
- Bu iki. Bu iki. - İki.
İki tane de düştü. Neredeyse 2 dakika 15 saniyeye geldik.
- Tam sekiz yüz gram. - Bu 800 gramdır.
Az önce 800 gramı bitirdi, Nikki.
- 800 gram yapabilir misin? Hayır. - Hayır. Hayır.
Hadi ama Leah. Sen halledersin.
- Yavaşlıyor. - Ne kadar odaklanmış bak.
Sanırım nefes almak için ara veriyor.
Şu kavunları ye!
- Neredeyse iki dakikaya geldik... - Yorgunluktan mı, yoksa tempodan mı bilmiyorum.
Bunun bir strateji olup olmadığını bilmiyorum. Bilmiyorum...
1200 gram yendi. Az önce 1200'e ulaştı.
- 1200 gram bile var millet! - 1200 gramda.
- Hadi! Hadi, Leah, hadi! - Bir dakika, 45. Başardın, Leah.
Bahsettiği karartma anları bunlar. O, bölgede.
Bu yarışmalara girdiğinde bayılıyor,
- Şu anda tamamen baygınlık evresinde. - Tamamen baygınlık evresi.
Burada olduğumuzu bile bilmiyor.
- 1600 gram! - 1600 gram!
Rekorlara tehlikeli derecede yakınız.
Bir dakika, 20 dakika kaldı. Bir dakika, 20 dakika kaldı.
Bir dakika, 20 dakika kaldı. Bolca zaman. Bolca zaman.
Rekorların kırılması için çok zaman var.
- Neredeyse bir dakika. - Bir dakikaya yaklaşıyor.
Sanırım daha önce bitirecek.
İki bin gram!
İki bin gram! Sanırım oradayız. Sanırım oradayız.
- Bir dakika kaldı! - Bir dakika kaldı!
Bir dakika kaldı!
- Başarabilirsin! - Oh, zorlanıyor.
Zorlanıyor. Bunu başarabilirsin, Leah.
- Başaracak! O geziyor. - Başardın.
Bu bir şaka gibi. Gerçek bir şampiyon gibi.
Evet! Evet!
Tamam, zamanın dolmasına izin verme. Bunu bitirmelisin.
Hepsi bu kadar. Hepsi bu kadar!
- Otuz saniye kaldı! Otuz saniye! - 30 saniye daha var.
- İki bin dört yüz gram yendi. - Aman Tanrım!
Tepsisinde hiçbir şey kalmadı!
Ah, ama zamanın işlemesine izin vermeliyiz. Zamanın işlemesine izin vermeliyiz.
- Bırakalım da çalışsın. - Öyle mi, Hannah? Tamam.
- On beş saniye kaldı. - Suyu içmek ister misin...?
- Buna izin verilmiyor. - Ah, bu harikaydı.
- İnanılmaz. - Bu inanılmazdı. İnanılmaz.
On, dokuz, sekiz, yedi, altı,
beş, dört, üç, iki, bir!
Evet! Evet!
- Leah! Aman Tanrım! - Leah Shutkever!
Bana dokunmak istemezsin. Havayı sevebiliriz...
Tamam, Hannah şu anda bir anlığına duracak
Elbette, işleri resmi olarak yoluna koymak için.
Doğru. Guinness. İşleri çok verimli yapıyorlar.
Çok verimli bir şekilde.
Tartıyor, elinde hesap makinesi ve panosu var.
Böylece her şey resmileşmiş oluyor.
Evet. Leah, nasıl hissediyorsun?
Kendimi sulanmış hissediyorum.
Şu anda bu havuzun etrafında en çok su içen kişi benim.
İngiltere'de çok fazla karpuz bulunmuyor.
Bildiğim kadarıyla narenciye yok.
- Bu yüzden size Limeys diyorlar. - Ne diyeceğimi bilmiyorum! Evet, biliyoruz.
- Hayır... - İthal. Tamam.
Bu harika.
Bir lakabınız var mı?
"İngiliz Boa Yılanı"nı düşünüyorum.
bunu nasıl indirdin.
BEN...
- Öyle mi? Yani öyle olmalı. - Ben buna bağlı kalıyorum.
Peki nasıl hissedeceksin?
Birkaç dakika sonra bu rekoru kırdığınızı öğrendiğimizde?
- Bunu yaparsan kendini nasıl hissedersin? - Adrenalinim tavan yapıyor.
Gözyaşlarını bekliyorum. Umarım hiç gözyaşı olmaz ama olabilir.
- Sayı 34. - Otuz beş.
- Otuz beş! - 35. Guinness Dünya Rekoru.
- Eğer Hannah derse. - Eğer.
- Resmi yargıcı beklememiz gerekiyor. - Bize haberi vermeye hazır mısınız?
Ben hazırım.
Aman Tanrım. İşte başlıyoruz. Hannah'dan resmi duyuru.
Leah, bugün Guinness Dünya Rekorları unvanını denedin
Üç dakikada en fazla karpuz yiyen kişi.
Yenilmesi gereken sayı 1750 gramdır.
Bugün toplam 2000,56 grama ulaştınız.
Evet!
Aman Tanrım.
- Harika! - Tebrikler. Başka bir rekor kırdın.
- Resmen muhteşemsin. - Çok havalı.
- Teşekkür ederim. - Tebrikler.
- Leah'ı alkışlayalım! - Harika!
- Kesinlikle muhteşem! - Aman Tanrım.
Bir saniye bekleyin.
- Evet! - Leah, bunu yeme.
- Yapma... - Tamam.
Aman Tanrım. Guinness Dünya Rekorları'na özel teşekkürler,
Bu sonbaharda yeni bir kitabı çıkacak.
Doğru. En çok ücretsiz kopya alma rekorunu kırmayı umuyorum!
- Evet. - Tekrar size dönüyoruz, Chris ve Cari.
Bekle. Aman Tanrım. Ağlıyorum. Gülmekten ağlıyorum.
Nikki'nin ne kadar heyecanlandığını gördün mü? Leah'a bir peçete ver lütfen!
Dünya rekorunu kırdıktan sonra yapabileceğiniz en az şey bu.
Bunun ilginç yanı ne biliyor musun?
Rekabetçi bir yiyicisiniz. Bu yüzden fiziğine bakıyorsunuz.
Gerçekten mantığa aykırı
çok miktarda yemek yiyen birini düşünüyorum.
Fiziksel olarak çok formdalar, değil mi?
Leah çok güçlüydü.
İnanılmaz, 2000.56 gram karpuz mu?
- Hadi ona alkış tutalım. - Bu yeni bir dünya rekoru.
- Sana söylüyorum... - Bunu yaparken çok da güzel görünüyordu.
Bunları evimin her yerine koyardım.
yani o kapıyı açtığında, ben,
"Evet, tüm bu şeylerde Guinness Dünya Rekoru'na sahibim." İnanılmazdı.
Etkinliğe hazırlanmaktan bahsetmişken, bunu da konuşmamız lazım.
Joey ve Kobi, uyumdan bahsetmişken,
Onlar da tıpkı diğer sporcular gibi, başka hiç kimse gibi antrenman yapmıyorlar.
Ancak onların eğitimleri düşündüğünüzden biraz farklı.
- Hı-hı. - O zaman ne kullandıklarına bir bakalım.
Bugünkü olaya hazırlanmaları için çene, dil ve mideden bahsediyoruz.
Pratiklerim yoğundur.
Ben her zaman kendimi yarışmaya hazırlarım.
Tanıdığım en katı insanım.
Eğer bir bisikletçiyle, Tour de France'a katılan biriyle konuşursanız,
sadece bisiklet sürmekten daha fazlasını yapıyorlar.
Ben sadece yemek yemeyi pratik etmiyorum.
Tüm vücudumu hazırlamanın da önemli olduğuna inanıyorum.
Yarışmalı yemede yutma en önemli şeylerden biridir.
Ağırlık sehpasında otururken başımı kaldırıp havayı yutuyorum.
Bir yarışmadan hemen önce,
Üç galon su içiyorum.
Çünkü sıvı mideye hızlı bir şekilde gider,
Midenizi çalıştırmak için en iyisi sudur.
Kendime bir beanie baby gibi davranabileceğim söyleniyor.
Yemeği elimle aşağı doğru iterek yerleşmesine yardımcı oluyorum ve daha fazla yiyeceğe yer açıyorum.
Nefes almayı eğitiyorum çünkü bu gerekli bir hareket
mideye yemek atarken.
Aşağıya kadar indiğimden emin olmak için Adem elmamı kullanabilirim.
Dilin hızlı hareket etmesi gerekiyor.
Bunu yapabilmek için,
Dilimi güçlendirmek için bol bol dil esnetme hareketleri yapmam gerekiyor.
Çeneniz için ön dişlerime göre kalıplanmış egzersiz topu kullanıyorum.
Bununla ilgili her şeyi seviyorum. Hazırlanmayı seviyorum
içime aşırı miktarda yiyecek koymak.
Benim yapmayı sevdiğim şey bu.
Tamam, bu ikisinin neler yapabildiğini anlamamıza yardımcı olmak için,
eski yarışmacı yiyici Tim Janus da aramıza katılıyor.
Eater X bizimle. Yüz boyası nerede dostum?
Unutmuşum, kaybolmuş.
- Kayboldu mu? - Evet.
- Bunu makyaj ekibimize sormalıyız. - Bunu düşünmemiştim.
O yüzden o harika.
Hem Kobayashi hem de Joey Chestnut ile yarıştı.
Nathan's'ta altı yıl üst üste ilk üçte yer aldı.
Tamam, eğitim parçasını gördük.
Kobayashi'nin son birkaç haftadır neler yaptığını bize anlatın
Bu ana hazırlanmak için.
Bütün bunların amacı midesini germek
ve yutkunmaya yardımcı olan kasların daha iyi ve daha hızlı çalışmasını sağlar.
Bu yüzden Kobayashi, son altı aydır bana şunu söyledi:
Her hafta iki tam antrenman yapıyor.
Bu, 70, 80, 90 sosisli sandviç pişirdiği anlamına geliyor
ve hepsini 10 dakikada yiyip,
ve ayrıca hız koşuları da yapıyor,
ilk dakikayı çalışmaya ve en yüksek tempoyu yakalamaya çalışıyor.
Bu bir ton gibi geliyor. Bu tür bir şey için alışılmadık bir eğitim mi?
Bu kadar büyük bir organizasyona hazırlanıyorsanız, bu alışılmadık bir durum değildir.
Joey ne yapıyor?
Muhtemelen o da benzer bir şey yapıyordur, haftada en az bir kez antrenman yapıyordur.
Paketin içinde o minik kasları hedef alan tüm egzersizleri gördünüz.
Tamam, burada kimin rekabet avantajına sahip olduğundan bahsedelim.
Daha önce bize kasetin hikayesini anlatmıştı, 65 pound, işte o fark.
Yemek yeme konusunda rekabet avantajı kimde?
Aman Tanrım, mide kapasitesi söz konusu olduğunda, üstünlük Joey'de.
Bu, son düzlüğe girerken büyük bir avantaj sağlayacak.
Yaratıcılık söz konusu olduğunda Kobayashi avantajlı.
Kendisi büyük bir yenilikçi olarak tanınıyor, bakalım neler getirecek.
Yani burada bir sanat var. Daha önce Solomon Yöntemi'ni kullanmıştı.
Bunu görmeyeceğiz.
Kobi Shake'in ortaya çıkıp çıkmayacağını kim bilebilir?
Ama bugün bir şey ortaya koymasını mı bekliyorsun?
Pekala, bunu yapıp yapmayacağını görmek istiyorum.
ve Joey'nin en büyük endişesinin Kobayashi'nin ne yapacağı olduğunu biliyorum.
Ve bunu hemen öğreneceğiz.
Peki bu işin miras tarafı ne olacak?
Herkes şu anda Joey'nin bir, Kobayashi'nin iki olduğunu düşünüyor.
Bugün bu durum değişebilir mi?
Olabilir. Joey bunlardan biri. Üst üste üç sosisli sandviç yarışmasını kazandı.
- Sanırım bu bir kalıp. - Kobayashi oradayken.
Evet. Eğer bugün kazanırsa, o zaman bir numara olmaya devam edeceğine şüphe yok.
Kobayashi kazanırsa, hikayeyi değiştirebileceğini düşünüyorum.
Ama bir kaç farkla kazanması lazım.
Chris, bence herhangi bir GOAT savaşında,
her zaman "Ama o bunu bu şekilde yapmadı" diyen birileri vardır,
ve bunu yapmadı ve bu çağda yemek yemedi."
"İşte bu kadar, bitti" diyecek bir şey var mı?
Joey'nin ne yapması gerekiyor?
- Aman Tanrım. Bu yarışmayı kazanmak mı? - Sadece kazanmak için.
Joey, Kobayashi'den daha uzun süre dayanmak zorundadır.
İyi bir başlangıç ​​yapması gerekiyor. Lider olması gerekmiyor.
Kapasitesinin onu yakalayacak kadar olduğunu düşünüyorum.
Kobayashi'nin biraz daha hızlı bir başlangıç ​​yapması gerekiyor.
Savunmaya çalışmak istemiyor.
Son dakikaya büyük bir farkla önde girmek istiyor.
Son olarak, bunu on saniyede başaran bir adam olarak,
Siz ve rekabetçi yeme dünyası genel olarak ne kadar heyecanlısınız?
Bu harika. Bu hepimizin yıllardır görmek istediği bir şeydi.
Yıllardır bunun konuşulduğunu biliyorum.
ama sonunda burada olmak ve buna tanıklık etmek inanılmazdı.
Heyecanlı olduğunuzu biliyorum. Herkes heyecanlı görünüyor.
- Heyecanlı mısınız? - Heyecanlılar.
Heyecanlısınız. Heyecanlısınız.
Bu şeyin bitmesine sekiz dakikadan az kaldı.
Etrafta dolaşacaksın, masanın üzerinde olacaksın,
10 dakikalık çılgınlık sırasında onu parçalamak. Sabırsızlanıyoruz.
Elbette, 100.000 dolar bu yarışmanın kazananına gidecek.
ama söz konusu olan sadece bu değil. Değil mi Rob Riggle?
Ah, evet. Ah, doğru bildin! Doğru bildin!
Bugünkü mücadelenin galibi aynı zamanda eşsiz bir kupanın da sahibi olacak.
ve WWE tarafından tasarlanan bir şampiyonluk kemeri!
Biliyorum. Herkes sadece ilk bakışta bunu gördü. Seni suçlamıyorum. Etkileyici.
Bu arada unutmadan, Ocak ayında Netflix'te canlı yayına başlayacak olan WWE.
Tamam aşkım.
Ve ayrıca, bu arada, burada,
Bu geceki şampiyonluk kemerine, yetenekli güvenlik ekibimiz eşlik ediyor.
WWE Onur Listesi Üyesi Rey Mysterio'yu karşılayın lütfen.
ve süperstar Omos!
Beyler, baştan başlayayım, Rey.
Bu kemere bakıyorum. Bu çok güzel bir kemer.
Lütfen bana bundan bahseder misiniz?
- Eşsiz. - Eşsiz. Bunu görebiliyorum.
Bunu elde etmek için özel bir şey yapmanız gerekir.
bu gece gibi, neler olacak.
Tesadüfen fark ettim, dayanamadım.
"Team Joey" giydiğinizi fark etmemek elde değildi.
- Sonuna kadar. - Siz Joey takımından mısınız?
Ama biliyor musun... Evet, evet, evet.
Soymak...
Joey! Joey! Joey! Joey! Joey! Joey!
Vay canına. Bu kalabalığı durduramazsın. Ateşli, ateşli!
Saygısızlık etmek istemem ama Kobayashi'ye hakkını vermek gerek.
Sahneye ilk çıkan oydu.
Evet.
Ancak Chestnut son on yıldır bu spora hükmediyor.
Onu desteklemek için iyi bir sebep.
Bu gece kim kazanıyor?
Rey Mysterio, bunun için teşekkür ederim.
Şimdi sana dönüyorum, Omos.
Biliyor musun, sana gerçekten ihtiyacım olabilirdi
birkaç dakika önce havuz başındaydım. Biraz gölgeye ihtiyacım vardı.
- Keşke sorsaydın. - Evet.
"Takım Kobi" giydiğini görüyorum, Omos! Bana neler olduğunu söyle!
Hadi, hadi! Hadi!
Kobi! Kobi! Kobi!
- Duyuyor musun? Duyuyor musun? - Duyuyorum.
Elbette Kobi Takımı, değil mi?
Hadi, yüksek sesle! Hadi, hadi, hadi!
Kobi! Kobi! Kobi! Kobi! Kobi!
- Kobi! Kobi! Kobi! Kobi! - Wow.
- Çok etkileyici. - Duydun mu?
Ben duydum. Onlar da bir sonraki eyalette duydular.
Az önce duyduğumuz şey bir tsunami.
- Bu bir tsunami. - Değil mi?
Kobayashi'nin en başından beri hayranı mıydınız?
- Kesinlikle, neden olmasın? - Yok, tamam, yok, bayılıyorum.
Bunu duymak mükemmel.
- O, rekabetçi yeme tsunamisidir. - Evet.
- Ben WWE'nin tsunamisiyim. - Kesinlikle doğru.
Ve şu anda söyleyeceğin her şeye katılırım.
Daha iyi olur.
- İşte böyle. - Güzel.
İşte karşınızda! Süperstarlar konuştu!
Ve evet, biri diğerinden çok daha uzun.
Hangi süperstarın kazananı seçtiğini çok ama çok yakında öğreneceğiz.
Ana etkinlik için neredeyse zaman geldi. Öyle değil mi Nikki?
Doğru! Neredeyse hazırız.
Ve sosisliler binaya girdi!
- Bak, işte buradalar. - Kobi! Kobi! Kobi!
- Kobi! Kobi! Kobi! - Yes.
O da burada. Ama bakın çocuklar! Bu adamlar bir NASCAR pit ekibi gibi.
Bu ana etkinlik için... 300 sosisli sandviç yapıldı.
Çok fazla sosisli sandviç olduğunu söyleyebilirim, değil mi?
Tamam, size dönüyoruz Chris ve Cari.
Tamam, çok teşekkür ederim. Tim Janus hala bizimle
masanın üzerinde kendi görüşlerini de paylaşmak için duruyor.
Yani yaklaşık üç dakikaya yaklaşıyoruz, Kobayashi ve Chestnut.
On beş yıl sürdü. Peki neden bu kadar uzun sürdü?
- Neden bu kadar uzun sürdü? - Bir kısmı, kurallar üzerinde anlaşmaları gerekiyordu.
Kolay değildi. Sanırım ikisi de biraz şunu söyledi:
- "Tamam, burada veririm, orada veririm." - Elbette.
Hadi şu işi bir çözelim.
Birkaç tanesi temel. Alışkınsınız.
10 dakikalık bir mücadele.
En çok sosis yiyen yarışmacı kazanan ilan edilecek.
Çöreğin içinden et ayrılmayacak.
Ayrıca, batırma yok.
Bu büyük bir şey ve bu burada yeni bir şey.
İhlaller için fauller olacak, ayrıca geri dönüşler veya kusmalar da olacak.
Zamanın sonunda,
Her iki yarışmacının da ağızlarındakileri bitirmesi için 30 saniyeleri olacak.
Geçmişten farklı olarak dökülen yiyecekler tartılacak ve düşülebilecek
her yiyenin toplamından.
Beraberlik halinde uzatmalara gidilecek.
Onu da anlatacağız.
Ayrıca profesyonel spor jürilerinden oluşan bir ekibimiz de var
ihlalleri yakından izleyenler.
Birincisi bir uyarıdır.
İkincisi ise bir sosisli sandviç ihlali.
Diğeri ise iki sosisli ihlali.
Ve eğer sporunuzda tersine dönme denilen bir durum varsa,
bu da aslında iki sosisli ihlalidir.
Kariyerinizde hiç düşündünüz mü...
- Evet. - ... koşarak aşağı inebilirsin
sosisli sandviç bu konuda çok iyi mi?
Hadi ama! Her şey esneklikle ilgili ve daha fazlasını yapabileceğini biliyorsun.
Peki, hemen kurallara geçelim, bunlar kimleri kayırıyor?
Sanırım Kobayashi'yi biraz daha kayırıyorlar.
Joey'nin hazırlanmak için çok fazla zamanı olduğunu ve bu yüzden çoğunu göz ardı ettiğini düşünüyorum
Kobayashi'ye verdikleri o avantaj.
Ama Kobayashi'yi hatırlamalıyız,
smaç yarışmasını kaybetti ve şimdi smaç vurmuyoruz.
Evdekiler ve tabii ki buradaki izleyiciler için,
İlk birkaç dakikada neye dikkat etmemiz gerektiğini bize söyleyin.
Kobayashi'nin temposunun ve tekniğinin ne olduğunu görmek istediğimizi düşünüyorum.
Ve Joey'nin bir ritim yakalayacağını umuyoruz.
Çünkü ritmi yakaladığında neredeyse durdurulamaz oluyor.
Peki, en azından Joey Chestnut için rekor 76.
- Bugün mü olacak? - Sanırım olacak.
Her iki yiyenle de konuştum. Gerçekten öyle olduğuna inanıyorum.
Bugün rekorlar göreceğimizi düşünüyorum.
İlk dakikada en çok sosisli sandviçin yendiğini göreceğiz
ve 10 dakikada en çok yenen sosisli sandviç.
Evet, bu harika. Hazırsın, hazırsın, dünya hazır.
- Ben hazırım. - Rob Riggle'ın da hazır olduğunu düşünüyorum.
- Rob hazır. - Öyle görünüyor.
Bayanlar ve baylar,
Ana etkinliğin zamanı geldi!
Tarihe tanıklık etmeye hazır mısınız?
Bu, 15 yıldır devam eden bir rekabet.
Onlar sporun devleridir,
ağızlarına yemek götüren en büyük iki düşman.
Onların savaşları efsanelere konu olmuştur.
ve bir kez daha tüm dünyanın önünde hesaplaşmak üzere bir araya geliyorlar.
Ancak Netflix'in Unfinished Beef Hot Dog Şampiyonu yalnızca bir kişi olabilir.
Bilirsin...
bilirsin derler ki...
Ağzımın büyük olduğunu söylerler.
Ama bu ikisinin yanında hiçbir şey! Hadi biraz gürültü yapalım!
Bu rövanş maçı 15 yıldır hazırlanıyordu.
Gelin bu sorunu bir an önce çözelim.
Artık insanlara istediklerini verme zamanı geldi.
Indiana, Westfield'dan geliyorum,
1,85 boyunda ve 100 kilo ağırlığında,
vazgeç
Joey Chestnut için!
Ben her şeyi kazanmak için buradayım.
Ben nihai şampiyonum.
Yemek vakti geldi.
Japonya'nın Nagano kentinden geliyorum,
1,78 boyunda ve 78 kilo ağırlığında,
Ben Takeru Kobayashi'yim!
Her iki yarışmacı da yürüdükleri parkuru seçti.
Peki Kobayashi'nin yeni görünümü nasıl? Stil!
İş yapmaya hazır gibi görünüyor.
Daha dün saçları gürdü, şimdi ise kısacık kesilmiş.
Bunu gördüğünüzde ne anlama geliyor?
Yani hazır... Oynamaya geldi. Bugün tamamen işine odaklandı.
Şu an burada olmak tüylerimi diken diken ediyor.
Kobayashi bir kez daha bunun son yarışması olduğunu söyledi.
Kazansa da kaybetse de uzaklaşıyor ama şimdi bu arenaya giriyor.
Görüntüler ve sesler var. Burada tükendi.
Sizce beyninde neler oluyor?
Peki ya şimdi kalbi, Tim?
Şu anda ikisi de sakinleşmeye ve odaklanmaya çalışıyor.
İkisinin de iyi bir yerde, iyi bir ruh halinde olduğunu düşünüyorum.
Başka bir şey düşünmüyorlar.
Bardaklarına bakıyorlar,
ilkinin iyi bir pozisyonda olduğundan emin olmak.
Sosisli sandviçlere bakıyorlar,
güzel ve sıcak olup olmadıklarını anlamaya çalışıyorum.
Ve gitmeye hazırlar.
Rob Riggle masamıza katıldığından beri,
eski numaranı yapacağız ve her birimiz tahminlerde bulunacağız.
Ben önce gidiyorum.
Joey Chestnut, işte bu kadar basit.
Nathan'da on altı kez,
şimdi bir zamanlar Netflix şampiyonu olacak.
Kobayashi'yi seçiyorum. En sevdiğim sporcuların isimleri onda var.
Kobi, basitçe söylemek gerekirse.
Bence her zaman zayıfın yanında olmak iyidir. Bu hikayeyi istiyorum.
- Tamam. Tim Janus. - Sanırım avantaj biraz Joey'e geçiyor.
Bence çok yakın bir sonuç olacak ama sanırım Joey kazanacak.
Kalbim Kobayashi'den yana, param Chestnut'tan yana.
- Tamam. - Nikki Garcia, kim var sende?
Şunu söylemeliyim ki, yanlış taraftayım ama Kobayashi'yi seçiyorum.
O intikam için burada ve o KEÇİ noktasını geri almak istiyor!
Vay canına, tamam. Üçümüzün Kobayashi'si var, ikimizin Chestnut'ı var.
Biz neredeyse hazırız.
Sporcular öne çıkıyor. Andrew Freund hakemimiz.
Siz Machete'nin yanında yer aldınız.
- Evet. - Tamam. Teşekkür ederim.
Yani kendilerini hazırlamaları için 30 saniyeleri var.
Çabuk, ne yapıyorlar?
İlk kupayı iyi bir pozisyonda istiyorlar
çünkü bunu alıp götürmek zorunda kalacaklar ve hiçbir şeyi eleştirmek istemeyecekler.
Ayrıca o sosisli sandviçlerin güzel, sıcak, güzel ve hızlı olduğunu hissettirmeye çalışıyorlar.
Joey Chestnut bir yudum daha alıyor.
Tekrar söylüyorum, sıvıyı içebilecekler, sosisleri batıramayacaklar.
- Yani bu da bir şey... - O suyu saklıyor.
Kazanan için yüz bin dolar söz konusu.
Bu oluyor.
İlk çöreği ıslatmak için ağzında su tutuyor.
Tamam. Andrew Freund, hakemimiz onu alacak.
- Saatte 10 dakikamız var. - Kobi, seni seviyoruz.
En çok sosis yiyen şampiyon olacak.
- Kobayashi, hazır mısın? - Evet.
Kestane, hazır mısın?
Kobi! Kobi! Kobi! Kobi!
Hazır, başla, başla!
Chestnut ve Kobayashi'nin rekabetini yeniden canlandırmak için Netflix'te yayındayız.
İlk dakika, Tim. Ne arıyoruz?
Tempoya bakıyoruz, Kobayashi'nin tekniğine bakıyoruz.
Joey'inkinden farklı mı? Şu anda aynı görünüyor.
Kimin daha iyi olduğunu görmek için gerçek bir yarış var. Hiçbir şey değil... Yaratıcılık yok.
Kobayashi'nin zaten dörder sayısı var.
Bu harika. Tüm yol boyunca misilleme olacak.
Hiçbiri ayağını gazdan çekmeyecek.
Tim, bize suyun buradaki anahtar olduğunu söylemiştin.
Kobayashi'nin çok fazla su aldığından endişeleniyordun
Joey Chestnut ekstra su kullanacağını söyledi. Bu onun stratejisiydi.
Şu anda ne görüyorsun?
Sanırım ikisi de normal bir yarışmada olduğundan daha fazla su içecek.
Kobayashi'nin daha dikkatli olması gerekiyor çünkü aynı kapasiteye sahip değil.
Şuna bakın, 10 saniye kaldı.
İlk dakikada,
Joey Chestnut'ın ilk dakikadaki rekoru 13 köpektir
ve ona ulaştı.
Kobayashi de ilk dakikada kişisel en iyi derecesine ulaştı.
Ama geride kalıyor.
Bunların ikisi de harika ilk dakikalardı.
Smaç atma hızlarında öndeler.
Vay canına, bu çok yoğun!
Bu, normal bir Riggle barbeküsü gibi, değil mi?
Çok daha yoğun.
Şimdi neden onları camla ayırdıklarını anlıyorum!
Sıçramalar olacak, yiyecekler olacak ve etrafta şeyler uçuşacak,
sıvılar ve çörekler ve su, yoğunluk.
Bu sizin için nasıl bir duygu?
Bu canlı izleyici kitlesiyle birlikte olmak nasıl bir duygu?
Gerginliği kesemezsin. Bunu yapamazsın.
Bir pala, bir testere, hiçbir şey geçemiyor.
Bu elle tutulur bir şey. Oda şu anda elektrik dolu.
Öyleydi... Öyleydi... Sahnedeyken bunu hissettim.
Rakipler geldiğinde, onların titrediğini hissedebiliyordunuz.
- Hissedebiliyor muydun? - Evet.
Kobayashi'nin saç kesimi nasıl oldu?
Bunu gördüğümde... Onu bir gün önce tam bir mullet saçla gördük,
uzun saç, güzel görünüm, rock yıldızı seviyesinde saç.
Ve sonra onu tıraş etti. Savaşçı burada.
Tamam, şuna bakın. Joey Chestnut onu geçti.
Şimdiye kadarki en iyi iki dakikalık performansı. İki dakika boyunca 25'te.
Şaşırmadım. Bu adamlar kendilerini sınırlamıyorlar.
Büyük hayaller kurarlar ve büyük işler başarabilirler.
Bu ikili dışında hiç kimse bunun mümkün olabileceğini düşünmezdi.
Kobayashi, bu maçın üzerinden iki dakikadan fazla bir süre geçmesine rağmen, üç köpek aşağıda.
Kötü bir işaret mi, yoksa bunu telafi edebilir mi?
Bu pek iyi bir işaret değil ama daha fazla zemin kaybetmiyor.
En azından şimdi sağlam duruyor.
Bu karşılaşmanın başlamasından iki buçuk dakika sonra, 15 yıllık bir süreç başladı.
Altı kez şampiyon olan Kobayashi, 16 kez şampiyon olan Joey Chestnut.
Ne?
Nikki Garcia, Kobayashi'nin eşiyle köşesinde takılıyor.
- Maggie. - Evet, Maggie ile birlikteyim.
Çok gergin hissediyorum.
Zaten gözyaşlarım var, çok dua ediyorum ama umudumu hissediyorum. Gerçekten hissediyorum.
Sanırım onun bunu bildiğini düşünüyorlar.
Ama duygular gerçek dışı. Size geri dönelim çocuklar.
Anladın mı Nikki?
Maggie'nin orada durup onu cesaretlendireceğini söylediğini biliyorum,
kocasına nerede olduğunu, yarışta nerede olduğunu söylemek,
Devam etmek için durma.
Ama aynı zamanda ona yavaşlamasını ve kendine zarar vermemesini söyleyeceğini de söyledi.
Kobayashi'nin o anda duyabildiği tek bir ses olduğundan eminim.
- Karısının sesi. - Evet, doğru.
Bu yüzden ona iyi titreşimler gönderdiğini, iyi bilgiler verdiğini umuyorum.
ki eminim öyledir.
Yoğunluğu buradan görebiliyorum. Görebiliyorum...
Dua ediyor. Gerçekten dua ediyor.
- Vay canına, vay canına. - Yani, bilirsin işte,
Burada duygular saf ve derin.
Üç buçuk dakikadır bu.
Tamam. Chestnut, Kobayashi'ye karşı üstünlüğünü biraz daha artırıyor gibi görünüyor.
- Ne görüyorsun? - Sadece biraz.
Kobayashi dün bana en büyük korkusunun,
Joey hakkında en çok korktuğu şey, Joey'nin hızıdır.
Joey pes etmiyor.
Yarışma boyunca hızlı bir tempoda ilerlemeye devam ediyor,
ve bunu şu anda görüyorsunuz.
Bu, Joey Chestnut'ın şimdiye kadar koştuğu en hızlı dört dakikalık tempo.
Rekoru ve aslında 76'lık dünya rekoru tehlikede.
- Bunu aşabilir. - Sanırım aşacak.
İnanılmaz. Bu ikisi birlikte 20.000'den fazla kalori tükettiler.
- Bunu hafta sonu yapıyorsun. - Benim için iyi bir hafta sonu olur.
Eğer Kansas City'ye geri dönersem, barbekü yiyorumdur, hemen oradayımdır.
Yaklaşık 20.000 kalori alıyorum.
Ama sana söylemeliyim ki, sayılara bakıyorum
ve bunların gerçek sosisli sandviç olduğunu unuttum.
Sadece sayılar değil.
Onları tükettiler ve onlar da şu anda karınlarının içinde.
Tavuk kanatları ile sosisli sandviç arasındaki fark çok büyüktür.
Olmalı. Ekmekle mi? Ah, evet, çok büyük.
Ah, evet.
Onların farklı bir tekniği var.
İşte, yani bakın, orada her şey çarpışıyor ve sıkışıyor.
Evet, ve bu bir çarpışma ve sıkışma. Aman Tanrım.
Tamam. Yolun yarısına yaklaşıyoruz.
Joey Chestnut devam ediyor
şu anda liderliğini kademeli olarak artırmak için.
Kobayashi'nin geride kaldığını hissettiğini hayal etmelisiniz.
Arka yarıda ne gibi ayarlamalar yapabilirsiniz?
Eh, biliyor. Geride olduğunu biliyor. Bundan eminim.
Karısının ona yardım ettiğini görüyor. Tezgahı da görebiliyor.
Yapabileceği tek şey o tempoyu sürdürmeye devam etmek,
sadece biraz daha hızlı gitmeye çalışıyorum ve yavaşlamamaya çalışıyorum.
Joey'den daha küçük bir adam. Daha küçük bir göğüs kafesi var.
Genellikle bu, midesinin genişleyecek kadar yeri olmadığı anlamına gelir.
Ancak Kobayashi'nin gastroptosis adı verilen bir rahatsızlığı var.
Bu, midesinin vücudunda biraz daha aşağıda olduğu anlamına geliyor
ve göğüs kafesinin altına genişleyebilir,
bu da aslında Joey'nin boyut avantajını ortadan kaldırır.
Daha önce Joey'nin dünya rekorunu kıracağını düşündüğünü söylemiştin.
Şu anda o tempodan beş köpek önde. Peki, siz ne hissediyorsunuz?
Devam edecek. Hayatının en iyi formunda olduğunu düşünüyorum.
Sanırım kazanmak istiyor ama kaybetmek de istemiyor.
Bu yüzden hazır bir şekilde buraya geldi.
Her iki yarışmacının da gözleri kapalı.
Şu anda bedenden çıkıyorlar mı?
Biliyor musun, sanırım mümkün olduğunca duymazdan gelmeye çalışıyorlar.
Yani etrafınıza çok fazla bakarsanız dikkat dağıtıcı olur.
Gözlerini kapatmak daha kolaydır.
Ve buna bakın. Chestnut, Kobayashi'ye karşı neredeyse 10 sosisli sandviç üstünlüğüne sahip
dört dakikalık işarete yaklaşırken.
16 kez şampiyon olmuş birinin inanılmaz performansı.
Bu beklediğimden daha büyük bir fark, biliyor musun?
Joey'in bana söylediği bir şey, kendini zorlayacağıydı
büyük bir farkla önde olsa bile. Bir rekor kırmaya çalışacak.
Kobayashi de bana aynısını söyledi.
Kaybetse bile elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışacak
çünkü gururu bu olaya bağlı.
- Sonuna kadar zorlayacaklar. - Hadi Nikki'ye gidelim.
Şu anda Joey Chestnut'ın kampında. Nikki.
Doğru. Joey'nin babası, Joey'nin arkadaşlarıyla buradayım.
diğer rekabetçi yiyiciler.
Ve Joey önde olmasına rağmen onu destekliyorlar.
Vazgeçmiyorlar. Burada her şey çok çılgın.
Yani, bu abartı gerçek dışı.
Tamam Nikki, çok teşekkür ederim.
Görebilirsin... Joey Chestnut'ın yaşadığı acı bu mu?
giderek daha fazla sosisli sandviç delmeye çalışırken?
- Buna gerçek adını koyalım. - Aslında bu acı değil.
Bu noktada bir tür iğrenme var.
Ama acıyan hiçbir şey yok. Sadece tok hissediyorlar.
Midelerinin daha fazla genişleyebileceğini biliyorlar, bu yüzden yemeye devam edecekler,
ama harika hissettirmiyor. Tadı güzel değil.
Tim, bu köpekler nasıl gidiyor?
Yavaş ve hızlı arasındaki farktan bahsettiniz.
Neye bakıyoruz?
Genellikle, batıramadığınızda, bir sosisli sandviçi yemek çok daha yavaş olmalı,
ama bu adamlar çok fazla pratik yapmışlar ve et yumuşak, sıcak, sulu,
üzerinde kılıf yok. Bu onu hızlı bir et yapıyor.
Çörek güzel bir sıcaklıkta tutuldu,
buharda pişirildiği için kabarık ve yumuşaktır.
Bu onu hızlı bir çörek yapar. Bu köpekleri çabucak yiyebilirler.
Rob, marketten alışveriş yaparken,
hızlı köpekler, yavaş köpekler için alışveriş yapıyor musunuz?
- Hangileri? - Hızlı olanlar.
Evet. Ben hızla ilgiliyim. Hayatımı bu şekilde yaşıyorum.
- Ama bunu biliyordun. - Doğrudur.
Dünya rekoru hızının altı önünde olan köpek Joey Chestnut
Bitişe iki buçuk dakikadan az bir süre kala 70'i geçti.
Sanırım rekor kırılacak.
Rekabetçi yeme dünyasında bu ne anlama gelir?
eğer 80'i geçerse?
- Neye bakıyoruz? - Joey her zaman 80 yaşına ulaşmayı istemiştir.
Sanırım bunu görmeye başlayacağız.
Ve bu, şimdiye kadar herhangi birinin yediği en büyük sayıdır.
İnsanın yapabileceklerinin sınırlarına gerçekten yaklaşıyoruz.
İlginç olan, bir tane ceza kartı, bir tane uyarı kartı görmedik.
Odaklanmış ve odaklanmış durumdalar. Bu size ne anlatıyor?
En büyük endişe, sosisleri batırmaya o kadar alışmış olmalarıydı ki,
on yıllardır yaptıkları bir şeyi, tesadüfen yapmış olabilirler.
Ama ben temiz bir mücadele bekliyordum.
Yeterince pratik yaptıklarını ve ikisinin de bunu kazanmak istediğini düşünüyorum.
İkisi de adil bir şekilde rekabet etmek istiyor.
İki dakikalık uyarı süresinin altındayız.
NFL'den farklı olarak... Noel Günü'nde iki maçı tam burada, Netflix'te izleyebilirsiniz.
...aksiyonu durdurmuyoruz. Devam ediyoruz. Zorlamaya devam ediyoruz.
Joey Chestnut'ın rekoruna yaklaşıyoruz.
Unutmayın, berabere kalınacak sayı 76'dır ve maçın bitimine 90 saniye vardır.
Bir tane kaldı.
Bu inanılmaz.
Aman Tanrım!
Joey Chestnut, yüzünde acı dolu bir ifade olabilir,
ama içten içe hep gülümsüyor ve sosisli sandviç yiyor.
Rekorunu egale etti.
Bir kez daha, ve bir kez daha köpek dağının zirvesinde.
78'e gidiyor. Elinde tutuyor.
Burada keşfedilmemiş sulardayız!
Ne kadar ileri gidebilir?
Şimdi ne düşünüyor, 82, 83?
Öncelikle rekoru düşünüyor
ve sonra da bundan olabildiğince öteye gidecek.
Ve biraz daha fazlasını doldurabilir.
Kobi'nin yakında piyasaya sürüleceği gerçeğini gözden kaçırmayalım
aynı zamanda kişisel bir rekor.
Eski rekoru 2009'da 64 buçuktu.
Artık bir dakikadan az zamanımız kaldı. Ne görüyorsun?
Bir dakikadan az zamanımız kaldı. Bize bir tahminde bulunun.
- Joey 84'e vuracak. - Seksen dört?
Joey 80 yaşına yeni girdi!
Aman Tanrım!
30'dan az kaldı!
- 15 yıldır beklediğimiz rövanş. - Kobi kişisel rekorunu kırdı.
Chestnut, Kobayashi, her ikisi de kişisel rekorlara sahip,
Ancak 16 kez şampiyon olan bu isim, açıkça kazanan olarak ayrılacak.
Taraftarlar geri sayarken maçın bitmesine 10 saniye kaldı.
- ...altı, beş, dört, üç, iki, bir! - Üç, iki, bir!
Tim bunu söyledi! Bunu söyledi.
Bitirmek için 30 saniyeniz var...
Ağzınızdakini bitirmek için 30 saniyeniz var,
ve sonra her iki yarışmacı da kontrol edilecek.
Yerdeki pisliği süpürürler.
Bunu tartacaklar. Ama bu şu an itibariyle aşikar bir durum,
Joey Chestnut'ın vedalaşmasıyla resmi olmayan bir galibiyet.
Ve bunun birkaç saniye içinde resmiyet kazanması imkansız.
Tim, yakındın. 84 dedin. 83 aldı.
- Yaklaşmıştın. - Yaklaşmıştım, evet.
- Bu onun kişisel en iyi derecesiydi. - Tamam.
Yani her iki yarışmacının da ağızları kontrol ediliyor.
Joey'in ağzını kontrol etmek biraz daha uzun sürecek.
Bu büyük bir ızgara. Bu büyük bir ızgara. Ona bak!
Anın tadını çıkarmak.
İnanılmaz.
Bu yine gayri resmi bir zaferdir.
Yarışmacılar yan yana duruyorlar ama birbirlerine bakmıyorlar bile.
Biliyor musun, bu adamlar birbirlerini daha iyi yapıyorlar.
Peki şimdi burada ne yapıyorlar?
Geçmişte kırıntılara basan adamlarımız oldu.
Bu adamlar asla bu kadar alçalmazlar ama emin olmak için kontrol ediyorlar.
Ayakkabılarının altına bir şeyler koymak için hile yaparlar mı?
Geçmişte skandallar yaşandı.
Joey! Joey! Joey! Joey!
Vay canına. 10 dakikanın sonunda ne kadar yorgun oluyorsun?
Ah, çok fazla adrenalinin var.
Bu seni ayakta tutuyor. Bence oldukça iyi hissettiriyorlar.
İnanılmaz bir performanstı. Joey Chestnut, gayriresmi kazanan.
Kobayashi'yi sonunda Joey Chestnut'a karşı yarışırken gördük
15 yıl sonra ilk kez.
Gerçekten beklemeye değdi. Söylemez misiniz?
Bu tür bir heyecanı yaşamak için tekrar beklerim. Evet.
- Çok güzeldi. - Çok özel bir şeydi.
Sadece sayılara dair birkaç hızlı kontrol yapıyorlar.
O zaman resmi bir kararımız olacak.
Ama her iki beyefendi de şu anda bitkin görünüyorlar.
Evet, çok ıslak görünüyorlar.
Çok su.
Las Vegas'taki kalabalık özel bir şeyle karşılaştı.
Tavuk kanadını biraz daha erken yedik,
Leah'ın karpuz yeme konusunda yeni bir Guinness dünya rekoru kırmasını sağladık,
ve şimdi resmi olmayan başka bir kaydımız var
10 dakikada sosisli sandviç yemek söz konusu olduğunda.
Çok yoğundu.
Orada bulabildikleri şeyleri gram bazında tartıyorlar.
Bunu gerçek skordan çıkarıp kimin ne kadar kazandığını mı görüyorlar?
Eğer kütle olarak bir sosisli sandviçe eşitse, onu çıkaracaklar,
ama eğer tam bir sosisli sandviçe eşit değilse sayılmaz.
Sadece T'leri çizip I'leri noktalamak ve her şeyi resmileştirmek.
Her şey resmi. Her şeyin söylendiğinden ve yapıldığından emin oluyoruz.
Ben 10 dakikadan sonra bitkin düşüyorum. Peki ya sen?
- Yorgunum. - Ah, heyecanlıyım.
Joey Chestnut'ın kendini ne kadar zorlayabileceğini merak ediyorum.
Yani 85'e yakın bir rakama ulaşmış, bu gerçek dışı bir rakam.
O büyük bir hayalperest.
Eminim bir sonrakini düşünmeye başlamıştır bile.
Kobayashi görünüşe göre toplamda bir köpeği düşürdü
her şeyi tarttıktan sonra.
Belki bu durum Joey Chestnut'ın galibiyetini uzatır.
Tamam Rob Riggle, al onu.
Eh, sanırım resmi oldu. Bir kazananımız var.
Hakimler oybirliğiyle şu kararı verdiler:
toplam 83 sosisli sandviç yenildi...
...Netflix'in ilk Unfinished Beef Hot Dog yarışmasının galibi
ve yeni dünya rekoru sahibi,
Ben Joey Chestnut'ım!
- Tebrikler. - Tebrikler.
Size söylüyorum, bugün burada ağzınız ve mideniz konuştu.
Sen dünyanın en iyi sosisli sandviç yiyenisin.
Evet. Üstelik 100.000 dolar kazandınız.
Ve tabii ki bu inanılmaz, eşsiz kupa.
Evet, ama hepsi bu kadar değil. Hepsi bu kadar değil.
Kazananımıza şampiyonluk kemerini takdim etmek için buradayız
WWE'nin süperstarı Rey Mysterio!
Gizemli!
Doğru. Doğru. Joey Chestnut eve götürecek
Netflix Unfinished Beef Hot Dog şampiyonluk kemeri.
Ve tabii ki hemen o kemeri gevşetmesi gerekecek.
çünkü çok fazla sosisli sandviç yedi arkadaşlar.
Çok fazla sosisli sandviç.
Sana bir şey sorayım, Joey. Şu anda aklından neler geçiyor?
Ayrıca... Müthiş bir ter ve sosis kokusu var
evde kokusunu duyamıyorsunuz ama müthiş.
Et terlemeleri gerçektir, kardeşim. Hayır dostum, muhteşem.
Yıllardır 80 sosisli sandviç yapmaya çalışıyorum
ve Kobayashi olmadan bunu asla yapamazdım.
Ve, şey...
O beni yönlendiriyor.
Ve birbirimize karşı her zaman nazik değildik,
ama birbirimizi en iyi olmaya zorlama şeklimizi seviyorum.
Harika. Harika. Demir demiri biler.
Peki ya sen Kobi, sen şu an nasıl hissediyorsun?
- Elimden gelen her şeyi yaptığımı hissediyorum. - Ve sen kesinlikle yaptın.
Ve burada sizi destekleyen inanılmaz bir grup vardı.
Yaptığınız şey gerçekten muhteşem,
ve bugünü inanılmaz derecede özel kıldığınız için çok teşekkür ederim.
Joey...
Şey, hemen, buradan çıkmadan önce,
dünya bilmek istiyor, son düşünceleriniz neler?
Şampiyonluk, rekor kırma, kişisel rekorunuzu kırma konusunda herhangi bir düşünceniz var mı?
- Ayrılmadan önce son düşüncelerin neler? - Aman Tanrım. Dostum.
İlk defa smaç yapılmaması gerektiğini duyduğumda çok endişelendim.
Ama ben bunları böyle yemeyi öğrendim.
Ve katıldığım diğer sosisli sandviç yarışmalarında da,
Bazılarını batırmadan yiyeceğim. Bu harikaydı.
Harika. Harika.
- Tamam, hepiniz iyi vakit geçirdiniz mi? - Evet!
Hadi duyalım!
Bayılıyorlar. Tamam. Herkese teşekkürler.
Bugün katılım gösteren sporcularımıza çok teşekkür ederiz.
Doğru. Bugün geldiğiniz için teşekkürler.
Sizin için bilmiyorum ama bunların hepsini izledikten sonra,
Dışarı çıkıp salata yemek istiyorum!
Evet.
Cari Champion, Chris Rose, Tim, Nikki ve kendim adına,
Yemek yiyenlerimizi desteklemek için buraya gelen tüm harika insanlara,
Bütün bunları gerçekleştiren ekibe...
Günaydın, iyi geceler.
Nerede olduğunu bilmiyorum ama umarım harika bir gün geçirirsin.
Evet ve mutlu bir İşçi Bayramı geçirmenizi dilerim. Güvende olun.
Joey! Joey! Joey! Joey!