Yüreğinizle inanmanız lazım.
Yüreğinden geçeni yapmalısın.
İstediğini yapmalısın. Kalbinde ne hissediyorsun?
Bunu tekrarlamanız lazım.
Kalbinizi hislerinizle kıyaslamanız gerekir.
Ne istediğini bilmelisin.
sakin bir şeyler yap, çılgınca şeyler yapma,
etrafına bak ya da bir şey yap.
Doğanızı dinlemelisiniz.
(Hızlı orkestra müziği)
(Müzik yavaş yavaş kaybolur.)
(Çevir sesi)
Bu Tom Lunies'in sesli mesajı. Ton sesinden sonra konuşun. - (Bip)
(öksürür) Tom?
(vıraklama sesi) Annen. Lütfen beni ara. Konu babam.
(Meşgul tonu)
(Meşgul tonu biter.)
Ah.
(Kapıyı çalar) (Kadın, çekinerek) Alo?
(daha yüksek sesle) Alo? - Ah.
Merhaba?
(titreyerek) Ah.
Kocanız yine yukarıda benimleydi.
Gerd yardım almak istiyordu.
Üzerinde pantolon yoktu. - Bunu yapmamalıydı.
Endişelendim... - Şu anda kendimizi iyi hissetmiyoruz.
Yardımcı olabilir miyim? - Hayır, gerek yok.
Ben biraz dinleneceğim tamam mı?
Tamam, tamam, evet. Güzel.
Doktor çağırdın mı?
Evet. Evet.
(Gerd) Lissy mi?
(Mırıldanarak)
Lissy mi?
(sinirlenerek) Gerd, buradayım.
Artık böyle devam edemez Bayan Lunies.
Teşekkür ederim, iyi olacağız. - Ya da?
Teşekkür ederim!
(Çıtırtı) - (Lissy) Gerd! Ne...
Ne yapıyorsun? Duş almak istemiyorsun. Hadi.
Gitmemiz gerek! - Hadi? Nereye gidiyoruz?
Çık dışarı, her şeyi ıslatıyorsun. Hadi Gerd. Çık oradan.
Dışarı, dışarı, dışarı.
Tamam, güzel. Düşme.
Mutfağa git. İlaçlarını al, tamam mı?
Evet?
(Kapı kapanır.)
(İnleme)
İlaçlarını aldın mı? - Evet.
(İç çeker.)
(zayıf bir şekilde) Lissy? Neredesin?
(Inliyor.) - (Telefon çalıyor)
Neyin nereye gittiği hakkında hiçbir fikrim yok.
(Telefon çalar)
(inler) Hımm? - (Tom) Merhaba anne. Üzgünüm, meşgulüm.
Evet. - Nasılsın? Ellen aradı mı?
Baba... Baba... Babam iyi değil.
Hiçbir şey giymeden, sürekli dışarı koşuyor. Ben...
Hiçbir şey yapamıyorum.
Beni dinlemiyor. - Daha mı kötü?
Evet, çok, çok daha kötü.
Bok.
Evet, şu anda benim için de aynı şey geçerli...
Liv'in bebeği geldi. - Ah.
Annesi ve bebeği iyi mi?
Evet evet herkes iyi.
Ben oradaydım, ben...
Ben doğurdum.
Yazık ki senin çocuğun değil.
Aman anne, o değil...
Tekrar birlikte misiniz? - On yıldır değil.
Çocuğunun babasını hala sevmiyor mu?
Evet... Yapabilir...
Senin için bir şey yapabilir miyim? - Tom, özür dilerim, bir şey yapmak istiyordum...
Ama bunların hepsi pek hoş değil, öyle değil mi?
Geleyim mi? - Mümkün mü? Her zaman çok çalışmak gerekiyor.
Evet, aslında her zaman çalışmam gerekiyor. Ama...
Bırakın. İşlerimi halletmem lazım, sonra size ulaşırım, tamam mı?
Yarın veya öbür gün ararım, bir şeyler ayarlarız.
Tamam, Tom, bunu yapacağız. Harika. - Evet?
Evet, tabi. - Mhm.
Evet, güzel.
Yarın görüşürüz. - Tamam, kendine iyi bak, Tom.
Evet? - Evet.
Sen de. Sen de. Haberleşelim. - Tom?
Evet. Yarın görüşürüz. - Kendine iyi bak, Tom.
(Meşgul tonu)
(Tekrar tekrar korna çalar)
(Korna sesleri)
(İç çekerek) Ah, Gerdi.
Artık araba kullanmaman gerekiyor.
Kaydırın.
Ama sen bana yol göstermelisin, artık hiçbir şey göremiyorum.
Bana sopayı verebilirsin. - Evet.
(Gerd) Soldan bir bisikletçi. - Ha. - Evet.
(Gerd) Ve şimdi sağdan bir araba.
(Gerd) Şimdi. Şimdi yapabilirsin.
(Gerd) Gaza bas.
(Gerd) Burada bir fragman var.
Dikkat et! Çocuk! - (Lastiklerin gıcırtısı.)
(Uzaktaki köpek havlaması)
Merhaba Bayan Lunijes. Bugün nasılsınız? - Lunies. Bugün oldukça iyi.
İçeri gel. - Kahve yapayım mı? - Hayır, sorun değil.
Evet. Geç. Sen yolunu biliyorsun. İşte.
Lütfen, ziyaretçimle kendi başıma ilgilenebilirim.
Bu bir ziyaretçi değil. Bu sağlık sigorta şirketinden bir adam.
Kaç kere geldi acaba? - Üçüncü defa.
Daha fazla para kazanmak istiyorsanız kötü bir izlenim bırakmalısınız.
(sessizce) Daha fazla paraya ihtiyacın var.
Aman Tanrım, bu ne? - Gerd çizdi.
Kızınız bugün gelmek istemedi mi? - Evet.
Kişisel hijyene her gün ne kadar zaman ayırmalıyım?
(tereddüt ederek) Yarım saat. Ya da bir saat.
Bay Lunies artık tek başına duş alamıyor. İkisi de alamıyor.
Ya da Bayan Lunies? - Ne kadar? Yarım saat mi yoksa tam bir saat mi?
İyi. Sadece 45 dakika gireceğim. Tuvalete tek başına gideceksin.
Ya da? - Evet. Eğer küçük gitmem gerekirse, bana iki dakika sürüyor,
ve eğer büyük oynamam gerekirse, sekiz dakika.
Üzgünüm ama daha üst düzeyde bir bakım için yeterli değil.
Daha da kötüleşti!
Yardıma ihtiyacım var! Sana yardım edeceğiz.
Zaten şimdi. Her ay en az 364 euro.
Ancak artış için ihtiyacın daha fazla olması gerekiyor.
Belirli bir toleransı kesmem gerekiyor. - Tolerans mı?
Sigortalı kişiler, yaşadıkları sıkıntıları abartma eğilimindedir.
Tamamen anlaşılabilir. - Burada oturup yalan söylediğimi mi sanıyorsun?
Hayır, hayır. - Evet? - Hayır, hayır.
Her algı... - Evet? - ...bireyseldir.
Aa, birey yalan söylüyor değil mi? - Hayır, bunu söylemedim.
Lütfen üzülmeyin, Bayan... Bayan...
İkisinin de adı Lunies! Vay canına, ne kadar safsın?
Onun tam tersini yaptığını görmüyor musun?
Ve kendini toparlayıp her gece altına sıçtığı için utanıyor mu?
Hayır, her gece değil. - Öyle mi? Kendini toparlıyor musun?
Evet, elbette öyle!
Bizim görüşümüze göre, iyi bir izlenim bırakabilen biri
Kendi kendine bakabiliyor. - (şaşkın) Bu olamaz...
Ah! -(Gerd) Lissy mi?
Lissy mi?
Ne zaman... Ne zaman... O kadın ne zaman tekrar gidecek?
Kadın yakında yine gidiyor, Gerdi.
(Lissy yüksek sesle nefes alır.)
(Nefes almaya çalışıyor.)
(Gerd sessizce fısıldar.)
(nefes almaya çalışır) Gerd.
Gerd. Gerd! Yardım.
Yardım. Gerd!
(Acı dolu inleme)
(Panik solukları, hırıltılı nefes)
Yardım!
(öksürür) Yardım edin!
(Lissy, panikleyerek) Yardım! Yardım!
Yardım!
(Nefes nefese) - (Kapı kapalı.)
(Çan) - (Komşu) Bayan Lunies? - Yardım edin!
(Çan sesi) - Bayan Lunies?
(Gerd'in nefesi titriyordu.) - Yardım edin! - Bayan Lunies?
(Lissy sızlanır.) - Bayan Lunies?
(Lissy kekeliyor.)
Aman Tanrım! Kahretsin.
(kısa soluklu inleme)
Aman Tanrım. Bayan Lunies mi? - (inleyerek)
Bayan Lunies? Evet, evet. Bayan Lunies?
İnme mi? Kalp krizi mi? - Yardım!
Bir doktor çağırayım, tamam mı? Bir tane...
(Lissy nefesini tutar.)
(Komşu) Alo? (daha yüksek sesle) Alo?
(sinirlenerek) Ah!
(Sessiz gevezelikler)
Merhaba.
Daha iyi hissediyor musun? - (Yüksek sesli bağırsak gazı)
Ben... - Sadece hava mı? Yoksa katı bir şey mi?
Haplardan kaynaklanıyor, annem de kullanıyordu.
Gerd nerede?
Onu Kızılhaç'ın köşesindeki bir eve götürdük.
Kısa süreli bakımda birinci.
Kendine ait odası var. Durumu iyi.
(karın guruldaması)
Gelecekte sana yardımcı olabilirim.
Yakınındayım. Günde üç kez seni kontrol edebilirim.
Ve tabii ki, istediğiniz zaman beni arayabilirsiniz...
Alışverişe gidebilirim, belki temizlik yapabilirim ve...
Hemşire misiniz? - Hayır.
Kuafördüm. - Anladım.
Saçımı yapabilirsin. - Ama tamamen bedava değil.
Rahmetli eşim kendi işini yapıyordu.
Dul maaşı yok, fazla ihtiyacım yok...
Saati beş avro. - On.
Sekiz.
Parayla ilgili değil. Sadece... - Evet, evet.
Tamam. Sekiz.
İyi.
(Gürültülü kuş cıvıltıları)
Oh! Bay Lunies. Evde kalmalısın.
Lissy nerede? - Hastanede.
Hastaneye götürdük. Kalp krizi.
Hastane mi? - Evet.
Hayır. - Evet! Hadi, seni geri götüreyim.
Benimle gel. - Ama Lissy'e yardım etmem gerek.
Evet. - İyi değil. Sanırım...
Kalp krizi geçirdi. - Evet, doğru.
Ama aşağı inip bir şeyler giymek istemiyor muyuz?
İşte bu yüzden... İşte bu yüzden Lissy'e yardım etmeliyim.
Ona yardım etmeliyim.
(Radyo remixi: Bach'ın "C majör Prelüd ve Füg"ü)
(Uzaktan piyano çalınıyor)
(Bach'ın melodisini çalıyor.)
(Lissy hata yapıyor.)
Piyano çalabildiğini bilmiyordum. - Çalamıyorum.
Hiç ders almadım. Bunun için paramız yoktu.
Akordeon çaldım. Çocuklar için. - Mhm.
Ama radyoda bir şey duyduğumda onu tekrar çalabiliyorum. Her zaman öyle yaptım.
Tom benden müzik aldı. Gerd nota bile tutamaz.
Noel'de kilisede oturdum. O da dayanamadı.
(eğik) "Ah, sen mutlu olan, ah, görüyorsun ya..."
Çay? - (Lissy öksürür.)
Hayır, çay sevmem. - Başka? Meyve suyu spritz?
(şıngırtı)
Bir şey daha, Bayan Lunies...
Gerd'iniz geliyor
evden daha sık geliyorum.
Neden? Neden? - Onun daimi bir yeri var. Bunu da biliyor.
Ama o sık sık gelip içeri girmek istiyor. Bazen de izin veriyorum.
Ne sıklıkla? Ne sıklıkla geliyor?
Aslında her gün.
Bunu yapmasına izin var mı? - Elbette. Ev bir hapishane değil.
Tam tersine. Gitmek isterse gider.
Sıcak bir şeyler giymesine çok sevindim.
Yavaş yavaş soğuyor. - Mhm.
Muhtemelen senin geri döndüğüne sevinmiştir.
Mh.
Çamaşırları asmak için bir an önce yukarı çıkmam gerekiyor.
Daha sonra tekrar kontrol edeceğim, tamam mı?
(Kapı kapanır.)
(Yağmur sesleri)
(Lissy inler.)
(Kapı zili çalar.)
(Yağmur daha şiddetli yağıyor.)
(Rüzgar sesi)
(Çıtırtı sesleri devam ediyor.)
(Boğuk, acı dolu sesler)
(Çatırtı)
(Yaklaşan ayak sesleri)
Bay Lunies, siz gelin? Akşam yemeği.
Yine aç değil misin? Bu doğru değil. Yemek zorundasın.
Bizi zayıflatıyorsun. Hadi canım.
Hadi, Bay Lunies. - (Sessiz orkestra müziği)
Çok güzel.
Bugün gerçekten iyi gidiyor. Böyle devam et.
Evet, bu sana kalmış. - (gülüyor) Seni yaşlı büyücü.
Peki Bay Lunies.
Bugün nefis ciğer sosis ve biraz da peynir yiyoruz.
Sana yardım edeceğim.
Yavaşça.
Evet.
Çok iyi. Ve bir şeye ihtiyacın olursa beni ara, tamam mı?
Ve Bay Lunies, bugün gerçekten yemek yiyoruz, tamam mı?
(Orkestra müziği giderek yükselir.)
(Duygusal dizeler)
(Kutlama orkestra müziği)
(İngilizce) Dur! Teşekkür ederim. Gerçekten iyi gidiyorsun.
Ama lütfen başlangıçta dikkatli olun.
Sonundaki acıyı çözmek için,
Dikkatli başlamamız gerekiyor.
(sessizce) Baba olacaksın. Liv arıyor. - Cep telefonum. Nerede? - İşte.
Kısa bir mola!
Ortak, işte dünya böyle sona eriyor, ilk kurşun atılmadan önce.
Bernard, sen konuş onlarla. Senin parçan bu.
İyi şanlar!
(Liv) Hey, yakında başlıyor. Provaların var ama lütfen yakında buraya gel, tamam mı?
Tom? Suyum geldi. Neden telefonuna cevap vermiyorsun?
Üç gün geçiremezsin... - (bip sesi)
(çığlık) - (bip sesi)
(Lissy, öksürerek) Tom?
(vıraklama sesi) Annen. Lütfen beni ara. Konu babam.
Üzgünüm, sinyal yok. - Liv istediği için buradayım.
Annemi aramam lazım. - Yatak odasında. - (Cıyaklıyor)
(inleme)
(inleyerek) - Annenin burada olmayacağı konusunda anlaşmamış mıydık?
Önemli değil. - Tom, gidiyoruz.
Annemi aramam lazım. - Şimdi! - Sonra ararım.
Ve içeri.
(inleme) - (gıcırtı)
Köpek içeri giremez. - Sanırım geliyor. Tom!
Tom! - Geliyor! - Evet, ne?
Moritz biliyor mu? - (Liv) Evet!
Çok iyi. - (inleme)
(yavaşça) İyi gidiyorsun. - (Liv) Evet.
Bana bir kez daha güçlü bir şekilde it. - Aynen öyle! Devam et.
(Liv) Bu kadar uzağa gitme. Lütfen gitme. - Hayır, hayır.
Evet, buradasın! - Buradayım. - Aman Tanrım!
Ve? Zaten orada mısın?
(Boğuk inleme)
(İnleme giderek artıyor.)
Bir kasılma daha. - Baş orada.
Harika.
(Liv güçlü bir şekilde inler.) - Ve bir kez daha karnının derinliklerine.
(Liv soluk soluğa kalır.) - (Bebek ağlar)
(Yumuşak müzik)
(Ağlamalar diner.)
(Liv bir şeyler mırıldanır.) - (Bebek dudaklarını usulca şapırdatır.)
O zaman küçüğü tartalım. - Evet.
Onu da yanıma alırım. - Tamam.
(Tekrar çığlık atar.)
İyi yaptın.
Anneni ara.
Evet yapacağım.
Bir eliniz daima çocuğunuzun üzerinde olsun.
(Kapıyı çalmak)
(Liv'in annesi) Affedersiniz. Baba geldi.
(Hafif müzik sona erer.)
Ve? - Şimdi içeri girebilirsin.
Durumu nasıl? İyi mi? - Bebek geldi, nefes alıyor, ağlıyor.
(rahat bir nefes alır) - Her şey yolunda.
Hadi içeri gir. Çocuğun orada seni bekliyor.
Merhaba anne. - (öksürür) Evet. - Kusura bakmayın, yoğunluk var.
Nasılsın? Ellen aradı mı? - Babam iyi hissetmiyor.
Hiçbir şey giymeden, sürekli dışarı koşuyor.
Hiçbir şey yapamıyorum.
Beni dinlemiyor. Daha mı kötü?
Evet, çok daha kötü.
Bok!
Evet, şu an benim için de aynı şey geçerli... Liv'in bebeği doğdu.
Peki, kendisi, annesi ve bebeği iyi mi?
Evet evet herkes iyi.
Ben oradaydım, ben...
Ben doğurdum. - Aha.
Yazık ki senin çocuğun değil. - Aman anne, o değil...
Tekrar birlikte misiniz? - On yıldır değil.
Çocuğunun babasını hala sevmiyor mu?
Evet... Yapabilir...
Bir şey yapabilir miyim... - Tom, özür dilerim, şey yapmak istiyordum...
Ama bu pek hoş değil, öyle değil mi?
Geleyim mi? - Olur mu? Her zaman çok çalışmak zorundasın.
Evet, aslında her zaman çalışmam gerekiyor. Ama...
Bırak da ben gideyim. İşleri yoluna koymam lazım, sonra sana geri dönerim, tamam mı?
Yarın veya öbür gün arayacağım, bir şeyler ayarlayalım.
Tamam, Tom, bunu yapacağız. Harika. - Evet?
Mhm. Evet, güzel. - Evet, tabii.
Yarın görüşmek üzere. - Hoşça kal, Tom.
Evet? - Evet.
Evet. Sen de. - Tom? - Seni ararım.
Evet. Yarın görüşürüz. - Hoşça kal, Tom. - (Meşgul tonu)
Sanki son telefon görüşmemizmiş gibi vedalaşmamızdan nefret ediyorum.
Hoşuna gidiyor mu? - Sanki bir daha hiç konuşmayacakmışız gibi.
Bu gece burada mı kalıyorsun?
Liv, Moritz'in... olmasını istemiyor.
Güzel.
(Sakin nefes)
(Tom iç çeker.)
(Duygusal melodi)
(Müzik yavaş yavaş kaybolur.)
Günaydın. - Günaydın.
Senin burada olduğunu bile bilmiyordum.
Çünkü bugün esnafım var. Uygun mu? - Evet, tabii.
Şimdi gitmek zorundayım.
Doğum nasıldı?
İnanılmaz.
Sonra anlatırım, tamam mı?
Kesinlikle.
Ben duş almaya gidiyorum.
Biz de... yapabiliriz.
Evet yapabiliriz.
Ama buna gerek yok.
Mh.
(Ayak sesleri uzaklaşıyor)
(Duygusal melodi)
(Tom) Guguk kuşu.
Guguk kuşu.
Bunu yapmam. - O zaman gelmem.
Ha? Kendi bebek duşuna gelmen lazım.
Bu benim fikrim değildi, Moritz'in fikriydi.
(iç çeker) Çocuğu arkadaşlarıyla ve ailesiyle tanıştırmak istiyor.
Kesinlikle. Çocuğu, ailesi, arkadaşları.
Ailem ve arkadaşlarım da geliyor.
Ama benimki yok. - Senin de hiç arkadaşın yok.
Aslında aile de yok. - Neler oluyor?
Üzgünüm. - (Bebek ağlaması)
Dediğim gibi, onu emzirmeliydin. - Evet, Tom!
O zaman provaya geç kalmış olursun, üzgünüm!
(Tom) Tamam.
Bernard'a karşı nazik ol. - Ben her zaman nazik olurum.
Hey.
(Etkileyici orkestra müziği)
(Dramatik yaylılar) - (Hızlı üflemeli çalgılar)
(İngilizce) Artık bambaşka bir tür:
"Grand Guignol", "The Walking Dead".
Ne bir stiletto, ne de keskin bir bıçak boğazı keser.
Burada beyinler patlıyor, parçalanan bedenlerden bağırsaklar dışarı fırlıyor.
Dairesel testereleri düşünün. (Hayvani ses)
(parlayarak) Sıçrama! Tekrar başla.
Üç, dört.
(Görkemli orkestra müziği)
(Fırtınalı rüzgarlar) - (Aceleci üflemeli ve yaylı çalgılar)
(Müzik artıyor.)
(Müzik biter.)
(İngilizce) Eserin başlığı,
oynadığın
"Ölüyor".
Anlıyor musunuz?
Ölme.
Adı "Vampir Güreşi" değil.
Bernard, abartıyorsun. Beni rahat bırak. - (İngilizce) Beğendin mi?
kompozisyonum?
(Almanca) Önemli değil. Her şeyden önemli!
Çaldığınız parçayı beğeniyor musunuz?
(gülüyor) Dürüst ol yeter.
Sadece ol... Çekinme. Tamam mı?
Hadi!
(bağırarak) Bir şey söyle!
Kulağa hoş geliyor ama çok uzun.
Buna "ölmek" deniyor ama bunun insanları sıkacak kadar olmasına gerek yok.
Bence anlamsız. Hiçbir umudu yok.
Umuyoruz ki onu oynarız.
Umut oyunda değil.
Bu gerçekte yatıyor
onu çalalım.
O kayanın üzerinde,
uzayda yüzen,
Büyük Maymunlar
senin gibi
ve ben,
bir araya gelmek,
duyguları titreşen havaya aktarmak
ve sonra buna "müzik" adını verin.
Diğer maymunların da üzerinde düşünmesi için.
Umut oradadır.
Yani ya anlamıyorsun
müzik yapmanın ne olduğunu veya...
ya da benim parçam bir boktan ibaret.
Ben ikincisi olduğunu düşünüyorum.
Siz onları kışkırttınız, onlar da karşılık verdiler.
Yahu gençler senin işini anlamıyor.
Bir şey elde eden tek kişiler onlar.
Hiçbir şey alamayan kim? Sen ve ben.
Biz bu parçayı hisseden aptallarız.
Lanet orkestran uykuya dalıyor ve sen "Grand Guignol" diye geveleyip duruyorsun.
Bırakın artık.
Korkuyorum dostum! Ama senin korktuğunu hissedemiyorum.
Bernard!
Dostum! Her hafta aynı bok! Kimse böyle çalışamaz.
Çalışmanı istemiyorum, ölmeni istiyorum.
Sen deli misin?
Notlar ölürken yazılır ve ölürken icra edilmesi gerekir.
Aksi halde işe yaramaz!
Ha, galayı erteleyeceğiz. - Erteleyemeyiz.
Bitmedi! - Ama sponsorlar bitti.
Bakın: Bu eserde verebileceğim her şey var.
Hayatın anlamı konusunda kendimi kandırabileceğim bir bebeğim yok.
Yahut yarım bebek. - Çeyrek, daha çok sekizde bir bebek gibi.
Anlaşmadaki küçük yazıları hatırlayacağınızı umuyorum.
Söz vermiştin. - Ben senin bu çılgın fikrine hiçbir zaman onay vermedim.
Lütfen. Özür dilerim.
Erteliyoruz.
Özür dilerim. - Ben aptalım!
Böyle bir şeyi vaat edemezsin. Yasal olarak bile mümkün değil!
Lütfen.
Teşekkür ederim.
(Bebek sızlanıyor.)
(Hayat) Boş.
Tom.
Hey, Tom. Onu bir dakika alabilir misin lütfen?
Sürekli şikayet ediyor. Erken çıkmam gerekiyor. - Evet.
Kavrulmuş kahve. - Elbette. Elbette.
O sende mi? - Evet.
Neyin var senin küçük hobbit?
Küçük hobbit, neyin var?
Hiç yorulmuyor musun? - (Sızlanmaya devam ediyor.)
Ne düşünüyorsun?
Pek sayılmaz, değil mi?
(şarkı söyler) Bona nox, sen gerçek bir öküzsün.
Bona notte, sevgili Lotte, iyi geceler. - (Sessizleşir.)
Aman aman, iyi geceler, bugün daha gidecek çok yolumuz var.
İyi geceler, iyi geceler, zamanı geldi, iyi geceler.
İyi uykular, sağlıklı olun ve kıçınızı aya doğru uzatın.
(Ses uğultusu) - (Bebek sızlanması)
(İspanyol gitar müziği çalınır.)
(Bebeğin sızlanması devam ediyor.)
(Bernard) Hala inanılmaz derecede güzel.
(Tom) Kim? Liv mi? Dünyanın en güzel kadını.
O zamanlar bunu sana karşı kullanmamam benim için çok iyiydi.
Liv'i benden çaldın.
Ben ayrılmadım. O seninle ayrıldı.
Ve sen bunu bana karşı kullandın.
Camlarımı kırdın. Çünkü onun benimle olduğunu düşünüyordun.
Bu arada, öyleydi.
Gerçekten mi?
Zaten resmen bir çift miydiniz?
Liv ve ben uzun zamandır bir çift değildik.
Çocuğumuzu aldırdığında ancak bir olduk.
Hamile kaldığında biz gençtik.
Hayat zordu.
Her birimiz zorduk. Her şey zordu.
Aslında ben çocuğun olmasından yanaydım ama...
Liv beni hiç sevmiyordu.
Bir arkadaşının tavsiye ettiği doktorla randevusu vardı.
Fikrini değiştirmeye çalıştım ama...
Oh iyi.
Muhtemelen gücüm yoktu
veya mahkumiyet.
Tren yolculuğu boyunca tek kelime etmedik.
Beş saat boyunca birbirimizin yüzüne bile bakmadık.
Bekleme odasında benim için netti
bunun ilişkimizin sonu olduğunu söyledi.
Hemşire içeri girdiğinde,
Eğer istersem Liv içeri girmemi isterdi.
Liv ve ben birbirimize baktık,
Birbirlerinin ellerini tuttular.
Bu en iyisiydi
ve hayatımda deneyimlediğim en yoğun şeydi.
Doğum gibiydi, sadece tersi.
O gün bir çift olduk ve yedi yıl boyunca öyle kaldık.
Ama bir daha hamile kalamadık.
(Sızlanma devam ediyor.)
(Liv) Peki.
Geldiğiniz için teşekkürler. - Evet, sorun değil.
Ee? - Merhaba. - Seni gördüğüme sevindim.
Tebrikler. - Teşekkür ederim.
İyi eğlenceler.
Evet.
Tartışmak istemiyorum ama kızımızın özel gününde Tom oradaydı...
Kendisini davet ettim, hatta ısrar ettim.
Evet, dediğini yapacak... - Hey, Tom buraya ait!
O aynı zamanda Jessie'nin babası! - Biraz daha sessiz olabilir misin...
Buna ne diyorsun? - Bunu çözmen lazım.
Sadece yardım etmek istedim. - (Cep telefonu titrer.)
Onlar?
(Jessie ağlar.) - Ne?
Tom orada mı? - Evet, benim, Elli.
Ben Ellen. - Evet, biliyorum. Ne haber?
Kendimi iyi hissetmiyorum. Bir sorunum var.
Ellen, daha yüksek sesle konuşabilir misin? Neredeyse anlaşılmazsın.
Tom, iyi hissetmiyorum. - Ne oldu? Ağlıyor musun?
Bilmiyorum... - İçki mi içtin?
Evet, ama sorun bu değil.
Bir kere de hiçbir şey içme, eğer kendini iyi hissetmezsen ara, tamam mı?
Hayır, ihtiyacım var...
(Jessie'nin ağlaması devam ediyor.)
(Şehvetli inlemeler) - (Melankolik indie müzik çalar.)
(Müzik: Elliott Smith'in "Taking The Easy Way Out" parçası)
(İç çeker.)
Her şey yolunda mı?
Evet. Özür dilerim. Sadece dalmışım.
(gülüyor) Şimdilik her şey biraz fazla.
Yarın babamın şu an yaşadığı eve gitmem gerekiyor.
Çok utanç verici.
Annem de ölümcül hasta.
Ve Bernard ölmekle tehdit ediyor. - Ama ölmeyecek.
Evet. Hayır, yapmayacak.
Ama yine de seni yıpratıyor. - (iç çeker)
Üzgünüm, sizi sıkmak istemiyorum ama... - (iç çeker)
Aslında ne istiyorsun?
Genel olarak mı yoksa biz mi?
Hayır, bizden bahsetmiyorum. Bunu biliyorum, yani...
İkimiz de biliyoruz ki aramızdaki gerçek aşk bu değil.
Daha çok korkmuş bir tavuk gibi oradan oraya koşturmandan bahsediyorum.
Ya da daha kötüsü: korkmuş bir tavuk gibi etrafta koşuşturursun,
Kafası kesilmiş ama sen yine de kaçmaya devam ediyorsun.
Hımm.
Önce bunu düşünmem lazım.
Bunu yap.
Başka bir şey mi izleyelim?
Evet, başka bir şey izleyelim.
Ben iPad'i alacağım.
(Melankolik indie müzik çalıyor.)
Her şey bununla ilgili
Sanırım senin için kolay olanı seçiyorum.
(Asansörden gong sesi) - (Adam) Anlamıyoruz.
(seslerin gevezeliği)
(Arka planda TV haberi)
Merhaba baba.
(vıraklayarak) Tom.
Tom!
Ee? - (mutlulukla) Burada olmanız harika.
Berlin'den mi yeni geliyorsunuz? - Aynen öyle.
Evet?
(sessizce) Burada olman çok güzel. Bu harika.
(Gerd gülüyor.)
Televizyon almalı mıyım? - Hayır, hayır, hayır.
Ah, bu iyi bir fikir, Gerdi.
Hm? Tom'dan. O zaman tekrar futbol izleyebilirsin.
Evet, bunu yapacağım.
Evet? Sana göndereceğim. Amazon'dan, hiç sorun değil.
Lütfen dışarı çıktığında daha sıcak giyinmesini söyleyin.
O, beni değil seni daha çok dinliyor.
Baba, dışarı çıkarken daha sıcak giysiler giy, tamam mı?
Dışarısı dondurucu soğuk. - Evet.
Her zaman her şeyini kaybeder. Cüzdanını ve diğer eşyalarını.
Komşular getiriyor bana. Ben de artık ona hiçbir şey vermiyorum.
Evde harçlığı var. - Burada bana para vermiyorlar.
Evet, o hep para toplamak istiyor. - Ve ben çok para ödemek zorundayım.
Evet, bankadan ama artık kartı yok.
Şubemiz Hanstedt'te bile değil.
Ve zaten o her zaman oraya gidiyor.
Geçtiğimiz hafta da düşüp saatlerce merdivenlerde oturdu.
(sessizce) Bunu bana komşular da söyledi.
(sertçe) Gerd! - Baba, neyin var?
Bir şey mi arıyorsunuz? - Araba sigortasını ödemem gerekiyor.
Ama burada bana para vermiyorlar. - Gerd. Otur.
Tom'la konuş. O özellikle burada. - Yapmam gerek...
Baba, araban yoksa sigortaya da gerek yok.
Faturalar burada.
Bana para vermedikleri için onlara yazdım.
Ah, bunu hep söylüyor ama harçlık alıyor.
ve hepsi her zaman gitmiş oluyor, bu yüzden ona vermek zorunda kalıyorlar.
Orada mektup yok baba.
Hiçbir şey için endişelenmene gerek yok. Ben her şeyle ilgilenirim.
Hiçbir şey ödemene gerek yok, ben öderim. - Dinlemiyor.
Daha sonra bana ve apartman sakinlerine karşı saldırganlaşıyor.
Bu yüzden bu koğuşta.
herkesin zaten tamamen dışında olduğu bir yer.
Sonra yarı çıplak dışarı koşuyor, hiçbir şey yapamıyorlar.
Onu burada bağlayamazlar.
Ve eğer buna son vermezse güvenli bir kuruma gitmek zorunda kalacak.
Yönetmen öyle dedi. Orası akıl hastanesi olacak.
Zorunda değil, anne.
Peki, öyle diyorsan. Belki de sadece ondan kurtulmak istiyorlardır.
Olabilir. Sanırım daha fazla para istiyor.
Her şeyin parasını ödemek zorundasın. O çok daha fazlasını istiyor.
Diğerleri daha fazla ödüyor sanırım.
Yönetici açgözlü. Buradaki herkes bunu söylüyor.
Evet, ama ben de herkesin ödediğini ödüyorum.
Bunlar resmi oranlar sanırım.
Ama o açgözlü. Anlayabilirsin. Herkes bunu söylüyor.
Tom.
Geri dönmene sevindim.
Dün Ellen buradaydı ve beni ziyarete geldi.
Ellen uzun zamandır burada değil.
Evet? Güzel miydi?
(neredeyse duyulmuyor) Evet, çok güzeldi, evet.
(alaycı) Ellen aylardır orada değil.
Sen... sen geçen hafta da oradaydın.
(tereddüt ederek) Kız arkadaşınla.
Hayır baba, orada değildim. - Evet, oradaydım.
Benim de kız arkadaşım yok, yani aslında yok.
ama bir bebeğim var.
Aha. - Evet. Küçük bir bebeğim var.
Görmek ister misin? - Evet.
(Gerd içtenlikle güler.)
(gülüyor) Evet.
Harika
Çok iyi iş çıkarıyorsun, Tom.
Evet. İyiyim...
İyiyim, evet.
Ve sen?
Burada iyi misin?
Güzel, evet. -(Lissy) Gerd. Gerd!
Gerdi. Gerd! Tom'un zaten kendi uluslararası orkestrası var.
Hayır, o benim orkestram değil, gençlik orkestrası.
Ben bunu ara sıra yapıyorum.
(yutkunur) Bir konser için.
Barış vakfı tarafından finanse edilmiştir.
Anladım.
Ama ben... Ben yakında yola çıkmalıyım.
Baba. Ben...
Yakında döneceğim.
Bir şey daha.
Güzel olacak
bir dahaki gelişinde.
Geri döndüğünde mutlu olacağım.
Bunu gerçekten sabırsızlıkla bekliyorum.
Evet geliyorum... Yakında döneceğim.
Bunu yapacağım.
Ben... Ben seni çıkaracağım.
Daha sonra...
O zaman bir dahaki sefere Lissy'yi de getirebilirsin.
Evet ama...
Ama annem de artık burada. Bunu biliyorsun.
İşte orada duruyor.
Hemen yanı başında.
Şimdi geri dön, Gerdi. İyi. Evet? Hoşça kal.
Haftaya döneceğim. İyi gidemez, biliyorsun.
Güle güle Gerdy.
Seni gördüğüne çok sevindi. Evet.
Ben de senin geri dönmeni sabırsızlıkla bekliyorum.
Her seferinde çok kısa oluyor.
Ama yakında performansınız var?
Mhm. - Bu da önemli.
Yazık ki senin orkestran değil.
(Şişkin müzik)
(İngilizce) Hayır, üzgünüm ama çok gürültülü.
Pianissimo. En fazla.
(Müzik yavaşça yükseliyor)
(Zarif koro şarkısı) Ama ben hala kalıyorum...
Hala çok yüksek. Koroyu anlayamıyorsanız, çok yüksek sesle konuşuyorsunuz demektir.
Tekrar başlayalım.
Parçanın temposu 82'dir.
Çok daha yavaş gitmek istiyorum.
Tekrar öyle.
(Yavaşça yükselen müzik)
Acele etmeyin.
Benimle kal.
Yine de kalacağım
her zaman seninle,
çünkü sen beni tutuyorsun
sağ elinle.
(Acı verici müzik)
Güzel. Teşekkür ederim. - (Müzik yavaş yavaş kaybolur.)
Şu anda
Bir şeyler oluyor.
Şuna benzer bir şey
Barış,
Kurtuluş,
yeni bir dünya.
Aşkınlık.
(Almanca) Tek soru şu:
Bu hala bizim dünyamız mı?
Şey...
(İngilizce) Tekrar.
Ve daha da yavaş olmasını isterdim.
(Müzik yavaşça yükseliyor)
Yine de ben kalıyorum
her zaman senin yanında,
çünkü sen beni tutuyorsun
sağ elinle.
(Acı verici müzik)
Sen bana nasihatinle yol gösteriyorsun.
Sen rehberlik et,
Sen bana nasihatinle yol gösteriyorsun.
Sen bana rehberlik ediyorsun,
Sen yol göster... - Acele etme, yanımda kal.
...Ben.
Sen bana rehberlik ediyorsun,
al beni, al beni nihayet şerefimle...
Al beni, al beni nihayet şerefle.
(Nazik arp)
(Müzik yavaş yavaş kaybolur.)
(Derin, solan pirinç)
(Dokunaklı derin çello solosu)
(Çello kaybolur.)
(Sessizlik)
(Dokunaklı çello solosu)
(Güzel gong)
Keşke sen olsaydın
...
(Dokunaklı çello solosu)
(Güzel gong)
...bu yüzden hiçbir şey sormuyorum...
(Dokunaklı çello solosu)
(Çello sesi azalır.)
(Güzel gong)
...cennet ve yeryüzü hakkında.
(Bastırılmış hışırtı)
(Nota sehpalarına yayların hafifçe vurulması)
Tom! Harikaydı. - Hayır, lütfen artık ama yok.
Geriye sadece 23 dakika kaldı.
Sözleşmeye bakacağım ama sponsorlarla ilgili bir sıkıntı olabilir.
Ve Bernard koroyu kesmek istiyor. - Onunla konuşacağım.
(Bernard) Bana yalan söyleme!
Bernard, sen deli misin? - Bunu bilerek yapıyor!
Sonundaki sesin kaybolması lazım, sadece daha sessiz oluyor.
Benim parçamı sabote ediyor! - Eğer ona vurursan...
Tom, parça henüz bitmedi.
Koro gitmeli. Bu tamamen kitsch.
Senin suçun değil. Eser henüz bitmedi.
Erteliyoruz.
(Ayak sesleri uzaklaşır.)
Her şey yolunda mı? - Ona karşı bu kadar katı olma.
Bu kadar katı olmamalı mıyım? - O iyi değil.
İyi değil. - Sana vurmaya gerek yok!
O kadar da kötü değil.
O kadar da kötü değil mi? Kötü olduğunu düşünmemen kötü.
Kore bağımlılığı mı? - Tom.
He, he, he. - Evet. Aman Tanrım, bu beni gerçekten sinir ediyor.
Kötü olanın ne olduğunu biliyor musun?
Bazen provalarda bana öyle bakıyorsun.
Biliyor musun? - Hayır.
Sana nasıl bakıyorum?
(İngilizce) Şunu söyleyen bir bakışla: O, sandığı kadar iyi değil.
Tokattan daha beter. - Saçmalık!
Kendinden şüphe etmeni komik suratıma yansıtıyorsun.
Benim suçum değil.
(Nefes nefese)
Gerçekten iyi görünmüyor. Muhtemelen zatürre.
Doktoru çağırmak niye? - Zaten gelmeyecek.
Bakalım yarın nasıl olacak. İyi geceler, Bay Lunies.
İyi geceler! Bir şeye ihtiyacınız olursa acil durum numarasını tuşlayın, tamam mı?
(sevgiyle) İyi geceler.
Aileden yine kimse yok! - Karısı da buradaydı.
İşte komşu! - Evet? - Evet.
Ama karısı da bir zamanlar buradaydı. - Emin misin? - Evet.
(Kapı kapanır.) (Ayak sesleri uzaklaşır.)
(Ağır nefes alma)
(Nefes kesildi)
(Uzaktan gelen seslerin gürültüsü)
(Ağır nefes alma)
(Hırıltılı nefes)
(Seslerin gevezeliği sona erer.)
(Gerd'in nefes alıp vermesi sakinleşiyor.)
(Sessizlik)
(Gerd panik içinde inler.)
(Gerd soluk soluğa kalır.)
(Gerd nefes almaya çalışır.)
(Gerd sızlanır.)
(Gerd nefes almaya çalışır.)
(Gerd nefes verir.)
(sessizlik)
(kuş cıvıltıları)
Evet, başlayalım.
Peki ya çocuklarınız?
Gelmeyecek gibi görünüyorlar.
(kuş sesleri)
Burada bir araya geldik
Gerd Lunies'e son saygılarımızı sunmak için.
Bir şair şöyle demiş:
"Yaşayanların ve ölülerin bir alemi vardır.
"Onları birbirine bağlayan şey sevgidir."
(Cep telefonu çalar) - Ah, özür dilerim. Oh.
Aman oğlum. Cevap vermem lazım.
Evet?
Anne? - Evet.
Kusura bakmayın, telefon çekmiyor. - Neredesiniz?
Köy yolunda. Arabanın gücü tükendi.
Güç mü? Anlamıyorum. Ne?
Berlinli misiniz... - Evet. Ben...
Trenle Hamburg'a gittim ve bir araç paylaşım şirketi kiraladım.
Ne? - Araba paylaşımı.
Kiralık bir araba. Kısa bir süre için. - Kısa bir süre için mi? Aha.
Şimdi yarı yolda elektrik gitti. Ekran...
Neden doldurmuyorsun, Tom? - Hayır, o... Hayır, çünkü...
Benzin doldurmuyor anne. Elektrikli araba.
Her yerde benzin istasyonları var.
Şey... Ülkede şarj istasyonu olmadığını hafife almışım.
...
Hımm.
Önemli değil.
Üzgünüm. Ama sen... Yani...
Mezarlıktasın, değil mi?
Barış Ormanı'nda, evet.
Ne? - Evet, Ruheforst'ta mezarlık yok.
Ruheforst'ta mı? - Evet. Babam öyle istiyordu.
Burada, ormanın içinde gömülüsün.
Mezar veya mezar taşı yok. Sadece orman var.
Evet? İsmi yok.
Peki Ellen orada mı?
Hayır, ondan haber almadım.
Ne? - Ellen burada değil. Ondan haber almadım.
Ne yapacağız? Yapmalı mıyız... - Hey, bir dakika bekle, şimdi...
Çekici hizmeti diğer hatta. Cevap vereyim, tamam mı?
Tekrar arayacağım seni.
Evet?
(Meşgul tonu)
Bir ağaca veya taşa isminizi yazdırabilirsiniz.
Evet? - Sana verdiğim broşürde yazıyordu.
Ah evet. Evet.
Yapabilir miyiz... Ah, bitirdiniz mi? Özür dilerim.
Birkaç söz daha söylemek ister misiniz?
Sen... (boğazını temizler)
Sen...
Sen iyi adamlardan biriydin. Teşekkür ederim.
(kekeleyerek) Lütfen, artık yapabilir miyiz? - Mhm.
(Mutfakta gürültü)
(Kapı zili çalar.) - Açayım mı?
Evet.
(Boğazını temizleyerek) Merhaba. - Evet?
Susanne? - Evet, kesinlikle.
Ben Tom'um.
Merhaba anne. - Merhaba Tom.
Gidiyorum. - Evet. - Daha sonra tekrar bakarım, tamam mı?
Çok özür dilerim anne. - Evet, evet.
(Daire kapısı kapalıdır.)
Peki Ellen? - Evet, gelmek istiyordu.
Ama öyle değil. - Henüz değil.
Sen de geç kaldın.
(Sessiz kuş cıvıltıları)
Ona ulaşmayı yine de denemeli miyim?
Hayır, hayır, yani... Hayır. O yeterince yaşlı.
ne yaptığını bilmek.
Belki bir kaza geçirdi.
Ah.
Geldiğinize çok sevindim.
Evet? - Sen gelince ben her zaman mutlu oluyorum.
Bugün pek iyi görünmüyorsun ama, değil mi?
Neden?
Son zamanlarda daha iyi görünüyordun.
Evet? - Evet.
Kilo aldığımı, bana yakışmadığını söyledin.
Ah, bu doğru değil.
Evet, evet. - Hayır.
Doğru değil. - Önemi yok.
Evet.
(Tom derin bir nefes alır.)
Sana bir şey söylemem lazım.
Gerçek şu ki, ben de yakında öleceğim.
Kanserim var. Vajinal kanser.
Dudaklarımı kesecekler.
ve sol ayak parmağım neredeyse çürüdü.
Hepsi diyabetten. Ama en kötüsü:
Böbreklerim iflas etti. Diyalize girmek istemiyorum.
Artık buna değmez. Hayatım o kadar iyi değil ki
işkenceyle uzatılması gerekir.
Hımm.
Bunu bilmeni istedim sadece.
Bir tasarruf defteri var
Yatak odasındaki dolaptaki paltonun içinde, iç cebinde.
Cenaze için yaklaşık 5.000 avro. - (Hıh diye homurdanır.)
Ve aklına ne gelirse. - (Boğazını temizler)
Gerisi size kalmış.
BEN...
Şimdi ne diyeceğimi bilmiyorum.
Yapamaz mıyız?
Yani, Baba...
Aslında yapmalıyım... Ama...
Yine çok sinirlendim sana.
Sorun mu? Neden?
Çünkü ölüyorum?
Hayır, çünkü gerçekten geldim...
Babamdan bahsedemez miyiz?
Demek istediğim...
(kekeleyerek) Bugün aslında onun günü değil mi?
Evet, ama babam zaten öldü.
Acaba nasıl bir konuşma olacak?
Ve benim için buna değer mi?
Konuştuğumuzda mutlu oluyorum.
Evet? Mutlu musun? -Evet. - Sohbeti dört gözle bekliyor musun?
Belki de artık pek konuşma şansımız olmayacak.
Dürüst olmak gerekirse, ne hakkında olduğu önemli değil.
Evet? - Evet.
Bir sorum var. - Mhm.
Şey... Bir şey ki
Aklımdan hiç çıkmıyor.
Ben...
Ben çok küçükken,
sekiz veya daha fazla,
Burada öğle yemeği yedik.
Sen, Ellen ve ben.
Ve ben bir şey söyledim
bu seni çok kızdırdı.
Özür dilememi sağladın.
"Ne için olduğunu bilmiyorum" dedim.
Ve beni bütün gün yanındaki sandalyede oturmaya zorladın
yanınızdaki sandalyede.
Ellen korkudan odasına saklandı
ve dairede nereye giderseniz gidin,
Seninle aynı sandalyeye, senin yanındaki sandalyeye oturmak zorunda kaldım.
Bütün gün, hatta öğleden sonra şekerlemeniz sırasında bile.
Senin yanına oturdum,
Saatlerce kıpırdamaya cesaret edemeden.
Benden sürekli özür dilememi istiyordun.
Ve ben sürekli "Ne için?" diye sordum, cevap vermedin.
"Ne söylediğimi yanlış bilmiyorum."
Ama sen bana inanmadın.
Akşam babam eve gelip beni kurtardı.
Sonra bir daha hiç konuşmadık bu konuyu.
Bunu bana şimdi neden anlatıyorsun?
Çünkü ne için özür dilemem gerektiğini bilmek istiyorum.
Ama hatırlamıyorum. Çok uzun zaman oldu. - Ne olmuş yani?
Hatırlayamıyorum. - Ben de hatırlıyorum.
Evet, çünkü bu senin için önemliydi. Benim için değil.
Tanrım, ne bilirim ki? Belki de kötü bir gün.
Seninle olmak çok yorucuydu.
Senin için önemli olan neydi? Peki...
En önemli an hangisiydi?
Seninle benim aramda.
Sana söyleyemem.
Neden?
Güzel bir an?
Benim için en güzel an
...ortaya çıktığında sen...
Sağlıklı ve normal olmanız.
Zarar görmemeniz için.
Ne zaman? Doğumdan sonra mı?
Hayır, sonra. Ama lütfen, bu konuda konuşmak istemiyorum.
Hayır, tamam, evet. Bunun hakkında konuşmamıza gerek yok.
Senin bu kadar sağlıklı ve güçlü olmana çok sevindim.
Evet.
Sen bir "ağlak"tın.
O zamanlar öyle diyorlardı, bugün de öyle diyorlar mı bilmiyorum.
Sen hep ağlıyordun.
Babanla benim hiç paramız yoktu.
Sen ansızın geldin... Sen planlı bir çocuk değildin, tesadüf eseriydin.
Bunu biliyor musunuz bilmiyorum.
Evet, bunu bana yeterince sık söyledin.
Evet, sonra onun anne ve babasının küçük dairesine taşındık.
Üçümüz için küçücük bir oda vardı.
Babanız her türlü şey için haftalarca satıcı olarak uzaktaydı,
fermuarlar ve fotokopi makineleri için.
Ve ben seninle bu küçük odadaydım, 984 01:21,375 --> 01:21:23,958 ayrılmaya cesaret edemedim,
çünkü kaynananız vardı, onunla anlaşamıyordum.
Sen bağırmaya devam ettin, sonra ben...
Ne? - (kekeleyerek) Düştü...
Ne? - ...düştün mü?
Hatta belki kendini bile attın. Ben...
Affedersiniz? Ne oldu? - Yerde. Ya da duvarda.
Sen... Sen beni düşmeme izin mi verdin?
Hayır düştün. Düştün.
Ve sonra apartmandan koşarak çıktım...
odadan da, daireden de.
Dur bakalım, ben mi düştüm, yoksa sen mi attın?
Düştü.
Sonra daireden dışarı koştum
ve doğruca alışveriş merkezine.
Bu yüzden mağazalara gittim, bir şey satın almak istedim,
ama param yoktu, bu yüzden Hertie'de senden bir oyuncak çaldım,
bir kamyon, küçük sarı bir kamyon.
Evet hatırlıyorum. Mavi lastikli.
Evet, daireye geri döndüğümde ise...
Evet, kayınvalidem seni kucağına almıştı.
Çok sakindin. Seni orada bulmuş ve almıştı.
Hiçbir şey söylemedi. Babana bile.
Ama beni hiç affetmedi.
Ve ben tüm bu yıllar boyunca herhangi birinin bir şey fark edip etmeyeceğini bekledim.
İstersen
bir noktada felç olmak veya beyin hasarı geçirmek,
belki de asla konuşmayacaksın
veya yapabilir misin,
evet zihinsel engelli.
Ama sen tamamen normal oldun.
Ama sen benden hoşlanmadın. Hiçbir zaman.
Sen her zaman babanın yanında olmak istedin.
Ama ben bunu kabul ettim,
çünkü sonuçta ben de senden hoşlanmıyordum.
O gün bunu anladım.
(iç çeker) O... gün, seni hiç sevmiyorum.
Çünkü sen böyle bir şey yapmazsın.
Birini seviyorsanız böyle bir şey yapmazsınız.
Birini seviyorsanız böyle şeyler başınıza gelmez.
Ne kadar sinirlensen de...
(kekeleyerek) sen...
Ve bu yüzden hiç hayal kırıklığına uğramadım
benden hoşlanmadığını.
Sadece Ellen'ın da benden hoşlanmadığını öğrendiğimde hayal kırıklığına uğradım.
Çünkü Ellen'ı çok seviyordum, bunu kesinlikle biliyorum.
Ellen çok küçüktü ve ah, endişeli ve utangaçtı.
Küçükken.
Ve sonra bir noktada,
evet gitti ve mutsuz oldu.
Ama bu benim hatam değil. Yani, o değil, hayır.
Sen benden çok farklısın. - Hayır.
Hayır, hayır, o... O ben değilim. - Evet, sen...
Hayır, tam tersi. Ben de sana çok benziyorum.
Hayır, Tom. - Evet.
Tıpkı onun gibi soğuk.
Hayır değilsin Tom, sen...
Lütfen akıllıca bir şey söyleme, zaten işe yaramayacak. - Mh.
Evet.
Belki de eskiden yaptığımız gibi piyano çalmalıydık.
Evet doğru. Müziği de senden aldım.
Evet, ikimizin de sesi mükemmel.
(gülüyor) Hayır, yapmayız. - (vıraklama sesi)
Bugün sesim kısık, özür dilerim.
(Ses)
Bu A değil. - Tam olarak A. - Hayır.
Hadi, bırak artık.
Hmm.
Tamam, bu kadar çok konuşmamalıydık.
Herkes çok konuşuyor. - Evet, konuşmak iyi oluyor.
Evet? Gerçekten mi? - Evet.
Çünkü aslında bir noktada anlayacağım hissine kapılıyorum
Neden böyleyiz.
Neden biz...
(yutkunur) Neden bu kadar kötü insanlarız.
Örneğin neden,
Hasta olman umurumda değil, sen...
yakında öleceğini.
(iç çeker) Hiç umursamıyorum.
O kadar korkunç ki hiçbir şey hissetmiyorum.
öyle bir şey var ki, evet,
konu sen olunca içimde bir boşluk oluşuyor.
Şimdi bunun için kendimi kötü hissetmeme gerek olmadığını anlıyorum.
Kendimi kötü hissetmeme gerek yok, aslında öyleydi
her zaman böyle,
seninle konuşmak, sana yakın olmak, seni ziyaret etmek,
neredeyse nefesimi kesiyor,
evet, eğer sadece beyaz olsaydım,
Seni geri aramam gerek, çünkü sesli mesajdaydın.
Ama sen de babamı hiç ziyaret etmedin.
Evet dostum! Çünkü o zaman ben de seninle konuşmak zorunda kalıyordum.
Seninle iletişim kurmaya hiç dayanamıyorum.
Ama evet, evet, o...
(yutkunur) Kendimi asla affetmeyeceğim çünkü ben olmadım
Babam öldüğünde yanındaydı.
Asla.
Evet, belki bu beni şimdi üzmeli.
Ama tüm üzüntümü kaybettim
gençken.
Ve evet, doğru duydunuz: Hiç suçluluk duymanıza gerek yok.
Sadece bilmeni istedim ki...
nasılım
ve tasarruf defterinin nerede olduğu.
Başka bir şey ister misiniz? - Hayır. - Hayır?
O zaman ben halledeyim.
(Cep telefonu çalar.)
(Birkaç kişi yabancı bir dilde konuşuyor.)
(Çan kesilir.) - (Konuşma devam eder.)
(Hafif bir müzik çalıyor.) - (Tabakların şangırtısı.)
(Sohbet sona erer.)
Saat kaç?
(duyulmuyor)
Yoğun bir gün geçirdim, gitmem gerek ama kahvaltı için teşekkürler.
(duyulmuyor)
Akşam iyi, sabah bok, akşam yine iyi.
Öf. - (Sümüksü ses)
(Tuş sesleri ve çevir sesi)
(İngilizce) Evet, özür dilerim. Neredeyim?
Nerede? Letonya'da mı?
(sessizce) Bok.
Hayır, önemli değil. Nerede...
Ben burada bir adamla birlikteydim, değil mi?
Önemli değil.
(Gürültü) - (Ellen inler.)
(Almanca) Sağ ol, pislik.
(Duyuru gongu)
Merhaba Ellen, ben kardeşin. Baban kendini iyi hissetmiyor.
Annemi ararsan çok sevinirim.
Bir nevi baba oldum. Bir çocuk doğurdum.
Benim değil ama evet ben...
(seslerin gevezeliği)
Kiralar yıllar içinde yüzde 52 oranında arttı.
AB'de ise sadece 36.
İpotek finansörü haklı.
Ruslara uygulanan yaptırımlardan bu yana
Letonyalılar onların mülk edinmesini zorlaştırıyor.
(türbin gürültüsü)
(cep telefonu çalıyor)
(Çan sesi kesilir.)
(İngilizce) Affedersiniz hanımefendi. Tekrar ediyorum: Lütfen cep telefonunuzu kaldırın.
Ve lütfen emniyet kemerinizi bağlayın. Teşekkür ederim.
(Tıklamak)
(Zil)
(Kadın) O zaman sağlık sigorta kartınızı rica ediyorum.
Sizce kalacak mı yoksa gidecek mi? - Hala denetimli serbestlikte. Kalıyor.
Evet, hastalar onu seviyor. - Şaşmamalı. - O gülümsemesiyle.
Burada dairesi var mı? - Muhtemelen hafta sonları hep Münih'tedir.
Peki bu uygulama neden? - Pislik olsa gerek.
Ailesi var mı? - Evli, üç tane ağır engelli çocuğu var.
Hafta sonu annesini cezaevinde ziyaret ediyor.
Kardeşlerini katletti.
İsveç'e özgü bir kült.
Yakalayamadı, çatıdan atlayıp kaçtı.
Düşünürken kaşıdığı yara da bu yüzdendir.
O yüzden ondan uzak dur, o sana göre değil.
Dr. Kienzle yardım edebileceğinizi söylüyor. Laura'nın eve gitmesi gerekiyordu: gastrointestinal sorunlar.
Evet, Laura'nın sorunları var.
Geliyorum.
Kusura bakmayın konudan uzaklaştım, babam hasta.
Aslında ölüyor.
Bay Breitkreuz'u getirin, hemen geliyorum.
Elbette efendim. Yaparım efendim. Breitkreuz, efendim.
Bay Breitkreuz, artık içeri girebilirsiniz.
Günaydın patron.
Günaydın, Ellen?
(Vızıltı) - Güzel bir şey düşün. Sahil, palmiyeler, mavi deniz.
Annem değildi.
Yara izi olan şey, yani eski bir kız arkadaşımdı.
Bir şişe fırlattı. - Geçerli bir sebebi var mıydı?
16 yaşındaydım. Bunun her zaman iyi bir nedeni vardır. Değil mi?
(Vızıltı biter.) - Şimdi durulayın.
Ne tür bir şişe? - Affedersiniz?
O ne biçim şişeydi öyle.
O halde bunu bir kez daha yapmamız lazım.
Dişlerimizi sıktık. Şakaydı. Ve yola koyulduk.
(vızıltı) - Rusya'dan doğrudan ithal edilen Moskovskaya boştu.
Ve? Kötü mü?
Babanla ilgili mesele şu. - Evet, Parkinson hastası, yani...
Direkt olarak ölmez ama yan etkileri vardır.
Yapabileceğim bir şey varsa lütfen bana bildirin.
Evet, bu akşam benimle bir içki içmeye gel.
Yarın sabah oraya gitmem lazım, söz verdim.
Sağlık sigortası müfettişi geliyor, kimse yoksa ben yardımcı olurum.
Annem her zaman dostluğun abartıldığını düşünürdü.
Ben de boş votka şişelerini atmıyorum.
Eğer elime bir şişe tekila alırsam, o zaman...
İyi.
(Rock müzik sessizce çalıyor.)
Ama sadece bir tane, tamam mı?
Bir. Ben sana bakarım.
Bir limon. Ve zeytin. Şerefe, ikinize de. - Çok teşekkür ederim.
(iç çeker) İlk yudumu çok seviyorum.
Cin boğazınızdan sıvı buz gibi aşağı doğru aktığında.
Evet.
(Yumuşak, melankolik rock müziği) Kendimi bahçeye ekiyorum.
(birlikte şarkı söyler) İnan bana
patates ve maydanozun arasına.
...
İnanın bana. - Bunu bilmiyorum.
Bill Fay, "Bahçe Şarkısı", 1970'ten.
O zamanlar tamamen kaybolmuştu.
30 yıl sonra birileri onu ortaya çıkardı.
Bill artık hasat işçisi ve bahçıvan olarak çalışıyor.
bir süpermarketin balık reyonunda temizlik görevlisi.
Çok güzel bir sesin var. - (hırıltılı ses)
Hayır, gerçekten, gerçekten.
Hiç müzik yapmayı düşündünüz mü?
Kardeşim orkestra şefidir.
Şef mi? Vay canına.
(kıkırdar) Kesinlikle:
Vay.
Herkes bunun "vay canına" olduğunu düşünüyordu.
Bu yüzden en az "vay canına" benzeyecek şeyi yapmayı düşündüm.
herkesin nefret ettiği bir şey. 1207 01 :40:18,500 --> 01:40:19,375 Dişçi.
Kesinlikle. Ama "doktor" olmadan.
(Ellen kıkırdıyor.)
Elbette karanlık bir sırrın var.
Dr. Kienzle'nin Korku Kliniği'ndeki herkesin bir tane var.
(Duygusal pop müzik)
Seninki ne? - Nerede tanıştınız?
AA? - Hayır. AA? Hayır, bunu yapmam, hayır!
(gülüyor) Kesinlikle Düşmeyecek!
Senin karanlık sırrın ne? - (Çınlama)
Ah, dişim! - Şimdi ne oldu? Diş mi?
Dişimle tezgaha vurdum. (inler) - Ne olmuş yani?
Ah, şimdi gitmesi gerek. O... - Ne, şimdi mi?
Yetenekli bir asistana ihtiyacım var ve onu dışarı çıkaracağım! - Sorun değil. Rolf!
Bir an için mutfağınıza ihtiyacımız var.
(Inliyor.)
(sessizce) Bok. - (Vahşi rock müziği)
(Dişçi) Tamam.
Yetenekli bir yardımcı dedim. Bir pense, ama öyle bir şey değil!
(Gülüyor.)
Rolf. Rolf! - (Öksürür.) 1228 01 :41:44,666 --> 01:41:47,166 Pense! - Rafta alet kutusu.
(Şişelerin şıngırtısı.)
(Vahşi elektro gitar solosu)
(inler) Zaten çıkması lazım. - (İkisi de kıkırdar.)
Öncelikle bir bıçak yardımıyla diş etini dişten ayırın.
Biliyorsun! Yapabilirsin. - (Kıkırdar.)
(Inliyor ve öğürüyor.)
(anlaşılmaz) Diğer taraf...
(Şişeler şangırdar.) - (Vahşi rock müziği)
(inler) Dur, dur, dur. 1238 01:42 :26,875 --> 01:42:31,000 Şimdi penseyi al. (gülüyor) Şu şeyi çıkar.
(Gülüyor.) - (Inliyor ve öğürüyor.)
(Yüksek sesle inliyor.)
Mükemmel!
(Vahşi rock müziği)
(Sessizlik)
(İç çeker.)
(yumuşakça) Günaydın.
(yavaşça) Annen baban beklemiyor mu?
Bunu atlayacağım.
Onlarla birlikte olmaktan hoşlanmıyor musun?
Kim anne babasının yanına gitmeyi sever?
Ben annemi ve babamı severim.
En azından annem.1252 01:44:01,083 --> 01:44:04,416 Bu sadece senin adına konuşmuyor.
Dikkat et. Anneme karşı bir şeyim yok.
(İkisi de güler.)
Kahve! Kahveniz var mı?
Evet.
(iç çeker)
Tamamdır.
Seninle dans etmek istiyorum.
Kanal tedavisi yaptıracağım. Anestezi çok zayıf olabilir.
Daha fazlasını eklememi isterseniz bana bildirin, tamam mı?
(fısıldayarak) Ellen. Maske! Ellen!
(uğultu)
(fısıldayarak) Ellen.
(Bağırmak)
(Dr. Kienzle) Kahretsin. Buradan defol! Ve Verena'yı içeri gönder.
(Sızlanarak) - Özür dilerim. Çok özür dilerim.
Hala bir iğneye ihtiyacım var. - Hadi yapalım.
...
Aman, aman, aman!
Aman, aman, aman, aman!
Tuzlu burunlar gibi güvertede hareket ederek gerçeğimizi yayıyoruz,
küllerimiz başımızı örtene ve kar herkesi örtene kadar.
Böcekler gibi kendimizi gerçeğe kurban ediyoruz,
nihayet üzerinde güç sahibi olduğumuzu düşündüğümüz.
Bildiğimiz şeylere sıkı sıkıya inanalım,
ve inanmanın ne anlama geldiğini göz ardı et.
Biz gerçeğe inanıyoruz,
Bildiğimiz şeylere sıkı sıkıya inanalım,
Ve inanmanın ne anlama geldiğini görmezden gel.
Biz gerçeğe inanıyoruz,
Bildiğimiz şeylere sıkı sıkıya inanalım,
Bildiğimiz şeylere sıkı sıkıya inanın, 1293 01:47:12 1287 01:47:17,375 --> 01:47:20,250 Son anda ölüm ilanım şu olacak:
Çocukluğumu neden bıraktım?
Bunlar bizim sevdiğimiz şeylerdir.
İşte nefret ettiğimiz şeyler bunlardır.
...
(Sessizlik)
(Dışarıdan gelen sesler ve trafik gürültüsü)
Neler oluyor?
Ben evliyim.
İki çocuğum var.
On iki ve on dört.
Münih'te.
Güzel Poing'de. - Nerede?
Yumruk.
Hayır, Poing'de çocuğunuz yok.
Evet.
Poing'de iki çocuğum var.
Şimdi bunu konuşmamıza gerek var mı?
HAYIR.
Ben de düşündüm ki... - Hadi yatağa gir ve uyu.
(Fransızca şarkı söylüyor) Bu durumu tedavi edecek ilacım yok.
Şarkı söylemeni sevmiyorum ama ben öyle söylüyorum.
Şarkı söylediğin zaman çok hoşuma gidiyor.
Peki siz mutlu bir aile misiniz?
O zaman burada olur muydum?
Hmm?
(Ellen inliyor.)
Ay!
(Çığlık atıyor.)
Ah.
(inleme)
(horlama)
O zaman seni dahil edeyim. - Teşekkür ederim.
Sertifikayı sana vereceğim.
Aa. Randevunuz var mı?
(şiddetli bir şekilde) Mh!
Tamam, bir dakika lütfen.
Bu yüzden.
Sen ne yaptın?
(anlaşılmaz) Ağzımı açamıyorum.
(kafası karışık) Tamam.
Evet, ben de öyle görüyorum.
Bunu düzeltebilir misin?
O zaman boğazına bakmak zorunda kalacağım.
Bu yüzden.
Ağzını aç. - Acıyacak mı?
Evet, biraz acıyacak. Ağzını aç.
(sızlanma)
(acı sesi)
Yakında bitecek.
Tamam aşkım.
Garip. Daha önce hiç böyle bir şey yaşamamıştım.
Ama güzel, değil mi?
Bir kereliğine özel ol. - Pislik.
(titreşim)
Evet?
Sen misin? Bastian?
Bu sabah beni yalnız bıraktın.
Bu hoş değildi.
Senin evinde yalnız uyandım.
Kızgın mısın çünkü... - Evli olduğun için mi?
Hayır değilim, ben...
Çok acil bir şekilde doktora gitmem gerekiyordu.
Neden?
Ah, yüzümün her yerinde kızarıklıklar vardı, tamamen şişmişti.
Fil Adam'a benziyordum.
Ama şimdi çok daha iyi.
Beni terk ettiğini sanıyordum.
Gerçekten beni terk ettin. - Başka bir şeyden konuşabilir miyiz?
(inler) Evet, tabii.
Peki ya?
Komik bir şey.
Senin penisin.
Penisimin komik olduğunu mu düşünüyorsun?
Penisinin çok güzel olduğunu düşünüyorum.
Neyse ki.
Aslında her penisin güzel olduğunu düşünüyorum.
Tamam aşkım.
Ben sadece penisleri seviyorum. Kötü mü?
Hayır. - Penislere bakmayı severim. Her zaman sevdim.
Biliyor musun, bir kitap var.
Bir penis kitabı, adı "Büyük Penis Kitabı".
Oh, harika. - Sana vereceğim.
Bu çok hoş bir davranış olurdu.
Seni mutlu eden her şey, aşkım.
Eskiden insanlar doktora giderken biraz daha şık giyinmez miydi?
Sert bir şeye ısırdı ve taç kırıldı.
Sert bir şeye çarpmışsın, anladım.
Lanet olsun, şimdi o da uykuya daldı.
Neden bu kadar kötü bir ruh halindesin?
İşte, bara doğru.
Bu yüzden moralim bozuk.
Aranızda ciddi şeyler olduğunu anladım... Aramızda ciddi şeyler olduğunu.
Bu seni kötü bir ruh haline mi sokuyor?
Bar beni kötü bir ruh haline sokuyor.
Bir gün içki içmeden geçirmek isterdim.
ama seninle sinemaya veya tiyatroya gidelim.
Tiyatroya mı? Aman Tanrım.
Tamam o zaman tiyatroya gitmeyelim...
Bok! Bir akşam hiçbir şey içmeden, sadece birlikteydik.
Bunu düşündüğümde bile kendimi suçlu hissediyorum. Sapkınca.
Yapmak zorunda değilsin.
Ama ben öyle yapacağım. - O zaman akşamı öylece geçiririz, hiçbir şey içmeyiz.
Gerçekten mi? - Elbette, sorun değil.
O zaman bana işlerin ciddileştiğinin ne anlama geldiğini açıkla. Tamam mı?
Evet. - (tükürük emici)
Bay Lunies'i nerede bulabilirim? - Koridorun aşağısında, sağda, 110 numaralı oda.
(Yan daireden gelen sessiz sesler)
Baba?
(Gerd yutkunur.)
Kuyu?
Seni uyandırdım mı?
Pencereyi açsam mı? Biraz temiz hava.
(Sessizce nefes alır.)
(Gerd sessizce homurdanır.)
(Kapı kapanır.)
(Boğazını temizler.)
(Sessizce içini çeker.)
Kuyu?
İyi miydi? - Evet.
Bak, demiştim sana.
Evet dediniz. Peki ya vaat edilen sürpriz?
Tamam, oraya gidelim.
(Motor uğultusu)
(Rahat R 'n' B çalıyor.)
Bu inanılmaz. Sen burada mısın?
MERHABA.
(boğazını temizleyerek) Sebastian. Tom. Kardeşim.
Hayat. - MERHABA. Merhaba.
Tanıştığıma memnun oldum. Sebastian. - Ellen.
Tom.
Sen Tom musun?
Seninle burada karşılaşmamız çok komik.
Aslında senin yüzünden Berlin'deyiz. - Benim yüzümden mi?
Evet. Ellen'a iki bilet verdim.
Yarın yöneteceğiniz konser için.
Mutlu olmuş olmalı. Evet, öyle.
Elbette Berlin'de uzun bir hafta sonu.
Evet, sorun yok.
Yarı çocuğun nerede?
(tereddüt ederek) O, şey, diğer babayla.
Nereden biliyorsun? - Annem.
Sen de bir şeyler yemek ister misin? Peki...
Evet, çok isterim, neden olmasın. Ya da?
Peki çocuğun yaşı kaç?
Bir yıl mı yoksa... - Evet. - Bir yıl.
Bu en iyi aşamadır.
Tadını çıkarın. Çok çabuk geçiyor. Çok geçmeden şu yaşta olacak:
eğer arkanı dönersen kendini öldürmeye çalışacak.
Tamam, sıçrama?
Bu sadece bir spritzer değil. Yeni bir hayatın sembolü.
Sebastian ailesinden ayrılmak istiyor
ve benimle "ciddi bir ilişki" yaşıyorsun.
Bunu romantik olmayan bir şekilde söylemiyor. Ayıkken böyle konuşuyor.
İşin püf noktası şu: İlişkinin ayık bir şekilde ilerlemesini istiyor.
(İngilizce) Yani: kesinlikle içki yok. Buna karşılık: şerefe!
(İç çeker.)
Yarın gelmen çok güzel. Benim için önemli bir gün.
Babanın cenazesine katılamadın.
Bir şeye içmem lazım. Yani alkol.
Ne? Neden?
Çünkü bu çok yorucuydu, değil mi?
Ne? Kardeşin mi?
Bütün o hipster saçmalıkları, herkesin sanki hayat bir... zevkmiş gibi davranması.
Mutsuzluğunuzu da seçebilirsiniz.
Hiçbir şeye karar vermiyorum, sadece ne olacağını bilmiyorum... - Ne?
Her şeyi bilmek zorunda değilsin! Ayrıca... - Ne?
Sadece şarkı söyle.
Şarkı söylemek? - Evet, neden olmasın? Bana şarkı söyle.
Ben de tam kardeşini düşünüyordum.
O müzik seni mutlu ediyor. Ve sesin sıvı altın.
(titreyerek) Bana bir içki ver o zaman...
Sadece bir tane.
(Derin bir nefes alır.)
(Titreyerek nefes alıyor.)
Anne! - (fısıldayarak) Peki, tadı nasıl?
Aa, bir kaşık daha geliyor. - (Jessie şikayet eder.)
İşte bir kaşık daha geliyor. Ha!
Ve büyük lokma. Büyük lokma! - (Kapı zili çalar.)
Ah.
Bir dakika bekle.
Hey, içeri gel.
Biz hala yiyoruz, sonra sen yiyebilirsin.
Şu sıralar onun tutkusu kavuzlu yulaf lapası. - Biliyorum. Hey!
(Ağlıyor.) - Benim de gitmem lazım.
Zaten mi? Yarım saatlik bir geçiş süresi konusunda anlaşmıştık.
Jessie düşünmesin diye
her yeni yöneticinin bir veda olduğunu.
(iç çekerek) Tamam.
(Moritz) Hadi, bırak da göreyim.
Hey, benden bir şey al. Evet!
İyi!
Bak, bunu yavaş yavaş yapmalısın dostum.
Peki. Tom'a son bir şey daha, tamam mı?
Neden birdenbire bu kadar acıktı? - Çünkü çok hızlı yapıyorsun.
Hadi, bir kaşık daha.
Ah, büyük lokma!
Evet! - (İkisi de güler.)
Ve bir kaşık daha. - Bana ver... - Büyük bir ısırık!
Kaşığı bu kadar doldurma. Ne saçmalık. - (Cep telefonu titrer.)
Evet, güzel.
Gerçekten gitmem gerek. Prömiyer yarın. - Hoşça kalın.
(Ses uğultusu)
(Ellen gitar müziği eşliğinde İngilizce şarkı söylüyor.)
Hala seni öldürdüğüm odamda.
...
(Diğer misafirler de katılır.)
Güzel değil mi?
Bu odada.
(Herkes coşkuyla şarkı söylüyor.)
Hala seni öldürdüğüm bu odada.
...
(Alkışlar, tezahüratlar ve ıslıklar)
(Ellen gülüyor.)
(Neşeyle iç çeker.)
(Kıkırdarlar.)
Üzgünüm, daha hızlı gidemedim.
Nerede o? - Yukarıda. Aşağı inemez ve ben de yukarı çıkamam.
Yine mi vurdu sana? Hayır.
Evet?
HAYIR!
(kapıyı çalar) Ortak?
Şimdi geliyorum, tamam mı?
(Tom iç çeker.)
Bunu iptal etmemiz gerekiyor.
Onunla bir türlü görüşemiyorum.
Neyin var bilmiyorum. Çok güzel provalar yaptık.
Kime vurmuyorsun?
(sessizce ıslık çalar)
İnce çizgi. - (eğlenerek) Mh.
Kimse ona vurmuyor, bunu biliyoruz. - Ama sen ona vurmalısın.
Aksi takdirde geriye sadece kitsch kalır.
Ya kitleler için kitsch ya da ukalalar için kitsch.
Hangisinin daha kötü olduğunu bilmiyorum. - Kitsch, bu ne anlama geliyor?
Sadece bir kelime bile. - (iç çeker) Kitsch, duygunun
gerçeğe ulaşmıyor.
Her dakika senin eserini dinlediğimi biliyor musun?
Her zaman.
Ben de.
Belki de ben kötü yönetiyorumdur, belki de sorun budur.
Ama sen bunu kötü yapıyorsun.
Ama o da bir bok parçası.
Kötü şef, kötü besteci.
Boktan seyirci. - Boktan müzisyenler. - Boktan özel bölüm.
(Gülüyorlar.) - İyi.
Üzgünüm.
Ne için üzgünsün?
Her şey.
Bu çok fazla.
Biliyorum.
(Bir nefes verir.)
(sessizce) Yapamam.
Yapamam.
Ben bize biraz şarap alayım, sonra bakarız.
(Bernard burnunu çeker.)
(Bernard ağlıyor.)
(Bernard hıçkırarak ağlıyor.)
(Tom) Yarın iyi olacak. İnan bana.
(adımlar)
Hangi ince çizgiden bahsediyor?
Bir sanatçı olarak, işleri basitleştirmelisiniz
kurtulmak istediğiniz, ama bozmamak istediğiniz şeyler.
Ya da tamamen özgünsün, kimse seni anlamıyor
ve tımarhanede yalnız kalırsan, ikisi arasında ince bir çizgi vardır.
Onun sözleri, benim değil.
O, duygusallığı sever.
Doğru mu? Mesele şu: Seyirciye ne kadar boyun eğmeliyim?
beni takip edebilmeleri için ama... - anladım.
İnce çizgi.
(Orkestra akort edilir.)
(Çalgılar kaybolur.)
(Alkış)
(Alkışlar diniyor.)
(Bir kez öksürdü.)
(Yumuşak şişen kemanlar)
(Ani bir sonla biten dalgalı melodi)
(Ellen öksürür.)
(Yumuşak şişen kemanlar)
(Ani bir sonla biten dalgalı melodi)
(Ellen öksürür.)
(Ellen derin bir nefes alır.)
(Ellen öksürür.) - (Dalgalı melodi)
(Yankılanan öksürük devam ediyor.)
(sessizce) Ne? - Nasıl? Sadece...
Bir şey mi? - Öksürme.
(Çok fazla huzursuzluk var.)
(Müzik büyümeye devam ediyor.)
(Ellen derin bir nefes alır ve hırıltılı bir şekilde öksürür.)
Belki dışarıda sakinleşebilirsin. - Sessiz ol lütfen!
Sadece yardım etmek istedim. - Sizi rahatsız etmeyelim!
(Boğucu öksürük) - (Huzurlu müzik)
Neyin var bebeğim? - (Ellen nefes almaya çalışır.)
Kendimi hasta hissediyorum. Sanırım kusacağım.
Belki de gitmeliyiz.
(bağırır) Bu iğrenç!
(bağırır) İğrençsin!
(öğürme) - (seslerin gevezeliği)
(hanımefendi) Lütfen gidin. Lütfen!
Dışarıda bir doktor var. - Karıma dokunma!
Lütfen şiddete başvurmayın. - (Ellen boğulur.)
Bitti mi artık? Müzik dinlemiyorum artık.
Sanırım bizim için bitti. - Tamam. Kendimi iyi hissetmiyorum.
Doktora ihtiyacınız var mı? - Hayır, sorun değil, o kadar da kötü değil.
(Ellen soluk soluğa kalır.) - (insanlar) Hey!
(hırlayarak) Hey! Karıma kimse dokunamaz!
Hey! - (Bernard) Oyun çoktan başladı! Sen pislik herif!
(Adam) Durdurun şunu! - (mırıldanarak)
Defol git buradan! - Bernard, dur!
(Kargaşa) - Durun, yine başlayacak.
Hiç birinin ölmesini izlediniz mi? Oturun.
(dostça) Lütfen oturun.
Tekrar başlamak üzere.
Hadi, tekrar başla lütfen.
(bağırarak) Tekrar başlayalım! Tom!
Oturun!
(dostça) Tamam. Otur. (iç çeker)
Sadece oturun ve dinleyin.
Oynamak!
(yalvararak) Lütfen!
(Kapı açılır.)
Başlayalım mı? - Evet.
Hala bekliyoruz.
Dilediğin gibi. Biz hazırız. - (Liv) Mhm.
(Liv boğazını temizler.)
Ben senin düşmanın değilim, Liv. Tam tersi.
Bu senin fikrindi.
Mhm. - (Kapı zili çalar.)
(Liv boğazını temizler.)
(nefes alır) Özür dilerim, özür dilerim.
Gerçekten önemli bir prova, değil mi?
Hayır, eğer ilgileniyorsanız, felaket bir galaydı.
Hayır, Tom, hiç de değil. Tom, Moritz! Lütfen bunu bırak, tamam mı?
Oturun. Meslektaşım yakında burada olacak.
Moritz, benim rızam dışında ortak velayet mi talep ediyorsun...
Yasal hakkım var... - Evet, ama o zaman savaş çıkar.
Tamam, bu kulağa sert gelebilir ama biz buradayız
rahatsız edici düşünceleri ifade etmek.
Neden bizim yapmamızı istemiyorsun?
çocuğumuzun geleceği hakkında birlikte konuşalım mı? Neden?
Ben konuşamayacağın bir aptal değilim. - Evet.
(Tom sessizce güler.)
Hayır, hayır. Tamam, tabii ki sen salak değilsin.
Ama kafan karışık.
Zaten üç aydır birlikteydik!
Evet, hayalinizde.
Benimkinde bir iki kez seviştik.
Fena değildi, kabul ediyorum.
Sinir bozucu iyiliksever gevezelikleri hariç. - Sen asla doğum kontrolü kullanmadın!
Çünkü tiroid ameliyatından sonra hamile kalamayacağımı söylediler!
Sadece hormon tedavisiyle!
Sonra da öyle oldu işte, çaresizdim ve...
yalnız.
Ama yalnız değildin. - Ben de öyle dedim. - Hey!
(Liv, küçümseyerek) Elbette.
(iç çeker) Liv hamileyken,
beni arayıp adamı istemediğini söyledi.
Aman ha! - Tek başına bir çocuğu büyütemez.
Ve muhtemelen kürtaj yaptırmak zorunda kalacağım.
Bunun söz konusu olamayacağını söyledim çünkü biliyordum
bir çocuk istediğini ve çok üzgün olduğunu söyledi
Tiroid ameliyatından sonra doktorların söyledikleri hakkında.
Ve evet, "Bunu tek başıma yapamam" dedi.
İşte bu şekilde Jessie'nin babası oldum. - Dostum! Sen onun babası değilsin!
Senden daha fazla! - Eh.
Biliyor musun? Eğer bir çocuk istiyorsan, sadece kendin bir tane yap.
İstemedim! - Kendin yap!
Tom! Bu da pek doğru değil. (seslerin gevezeliği)
Sen artık Jessie'nin babası değilsin, Moritz'in de.
HAYIR?
Moritz biyolojik babadır ve her zaman öyle kalacaktır.
(hırıltılı ses) Bu çok şey ifade ediyor, çünkü spermi bağışladı?
Çocuk ile biyolojik anne-babası arasında bir bağ vardır.
Evet, buna inanıyorum. İstesek de istemesek de.
Biraz sıkı mı oldu? - (Hasta) Mhm. - Aha.
Anestezi mi sonuçta? - (sızlanarak)
Bana neyin yanlış olduğunu söyler misin? - Hiçbir şey yanlış değil.
Bana böyle konuşma. İnsanların beni aptal gibi göstermesinden nefret ediyorum.
Tekrar açar mısınız lütfen? - Ne oldu?
(sessizce) Delirdin mi? Şimdi değil!
Üç hasta daha ve şimdiden 20 dakika geç!
(Hastanın kusma sesi duyulur.) - (Sessizce) Kendini toparla.
Başka ne? Bu bir tehdit mi?
Sonuçları neler...
Meia kadın hamile. - (öğürme)
(öğürme ve sızlanma)
Artık onu bırakamam.
Senden olduğunu mu sanıyorsun? - (öğürme)
Evet, tabi ki benden.
Lütfen açın.
(Nefes alır.)
14.90.
(Çevir sesi)
(Posta kutusundan Bastian) Şu anda bana ulaşılamıyor...
(Satış elemanı) Merhaba.
(Çevir sesi)
(Bastian) Ellen? Aradığın için çok mutluyum.
Sadece bir kere daha konuşmak istiyorum, kapatmayın. - Elbette hayır.
Bu benim fikrim değildi, değil mi? Karını terk etmen.
Ciddi bir şeye dönüşmemiz ve benzeri.
Bunların hiçbiri benim fikrim değildi. Bunu asla istemedim.
Bunu açıkça belirtmek istedim. - Evet, haklısınız.
Ve artık bunu yapmıyorum. - İyi.
Evet, güzel.
Belki son bir içki hariç.
Ellen, bu harika olurdu. - Bir. - Ama ben Ham'da değilim...
Sen... - Mecburum... - Ailenle birlikte...
Ben her zaman seni düşünüyorum. - Bir, Sebastian, o zaman...
Evet?
...
(Bastian) Bizim ilişkimiz senin sesin gibidir.
Sadece alkolle işe yarıyor. - Ne olmuş yani? Buna katlanabilirim.
Ben alkolü severim.
Yaşam tarzının tamamını beğeniyorum.
Ben her şeyin tam tersiyim
Anlıyor musunuz?
Her şeyin...
doğru ve önemlidir
tam tersidir.
Ve tam tersinin bile tam tersiyim.
Hem varım hem yokum.
(gülüyor) Antimadde.
(sessizce) Gel Sebastian, benimle dans et.
Şu an çok güzel. Ama sadece seninle.
Sadece seninle.
(Gıcırdıyor)
(Sürücü) Her şey yolunda mı?
Yaralı mısın?
(öfkeli) Öyle değil.
Öyle değil!
(Hüzünlü piyano müziği)
(Müzik: Bill Fay'in "Jesus, Etc." parçası)
İsa, ağlama.
(Sessiz sahneler)
Bana güvenebilirsin tatlım.
...
(Melankolik piyano müziği)
(Müzik biter.)
(İsveç filmi)
(Cep telefonu titreşir.)
Hey, ortak. Mutlu Noeller.
Mutlu Noeller, Tom. Neredesin? Ne yapıyorsun?
Evde bir şişe şarapla.
DVD oynatıcısında "Fanny ve Alexander" mı var?
Her zamanki gibi 4 saatlik TV versiyonu.
Peki Ronja?
Artık özel olarak görüşmüyoruz. - Ayrıldınız mı?
Ayrılamayız. - Çünkü siz hiç birlikte olmadınız. Evet, evet.
Peki ya sen? - (üzgün bir şekilde iç çeker)
Senden bir ricam olacak. - O da ne?
Maalesef bana gelmek zorundasın. - Şimdi mi? - Sonunu biliyorsun.
Aile ağacın altında mutlu, kötü rahip ölmüş.
Tamam geliyorum.
(Anlamlı müzik: Schubert'in "Do majör D 956 Yaylı Beşlisi")
(Kapı açılır.)
Hey.
(İngilizce) Mutlu Noeller.
(sessizce) Teşekkür ederim.
Ne haber? Ne yapabilirim?
Sen bifteği tek başına halletmişsin anlaşılan.
Benim için sorun olur mu?
doğrudan konuya girelim mi?
Evet elbette.
Bu gece hayatıma son vereceğim.
Spontan bir dürtü değil. Bunu daha önce birkaç kez konuştuk.
Bunları tekrar gündeme getirmek istemiyorum.
Yardımınıza ihtiyacım olan bir sorunum var.
Ve bu Çarşamba-Perşembe.
Hadi, önce oturun.
(eğlenceli bir şekilde homurdanır) Elbette.
Mi-Do ile birkaç haftadır ilişki yaşıyoruz.
Ne hakkında konuşuyoruz? - Dinle. - Hayır, kendini dinle.
Mi-Do aşık. - Noel arifesinde geliyorum...
Frankfurt'ta. - Merhaba, sakin olabilir misiniz?
Dinle. İçimde bir his var... - Tekrar gidiyorum. - Dinle.
Bana böyle konuşmana izin vermeyeceğim. - Dinle!
(Schubert'in anlamlı müziği)
(iç çekerek) İyi. - Özür dilerim.
Hayır, hepsi iyi.
Tamam, seni dinliyorum.
Bir hata yaptım.
Ona evin anahtarını verdim
ve bir şey fark ettiğini ve bugün buraya gelebileceğini hissediyorum.
Beni küvette bulmasından korkuyorum.
Küvette. - Evet. O gerçekten bunu hak etmiyor.
O iyi bir insan, bir şoka daha ihtiyacı yok.
İkimiz arasında bir şekilde gerçekten hafife almışım.
Bu kadar yakın olacağını düşünmemiştim.
Ve ne...
Şimdi benden ne yapmamı bekliyorsun?
Dikkat olmak.
Kendime İsviçre'den bir hap aldım,
ama tedbirli olmak lazım
Küvette bileklerimi keseceğim.
Bu gerçekten büyük bir karmaşaya yol açacak, tabii ki, ve...
Sana sormak istiyorum,
eğer mutfakta bekleyebilirsen
ölene kadar,
ve eğer çarşamba-perşembe günü gelirse, tuvalete girmemesine dikkat edelim mi?
Hepsi bu kadar. Geri kalan her şey halledildi.
Daha sonra polisi aramak için cep telefonumu kullanabilirsin.
notları bulacaklar, her şey burada:
Cenaze, miras.
Her şeyi hallettim.
...
Mi-Do'nun beni bulmaması.
Ah.
Burada
son ve tek geçerli versiyondur
"Ölmek".
Tekrar yapmak isteyen varsa.
Ölümüm belki bir işe yarar, bilmiyorum.
(Schubert'in anlamlı müziği)
Bunu yapamazsın.
Ne? Orada ne yazıyor, küvette ne var?
Böyle bir şey yazıp... - Bunu yargılamıyorum.
Ne olumlu, ne olumsuz, ne sizden, ne de bir başkasından.
(Schubert'in beşlisi kayboluyor.)
(Rüzgar sesi)
(Tom iç çeker.)
Bernard mı?
Bernard, lütfen bana bak.
Tom, ben yaparım.
(sessizce) Ve bunu tartışmak istemiyorum.
Tek soru
bunu açıklığa kavuşturmamız gerekiyor
Mi-Do'yu şoktan kurtarmak isteyip istemediğinizdir.
Ve bu noktadan itibaren,
maalesef bu sizin sorumluluğunuz.
(daha yüksek sesle) Seni bu işe bulaştırdığım için özür dilerim.
Ama hey,
arkadaşlar bunun için vardır.
(Bernard gülüyor.)
İşler rahatsız edici bir hal aldığında orada olmak.
(sessizce) İşler rahatsız edici bir hal aldığında?
Evet.
Şimdi tuvalete gidiyorum.
Merhaba, Bernard.
Son sarılma?
Tamam aşkım.
Seni seviyorum, ortağım.
Teşekkürler.
(Bernard kapıyı kilitler ve kapıyı sallar.)
(Rüzgar evin etrafında esiyor.)
Bernard mı?
Bernard, beni içeri al.
Hey! Ortak!
(iç çeker) Bunların hepsi doğru olamaz.
(Tom iç çeker.) - (Bir cep telefonu titreşir.)
Evet? - (Liv) Peki? Hala uyanık mısın?
Sadece teşekkür etmek istedim
Noel Baba'yı yarattığı için.
Jessie gerçekten mutluydu.
Onun bu kadar tatlı gevezelik ettiğini hiç duymamıştım.
Yakında konuşmaya başlayacağını hissediyorum.
Moritz az önce gitti, ben de temizlik yapıyorum, sonra da yatağa gireceğim.
(Jessie sessizce inler.)
(sessizce) Jessie'ye baktığımda sık sık hayal ediyorum,
çocuğumuz şu an orada yatıyor.
Ne yapardı acaba?
Nasıl görünürdü?
Nasıl biri olurdu? - "O" mu?
Mhm, sanırım oydu.
Yaptığımızın yanlış olduğunu düşünüyor musunuz?
Doğru ve yanlışın doğru kelimeler olup olmadığını bilmiyorum.
O zamanlar buna karar vermiştik,
çünkü kendimiz için başka bir yol göremiyorduk.
Ama o içimde yaşıyordu. Bunu hissettim.
Bence en zor şey, bir şeyin asla tek bir şey olmamasıdır.
Ancak...
her zaman çok daha fazlası.
Hmm. Sadece bunun her şeyi daha kolay mı yoksa daha zor mu hale getirdiğini merak ediyorum.
Kimisi için hayatı katlanılır kılıyor, kimisi içinse çekilmez.
Noel'de Ingmar Bergman izlemeyin.
Seni kötü bir ruh haline sokacak. - Hayır, ben Bernard'la aynı fikirdeyim. - Anladım.
O nasıl?
(hoparlör aracılığıyla) Dürüst olmak gerekirse...
Kendini öldürmek istiyor. - Hayır! Yine mi?
Evet, ama bu sefer ciddi.
Bunu yapıyor, bunu yüzünden görebiliyordum. Hiç bu kadar...
Ne? - Çok rahat görünüyordu.
Ne, "o yapıyor" mu? Ama sen buradasın, değil mi?
Evet buradayım ama...
Aslında sadece Mi-Do'nun yanlışlıkla...
Bir dakika: Mi-Do kimdir?
Şu anki aşkı ise orkestrada çellistlik yapan bir sanatçı.
Onu bilekleri kesilmiş halde bulmasın diye.
Bir dakika lütfen. Şu an orada mı yatıyor, değil mi?
(gülüyor) Evet, evet. (endişeli) Sanırım öyle.
(Rüzgarın sesi devam ediyor.)
Bilmiyorum...
Ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum.
Eh, önce onu dışarı çıkaralım, tamam mı? - Ama mutsuz.
Onu tanıdığımdan beri mutsuzdu.
Şimdi 20 yılı geçti. - Bernard sadece acı çekmeyi seviyor.
Acıyla erotik bir ilişkisi var.
Müziğini başka türlü yazamazdı.
Evet, çok kötü bir fiyasko oldu.
Çünkü kız kardeşin sabote etti.
Hayır, bunun hepsi olduğunu sanmıyorum.
(sessizce) Ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum.
Kapıyı tekmele ve onu oradan çıkar!
Yaşamak isteyip istemediğine kendisi karar verme hakkına sahip mi?
Buna karar veremiyor çünkü depresyonda.
Senin galandan dolayı hayal kırıklığına uğramış, Noel'de yalnız kalmış.
Bunu ciddiye alamazsın.
Tam da istediği bu değil mi? Acısının ciddiye alınması.
Herkes mutlu olma yeteneğine sahip değildir.
Herkese terapi, haplar veya başka bir şey yardımcı olmaz
toplumun bizi durdurmak için düşündüğü şey
Hayatımızla ilgili kendi kararlarımızı vermek. Ya da...
Yahut ölümümüz hakkında.
Tom? Kapıyı açıp onu oradan çıkarmalısın, duydun mu?
Hmm. - Çünkü bir insan hayatını kurtarmak için her şeyi yapmak zorundasınız.
Bunu biliyorsun değil mi?
Liv? Liv, yapmam gerek... Şimdi bitireceğim, tamam mı? - Tamam.
Bernard'a söyle ben... - (meşgul tonu)
Tom mu?
(Jessie ağlamaya başlar.)
(sessizlik)
Bernard mı?
(daha yüksek sesle) Bernard?
(zayıf bir şekilde) Bırak beni.
Evet, evet, seni bırakacağım.
Sadece sana sarılmadan gitmek istemedim.
(Bernard yüksek sesle nefes alır.)
(Tom) Wolzig'deki Bernard Drinda'nın evinden arıyorum.
Küvette ölü yatıyor.
Wolzig'deki Mooswuffelweg 3.
Teras kapısı sadece aralık.
(Rüzgar sesi)
(Kükreyen rüzgar sesi)
(İşaya 40:31'e dayanan koro şarkısı) Fakat yeni bir güç kazanıyorlar.
Kartal gibi kanatları çıkar.
Koşuyorlar ve yorulmuyorlar.
Bunu nasıl yapabildin, Tom?
Evet, depresyondaydı ve bunu istiyordu, ama sen öylece...
Çok soğuk.
(Liv homurdanır.) - (Çanlar çalar.)
(Bir kapı açılır.)
(Alkış)
(Alkışlar sona erer.)
Bernard Drinda eserin son halini bıraktı.
Şimdi onu oynayacağız.
(Tutkulu çello solosu)
(Sessizlik)
(Hüzünlü çello solosu)
(Sessizlik)
(Adanmış viyolonsel solosu)
(Sessizlik)
(Hüzünlü çello solosu)
(Özlem çello solosu)
(Mi-Do'nun tonu zarif bir şekilde dağılıyor.)
(Acılı yaylılar girer.)
(Adanmış Çello müziği)
(Tutkulu çello müziği)
(Çan benzeri gong) - (Duygusal yaylılar)
(Tutkulu çello müziği)
(Müzik artıyor.)
(Müzik giderek alevleniyor.)
(Dini müzik)
(Müzik alevler içinde yükseliyor.)
(Dini müzik)
(Müzik alevler içinde yükseliyor.)
(Yumuşak çello müziği ve nazik yaylılar)
(Mi-Do'nun tonu zarif bir şekilde dağılıyor.)
(Sessizlik)
(Tutkulu çello solosu)
(Sessizlik)
(Adanmış viyolonsel solosu)
(Sessizlik)
(Güçlü çello solosu)
(Sessizlik)
(Huzurlu çello solosu)
(Sessizlik)
(Anlamlı Viyolonsel solosu)
(Sessizlik)
(Çello solosu giderek sessizleşiyor)
(Mi-Do'nun sesi yavaşça kaybolur.)
(Sessizlik)
(Alkış)
(Alkışlar kesilir.)
(Ses uğultusu)
Bestecinin maalesef vefat ettiğini biliyor musunuz?
Evet biliyoruz.
Gerçekten harika. - Tebrikler.
(Ses uğultusu)
Biz de çok mutlu oluruz. - Teşekkür ederiz. - İyi akşamlar.
Aynı şekilde. Burada olduğunuz için teşekkür ederim. - Geldiğiniz için teşekkür ederim.
Sponsorlar mutlu.
Sponsorlar mutluysa ben de mutluyum.
Aramızda her şey yolunda mı gerçekten?
Neden?
Bir şekilde benden kaçındığını hissettim.
Hayır. Bernard'la falan uğraşmak zorunda kaldım...
(boğazını temizler)
...kendimle ilgili olanın seninle hiçbir ilgisi yok.
Sadece soruyorum çünkü... şey...
(yutkunarak) Biliyorum, bizim hikayemiz
aslında bitti...
(titreyerek) Ama...
Şey...
İçki içmiyor musun? - Mh.
Evet. Birbirimizle konuşmamız gerekiyor.
(Tom iç çeker.)
Bay Lunies? Sizi rahatsız etmek istememiştim.
Davetiniz için teşekkür ederim. - Bu çok açıktı. - İnanılmaz derecede harika.
(Adam) Zevk meselesi değil, estetik bir kategori yok.
Bu sadece büyük bir sıradanlık, avangardın suratına atılan bir osuruk.
Bana göre o, "yukarı" doğru gidiyordu.
(Seslerin gevezeliği azalır.)
Bir şair şöyle demiş:
"Yaşayanların ülkesi ve ölülerin ülkesi vardır.
Ve ikisinin arasında aşk vardır."
İşte bu düşünceyle bugün burada bir araya geldik.
Lissy Lunies'i anmak için,
Hayatının son 20 yılını burada Hanstedt'te geçiren
(Bebek ağlamaya başlar.)
Seni ne rahatsız ediyor? Seni ne rahatsız ediyor?
(Tom) Seni ne rahatsız ediyor, ha? Neyin var?
(Susanne) Erkekler korosuna mı liderlik ediyorsun? - (Undertaker) Hayır, yanılıyorsun.
Olabilir, evet. Çok güzeldi. - Çok şey duydum. - Evet.
Artık yapmıyor musun? - Hayır.
Teşekkür ederim. - Evet. Bugün her şeyin yolunda gitmesine sevindim.
Ha bu sefer benzinli bir araba aldım.
(iç çeker) Araba kullanabilir misin? - Ben gideyim...
Tamam, nazik ol.
Ben her zaman nazik biriyim.
Artık gerçekten de numara yapmamıza gerek yok.
Yatak odasının dolabında asılı bir palto var.
Annemin orada sakladığı tasarruf cüzdanı içinde 5.000 avro vardı.
Senin bunu almanı istiyordu.
(motor uğultusu)
(gıcırdayan, kekeleyen ve takırtı yapan)
(duygusal piyano müziği)
Altyazılar: SUBS Hamburg Anna Pristouschek