Deel als je deze apps leuk vindt. Veel kijkplezier!
[vrolijke vakantiemuziek]
* *
Deel als je deze apps leuk vindt. Veel kijkplezier!
* *
- Oh.
* *
- Ik zal het je vertellen, Audrey,
Ik hou ervan om het hele jaar door te strandjutten,
maar het is altijd zo dat in deze tijd van het jaar,
Ik vind de meest gekoesterde cadeaus.
Kijk.
Dit, mijn beste, is een Sinterklaasmedaille.
- Dat is mooi.
- Hoe magisch is het dat ik dit heb gevonden
een paar dagen voor Kerstmis?
Saint Nicholas in Dutch is Sint Nicolaas,
en als je dat snel zegt, wordt het Sinterklaas.
- Kerstman.
Dat is nu een perfect artikel om te verkopen.
- Oh, ik ga dit niet in de winkel verkopen.
Ik geef het aan Finn O'Sullivan.
- Wie is hij?
- Zie je zijn naam daar?
Ik moet hem alleen nog vinden.
Nou, wat heb je daar?
- Vrolijk Kerstfeest.
- Oh.
- Het is maar een schets, oma.
- Nee,
Het is het mooiste kerstcadeau dat ik ooit heb gekregen.
[wonderbaarlijke muziek]
* *
- Hé Audrey, doe eens rustig aan.
[gelach]
[bel gaat]
* *
- Audrey, doe het rustig aan.
- Oké, mam.
Vrolijk Kerstfeest.
* *
- Hé, wat zijn jullie twee aan het doen?
- Hé lieverd.
Ik ben op zoek naar een lijstje voor mijn kerstcadeau.
- Audrey, het is prachtig.
[grinnikt]
* *
Zal dit werken?
- Perfect.
- Audrey, de geheime plek.
* *
Herinner me de naam op de medaille.
- Zoek O'Sullivan.
- Klinkt dat herkenbaar voor je?
- Mm, hij zou familie kunnen zijn van John O'Sullivan.
John zingt met mij in het koor .
- Is hij vrijgezel?
- Mam. - Wat?
Kan ik mijn dochter niet wensen dat ze een man in haar leven heeft?
- Nou ja, je mag wensen wat je wilt,
maar ik heb mijn handen vol als alleenstaande moeder
en dit bedrijf samen met jou runnen.
En wat je hanger betreft, zingen we 'Christmas Eve'.
Dan kan ik John vragen of hij deze Fin kent.
- Oh, kun je John daarvoor bellen?
Ik zou hem heel graag zijn Sinterklaasmedaille teruggeven.
Ik denk dat het helemaal in de kerstsfeer zou passen
om iets te vinden waarvan je dacht dat het verloren was
is inderdaad gevonden.
Wat denk jij, kleintje?
- Dat klinkt heel verstandig, oma.
- Dat hoort bij de leeftijd.
[lachend]
Oh.
* *
Ah.
Ze zal ooit een beroemde kunstenaar worden,
let op mijn woorden.
* *
- [lacht]
["De twaalf dagen van Kerstmis"]
- * Op de vijfde dag van Kerstmis *
* Mijn ware liefde stuurde mij er vijf--*
* *
[telefoon zoemt]
- Hallo, mama.
- Hoi.
Ik heb je niet betrapt op schilderen, toch?
- Nee.
Wat is er?
- Nou, de advocaat en ik zijn er eindelijk uit
ging via het testament van oma, en zoals verwacht,
Ze liet de winkel aan ons beiden over.
- [zucht] Juist.
Ga je op zoek naar een koper?
- Als dat is wat je nog steeds wilt.
- Mam, ik wil niet dat je de winkel verkoopt.
- Mm, dat bedoelde ik niet.
- Ik vind de winkel leuk.
- Dat weet ik.
- Mam, probeer je me zover te krijgen dat ik terugga?
en samen met jou de winkel runnen?
- Schatje, ik voelde net iets--
Ik weet het niet, gemengde gevoelens.
- Natuurlijk zijn er gemengde gevoelens.
Ik wil mezelf klonen en mijn kloon terug laten komen
naar Springside en helpen u de winkel te runnen.
Ik ben gewoon--
[melancholische muziek]
Ik mis haar.
- Ik ook, lieverd.
Ze heeft je ook een paar cadeautjes achtergelaten ,
met specifieke instructies in het testament
dat ze vóór Kerstmis gegeven moeten worden.
* *
- Oma en haar specifieke instructies.
- [lacht]
- Nou, dan zie ik je denk ik snel weer.
- Dat zal je doen.
Welterusten lieverd.
- Dag mam.
* *
[levendige muziek]
* *
- [hijgt]
- [gillen]
- Schatje. - Oh.
Oh, het is fijn om terug te zijn, mam.
- Oh. - Oh, wauw.
- Nu alleen nog wat meer kerstversiering.
Het doet me echt aan oma denken.
- Het was altijd al zij, toch?
- Dat was het echt. - Audrey?
- Hé, Charlie.
- Vrolijk Kerstfeest.
- Oh, vrolijk kerstfeest.
- Hoe bevalt de grote stad je, jongetje?
- Weet je, het is nog steeds groot. [gelach]
Hoe gaat het?
- Oh, dit is mijn favoriete tijd van het jaar, dus--
- En de zaken gaan goed.
- Ja, dat is het,
maar dat is niet waarom ik van dit seizoen houd.
Ik ben nog steeds de vaste Kerstman in het buurthuis.
- Ja, natuurlijk ben je dat.
Dat vind ik geweldig.
- Dames, pas goed op jezelf.
Ik moet de winkel openen.
- Natuurlijk.
- Vrolijk Kerstfeest.
- Pas goed op jezelf, Charlie.
- Prettige Kerstdagen, Diana.
- En voor jou, Charles.
[gespannen muziek]
Is dat New York City's
gevierde kunstenares Audrey Miller?
- Hallo, mevrouw Drake.
- Hm, hm.
Diana, alsjeblieft.
Hallo, Kaj.
- Prettige Kerstdagen, Diana.
Hoe is het met de antiekhandel op First Avenue?
- Oh, ik kan bijna niets in de winkel bewaren
langer dan een week.
Hoe is het hier?
- Oh, het lukt ons wel.
- Mm-hmm, mm-hmm.
Ja.
- Hm.
Audrey, kun je bij ons zijn?
voor het Christmas Giving Gala?
We zamelen geld in voor de voedselbank van Springside
dit jaar.
- Ik zou het niet willen missen.
- Oh, geweldig. [lacht]
Weet je, ik knijp mezelf in mijn arm als ik eraan denk dat Audrey Miller
gebruikte haar kunstwerken om deel te nemen aan ons Giving Gala
liefdadigheidskunstwedstrijd.
- [lacht] Dat is zo interessant.
Ik heb nooit gewonnen.
Ik bedoel, het gaat niet om winnen.
Weet je, ik ben gewoon--
het zou leuk zijn geweest voor mijn favoriete goede doel
om de winnende prijs te ontvangen .
Weet je.
- Hoe dan ook, je moet blij zijn
om deze schat terug te krijgen, Kay.
Misschien kan ze je een beetje helpen in de winkel.
- Oh, natuurlijk. - Weet je, eigenlijk,
Ik vertelde haar alleen maar hoe mooi het is.
Oh, vooral dat.
* *
Zo schattig.
- Weer een jaar met die eer, Kay.
Hoewel ik het niet kan laten om me af te vragen hoeveel jaar er nog zullen volgen
je ontvangt het
nu Molly er niet meer is.
* *
- Diane is niet veranderd.
- Nee, ze is nog steeds een kortzichtige snob
wie geeft er meer om domme prijzen dan je oma?
of dat heb ik ooit gedaan. - Dat zie ik.
- En ik weet dat haar verkoopcijfers dit jaar weer lager zijn.
- Echt?
- Ze zal waarschijnlijk een feestje geven als ze erachter komt
Wij verkopen het pand.
- Pardon. Handen af.
- Mevrouw. - Ik snap het.
- Nee, het is van mij. - Mijn traktatie.
[dromerige vakantiemuziek]
* *
Oh.
Wauw.
- Mensen hielden van haar
en waren dankbaar voor alles wat zij hen gaf.
Over geven gesproken,
Ze wilde dat jij het zou hebben,
en ze liet het bureau voor je achter.
- Serieus?
- Ik weet.
Het zal waarschijnlijk meer kosten om te verzenden
dan het bureau waard is.
- Mam, dit bureau is onbetaalbaar.
* *
Je hebt het niet gebruikt.
- Dat was ik.
Maar nu is het van jou.
En in het testament vroeg ze je om in de geheime plek te kijken.
* *
- Heb je niet gekeken?
- Ze heeft het mij niet gevraagd.
* *
- "Beste Audrey,
"de dag dat mijn oncoloog mij vertelde
"dat de kanker stadium IV bereikte,
"Ik ging op schattenjacht.
"Ik ging naar het strand, Thompson's Park,
"en het bos bij Mayor's Park.
"Ik heb geen middel onbeproefd gelaten.
"En kijk eens wat ik gevonden heb.
"Vijf gouden ringen,
"Zoals in mijn favoriete kerstliedje.
"Dus, mijn ware liefde,
"Ik geef je de vijf gouden ringen
"in de hoop dat jij doet wat ik volgens jou zou doen.
"Zoek de mensen die deze vijf gouden ringen verloren zijn.
"Jij mag deze kerst Sinterklaas zijn.
"Ik zou het geweldig vinden als je de eigenaren voor Kerstmis vindt,
"zoals ik zou doen.
"Bewaar het beste voor het laatst.
"En ik stel voor dat u de hulp inschakelt
"van onze oude Sint Nicolaas- medaille-ontvanger,
Finn O’Sullivan.”
- Het was Finns medaille die haar op weg hielp
Het was toch het teruggeven van spullen aan mensen met Kerstmis?
- Ja.
"Ik weet hoe moeilijk de feestdagen kunnen zijn
"Als iemand van wie je houdt er niet meer is,
"en mijn lichaam kan verdwenen zijn,
"maar mijn geest is hier.
"En deze queeste laat ik na
"aan jou.
Liefs, Oma."
* *
- Audrey, je hoeft je vakantie niet te besteden
op een wilde ganzenjacht.
- Dit was een traditie bij oma.
Vind verloren voorwerpen en doe alles wat je kunt
om voor Kerstmis hun eigenaren te vinden .
Zijn--
Het is een ongelooflijk geschenk dat ze mij heeft gegeven.
Ik ga graag op deze opdracht in.
* *
- Ik vraag me af of Finn er hetzelfde over denkt.
* *
- Bedankt voor alles, Finn.
Ik weet dat je zei dat het gratis was.
- Maak je geen zorgen, Candice.
- U moet ons een vergoeding laten betalen voor al uw werk.
- Het was me een genoegen, Josh. Deze is voor mijn rekening.
Wanneer je mij nodig hebt, ben ik er voor je.
- Oh. - Goed.
Ga nu weg hier. - [lacht]
- Hé, een fijne dag.
- Ik zie dat je nog steeds pro-bono werkt voor mensen in nood.
- Wauw.
Audrey Miller.
- Zoek O'Sullivan.
- Wanneer ben je teruggekomen van--
waar woon je ook alweer?
- Manhattan. - Ah, dat is hem.
- Ik ben pas vanmorgen hier, dus je kunt niet boos op me worden
dat ik je deze keer niet heb gebeld.
- Behalve dat je niet gebeld hebt.
Je bent hier zojuist verschenen.
- Mm-hmm.
Hoe kom je aan het adres van mijn kantoor?
- Je oom John.
Mijn moeder sprak met hem.
- Klinkt wel ongeveer goed.
Hij zoekt altijd naar een reden om met Kay te praten.
Hij is gek op haar.
- Dat is interessant.
Het lijkt wel alsof hij altijd een vriendin heeft.
- En hij zegt dat ze getrouwd is met haar werk.
- Dat klopt.
Hoewel ze na de vakantie met pensioen gaat.
- Je maakt een grapje. En de winkel?
- Op de markt brengen.
- En Molly vond dit prima?
- Oh, ik bedoel, alles wat mijn oma ooit wilde
was dat iedereen gelukkig zou zijn,
zodat mijn moeder blij zal zijn dat ze de winkel niet alleen hoeft te runnen.
- En je kunt haar niet helpen het te runnen
omdat je druk bezig bent met werken in--
-Manhattan.
- Dat is hem.
- Ja, als we het over werk hebben,
Als je het niet te druk hebt, heb ik misschien wel een baantje voor je.
Ik wilde het er gewoon even met je over hebben.
- OK.
Eerst heb ik er eentje nodig.
Kan ik je een nieuwe bestelling sturen, zodat we even kunnen bijpraten?
- Dat kan zeker.
- Na jou.
[lichte muziek]
* *
- Iedere keer dat ik hier terugkom en op bezoek kom,
Het herinnert mij er alleen maar aan waarom ik er zo van hou.
- Over herinneringen gesproken,
herinner me waarom we nooit uitgingen?
- Dat is direct. [lacht]
Eh, heeft waarschijnlijk iets te maken met het feit
dat we naar verschillende middelbare scholen en universiteiten gingen.
Weet je, wanneer ik je zag, had je altijd een vriendin
- Ja, mijn moeder zegt dat ik bang ben om me te binden.
- Nou-- [lacht]
Een vriendin hebben en goed zijn in toewijding
is niet hetzelfde, mijn vriend.
- Wauw. - Wat?
- Dat is letterlijk wat mijn laatste vriendin tegen mij zei
toen we uit elkaar gingen.
- Daar heb je het.
Heb je momenteel geen vriendin ?
- Dat doe ik niet.
- Wat is er gebeurd?
- Lang verhaal. - Mm.
- En jij?
Heb je een vriendje?
- Dat heb ik gedaan.
Ja, we waren een paar jaar samen,
maar de zaken begonnen slecht te gaan
voordat mijn oma überhaupt ziek werd, dus.
We hadden altijd ruzie over de vraag of ik van mijn kunst hield of niet
meer dan ik van hem hou. - Au.
- Ja.
- Nou, heb je dat gedaan? - Mm.
- Auw, weer.
Dus over deze baan. - Mm.
Als je het te druk hebt, is het--
- Audrey, weet je nog toen we elkaar voor het eerst ontmoetten?
Jij en Molly kwamen naar mijn basketbalwedstrijd
en gaf mijn verdwenen Sinterklaasmedaille terug.
- Mmm.
Ja, dat weet ik nog.
Ik herinner me ook dat je een driepunter scoorde
meteen nadat we je die medaille teruggaven.
- Dat klopt.
- Oh, heb je die nog?
* *
Nee.
- Sindsdien heb ik het niet meer afgedaan.
Mijn geluksbrenger.
Ik denk dus dat ik niet de enige was die Molly op het spoor kwam
iets teruggeven dat verloren is gegaan.
- Nee, het was haar ding.
* *
[schraapt keel]
- Je hebt dus geen andere informatie
over deze items?
- Nee hoor.
Weet je, Kerstmis is-- - Over negen dagen. Ik weet het.
Het zal veel werk zijn, en als je het te druk hebt--
- Ik neem jouw baan over, Audrey.
- Wacht even, serieus? - Natuurlijk.
Ik kan hier geen nee tegen zeggen.
- Dank je, Finn. [lacht]
- Bedank me maar als ik weet van wie deze zijn.
- OK.
Oh, en ik ga je uiteraard betalen.
- Nee, jij--
- Finn, je verdient het om--
- Laten we hier later over praten.
Het eerste wat je moet doen, is deze polijsten.
- Mmm.
Oh, ik ben je al een heel eind voor.
- Ik ben onder de indruk. - [lacht]
Deze heeft brandschade, dus polijsten zal niet werken.
Ik ga mijn moeder vragen om me daarbij te helpen.
- Wat bedoelde Molly precies?
toen ze zei "bewaar het beste voor het laatst"?
- Nou ja, ze zou, uh, wat schatten opgraven ,
en de meest bijzondere zou ze als laatste laten terugkeren.
- Welke is nu het meest bijzonder?
[lichte pianomuziek]
- Vertel jij het maar.
- Ik zeg die met de stenen.
- De robijn en de smaragden?
Je weet wel, de kerstkleuren.
Dat dacht ik ook.
- Wacht even.
* *
- Wacht, j-jij bent een privédetective,
en je hebt daadwerkelijk een vergrootglas?
- Nee.
Ik heb er twee.
- Oh. [lacht]
Nou, bedankt, Sherlock.
- Graag gedaan, Watson.
* *
- Is dat Russisch?
* *
- Eerst moeten we toegang krijgen tot het Cyrillische toetsenbord
zodat ik het in het Engelse alfabet kan vertalen .
Het is een beetje alsof je een code breekt.
- Hier is een omgekeerde N.
Er is een T. - Mm.
- Elisabeth?
Elizabeth luchshayaKlara.
Misschien heeft Klara iets aan Elizabet gegeven.
- Elizabeth, de beste Clara die deze rol kan dansen.
- "De Notenkraker."
- Nu moet je vertalen.
- Het ballet, "De Notenkraker."
Heb je het nog nooit gezien?
- Zie ik eruit als een balletdanser?
- Het is een kerstsprookje over een jong meisje
die de strijd aangaat met een muizenkoning.
- Een muizenkoning?
- Ja.
- En Clara is het meisje?
- Nou ja, soms wordt ze Marie genoemd.
Het hangt ervan af welke aanpassing ze gebruiken.
Maar degene die ze hier elke Kerstmis in het Swan Theater gebruiken,
Zij is Clara.
Oh, en de muziek, het ballet,
het is Tsjaikovski.
- Die Russisch was.
- Ja.
- En het lijkt erop dat Clara gespeeld wordt door Ariel Bennett.
- Ik bedoel, de Zwaan heeft "De Notenkraker" gedaan
elk jaar, al tientallen jaren.
Zijn er ook eerdere afgietsels?
- Dat lijkt er niet op.
Ze moeten oude programma's in het theater hebben,
en op maandag zijn ze gesloten.
Ik moet ook een rapport schrijven voor een andere klant,
Maar hoe zit het hiermee?
Ik bel je morgen na het gesprek.
aan iemand uit het theater.
- Ja, klinkt goed.
- Geweldig.
* *
- Ik hou van alles wat we hier hebben,
maar de lampen zijn veruit mijn favoriet.
Ja. [telefoon zoemt]
Wilt u mij even excuseren?
- Ga je gang.
- Hallo daar. - Hé.
Dus ik heb de theatermanager weten te vinden ,
maar er zal niemand zijn tot 17:00 uur.
- OK.
Wil je mij ophalen of zal ik je daar ontmoeten?
- Oh.
Kom je?
- Is dat goed?
- Ja. Ja, dat is oké.
- Geweldig.
Ik zal in de winkel zijn.
- Ik zal er zijn.
[vrolijke vakantiemuziek]
[onduidelijk gebabbel]
- Hallo. - Goedenavond.
Hoe kan ik u helpen? - Hallo.
Ik sprak met een zekere Lexi aan de telefoon.
Ik heet Finn O'Sullivan. - Oh ja.
Hoi, ik ben Lexi.
- Leuk om je eindelijk te ontmoeten.
Eh, Lexi, ik ben privédetective.
- Oh, mijn god. Zit er iemand in de problemen?
- Nee. Nee, nee, nee.
Dit is mijn collega, Audrey Miller.
In principe heeft een klant ons ingehuurd om iets te vinden.
Iemand. - Nou ja, iemand
die misschien wel een van jouw Clara's speelde .
- Wordt een van de meisjes vermist?
- Nee, niet-- - Nee, niet vermist
in de zin van een vermiste persoon.
Nee nee.
Wij hebben een waardevol voorwerp dat toebehoort aan deze persoon,
en wij willen het graag terugsturen.
- Welke Clara?
- We hebben alleen de voornaam, Elizabeth.
- Elisabeth?
Ik werk al vijf jaar bij de Swan,
en geen van onze Clara's werd gespeeld door een Elizabeth.
Weet je zeker dat ze in ons theater was?
- Ja.
- Dit kan jaren geleden zijn .
- Zul jij--
- Zijn er eerdere programma's die we kunnen bekijken?
- Natuurlijk.
Waarschijnlijk ligt het ergens in een opslag.
Maar als je mij volgt, zal ik het je laten zien.
* *
- Ik ben je partner, hè?
* *
De programma's zijn--
- In een of meerdere van deze vakjes.
Het spijt me.
We wilden dit al een tijdje organiseren,
maar weet je, er is altijd nog een andere show die we kunnen organiseren, dus--
- Alles goed, Lexi. - Oké.
- Lexi, je bent backstage nodig.
- Als u mij wilt excuseren, ik ben ergens anders nodig.
Vinden jullie het goed dat ik jullie hier achterlaat?
- Ja hoor, geen zorgen.
- OK.
Ik hoop dat je je Elizabeth vindt.
* *
- We zullen gewoon--
- Begin met graven.
["Dans van de Suikerfee"]
* *
Erg zwaar.
* *
Hoe...
Word je niet gek van dit werk?
- Nee hoor, ik ben al eens gek geworden.
- OK.
- Dan huur ik een andere privédetective in om mij te helpen het te vinden.
- We hebben dus drie verschillende Elizabeths
die de rol van Clara speelde. - Dat doen we.
- We weten niet eens of een van deze Elizabeths
was de beste Clara die de rol danste.
- Of als ze nog steeds in Springside wonen.
Ik heb dus wel wat goede software
die identiteitsgegevens kan doorzoeken
over deze drie Elizabeths.
- [gaapt]
- En u bent moe, mevrouw.
- Nee. Nee, nee, nee, nee. Het gaat goed met mij.
Laten we doorgaan. - Audrey,
mijn vader leerde mij dat de twee belangrijkste dingen
voor een privédetective
zijn een goede nachtrust en een volle maag.
- Vraag je mij mee uit eten?
[beltoon klinkt]
- Wacht even.
Ja, mam?
* *
Ugh. Opnieuw?
Ja, ik ben aan het werk.
Audrey Miller.
* *
Ja, dat is ze.
* *
Ik zal er zijn.
Sorry daarvoor.
Ze was de boom aan het snoeien en toen deden de lampen het niet meer.
Het gebeurt elk jaar.
Maar ze biedt aan om ons kerstlasagne te voeren.
- Wat is kerstlasagne?
- Je weet wel, lasagne met spinazie, in kerstkleuren.
- Dat is zo belachelijk schattig.
- Is dat zo? - Ja.
- We hoeven niet lang te blijven.
- Nee, nee, nee.
Ik houd van zelfgemaakte maaltijden.
Ik wil je moeder zien.
Kom op.
* *
- Hallo, mama.
- Oh, gelukkig ben je hier.
Hé, prettige kerstdagen, Audrey.
- Prettige Kerstdagen, Colleen.
- Oh lieverd, het spijt me.
Ik weet dat dit elk jaar gebeurt.
- Het is bijna een traditie.
- Ja, maar ik vrees dat dit er al af is.
We zullen een hele nieuwe set lampen moeten kopen.
- Dat zeg je elk jaar.
- [lacht]
OK.
Ben je klaar voor kerstlasagne?
- Oh, dat ben ik wel eens.
- Audrey, hoe gaat het met je werk?
Ik ben een grote fan.
- Van mijn--mijn kunst?
- Ja. John, mijn zwager--
- Audrey kent oom John, mam.
- Hij is verliefd op mijn moeder,
maar denkt dat ze getrouwd is met haar werk.
En toen zei ze dat hij altijd een vriendin heeft of--
- Hij heeft al meer dan een jaar geen relatie meer gehad.
Maar goed, John vertelde me over je kunst,
en ik begon je te volgen op sociale media, en wauw.
Jij bent geweldig.
- Bedankt.
- Wat ze je niet vertelt, is dat je haar hebt geïnspireerd
om kunstenaar te worden.
- Nee, serieus? - Nee, nee, nee.
Finn, ik ben een maatschappelijk werker en schilder.
Deze jonge dame is een kunstenaar.
- Nou, deze maatschappelijk werkster is haar schilderij binnengegaan
in een wedstrijd voor een kerstgala voor het goede doel.
- Het kerstcadeaugala?
- Oh, ik--nee, ik denk niet dat ik meega.
- Mama.
- Mag ik het zien?
- Eh, weet je wat?
Wat gebeurt er nadat we de boom hebben gesnoeid?
- Daar ga ik je aan houden.
Dat is prachtig.
- Ja.
Het is mijn vader.
* *
- Hoe oud was je toen hij overleed?
- 20.
Ik ben net begonnen aan mijn derde jaar op de universiteit,
die ik uiteraard niet heb afgemaakt.
- Juist, omdat jij zijn detectivebureau hebt overgenomen .
- Ja, dat zou mijn vader gewild hebben.
- Wat wilde je doen?
- Oh, ik wilde het agentschap overnemen ,
maar niet onder die omstandigheden.
Ik ben niet zo goed in de zakelijke kant van zaken.
Het was bijna gelukt om het agentschap de grond in te boren,
Maar...
Hoe dan ook.
Moet ik haar bellen?
- Mmm.
- Hé mam, we zijn veilig.
- Het is werkelijk prachtig, Colleen.
- Nou, dank je wel,
maar ik denk niet dat de hoofdrechter het daarmee eens zou zijn,
Diana Trank. Ken je haar?
- Ja.
Geloof me, als Diana Trank geen fan is,
Dat moet je als een compliment beschouwen.
* *
Dat was zo lief.
- Sorry dat ik afgeleid werd van de missie.
- Nee, we gaan er morgen verder mee .
Het was echt leuk om je moeder te zien.
- Weet je, toen ik op de universiteit zat,
Ze zei altijd tegen me dat ik mijn tijd verspilde met
met wie ik ook was, en in plaats daarvan--
- Oh, had je je tijd aan mij moeten verspillen?
- Mm-hmm.
* *
Ik moet naar huis.
- Ik kan je rijden.
- Nee, het zijn maar een paar blokken.
Ik wil graag wandelen.
Tot morgen.
- Tot morgen.
* *
- Jullie een fijne dag. - Ja.
- Vrolijk Kerstfeest.
[lichte vakantiemuziek]
- Mam, gaat het goed?
- Ik ben zo dankbaar dat je hier bent.
- Waar zou ik anders zijn?
- Nou ja, dan gaan we maar op zoek naar oma, denk ik.
- Rechts.
Nou, daar kom ik zo op terug.
Finn is gewoon bezig met het uitwerken van wat aanwijzingen.
- Hoe gaat het met Finn?
- Hij is behoorlijk goed in zijn werk.
- Dat vroeg ik niet.
- Oh, hallo, mevrouw Miller.
- Goedemiddag, Finn.
Noem mij maar Kay.
Brandden uw oren?
- Pardon?
- Eh, ik neem aan dat je hier voor Audrey bent.
- Ja, dat ben ik.
Bedankt, Kay.
- Vind onze Elizabeths?
- Het duurde even met huwelijken en naamsveranderingen,
maar ja, ik heb ze gevonden.
Ik heb zelfs met één van hen gesproken.
- Zonder mij? - Rustig maar.
Ze woont in Chicago, maar de hanger is niet van haar.
Maar de andere twee Elizabeths liggen dichterbij.
Ik kon geen telefoonnummers vinden , maar wel adressen.
Eén daarvan staat hier in Springside.
- Elizabeth Burton heet nu Elizabeth Douglas.
- En de andere, Elizabeth Trentham.
- Elizabeth King, maar zij woont in Saint Paul.
Dus laten we Elizabeth Douglas eens proberen.
- Klinkt als een plan.
- Rechts.
* *
[kloppen op de deur]
- Hoi.
- Hallo. Elizabeth Douglas?
-Betty.
Niemand noemt mij Elizabeth.
- Ja, dat deden ze wel toen jij de rol van Clara danste.
- Oh, mijn hemel.
Dat heb ik al jaren niet meer gezien.
- Wat vind je hiervan?
- Wat is dat?
- Is het niet van jou?
- Sorry. Wie ben jij?
- Ik ben Audrey Miller, en dit is--
- Zoek O'Sullivan.
Ik ben privédetective.
Mevrouw Miller heeft mij ingehuurd om
van wie deze hanger is.
Wij denken dat het iemand was met de naam Elizabeth
die de rol van Clara danste.
- Nou, ik heb Clara gedanst, en mijn echte naam is Elizabeth,
maar ik heb die hanger nooit gehad.
Het spijt me.
- Ken jij toevallig Elizabeth Trentham?
- Ja.
Ze was een paar jaar jonger dan ik.
Ik heb haar waarschijnlijk al 20 jaar niet meer gezien.
Is ze nog in de buurt?
- Sint-Paulus.
- Nou ja, veel succes.
Vrolijk Kerstfeest.
- Vrolijk Kerstfeest.
* *
- Zullen we naar Saint Paul gaan?
- Ik denk dat we dat moeten doen.
[vrolijke muziek]
* *
- Oh, ik werd vroeger helemaal gek van mijn sneeuwmannen.
- Hoe gek is dat?
- Oh, ik zou er wel 10 of 12 maken.
De hele tuin zou er vol mee staan.
Elk exemplaar zag er anders uit.
[klopt op de deur] - Hoe ziet het er anders uit?
Drie sneeuwballen.
- Finn, vertel me alsjeblieft niet dat je nog nooit een sneeuwpop hebt gebouwd.
- Oké, dat zal ik je niet vertellen.
- Heb je echt nog nooit een sneeuwpop gebouwd?
- Dat klopt.
- Oh, dit is een schande.
Dat is in strijd met de wet van de staat Minnesota.
- Ik denk het niet.
- Dat zou ook wel moeten.
* *
[kloppen op de deur]
Ik denk niet dat ze thuis is.
- Ja, ik denk ook niet dat ze thuis is.
- Wat doen wij?
- Wij wachten.
Ja, detectivewerk kan vervelend zijn.
- Geweldig.
* *
We kunnen het wachten in ieder geval een beetje leuker maken.
Hmmm?
* *
Hallo.
- Hoi.
- Ik heb een vraag voor je.
Mijn vriend heeft nog nooit een sneeuwpop gebouwd.
Ik weet.
Vindt u het goed als wij u helpen?
- Eh, ja, zeker.
- Kom op. Ja.
[giechelt]
* *
[lachend]
* *
- Daar, en met die.
* *
- Het lijkt erop dat je de kunstenaarsblokkade hebt doorbroken , Audrey.
- Zijn jullie nieuw in de buurt?
- Oh, wij komen uit Springside.
Het ligt net ten westen van hier.
Ja, wij kwamen om uw buurvrouw Elizabeth te bezoeken.
- Ben jij familie?
- Eh, nee.
Finn is een privédetective. Ik ben zijn cliënt.
Weet je, we hebben eigenlijk dit hele mooie
sieraad dat wij--
Wij denken dat het van Elizabeth is.
Weet je wanneer ze terugkomt?
- Het wordt laat.
Ze zingt vanavond kerstliederen met haar koor.
- Weet jij waar?
- Ja, in het Cathedral Atrium in het stadscentrum.
* *
- Heel erg bedankt. - Zeker.
Hé, veel succes. Prettige Kerstdagen.
- Vrolijk Kerstfeest.
* *
kerstliederen: * Geboren om de zonen van de aarde op te voeden *
*Geboren om ze een tweede geboorte te geven*
*Luister, de herautenengelen zingen*
* Glorie aan de pasgeboren koning *
[applaus]
* *
- Zij is het.
- Bedankt.
Hartelijk dank voor uw komst.
Bedankt.
- Mevrouw King?
- Ja?
- Herkent u dit?
- [hijgt]
* *
- Hoe heb je--
- Mijn grootmoeder vond het in Springside.
- Hoe wist je dat het van mij was?
- Finn is een-- - Privédetective.
En Audrey is--
- Zijn collega.
Mijn grootmoeder vond het en wilde ons
om de persoon te vinden die het verloren is,
dus vertaalden we het opschrift
en jou opgespoord.
- Het was een geschenk van een van mijn helden,
Natasja Lychnikov.
de Russische ballerina.
Ze kwam naar Springside het jaar dat ik Clara danste,
en ze was zo complimenteus over mijn dans.
En een paar maanden later ontving ik dit.
Ik ben dit vijf jaar geleden verloren.
Ik weet niet hoe ik u hiervoor kan compenseren.
- Nee, mm-mm.
Dat heb je al gedaan.
- Ontzettend bedankt.
Bedankt.
* *
- Ik realiseer me net dat als ze je een beloning wilde geven,
Ik had geen nee moeten zeggen.
- Je hebt het juiste gedaan.
Is dat niet waar Kerstmis om draait?
Van dienst zijn?
- Nou, voor zover ik me kan herinneren was jij die gast
die vroeger met zijn ogen rolde tijdens het kerstcadeau.
- Nou ja, mensen veranderen.
Word volwassen, denk ik.
En ik heb genoten van de afgelopen dagen met jou.
- Nou, dan moet je nog vier keer overgaan.
En we hebben minder dan een week om hun eigenaren te vinden.
- Werkt voor mij.
[lichte muziek]
* *
- Hallo.
- Tot laat in de avond in de winkel?
- Nee.
Ik liep door het park en daar was een strijkkwartet
en er wordt glühwein uitgedeeld
door de brandweer.
- Mmm.
Was John erbij?
- Dat was hij. - Oh.
Ik zie.
- Niets te zien.
- Blijkbaar heeft hij geen vriendin.
Ik heb er al een tijdje geen meer gehad.
- Klopt dat? [lacht]
- Finn zegt dat hij je nooit uitvraagt
omdat hij denkt dat je getrouwd bent met je werk,
maar ik vertelde Finn dat je de winkel gaat verkopen.
- Audrey.
- En ik zei hem dat hij het aan John moest vertellen.
- En zoals ik je grootmoeder meer dan eens heb verteld,
Ik ben prima in staat om mijn eigen liefdesleven te beheren.
- Mmm.
Als jij het zegt.
- Ik doe.
Hoe verloopt de zoektocht?
- Nou, we hebben degene met de hanger gevonden.
- [hijgt] Gefeliciteerd.
- Bedankt.
Heb je succes met de door brand beschadigde armband?
- Ja.
Ik heb het in witte wijnazijn geweekt.
Het duurde even, maar het is er glanzend en nieuw uitgekomen,
en het zit opgesloten in onze kluis.
- Dank je wel, mam.
Ik ga het morgen halen.
- Hé, kan ik iets te eten voor je maken?
- Nee nee.
Finn en ik gingen wat eten in de North Loop.
- Je bent naar de Twin Cities geweest en terug,
en je bent nog wakker?
- Het is niet zo ver.
Nee, ik heb gewoon zin om te tekenen.
- Ik vind het leuk.
De zoektocht inspireert je.
- Ik doe maar een beetje gek.
- Audrey.
Dat was prachtig.
- Dat weet ik niet.
- Oké dan.
- Ik moet iets bekennen.
- Hmmm?
- Ik heb mijn deelname aan de voorjaarsgalerietentoonstelling geannuleerd.
Ik heb een baan in de detailhandel aangenomen.
- Nou schat,
Je hoeft je er niet voor te schamen.
En ook de detailhandel is niet werkend,
wat ik, zoals je je misschien herinnert, mijn hele volwassen leven heb gedaan.
Maar dat gezegd hebbende,
Ik ben blij dat je weer bent begonnen met tekenen.
En zelfs als je denkt dat het niet de moeite waard is om dit te bewaren,
Ik hoop dat je het niet erg vindt als ik het bewaar.
* *
- "Baylock Co."
Hmmm.
* *
[telefoon zoemt]
- Audrey?
- Er zit een sleutel in de sleutelhanger.
- Wat?
- Ik zag een naad langs de rand,
en dus begon ik er gewoon mee te spelen
en het sprong open en er viel een sleutel uit.
- Wat voor soort sleutel?
- Nou ja, het is een van die skeletachtige soorten.
Het is - het is oud.
Dankzij jou en het vergrootglas dat je me hebt gegeven,
Ik zag ook dat er een inscriptie was.
Oh, heb je een pen?
- Ja. - Het is "Voorzitter FK SMM."
Maar er zit ook iets op de sleutel.
Het bedrijf heet Baylock Co.
Misschien is het een bepaald soort slot.
- Goed gedaan, Watson.
- Dank je wel, Sherlock.
- Ik zal Baylock and Company eens bekijken
en wat het opschrift betekent.
En ik zie je morgenvroeg om 9:00 uur.
Slaap lekker, Audrey.
- Slaap lekker, Finn.
- Ik denk dat ik nu maar moet ophangen.
- Oké. [lacht]
[wonderbaarlijke muziek]
* *
- [lacht]
* *
Audrey?
- Finn? Wat is er?
- Ik snap het.
Het overviel me midden in de nacht.
SMM staat voor Springside Municipal Museum.
- Dat is geweldig. - En er is nog meer.
Ik heb op hun website gezocht naar de raad van bestuur,
verleden en heden. - FK's?
- Frank Kennedy.
Maar hij is een jaar geleden overleden.
Wachten.
Kijk hier eens naar.
- Overlijdensbericht van Frank Kennedy.
Hij laat zijn zoon, Frank Jr., achter.
Dus we vinden Frank Jr. - Dat deed hij al.
Hij nam de plaats van zijn vader in het bestuur in.
- Hakken, hakken, huh?
* *
Hoi. - Sorry, we gaan niet open
nog een uurtje. - Sorry dat ik zo binnenval.
Mijn naam is Finn O'Sullivan.
Dit is Audrey Miller.
Wij zijn op zoek naar Frank Kennedy Jr.
Wij hebben iets van zijn vader om hem terug te geven.
- Oh, natuurlijk.
Nou, Frank Jr. zit in een vergadering met de bestuurders.
Ik weet niet zeker hoe lang hij zal blijven,
maar als je wilt wachten, neem dan gerust een kopje koffie,
en ik laat je weten wanneer hij beschikbaar is.
- Misschien kunt u ons wel helpen.
We hebben een sleutel waarvan we denken dat die voor een slot van iets is
die Frank Sr. bezat.
Misschien een kast, een bureau.
- Is er nu iemand in zijn kantoor?
- Ja, zijn zoon.
Maar Frank Sr. had heel bijzonder kantoormeubilair,
alle antiek.
Hij had in feite een heel uniek bureau,
prachtig tijdsstuk,
en er zitten een paar sloten op de lades.
- Kun je ons dat laten zien?
- We hebben het eigenlijk toegevoegd aan de Pioneer-tentoonstelling, overeenkomstig zijn testament.
Ik kan je brengen.
- Bedankt.
- Hier heb je het.
Het is hier in deze kamer.
Je mag het gerust eens bekijken, dan kom ik terug
en ik zal je ophalen zodra Frank klaar is.
- Bedankt, Jill.
- Succes.
- Denk jij wat ik denk?
- Ja hoor.
* *
- Mm. - Mm-mm.
* *
Nee.
* *
Het is een manuscript.
- Door Frank Kennedy.
Je hebt het weer gedaan, Audrey.
[camera klikt]
- Heb je dit gelezen?
- Misschien hebben we er even een kijkje genomen terwijl we wachtten.
- Waar heeft je oma dit gevonden?
- In Springside.
- Daar woonde mijn vader toen hij overleed.
- Mijn grootmoeder ook.
De roman lijkt gewoon heel goed geschreven.
- Nou ja, het museum was het leven van mijn vader.
De mijne ook, uiteraard, maar
Zijn droom was om een ​​roman te schrijven, en...
Ik had geen idee dat hij dat ook daadwerkelijk deed.
Hoe kan ik je hiervoor betalen?
- Dat is niet nodig.
Maar als je dat ding eenmaal gepubliceerd hebt,
U kunt ons bedanken in de dankbetuiging.
- Je hebt een deal.
* *
Bedankt.
- Nog drie keer overgaan.
- Nou ja, en Kerstmis komt elke minuut dichterbij,
maar ik denk dat ik een idee heb dat onze zoektocht kan versnellen.
- Dus Frank heeft deze roman die zijn vader schreef
waarvan hij niet eens wist dat ze bestonden.
- Wat een bijzonder en ontroerend verhaal.
- Ik weet.
Ik wou dat ik het met meer mensen kon delen.
Mogen we hierover berichten op de sociale mediapagina van de winkel?
- Natuurlijk.
- En misschien de foto 's van de rest van de ringen
en gewoon vragen of hij ze herkent?
- Ik neem aan dat dit jouw idee is?
- Dit idee was helemaal van uw dochter.
- Hmmm?
Wat zeg je ervan, mam?
- Nou, ik zie niet in waarom niet.
Je wilt de armband.
[schraapt keel]
[vrolijke muziek]
* *
Ta-da.
- Wauw.
- Dank je wel, mam.
- Weet je, ik had vroeger ook zo'n dooparmbandje.
Nu is het opschrift duidelijk.
Siobhan. - Ja hoor.
- Zie je dat?
- Dat is een schild met drie granaten.
- Ik ben er vrij zeker van dat het een heiligensymbool is.
Ik weet niet meer welke.
- Sint Jacobus.
- Slimme vrouw.
- Ik heb het opgezocht.
Er is een Sint-Jacobskerk in Springside
dat 38 jaar geleden tot de grond toe afbrandde .
Het ligt aan de rand van Mayor's Park.
- Dat is een van de plekken waar oma naar de ringen zocht.
- En weet je wie ons dat zou kunnen vertellen?
over die brand?
- Oh.
- Oom John. - Mm.
Wil je morgen bij ons zijn, mam?
* *
- Omdat
en Audrey.
- Ik ben er ook, oom John.
- Ja, ik zag je.
Eh, heb je even tijd voor me?
U kunt gerust meedoen terwijl u wacht.
- Heb je ooit een peperkoekenhuisje gebouwd?
- Heb je mijn moeder ontmoet?
- Hé, nu.
- Wil je nog meer bouwen?
- Is dat een uitdaging?
[levendige muziek]
* *
- [zucht]
* *
Wat?
Zij is een professioneel kunstenaar.
- Hé, sorry, jongens.
Eh, wat brengt je hier vandaag?
Ja, ik herinner me de brand in de Sint-Jacobskerk.
Het was mijn eerste maand in deze baan.
Prachtige kerk.
19e-eeuws gebouw.
Allemaal hout.
Tinder doos.
Ging zo omhoog.
- Is er nog iets van gered?
- Ik denk dat het enige dat we hebben kunnen herstellen
waren de collecteschalen en het kruis.
- Metaal.
- Rechts.
Het zou kunnen dat er zoiets in de brand heeft gezeten.
Gewoon te klein om te vinden.
- Er zijn dus geen documenten of boeken gevonden?
- Nee.
Ik herinner me wel de naam van de priester,
Als dat helpt. - Dat doet het.
- De enige man die ik ooit heb ontmoet, heette Lodowick.
Vader Lodowick. - Lodowick?
- Lodowick.
- Bedankt, oom John.
- Geen zorgen.
Nu, zal ik jullie dames zien?
vanavond bij Springside by Candlelight ?
- Ik ben het van plan.
- Geweldig.
Het is altijd een prachtige avond.
Pardon.
Ik moet terug.
Pardon.
* *
- Weet jij hoe Springside by Candlelight is ontstaan?
- Om toeristen naar de stad te lokken?
- Dat is een goede gok, maar nee, mm-mm.
Er was een grote storm, en het was net als in 1949
op kerstavond,
en de hele stad zat zonder stroom.
En zo kwam de snelwegbeheerder
krijgt deze inspiratie, om zijn auto te laden met honderden
van kaarsen, en hij bezorgde ze aan de hele buurt
zodat ze licht in hun huizen en bedrijven konden hebben.
Dus de stadsmensen verzamelen zich met hun brandende kaarsen,
loop naar het huis van de directeur,
en ze zingen "We Wish You a Merry Christmas"
als bedankje.
En dus lopen mensen vandaag met hun kaarsen op deze datum
en ze wensen de mensen een vrolijk kerstfeest.
- Hm.
En hoe ken je dit verhaal?
- De snelwegbeheerder is mijn overgrootvader.
* *
- Natuurlijk was hij dat.
Dus ik denk dat creatief en doordacht zijn
gaat vele generaties terug in jouw familie .
- Dat denk ik wel.
Ja.
- Hé, ik heb onze man gevonden.
Vader Lodowick Carlyle.
Katholieke priester.
Het lijkt erop dat hij in 2005 met pensioen is gegaan,
maar hij woont in de O'Byrne Residence
voor gepensioneerde geestelijken in Saint Cloud.
- Nou, dat is meer dan een uur rijden.
We kunnen hem gewoon bellen.
- Mijn ervaring met een man van deze leeftijd, in het echt, zou beter zijn.
* *
- Wat een prachtig verhaal.
Ik kan je niet vertellen hoe bevredigend het is
voor een oude man als ik
om twee jongeren te ontmoeten
die de essentie van Kerstmis belichamen .
Het is tenslotte een viering van ons vermogen om te geven,
en met liefde te geven.
Je grootmoeder lijkt je te hebben omarmd
die geest het hele jaar door.
- Ja, dat heeft ze gedaan.
Vader, eh, het Sint-Jacobsvuur--
- Oh ja, ja, natuurlijk.
Dat was een donkere dag.
Maar geloof ziet het beste in het donker.
- Op de armband staat het symbool van Sint Jacob.
Is er een kans dat het in de brand zat?
- Dat was het ook.
Maar niet vanwege onze kerk, maar omdat de kleine Siobhan
is vernoemd naar haar grootmoeder,
wiens patroonheilige Jacobus was.
- Wacht, herinner je je dit, Siobhan?
- Ik wil je vertellen dat ik me herinner
de naam van elke doop, bruiloft,
en begrafenis die ik ooit heb geleid,
maar dan zou ik een leugenaar zijn.
Toch kon ik - ik kon mijn naam nooit vergeten
van de familie die in mijn kerk zat
de dag dat het afbrandde.
Pas nadat we voor het vuur waren gevlucht
dat we ons realiseerden dat de armband verloren was.
- Weet je nog hun achternaam?
-Flaherty.
Maar--maar haar getrouwde naam, Siobhan's getrouwde naam,
ik-is Thomas.
Ik heb de bruiloft voltrokken.
Ik krijg nog steeds elk jaar kerstkaarten van hen.
- Jij hebt toch niet toevallig zo'n kaart?
Wij willen graag het retouradres weten.
- [lacht]
* *
- Hoi.
- Dat is een hond in een rendierpak.
Hoi. Is Siobhan Thomas thuis?
- Ze gingen skiën.
Ik ben de hondenoppas.
Dit is Rudolph.
- Gaat je neus oplichten?
- Wij hebben iets waarvan wij denken dat het van Siobhan Thomas zou kunnen zijn.
Weet je wanneer ze terugkomt?
- Ergens voor Kerstmis.
- Oh.
Nou, ik ga je mijn kaartje geven.
Zou je dat willen doorgeven?
- Ja.
Privédetective?
Koel.
- Bedankt voor het doorsturen van het bericht.
- Geen probleem.
- Hij deed me aan mijn ex denken.
- Rudolf?
- Nee, de hondenoppas.
- Over exen gesproken,
Je hebt mij nooit over de jouwe verteld.
* *
- Fin.
- Wat?
- Nee, zo heet hij.
Fin.
- Serieus?
- Nee, ik lieg.
Nee, ik noemde hem Finn 2.
- In zijn gezicht?
- Nee, naar mijn moeder.
- Wacht, ik ben dus Finn 1?
- Het is chronologisch.
- Mm-hmm. - Mm.
- Hmm. - En wat nu?
- Nou, ik heb beloofd dat ik oom John zou helpen met het opzetten
voor Springside by Candlelight, en ik geloof dat je zei
Je hielp je moeder in de winkel.
- Nee, dat ben ik.
Het is gewoon zo dat we kostbare tijd verliezen.
- Of we brengen kostbare tijd door met mensen van wie we houden.
[lichte muziek]
- Ik kan mij niet herinneren dat jij ooit zo wijs was.
- Dat hoort bij de leeftijd.
- Mijn oma zei altijd-- - Dat zei ze altijd.
Ze zei het ook tegen mij.
* *
- Finn, wat als Siobhan niet voor Kerstmis terugkomt?
- Denk daar nu even niet aan .
Je moet gewoon vertrouwen hebben.
[vrolijke vakantiemuziek]
* *
- Onze familie verzamelt ze al jaren,
dus dit is waarschijnlijk de enige die we hebben
op dit moment in het kersenhout.
Leuk detail.
Het is waarschijnlijk een van mijn favoriete artikelen in de winkel.
Maar we hebben er ook nog een paar die dat niet zijn--
Ik ben zo terug. - Oké.
- Denk hier eens over na.
Het is mijn persoonlijke favoriet. - Zeker.
- Lady Sinterklaas, I presume?
- Prettige Kerstdagen, meneer.
Kan ik u ergens mee helpen?
- Het zou leuk zijn als iemand drie gouden ringen zou hebben .
- Mm. Wat brengt je hier?
Nieuw spoor?
- Nee.
En je bent het vergeten.
Lente bij kaarslicht.
- Oh, mijn god.
Dat is vanavond. Hoe kon ik dat vergeten?
- Ja, nou, je was in je element.
Is er een kans dat ik je mee mag nemen voor een korte wandeling?
- Nou ja, gelukkig heb ik een mooie
solide relatie met baas. - Oh, echt waar?
- Mm-hmm. Ik denk dat ik het wel kan.
- Hm.
Zullen we dat doen?
- [lacht]
* *
- Als ze dit in Manhattan niet doen , wat doen ze dan wel?
- Oh, nou ja, ze verlichten het hele Empire State Building
groen, rood en wit.
- Kerstkleuren zoals kerstlasagne.
- Precies zoals kerstlasagne.
- Nou, als je het mij vraagt, een kleurrijke wolkenkrabber
klinkt leuk, maar het is geen kaarsje waard
naar Springside bij kaarslicht.
- Woordspeling bedoeld. - Absoluut.
- [lacht]
Oh.
Dus ik ga eigenlijk weer terug naar mijn kunst.
- Nou, Finn 1 is altijd al een fan van je kunst geweest.
- Finn 2 vond mijn kunst leuk.
Hij vond het gewoon niet leuk dat ik het leuker vond dan hij.
Hé, als we het over exen hebben, heb je nooit geantwoord
mijn vraag van de andere dag.
- Welke vraag?
- Waarom heb je het uitgemaakt met je vorige vriendin?
Je zei net dat het een lang verhaal was.
- Eigenlijk is het geen heel lang verhaal.
Vier maanden geleden had ik gewoon het gevoel dat
Het was tijd voor ons om uit elkaar te gaan.
- De begrafenis van mijn grootmoeder was vier maanden geleden.
- Ja.
Ja, dat was het.
- Finn, heb je--
- Oh! - Oh!
Ik gleed uit op het ijs.
- Eh, Audrey.
Dus je moeder was naar je op zoek.
Ze zit tot over haar oren in de klanten.
Wat doen jullie precies?
- Wij zijn uitgegleden. Ik ben uitgegleden.
Slechte keuze. Ja.
- Zeker. - Mm-hmm.
* *
- Ik moet rennen.
- Ja, dat is zeker waar.
Eh, uh--
* *
- Ben je iets verloren?
- Nee.
Ik heb misschien iets gevonden.
* *
- Waar werk je nu aan?
- Ik weet het niet, gewoon--
slechts een schets.
- Nou ja, je gooit het tenminste niet weg.
Nogmaals bedankt voor je hulp in de winkel gisteravond, Audrey.
Zonder jou was ik verloren geweest .
- Geen zorgen.
Finn zei dat ik helemaal in mijn element was bij het verkopen van antiek.
- Ah, nou, Finn heeft je niet gezien
op een van uw galerie-exposities.
Dat is jouw element.
- Misschien heb ik meer dan één element.
- Natuurlijk ben je goed in detailhandel, Audrey.
Je bent ermee opgegroeid.
- Ja, maar ik denk dat Finn het heeft opgemerkt,
Ik ben er niet alleen goed in.
Zijn--
Ik vind het leuk om te doen.
- Nou, je oma zei altijd dat je een begaafd curator was.
Ik weet zeker dat ze je waarderen bij je baan in de detailhandel in New York.
- Nou, ze hebben me eigenlijk aangeboden
de functie van assistent-manager.
- Natuurlijk hebben ze dat.
Maar nu je weer aan het tekenen bent,
Ik verwacht dat je je carrière weer op de rails krijgt
en kunt u de detailhandel weer achter u laten.
[lichte muziek]
[telefoon gaat]
Hallo?
Oh, hallo, Diana.
Ja, ja.
We zijn allebei erg enthousiast over het gala vanavond.
Ik dacht dat je niet op sociale media zat.
Ja, ik weet zeker dat ze met je wil praten.
Ik stuur haar meteen naar beneden.
Goed,
Diana Trank heeft mij meer dan eens met grote trots verteld
hoe ze geen tijd heeft voor onzin op sociale media,
maar duidelijk is dat ze er niet alleen op zit,
maar volgt het verhaal van de winkel.
- Waarom zou ze dat aan jou toegeven?
- Omdat ze denkt dat ze de broche heeft verkocht
op de foto die we hebben geplaatst.
De ringvormige die oma vond.
- Ik moet Finn bellen.
* *
- Dit is zo'n prachtig stuk.
Ik weet zeker dat uw zoon en zijn vrouw het geweldig zullen vinden.
Bedankt voor uw aankoop bij Emporium of Treasures.
Vrolijk Kerstfeest.
Dag, dag.
Welkom Audrey.
-Diana.
Oh, dit is Finn O'Sullivan.
- Hoi.
- O'Sullivan.
Maar waarom ken ik die naam?
- Mijn moeder is Colleen O'Sullivan.
Ze heeft daadwerkelijk een werk ingezonden voor uw goede doel.
- Ja natuurlijk.
Oh, wat had ik gewild dat je een stuk had ingezonden, Audrey.
- Dank je wel, Diana.
Misschien wel uit liefdadigheid .
Maar je moet er wel goed naar kijken
bij het stuk van Colleen O'Sullivan.
Het is verbluffend.
- Echt?
Nou, dat zal ik onthouden.
- Dus, Diana, mijn moeder had gezegd dat--
- Rechts.
Ik denk dat ik jouw mysterieuze broche heb verkocht .
Ik zou eerst niets zeggen,
omdat het stuk dat ik verkocht twee in elkaar grijpende ringen had,
terwijl de jouwe--
Heb jij het stuk?
- Mm-hmm.
- Ach.
Alleen die ene ring.
Maar ik denk dat ik het stuk dat je zoekt, heb verkocht.
Ik heb mijn oude gegevens doorgenomen
uit mijn tijd vóór de computer,
en ik denk dat ik het gevonden heb.
Laten we eens kijken.
Ah.
Broche met in elkaar grijpende ringen verkocht op 3 december 2004,
aan Edgar Diaz.
Helaas , geen telefoonnummer .
- Dank je wel, Diana.
Dat is erg nuttig.
- Dank u wel. - Graag gedaan.
- Diana is een plaatje, hè?
- Hier zijn geen argumenten voor.
- Wat had ik graag gewild dat je een stukje had ingezonden, Audrey.
Wist je dat ik heb meegedaan aan het Christmas Giving Gala?
drie keer toen ik hier woonde,
en Diana toen al hoofdjurylid was geworden ?
Raad eens hoe vaak ik heb gewonnen.
- Ik gok op geen enkele.
- Ding, ding, ding.
We hebben een winnaar.
- Nou, ze heeft nu duidelijk respect voor je.
- Nou, galerie-exposities in Manhattan
kan dat doen voor snobs zoals zij.
- Daarom likt ze ons zo op.
- Ja, ik moet haar waarschijnlijk in de steek laten
voor een klein poosje.
Het is wel leuk.
- Ik vind dit plan leuk.
- Oké, terug naar de belangrijke zaken.
Moeten we een onderzoek doen naar Edgar Diaz?
- Dat is niet nodig.
Ik ken Edgar.
Nou ja, ik kende hem.
Hij was eigenaar van het tuincentrum aan de East Side.
Ze huurden mij in toen er een paar keer werd ingebroken.
- Wat bedoel je met dat hij hem kende?
- Edgar is vorig jaar overleden.
Maar ik ben er vrij zeker van dat zijn schoonzoon
nam het familiebedrijf over.
Ze hebben een tijdelijke kerstbomenstalling aan de Main Street.
Ik ben er vrij zeker van dat we hem kunnen vragen of de broche
behoorde toe aan Edgar.
- Geweldig.
Oké, laten we gaan.
* *
- Ik denk dat het hem is.
* *
- Prettige Kerstdagen, jongens.
- Vrolijk Kerstfeest.
- Kan ik jullie helpen?
- Ik vroeg me eigenlijk af,
Ben jij de schoonzoon van Edgar Diaz ?
- Ja, dat ben ik.
- Ik ben Finn O'Sullivan.
Ik heb een paar jaar geleden wat werk voor Edgar gedaan .
- Ja, ja. De privédetective.
Je hebt de man betrapt die aan het breken was
naar het tuincentrum.
- Dat heb ik gedaan, dat heb ik gedaan.
Dit is Audrey Miller.
- Leuk je te ontmoeten, Audrey.
Joe Del Pietro.
Hé Finn, kies maar een boom uit die jullie twee willen...
- Oh, dat waardeer ik, Joe, maar--
- Nee, we hebben daadwerkelijk een item waarvan we denken
zou van uw overleden schoonvader kunnen zijn .
- Oh, echt? Iets van de inbraak?
- Nee, nee, het is iets dat mijn grootmoeder heeft gevonden.
* *
- Ik geloof het niet.
- Herken je het?
- Waar heb je dit vandaan?
- Ik denk dat ze het in Thompson's Park heeft gevonden.
- Dat klopt.
Twee in elkaar grijpende ringen.
Edgar haalde ze uit elkaar en gaf er een aan Rosa
en vertelde me dat hij de andere in Thompson Park zou verstoppen ,
en dat als ik met zijn dochter wilde trouwen,
Ik moet het vinden.
- Dus je bent getrouwd zonder dat je het gevonden hebt?
- Nou, de dag nadat Edgar de ring had verstopt,
er was een enorme sneeuwstorm, vier voet hoog,
en een paar dagen later ijs.
Ik heb het drie weken geprobeerd, glijdend op ijs,
graven door het ijs, op zoek naar deze ring.
Ten slotte vertelde Rosa me dat we van elkaar hielden
en we zouden het aan haar vader bewijzen.
Dus gingen we ervandoor.
- En wat vond Edgar daarvan?
- [lacht] Hij was opgetogen.
Ja, hij heeft de hele ringjacht bedacht
in de hoop dat we zouden weglopen.
Bespaar hem de kosten van een groot huwelijk.
Maar de grap was ten koste van hem.
Rosa's moeder liet hem toch een receptie voor ons organiseren.
Met Kerstmis vieren we ons 20-jarig jubileum .
- Ben je met Kerstmis getrouwd?
- Het beste cadeau dat mijn vrouw mij ooit heeft gegeven.
- Goed,
Laten we deze plek opknappen.
- Ik vond het wel een leuk idee.
Hoe ziet het eruit?
- Mm, het is niet bijgesneden.
Heb je ornamenten?
- Nee, eigenlijk niet.
- Serieus?
- Ja, ik heb nog nooit een eigen boom gehad.
Ik ga altijd gewoon naar mijn moeder.
- Waarom heb je dit meegenomen?
- Joe wilde mij de boom zo graag geven,
Ik kon geen nee zeggen. - Mm.
Heb je kunstbenodigdheden?
- Een...
Ik heb kantoorbenodigdheden.
- Hm.
Dat is voldoende.
[vrolijke kerstmuziek]
* *
- * Herinneringen ophalen, lichtjes fonkelen *
* En ik heb aan je gedacht *
* En al de vreugde die je brengt *
* Ik hoef geen cadeautjes onder de boom *
*Dat is niet wat mij interesseert*
* Kerstman, geef mij dit *
* Er staat maar één ding op mijn verlanglijstje *
* En ik maak me geen zorgen over de kou *
*Als ik iemand heb om vast te houden*
* *
- Is er iets wat je niet kunt doen?
- Er is genoeg.
Ik kan kunst maken.
- En moeiteloos bomen versieren
en peperkoekenhuisjes en sneeuwmannen,
terwijl we ons op deze zoektocht concentreren.
- Oh, en nu we het er toch over hebben.
* *
Nog maar twee ringen te gaan.
Er is geen bericht van Siobhan.
- Mag ik je een vraag stellen?
wat je waarschijnlijk niet leuk zult vinden?
- Mmm.
OK.
- Wat gebeurt er als we de missie niet voor Kerstmis afronden?
- Het is niet zo dat we door de bliksem getroffen zullen worden
als we falen.
Het is gewoon...
Dan weet ik dat ik mijn grootmoeder heb teleurgesteld.
- Nee, natuurlijk niet.
Het spijt me.
Ik wil je gewoon niet teleurstellen.
- Dank je, Finn.
Misschien moeten we gewoon even langs Siobhan's gaan,
Ik bedoel, kijken of ze terug zijn van de skivakantie.
- Of we kunnen doorgaan naar de ring met stenen.
- Uh-uh.
Bewaar het beste voor het laatst, weet je nog?
- Betekent dit dat we niet tenminste naar de beste kunnen kijken?
- Volgens mij wel.
* *
- Hm.
- Wat?
- Nou ja, meestal met ringen,
de juwelier laat een makersmerk achter.
Een--een postzegel,
een soort handtekening.
Het bewijs dat ze het gehaald hebben.
- Ik zie zoiets niet .
- Precies.
[telefoon zoemt]
Oh, wacht even.
Zoek O'Sullivan.
Hallo, Siobhan.
Ja, ja, dat hebben we gedaan.
Eh, we denken dat we misschien iets hebben
die al lang van jou zijn.
Ja.
Ja, we komen zo meteen langs.
Nu zijn we aan het praten.
- Oké, laten we gaan.
* *
- Dit was de armband van mijn oma.
Ze had het gekregen bij haar doop in Cork,
Ze bracht het mee toen ze emigreerde,
Het was dan ook verschrikkelijk toen we het in de brand verloren.
Dus de brandweercommandant nam u mee naar Vader Lodowick?
- Dat klopt.
- En hoe gaat het met Vader Lodowick?
- Oh, hij heeft een klein twinkeltje in zijn ogen.
- Dat denk ik wel.
Bah, ik moet hem eens bezoeken.
Maar ik wil jullie allebei hartelijk bedanken.
Ik kan niet geloven wat je allemaal hebt moeten doorstaan ​​om mij te vinden.
- Nee hoor, het was ons een genoegen.
Nou, het terugbrengen van alle ringen was echt bijzonder.
- Wacht, er zijn nog andere ringen?
- Ja, mijn grootmoeder vond vijf gouden ringen.
- Zoals in "De 12 dagen van Kerstmis"?
- Precies, maar ze heeft ze allemaal op één dag gevonden.
- Oh, kun je haar alsjeblieft namens mij bedanken?
- Ze is een paar maanden geleden overleden , maar--
- Het spijt me zo. - Nee, het is oké.
Bedankt.
- Ja, de--
toen mijn oma Siobhan dat jaar met Kerstmis overleed,
Het was--het was zwaar.
- Ja, dat weet ik zeker.
Weet je, ik had verwacht dat dit iets voor mij zou zijn, maar, eh,
weet je, mijn grootmoeder heeft me net deze ringen nagelaten
en vroeg mij toen om op deze zoektocht te gaan en,
Weet je, vind de eigenaren van deze ringen.
- Hoeveel heb je er gevonden?
- Nou, jij bent nummer vier.
- Nou, dat is geweldig.
Nog maar één te gaan.
- Ja, nou, de tijd dringt, maar--
- Mama?
Mama?
Ik besef net iets.
- Wat?
- Wat verbindt de ringen?
- Behalve dat het goudkleurig en rond is?
- Ja.
De notenkrakerhanger van Elizabeth kwam van haar aanbiddende idool,
Franks sleutel lag in zijn liefdeswerk, zijn roman,
De broche van Joe en Rosa moest hun liefde bewijzen,
en Siobhan's dooparmband werd geërfd
van haar geliefde grootmoeder.
De ringen zijn verbonden door liefde.
- WAAR.
- En wat als liefde de sleutel is tot het vinden van deze ring?
Wat als deze ring ook uit liefde gegeven zou zijn?
- Audrey, met alle respect, Molly was een wijze vrouw,
maar er is geen manier waarop ze het kon weten
de motivatie van deze ringen.
- Nee, dat besef ik.
Ik bedoel, de meeste sieraden worden uit liefde gegeven.
Maar wat ik wil zeggen is: wat als dit ook zo was?
Wat als dit een verlovingsring was?
- Zitten er geen diamanten in verlovingsringen ?
- Niet altijd.
- Hm.
Ik weet niet zeker of dit ons helpt.
- We kunnen verlovingslijsten opzoeken
in de online "Springside Tribune" .
Veel van die aanstaande bruiden zullen poseren
met hun ring erop afgebeeld.
- Dat is inderdaad een geweldig idee, Watson.
- Dank je wel, Sherlock.
- Ik denk dat ik je deze vraag gesteld heb.
Is er iets wat je niet kunt doen?
[telefoon zoemt]
- Wacht even.
Oh. Hé, mam.
Wat is er?
Oh, daarom ben je niet thuis.
Ja, nee.
Ik ben onderweg.
- Wat is er?
- Het kerstcadeaugala.
- Nog maar net begonnen.
- Finn, weet jij hoe lang het duurt voor een meisje
om je klaar te maken voor een feestje?
- Oké, ik ga gewoon voor onze moeders zorgen--
Ja. - Dank je wel.
- Ja hoor. Tot later.
[jazzmuziek speelt]
* *
- * Een heldere winterdag, maar ze zeggen *
* Tegen de avond hebben we sneeuw *
* Een koude rilling in de lucht *
- Hoi.
- * Oh nee *
* *
* Ik kom jouw kant op *
* Als je blijft, kunnen we delen--*
- Wauw.
Je ziet eruit--
* *
Jij bent een kunstwerk.
- * Mijn favoriete tijd van het jaar is hier *
- Wat zei je oom tegen mijn moeder om haar aan het dansen te krijgen?
* *
- Geen idee.
Wat moet ik zeggen om je aan het dansen te krijgen?
* *
- Je hebt al genoeg gezegd.
- * Neem dus mijn hand *
* En we zullen deze magische nacht delen *
*Van kerstliefde*
- * En terwijl ik de bewegingen doorloop *
*De herinneringen komen binnen*
* *
* Ze zijn gewoon *
* *
- Fin?
- Audrey.
* *
- Ik zat er net over na te denken.
- Over?
- De laatste ring.
- Oh.
Wat is er aan de hand?
- Morgen-- - Kerstavond.
Ik weet.
- Mensen gaan hun laatste boodschappen doen
en naar familie rijden.
- Zoals ze doen.
- Zijn we gek genoeg om te denken dat we niet alleen
om de eigenaar van de ring te vinden,
maar we gaan het ze teruggeven op een van de meest
hectische dagen van het jaar?
- Ja, dat is behoorlijk gek.
Maar hoe is dat anders?
van alles wat we samen hebben gedaan?
[microfoon feedback]
- Dames en heren,
bedankt allemaal voor jullie komst naar de 25e jaarlijkse
Kerstcadeaugala.
[applaus]
Ik ben Diana Trank, galavoorzitter,
en bedankt allemaal voor jullie gulle donaties
voor de uitreiking van de hoofdprijs van dit jaar .
We hebben dit jaar veel prachtige inzendingen gehad voor de kunstwedstrijd,
en net als elk ander jaar,
de winnaar ontvangt het hoofdprijsbedrag
voor een lokaal goed doel naar keuze.
De stukken van de tweede prijswinnaars worden geveild,
en de opbrengst gaat naar de Springside Food Bank,
zoals elk jaar.
Nu kregen we ook nog een mooi stuk gedoneerd
door een bekende New Yorkse kunstenaar
en Audrey Miller uit Springside .
[applaus]
En dat stuk kreeg een zeer genereus bod
van de familie Waldore,
Dus bedankt, Audrey.
[applaus]
Nu is het tijd voor de hoofdprijs.
Namens het museum,
We zijn verheugd om de winnaar van dit jaar bekend te maken,
eerste keer deelnemer Colleen O'Sullivan,
voor haar stuk "Mijn Hart".
[applaus]
* *
Oh, gefeliciteerd.
Wauw, wauw.
- Bedankt.
- Ik heb niets gedaan.
- Ja, maar dat heb je wel gedaan.
Dat weet je zeker.
- Audrey, bedankt.
- Het is gewoonweg prachtig.
- Ik zag op de sociale media
dat je de broche weer bij zijn eigenaar hebt teruggevonden.
Ik heb dat stuk 20 jaar geleden voor $1.000 verkocht.
Tegenwoordig zou het minstens 10 keer zoveel waard zijn geweest.
- Nou ja, mijn grootmoeder deed wat ze deed niet voor het geld.
- En jij vindt dit prima?
- Ik ben al betaald voor mijn diensten, bedankt.
- $10.000?
Dat betwijfel ik.
- Ze is een schatje.
- Dat is ze.
Ik besef het nu pas,
Ik heb nooit gevraagd wat uw tarief is.
- En ik heb je al gezegd, ik hoef niet betaald te worden.
- Kom op. - Audrey, stop.
- Dat gaan we doen.
Wat is je dagtarief? - Audrey, stop.
- Ik kan het op je website opzoeken .
- Audrey.
Audrey, ik ben al betaald.
- Maar waar heb je het over?
- Molly heeft mij betaald.
- Wat?
Hoe?
- Vijf maanden geleden, toen ze in het ziekenhuis lag.
- Je wist dus de hele tijd al van de ringen?
- Nou ja, niet over de ringen.
Alleen dat je mij om hulp ging vragen.
- Maar waarom vertel je het mij niet?
- Dat kon ik niet. Ik heb gewoon--
Ik deed net alsof ik het niet wist
Je wilde dat ik dit met je zou doen.
- Doen alsof? Nee.
Dat is een leugen. Er is een verschil.
- Ik deed maar alsof.
Het is anders.
- Voor mij is dat niet zo.
Sorry, maar ik begrijp het doel hiervan niet .
Je had het me moeten vertellen.
Zij was mijn grootmoeder.
- Ik weet het, en ik wil gewoon--
Ik kon het niet. Ik--
- Ik wil weg.
- Nee, doe dat niet.
- Nee, ik wil wel weg.
Dag, Finn. Nee.
- Audrey.
* *
- *Alles is kalm*
*Alles is licht*
- Goedemorgen.
- Ochtend.
- * Rond een maagd *
* Moeder en kind *
- Wanneer heb je dit gedaan?
- Gisteravond.
Wat denk jij?
- Goed,
Ik denk dat je misschien New York wilt bellen
en laat ze weten dat je klaar bent voor die lente-galerie-expositie
tenslotte.
Wat is er gebeurd dat je ineens weer aan het schilderen bent?
- Ik weet het niet.
- Wat is de--de hand?
- Het is de vermiste vijfde eigenaar.
- Herinner me nog, wat is de vijfde ring?
- Oh, het is, uh, deze.
- Ach.
- Er zit geen merkteken van de maker op.
- Het is vreemd.
Het is wel een mooi ontwerp,
de manier waarop de juwelier de stenen zet.
- Wat zei je?
- Gewoon dat het een mooi ontwerp is.
- Nee, nee, het andere deel.
- De plaatsing van de stenen?
- Mam. Ja.
Wacht even. De stenen.
* *
In de brief van oma stond:
hier. "We gingen naar het strand,
"dan Thompson's Park, en de bossen bij Mayor's Park.
Ik heb geen middel onbeproefd gelaten."
- Nou ja, ze was grondig.
- Ze heeft geen stenen omgedraaid.
- Ik denk dat ze gewoon een metafoor gebruikte.
- Mam, oma haatte clichés.
Ik denk dat ze wil dat wij de stenen omdraaien.
- Dat is wel mogelijk, denk ik.
Je moet het Finn vertellen.
Wat?
Gisteravond?
- Finn vertelde me dat oma hem had ingehuurd
om dit werk te doen voordat ze stierf.
En hij zei dat hij niets wist over de ringen,
maar dat hij deed alsof
om niet te weten dat ik hem zou inhuren
om dit werk te doen waar hij al voor betaald is.
- Ach.
Dat is dus wat er gebeurde, dat je weer aan het schilderen bent.
- Wat zou dat betekenen?
-Audrey,
Het is duidelijk dat jullie deze missie samen hebben gedaan
en je gevoelens voor Finn
heeft je passie gewekt.
- Nee. Hij hield iets voor mij geheim.
- Kunt u zich voorstellen waarom hij dat gedaan zou hebben?
- Nee, dat kan ik eigenlijk niet.
- Nou, je bent door heel Minnesota aan het rennen
proberen de wensen van je grootmoeder te respecteren.
Heb je hem gevraagd of hij misschien haar wens probeert te honoreren?
door het je niet te vertellen?
* *
[klopt op de deur] - Hallo?
Omdat?
* *
- Hallo, Finn.
- Kan ik met haar praten? [deur gaat dicht]
* *
Bedankt.
* *
Audrey.
- Heeft mijn grootmoeder je verteld
om mij niet te vertellen dat ze jou had aangenomen?
Waarom?
- Mijn bedrijf ging failliet,
en Molly heeft mij uit de brand geholpen.
Ze wilde dat je dacht dat ik dit allemaal deed
uit de geest van vrijgevigheid.
En trouwens, ik zou dat absoluut gedaan hebben.
- Wat zou het haar kunnen schelen wat ik van haar motief vind?
- Ze zei dat ze wilde dat je net zo'n hoge dunk van mij zou hebben
zoals zij deed.
- Fin,
Ik heb echt een hoge pet van je op.
- Nu nog niet.
* *
- Ik waardeer het dat je de wensen van mijn grootmoeder respecteert
door mij niet te vertellen over
haar geheime deal met jou.
- Behalve dat ik het je net heb verteld.
- Waarom deed je dat?
- Omdat ik je niets wil onthouden.
Dat heb ik in het verleden ook gedaan.
Ik wil het niet met jou doen.
- OK.
- Oké, net zoals het met ons oké is?
- OK.
- Oké, over de zoektocht.
- Wat maakt het uit dat het juweliersstempel verborgen is?
onder de steen op de ring?
- Wat bedoel je?
- Nou, mam, kom je nog even binnen?
Dus in de brief van mijn grootmoeder stond:
"Ik heb geen steen onberoerd gelaten," maar zij--
- Ze draaide de stenen niet om.
- Precies.
Ik denk dat het een teken is dat we deze stenen moeten omdraaien.
- Denk je dat ze daar iets verstopt heeft?
- Precies wat zij zou doen.
Wat als we dit gewoon meenemen naar Charlie's juwelierszaak?
en hij eronder kan kijken en zien of er een makersmerk op zit?
- Nee, Charlie is vandaag gesloten, weet je nog?
Hij gaat de Kerstman uithangen in het Bear Lake Community Center.
- Ik ken een van de juweliers in het warenhuis.
Zullen we ze gaan bekijken?
- Laten we gaan.
* *
- Je hebt echt gelijk.
Daar is het merkteken.
Dat is de postzegel van Charlie Flannery .
- Charlie? - Charlie?
- Ja. Ik neem aan dat je hem kent?
- A-ben je zeker?
- Oh, ik ken Charlie's merk.
- We moeten naar het Bear Lake Community Center.
* *
- Ho, ho, ho, ho!
Vrolijk Kerstfeest.
Prettige Kerstdagen, Lola.
Laten we eens naar de camera kijken.
[grinnikt]
Fijne Kerstdagen, meiden.
- Moeten we in de rij gaan staan? Wie is de volgende?
- Nou, we gaan niet voor de kinderen praten.
- Hier is onze foto. - Mogen we dat?
* *
- Vrolijk Kerstfeest.
Daar gaan we.
Ho, ho, ho! Wie is de volgende?
Kom maar op.
* *
[grinnikt]
Oh, vrolijk kerstfeest, Noel.
Ik heb, ik heb, ik heb.
Ik heb, ik heb, ik heb, ik heb.
Hallo Audrey.
Hallo, Finn.
Geen cadeautjes meer.
- Mm. We hebben er eentje voor je meegebracht.
- Ach.
- Voor wie heb je dit gemaakt, Charlie?
- Nou, ik kan me voorstellen dat als je hier bent,
Je hebt het antwoord daarop al bedacht .
- Oma vond maar vier ringen,
en zij gaf jou de opdracht om de vijfde te maken.
* *
Deze.
- Vijf gouden ringen.
Het stroomt beter.
Molly vertelde me alles over de zoektocht waarop ze je stuurde,
en hoe ze jou inhuurde om Audrey te helpen.
Goed gedaan!
- En de vijfde eigenaar is?
- Mij.
Oma.
Bedankt, Charlie, dat je haar hebt geholpen.
En ik.
- Graag gedaan.
Vrolijk Kerstfeest.
- Ja.
Vijf ringen voor Kerstmis.
* *
- Het is je gelukt, Audrey.
- Het is ons gelukt, Finn.
* *
En de laatste ring die ze voor mij had gemaakt.
- Oh, het is prachtig.
- Wat een verhaal.
Wat een dame was die Molly.
Aan Molly Miller.
- Aan Molly. - Aan Molly Miller.
- Aan Vrouwe Sinterklaas.
[lachend]
- Het is een interne grap.
* *
- Oké, wie heeft er zin in zelfgemaakte appeltaart?
en een film?
- Dat klinkt geweldig.
- Kay, hier zou een kerel wel aan kunnen wennen.
- Is dat zo?
Nou, hoe is het eten volgende week vrijdagavond?
alleen wij tweeën?
- Meen je dat nou?
- Zie ik er niet serieus uit?
- Ik zal er zijn. - Oké.
- Finn, wil je me helpen met de taart?
- Ja.
- Waarom neem je niet iedereen mee naar beneden,
en de film klaarmaken? - Oké.
- OK.
- Oh, zou je mij een taartmes uit die la kunnen geven?
- Zeker.
* *
Audrey, er zit een cadeautje in.
- Echt?
Voor wie?
* *
- Ik ben sprakeloos.
- Vind je het leuk?
- Leuk is niet het woord dat ik zou gebruiken om het te beschrijven.
Bedankt.
* *
- Vrolijk Kerstfeest. - Vrolijk Kerstfeest.
- Dus, uh,
Luister, ik heb nieuws.
- Heeft Molly je nog een uitdaging nagelaten?
dat voor Nieuwjaar klaar moet zijn ?
- Nee, dat is niet mijn nieuws.
Mijn nieuws is
Ik heb besloten om terug te verhuizen naar Springside
waar ik ook woon.
-Manhattan.
- Dat is hem.
- Ja, mijn moeder en ik gaan de zaak uitbreiden.
Miller Tijdloze Antiek
en Schone Kunsten.
- Ik weet nog steeds niet wat ik moet zeggen.
Wanneer heb je dit besloten?
- Nou, het is aan het opbouwen.
Maar toen we de zoektocht hadden voltooid,
Ik realiseerde me dat mijn oma mij terug had gebracht
naar wat er echt toe doet.
Het is mijn kunst. Het is mijn thuis.
Zijn--
- Ja, dat ben jij.
* *
[vrolijke muziek]
* *