Deel als je deze apps leuk vindt
Veel kijkplezier
* Hoi *
* Toen ze me vertelden dat ik jong was *
* Hoi *
*Ik dacht dat je blij zou zijn*
*Ik zing je naam en ik zing het luid*
* want waar ik vandaan kom is er geen reden om aan je te twijfelen *
*Ik zing je naam en ik zing het luid*
* Hoi hoi *
Daar gaan we, Juniper.
Je vader en ik wilden deze voor het laatst bewaren.
Het is een speciaal cadeau voor een heel bijzondere Junebug.
Het is een Junebug, net als ik.
Dat is juist.
Deze doos is bedoeld als je eigen kleine tijdcapsule.
Echt? Dat is geweldig.
Maar wat moet ik erin stoppen?
Het is aan jou, jongen.
Het kunnen dingen zijn waar je naar wilt kijken als je ouder bent.
Zoals wensen? In een wensdoos!
Dat is geweldig, insect. Je bent zo creatief.
Oké.
Ik weet waar ik inspiratie kan opdoen.
Mijn favoriete boek.
En toen de prinses en haar ridder de boeman versloegen,
ze merkte dat ze op wonderbaarlijke wijze getransformeerd was
van een angstaanjagende weerwolf, tot opnieuw,
een mooie prinses.
Ten eerste wens ik dat iedereen in mijn koninkrijk gelukkig zal zijn.
Ten tweede wil ik dat al mijn dromen uitkomen.
Ten derde zou ik willen dat ik op een dag mijn ridder zal vinden.
Mogen al je wensen uitkomen.
Gefeliciteerd met je verjaardag, Junebug.
*Het is niet nodig om het te schreeuwen*
*Ik zing jouw naam*
[telefoonalarm piept]
**
* Verdwaald in je wolken en je stroom *
*Ik ben onder jouw golven*
*me meevoert in jouw oceaan*
*Ik zou hier dagen kunnen wonen*
*Jij bent de rollende donder*
*Jij bent de stromende regen*
*En weet je, en je weet dat ik alles zou doen*
*Doe alles voor je*
* Oeh *
*Ik zou alles voor je doen*
* Oeh *
* Ik zou alles voor je doen *
Hé, Micha.
Hoi. Je Americano ligt aan de bar.
Bedankt.
Mijn raketbrandstof voor vandaag.
Excuseer mij. Pardon.
Ik denk dat je mijn koffie mag hebben.
Ja, ik denk dat je gelijk hebt.
Dit smaakt niet naar een karamel latte.
Het is geen caramel latte, het is een Americano, en hij is van mij.
Nou, het was de mijne.
Oeps. Mijn fout, Juniper.
Ik haal een nieuwe voor je.
Kon je niet zien dat het niet was wat je had besteld?
Ik heb er eerlijk gezegd niet echt over nagedacht.
Ik bestel elke dag iets nieuws.
-Ik blijf bij wat ik leuk vind. -Alsjeblieft, een Americano.
Oh dank je. Eh...
Dit is van jou en nee...
Deze... deze is, nee... Ja? De jouwe?
-Ja, dat neem ik. -Ik neem deze.
Weet je wat, ik zal een nieuwe voor je maken.
-Oké. Nou... -Ik heb mijn koffie.
En ik heb geen koffie.
Nou, een fijne dag verder.
Ja jij ook.
[aangename muziek]
Ochtend.
- Hallo Kylie. -Goedemorgen.
[waarschuwingen luiden]
Kom je naar de bijeenkomst? Het begint nu.
Zeker.
Onze focus het afgelopen jaar is dus verschoven naar jongvolwassenen
en graphic novels.
Waar we achterop raken, is het aanbod van prentenboeken.
Mensen, we zijn een klein bedrijf, vrijwel het enige in print
wat nog niet is opgeslokt door een van de conglomeraten.
Dus ik stel dit voor jullie allemaal open, om ons te helpen vinden
het volgende geweldige prentenboek en breng ons terug naar die arena.
Paula, ik weet zeker dat we er allemaal net zoveel van zouden houden
begeleiding mogelijk van u.
Nou, om te beginnen...
geen dieren-, monster- of schattige buitenaardse hoofdrolspelers meer.
Dat was twee seizoenen geleden.
Maar de sleutel voor ons zal altijd binnen zijn
het vinden van een geweldige nieuwe illustrator.
Dus, zijn er gedachten, ideeën?
Nee? Oke prima.
Nou, zeg het maar.
Ik wil tegen het einde van de week wat pitches zien, zelfs vroege concepten.
Oké.
Dat is het.
Jeneverbes. Mag ik iets zeggen?
Ik kan niet meer verkleinen. Het is alle hens aan dek.
We zijn allemaal blij om ons steentje bij te dragen, Paula.
Ik weet dat het zwembad nu ondiep lijkt,
maar ik ben er zeker van dat er nog steeds een aantal fantastische zijn
onontdekt talent dat er is.
Dat hoop ik zeker.
Je bent de afgelopen maanden overspoeld met administratie,
en het is niet echt de taak van de redacteur,
maar jij hebt hier het beste oog.
Ik heb een paar prospects op je bureau gelegd.
-Even kijken. -Ja. Blij om.
Je bent een rockster, Juniper.
Rot op.
[telefoon zoemt]
Na het werk even langskomen met iets bijzonders.
Het spijt me dat ik je ooit heb geleerd waar je de emoji's kunt vinden, mam.
Oké.
[aangename muziek]
[klop op de deur] Wij zijn het, lieverd!
Komt eraan!
Hé, waar is papa?
Hij komt eraan.
Papa, kom je?
Ik kom!
Ik vertelde hem dat ik zou helpen, maar hij wilde er niets van hebben.
Zo eigenwijs!
Mam, ik wil dat dit snel is,
Omdat ik vanavond met Ethan ga eten,
Ik heb een heleboel inzendingen van werk om te beoordelen.
Kijk eens wat ik vond bij het opruimen van de kelder. [grinnikt]
Ta-da!
Wat is het?
Herken je het niet?
Het is jouw wensdoos.
Jouw tijdcapsule van toen je acht was.
Weet je het niet meer?
Ik weet het niet, vaag... denk ik?
We dachten dat je het misschien wel zou willen, omdat je het al hebt
er komt een grote verjaardag aan. [fluistert] 4-0.
En jij hebt mij dit gegeven in plaats van, ik weet het niet, een blender
of iets dat ik echt zou kunnen gebruiken.
Het is een kans voor jou om opnieuw verbinding te maken met de dromen die je had
toen je een jong meisje was.
En waarom moet ik precies opnieuw verbinding met hen maken?
Is het omdat het niet goed met mij gaat in mijn leven, in mijn carrière?
Het is gewoon, het is...
We kunnen ons niet herinneren wanneer we je voor het laatst hebben gezien...
Glimlach. Die oude Junebug-glimlach.
En verjaardagsfeestjes lieten je altijd lachen, en...
Het is lang geleden dat je er een had
en wij konden helpen.
Pap, ik heb niet echt tijd voor verjaardagsfeestjes. Oké?
Ik heb het erg druk en ik moet me echt aankleden.
Natuurlijk natuurlijk.
We hebben vanavond toch euchre.
Eh, we kwamen net langs.
Ja. Gewoon even langskomen.
Ik hoor het als slechts één van jullie het zegt.
Vergeet niet dat je morgenavond komt eten.
- Morgenavond eten. - Ja, eten morgenavond.
Oké.
[ademt uit]
[upbeat muziek]
Ik bereid het team voor op dit technische symposium dat we doen
en de managers blijven maar micromanagen
onze procesontwikkeling.
Ze willen marktprojecties, verkoopprojecties,
financiële projecties.
Klinkt als veel projectie.
Precies.
Oké, jullie twee. Iets als toetje?
-Alleen de cheque. -Ooh, ik--
-Sorry. Wilde je iets? -Nee nee nee.
Normaal gesproken houden we ons niet bezig met een dessert.
Nee nee. Ik ben van gedachten veranderd, ja.
Het is in orde. Ja.
Wij nemen de cheque.
Goed. Alleen de cheque.
Luister, ik wilde je een vraag stellen.
Ik weet dat ik je in het verleden soms heb gekregen
het verkeerde voor je verjaardag.
[grinnikt]
Ik dacht, ik vertel je gewoon wat ik van plan was te kopen.
Een pen.
Een leuke.
Elke redacteur heeft een kwaliteitspen nodig, toch?
Om de manuscripten waaraan u werkt te markeren.
Ik gaf je mijn hart en jij gaf mij een pen.
Hm?
Het is een citaat uit mijn favoriete film.
"Zeg iets".
Lloyd Dobler. Diane Hof.
O ja. Rechts. Ja. Ik denk dat je me die hebt laten zien.
Bedankt mevrouw.
Ja. Ik bedoel, ik dacht dat schrijven echt zo is
toch meer een kinderdroom.
En Paula zei dat zelfs als ik op deze weg doorging
dan zal ze uiteindelijk...
breng mij in...
Hm?
Een pen zou mooi zijn.
Dank je, Ethan.
[emotionele muziek]
Dus, hoe zit het met een slaapmutsje?
Ik ben een beetje in de war. Lange werkdag gehad.
Ik heb nog veel bestanden die ik moet doornemen.
Oké, dan breng ik je gewoon naar huis.
Weet je, eigenlijk denk ik dat ik wil lopen.
Het is nog steeds zo'n mooi avondje uit.
Nou, ik ga mee.
Het is oké, ik ben niet ver. Hartelijk dank voor het diner.
Ik bel je morgen.
Geeft hij je een pen?
Het is... een vroege verjaardagsverrassing.
Enige verrassing.
En zie dit, dit hier.
Dit is waarom je mijn beste vriend bent, omdat je het altijd weet
als ik een glas Pinot voor mijn verjaardag nodig heb.
Zien? Er zijn voordelen
om je beste vriend zo dichtbij te hebben.
Bovendien had ik een volledige dag
van het moederen van een tweeling, dus ik heb dit ook nodig.
Geeft hij je echt een pen voor je 40e verjaardag?
Hij verzekerde mij dat het een mooie zou zijn.
Weet je waar dat mij aan doet denken?
Lloyd...
Dubbelen. [hijgt]
[in koor] Laten we het doen!
Waar is de man in mijn leven die een boombox vasthoudt?
om mij een serenade te brengen?
Dat is wat ik wil weten.
Misschien kun je iemand vinden die een telefoon omhoog kan houden?
-Niet hetzelfde. -Rechts. Niet hetzelfde.
Echt niet.
[schraapt keel]
Ik wens dat iedereen in mijn koninkrijk gelukkig zal zijn.
Nou ja, duidelijk niet helemaal iedereen.
Ik wil dat al mijn dromen uitkomen.
Ik denk dat we daar bovengemiddeld scoren.
Ik wens dat op een dag... ik zal vinden...
mijn ridder.
[melancholische muziek]
[magische muziek]
Hallo!
[schreeuwt]
Hoe ben je hier binnengekomen?
Je maakte me bang.
Hoe gaat het hier?
Waar... waar zijn je ouders precies?
Ik ben jou, en jij bent mij.
Ik ben gek geworden. Het is eindelijk gebeurd.
Nee, dat heb je niet.
Je bent geboren op 17 juni 1984.
Je favoriete ijssmaak is Raspberry Swirl.
Je moeder liet je twee jaar kunstschaatsen
totdat je viel en een tand afbrak.
Dat maakte je blij
Omdat het betekende dat je meer boeken kon lezen.
Je zoekt woorden op in het woordenboek die je niet kent
en zet er een vinkje naast...
Oke ik snap het.
Oh! En jij was verliefd op...
Oké. Oké.
Ik hoef niet herinnerd te worden aan oude verliefdheden.
Hoe is dit mogelijk?
Het leek alsof je wat hulp nodig had.
En hier ben ik.
Heeft mijn moeder je dit aangedaan?
[grinnikt] Is dit zoiets als...
een soort verborgen camerashow of zoiets?
Je lijkt precies op mij.
Ze gaf je mijn oude roze overall om te dragen?
Dit is krankzinnig.
I...
Ik wil dat je gaat. Ik wil dat je teruggaat waar dan ook
waar je vandaan kwam omdat ik morgenochtend naar mijn werk moet.
Oh, leuk! Laten we onze outfit uitzoeken.
Nee! We kiezen geen outfit uit.
Stop hier.
Kijk, ik wil dat je teruggaat naar waar je vandaan kwam. Oké?
Ik heb wat slaap nodig.
Ik kan niet ontslagen worden omdat ik... met kleine mensen omga.
Wil je mij hier niet?
Nee.
Prima!
Prima.
Oké, kijk...
Ik weet niet wie je bent of waar je vandaan kwam...
Het gaat prima met je. Ja, dit soort dingen gebeuren
voor mensen de hele tijd. Het is normaal.
Sterker nog, je hebt het waarschijnlijk gedroomd.
En dromen zijn een volkomen normaal onderdeel van het leven.
Oh nee.
Nee nee nee nee nee.
Mijn inzinking is blijkbaar nog niet voorbij.
Ik ben terug!
Je bent terug.
Die kleren zijn saai.
Oh dank je. Een kleine modecriticus.
Dit is precies wat ik nodig heb.
Oké, nou, wat moet ik dan in ieder geval dragen?
Die. Zo helder.
Ik kan dit niet dragen naar mijn werk.
Dit is een domme impulsaankoop, ik wilde hem net terugsturen.
[kreunt]
Oké. Oké. Eh... daar.
Vrolijk?
Goed.
Wat ben ik aan het doen?
Blijf daar. Oké? Zojuist...
[bellen]
Beweeg niet.
Blijf daar.
Kate. Hoi. Ik heb je nodig.
Kaat! Kom met mij mee.
Oké.
Oké. Deze kant op.
-Waar gaan we naartoe? - Daarboven.
Gewoon hier.
En... [hijgt] Oké.
Zie jij wat ik zie?
Denk je aan een kledingkastopruiming?
Ik heb het vorige maand gedaan. Heb er bittere spijt van.
Ik moet naar de kringloopwinkel
en al mijn spullen terug kopen.
Ze kan mij niet zien omdat ik jou ben.
Het zou zoiets zijn als dubbelzien of iets dergelijks.
Wat weet jij over dubbelzien?
Ik dacht niet dat je gisteravond zoveel gedronken had.
Dat deed ik niet. Ik was gewoon...
Laten we een kop koffie bij je drinken, dan komt alles goed.
Het is beter om terug te gaan. Tweelingen zwemmen.
Ik vind de sjaal trouwens erg leuk bij je.
Niks mis met een beetje kleur.
Waarom overkomt mij dit?
Ik ben pas acht.
Ik weet niet hoe dit soort dingen werken.
Geloof me, ik denk dat je 100 kunt zijn en het nog steeds niet weet.
[hijgt] Oeh.
Ik denk dat je terug moet naar je uitgeverijbaan.
Je hebt al die vergaderingen.
Hoe weet je dat allemaal?
Ik zei het je, ik ben jou! Gewoon jonge jij.
Als je echt mij bent, dan zou je het moeten weten
dat ik daar nu eigenlijk geen tijd voor heb. I...
[zucht]
-Wat is dat? -[hijgt]
Is dat een van onze boeken?
Hoe ben je daar teruggekomen?
Ik wilde zien welke verhalen we hebben geschreven.
Nee, ik bedoel, wat is er met het opduiken
en steeds verdwijnen?
Ik weet het niet. Het is gewoon leuk.
Als dat ons boek is... zijn we zeker niet beroemd geworden.
Ik deed het eigenlijk beter dan beroemd worden.
Ik ben de persoon die schrijvers helpt gepubliceerd te worden.
Dus... je helpt andere mensen hun verhaal te vertellen?
Ja precies.
Hoe zit het met onze verhalen?
Hoe zit het met mijn Junebug-verhalen?
Oké, dit is misschien moeilijk uit te leggen aan een kind.
Maar als je volwassen bent, moet je compromissen sluiten en...
Blijkbaar kun je ook in contact komen met je innerlijke kind.
Hoi. Americano komt eraan.
Bedankt.
Ben je oke?
O ja. Ja. Waarom?
Je ziet er gewoon een beetje anders uit, denk ik.
Nou ja, ik heb gisteravond met mijn vriend gegeten,
dus... waarschijnlijk te veel plezier gehad.
Ontzettend bedankt.
Ja, een fijne dag verder.
Oké.
Ik wil kijken.
Oh Oh oh. Wat ben je aan het doen?
Maar het is zo mooi.
Nou, ik... eh...
[giechelen]
Oh... [metaal klinkt]
[blikjes bonzen]
[verfspatten]
Oh nee!
[hijgt]
[kreunt]
Als het Miss Americano niet is. Wat een gang van zaken.
Het spijt me zo.
Het is in orde.
Het spijt me zeer.
Het is in orde. Het is in orde. Dingen gebeuren. Oké?
Hoe kan je dat zeggen? Ik heb zojuist je muurschildering vernietigd.
Nee, het is een teken. Het klopte toch niet.
Eerlijk gezegd dacht ik erover om opnieuw te beginnen.
Je bent hier zo aardig over.
Het zal nog beter zijn als ik het eenmaal doorheb
wat het eigenlijk zou moeten zijn.
Een...
Ik heb misschien een manier om het goed te maken.
Niets om goed te maken.
Nee. Nee. Ik denk dat dat zo is.
Toevallig werk ik voor Little Light Publishing
en we zoeken illustratoren,
voor nieuwe en verschillende illustratoren.
Ik denk dat jouw werk...
was prachtig en misschien past u wel perfect bij ons.
Ik waardeer de interesse, maar nee bedankt.
Oh.
Weet je het zeker?
Ja.
Ik maak deze muurschildering af en ga verder.
Dat is wat ik doe.
Als je het niet erg vindt, begin ik hier met opruimen.
Oh zeker. Ja natuurlijk.
Een...
Als je van gedachten verandert, ik ben Juniper James
en ik werk voor Little Light Publishing.
Jij zei. Ja.
-Oké. -Ik heb het begrepen.
Ja. Nogmaals sorry.
Het is in orde. Het is in orde.
Ik vind hem leuk. En zijn schilderijen zijn mooi.
Nou, ik weet niet wat ik ervan moet denken.
Ja, hij is intrigerend, die ene.
Hij werkt al ruim een ​​maand
en ik weet nog steeds zijn naam niet.
Hé. Echt?
Mm-hmm.
Hé, zie je haar?
Zie ik wie?
Niemand.
Ik denk dat ik nog een espresso nodig heb.
Het is op het huis.
En ik geef je het e-mailadres van mijn neef.
Hij is echt een geweldige therapeut.
Heeft u al gehoord van Imagotherapie?
[vrolijke muziek]
Kylie?
Hé, kun je me helpen de juiste link hier te vinden?
Zeker.
Precies daar.
Wacht, ben je geïnteresseerd in Alex Ripley?
Je kent hem?
Ik denk dat ik hem vanochtend heb ontmoet.
Ik hoopte hem binnen te halen als nieuwe illustrator.
Hij is een icoon uit de kunstwereld. Direct naar de top geschoten.
Het was echter triest, na zijn tweede tentoonstelling,
hij werd absoluut verwoest door de critici.
Hm.
Ja. Gewoon brutaal.
Hij liep zijn eigen opening uit en heeft niet getekend
sindsdien een kunstwerk.
Er wordt op straat gefluisterd dat hij de muralist is
dat duikt overal in de stad op.
Kijk, ik weet niet eens of deze man is wie je zei dat hij is.
maar ik vond zijn kunstwerken erg leuk.
[grinnikt] Het enige wat ik kan zeggen is, als je Alex Ripley hebt gevonden...
goed gespeeld.
Ik denk dat we snel moeten vergaderen
nu dat het Brennan-boek is
is van de lijst met voorjaarsreleases gevallen.
Natuurlijk.
Juniper is misschien gestruikeld
vanochtend een nieuwe illustrator tegengekomen.
Echt? Dat is geweldig. Laat me hun spullen zien.
Zeker.
Nou, eigenlijk zal dat een beetje moeilijk zijn
omdat hij een muralist is.
Een muralist.
Oh nee. [lacht] Nee, dat gaat niet werken.
-Waarom niet? -Iemand die werkt
op zo'n grote schaal?
Nee, we hebben illustratoren en miniaturisten nodig.
Juniper, het spijt me,
Ik denk dat je daar tegen de verkeerde boom blaft.
Pardon, Paula. Mag ik gewoon één minuut?
Een minuut.
Steek je hand omhoog.
Dit is geen klaslokaal.
We hoeven onze hand niet op te steken om te spreken.
Dus blijf het gewoon proberen.
Het is niet zo eenvoudig.
Waarom niet?
Zou je me niet vertellen dat ik niet moet opgeven na slechts één keer proberen?
Nou... ja, natuurlijk zou ik dat doen.
Zei je iets?
Niets.
Oké.
Doe het, of ik ga schreeuwen.
Je zal niet.
-[schreeuwt] -Oh!
Eigenlijk heb ik wel iets te zeggen.
Paula, ik geloof dat ik een artiest heb gevonden die heel speciaal is
en ik denk niet dat het uitmaakt of hij op muren schildert
of tekent op papier omdat zijn werk ongelooflijk overtuigend is
en je zei zelf dat ik hier het beste oog heb.
En dat is dus wat ik wilde zeggen.
Oké. Ik had je niet moeten afsluiten.
Als je zo gepassioneerd bent over zijn werk,
Ik zal eens kijken.
Geweldig. Er is maar één probleem, namelijk
dat hij niet echt met ons wil samenwerken.
Het spijt me.
Je biedt mij iemand aan die niet alleen nog nooit heeft geïllustreerd
maar hij is niet echt geïnteresseerd in de baan.
Is dit jouw oplossing?
Ja.
Nou, veel succes daarmee. Oké.
Jij hebt het beste oog ter plekke.
Dank je, Rob.
Oké, luister, mijn werkplek moet verboden terrein zijn
voor deze bezoeken.
Laten we dan iets anders doen.
Ijsje!
Ijsje?
Ik kan niet midden in de ochtend een ijsje gaan eten.
Ik ben een verantwoordelijke volwassene met een belangrijke baan.
Om nog maar te zwijgen van alle vergaderingen die ik heb.
Het lijkt gewoon huiswerk voor volwassenen. [huivert]
Ik denk dat je daar een punt hebt.
Laten we gaan praten met die schilder die je leuk vindt.
Ik vind hem niet leuk. Oké?
Ik denk gewoon dat hij talent heeft en dat het voor beide partijen voordelig zou zijn
voor ons om... Hé, waar ga je heen?
Kom op.
Wat? I...
Kom je niet?
[Paula] Jeneverbes? Mijn kantoor.
Komt eraan.
Wat is dit precies, mama?
Gewoon een nieuw recept dat ik wilde proberen.
Is dat code, want ik heb er gewoon alles in gegooid
Ik heb toevallig in de keuken liggen?
-O, Junebug. -Mama.
Juniper, ik heb altijd een plan. Maak je geen zorgen.
[inspannen]
Hier.
[kurk knalt]
Ik heb het losgemaakt.
Mag ik je een vraag stellen?
Waarom heb je mij dat tijdcapsule-wensdoosje gegeven?
Ik zei het je, ik heb hem net gevonden bij het opruimen van de kelder.
Wij vonden het schattig.
Ja. Heel schattig.
Dus je probeerde mij geen bericht te sturen?
Wat voor bericht zouden we sturen?
Ik weet het niet. De rubriek 'Ben je blij?
Breng je leven op orde.
Waarom leef je je dromen niet?' soort bericht.
Nee. Geen bericht, lieverd.
Ik vond het gewoon schattig.
Heel schattig.
Oh, je was toen zo'n heethoofd.
Weet je nog dat je begon met het schrijven van die roman?
toen je nog maar acht was?
Ja, ik wil.
Het is een van de vier romans waaraan ik ben begonnen
en nooit klaar.
-Je moet deze inpakken. -Ja, rond het af!
Oh mijn god, jongens, genoeg!
Ik weet dat je Ethan niet mag.
Ik weet dat je denkt dat ik iets anders zou moeten doen
met mijn leven.
Maar weet je wat, niet iedereen mag kiezen
wat ze doen voor de kost, en niet iedereen
ontmoetten hun perfecte persoon in de 10e klas
zoals jullie twee, dus...
[ademt uit]
-Wij houden van Ethan. -Mm-hmm.
Zijn kleding is altijd zo... zorgvuldig gekozen.
Vooral banden.
Dat is nauwelijks een compliment in de wereld van jullie twee.
Ik ga de tafel dekken.
[junibug] Psst! Reserveer een plek voor mij.
Op die plek kroop ik vroeger vaak in elkaar
toen ik deed alsof ik ziek was
omdat ik thuis wilde blijven van school om te lezen.
Je moet mama en papa vertellen dat ik hier ben.
Wat?
Maak je een grapje? Ze zouden mij weggestuurd hebben.
Hoe dan ook, je hebt papa gehoord.
Het was gewoon iets dat ze in de kelder vonden. Oké?
Ze bedoelden er niets mee.
Ik denk dat ze je voor de gek houden.
Weet je, ik denk dat je misschien gelijk hebt.
Het diner wordt geserveerd.
Wat doe je daarbinnen, lieverd?
Niets.
Laten we eten.
Oh, hij is gewoon zo'n interessant personage.
Zo zelfverzekerd. Het is een beetje zenuwslopend.
Je moet ook zelfvertrouwen hebben.
Nou, zo gemakkelijk is het niet. Oké? Je kunt niet zomaar zelfverzekerd zijn.
Het is iets dat...
groeit in je naarmate je levenservaring opdoet
en je overwint uitdagingen.
Maar ik heb er vertrouwen in.
Nou, je bent een kind.
Een denkbeeldig kind, niet eens een echt kind.
Ik denk.
Doe zoals papa zegt. Doe gewoon alsof je vertrouwen hebt
en voor je het weet, heb je het.
Hé.
Ik denk dat je misschien gelijk hebt.
Oké. Laten we dit doen.
Eh, hallo.
Hoi. Ik weet niet zeker of je mij nog herinnert.
Hoe kan ik je vergeten?
Het spijt me nog steeds heel erg.
En je moet echt stoppen met je te verontschuldigen.
Ik was niet tevreden over het werk
en je gaf me de tweede kans
om er een tweede keer mee aan de slag te gaan.
Oké, dan zal ik stoppen met mijn excuses aan te bieden.
Ik ben Juniper. Jeneverbes James.
Ja. Ik herinner me.
Oh. Rechts.
En jij bent?
Geen fan van dit weer.
Ja.
Maakt het onmogelijk om te schilderen.
Kijk, ik weet dat ik hier al met je over heb gesproken,
maar ik zou heel graag willen dat je overweegt een nieuwe manier te proberen
om je kunst naar buiten te brengen.
Ik weet het niet.
Ik hou van muurschilderingen. Ik houd ervan om de wereld te verfraaien.
Teken jij ze?
Ik laat ze ongetekend
Want als mensen erachter komen wie ze heeft gedaan,...
begin met het toevoegen van je verhaal aan wat je deed.
En is dat erg?
Het is wanneer ze meer om jouw verhaal geven dan om het werk.
Nou... dat zou niet waar zijn met een prentenboek.
Het zou de kinderen niets kunnen schelen.
Ik hou van boeken. Dat doe ik, maar...
Ik blijf bij muurschilderingen.
Oké. Ja. Eh, geen probleem.
Bedankt. Hartelijk dank voor uw tijd.
Ja.
Waarom laat je hem daar achter?
Je moet ervoor zorgen dat hij met je meekomt.
Je bent zo bazig.
Kijk, je hebt hem gehoord. Hij is niet geïnteresseerd.
En ik heb het hem twee keer gevraagd.
Luister naar de stem van binnen die je dat vertelt
als dingen belangrijk zijn.
Nou, ik dacht dat jij dat was.
Dus luister!
Oké, ik zal nog een laatste ding proberen.
Oké. Sorry dat ik nog eens stoor.
Maar ik wil alleen maar zeggen dat kinderboeken heilig zijn.
Ze vormen de basis van onze verbeelding.
Hier kwam ik als kind voor het eerst tot leven,
waar ik voor het eerst humor en avontuur vond
en pure vreugde en ze maken ons tot wie we zijn
en wie we gaan worden en ze zijn belangrijk.
Dus... Ik denk dat je een fout maakt.
Basis van verbeelding, hè?
Dat vind ik leuk.
Je doet?
Ehm...
Geef me dan een uur. Nog maar een uurtje en...
en dan als je nog steeds niet geïnteresseerd bent
dan laat ik je met rust.
Een uur.
Oke prima.
Omdat dit licht mijn hart breekt.
Hier. Geef me een hand.
[vrolijke muziek]
Oké, dus... we hebben een aantal boeken die Little Light heeft gepubliceerd
en enkele klassiekers en een Caldecott Award-winnaar.
En jij?
Wat bedoel je?
Ik wil de prijswinnaars niet zien.
Ik wil het boek dat iets voor je betekent.
Alleen jij.
Oké. Blijf hier. Beweeg niet.
Ik zal terug komen.
[vrolijke vrolijke muziek]
[fluistert] Dank je.
[giechelt]
-De Prinses Weerwolf. -Mm-hmm.
Wauw.
Dus dit was je favoriete boek toen je opgroeide?
Mijn absolute favoriet.
Wat vond je er het leukst aan?
Ik denk hoe de prinses samenwerkt met de ridder
om het koninkrijk terug te winnen.
Het was gewoon heel inspirerend.
Ik bedoel, elke achtjarige zou willen dat ze kon regeren
welwillend over haar eigen koninkrijk. Rechts?
Ik begrijp waarom je ervan hield.
Maar je gezicht nu, kijkend naar de beelden,
daarom moet je je werk delen in prentenboeken.
Denk maar aan alle kleine kinderen die uw boek lezen.
Hun gezichten lichtten op zoals die van jou net.
Bedoel je dat ik de mentaliteit van een achtjarige heb?
Kijk, je zou op zijn minst een vergadering kunnen bijwonen
en dan beslissen. Rechts?
Wat heb je te verliezen?
Oké, nou...
We hebben je bibliotheekkaart nodig om hem eruit te halen
omdat ik er geen heb.
Helemaal klaar.
-Bedankt. -Bedankt.
Daar ga je.
-Bedankt. -Graag gedaan.
Dus je zei dat dit boek je destijds inspireerde.
Is dat de reden dat u bent gaan publiceren?
Ja. Soort van.
Als klein kind wilde ik schrijver worden.
Ik bedoel, welk boekenslim meisje niet,
maar publiceren, dat kwam later.
Het enige wat ik hoorde is dat kleine Juniper schrijver wilde worden.
Junibug.
En ja, ik denk dat de meeste kleine kinderen denken dat ze het weten
hoe hun leven eruit zal zien
maar zo werkt het niet altijd.
Daarom hebben we andere beroepen dan astronaut,
filmster en brandweerman. Rechts?
Misschien wist die achtjarige iets.
Nou, ze is zeker eigenwijs... was.
Was eigenwijs.
Je zou me wat van haar ideeën moeten vertellen.
Ik hoor ze graag.
Nee, het zijn onzin.
Meestal zijn het de ideeën van een achtjarige.
Is dat niet degene voor wie we het hebben over het maken van een boek?
Achtjarigen?
Zijn we?
Hebben we het over het maken van een boek?
Ik vertel je wat, jij vertelt mij enkele van die ideeën
en ik zal overwegen om naar de vergadering te gaan.
Nee, ik kan ze niet eens onthouden.
Ik geloof je niet.
Omdat ik je ogen zie oplichten
elke keer dat je over schrijven praat.
Ik zie de passie.
Oké. Dat is schattig.
Je gebruikt mijn techniek weer op mij.
Omdat we dezelfde dingen zien.
Ik weet niet eens je naam.
Alex.
Alex Ripley.
Hoi.
Hoe dan ook. Eh, dus... hebben we een deal?
Zeker. Ja. Ik zal proberen mijn ideeën te onthouden.
Oké.
Hier, laat me je mijn nummer geven.
Oké. Bel maar even...
wanneer je klaar bent om te praten.
Bedankt.
Daar ga je.
Bedankt.
Oh wacht. Ik denk dat deze van jou is.
Ja. Oké. Zeker. Daar ga je.
-Bedankt. -Ja.
Ga je mee?
Ja.
[vreedzame muziek]
Je hebt mijn verhalen gevonden.
Ik deed.
[grinnikt]
Niet slecht voor een achtjarige.
Niet slecht voor jezelf.
[telefoonalarm piept]
Ik haat het om zo vroeg wakker te worden.
Ik ook.
[telefoonalarm blijft piepen]
[telefoon zoemt]
Weer pasta-avond?
Ja. Pasta-avonden zijn geweldig.
Eén keer per week verwennen Ethan en ik ons
met een lekker pastadiner dat we samen maken.
[zucht]
Waarom maak je elke week hetzelfde diner?
Ik weet het niet, omdat het makkelijker is.
[spuugt]
Saai.
Het is niet saai. Het is leuk.
Hoe leuk is het om steeds weer hetzelfde te doen?
Weet je nog wat mama altijd zei: Vervelen bestaat niet,
gewoon saai zijn?
Citeer mama alsjeblieft niet terug naar mij.
En hoe dan ook, Ethan is niet saai.
Hij is stabiel.
Dat is wat hij is. Hij is extreem stabiel.
Wij zijn niet saai. Ik zal het bewijzen.
[bellen]
Hoi.
[Ethan] Hallo jij. Alles ok?
Ja.
Ik dacht gewoon, eh... dat we dat misschien wel konden
probeer vanavond iets anders voor het avondeten.
Oh. Geen pasta dan?
Nee nee nee. We kunnen nog steeds pasta hebben, maar...
wat dacht je van een ander soort pasta?
Is niet alle pasta hetzelfde?
Eh...
Ik wil gewoon iets anders proberen.
Zeker. Wat voor soort zou je willen?
Ik weet het niet. Verras me. Oké, ik moet gaan.
Geen één woord.
Ik weet dat je zei dat je iets nieuws wilde proberen.
Eerlijk gezegd, schat, ik keek naar de verschillende dozen en ik dacht...
Als het niet kapot is, waarom zou je het dan repareren?
Dus ik heb net zoals gewoonlijk penne voor ons gehaald.
Ik kan, eh...
Kan ik teruggaan en iets anders halen?
Nee, het is goed zo.
Wat is dit allemaal?
Nagerecht.
Ik heb een cheesecake met amaretti en sultana
en, eh... ik heb wat ijs.
Frambozenwerveling voor de lol.
Is alles oke?
Is er iets gebeurd op het werk vandaag?
Je bent niet ontslagen, toch?
Wat? Waarom denk je dat ik ontslagen ben?
Ik weet het niet, je gedraagt ​​je de laatste tijd vreemd.
[zucht]
Ethan. Ik denk dat we moeten gaan zitten.
Ethan... wat zie je in de toekomst voor ons?
-De toekomst? -Mm-hmm.
Ik weet het niet.
Eerlijk gezegd had ik er niet echt over nagedacht.
Ik hou van onze kleine routines.
Ik begrijp niet waar dit vandaan komt.
Oké, kijk. Als je tijd kon doorbrengen
met je achtjarige zelf, denk je dat hij gelukkig zou zijn?
met waar ben je vandaag?
Toen ik acht was, wilde ik piloot worden
en de wereld rondreizen, dus... waarschijnlijk niet.
Ik denk dat je een geweldige piloot zou zijn geweest
en je zou... je zou de wereld rond moeten reizen.
Dat zijn kinderdingen.
Ik wist niets van het echte leven toen ik acht jaar oud was.
Ik denk dat je veel meer wist dan je denkt.
En misschien heb ik dat ook gedaan.
Alles wat ik weet...
is dat ik niet wil eindigen met een hoop spijt.
En je zegt dat samenzijn met mij misschien een van die spijtgevoelens is.
Sorry, Ethan.
[melancholische muziek]
[zucht]
Ben je verdrietig?
Ik weet het niet. Ik ben een beetje verbijsterd.
Drie jaar. Het is een lange tijd.
We hadden af ​​en toe iets leuks.
Ik weet het niet.
Het voelde gewoon als het juiste om te doen.
Je weet dat ik nog maar een kind ben, toch?
Ik begrijp niets van deze dingen.
Junibug...
Je lijkt soms geen kind.
Mama zegt altijd dat we met acht zijn, op dertig.
Ja, nou, we zijn nu de 30 gepasseerd.
[lacht]
O, jij vindt dat grappig. Zul jij?
[beiden lachen]
[klop op de deur] -Jeneverbes!
[deurbel gaat] -Ben je thuis?
Het is zaterdag en je slaapt uit?
Wat geeft?
Hm. Ik dacht dat ik het behoorlijk goed deed.
Is alles oke?
Je hebt nog geen van mijn sms'jes beantwoord.
Ethan en ik zijn gisteravond uit elkaar gegaan.
Echt?
Was het de pen?
Het was een beetje de pen, ja.
Nee, ik denk gewoon dat het... tijd was.
Wacht even.
Je hebt iemand ontmoet. Ik kan het aan je ogen zien.
Nee, ik...
Ik bedoel, ik heb een nieuwe illustrator ontmoet
Ik ben er heel enthousiast over,
als je dat bedoelt.
Ja, je houdt van zijn werk.
Ik ben er zeker van dat ik erg enthousiast ben over zijn illustraties.
Het spijt me dat je de relatie met Ethan hebt beëindigd.
Dat moet moeilijk zijn geweest.
Ja het was.
Bedankt dat je er voor me bent
en eigenlijk mijn hele leven.
[lacht]
Katydiden.
Ik kan niet geloven dat je je dat herinnert.
Je haatte de bijnamen van onze kleine kinderen
zodra we naar de middelbare school gingen.
Nou ja, want wie wil er een bijnaam krijgen naar bugs?
Jij bent degene die ze verzonnen heeft.
Weet je nog dat je dat kleine verhaal over ons schreef als insecten?
Junebug en Katydid voor altijd.
Ik kan niet geloven dat je dat zou vergeten.
Voor altijd.
* Oeh *
* Ik heb je gevonden *
*Het voelt alsof ik eindelijk thuis ben*
Wil je nog een espresso?
Misschien heb je het nodig om al het werk dat je daar hebt gedaan af te maken.
Oh, eh... zeker.
Nee, dat is waarschijnlijk geen goed idee.
Ik heb nog nooit van je gehoord.
Oh Hallo.
Hoi.
Ik ben blij dat je er bent. Ik heb je nodig.
Je doet?
Ja. Kom op.
-Micah, let op mijn tafel? -Yeah ik heb het.
Tijd voor wat boetedoening.
Nee nee nee nee nee.
O ja. Het gebeurd.
Bovendien ben je mij iets schuldig.
- Dat doe ik wel. -Ja.
Ga zitten.
Akkoord.
Wat als ik het weer verpest?
Je zult het niet verpesten. Doe de achtergrond.
Ik zorg voor het detailwerk.
We gebruiken acryl, maar je moet snel handelen.
Dit is wat schilders open tijd noemen
Omdat verf nog nat is, kun je ze nog steeds mengen.
Openingsuren. Akkoord. Dat vind ik wel leuk.
[vreedzame muziek]
[grinnikt]
Dit is best leuk.
Ik heb zoiets niet echt gedaan sinds ik een kind was.
Een groot deel van creativiteit is verbinden
met dat kinderdeel van jezelf.
Mag ik je iets vragen? Waarom ben je hier?
Wat bedoel je?
Nou, je hebt ongekend succes behaald.
Ik heb mijn huiswerk over je gedaan.
Zo zie ik het niet.
Wat ik bedoel is dat je in Barcelona of Luzern zou kunnen zijn
of Kyoto en je bent hier in Seattle.
Waarom?
Eenvoudig.
Ik ben niet ver hier vandaan opgegroeid. Onderdeel van het fris houden van het werk
is het opnieuw verbinden met waar je vandaan komt, wat jouw verhaal is.
Ja, ik denk dat dat mijn probleem zou kunnen zijn.
Ik ben de afgelopen jaren een beetje kwijtgeraakt wie ik was.
Het is een van mijn grootste spijt op dit moment.
Ik geloof niet in spijt.
Maar... als ik die had,
het zou niet afmaken wat ik begon.
Dat herken ik.
Ik ben zo vaak begonnen met schrijven en het is altijd hetzelfde.
Ik word bang en kom nooit af.
Klinkt niet spijtig,
het klinkt gewoon de moeite waard om af te maken.
Hoe zit het met jouw verhaalidee?
Ik heb ideeën en ideeën, maar eigenlijk niets concreets.
Nou, we hebben een deal.
Geen verhaal...
geen vergadering.
Maar ik kan je samenwerken met zoveel geweldige schrijvers.
Ik heb al gevonden met wie ik wil samenwerken.
Eigenlijk denk ik dat ik wel een idee heb.
Oké.
Je hebt mijn nummer, dus sms me een paar keer voor een afspraak.
Oké.
Deze keer in het echt.
Jij hebt het.
Akkoord. Ik moet teruggaan, zodat ik mijn spullen kan pakken.
Ja. Bedankt voor de hulp.
Ja.
[zingt] Alex en Juniper zitten in een boom.
-KUSSEN. -Oké.
Sst!
Nou ja, nu ken je tenminste zijn naam.
Eerst komt de liefde, dan komt het huwelijk.
[ademt uit]
Je bent ongelukkig.
Ik weet gewoon niet wat ik morgen tegen Alex ga zeggen.
Hij verwacht dat ik een verhaal heb om te pitchen en...
Ik wil hem gewoon niet in de steek laten.
Dat doe je niet. Hij vindt je leuk.
Je moet wat slapen.
Ja. We zijn al ver voorbij onze bedtijden.
Ja we zijn.
Wauw!
Jij hebt opgeruimd.
Het voelt als de eerste schooldag.
Ik haatte de eerste schooldag.
Nou, zo erg zal het niet zijn... hoop ik.
Ik moet een muurschildering schilderen.
Wachten. Waag het niet.
Nee. We zitten hier samen in.
Dus...
Beschouw dit als praten met iemand die uw werk bewondert.
Als Paula langskwam en de muurschildering zag,
je zou gewoon met haar praten. Rechts?
-Oké. Oké, prima. -Ja.
Wat is dat?
Um, niets.
Klaar om naar binnen te gaan?
Eh, wacht. Hou vol.
Wat is ons verhaal hier? Wat vertellen we haar?
Oké, dus daar wilde ik met je over praten.
Um... Ik heb echt moeite met schrijven,
dus we moeten daarheen gaan en het aan Paula vragen
om je te koppelen aan een echte schrijver.
Ik zal nog steeds je redacteur zijn, dus we zullen een heel
creatieve relatie,
maar dit is echt de beste beslissing.
-Nee. -Wat?
Nee. Zei je niet net dat we hier samen in zitten?
Jij bent de schrijver, ik ben de kunstenaar,
en dat is wat we tegen je baas zeggen.
-Kom op. - Maar Alex...
Alex...
Het is heel indrukwekkend.
Je hebt een onderscheidende stijl, en dat is altijd zo
op zoek naar nieuwe illustratoren.
Het is een geweldige portefeuille.
Ja. Ik heb het niet samengesteld.
Wat bedoel je?
Nou, ik heb het samengesteld, Paula.
Er zijn overal op internet foto's van zijn werk te vinden
en mensen vinden het echt geweldig.
Dat is grappig.
Ik heb me altijd verzet tegen het hebben van een portefeuille.
Je bent een geweldige aanvulling op ons team.
Oké? Ja.
De volgende stap is dus het vinden van een auteur om mee samen te werken.
Wat, uh, Klein Licht is klein,
maar we staan ​​hoog aangeschreven als uitgever van kinderboeken
dus ik weet zeker dat het geen probleem zal zijn.
Oh, nou, ik heb al gevonden met wie ik wil samenwerken.
Je hebt? Is het iemand die ik zou kennen?
[ grinnikt zenuwachtig]
Ik ben het, Paula.
Het spijt me?
Ik ga de tekst schrijven.
Zonder Juniper zou ik hier niet eens zijn.
Ze heeft een echte passie voor kinderliteratuur
en een geweldig idee voor een boek dat jij volgens mij spannend zou vinden.
Geweldig. Sla me.
Nou, we zijn er nog niet helemaal klaar voor om het te presenteren.
Maar ze heeft me veel goede dingen over jou verteld
dus ik wilde heel graag kennismaken.
Ik zie.
En het is heel aardig dat Juniper die dingen zei.
Ze is een zeer getalenteerde redacteur.
Maar een boek schrijven is een heel ander verhaal,
dus ik moet hier nog even over nadenken.
Het is de eerste keer dat een werknemer dat doet
presenteerden zich aan mij als auteur.
[meldingswaarschuwing] -Eh...
Ja, ik heb hier een nieuwe brand te verwerken,
dus Alex, je bent erg getalenteerd,
en Juniper, laat het me gewoon weten
wanneer je klaar bent om naar de volgende fase te gaan.
Oke geweldig.
Nou, ga maar.
-Oké. Bedankt. -Oké.
Bedankt.
- Haal de deur. -Natuurlijk. Altijd.
-Heb je. -Oké.
Ik heb je.
Bedankt.
Ik dacht dat het goed ging.
Ik vond haar leuker dan ik had verwacht.
Begrijp je het niet? Ze verwacht binnenkort iets.
Zoals binnenkort, binnenkort.
Ik ben er niet klaar voor als schrijver.
Ik ben er als mens niet klaar voor.
Ademen. Ademen. Het komt goed.
Oké.
Bedankt.
Wat is het ergste dat kan gebeuren?
Nou, Paula zal het kwalijk nemen dat ik mezelf als schrijfster heb voorgesteld.
Onze hele relatie zal verzuurd zijn.
Uiteindelijk zal ze al mijn werk in twijfel trekken.
Voor ik het weet, ontslaat ze me en kan ik het niet meer
om mijn huur te betalen. Dan zal ik moeten intrekken
bij mijn ouders en als ik in de kelder van mijn ouders woon..
Oké. Oké. Ik begrijp het. Ik begrijp het.
En je hebt bewezen dat je een heel gekke verbeeldingskracht hebt.
Ik doe.
Kijk uit. Kijk uit.
Wauw.
Jezus.
Oké, dat was een totale zet van Lloyd Dobler.
Ik gaf mijn boombox en Peter Gabriel-banden op
een lange tijd geleden.
Hou op. Je kent 'zeg alles'.
Natuurlijk. Ja. Het is... Ja, het is een klassieker.
Hoe dan ook, ik moet een commissie afmaken.
Ik moet terug.
Dus... waar moeten we beginnen?
Laten we vanavond om 20.00 uur beginnen in het café.
We zullen wat dingen doornemen.
Oké.
- Hoe dan ook, tot vanavond. -Ja.
Een...
-Dit... ja. -Op die manier.
Oeh!
Hallo mama.
Wat een verrassing.
Waar hebben wij deze eer aan te danken?
Ik weet het niet.
Jij en papa vinden het altijd zo lief om contact te houden.
Ik dacht gewoon dat het mijn beurt was.
En kijk!
Boodschappen.
Oh, heel erg bedankt, lieverd. Pa, Juniper is hier.
Een huis bouwen voor de vogels, papa?
Ja. Ik moet dit ding gewoon een likje verf geven.
Ik zou daarbij kunnen helpen. Ik heb net mijn eerste schilderles gehad.
Soort van.
Hoe dan ook, ik wilde het je laten weten
Deze week zal ik niet veel beschikbaar zijn
want dat ga ik zijn
een project indienen bij Little Light.
Oh, dat is geweldig, lieverd.
Je bent zo'n goede redacteur.
Oh, ik ga hier eigenlijk de schrijver van zijn.
Ja, ik bedoel, er zijn geen garanties
omdat we absoluut geen trackrecord hebben.
Maar Paula houdt echt van de kunstwerken van Alex.
Alex is de muralist waarover ik je vertelde.
Ik denk van niet.
Nee?
Oh, nou, ik ontmoette hem in Capitol Hill, terwijl hij aan een muurschildering werkte
en we hebben gewoon besloten om dit ding eens te proberen.
O, dat klinkt leuk.
Ja.
Dus je vader en ik vroegen ons af, eh...
de mogelijkheid om een ​​klein feestje te vieren.
Gewoon een kleintje.
Voor je verjaardag, tegen het einde van de maand.
-Eind van de maand. -Alleen vrienden en familie.
-Vrienden en familie. -Niets te...
Misschien.
-[in koor] Echt waar? -Zeker.
Uh... nou, je kunt het ons laten weten en je kunt deze Alex uitnodigen.
-En Ethan, natuurlijk. -Natuurlijk.
Ethan en ik zijn uit elkaar gegaan.
Ik moet rennen. Houd van je!
Oké, dus onze heldin is een jong meisje.
Ze is fantasierijk, levendig en soms irritant.
Ik wed dat dit jou waarschijnlijk heeft beschreven.
Nou ja, eigenlijk heb ik wat visuele inspiratie voor ons gevonden.
En ik denk dat ze een klein meisje is...
veel zoals dit.
-Ah, je vond het leuk. -Ik deed.
Ik denk dat dit precies is hoe ze eruit zou moeten zien.
Ik hou ervan.
-Je doet? -Ja.
Ik kan niet wachten om haar te gaan tekenen.
Dus we doen dit.
We doen dit echt.
Ja. We zijn.
Je weet dat je hier je naam op moet zetten, toch?
Omdat Paula geen boek wil publiceren
dat siert de illustrator niet.
Ik denk dat...
Ik zou het prima vinden als ik hier mijn naam op zou zetten.
[inspirerende muziek]
[schraapt keel]
Ik heb twee koffie voor je.
Bedankt Micha. Eh...
[grinnikt] Het zal niet lang meer duren.
Nee. Neem de tijd.
[vrolijke muziek]
[ademt uit]
[waarschuwingsgeluiden]
[bevat gejuich] Ja!
[giechelt]
Ik hou van je dans.
Je raadt nooit wat er net is gebeurd.
Ik weet het, ik weet het allemaal.
Natuurlijk doe je dat.
Je bent er de laatste tijd niet zo vaak meer geweest.
Je weet waarom.
Ik heb je niet nodig gehad.
Hm.
[grinnikt]
Je weet dat het slecht is als je het bedrag kunt tellen
aan slaap die je in minuten hebt gekregen in plaats van in uren.
Maar ik denk dat dat het leven is als je moeder bent van een tweeling.
Je kunt je hier de hele dag verstoppen als je wilt.
Nee, ik moet snel terug komen, anders zal er opnieuw chaos uitbreken.
Vraag jij je wel eens af hoe je terecht bent gekomen waar je nu bent?
Ja, ik hoor je. Ik denk dat ik gewoon geschokt ben over hoe ik erin geslaagd ben
om het ene kleine compromis na het andere te sluiten
totdat ik opeens niet eens meer wist wie ik was.
Daar hebben ze een woord voor, weet je?
Welke is?
Volwassen worden.
Dat is een verschrikkelijk woord.
En een nog slechter concept.
Ik denk dat ik blij ben dat ik weer schrijf,
maar ik vergat hoe moeilijk het was. Ik zit helemaal vast.
Ja. Ik begrijp het. Ik bedoel, ik hou van mijn kinderen.
Ze zijn alles wat ik ooit heb gewild, ze zijn mijn hele leven, maar...
Soms zou ik gewoon willen dat ik vakantie kon krijgen.
Of zelfs maar een dag of twee.
Ja. Gewoon... een dag of twee.
Wat denk je?
Niets. Ik moet bellen.
Ja, terug naar het echte leven.
-Oké. Houd van je. -Houd van je.
Ochtend.
Amerikaans.
-Bedankt. -Het is woensdag.
Ja. De hele dag.
Woensdag gaat hij naar de kunstwinkel.
Anders droogt de verf uit en wordt het lastig om mee te werken.
Of dat is tenminste wat hij vorige week zei.
-Bedankt. -Mmhmm.
Kan ik er nog één krijgen?
[vrolijke vrolijke muziek]
Raketbrandstof voor vandaag?
He jij.
Dat was aardig van je.
-Ik heb iets voor je. -Hm.
Zijn dat de...
De voltooide tekeningen.
Ik heb een link naar je e-mail gestuurd
je kunt dus de digitale versie downloaden, maar...
Ik dacht dat je het echte ding wilde.
Ik kan niet wachten om ze te zien.
Ik heb gewoon getekend wat er in mijn hoofd zat vanwege wat je schreef.
Dus, uh... hoe komen de rest van de woorden?
Eerlijk gezegd zit ik een beetje vast.
Kan wel wat inspiratie gebruiken.
Rondrit?
Wauw. Is dat van jou? Dat is een klassieker.
Ik weet.
Niet precies wat ik voor je in gedachten had.
Welnu, meneer Ripley, ik heb verborgen diepten.
Zullen we?
Je baas... hoe zit het met het werk?
Ik heb Paula al gebeld,
zelfs zij denkt dat ik vakantie nodig heb.
Maak je geen zorgen, Micah kan op je spullen letten.
Komt eraan?
Komt eraan.
Wauw.
[vrolijke vrolijke muziek]
Ik herken dit gebied nog van toen ik klein was.
Ben je hier ooit met je ouders geweest?
Nee, dat denk ik niet.
U dient de volgende afslag te nemen.
Geloof me.
Het is wat je zoekt.
Ik vertrouw je.
[vrolijke vrolijke muziek]
Dit is precies wat ik nodig had.
Ik ook. Het is fijn om niet te staren
een tijdje tegen een bakstenen muur.
Ik dacht dat het op pad gaan misschien tot ideeën zou leiden.
Ja. Het lijkt erop dat je dat gevecht aan het winnen bent.
Je maakt een boek.
Nou, dat is dankzij jou.
En voor deze vriend.
Ze kwam langs en herinnerde me eraan
van al mijn kinderpassies.
Dus nu eet je elke kans die je krijgt poprocks op?
Oke oke. Dus misschien niet al mijn kinderpassies.
Nee, ik denk dat ze me er alleen maar aan hielp herinneren
dat schrijven spel kan zijn.
Ik hoef niet na te denken over de logistiek en de marketing
en de analyses, dat ik gewoon iets kon schrijven.
Wat dan ook, wat dan ook.
Iets soortgelijks overkwam mij.
Ja?
Ja.
Ik had mijn eerste galerietentoonstelling.
Eigenlijk mijn eerste show waar dan ook, echt waar.
En het ging geweldig. Het deed.
Maar toen het tijd werd voor de tweede,
Ik denk dat er wrok was.
En de mensen waren niet aardig.
En zomaar...
Al mijn passie voor schilderen was verdwenen,
letterlijk in één nacht.
Ik denk dat ik naïef was.
Maar het heeft mij echt verpletterd.
Ik wilde geen deel meer uitmaken van die wereld.
Ja.
En nu zit je hier bij mij vast.
Ik lijd voor mijn kunst.
O ja, duidelijk.
Ik zie kleine Juniper daar beneden.
Wacht wat? Jij kan?
Ja. Rondrennen.
Het zonlicht op je gezicht voelen.
Dromen over alle boeken die je ooit gaat schrijven.
[grinnikt]
Kom, laten we de stad gaan verkennen.
Oké.
[vrolijke vrolijke muziek]
Alles ok?
Ja. Ironisch genoeg om over het verleden te praten.
Het is een sms van mijn oude kunsthandelaar.
Ja?
Ja.
Ze heeft belangstelling van de Biënnale van Venetië
om enkele van mijn stukken tentoon te stellen, maar...
Ik sla over.
Hou vol.
Je gaat overslaan naar Venetië.
Uh Huh.
Zullen zij een deel van uw kosten betalen?
Zeker, ja. Maar...
Ik voel me gewoon niet meer verbonden met dat werk.
Het zou vals zijn om mijn naam erop te zetten.
Oké.
Waar is dat gezicht voor?
Oke prima.
Door de kans af te wijzen om dat werk tentoon te stellen,
Je doet alsof je geen verleden hebt.
In plaats van er alleen maar rekening mee te houden.
Als je met mij meekomt, zeg ik ja.
Hoe klinkt dat?
Waarom?
Eenvoudig.
Omdat dit onmogelijk uw enige vakantie kan zijn.
[lacht]
[vrolijke muziek]
Je zult zo snel moeten eten.
Je krijgt er ijsromige vingers van.
Oh, daar hoef je je echt geen zorgen over te maken.
Je was behoorlijk opgewonden dat ze frambozenwerveling hadden,
maar ik zal zeggen... interessante keuze aan toppings.
Ik ben een beetje een extra koekkruimels-meisje.
Mm.
[in koor] Je weet dat ik mezelf kon zien
leven op een plek als deze...
...op een dag.
Vervloekt. Je bent mij een cola schuldig.
Kom op. Kom op. Deze plek is geweldig!
Als je daar naar binnen wilt, moet je je ijsje opeten.
Daar hoeft u zich geen zorgen over te maken.
Akkoord.
-Ik heb dat... -Laten we gaan.
-Dat heb ik gedekt. -Oké.
Mmhmm.
Ik vind deze leuk. Koop deze.
Nee.
Maar... misschien deze?
O, dat is een van mijn favorieten.
Weet je wat ik denk dat jou heel mooi zal staan?
Ik denk dat ik daar het perfecte iets voor heb.
Oké.
Wat denk je?
Excuseer mij.
Ik kwam met iemand binnen. Is ze weggegaan? Of...
Nee, ze is er bijna...
Ik ben hier.
Je ziet er fantastisch uit.
Bedankt.
Nee, ik bedoel ongelooflijk.
Nogmaals bedankt.
Hier. Wat denk je?
Ik hou ervan. Ik neem ze allebei.
Bedankt Roz, voor al je hulp.
Oké. Ik kleed me om en dan kunnen we weer op pad.
Oh nee. Met jou zo gekleed,
wij gaan eten.
Excuseer mij. Wat is het leukste restaurant van de stad?
Ik zou zeker The Lookout zeggen.
Geweldige wijnkaart. Het is mooi.
Ook direct aan het water.
Een...
Je bent een inspiratie.
Zul jij...
Kun jij hetzelfde voor mij doen?
Ik heb het perfecte ding.
Akkoord.
Wauw.
[lacht]
Wauw.
Je zorgt ervoor dat ik me zelfbewust voel.
Dit gave jasje heb ik in ieder geval kunnen ophalen.
Probeer hier mijn beste James Dean neer te zetten.
O ja. Ja.
Eerlijk gezegd kan ik het verschil niet zien.
Ah... jij vleit.
Dit voelt echt goed.
Er is zoveel veranderd in mijn leven.
Ik denk dat ik dit echt nodig had.
Oh en...
Ik denk dat ik de titel voor ons boek heb.
O ja?
Het is eigenlijk vrij eenvoudig.
Junibug.
Het is perfect.
Het is een stuk gemakkelijker om creatief te zijn
als je je routine door elkaar schudt.
Ja. Ernstig.
De afgelopen vijf jaar heb ik nooit in dezelfde stad gewoond
voor meer dan een paar weken.
Het is moeilijk om een ​​gezonde relatie te hebben.
Je kunt je leven maar zo lang leiden.
Ik heb het gevoel dat dat deel van mijn leven ten einde komt.
Alex, dat hoef je niet te zeggen.
Ik zeg het omdat het waar is.
Dus... wat denken we als toetje?
Oh, uh... nou, we hebben net een ijsje gegeten.
Oh kom op. We zijn op vakantie.
Ik haal menu's.
*Ik schrijf liefdesliedjes, maar ze gaan niet over jou*
* Ze stromen zo uit, ik begrijp het zo verkeerd *
* Sommigen zouden zeggen dat dat een teken is *
*Maar ik leun achterover en sluit mijn ogen*
*Ik wacht op de oerknal*
*Degene die ons eruit haalt*
*De oerknal die mij het huis uit schopt*
*De oerknal, die uit mijn mond*
Goed...
bedankt dat je me meeneemt op je kleine vakantie
En jij bent... jij bent in de buurt?
Ja. Ja.
Ik heb daar een studio.
Oké. Goed.
Een...
Nou, ik kan maar beter gaan.
Het was leuk.
Heel leuk.
Ja.
Oké.
Akkoord.
Ik wilde je vertellen,
Ik heb nog maar een paar details over de muurschildering.
Ik zal het morgen afmaken.
Ik zou het leuk vinden als je langskomt om het te bekijken.
Ja, dat zou ik leuk vinden.
Geweldig. Sms mij?
-Ja, ik sms je. -Of ik sms je.
Ja, of je kunt... we kunnen gewoon sms'jes uitwisselen.
Geweldig.
Oké.
-Welterusten. -Welterusten.
[ademt uit]
[vrolijke muziek]
Jeneverbes!
Hoi.
Ethan.
Hoe is het met je?
Het gaat goed met mij. Jij?
Het is echt goed om te horen. Met mij gaat het ook goed.
Ik ben blij dat we elkaar tegenkwamen, weet je.
Ik had iets dat ik je wilde vertellen.
Ik heb mij aangemeld voor mijn eerste vliegles volgende week.
Wat?
Wauw. Dat is geweldig.
En jij?
Je ziet er... je ziet er anders uit.
Ik denk dat ik dat ben.
Ik ben aan het schrijven.
Dat is fantastisch.
Ik denk dat ik je toch die verjaardagspen moet geven.
Oh, dat is heel lief, maar totaal onnodig.
Nee, nee, ik wil het. Ik wil je bedanken.
Weet je, toen je het uitmaakte,
Nou... om eerlijk te zijn, het was moeilijk.
Maar het was voor ons allebei het juiste.
Ik waardeer het echt heel erg dat je dat zegt, Ethan.
Leuk je te zien.
[upbeat muziek]
Ochtend.
Dus, heb je een goede vrije dag gehad?
Ik deed. Bedankt.
Ik hoop dat ik je niet in de steek heb gelaten.
Oh nee, we hebben het overleefd. Kylie stapte op.
Ik heb een aantal van je vergaderingen overgenomen.
Oké. Blij Het te horen.
Kun je Alex langsbrengen, misschien aan het einde van de dag?
We zouden met z'n allen een vergadering kunnen houden.
Zeker, ik wilde eruit springen
en zie de onthulling van zijn muurschildering,
dus dan pak ik hem gewoon. -Perfect. Oké.
Wacht, wacht, wacht, wacht. Laten we dit goed doen.
Houd je ogen gesloten. Oké?
Daar gaan we.
Tromgeroffel aub.
[grinnikt]
Tromgeroffel aub.
Oh!
[imiteert tromgeroffel]
Ik ben eigenlijk meer een lezer dan een muzikant.
Je bedoelt meer een schrijver.
Wat denk je?
Het is zo mooi.
Wacht, ik begrijp het niet. Kon je haar zien?
WHO?
Junibug.
Ik zei toch dat dat mijn visioen was van Junebug
van toen we op het strand waren.
Maar ik dacht dat ik de enige was die haar kon zien.
Ik denk dat dit mijn achtjarige zelf betekent
keurt het goed.
Ik weet niet zeker wat dat betekent, maar...
Ik ben er blij mee.
Hé, ben je later vanmiddag vrij?
Als ik hiermee klaar ben, ben ik een man van vrije tijd.
In ieder geval voor een paar dagen.
Goed. Paula wil ons ontmoeten.
Ik kijk er naar uit.
Mm-hmm.
Ik wilde je persoonlijk ontmoeten
omdat ik jullie allebei leuk vind en respecteer.
Maar we gaan niet verder met dit project.
Dat is jammer.
Kan je me vertellen waarom?
Natuurlijk.
Juniper, het is een mooi verhaal, maar we zijn een klein boetiekbedrijf
en dit zou een risico voor ons zijn.
Het is een risico dat ik nu niet kan nemen.
En Alex, het is meer dan duidelijk dat je getalenteerd bent.
Maar de zorgen die ik tegen Juniper uitte, zijn er nog steeds.
De schaal van je tekeningen voelt vreemd aan.
Je denkt nog steeds aan het schilderen van grote muren
in plaats van de delicatesse van boekillustraties.
Misschien als je bij je galeriewerk was gebleven,
het zou minder een probleem zijn.
Misschien.
Nou, heel erg bedankt dat je erover nadenkt.
[Paula] Natuurlijk.
Hoi.
Het gebeurt opnieuw.
Nee, Alex. Dat is het niet.
Dit is niet waarom ik mijn werk maak,
om iemand mij te laten vertellen voor welke markt het geschikt is?
Kijk, zo praat ze gewoon. Oké?
Het betekent niets.
Dat betekent niet dat we ons boek niet ergens anders heen kunnen brengen.
Nee, ik deed mijn werk met plezier.
Oké, nu ben ik terug op de plek die ik haatte.
Niet doen. Oké, Alex. Doe dit niet.
Ik moet gaan.
Waarom gaat hij? Ik wil niet dat hij gaat.
Laat hem niet gaan.
Nou, ik zou willen dat je gewoon ging.
Prima. Dus ik wil.
[klop op de deur]
Kom binnen, Katydid.
Wat is hier precies aan de hand?
Nou, op dit moment ben ik een rosé praalwagen aan het maken.
Het punt is dat het gemaakt moet worden met sorbet,
die ik niet heb. Maar weet je wat ik wel heb?
Is zoveel frambozenwervelijs.
Ja. Zo maak je geen vlotter,
Ik ga dit nu weghalen.
Je bent geen acht jaar meer.
Nee, maar die achtjarigen
zijn nog steeds een groot deel van ons.
Oké. Wat gebeurd er?
Ik kan het je niet eens echt vertellen, dus...
laten we zeggen dat elke droom die ik ooit dacht te hebben
leek vandaag op de een of andere manier op magische wijze in het niets te verdwijnen.
Dromen lijken magisch, maar dat zijn ze eigenlijk
het zwaarste werk
als je ooit de kans maakt dat ze uitkomen.
Wie zei dat?
Jij deed.
Dat zei je tegen mij op de middelbare school
en ik herinnerde het me toen ik wilde stoppen met studeren,
toen ik daarna geen baan kon vinden,
toen Ryan en ik problemen hadden om zwanger te worden
met de tweeling.
Oke ik snap het.
Jij bent de hardst werkende persoon die ik ken, Junebug.
Waarom zou je dat nu opgeven?
Wat er ook aan de hand is.
Bedankt.
Kom hier.
Waar heb ik jou aan verdiend?
Je duwde onze matten tegen elkaar tijdens het dutje op de kleuterschool.
Mensen onderschatten echt het belang daarvan.
-Mm-hmm. -Ja.
Nee.
Het ziet er toch zo goed uit.
Het ziet er niet goed uit.
Echt waar. Kan ik het gewoon likken?
-Nee, alsjeblieft nee. [lachend]
[vreedzame muziek]
Ik wens voor...
Junebug om terug te keren.
[inspirerende muziek]
[telefoonalarm piept]
Hé, Micha.
Hoi.
Het voelt vreemd om hem daar niet meer te zien, hè?
Ja, ik denk dat hij verder is gegaan.
Ja.
Hij werkt aan de andere kant van de stad...
op een muurschildering op Fremont bij het park.
Je kent het kruispunt daar.
Ik weet het.
Nou... Ik haal je Americano.
Bedankt.
Wacht eigenlijk.
Ik ga vandaag iets anders proberen.
Wat wil je hebben?
Verras me.
[waarschuwingen luiden]
Hé, ga je naar de bijeenkomst?
over het productieschema
of gaan we het de komende weken bespreken...
Nee nee nee. Geen vergaderingen meer.
Juniper, kunnen we het Händel-boek verplaatsen?
volgens het herfstreleaseschema. -Nee!
Het spijt me, wat?
Ik ga niet naar de productievergadering.
Ik ga niet naar de ochtendvergadering.
Ik ga niet naar de vergadering.
Ik ga niet meer naar bijeenkomsten omdat ik stop.
Ja, ik stop ermee.
Zien? Stoppen.
Oké. Ik denk dat we dit op mijn kantoor moeten bespreken.
Kijk, ik heb net een glimp opgevangen van een ander leven,
een ander leven, voor één dag.
En het heeft het mij blijkbaar onmogelijk gemaakt
om terug te gaan naar mijn oude leven.
Is dit omdat ik je project heb doorgegeven?
Nee, het is echt niet Paula.
Maar ik kan me concentreren op het publiceren van mijn eerste boek.
[Junebug] Jaja!
Hoi.
Ik dacht dat je misschien voorgoed weg zou zijn.
Ik zal nooit gaan. Hoe kon ik?
Ik zal altijd jou zijn.
-Paula. -Mm?
Oh.
Ik dank je voor alles. Dat meen ik echt.
Rob, het was me een genoegen.
Cheerio.
[inspirerende muziek]
Oh Hey.
Hé papa. Eh...
Kun je voor mij de kelder ingaan?
Ik wil dat je kijkt of je iets kunt vinden.
Weet jij waar mijn oude cd's zijn?
Geweldig.
*Als je mij ooit wilt*
*Als u van gedachten verandert*
*Er is geen rivier te breed*
* Geen oceaan te diep *
Jeneverbes?
* Ik zal er voor je zijn *
*En niets zou mij ervan weerhouden van je te houden*
[kreunt] Sorry.
Ik moet dit ding neerleggen, het is eigenlijk heel zwaar.
Eenvoudig. Doe jezelf geen pijn.
Wauw! Ik moet meer krachttraining doen.
Hoe dan ook... Ik heb het gedaan. Ik heb ontslag genomen.
Wat?
Dat is een enorme stap.
Ik ben trots op je.
Bedankt, maar ik heb iets te zeggen.
Alex, het was maar één nee.
Ik stop niet bij het eerste nee.
Je hebt de les van je leven niet geleerd.
Je vond het niet leuk hoe je werk werd gepresenteerd
dus je hebt dat allemaal veranderd.
Waarom kunnen we niet hetzelfde doen voor ons boek?
Wat bedoel je?
We kunnen een andere uitgever vinden, of als dat niet het geval is,
we kunnen het zelf publiceren.
Is dat niet de les?
Ik denk het wel. Ja.
Ik wil Junebug heel graag samen met jou op de wereld brengen.
En nog belangrijker...
Ik wil je niet verliezen.
Zelfs als je geen deel wilt uitmaken van het project.
Ik denk dat er nog maar één ding te zeggen valt.
Wat is dat?
[romantische muziek]
Dit is hoe de film had moeten eindigen.
[vreedzame muziek]
[vrolijke muziek]
Het ziet er perfect uit.
Het is.
Wat is dit?
Gewoon iets uit mijn verleden.
Of het zou mijn toekomst kunnen zijn.
Het is gecompliceerd.
Hé.
Hoe lang duurt het voordat iedereen hier is?
Ik denk ongeveer een uur.
Weet je zeker dat je geen grote verjaardagsbanner wilt?
O nee, papa. Ik heb zoiets niet nodig.
Of ballonnen.
Ik ben geen acht jaar oud.
Nou, spreek voor jezelf.
We hebben het eigenlijk al vastgesteld
Ik ben een kind in hart en nieren, toch?
[grinnikt]
Ik denk dat we dat misschien allemaal wel zijn.
Oké. Ik wil graag een kleine verjaardagstoast uitbrengen.
Eh, niet tegen mezelf, maar... tegen jullie allemaal.
Ik denk dat verjaardagen een tijd zijn die we moeten vieren
kijk om je heen en we zouden moeten zien hoe gelukkig we werkelijk zijn.
Om zulke geweldige ouders te hebben.
Die mij heeft opgevoed van een kleine Junebug.
En zulke geweldige collega’s die mij zoveel hebben geleerd.
En iemand speciaal...
die mij echt ziet.
Proost.
[allemaal samen] Proost.
*Ik heb de hele wereld afgezocht*
*drie keer *
Proost!
Ik houd van je.
*Door elke gesloten en open deur*
*Ik wist niet eens wat ik zocht*
Ik wil je iets vragen.
Op de omslag van het boek staat Alex K. Ripley.
Waar staat de K voor?
O, dat heb ik je niet verteld?
Ridder. Maar ik heb geen pantser.
Het is in orde.
Ik heb liever minder bepantsering en meer kwetsbaarheid.
Is dat tenslotte niet het thema van ons boek?
Ik zou het niet weten. Ik ben niet de schrijver.
[grinnikt]
*Ik heb de liefde gevonden*
*Ik heb de liefde in jou gevonden*