Deel als je deze apps leuk vindt. Veel kijkplezier!
[PA-systeem luidt]
[stewardess] Dames en heren, we naderen nu Marrakech, Marokko,
waar de lokale tijd half 3:00 uur is
Terwijl we ons voorbereiden op de landing, zorg er dan voor dat u uw veiligheidsgordels om hebt…
["Wassulu Don" speelt]
[onduidelijk gebabbel]
Bedankt.
[zucht]
[mobiele telefoon rinkelt]
Katherine, het is Mona.
Ik denk dat je vandaag naar die retraite gaat .
Dat is geweldig.
Maar ik weet dat zulke dingen soms leuker zijn dan werk.
Ik wilde u alleen maar herinneren aan onze deadline.
Als we uw publicatiedatum willen vastleggen, en het zou nogal rampzalig zijn om dat niet te doen,
we hebben uw concept nodig vóór--
Oh… bedankt.
- [Hamid] Mevrouw, welkom in Kasbah A'shab. - Hallo.
Ik ben Hamid.
En waar is uw bagage?
Ergens tussen JFK en hier.
Nee hoor, die is kwijt.
Ik zal optimistisch zijn en zeggen dat het misplaatst is.
Mevrouw Benzakour vond het erg jammer dat zij u niet zelf kon begroeten.
Ze eet met de andere gasten.
En dit ben jij.
Het is een oude. Na jou.
Oh.
Wauw.
Oh mijn God.
Ik heb te laat gereageerd.
Ik dacht dat ze me in een bezemkast hadden gestopt.
Nou, mevrouw Benzakour, ze stond erop dat u haar beste kamer kreeg.
Wie is er gestoten?
Dat is verbazingwekkend.
Oh, wauw.
Nou, ik wacht buiten op je.
En wanneer je er klaar voor bent, neem ik je mee uit eten.
Oh, eh...
Nee, nee. Geen avondeten voor mij.
Weet u het zeker? Mevrouw Benzakour wilde u graag begroeten.
Oh, Hamid, ik ben zo moe.
Denk je dat als ik gewoon de kleinste kamer zou nemen,
Kan ik alle groepsactiviteiten overslaan?
Ik ben echt... ik ben hier alleen om te werken.
Nou, dat is geen probleem.
- Welterusten, mevrouw. - Welterusten. Uh, Katherine.
- Sorry? - Ik ben geen mevrouw.
Gewoon een Katherine.
Heel goed.
[auto claxonneert]
Heilige shit, Owen.
Wat doen we hier?
Vraag het mij niet. Ik volgde je.
[Fatema] Hé, Lily Kemp.
Het is je gelukt.
Welkom. Ik ben Fatema Benzakour.
Leuk om je te ontmoeten.
En Owen. Klopt dat?
Dat ben ik.
Kom, ik zal je rondleiden.
We wachten nog steeds op de komst van enkele gasten,
maar alle andere schrijvers zullen er rond etenstijd zijn.
Dit is de belangrijkste kasbah.
Maar ik heb jullie twee in een van onze tuinkamers gezet.
Deze kant op, alstublieft.
[Lelie] Wauw.
[Fatema] Als je in de keuken niet ziet wat je zoekt,
vraag het maar aan iemand, en ze zullen je helpen.
- [Owen] Oké. - [Lily] Oké.
[in het Arabisch] Hamid, heb je hun tassen in hun kamer gezet?
- Ja, mevrouw. - Dank u wel.
- [in het Engels] Hallo. - Hé, man.
[ademt uit] Fatema, dit is ongelooflijk.
Bedankt.
Alles stamt uit de tijd van mijn overgrootvader.
Behalve de matras, want die is nieuw, dat zult u vast fijn vinden.
- [Owen] Goed. - Oké, ik laat je even zitten.
Cocktails op het terras om 18:00 uur, oké?
Heel erg bedankt dat ik hier mag zijn. Het is een eer.
Kom op. De eer is aan mij. Tot ziens.
Ik bedoel…
Oh, mijn hemel.
Echt geweldig.
Owen, kijk eens naar dit uitzicht!
Je kunt oneindig ver kijken.
Echt, wat een geluk hebben we dat we hier zijn!
Hé, ik ken haar.
Ja. Ik kan nog steeds niet geloven dat dit echt is.
Dat kan ik.
[zucht]
[mobiele telefoon rinkelt]
Wat de…
[lijn rinkelt]
[man aan de telefoon] Ja.
Waarom krijg ik advertenties voor onroerend goed van een willekeurige telefoon?
Ik heb jouw nummer aan een makelaar gegeven.
Wat? Je kunt mijn nummer toch niet geven?
Je zei dat je een nieuwe plek om te wonen zou vinden voordat je vertrok.
Ik ben druk bezig geweest. Ik ben aan het schrijven.
Kath, als we wachten tot je stopt met schrijven om te vertrekken,
Je zult hier voor altijd blijven wonen.
Dat wil geen van ons beiden.
Weet je hoe moeilijk dit boek is geweest?
Daarom ben ik helemaal hierheen gevlogen, gewoon voor wat rust, oké?
- Kath. - Om zich te concentreren.
Het helpt niet dat je deze onzin over appartementen verstuurt .
Ja, nou, jou helpen is niet langer mijn verantwoordelijkheid.
[onduidelijk gesprek]
- Ja, jij bent degene die misdaadverhalen schrijft... - Ja.
Over misdaden, ja.
Hoe lang duurde het om je graphic novel te schrijven?
Luister, ik heb een van je boeken gelezen,
en ik wil je vertellen dat je jezelf kunt verbeteren.
- Ik zou zeggen, in totaal tweeënhalf jaar. - Echt waar?
We praten later nog eens.
[Lily] Het zijn allemaal literaire reuzen, en ik heb een verheerlijkt strandboek geschreven.
Ze gaan me maar één keer bekijken
en dan zien wat een totale bedrieger ik ben en me er gewoon uitgooien.
Hoi.
Je hebt een geweldig boek geschreven.
- Jij kunt het. - Dank je wel.
- Oké. Ja. - Gewoon een politieverhaal. Ik verveelde me.
Het spijt me.
Oh mijn God, het is Ada Dohan.
- Ik weet niet wie dat is. - Oké, zij heeft de Nobelprijs gewonnen,
- doe dan maar alsof. - Oké.
Lelie Kemp?
- Ja. - Ik ben Rafih Abdo.
Ja.
- Eh, je memoires-- - Ik was echt opgewonden
om te weten dat je hier zou zijn. Ik vond je boek geweldig.
Oh mijn God. Ik… Dat…
Bedankt.
Dit is Owen.
- Hé, leuk je te ontmoeten. - Leuk om jou ook te ontmoeten, man.
Rafih schreef deze prachtige memoires over zijn tijd als kindsoldaat in Libië.
- Oh, ja, dat vond je geweldig. - Ja.
Luister, mag ik je een vraag stellen over je boek?
- Allereerst, zoiets als... - Oké.
Wanneer heb je het geschreven?
Ik begon er meteen na mijn studie aan…
Hé maatje.
Hoe gaat het?
Goed.
[onduidelijk gebabbel]
Fictie of non-fictie?
Het spijt me?
Welke schrijf je?
Oh. Geen van beide.
Ik ben helemaal geen schrijver. Ik zit in de financiën.
Ik ben hier alleen met Lily, mijn vriendin.
Laat me raden.
Ze heeft haar boek aan jou opgedragen, hè?
Dat deed ze.
Ja, dat heb ik gedaan.
Zonder hem had ik het niet gekund.
Onzin. [lacht]
Onzin.
Pardon?
Een boek in een schrijver is als een foetus in de baarmoeder.
Als het eenmaal bedacht is,
Er is niets dat iemand kan doen om de komst ervan te versnellen of te voorkomen.
Hmm? Je bent hooguit een voorziening.
Net als de warme handdoek in de businessclass. Huh?
[Er wordt gegrinnikt]
Heb je het leuk gehad?
Je hebt de hele nacht nauwelijks iets gezegd.
Ja.
Oké, je moet dat gedoe met die warme handdoek niet persoonlijk opvatten.
Ze is een beruchte onzinverkondiger.
Oké? Dat is gewoon wat ze doet.
Het is goed. Het is goed.
Geweldig.
[zucht] Ik heb een Ambien nodig.
Ga je er eentje nemen?
Nee, ik heb mijn roeping.
Oh ja. Oké.
- Welterusten. - Welterusten.
[mobiele telefoon zoemt]
- [mobiele telefoon piept] - Wacht, wat?
Oh, shit.
Kom op zeg.
Shit.
Kom op.
Shit.
God zij dank.
- Hé, ik ben het. Zijn ze al aan? - [vrouw] Het is oké,
- maar ze hebben gewacht. - Shit. Verbind me maar door.
[man] Hé, Owen.
[Owen] Hé, sorry. Klein probleempje met de ontvangst, maar ik ben er.
Oké, dit is de deal.
Samen met de rest van zijn familie hebben we de verkoop van het onroerend goed geregeld .
Ze zijn er allemaal aan meegedaan en wachten alleen nog maar op ons bericht.
En zoals ik al zei, hij zal alleen verkopen als hij CEO kan blijven.
Dat zou er dus bij moeten horen.
Ja, we zagen je e-mail. We hebben hem ontvangen. Alles goed.
- We laten het je weten als de aanbieding geldig is. - Oké.
Geweldig. Ik wilde dat even duidelijk maken.
Hallo?
Neuken.
Hoi.
Water.
Mobiele dekking. Nauwelijks.
Rechts.
Oké.
Hoi. Een…
Heb je toevallig gezien door welke deur ik naar buiten kwam?
Eh, nee.
- Sorry. - Dat is oké.
Wacht even.
- De trap is hier. - Oké.
Oh.
Ik weet waar ik nu ben.
- Ja? - Ja.
Dank je wel. Dan had ik de hele nacht op dat dak gezeten.
Geen probleem.
- Welterusten. - Welterusten.
[klanten spreken onduidelijk]
Hij faalt bijna altijd, toch? Het is 50%.
- Ah, daar ben je. - Goedemorgen.
- Hé. - Dit is Owen.
Hij was de hele nacht bezig met bellen.
- Je hebt Rafih ontmoet. - Hallo.
Dit zijn Peng en Gunner.
Gunnar.
- Het is Gunnar. - Gunnar. Sorry.
Oh! Er is hier dus een verslaggever die een verhaal schrijft over de retraite.
Fatema heeft een paar van ons uitgenodigd om te blijven en met haar te praten, maar dat hoeft niet.
Nee, dat moet je zeker doen.
Ja? Dan heb je toch niet het gevoel dat ik je helemaal hierheen heb gesleept en in de steek heb gelaten?
Nee. Ik ben oké. Doe je ding.
- Er is geen water? - Mmm-mmm.
Dat spijt me heel erg.
Dat is oké.
Ik zal mijn best doen om het zo snel mogelijk te verhelpen.
Geweldig. Eh...
Maar ik zal je wat vertellen, in de tussentijd zou ik...
Ik zou graag een rustige plek hebben om te werken.
Ik vrees dat er vandaag veel activiteit zal zijn in de kasbah.
Ja.
Maar er is een expeditie.
- Nee. - Niemand heeft zich aangemeld.
De rit is lang en de auto is voorzien van airconditioning.
En als kers op de taart:
de chauffeur spreekt geen Engels.
[spreekt Arabisch]
[in het Engels] Ochtend.
- Ja? Sorry. - Gaat deze auto naar Chef-iets?
- Ja, ja. - Ja? Oké.
Oh! Hé.
Bedankt.
Alleen wij, hè?
Ja.
Trouwens, ik ben Owen.
Catharina.
- Loewe? - Mmm-hmm.
Ja, ik wist dat je bekend voorkwam.
Ik zie je gezicht vaak in bed.
Mijn vriendin leest altijd jouw boeken en jouw foto staat op de achterkant.
- Dus… - Juist.
Het gebeurt vaker dat ik 's avonds in bed lig en daar lig jij dan, recht naar me te staren.
- Owen. - Mmm-hmm.
- Zie je dit? - Mmm-hmm.
Eh, dit vereist 100% van mijn aandacht.
Dus, hou je mond?
Alsjeblieft.
Oké.
[vrolijk liedje speelt]
Goed.
Doei.
Ja.
Eh… Eén momentje.
[man bidt via PA-systeem]
- Ja? - Ja.
Goed.
- Hé. - Hé.
Weet je het zeker? Ik wil je niet storen.
- Oh ja, ik heb een pauze nodig. - Oké.
Hoe gaat het?
Het is… Het gaat.
Ja?
Hoe was je ochtend?
Ik denk dat mijn ochtend prima was.
Bedankt.
- Ik neem wat zij heeft. - Oké.
"Prima, denk ik"?
Je hebt duizenden kilometers gereisd voor: "Prima, denk ik"?
Ja, ik…
Wil je de waarheid weten?
Altijd.
Ik denk niet dat ik van reizen houd.
- Echt waar? - Ja.
Het hele gedoe, weet je wel, luchthavens en vliegen en...
Mensen zeggen altijd dat het een transformerende ervaring zal zijn .
Ga naar een nieuwe, exotische plek en ontmoet het nieuwe, exotische jij.
Maar als je er eenmaal bent , ben je niet nieuw of exotisch.
Jij bent gewoon jij.
[lacht] Dat is waar.
Flaubert zei dat reizen ons bescheiden moet maken.
Rechts?
Om ons te laten zien welke kleine plaats wij innemen in de wereld.
Ik ben opgegroeid met vier zussen.
Ik weet dus hoe klein ik ben.
Oké.
- Dank je wel. - Welkom.
- Eet smakelijk. - [Katherine in het Arabisch] Dank je wel.
- [in het Engels] Waarom ben je dan gekomen? - Eh…
Dat is een goede vraag.
Mijn vriendin Lily was uitgenodigd. Ja.
Ik weet het niet.
Ik denk dat ze een personal shopper nodig had.
Wat heb je gekregen?
- Wil je het zien? - Zeker.
Dat zijn een heleboel kleine sterren.
Ja.
Je kunt er nooit genoeg hebben, toch?
- Echt waar? - Ik weet het niet.
En jij?
Hoe was je dag?
Oké, denk ik.
Wat als je hier woont en de kleur blauw niet leuk vindt?
Wie houdt er nou niet van blauw?
Ik zou ruzie kunnen zoeken met blauw.
Dat zou een geweldige besteding van uw tijd en energie zijn.
- Vind je niet? - Ja.
Waar gaan we nu heen?
- Ergens nieuw en exotisch. - [lacht]
Waarom heb je dan bijna duizenden kilometers gevlogen?
Oh, ik ben een boek aan het afmaken.
Ik had gewoon een plek nodig om te schrijven.
Kun je het thuis niet afmaken?
[zucht] Nee.
Ben je er thuis mee begonnen?
Ja.
Wat is er veranderd?
Oh, eh… Pardon.
Uh, sorry. Spreek je Engels?
- Ja, dat doe ik. - Dank je wel.
Ik ben mijn bagage kwijt en heb ondergoed nodig.
[vrouw] Zeker. Volg mij.
[typen]
[motor sputtert]
Wauw.
Wat is…
Alles oké?
[chauffeur spreekt Arabisch]
[in het Engels] Snap je dat?
Ik denk dat er een motorprobleem is.
Geweldig.
[chauffeur spreekt onduidelijk Arabisch]
[in het Engels] Dat zie je niet elke dag.
[geblaat]
Vindt u dat normaal?
Nee.
Zeker niet.
Oh mijn God.
[vrolijke muziek op de autoradio]
[muziek stopt]
- Hallo. - Hé.
Hallo. Hoe gaat het met je?
Nou, we zijn...
Geweldig.
{sprekend Arabisch]
[in het Engels] Hallo, meneer, mevrouw. Ik ben Sisi, de broer van Aziz.
De auto heeft dus een klein probleem, maar dat is makkelijk op te lossen.
Dus kom alsjeblieft met me mee. Ik neem je mee in mijn auto.
Ga je mee?
- [Katherine] "Makkelijk te repareren"? - Ja, in die auto. Ja.
[Katherine] We komen even langs?
Omdat je zei dat de auto snel gerepareerd zou worden.
Ja, ik ga mijn best doen om het te repareren.
En als dat niet zo is, hoop ik dat ik, als ik naar het huis van mijn familie ga,
- zelfs mijn moeder zal blij zijn. - Wat leuk.
Ze zal altijd voor je koken. Dat is wat ze doet als we gasten hebben.
- Ze kookt dus, kookt, kookt. - De hele tijd?
[kinderen kletsen]
- Hallo. - Hallo.
- Hé. - Hallo.
Eh, enig idee hoe lang dit gaat duren? Misschien kan iemand anders ons komen halen.
Nee, dat is niet nodig.
Mijn broer heeft de kasbah gebeld. Ze weten dat je vertraging hebt.
Dus volg mij maar, oké?
[in het Arabisch]
[in het Engels] Dus, alsjeblieft.
[begroet in het Arabisch]
[in het Engels] Ja. Oké.
[begroeting in het Arabisch]
[in het Engels] Dank u wel.
Zeker.
[in het Arabisch]
[in het Engels] Owen. Shee-th?
- Ik ben Mohammed. -Mohammed.
Ik, Katherine. Jij?
Hoe heet je?
Jij. Jij? Jij bent Katherine?
Kijk eens naar jezelf. Een prachtige baby.
Gefeliciteerd.
Ik vind het leuk.
Perfect.
Nieuw en exotisch.
Ja.
Misschien een beetje.
Mag ik u iets vragen?
Ja.
Deze, uh, retraites en zo, zijn ze...
Zijn ze een belangrijk onderdeel van het schrijversbestaan?
Enorm.
Ik bedoel, je hoeft eigenlijk niet te schrijven.
Je reist gewoon en gaat naar conferenties,
omgaan met mensen die veel te dronken zijn en alleen maar over zichzelf praten.
- [grinnikt] - Wat een geluk. Jij mag er deel van uitmaken.
Nee, het is gewoon...
Dit is Lily's debuutroman, dus...
- Ja, en het ging goed. - Ja. Ja, heel goed.
Ik bedoel, ze had nog nooit iets gepubliceerd.
En van de ene op de andere dag werd ze een bestsellerauteur.
- Dat is een lastige overgang. - Hmm.
Hoe gaat ze ermee om?
Ja, ze is geweldig.
Weet je, het is... Het is een hoop verandering.
Dingen voelen… anders.
Ze voelt...
Ik weet het niet.
Verschillend.
Ja, ik…
Ik bedoel, het is allemaal goed.
Ik heb nog nooit iets meegemaakt dat helemaal goed was.
Nee. Nee, dat denk ik niet.
Wat ga je met al die sterren doen?
Oh, die zijn voor het appartement, denk ik.
Om te versieren?
Ik heb geen idee. Om iets te versieren.
Ja, ik snap het.
[Owen] Nou, dat was een leuke dag.
- Dank je wel. - [Katherine] Dank je wel.
Ik ga kijken wat er aan de hand is.
Wil je meedoen?
- Ik ben goed. Welterusten. - Welterusten.
- [vrolijke muziek speelt] - [onverstaanbaar gebabbel]
Hé. Daar ben je.
Ik begon me zorgen om je te maken.
- Kijk eens naar jezelf. - Je was weg.
- [Owen] Hoe voelen we ons? - Goed, goed.
Oké, kom zitten, kom zitten.
Hoi.
- Alles goed? - Ja.
Iedereen is zo geweldig. Owen, ik hou van deze mensen.
Wat is hier aan de hand?
[Lily] Weet je, gewoon een klein Marokkaans iets.
- Hasj? - Je mag het proberen.
[Owen] Ik ben goed.
Wat is hier aan de hand?
[Lily] De verslaggeefster wist veel meer over mij dan ik dacht.
Het blijkt dat mijn verkoopcijfers in Europa behoorlijk goed zijn.
Natuurlijk hebben ze dat.
Hoe gaat het met je? Hoe was je dag?
Voelde je je eenzaam?
Eh. Ja, een beetje.
Maar eigenlijk niet echt. Er was nog iemand anders op de reis.
WHO?
Het is die schrijver die je leuk vindt. Katherine Loewe.
- Katherine Loewe? - Mmm-hmm.
Ze is er niet.
Ja, dat is ze.
En jij hebt de dag met haar doorgebracht?
Ik bedoel, een deel ervan.
Niet de hele dag. Wij deden ook ons ​​eigen ding.
Waarom heb je het mij niet verteld?
Ik vertel het je.
Rechts.
Waar hebben jullie het over gehad?
Niet veel.
Owen. Dat zou zijn als…
Wat?
Het zou zijn alsof ik de dag doorbracht met Warren Buffett
en je vroeg me waar we het over hadden,
en ik zei:
"Niet veel."
Warren Buffett interesseert mij niet zo.
[mobiele telefoon rinkelt]
Geweldig.
Het aanbod is binnen. Wij wachten alleen nog op de toonbank.
[man] Is deze gast serieus over het feit dat hij na de uitverkoop nog even wil rondhangen?
Ja, dat zegt hij de hele tijd al.
Voor hem is het belangrijk dat hij aanblijft als CEO .
We geven hem al 15% van de winst na de extractie.
[man 2] Zijn familie is weg. Waarom kan het hem wat schelen?
Ik snap het. Ik weet alleen dat dit item nummer één op zijn toonbank zal zijn .
Hij heeft nog nooit een echt bedrijf gerund.
[man 1] Owen, je hebt ons een geweldig bezit gebracht.
Help deze man het licht te zien, wil je?
Oké. Laat me weten wanneer we iets horen.
- [man 1] Jij bent de eerste die het weet. - Doei.
[mannen praten luid in het Arabisch]
[in het Engels] Dit is onacceptabel. Ik bedoel…
Ik heb gewoon ergens een rustig plekje nodig.
Ik bedoel, eerlijk gezegd, het hoeft niet leuk te zijn.
Ik werk het beste in vuile ruimtes.
Een kast zou letterlijk ideaal zijn.
Iets.
Oh, perfect.
Mevrouw Benzakour wil niet dat u in een opslagruimte werkt. Het is…
Nou ja, misschien vertellen we het haar gewoon niet.
Hoe klinkt dat?
Nou, dat klinkt goed.
Dank je, Hamid.
Ik ga je verlaten.
[deur gaat dicht]
[Lily] Het is zo mooi.
Oh mijn God.
Dat is geweldig.
Hé, Owen, hoe oud denk je dat dit allemaal is?
Mmm. Twee, drie jaar?
Ja hoor.
Dat is echt gaaf.
Blijkbaar heette dit deel Qubbat al-Khayzurān.
En het werd vernoemd naar de favoriete concubine van de Sultan.
- Wauw! - Ja?
- Ze heeft haar eigen vleugel gekregen. - Blijkbaar.
Dat moet de andere concubines wel heel erg boos hebben gemaakt .
Hebben ze in Libië zulke ruïnes?
Oh ja, dat doen we. Dat doen we. Dat doen we.
Weet je, we hebben Romeinen en Byzantijnen.
Als kind speelde ik... Hoe heet dat verstopspel ook alweer?
- Verstoppertje. - Verstoppertje.
Verstoppertje. Ik speelde dit vroeger in oude amfitheaters.
- Wauw. - [Owen] Cool.
[mobiele telefoon zoemt]
Het spijt me. Ik moet hiermee omgaan.
- Sorry. - Het is goed.
AGVA bedraagt ​​nog steeds 5.200 per acre.
[man 1] Ons openingsbod is genereus, meer dan genereus.
Ja. Het lijkt eerlijk. Ik weet niet wat de vertraging is.
[man 2] Als het milieu-troep is,
vertel hem dat hij ons niet met meer beperkingen kan opzadelen dan de overheid doet.
[man 1] Deze clown zou ons moeten bedanken.
Praat met hem, Owen.
Oké, dat is logisch. Hij vertrouwt mij.
Ik zal hem laten weten dat hij moet counteren als hij verder wil.
[man 2] Houd ons op de hoogte.
- Hé. - Sorry, jongens. Werkgerelateerde dingen.
Wat?
Owen, wat is jouw werk?
Ik zit in de private equity.
En wat is dat?
Wij investeren in activa waarvan we denken dat ze in waarde zullen stijgen.
Ik koop nu een stuk grond met wat steenkoolvoorraden.
Steenkoolvoorraden voor mijnbouw?
Eigenlijk extractie.
Ja, wij halen het spul niet zelf op.
Wij kopen het veld gewoon als investering.
Als ze het ter sprake brengen, zal het netjes gebeuren.
Ik heb hierover gelezen.
Ze noemen het schone steenkool, maar het is nog steeds heel slecht, toch?
Ja hoor, tenzij je het licht aan wilt doen.
In dat geval heb je toch een vorm van energie nodig?
Totdat wind, zon en waterkracht aan de wereldwijde vraag naar energie kunnen voldoen,
2.500 hectare onontgonnen steenkool is een solide investering.
Ja.
[mobiele telefoon zoemt]
Pardon. Sorry.
[Lily] Het zou leuk zijn geweest als je bij de lunch aanwezig was geweest.
Je wist dat ik zou moeten werken.
Ja, maar moet je dan elke oproep meteen aannemen?
Niemand anders is met zijn telefoon bezig.
- Ik wil niet op mijn telefoon zitten. - Ja.
Maar ik heb bazen, een deadline en een tijdsverschil van vijf uur.
Ik weet het, het voelt gewoon alsof je niet echt bij me bent.
Lily, ik ben... ik ben hier.
Catharina.
- Eindelijk zie ik je. - Oh.
Hartelijk dank dat ik hierbij aanwezig mocht zijn.
Sorry, ik ben niet sociaal geweest vanwege de jetlag en het ontbreken van bagage en…
Ja, Hamid heeft het mij verteld.
Sorry. Het is zo onhandig.
Ik vind de kamer geweldig. Hij is geweldig.
Ik ben net...
- Hé, kun je me iets te drinken halen? Dank je wel. - Tuurlijk.
- Pardon. - Ja, tot ziens.
Komt u vanavond bij ons eten?
Maar natuurlijk. Ja, zeker.
- Ik reken op je. - Oké. Ik zal er zeker zijn.
Oké. Tot ziens.
Oké. Bedankt dat ik uitgenodigd ben.
Sorry, het spijt me dat ik u stoor.
- Nee. - Ik wilde mezelf even voorstellen.
- Hallo. - Ik ben Lily Kemp.
Hoi, Katherine.
- Leuk je te ontmoeten. - Jij ook.
Ik weet zeker dat je het op dit punt zat bent om het te horen,
maar het lezen van Not Here, Not Anywhere
- is de vormende herinnering aan mijn jeugd. - Oh, wauw.
Het is het boek waardoor ik schrijver wilde worden.
Nou, daarvoor bied ik mijn excuses aan.
Nee, nee, nee.
- Ik weet het eerlijk gezegd niet... - Dank je wel.
Mag ik een biertje alstublieft?
Dus, bedankt.
Ik weet zeker dat je het met of zonder het boek wel had gevonden.
[Owen] Hé.
Hoi.
Oh! Jullie hebben elkaar al ontmoet, toch?
Owen, Katherine.
Ja, we hebben elkaar ontmoet.
Ik… Ik herinner me dat ik foto’s in een tijdschrift zag.
Ik weet niet hoe het zat met de boerderij waar je een paar jaar geleden woonde.
Met…
God, hoe heette hij ook alweer?
Nee, dat weet je niet meer.
Hoe dan ook, het was…
Het leek het perfecte leven.
Hmmm.
[lacht] Nou, excuseer me.
Oké.
[zachte muziek speelt]
- Was dat zo? - Ja.
Ik bedoel…
Het gaat er niet om dat je geweldig bent.
Het was eigenlijk Nietzsche die over de waarheid sprak en over wat het betekent om te bestaan.
Oh, jongen.
- Franse existentialist. - Jean-Paul Sartre.
Nee. De vrouw, zijn geliefde.
-Simone de Beauvoir. - Simone de Beauvoir, dat is alles.
[Fabien] Ja! Goed.
- Dat was goed. - Iedereen…
[Rafih] Laten we wat kont schoppen. Kom op.
Kom op.
- Lolita's moeder. - Charlotte Haze.
Ja!
De Poolse schrijver. En hij schreef in het Engels.
- Koenraad. - Joseph Koenraad.
- Conrad. - Ja.
Oké, oké, oké, het is mijn beurt.
- Ja, ja, ja. - Ja, ja, ja.
Lelie Kemp.
Oh, deze ken ik.
Het was de echte naam van George Sand.
- Amantine-Lucile-Aurore... - Amantine-Lucile...
- Dupin. - Ja! Ja.
- Dupin. - Ja.
Het is Gogol. Verzameling essays.
Afval.
Oké. Een avond op de boerderij in Dikanka.
- Ja! Heel goed. - Geweldig.
Gefeliciteerd.
Flaubert-heldin.
Ze stierf terwijl ze gal overgaf.
- Mevrouw Bovary! - Mevrouw Bovary!
- [Gunnar] Ja. - Mooi.
[Fabien] Oké, dat is alles, team.
- Dat is... - [Rafih] Ik vind dit geweldig.
- Oh, hé. Jij bent aan de beurt. - Oké.
Daar gaan we.
Owen.
- Laat ons niet in de steek. Kom op. - Laat het ons zien.
- [Philippa] Laten we eens kijken wat je kunt. - [vrouw] Ja.
- Eh... - Vandaag.
Kom op, het is niet eerlijk.
- Zeg maar wat je wilt. - [Fatema] Het is niet eerlijk.
- [Rafih] Laten we gaan. - [Lily] Hé, hé.
Ik denk dat het er wel een paar waren.
Ze zongen achtergrondzang voor, uh...
Nee, nee, nee, nee, nee.
Dit komt uit de literatuur, Owen, niet...
Nee, dit is muziek. Het is vroege R&B.
- Nee, nee, dat kan niet. - Het is net als Aretha Franklin of…
Het is geen muziek. Stop met denken aan muziek.
- Is het een titel? - Ik weet het niet.
Is het een karakter? Rijmt het ergens op?
- Oké, ik heb geen idee. - Betekent het iets?
Herinnert het je aan…
- Tijd. - Tijd.
Sorry.
Maak je geen zorgen.
- Het is goed. - Sorry.
Het is goed.
Hoi.
Vergeef hem, oké? Hij leest alleen Sports Illustrated.
[allen kreunend]
[Luca] Oké. Dit is waar we de overwinning pakken.
- Oké? - [vrouw] Oké.
[Fabien] Oh mijn God. Oké, oké.
[Luca] Oké. Oké. Ik weet dit.
Het boek uit India dat je leert hoe je goede seks kunt hebben.
- [Lily] Goede seks? - Kamasutra.
[vrouw] Goede seks?
[man] Iedereen weet het.
[Katherine] Hé.
Hoi.
Ben je buitengesloten?
Ja.
Zo leeg?
Mmm-hmm.
- Oh. - Ja.
Je hebt een betere kamer.
Ja, natuurlijk.
En ik vind het mooi wat je ermee gedaan hebt.
Hey, bedankt. Ja. Ik heb er veel moeite voor gedaan, zoals je kunt zien.
Wat denk je dat dit allemaal zou kosten als wij ervoor moesten betalen?
Ik weet het niet, veel.
Het is toch wel vreemd, toch?
- Het is raar. - Mmm.
Voor Pip, wat dat ook mag zijn.
A Pip is een achtergrondzangeres. Gladys Knight.
- Gladys. - Ridder en de Pips.
Dank je wel. Daar dacht ik aan.
- Proost, Gladys. - Ja, proost, Gladys.
Een Pip is ook een personage in een roman van Charles Dickens.
Grote verwachtingen.
Juist. Ja. Dat is waarschijnlijk degene die ze zochten.
Ja, ik ben het met je eens.
Ik kies liever voor "If I Was Your Woman" dan voor Little Dorrit.
Mag ik u iets vragen?
Zeker.
Hoe gaat jouw vriend met al deze dingen om?
Wie zegt dat ik een vent heb?
Wikipedia.
Heb je mij opgezocht?
Ja, dat heb ik gedaan. Ik heb je gegoogled.
Waarom?
Nieuwsgierig.
Je had het gewoon kunnen vragen.
Ja, maar dat hoeft nu niet meer.
- Omdat ik alles weet. - Oh, ja. Natuurlijk. Ja.
Zoals wat?
Ik weet dat je je eerste boek publiceerde toen je nog op de universiteit zat.
Mmm-hmm.
Ik moet zeggen dat het echt vervelend is.
Yo, rustig aan.
Ik heb het hele publicatiegedeelte doorgelezen. Te lang.
Hetzelfde geldt voor prijzen. Eindeloos.
Ik snap de essentie. Productief, succesvol.
En toen sprong ik naar persoonlijk en ik leerde dat je bij een beeldhouwer bent
die gigantische metalen klonten maakt die, om een ​​of andere reden,
voor honderdduizenden dollars verkopen.
Er stonden ook een heleboel Wiki-citaten in.
Er wordt veel over u geciteerd op Wiki.
[lacht] Ja.
Ja, dat is mijn grootste prestatie in het leven.
Maar als je natuurlijk op zoek bent naar echte vertrouwdheid,
Je moet dingen weten die Wikipedia je niet vertelt. Toch?
Leuk vinden?
Oh. Ik bedoel, zoiets als... Laten we eens kijken.
Wat was je bijnaam op de middelbare school?
[Owen] Hmmm.
Dat is een echte vraag. Ik stel hem aan jou.
Wat was je bijnaam?
Wie zegt dat ik een bijnaam heb?
Omdat je dat deed. Je bent een bijnaam-man.
- Dat weet je niet. - Ik denk het wel.
Kom op.
Jij was toch niet die gast in het voetbalteam?
Je weet wel, die man met de koppeling.
Ik weet niet of je de bal gooide of ving,
maar je was er zeker van dat je alert was toen de tijd begon te dringen.
En die gast heeft altijd een bijnaam.
Ik ga het je niet vertellen.
- Ja hoor, dat ben je. - Mmm-mmm.
Ja.
Ga je mij laten raden?
Zeker.
- Ja? - Mmm-hmm.
Prima.
Denk je echt dat je het gaat krijgen?
Ik weet dat ik het ga krijgen.
Ik snap het.
Nee, dat doe je niet.
Ja.
De Grote O?
- Oh, fuck you. - [hijgt]
De Big O, is het? Ben jij echt de Big O?
Hoe kom je daaraan?
Dat is echt ongelooflijk.
Oh, ik bedoel, kom op.
Als dat je bijnaam was, dan cheerleaders
Ik heb je zeker toegejuicht.
Weet je wat? Ik ga dit gesprek niet voeren.
- Kom op. - Nee.
- Oh, jij moet voor mij juichen. - Ugh.
Nee, laten we het over je bijnaam hebben.
- Wat denk je daarvan? - Kom op. Ik heb geen bijnaam.
Dat is zo voor de hand liggend.
Vertel me de vrolijkheid.
- Oké, fuck it. - [hijgt]
♪ Geef me de O! Geef me de Big O! Geef me de O! ♪
- Hartelijk dank dat je dat voor mij hebt gedaan. - Oh, mijn God.
Wil je weten wat het ergste is?
Je vond het geweldig.
- Ik vond het geweldig. - Ja.
Ik vond het zo leuk.
Natuurlijk heb je dat gedaan.
Hoe komt het dat je je boek niet thuis kunt afmaken?
Lang verhaal.
Ja?
Ik heb tijd.
- Ja? - Mmm-hmm.
[mobiele telefoon zoemt]
Oh, shit.
Nee, dat doe ik niet.
Sorry. Werk roept.
- Volgende keer? - Volgende keer.
Welterusten.
Ik heb hem trouwens gegooid.
De bal.
Ik was de quarterback.
Het was mijn vakgebied en ik bepaalde wat erop gebeurde.
Oké, dat was Dina aan de telefoon,
en blijkbaar wil Random House een deal met mij sluiten voor twee boeken.
Gefeliciteerd.
Nee, je begrijpt het niet. Om mijn volgende twee boeken te krijgen,
Ze zullen me een krankzinnig aanbod moeten doen.
En ik bedoel niet een klein beetje freelancegeld, Owen.
Ik bedoel echt geld.
Owen, dat is goed nieuws.
Zoals ik al zei, gefeliciteerd.
Het spijt me. Uh… [spottend]
Voelt u zich hierdoor bedreigd?
Meen je dat nou?
Ik bedoel, dit is hoe jij reageert op het idee dat ik financieel zelfvoorzienend ben.
Jezus.
Wat? Ik zag je gewoon niet als het type man
die zich bedreigd zouden voelen door mijn succes.
Ik zag je niet als iemand
die mij voor een zaal vol mensen zou neerschieten
omdat ik niet het juiste Dickens-boek had gelezen.
Ik denk dat we hier allebei veel van leren, toch?
Owen, dat was een grapje.
- Vind je dat grappig? - Ik maakte een grapje. Het was een spel.
Nee, spelletjes zijn leuk. Dat was niet leuk.
Oké.
Hoe wist je dat het Dickens was?
Ik weet niet wie jij hier bent.
[zucht] Kijk, je hebt een slechte dag.
Prima, dat mag. Ik snap het.
Maar ik heb geen slechte dag, Owen.
Ik heb eigenlijk een hele fijne dag.
En ik wil dat het zo blijft.
Dus ik ga op pad. Oké?
Kom me opzoeken als je in een betere bui bent.
[sprekend Deens]
[in het Engels] Goedemorgen, armcandy.
Rot op.
[commentator spreekt onduidelijk op tv]
[mannen juichen]
[schraapt keel]
[hoesten, spugen]
[toilet doorspoelen]
Het spijt me.
Kan ik iets voor je halen?
Nee.
[muezzin roept op tot gebed]
Hoi.
Hoe voel je je?
Is het beter?
Eh. Een beetje.
Die verdomde sandwich.
Welk broodje?
Ik heb een broodje gegeten in de stad.
Wanneer was je in de stad?
Gisteren.
Oké. Nou, die overnachting in de woestijn vertrekt binnenkort.
Dat kan niet.
Het is goed. Ga maar zonder mij.
Oké.
Geen woestijn voor u?
Deze keer niet.
Jij?
Gezien.
Ik betwijfel of het veranderd is.
Hé, jongen.
Wil je een biertje?
Kom op. Geef gewoon toe dat je vastzit.
Ik zit niet vast.
Je merkt het altijd als ze vastzit.
Ik zit niet vast.
Wat is de titel?
Nee. Als je geen titel hebt, weet je niet wat je schrijft.
- Wil je hulp? - Oh…
Je kent mijn oplossing.
Wat is jouw oplossing?
Neuken of vermoorden.
Als je vastzit in het leven
of in de literatuur…
Je moet iets onherroepelijks doen.
Dood en seks.
Twee dingen die niet ongedaan gemaakt kunnen worden.
Weet je, ze heeft een mooie kont.
Je vriendin.
Man, zeg dat niet.
- Het is een compliment. - Nee, het is gewoon griezelig.
Weet je, Katie en ik waren bijna getrouwd toen we zo oud waren als jij.
Waarom is dat niet gebeurd?
Ugo, ik heb er nog nooit, maar dan ook echt nooit, aan gedacht om met je te trouwen.
Dat zou de reden kunnen zijn.
[Owen] Waren jullie lang samen?
[Katherine] Nee, we waren kinderen. Het was…
Het stierf snel uit.
[Owen] Hm.
Hij is... Hij vindt je nog steeds leuk.
Hij is een alcoholist, seksverslaafde. Dus…
- Hij valt op iedereen. - Ja.
Rechts.
Gisteren volgde je mij.
Nee.
Ja.
Ik zag je in de stad.
Ik was er. Maar ik volgde je niet.
Mmmm.
Nou, wat was je aan het doen?
Winkelen.
Voor?
Ik was toevallig op zoek naar een…
een hoge berg feloranje kruiden.
Leuk.
Nee. Hij zag er dronken uit,
en ik wilde er gewoon zeker van zijn dat je veilig was.
Ben ik dat?
[in het Frans] Heel mooi.
- Tuurlijk. Tot ziens. - Tot ziens.
[in het Engels] Waar gaat al dat sms'en over?
Werk.
Ja, ik... denk dat mijn bazen een stelletje klootzakken zijn.
[Katherine lacht] Oh. Waarom is dat?
Het is saai. Je wilt er niets over horen.
Nee, ik ben geïnteresseerd. Vertel het me.
Oké. Ik heb dit stuk land in West Virginia gevonden, gelegen op een steenkoolader.
Mijn bazen waren er helemaal enthousiast over.
Ik kom met een geweldige deal.
Weet je, het is allemaal goed.
Maar?
De verkoper wil blijven.
Het is zijn familiebezit,
Hij wil niet dat een stel New Yorkers zijn bergtop afsnijdt.
Dus ik gaf hem mijn woord.
Mijn bazen zeiden oorspronkelijk:
- "Tuurlijk, geen probleem." - Goed.
Ik kijk naar al deze e-mails
die duidelijk maken dat ze hem gaan dumpen.
Bah. Klinkt kut.
Ja, het is kut, weet je?
Ik bedoel, hoe moeilijk is het om gewoon het juiste te doen?
Voor de meeste mensen is dit praktisch onmogelijk.
[ruzie makend in het Arabisch]
[in het Engels] Nou, dat was ik toen ik een klein kind was…
- Ja. - Was je opgewonden?
[mobiele telefoon rinkelt]
Waar gaat al je sms'en over?
Advertenties voor onroerend goed. Ik haat advertenties voor onroerend goed.
Degene die de uitdrukking 'badkamer en suite' heeft bedacht, zou grondig moeten worden aangepakt.
Waarom bekijkt u onroerend goed?
Ik moet een plek vinden om te wonen.
En wat is er met de boerderij gebeurd?
Onze wegen gingen uit elkaar.
Jij en het huis, of jij en de beeldhouwer?
- Beide. - Ah.
- Hoe lang waren jullie samen? - Eh…
- Veertien jaar. - Wauw.
Veertien jaar.
Dat is een lange tijd. Wat… Wat is er gebeurd?
Grappig verhaal. Eh…
Eigenlijk heeft hij kanker.
En--
Ja. Kanker is altijd grappig.
Het gaat goed met hem. Het gaat goed met hem.
Oké.
Het werd vroeg ontdekt, was goed te behandelen. Al dat soort dingen.
Maar het was een maand of zo eng,
en dat was net lang genoeg om hem een ​​grote openbaring te laten ervaren.
Wat was wat?
Dat hij 14 jaar met iemand had doorgebracht die, eh...
en ik citeer…
"Heeft een hart dat niet in staat is tot liefde."
Dat geloof je toch niet?
Ik weet het niet.
Kennelijk ben ik alleen te verdragen als ik niet schrijf.
Schrijf je weleens niet?
Dat maakt het grappig.
Rechts?
[Owen] Zit je vast?
[Katherine] Dat is niet het woord dat ik zou gebruiken.
[Owen] Wat is het woord?
"Vast."
[Owen] Mijn favoriete coach zei altijd:
"Als het niet veel moeite kost om te krijgen, is het waarschijnlijk niet de moeite waard om te hebben."
[Katherine] Ja? Ik weet het niet.
Ik denk dat geweldige dingen ons soms gewoon in de schoot worden geworpen.
- [muziek speelt] - [onverstaanbaar gebabbel]
Ik denk dat ze terug zijn uit de woestijn.
Welterusten.
- Hé. - Ja.
Voor wat het waard is…
Ik vind dat je heel verdraagzaam bent.
Welterusten, Owen.
- [vrolijke dansmuziek speelt] - [gelach]
- [deur gaat open] - [Lily giechelt]
[onduidelijk gesprek]
[Lily] Owen, wat is er met je aan de hand? Je hebt nauwelijks een woord tegen me gezegd.
[Owen] Sorry. Je hebt je kater uitgeslapen.
[Lily] Je bent boos omdat ik plezier heb.
Weet je, sinds we hier zijn, ben je afstandelijk en--
Hé, ik ben niet degene die onzintaal gebruikt,
elke nacht high worden en naakt binnenkomen.
[spottend] Wauw!
Dat is wat je gedachten bezighoudt
terwijl jij de kans om de Sahara woestijn te zien hebt laten liggen ?
Ik heb voedselvergiftiging gehad.
Als dat niet zo was, zou het iets anders zijn,
Je vindt altijd een manier om de dingen waar ik enthousiast over ben, te verpesten.
[Owen] Wat heb ik ooit voor je verpest?
[Lily] Wat dacht je bijvoorbeeld van deze reis?
[Owen] Dat is onzin.
Weet je, al die dingen die je opeens niet meer aan mij kunt uitstaan,
Niets daarvan is nieuw.
Dit ben ik. Dit ben ik altijd geweest.
Vroeger was het prima.
Het was niet goed.
Oké? Het heeft me altijd gestoord
dat je geen fictie leest en geen kunst waardeert.
Ik zeg gewoon niks, want ik wil niet dat je je onzeker voelt.
Oh. [spot]
Bedankt voor uw attentheid.
Kijk, Owen…
Al deze dingen, zoals...
Dit zijn voor mij essentiële persoonlijke eigenschappen.
En jij doet alsof het vervelend is.
Ik weet niet wat je van mij wilt.
Soms denk ik dat je niet weet wat je wilt. Punt.
Je hebt gelijk.
Geniet ervan, ik blijf uit je buurt.
Geweldig.
[Owen schraapt zijn keel]
Hoi.
Oké?
Dorstig?
Nou, ik kon het nuchter niet oplossen, dus nu ben ik dronken.
Mmm-hmm.
Wat is er nu aan de hand?
Eh…
Weet je, gewoon...
Wat is de juiste manier om te leven?
Oh.
Rechts.
- Dus, het makkelijke gedeelte. - Ja.
Zoals ik het zie, heb je twee opties.
Dat is mijn gebruikelijke aanpak.
Welke is?
Als het moeilijk wordt, word jij nog sterker.
Rechts.
Het is niet moeilijk om te krijgen, maar het is het niet waard om te hebben.
- Mmm-hmm. - Juist.
En wat is de andere?
Wees daar voorzichtig.
Ik zou wel verliefd kunnen worden op een jongen als jij.
Hoe noemde je mij?
- Kind. - [spottend]
Wauw. Oké.
Owen. Het is geen kritiek.
Dat is goed om te weten.
Bedankt.
Owen.
Verdomme.
Hoi.
Ik zocht jou.
Toen ik vanmorgen wakker werd,
en jij was er niet…
Ik dacht dat je net weg was.
Weet je, gewoon...
ons opgegeven.
Kijk, ik weet dat we van het padje zijn afgedwaald.
Of zoiets. Ik ben even weggeweest.
Maar ik weet ook dat…
We zijn allebei ongelukkig geweest.
Je bent ongelukkig.
Vind je mij wel leuk?
Ik vind je niet altijd aardig.
Kom op. Je vindt me niet altijd leuk.
Ik ben gewoon... Ik ben niet perfect, weet je. En jij ook niet.
[zucht] Misschien is dit alles…
Misschien is al deze materie gewoon...
Misschien is het gewoon een rommelig onderdeel van... samenzijn.
[kreunt] Misschien moeten we gewoon naar huis gaan en opnieuw beginnen.
[mobiele telefoon rinkelt]
Neuken.
[klop op de deur, deur gaat open]
Eh... Ik wil me gewoon verontschuldigen voor gisteravond.
Ik werd helemaal dronken en dom,
- en de waarheid is... - Kijk...
…jou ontmoeten was het beste wat ik van deze hele reis heb meegemaakt.
En ook…
Ik ga weg.
Ik ga wat verkennen.
Waar ga je heen?
Ik weet het niet.
Maar ik denk dat je moet komen.
["Open" spelen]
♪ Ik ben een dwaas Voor die trilling in je dijen ♪
♪ Ik ben een dwaas Voor dat geluid in je zuchten ♪
[in het Arabisch] Dank u wel.
♪ Ik ben een dwaas voor je nauwelijks… ♪
[in het Engels] Bedankt.
Graag gedaan.
Dus…
Wat doen we eigenlijk?
Ik weet niet precies wat we doen.
Maar ik ben blij dat ik het samen met jou doe.
Ik ook.
♪ Ik wil dit toneelstuk spelen Oh, ik weet dat je vervaagd bent ♪
♪ Hmm, maar blijf, sluit je handen niet ♪
♪ Ik wil dit toneelstuk spelen Oh, ik weet dat je vervaagd bent ♪
♪ Hmm, maar blijf, sluit je handen niet ♪
♪ Ooh, blijf open ♪
[gekreun]
Hoi.
Kijk. Wordt geleverd met een bed.
Leuk.
Weet je, ik had niet gedacht dat je met mij mee zou gaan.
Nee?
Ik had het bijna niet gevraagd.
Waarom deed je dat?
Omdat ik je leuk vind.
Ik voelde me goed als ik bij jou was.
Ik voel me weer mezelf.
Dat heb ik al een tijdje niet meer gevoeld.
Dezelfde.
[vogels fluiten]
Ochtend.
Ben je aan het werk?
Een beetje.
Ik denk dat ik het snap.
Oh ja?
Van de ene op de andere dag...
Hoe alle… stukjes samenkomen.
Van de ene op de andere dag, hè?
Ja.
Soms gebeurt dat wel eens.
Weet je? Je kijkt de andere kant op en…
het komt vanzelf goed.
Het is waarschijnlijk wat je doet voor het slapengaan,
dat maakt het verschil.
Rechts?
Ik bedoel, gisteren zat je vast, en nu...
Ik denk niet dat je het allemaal al doorhebt.
- Nee? - Nee.
Ik denk dat ik hierheen moet komen en wat meer los moet komen.
- Ja. Olive. Oké. - Olive.
En je weet dat ik dol ben op olijven. Dus…
Het is goed.
Wil je vandaag even alleen zijn?
Mmm… Nee.
Het maakt mij niet uit. Ik kan wel een wandeling maken.
Laat je even werken.
Nee.
Zeker?
Ik weet het zeker.
- Goed. - Ja.
[mobiele telefoon rinkelt]
[douche loopt]
Wil je weten wat ik vandaag heb gedaan?
Ik denk dat ik hetzelfde heb gedaan.
Ja, ja. En, uh…
Ik heb mijn baan opgezegd.
- Wat? - Mmm-hmm.
Ik bedoel, niet officieel, maar ik heb de bal in beweging gezet.
Owen, dat is geweldig.
Ja.
Maar weet je wat het deed? Het was jou aan het werk zien.
Ik zie jullie allemaal zo stralen.
Ik bedoel, je houdt echt van wat je doet, toch?
Altijd.
Ik bedoel, zelfs als ik nergens kom.
- Ja. - Ik... ik doe dat.
Ja.
En dat doe ik niet.
Ik bedoel, niet hoe ik het nu doe.
Het is net zoiets als: winnen ten koste van alles, het maakt niet uit wie je vernietigt.
En ik... ik... ik wil het gewoon niet op die manier doen.
Zo wil ik niet zijn.
Het is een compromis dat ik niet ga sluiten.
Dat doe je dus niet.
Want dat ben jij niet.
- Ik ben blij voor je. - Dank je wel.
Ja. Hoe voel je je?
- Ja. Doodsbang. Ja. - Wat?
Welk... welk van jouw boeken moet ik... moet ik als eerste lezen?
Je bent goed. Je hoeft geen boek te lezen.
Nee. Ik... ik moet het wel.
Het feit dat mensen over de hele wereld dingen over je weten die ik niet...
Ik haat dat echt.
Weet je, jij weet dingen over mij die anderen nooit zullen weten.
Ja? Zoals wat?
Zoals, mijn bijnaam.
Wat is je bijnaam ook alweer?
Dat vertel ik je niet.
[grinnikt]
[vervolgt onduidelijk]
[Katherine] Ik weet het niet.
Misschien woon ik hier gewoon.
Weet je?
Koop een klein appartement,
visser worden.
[Owen] Dat vind ik geweldig.
[Katherine] Ja?
[Owen] Mag ik ook blijven?
Alsjeblieft.
Ja. Doe je mee?
- Dat zou ik heel graag willen. - Geweldig.
Het is een plan.
Dat is een plan.
Weet je waar ik vandaag aan dacht?
De schommelroute.
Wat is dat?
Het is een patroon van passeren in het voetbal.
Je gebruikt het als de zaken in het spel niet helemaal gaan zoals jij wilt.
Maar waar het op neerkomt, is dat u voldoende op uw instinct vertrouwt om de beslissing te nemen.
Hoop vinden… in een grote puinhoop.
Dat is wat het is.
Ja.
Shit. Je tas.
[hijgt] Mijn boek!
Mijn boek!
Stop!
[schreeuwt onverstaanbaar]
[schreeuwt in het Arabisch]
[in het Engels] Verdomme.
Neuken.
Het spijt me.
Oh mijn God.
Is er een back-up?
Nee, er is geen back-up van gemaakt.
Het spijt me.
Alsjeblieft. Alsjeblieft. Gewoon...
Niet doen…
[muezzin roept op tot gebed]
Hé, je bent hier.
Heb je…
Geen geluk.
Ik heb overal gezocht.
Alles goed?
Ik ook. Ik liep gewoon wat rond.
Ik keek door vuilnisbakken,
denkend dat ze misschien het geld zouden meenemen en de rest zouden dumpen.
Sorry dat ik... tegen je heb gesnauwd.
- Dat had je niet moeten doen. - Nee, het is prima. Je was boos.
Nee, het is niet goed. Ik zeg dat het me spijt.
Oké.
Dus ik denk dat ik, eh,
ga naar huis.
Nou, die heb ik niet,
maar vind een plek om te wonen, weet je wel? En dan…
Misschien is dat waar ik begin. Misschien is dat wat ik moet doen.
Oké, laten we dat doen.
- Laten we vanavond in het vliegtuig stappen. - Dat moet ik alleen doen.
Ik denk dat ik het alleen moet doen.
Het spijt me.
Kom op. Ik laat je niet zomaar alleen naar huis vliegen.
Ik bedoel, je moet even rustig aan doen en ademhalen.
Kijk naar mij. Alsjeblieft. Ik ben een puinhoop.
Ik moet dit zelf uitzoeken, en...
Als ik niet weet wat ik nodig heb, weet je niet wat ik nodig heb.
- Oké. Stop, stop. - Ik probeer mijn--
Ik moet hier weg.
Hé. Ik weet dat dit moeilijk is.
Oké? Dat doe ik. En het spijt me.
Maar ik ben hier. Laat me je gewoon helpen.
Hoe ga je mij helpen?
Ik heb zojuist twee jaar van mijn leven verloren.
Hoe kun je dat verhelpen?
De andere spullen heb ik niet.
Hobby's en bijnamen.
Ik heb alleen mijn schrijven. Dat is het.
Het spijt me.
Dit is allemaal mijn schuld. Het ligt niet aan jou.
Ik bedoel, mijn God,
Regel nummer één als reiziger is: houd je tas in de gaten.
[kluis piept]
Klopt dat? Wat dacht ik wel?
En ik zat daar maar, kijkend naar de oceaan, met mijn tas achter me.
Dat is gewoon dom.
Katherine, ik weet dat je overstuur bent en...
en je wilt hier weg,
maar ik denk niet dat je zomaar weg moet gaan.
Nee? Wat moet ik doen? Blijven?
Blijf nog even hangen en kijk wat ik nog meer kan verliezen.
Dat is niet wat ik zeg.
Ik kwam hier om een ​​boek af te maken.
Ik had gewoon mijn boek moeten uitlezen.
Ik heb het verknald.
Ik liet me gewoon afleiden.
Afgeleid?
Afgeleid.
Is dat wat dit voor jou is? Een afleiding?
Het spijt me echt van je boek.
[deur gaat dicht]
[vrouw] Oké. Laatste vraag.
Dit is je achtste roman.
Hoe is het schrijfproces voor jou veranderd in de loop der jaren?
[Katherine] Nou, ik veronderstel dat het proces niet zo heel veel is veranderd.
Wat wel verandert, is wat ik ervan heb geleerd.
Elk boek geeft mij iets,
leert mij iets.
Wat heb je hiervan geleerd?
De waarheid is dat ik geen idee had toen ik begon.
Een…
Mijn boeken ontstaan ​​vaak vanuit een soort verwarring.
Er spookt nog een onopgeloste vraag door mijn hoofd.
En deze keer dacht ik veel na over de instinctieve neiging om te vluchten,
om bij het eerste teken van onheil weg te rennen.
En als we dat doen, vertellen we onszelf dat we wegrennen voor gevaar.
- Maar dat kan ook gewoon onzin zijn. - [flauw gelach]
Het kan ook zijn dat we helemaal niet voor gevaar op de vlucht zijn.
Maar wel vanuit veiligheid.
Misschien is dat wel het meest angstaanjagende.
Gezien worden.
Bekend.
Geliefd.
Maar misschien ben ik de enige.
Klinkt als een perfecte plek om te eindigen.
Katherine Loewe, hartelijk dank voor uw tijd.
Oh, dank je wel.
- [publiek applaudisseert] - Bedankt.
♪ Jij zorgt ervoor dat ik op dezelfde lijn blijf ♪
♪ Als we high worden tijdens mijn pauze ♪
♪ En wij kijken gewoon Uit dezelfde stad ♪
♪ Maar dat verandert niet Als het kapot gaat ♪
♪ Toen hadden we het over dezelfde misdaad… ♪
- Bedankt. - Goed.
♪ Tegelijkertijd mijn lesje geleerd ♪
♪ Gaan? Terug op 74 ♪
[onduidelijk gesprek]
♪ Noem deze plek mijn thuis ♪
♪ Nooit meer huilen ♪
♪ Waar is het allemaal gebleven… ♪
Hoi.
Hoe is het met je?
Um... Ik ben... goed. Hoe gaat het met jou?
Ja, het gaat goed.
Jij, uh... Jij woont hier in de buurt, of?
Eh… Nee. Patricia--
[Patricia] Ik heb haar hierheen gesleept.
We vieren haar nieuwste boek.
- Oh, ja. - [man] Het is briljant.
Ik zou je vertellen waarom...
Mag ik…
Nee, het is oké. Ik moet rennen. Ik wilde alleen even gedag zeggen.
Een…
Leuk om je te zien.
[Patricia] Oké. Dat is een verhaal dat ik in zijn geheel moet horen.
[man] Oh, wij allemaal.
Daar ben je.
- Gaat het? - Ja. Ik ben oké.
Kom op, anders missen we de start.
Owen?
Owen.
Eén seconde.
Hé, ik snap het als je niet met mij wilt praten.
Nee, het is oké.
Ik heb geprobeerd een manier te vinden om...
om contact met u op te nemen.
Om te zeggen dat het me spijt.
Mijn God. De manier waarop ik vertrok…
Ik heb mijn telefoon 100 keer opgepakt, maar kon niet bellen. Want...
Omdat ik me schaamde.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik niet goed bij mijn hoofd was. Dat is geen excuus.
Het is… Het is gewoon de waarheid, en… Ik weet het niet.
Ik kwam terug en ik was... ik functioneerde nauwelijks.
Rondlopen als een zombie,
Ik probeer samen met een makelaar een woonruimte te vinden .
Ik bedoel, ik zoek niet naar een plek om te wonen met een makelaar.
Maar gewoon... [lacht zachtjes]
Rechts.
Het punt is…
Ik heb je gemist.
Elke minuut.
En dat is nou juist het leuke van schrijven.
Hiermee kun je iets vasthouden dat je verloren bent.
Dus dat deed ik.
Toen schreef ik een boek…
genaamd The Swing Route.
- De Swing Route? - Ja.
[grinnikt] De Swing Route.
Het gaat over het vinden van hoop in een grote puinhoop.
Iets wat je zei.
Ja. Ja, ik herinner het me.
Ja, dat doe je toch?
Ja hoor.
Alles.
- Owen, kom je of niet? - Eén moment.
Ja, dus…
Je moet gaan.
En ik wilde alleen maar zeggen...
weet gewoon dat je nooit een afleiding was. Jij was het hele punt.
["Boyhood" speelt]
♪ Het maakt niet uit wat ik tegen mezelf zeg ♪
♪ Voor een moment zweer ik dat ik mezelf zag ♪
♪ Ik ging iemand nieuws ontmoeten ♪
♪ Veranderd onder het avondlicht ♪
♪ En ze hield me vast zoals jij dat doet ♪
♪ Ik hoop dat je het weet ♪
♪ Ik had iemand kunnen zijn die ♪
♪ Je wilde iets hebben om vast te houden ♪
♪ Ik had moeten springen Toen je me dat vertelde ♪
♪ Ik wil veranderen, maar het is niets nieuws ♪
♪ En als ik groei, word ik zo oud ♪
♪ Ik wil veranderen, maar het is niets nieuws ♪
♪ En als ik groei, word ik zo oud ♪
♪ Wil je me vasthouden zoals je altijd doet? ♪