Share if u like this apps
İzlemenin tadını çıkarın
- Evet Shirley?
- Bay Bloch, güncellenmiş planları koydum
Yeni kanadı incelemeniz için masanıza koyun.
Perşembe günü ekibimizle sizin için bir toplantı ayarlamıştım.
- Evet, bunu gördüm. Teşekkürler.
- Crown Bank'tan Phil Bronwin aradı,
Bu hafta öğle yemeği toplantısı talep ediyorum .
Perşembe günü saat birde yapılmasını önerdi .
CPA toplantınızı Çarşamba gününe erteleyebilirim .
- Harika.
- Son bir şey daha.
Babanı alman için bir hatırlatma
bugün saat beşte parti için .
Carlos onunla bekleyecek
huzurevinin dışında.
- Teşekkürler Shirley.
Bu aramaya diğer hattan cevap vermem gerekiyor .
Merhaba Rachel.
- Merhaba Daniel.
- Hey.
Kendine bak. - Vay.
- Harika görünüyorsun.
- Teşekkür ederim.
- Ne kadar oldu, 20 yıl mı?
- Aslında evet, 20.
- Size yeni bir bakış açısı kazandırır.
- Evet.
Hatta biraz heyecan verici değil mi?
- Evet.
Ve neden beni sadece içine sıkıştırasın ki
45 dakika boyunca mı?
- Çünkü istediğin buydu.
Sana söyledim, bugün sadece 45 dakikam vardı.
Tercih ettiğin şey buydu.
Yarın dünya kadar vaktim vardı.
Biliyorsun? - Mm.
- Ama bugün istedin.
Neden bugünü tercih ettiniz?
- 45 dakika teklif ettin.
O halde 45 dakikamızı ayıralım.
- Seninle yarın iki saatliğine buluşabilirdik.
Bugün ısrar ettin.
- Önemli değil boşver.
Sorun değil.
Bu iyi.
- Biliyor musun, ben...
aslında son zamanlarda seni düşünüyorum
ve ve o günler hakkında.
Gerçekten harika zamanlar geçirdik, değil mi?
Bütün bu geziler.
110. Cadde'de yaşadığımız komik bir yer.
Gülmek, kavga etmek, çığlık atmak.
Göbek dansın.
- Flamenko.
- Evet, doğru.
Dans etmeye devam mı edeceksin?
- HAYIR.
Keşke.
- Peki bunca yıldır nasılsın?
Sen, hâlâ Kanada'da mısın?
- Evet.
Sen çok kibar bir adamsın.
Bütün bu toplantı senin için baş belası.
- Buna dönecek olursak, bu doğru değil.
Sizden haber aldığıma gerçekten çok sevindim.
- Boşver, üzgünüm.
- Bir zamanlar bu kadar delirdiğin şarkıcı kim?
Her zaman onun şarkılarını söyledin.
Sanson, Veronique Sanson.
Hala onu dinliyor musun?
Rachel, neden ağlıyorsun?
- Bunca yolu sırf seninle konuşmak için geldim.
- Sorun değil, konuşuyoruz.
Eğer seni incittiysem özür dilerim.
BEN...
Bazen çok yoğun hayatların ortasında...
- Ayrıldıktan sonra Kanada'ya geri döndüğümde,
hamile olduğumu öğrendim,
ve Allen'ı doğurdum,
dünyanın en güzel bebeği.
İki ay önce 19 yaşına girdi.
O çok özel bir çocuk.
Bir nevi seni takip ediyor.
Neyse sana ondan hiç bahsetmedim
çünkü ben, senin çocuk istemediğini biliyordum.
Gerçekten çocuk istemiyordun.
Ve senden hiçbir şey istemedim.
Senin yardımını istemedim.
Herşey,
herşey iyiydi.
- Kontenjanımızın bittiğini haber vermek istedim.
dana eti. - Yapacağız.
birkaç dakikaya daha ihtiyacımız olacak. Teşekkür ederim.
- Tabii, üzgünüm.
- Ve üzgünüm.
Tanrı.
Hemen döneceğim.
- Merhaba Bay Bloch.
- Evet Shirley, avukatımı bulmayı deneyebilir misin?
Yarım saat kadar sonra müsait olup olmadığına bak.
- Perry mi yoksa Jane mi?
- Evet Perry.
- Tamam, hemen ona ulaşacağım.
- Evet, onunla konuşmam gerekebilir.
Teşekkür ederim. Hoşçakal.
- Üzgünüm.
İki hafta önce arabamı aldı
ve bir kaza geçirdi.
Bir köprüdeydi,
araba takla attı ve o da öldü.
Sana söylemek istedim.
Sen onun babasısın, değil mi?
Onun babası.
- Merhaba Perry.
- Merhaba Daniel.
Shirley müsait olmamı istedi.
Hala bana ihtiyacın var mı?
- Hayır, sorun değil.
- Tamam iyi.
Sana gönderdiğim anlaşma hakkında bir fikrin var mı?
- Henüz değil.
Yarın bir göz atalım.
- Hala iki noktayla mücadele ediyorum.
bil diye söylüyorum ama sorun değil.
Seni yarın ararım.
Hoşçakal. - Hoşçakal.
Merhaba Carlos.
- Hey.
- Merhaba baba. Nasılsın?
İşte buyurun.
Kemerini aldım.
Tamam, arkanıza yaslanın.
Arkana yaslan.
- Seni görmek çok güzel.
Başardın.
- Şşşt.
Herkese teşekkürler.
- Merhaba Bay Bloch.
Sana en erken uçuş için rezervasyon yaptırdım
LaGuardia'nın önümüzdeki Salı günü talep ettiğiniz gibi
Çarşamba öğleden sonra dönüşle .
Şoför sizinle kapıda buluşacak.
Size tam güzergahı hemen göndereceğim .
İyi geceler Bay Bloch.
- Bayanlar ve Baylar,
Kaptanınız konuşuyor.
Bugün Toronto'da hava biraz kapalı .
Sıcaklık 20 santigrat derecedir.
Keyifli bir konaklama geçirmenizi dileriz ,
ve bizimle uçtuğunuz için teşekkür ederiz .
- Hamilton'a varıyoruz Bay Bloch.
- Affedersiniz baba.
- Evet?
- Allen Hilu için buradayım.
Servis burada mı?
- Evet, ben de onları bekliyorum.
Burada benimle bekleyebilirsin.
- Ah teşekkürler.
10 dakika önce başlaması gerekiyordu, değil mi?
- Evet, biraz geç kalacaklar gibi görünüyor.
- Anlıyorum.
- Hemen döneceğim.
- Merhaba, bu Rachel.
Lütfen sinyal sesinden sonra mesajınızı bırakın .
- Evet, merhaba Rachel.
Ben Daniel ve ben yeni geldik.
Mezarlıktayım.
Her şey yolunda?
Uh, yoldasın, değil mi?
Neyse buradayım bekliyorum.
Hoşçakal.
- Korkarım daha fazla bekleyemem.
Mezarın başında dua okuyacağım,
Bayan Hilu'nun istediği gibi.
Eğer istersen bana katılabilirsin.
- Tabii, evet, seninle geleceğim.
- Tamam aşkım.
Kuyu.
Peki o senin için kimdi?
- Bir aile üyesiydi.
- Ah.
"Sen benden önce sofrayı hazırla
mayın düşmanlarının huzurunda .
Başımı yağla meshediyorsun .
Bardağım taştı.
Şüphesiz iyilik ve merhamet bana gelecektir
hayatımın tüm günleri,
ve sonsuza kadar Rabbin evinde oturacağım."
Amin.
İsterseniz şimdi birkaç kelime söyleyebilirsiniz.
- Hayır, sanırım yapmayacağım.
- Ona söylemek istediğin herhangi bir şey var mı?
Hiçbir şey.
Tamam aşkım.
- Merhaba?
- Merhaba Daniel?
- Evet.
- Konuşan Robert Hilu, Rachel'ınki
- A merhaba.
Şu anda mezarlıktan dönüyorum.
- Evet, mesajınızı yeni aldık.
Gerçekten üzgünüz.
Rachel geleceğini düşünmemişti .
Bu yüzden iletişime geçemedik.
Rachel iki gündür hastanede.
Otoimmün bir hastalık olabileceğini düşünüyorlar .
Steroid tedavisi görüyor .
Gerçekten üzgünüm.
- Tanrım, bu çok kötü.
Şimdi nasıl hissediyor?
- Onun için gerçekten zor.
Acı verici.
İki berbat gün geçirdi ama şimdi uyuyor.
ve sanırım başka bir gün taburcu olacak ya da
- Yarın gece ayrılıyorum.
Teşekkür ederim.
Belki onu ziyarete gelebilirim
sabah hastanede.
- Bu bir sorun olabilir.
Kimsenin onu bu şekilde görmesini istemiyor .
Ama yarın bir ara seninle iletişime geçeceğim.
bir şey değişir mi?
- Elbette.
Yarın öğleden sonraya kadar Walper Otel'deyim.
- İyi.
A- ve tekrar özür dilerim Daniel.
- Üzgünüm. Hoşçakal.
- İşgücü piyasası ekliyoruz
bu son derece güçlü.
- Bu daha dayanıklı ekonomi
bunda daha kalıcı
bugünden daha fazla yer
aslında Fed'i zorluyor-
- Merhaba?
- İyi akşamlar Bay Bloch.
Lobide sizi bekleyen bir misafiriniz var .
- Tamam, hemen aşağıda olacağım.
Peki kim o?
Hey, beni bekleyen biri var.
-Daniel mı?
Merhaba, ben Mikey.
Allen'ın en iyi arkadaşıydım.
- A merhaba.
Hey tanıştığımıza memnun oldum.
- Robert ve Rachel bana senin burada olduğunu söylediler.
- Tamam harika.
- Yapabilir miyiz?
- Elbette.
- Seni görmem gerekiyordu.
Bu inanılmaz.
- Nedir?
- Sen Allen'ın babasısın.
- Evet, doğru, evet.
- Seninle tanıştığına gerçekten çok sevinirdi.
- Öyle mi düşünüyorsun?
- Kesinlikle.
- Peki nasıl tanıştınız?
Okulda birlikte miydiniz?
- Çok komik.
Okulumuz buranın hemen karşısında.
Bu, tuğlalı büyük kırmızı olan
ve dört sütun. - Evet.
- Evet.
Biliyorsun, Allen ve ben ilk tanıştığımızda,
konuşmamız lazım
ve ikimizin de müzik çaldığını öğrendik.
Allen piyano çalıyordu.
Çello çalıyorum.
- Allen piyanist miydi?
- Evet, inanılmazdı.
Erdemli.
Kimseyi ilgilendirmezmiş gibi Bach çaldı.
ve çılgınca romantikti.
Bu konuda çok fazla tartışmaya girdik.
- Bu harika.
Peki ya diğer sıradan şeyler, spor?
- Ah.
Hamilton Buldogları.
Evet, biz onların en büyük hayranlarıyız.
Bu biraz şaşırtıcı.
gerçekten birbirinize hiç benzemiyorsunuz
çene hariç.
Dudaklar.
Dudaklar aynı.
- Peki ya bir kız arkadaş?
Bir tane var mıydı?
Ne?
Kızlardan hoşlanmıyor muydu?
- Neden? Sana eşcinsel göründüğüm için mi?
- Hayır, hiç de değil.
Sadece merak ediyordum.
- Allen kızlardan gerçekten hoşlanıyordu.
bu benim için çok kötüydü,
ama kızlar Allen'dan pek hoşlanmıyorlardı
Bacağındaki sorun nedeniyle.
- Ne sorunu? - O bir taneyle doğdu
bacaklarının bir kısmı diğerinden bir buçuk santim daha kısaydı.
Pek belli olmuyor ama şu platform ayakkabıları giyiyordu
ve bunu kapatmak için uzun pantolon.
Demek ki pek fark edilmiyordu.
- Yani topallıyordu.
- Hayır, hayır, kalın taban topallamayı düzeltti.
- Rachel bana söylemedi.
- Dinle Daniel, ben de buraya geldim.
çünkü sana sormak istediğim bir şey var
ve evet diyeceğini umuyorum
çünkü başım biraz dertte.
- Tamam aşkım. Nedir?
- Al ve benim sorunumuz şuydu:
hiçbir zaman yeterli paramız olmadı ve biz de şunu yapmaya karar verdik...
Bu kulağa kötü gelecek ama gerçekte değil.
Biraz ot almaya karar verdik.
Biz de onu arkadaşlarımıza satacaktık.
İki kilo aldık.
Bunun bizi biraz bağlayacağını düşünüyorum.
- 2 £?
- Ama bu büyük bir risk değildi
çünkü bu sadece eğlence amaçlı
ve burada bu konuyu çok fazla büyütmüyorlar.
Allen kaza geçirdiğinde,
zulamız onunla birlikte arabadaydı,
ve onu bize satan adam parasını geri istiyor.
- Mm.
- Daniel, 5000 dolar ve bunu tek başıma yapamam.
Ve belki sen yardım edebilirsin diye düşünüyordum
Allen'ın payı ile.
- Tamam, bunu düşüneceğim.
Bana çaldığın müzik hakkında daha fazla bilgi ver.
Nerede oynadın?
- Bak, ben... başım gerçekten büyük dertte.
- Seni duyuyorum.
Bunu ciddi ciddi düşüneceğim.
- Bak, belki yanlış bir şey yaptık.
ama sen Allen'ın babasısın.
Eğer bana yardım edersen,
bu adamla büyük bir beladan kurtulmuş olacaksın ve-
- Mikey, sana söz veriyorum, düşüneceğim.
Tamam aşkım?
Bir çek defteri çıkaracağımı bekleyemezsin.
Şu anda sana bir çek yazacağım.
- Aslında evet, ben de öyleydim...
- Beklemek.
Biraz bekleyelim.
- Neden? Anlamıyorum.
- Aslında benden bir uyuşturucu anlaşmasını finanse etmemi istiyorsun.
Üzgünüm.
- Üzgün ​​değilsin.
Ve senin paralı bir adam olduğunu biliyorum.
Bir fabrikanız var.
Bana yardım edebilirsin.
Belki Allen'ın seni şimdi görememesi daha iyidir.
Seninle fazla gurur duymazdı.
- Günaydın.
Günaydın.
- Kusura bakma, dışarıda mı bekleyeyim?
- Hayır, toplantıdayız.
Sana nasıl, nasıl yardımcı olabilirim?
Planlanmış bir şeyimiz var mıydı?
- Hayır, hayır, hayır, hayır.
Ben, ben Daniel Bloch, Allen'ın babası Allen Hilu.
- Oh merhaba.
Lütfen başsağlığı dileklerimi kabul edin.
Haberi duyunca yıkıldık.
Kaybınız için gerçekten üzgünüm.
Sadece Allen'ın annesiyle tanıştık.
En derin sevgilerimi sunuyorum.
- Teşekkür ederim.
- Lütfen, lütfen oturun.
Sana bir şey getirebilir miyim?
- Hayır ben iyiyim.
- Martha bizim okul danışmanımız.
- Merhaba.
- Bu korkunç bir kayıp, sadece bir trajedi.
Ne kadar çekici, sessiz bir genç adam
en akıllı gözlerle.
Kendini saklama eğilimindeydi, biliyorsun.
Çok konuşkan bir çocuk değildi.
ama onun gücünü hissedebiliyordunuz.
Gücü vardı.
Oğlunuz gerçekten olağanüstü biriydi.
- Teşekkür ederim.
Kendine saklandığını söylerken ne demek istedin?
Hiç arkadaşı yok muydu?
- Çok az öğrencimiz var
ne yazık ki kasabanın kendi bölgesinden.
Çaba göstermediğimizden değil,
ama kendilerine saklanma eğilimindedirler.
- Evet, elbette, evet.
Biliyor musun, burada sınıf fotoğraflarına bakıyordum.
Onu görmedim.
- Sanırım artık okulda değildi
o fotoğraf çekildiğinde.
- Bana hiç mezun olmadığını mı söylüyorsun?
- Bakın Bay Bloch,
Allen çok ciddi bir şey yaptı
bu bizim tarafımızdan hızlı ve sert bir tepki verilmesini gerektiriyordu.
Muazzam, çok kaba bir grafiti parçası püskürttü
okulun karşısındaki duvarda.
Öğretmeni Alice hakkında çok müstehcen şeyler söylüyordu.
Bu onun için kesinlikle aşağılayıcıydı.
Dayanılması çok zor.
- Peki ne yazmış?
Ne, ne tür şeyler?
- Bak, şunu öneriyorum...
Biliyor musun, bazı harika şeyler vardı
Allen hakkında, biliyor musun?
O, o burada karşılaştığımız en iyi piyanistlerden biriydi.
- Çok güzel oynadı.
- Evet teşekkür ederim.
Biliyor musun, gerçekten bilmeyi çok isterim.
Yani eğer senin için sorun yoksa,
Duvara tam olarak ne yazdığını bana söyleyebilir misin?
- Bunun bir hata olacağını düşünüyorum, ama siz nasıl isterseniz.
İşte size göstereceğim.
Hadi.
İşte buradasın.
Geri kalanını boyadığımızda üzerini de boyayacağız
binanın ama.
- Fransızca okumuyorum.
Benim için tercüme edebilir misin?
- Evet.
Alice aynı zamanda Fransız edebiyatı öğretmenimiz.
Diyor ki,
"Bir ayağınızı okulun kapısına koyarsanız,
diğeri kütüphanenin yanında,
genç öğrenci binasının çatısında oturabilirsiniz
ve taretin seni delmesine izin ver.
Daha sonra vücudunuzu biraz öne doğru eğin.
ve klitorisinizi spor salonunun çatısına sürtün.
Ve inlemeyi ve inlemeyi bitirdiğinde,
bir bankta oturacağız, seni kucaklayacağım ve konuşacağız."
- Bu bir şiir.
Bu bir şiir.
Yani, tabii ki özür dilerim.
öğretmene herhangi bir suç için,
ama bu, bu bir aşk şiiri, sence de öyle değil mi?
- Hayır, bu alçaltıcı.
Öğretmenlerimizden biri olan Alice'i aldı.
ve onu okulun avlusunda çıplak olarak gezdirdi.
Bu çok zordu.
Açıkçası, eğer öğretmeni hakkında yazıyorsa
Kaba bir dil kullanırsak, bu biraz şok edici olacak.
Ama şiir bunu yapar, değil mi?
Şok edici olması gerekiyordu.
Biliyor musun, çok güzel bir şiir.
Bu harika.
- Bay Bloch, açıkça,
sen ve ben sanat hakkında çok farklı görüşlere sahibiz.
- Ama hayatım pahasına,
Böyle bir çocuğu neden okuldan attığını anlayamıyorum
bir şiir yüzünden.
- Çünkü bu bir aşk şiiri değil.
Bak, üzgünüm.
Bugünlerde her şeye aşk şiiri diyebilirsin.
ama bu bir aşk şiiri değil.
Ve biz gerçekten sizinle birlikte yas tutuyoruz.
Bu korkunç bir kayıp.
Ve şimdi gitmemiz gerekiyor.
Zil çaldı ve personel toplantımız var.
- Bak, personel toplantını kaçırmanı istemiyorum.
Ben, ben, sana sadece ne olduğunu anlatmak istiyorum
onu kovduktan sonra.
Uyuşturucu ticareti yapmaya başladı.
Evet.
Allen büyük miktarda ot satın aldı
bir arkadaşıyla birlikte satmaya niyetlendiler.
Ve benim bakış açıma göre,
Bilmiyorum.
- Kusura bakma ama gerçekten gitmemiz lazım.
- Bence onu eski görevine döndürmeyi düşünmelisiniz.
okula gönder, onu eski durumuna getir, diplomasını ver.
Bence fotoğrafını eklemelisin
oradaki mezuniyet sınıfı resmine.
Demek istediğim, bunu düzeltmek için yapabileceğiniz en az şey bu.
- Tamam dinle Daniel.
Bakalım bu konuda ne yapabiliriz, tamam mı?
Ve söz veriyorum sana geri döneceğim.
Artık gerçekten toplantımıza gitmeliyiz.
İsterseniz kalın.
- Oyun.
- Güzel, kazandık. - Vay.
- Sen Allen'ın babası mısın?
- Evet.
Neden?
- Allen'ın babasının okulda olduğunu duydum.
- Ve sen kimsin?
- Ama Allen'ın babası öldü.
Boğuldu.
- Ne demek boğuldu?
- Boğulan bir piyanistti.
- Ben bir piyanisttim, evet.
- Ben Lillian'ım.
Ben onun kız arkadaşıydım.
Tanıştığıma memnun oldum.
- Sen de.
Kaç yaşındasın?
Gerçekten genç görünüyorsun.
- 16 yaşındayım.
- 16 mı?
Ah.
Yani ikiniz arasında üç yıllık bir fark var.
Senin yaşında bu çok fazla değil mi?
- HAYIR.
Hatta bizimle yaşadı.
- Ne demek istiyorsun? Evde yaşamıyor muydu?
- Hayır, bizimle yaşadı.
Büyükannemle aynı odayı paylaşıyordu.
- Ah.
Neden evde yaşamıyordu?
- Çünkü onlarla sürekli kavga ediyordu.
annesi ve Robert.
- Yani hiç kendi evinde uyumadı mı?
- HAYIR.
Bizim evde ağzı bu şekilde açık uyuyordu.
sanki ölmüştü.
- Evet, işte böyle uyuyordu.
Ve senin ebeveynlerin?
Ondan hoşlandılar mı?
Yaptı...
Nasıl gitti?
- Babam çoğu zaman hapisteydi.
ve annem onu ​​yiyeceklerle berbat bir şekilde şımarttı,
ve ben onun kadınıydım.
Hangi erkek bunu istemez ki?
- Haklısın.
- Allen hayatımın aşkı.
Bir daha asla kimseyi onun gibi sevmeyeceğim.
- Sen çok gençsin.
Başka birçok büyük aşk olacak, sana söz veriyorum.
- Asla.
Ve o beni sevmiyordu bile.
Öğretmeni Alice'e aşıktı.
- Şiirdeki Alice mi?
- Evet.
- Ona aşık olduğunu söylerken ne demek istedin?
Aralarında bir şeyler mi oldu?
- Hayır hayır.
Ama onun en güzel kadın olduğunu düşünüyordu
dünyada ve her zaman onun hakkında konuşuyordu
ve onu takip ettim.
Ve o öldükten sonra, dolu bir defter buldum
onun hakkında yazdığı şiirlerle.
Ama o onu istemiyordu, bu yüzden her zaman bana geri döndü.
- O defteri görebileceğimi mi sanıyorsun?
İsterdim.
- Tabi, elbette.
- Merhaba Rachel.
Burada otelde bir gece daha geçireceğim.
Allen'ın arkadaşlarıyla buluşacağım.
Ama senden haber bekliyorum
o yüzden bana neler olduğunu anlat, tamam mı?
Umarım daha iyi hissediyorsun.
Hoşçakal.
- Kaza burada oldu.
- Alice mi?
- Evet.
- MERHABA.
- Ben Daniel, Allen'ın babasıyım.
- Ah.
MERHABA.
Evet, Müdür Thomas bana onu görmeye geldiğinizi söyledi.
Allen'ın fotoğrafının eklenmesini istediğini söyledi
mezuniyet fotoğrafına.
- Ah.
- Bence kesinlikle haklısın.
Biliyor musun, bunu yapıyor.
Onu ekleyecek.
- Gerçekten mi? - Evet, mm-hmm.
- Bu harika.
Bu beni çok mutlu ediyor.
Tanıştığıma memnun oldum.
- Ben de seninle tanıştığıma çok sevindim.
- Evet, seni gerçekten iyi tanıdığımı hissediyorum.
Bütün gece bunu okuyarak ayaktaydım.
Allen'ın senin hakkında yazdığı tüm şiirler ve düşünceler.
O not defterinin tamamı seninle ilgili.
- Evet. - Harika şeyler var orada.
O kadar güzel yazmış ki.
- Evet yaptı.
Defter hakkında her şeyi biliyorum.
Bunun hakkında fazlaca konuştuk.
Açıkçası müdahale edilebilecek bir şey değildi.
yaş farkı göz önüne alındığında
ve onun öğretmeni olduğum gerçeği.
Bu açıktı.
- Seni övmeyi hiç bırakmadı.
- Bilirsin, aşık olduğunda,
bazı şeyleri abartma eğilimindesin.
-Ayrıca senin tanıdığı en üzgün kadın olduğunu da yazmış.
- Komik, üzüntümü seviyordu.
- Peki sen onu sevdin mi?
- Aşkına istediği şekilde karşılık veremedim.
ama ondan çok hoşlandığımı biliyordu.
- Acı çektiğini mi düşünüyorsun?
- Hayır, hayır.
Aslında bundan biraz keyif aldığını düşünüyorum.
- Gerçekten mi?
Umarım öyledir.
- Seninle tanışmak çok güzeldi.
- Evet. - Kaybın için üzgünüm.
- Alice, aslında yola çıkıyorum
hemen mezarlığa
ve bunun büyük bir soru olduğunu biliyorum,
ama Allen hakkında pek çok sorum var.
Biliyor musun, eğer bana katılırsan gerçekten harika olur.
ya da onun hakkında konuşmaya devam edebilirsin.
Gerçekten harika olurdu.
- Bu gerçekten harika bir düşünce.
ve beni davet ettiğiniz için teşekkür ederim.
Maalesef bugün yapamam.
Bir etkinliğe gitmem gerekiyor.
Ama söz veriyorum mezarını ziyaret edeceğim
önümüzdeki birkaç gün içinde.
- Evet, sanırım bu muhtemelen
en çok ne isterdi.
- Elbette.
Ve kesinlikle yapacağım.
- Peki, birkaç saat sonra ne dersin?
etkinliğinizden sonra gidelim mi?
Alice, bir baba olarak gerçekten onun için hiçbir şey yapmadım.
Yani eğer bir şeyi yapabilme seçeneğim varsa
bu onu mutlu ederdi, ben...
- Ve sana söz verdim
önümüzdeki birkaç gün içinde onu görmeye gideceğimi söyledi.
Bunu sen yaptın.
Senin yüzünden.
- Elbette.
- Alice, özür dilerim, özür dilerim, kabalık etmek istemiyorum.
Sadece beni rahatsız eden bir şey var
ve sana bunu sormak istiyorum.
Allen temelde iyi bir çocuktu.
Önemli bir zihinsel sorunu ya da başka bir şeyi yoktu.
Ve kendime soruyorum:
sana nasıl bu kadar tek taraflı aşık oluyor?
Yani bir şeyi yanlış mı yorumladı?
Ya da belki bilinçaltında onu cesaretlendirecek bir şey yaptın?
- Onu cesaretlendirmedim.
bilinçli ya da bilinçsiz, tamam mı?
Ve artık gerçekten gitmem gerekiyor.
Güle güle.
- Hey.
Bir dakikalığına ödünç alabileceğim bir malanın var mı?
- Zevk.
- Çok teşekkürler.
O çok güzel.
- Teşekkür ederim.
-Daniel.
- Jacob, bu benim için bir zevk.
- Evet.
Senin kızın?
- Evet.
Gerçekten oldukça güzeldi.
İnsanlar gözlerini ondan alamıyordu.
tıpkı şu an senin gibi.
- Kızıl saçlı.
- Tek bir çil bile olmayan kızıl saçlı.
O bir melekti.
Gittiği her yerde,
o odadaki en güzel yaratıktı
ve ben en gururlu babaydım.
Ama korkuyordum.
Her zaman korktum.
- Ne'den korkuyorsun?
- O sadece sınıfın en iyi öğrencisi değildi.
yedi yaşından beri yetenekli bir kemancıydı.
Mükemmeldi.
Ve çok korkmuştum.
Ben de onu yere indirdim.
Bu konuda insanlara söyleyecek olumsuz şeyler uydurdum.
Çünkü insanlar, kıskançlıkları, kırgınlıkları.
Nazar, bir gün geleceğini biliyordum.
Bunu bekliyordum.
- Ve ne?
Ne, hasta mı oldu?
- Aniden, görünüşe göre, sebepsiz yere, 12 yaşındayken,
kızımız üzüldü.
İlk başta eşim ve ben bunun hormonlardan kaynaklandığını düşündük.
ya da belki birisi ona zarar vermişti ama hayır.
Bütün bu güzellik, bütün bu zeka,
her şey bu sonsuz üzüntüye sarılmıştı
sanki içinde bir şeyler ölmüş gibi.
Artık hiç gülümsemedi.
Sonra 18. yaş günü, o...
Biz uzaktaydık.
Ona kızgın değilim.
Kızgın değilim.
Daha fazla dayanamadı.
- Korkunç.
Allen, oğlum,
19 yaşında bir piyanistti.
Bir araba kazasında öldü.
- Ben çok üzgünüm.
- Yani sen ve karınız sürekli buraya mı geliyorsunuz?
Çok güzel görünüyor.
Şuna bak.
- Hayır, sadece benim.
Eşim Sonia gelmek istemiyor.
O, devam ediyor
Sanki Elizabeth hala yaşıyormuş gibi.
Bu çok kötü.
- Gerçek bir güzellik.
Biliyor musun, sudan biraz zarar göreceksin
şuradaki köşede.
Bunu mühürlemek isteyebilirsin.
- Teşekkür ederim.
- Evet.
- Tanıştığıma memnun oldum.
- Sen de.
- Merhaba Bay Bloch.
Bütün toplantılarını iptal ettim
önümüzdeki iki gün boyunca, istediğiniz gibi.
OCL'den Ernest Friar sizi arayabilir.
Konuşmaya hevesli görünüyor.
Hala belediyeyle toplantınız var
Gelecek haftanın kitaplarındaki imar tüzüğü değişikliği hakkında .
İtmek zor olabilir.
Bunu Zoom görüşmesine geçirmeyi deneyeceğim .
İyi geceler. Bay Bloch.
- Her şey trendlerle ilgili,
Düşüş trendi görmek istiyor
bu ikna edici.
- Günaydın.
Bu ne?
Neler oluyor?
- Eğer sakıncası yoksa sınıfınıza katılmak isterim.
- Korkarım bu mümkün olmayacak.
- Müdür bana izin verdi.
- İzin?
Tam olarak ne için?
- Burada olmak,
Burada, Allen'ın çalıştığı sınıfta olmak.
Buranın sınıf olduğunu anlıyorum.
- Evet.
Elbette.
Çok iyi.
- Eğer mümkünse ben de onun koltuğunda olmak isterim.
- Elbette.
Tamam, o zaman oraya taşınman gerekir.
Anna, Bay Bloch'a yer açar mısın lütfen?
- Ah teşekkürler.
- Sınıfa neler olduğunu anlatayım.
- Evet tabi.
- Bay Bloch, Daniel, Allen Hilu'nun babası.
Geçen yıl burada okuyan harika bir öğrenciydi, ımm,
ve ne yazık ki geçen ay bir araba kazasında ölen.
Eminim bunu duymuşsunuzdur.
Evet?
- Emin değilim ama sanırım Allen bana bir keresinde şunu söylemişti.
gerçek babasının öldüğünü.
Ben onun komşusuydum.
Üvey babasını da tanıyorum Robert.
- Evet, sanırım Allen bilmiyordu.
Annesi ona hiç söylemedi.
Ve sanırım Daniel'ın da Allen'dan haberi yoktu.
- Neden ona söylemedi?
- Her aile bazı durumlarla uğraşır
farklı şekillerde ve saygı duymalıyız,
um- - Afedersiniz, yapabilir miyim?
- Elbette.
- Allen'ın annesi bana Allen'a hamile olduğunu söylemedi
çünkü çocuğu istemediğimi biliyordu.
Beni çok iyi tanıyordu.
Haklı olduğunu söylediğim için üzgünüm.
Ama şimdi sana bir şey söyleyeceğim
bu biraz, biraz zor.
Hatırladığım kadarıyla babam beni dövüyordu.
17 yaşıma kadar korkunç dayak yedim.
Ve yetişkin olduğumda,
Çocuk sahibi olmayı her düşündüğümde korktum.
Belki onları yeneceğimden korktum
tıpkı babamın beni dövdüğü gibi.
Ve bu korku, dünyaya çocuk getirmek istememe neden oldu.
İşte bu yüzden Allen'ın annesi bana söylemedi
Hamile olduğunu ve Allen'a benden bahsetmediğini söyledi.
- Peki hiç çocuğunuz olmadı mı?
- Sanırım saygı duymamız gerekiyor.
Daniel'in mahremiyeti. - Sorun değil Alice.
Ben konuyu gündeme getirdim.
Hayır, hiç çocuğum yok.
Hayır, Allen hariç elbette.
- Seni nasıl yendi?
Ne kullandı?
- Her şey.
Çoğunlukla bir kemer.
Bazen çıplak yumruğu.
Bazen bir sopa.
Tekmelemek de biliyorsun.
Karıştırmayı seviyordu.
- Ve sen ne yaptın?
- Oh, ben sadece, bilirsin, ellerimi bu şekilde kaldırıyorum
başımı korumak için.
- Hala onunla konuşuyor musun?
- Evet ama onunla pek konuşmuyorum.
Şu anda bir huzurevinde.
Konuşmuyor.
Artık hafızası tamamen gitti.
bu yüzden oraya gidip yanına oturuyorum.
- Onu seviyor musun?
-Tamam şimdilik bu kadar yeter.
- HAYIR.
Sanırım öyle değil.
-Daniel.
Hey.
Sana teşekkür etmek istedim.
Ayrıca özür dilemek istedim.
- Ben de özür dilemek istedim.
- Zaten eve dönmen gerekmiyor muydu?
- Evet ama Allen'ın annesi Rachel,
bu gece hastaneden çıkıyor
bu yüzden onu ziyarete gideceğim ve yarın ayrılacağım.
- Sağ.
Bak, hâlâ mezarlığa gidemiyorum
bugün seninle, ama eğer istersen,
belki yakınlarda kahve içebiliriz.
- Tabii, evet.
- Tamam aşkım.
Babam bir yıl önce öldü.
- Hmm.
- O yüzden özür dilerim, bu bana çok fazla gelmiş olabilir.
- Üzgünüm.
Hiç bir fikrim yoktu.
Hayır, sana baskı yapmak istemedim.
- Sorun değil.
Biliyor musun, Allen bu konuda gerçekten harikaydı.
Olaydan birkaç gün sonra,
bütün sınıfın bana taziye mektupları yazmasını sağladı,
ve geceleri bana bir yığın getirdi.
Çok sevgi doluydu,
çok rahatlatıcı.
Bir keresinde beni ağlarken gördü
ve hemen bana sarılmaya geldi.
Bu bir hataydı,
Bir öğretmen ve bir öğrenci arasında çok yakın,
ama elimde değildi.
- Mm-hmm.
Peki yardımcı oldu mu?
- Öyleydi, evet.
Muhtemelen sarılmaya ihtiyacım vardı ama yine de.
- Bir öğrencinin kafası karışabilir.
- Evet evet.
- Öğretmen?
Belki biraz?
- Hayır, sanmıyorum.
Ama burada genetiğin iş başında olduğunu görüyorum.
Siz ikiniz birbirine çok benziyorsunuz.
Çok azimlidir, kolay pes etmezsin.
Ama Allen'la yaptığım en aptalca hata
Onun grup çalışmasını izlemeye gitmeyi kabul ettim.
Budur.
Şşşt, köşede bir yerlerde var.
İşte oynadıkları sahne burası,
ve Allen piyanodaydı
oradaki köşede. - Evet?
- Masam tam orada, sütunun yanındaydı.
- Birçok insan?
- Paketlenmişti.
- Evet, harika, harika.
- Allen bana bakmayı bırakmadı.
- Belli ki çok heyecanlıydı.
seni burada seyircilerin arasında görmek.
- Evet ama bu çok fazlaydı.
Gözlerini benden ayırmadı.
Seyirciler arasındaki insanlar bunu fark etmeye başlamıştı.
Bitince yanıma geldi
ve benden onu öpmemi istedi.
Aslında onu öpmem için bana yalvarıyordu.
- Öyle mi yaptın?
- Hayır yapmadım.
Affedersiniz, size yardımcı olabilir miyim?
- Çok üzgünüm.
Biz sadece bir şeye bakıyorduk.
Biz ayrılıyoruz.
Pekala, işte buradayız.
Burası benim yaşadığım yer.
İkinci katta.
Gerçekten bir zevkti.
- Evet, benim için de.
Gerçekten güzel vakit geçirdim.
- Biliyorsun Allen o bankta oturup beni izlerdi.
Binayı gözetleyecekti.
Bazen saatlerce orada otururdu.
- Alice, çok çekicisin ve özelsin.
ve Allen'ın senin hakkında söylediği her şey,
Tüm kalbimle kucaklıyorum.
- Ohh, teşekkürler.
- Bir süre yedek kulübesinde oturmamın sakıncası var mı?
- Şaka yapıyorsun değil mi?
- Hayır, hepsi değil, hayır.
- Tamam aşkım.
Misafirim ol.
Güle güle.
- İyi geceler.
Allen mı?
- Baba.
- Çok güzel çalıyorsun.
- Öyle mi düşünüyorsun?
- Kesinlikle.
- Peki onunla tanıştın mı?
- Evet yaptım.
Senin hakkında en harika şeyleri söyledi.
Senin hakkında konuşmayı bırakmazdı.
- Yani gerçekten benden hoşlandığını mı düşünüyorsun?
- Hiç şüphem yok ki, eğer koşullar farklı olsaydı,
seninle daha çok birlikte olmak isterdi
dünyadaki her şeyden daha fazla.
- Koşulların gayet farkındayım.
- Ama Allen, oğlum, tatlı, tatlı oğlum,
bu konuda bir şeyler yapabilirsiniz.
Başka biriyle tanışabilirsin.
Biliyor musun, o kadar çok kız var ki.
harika kızlar, orada güzel kızlar.
Koyu saçlı kızlar, sarışınlar,
çilleri olmayan muhteşem kızıllar bile.
- Başlıyor.
Hadi.
(kadın inlemeye devam ediyor
Sorun değil.
Sende yapabilirsin.
- Hayır, iyiyim, iyiyim.
Merhaba Rachel. Nasılsın?
Robert mı? -Daniel.
Tanıştığımıza memnun oldum.
- Teşekkür ederim.
- Evet, içeri gelin.
- Teşekkür ederim.
- Elbette.
Oturun.
- Evet.
- Rachel birazdan burada olacak.
- Ah iyi.
- MERHABA.
- Hey.
- Merhaba Daniel.
- Nasıl hissediyorsun?
- İyiyim.
Her şey bu şekilde olduğu için çok üzgünüm.
16 yaşımdayken buna benzer bir iltihabım vardı.
ama o zamandan beri hiçbir şey olmadı.
- Biliyor musun?
Bize içecek bir şeyler getireyim, olur mu?
- Teşekkür ederim. - Teşekkür ederim.
- Buraya geldiğime çok sevindim.
- Ah. - Çok.
- Biraz dolaştın.
- Evet.
Oynadığı kulübe gittim.
Mikey ve Lillian'la tanıştım.
Sakladığı not defterini okudum.
- Hmm.
- Yazdığı şiirler ve mektuplar.
Rachel, harika bir yazardı.
Biliyorum benim,
Sanırım önyargılıyım ama o,
Bence o gerçek bir sanatçıydı.
- Yavaş yavaş onun ne kadar muhteşem olduğunu keşfediyorsun.
- Evet.
- Hmm.
- Ayrıca öğretmeni Alice ile de tanıştım.
kim harikaydı.
- Onunla nerede tanıştın?
- Okulda.
Onunla okulda tanıştım, evet.
Bana oynadığı kulübü gösteren oydu.
Kazanın olduğu yeri de gördüm.
İyi misin?
- Ah, Daniel.
İyi niyetliydin ama...
O, o bir lanet, bu kadın.
Onun hayatını mahvetti.
Birkaç yıl içinde kendi yaşında bir kızla tanışabilirdi
hatta biraz daha genç.
Onunla evlenirdi ve ben çok gurur duyardım.
Düğünde misafirlerle birlikte dolaşıyoruz.
Zaten herkesin beyaz giyinmesini istemeyi planlamıştım.
Bunun yerine onu gömdüm.
- Ben çok üzgünüm.
- Ve ben tam bir aptalım.
Rüyamda yanıma geldi.
Rüyalarımda hep yanıma gelir.
Ve benden onun fotoğrafını mezarının yanına koymamı istedi.
Bir aptal gibi mezarlığa gittim ve bir çukur kazdım.
ve mezarının yanına bir fotoğraf koydum.
Hadi bakalım.
- Bu ne?
- Bir polis çağırıyor.
Kendisi hakkında suç duyurusunda bulundu
onun harika öğretmeni.
- Alice mi?
- Evet.
- Buna inanmıyorum.
- Apartmanın yanındaki bankta oturdu
ve ayrılmayacaktı.
Orada öylece oturdu.
Ve hayatının son iki haftasında,
aklını kaybetmişti.
Müdürle ilişkisi olduğunu öğrendi
ve bu onu kesinlikle delirtiyordu.
- Hangi müdür?
Thomas mı?
- Evet.
- Buna inanamıyorum.
- Olan bu.
- Müdürle ne yapıyordu?
O çok kurnaz.
- Yani şık erkeklerden hoşlanıyor.
Şimdi bunun ne önemi var Daniel?
- Buna inanamıyorum.
Ben sadece...
Böyle bir şey yüzünden neden polise gitsin ki?
- Artık önemi yok Daniel.
Okul müdürüyle de konuştuğunuzu biliyorum, evet.
Ve sen, sen istedin.
Bu çok hoştu.
Ama biz burada işleri böyle yapmıyoruz.
Her durumda, geldiğiniz için teşekkür etmek istiyorum.
Ama lütfen, eğer New York'taki hayatına geri dönersen,
ve seni her anma törenine davet edeceğim
gelecekte sahip olacağımız şey.
- Elbette.
Evet, bugün geri uçacağım.
- Teşekkür ederim Daniel.
Geldiğiniz için teşekkür ederim.
Herşey için teşekkürler.
- Daniel, burada ne yapıyorsun?
- İzin verirseniz?
- Elbette.
Lütfen.
- Lütfen bunu bana açıklayabilir misin?
- Bu nedir?
- Rachel bunu bu sabah aldı.
- Daniel, bir noktada...
Başka seçeneğim olmadığından şikayette bulundum.
- Peki neden bana bundan bahsetmedin?
- Çünkü bilmiyorum.
- Sen ve ben dün günün yarısını dolaştık.
Neden bana söylemedin?
Böyle bir şey nasıl olabilir?
Allen'a karşı bir şikayette bulunursun.
Neden?
- Daha fazla dayanamadım Daniel.
Beni yalnız bırakmadı.
Dayanamadım.
- Tamam aşkım.
Peki neden polisi bu işe karıştırıyorsunuz?
Anlamadığım şey bu.
O senin öğrencindi.
Nasıl bir öğretmen bunu yapar?
Onu seven bir öğrenci için polisi arar.
Bir gece gidersin ve onun müziğini dinlersin.
Ertesi gün şikayette bulunursunuz.
- Sana onun gösterisine gitmenin bir hata olduğunu söylemiştim.
- Kimin hatası?
Senin.
Bu sana şiir yazan bir çocuk.
Sınıftan taziye mektupları hazırlıyor.
Kendini daha iyi hissetmen için sana sarılıyor.
Bu var olan en masum çocuksu aşktır.
Peki sen ne ile meşgulsün? Onun üzerine polisi ara.
- Daha fazla dayanamadım.
Bütün gün ve bütün gece o bankta oturdu.
- Ne olmuş?
Bu polise gitmek için yeterli bir sebep mi?
Kazayla aynı gündü.
Polisler geliyor, kaçıyor ve kaza yapıyor.
- Başka ne yapacağımı bilmiyordum.
- Ona ihanet ettin. Ona ihanet ettin.
Onun polislerden kaçması senin hatandı.
ve öldürüldü.
Bu delilik.
- Sen delirmişsin.
Bu bir istismardı.
Bana işkence ediyordu.
Beni yalnız bırakmadı.
Gittiğim her yerde beni takip etti.
Beni tehdit etti.
Başka biriyle görüşürsem ona zarar vereceğini söyledi.
Nerede olduğumu öğrenmek için sürekli beni arardı.
Hayatımı mahvediyordu.
Başka ne yapacağımı bilmiyordum.
Artık onu görmeye dayanamıyordum.
Ona dayanamadım.
Üzgünüm.
- Affedersin.
Dönebilir miyiz, dönebilir miyiz?
Cennetin Kapıları Mezarlığı'na gitmek istiyorum lütfen.
- Efendim, bunu yaparsak geç kalacaksınız.
- Eh, sorun değil, biraz geç kalabilirim.
Zaten yeterli.
Onu unutmalısın, yeter.
-Daniel.
Bana katılmak ister misin ?
Bugün Elizabeth'in doğum günü ve biraz şarap getirdim.
- Evet, elbette.
- İyi.
- Evet.
- Tavsiye ettiğin gibi çerçevelettim.
Su geçirmez, kar geçirmez, her şey.
- Mükemmel.
Biliyorsun, New York'a geri dönüyorum.
- Gerçekten mi? - Evet.
- Ah.
Hadi bakalım.
- Şerefe.
- Ona bakmak.
Allen Elizabeth'le tanışmış olsaydı,
ona aşık olurdu.
Onun için çok doğru biri.
Hayatının tüm akışı değişecekti.
Belki her şey farklı sonuçlanabilirdi, evet.
- Bazen ne olabileceğini düşünüyorum
Elizabeth biriyle tanışıp aşık olsaydı.
- Eminim birbirlerine aşık olurlar.
Ve onun depresyonu onu rahatsız etmezdi.
Onu güldürebilirdi.
Kendini tamamen ona verebilirdi.
Onun için deli olurdu.
Onun şiirlerini yazardı.
O yapardı.
onun her yerinde olurdu.
O çok çok şehvetliydi
Allen. - Lütfen.
- Hayır, hayır, ben, ben onların birlikte olmasından bahsediyorum
çift ​​olarak.
Biliyor musun, üzüntüden tamamen vazgeçmemiş olsa bile,
aşık olmak her şeyi katlanılabilir kılar,
hatta üzüntü.
Belki birbirleriyle tanışırlar.
Yani buradalar, değil mi?
Yani hiçbir yere gitmediler.
Sadece dolaşıyorum.
- Biliyor musun, bu korkunç yılda çok komik
ölüm ve acıdan, Sonia, karım,
Çinli komşularımız var, onlar Taocu,
ve ona bir gelenekleri olduğunu söylediler
genç kadınlardan biri öldüğünde,
onu evlendireceklerinden eminler
kendisi de ölen genç bir adama.
Böyle bir düğünün onları buluşturacağına inanıyorlar.
ve belki de nerede olurlarsa olsunlar birlikte yaşarlardı.
Sonia, Elizabeth'le evlenmeye karar verdi
böylece birisiyle birlikte olabilir.
Böylece kendimi onunla birlikte giderken buldum
her türden Çinli aileye
genç adamlarını da kaybedenler
böylece Elizabeth'e uygun bir eş bulabiliriz.
Bu bir kabustu.
En mantıklısı eşiniz
ve dünyadaki harika insan,
aniden gözlerinizin önünde çıldırır.
- Yani gerçekten eşleştiler, gerçek bir düğün mü yaptılar?
- Evet.
- Kalabalık, her şey mi?
- Evet, her şey.
- Ne oldu? Yaptın mı?
- Hayır, neyse ki bundan sıkıldı ve vazgeçti.
- Aslında o kadar da kötü bir fikir değil.
- Ne değil?
- Bu düğün olayı.
Büyüleyici.
Onun...
Yani, Allen olsa bile ve,
ve Elizabeth bunu yapıyor.
- Şaka mı yapıyorsun? - Kaybedecek neyimiz var?
Bunlar, bunlar, bunlar sevdiğimiz insanlar.
Onlarla özel zaman geçirmek istemez miyiz?
Bir partimiz var.
Biz insanları davet ediyoruz.
Onlardan beyaz giymelerini isterdik, isterdik.
Çocukluklarına dair aptalca hikayeler anlatırız.
Şiirler okuyoruz.
Yani, çılgınca olduğunu biliyorum ama çok çekici.
- Hadi.
- Hayır, gerçekten.
Jacob, bu, bu...
Bak, eğer biz...
Hayatta olsalardı verirdik
onlara birbirimizin telefon numaralarını verirdik
ve hepsi bu, ama onlar hayatta değiller,
bu yüzden anlamlı bir şey yapmalıyız.
Bu düğünün yapacağı şey bu.
Bu onu anlamlı kılacaktır.
Demek ki biz böyle anlıyoruz.
Bu aptalca mı?
- Evet.
- Ya da belki de sadece,
sadece birbirlerini görmelerini sağlıyor.
Onlara yön verin.
Küçük bir parti.
- Her iki durumda da artık konuyla alakası yok.
Demek istediğim, Sonia bu fikirden vazgeçti.
- Rachel hoşuna gider.
Bu Allen'ın annesi.
Ne?
Buna bayılacağından emindim.
- Bu çok çılgınca.
- Biliyorum. - Ben çok üzgünüm.
- Belli ki oralarda bir yerde.
Rachel, beni tanıyorsun.
Ben, ben uçucu bir adam değilim.
Ben manevi bir insan bile değilim.
- O kadar dışarıda ki.
Bu o kadar çılgınca ki ne diyeceğimi bile bilmiyorum.
- Küçük bir şey, tamam mı?
Samimi bir parti gibi bir şey,
abartılı bir düğün değil.
- Gerçeği söylemek gerekirse Daniel,
Başına ne geldiğini gerçekten anlamıyorum.
- Ben de istemiyorum.
Birkaç hafta önce bir oğlum olduğunu bile bilmiyordum.
Ve şimdi sizin sayenizde.
Rachel, bunun kulağa tamamen çılgınca geldiğini biliyorum.
ama bu kız, Elizabeth, çok güzel.
Kızıl saçlı ve soluk tenli.
O, Allen'ın aşık olabileceği türden biri.
Ve ah, o da depresyondan acı çekiyordu
12 yaşından itibaren.
18 yaşında intihar etti.
Artık dayanamıyordu.
Ama depresif kadınlardan hoşlanıyordu, değil mi?
- Mm-hmm, evet.
Sanırım evet.
- Öğretmenini unutmasına yardım etmeliyiz.
- Allen öldü Daniel.
- Elizabeth de öyle.
Artık ikisi de aynı yerdedir.
Sadece biraz zorlamaya ihtiyaçları var.
O Alice'e takılıp kaldı.
- Üzgünüm.
Yapma.
Senin saçmalıklarından bıktım.
Gerçekten üzgünüm.
Yeterince sahibim.
- Evet, fotoğrafını mezarının yanına gömüyor
saçmalık değil mi?
- Benden bunu istedi.
- Bu arada, kazdım.
- Fotoğrafı mı çıkardın?
- Evet.
- Neden?
- Çünkü artık yeter, bu kadar öğretmen yeter.
- Aklını kaçırmışsın Daniel.
- Üzgünüm.
Kusura bakmayın efendim.
Sayın.
Efendim, affedersiniz.
Efendim, bu otelin kurallarına aykırı
gece geç saatlerde müzik çalmak.
- Ah. - Üzgünüm.
- Üzgünüm.
Evet.
- Teşekkürler.
- Bunu yaptığın için teşekkürler.
- Daniel, tekrar açıklığa kavuşturmak istiyorum.
bir düğünden bahsetmiyoruz
ya da senin şu çılgınlıklarından herhangi biri, değil mi?
- Mm-mm.
- Hoş bir çiftle tanışacağız.
ve biraz çocuklarımız hakkında konuşalım, hepsi bu.
- Kesinlikle doğru.
- Evet.
- Hazır mısın? -Evet.
- Evet.
- Hey. - Merhaba.
-Daniel. - Hey.
- MERHABA.
- Bu Rachel.
- Merhaba Rachel. - Jacob.
- Merhaba, ben Sonia.
- Tanıştığıma memnun oldum. - Merhaba, hakkınızda çok şey duydum.
- Harıka ev. Çok fazla ışık.
- Sonia tasarladı.
- Çok güzel. -
- Teşekkür ederim. Bu taraftan.
- 20.000 kalori.
Şu anda bunu hissedebiliyorum
kalçalarımda.
- Tam burada.
- Lokum.
- Mm. - Şuna bak, buna bayıldım.
- Şuradakini annem yaptı
- Gerçekten mi?
- Hayır. - Evet.
- Lütfen biraz dene.
- Yapacağım, evet.
- Mm. - Ne düşünüyorsun?
- Evet, bunu seviyorum.
- Harika. - Çok hassaslar.
- Evet. - Mm-hmm.
- Geçimini sağlamak için yaptığın şey bu mu?
Lokum falan mı ithal ediyorsunuz?
- Hayır, hayır, hayır, hayır, hiç de değil.
Elizabeth'in sevdiği tek tatlı bu.
- Mm.
- Allen Türk lokumunu sever miydi?
- Sadece bunu merak ediyordum.
Hatırlamıyorum.
Aniden düşünmek beni üzüyor
belki de bunu hiç denemedi bile.
Umarım yapmıştır.
- Bugün başımıza birkaç güzel şey geldi.
Jacob sonunda aradığımız kaydı buldu
uzun zamandır.
- Mm-hmm.
- Mozart'ın "Keman Sonatı No. 21"
E minörde Elizabeth oynamıştı.
Şu anda dinlediğimiz şey bu.
- Bu onun çaldığı şey mi?
- Bu doğru.
- Çok hoş.
- Teşekkür ederim, evet.
- Allen'ın da çaldığı bir parça getirdim.
- Ah.
- Evet, hemen sonra dinleyebiliriz.
- Elbette. - Elbette.
- Bu güzel.
- Mm.
Ah, diğer güzel şey.
Fotoğrafı yakala.
- Ah.
- Gerçekten heyecan verici.
- Bir göz at.
- İnanılmaz.
- Mm.
- Hamilton Bulldoglar, şuna bakın.
- Evet. - Allen'ın takımıydı.
- Bulldogs'un kız takımının kalecisiydi.
Bu seneki takımın fotoğrafı.
ve onun resmini oraya photoshopladılar.
- Bu o.
Buna inanamıyorum.
- Neden Allen Bulldogs'ta da oynadı?
- Hayır, keşke oynasaydı ama hayır, oynayamadı.
ama o büyük bir hayranıydı.
- Neden oynayamadı?
- Bacağında küçük bir sorun vardı.
- Ne tür bir sorun?
- Bir bacağı 1,5 santim daha kısaydı
diğerinden daha.
- Hmm. - Mm.
- Topallamadı falan.
Ayakkabılarından birinin topuğunda hafif bir yükselme vardı.
- Mm.
- Evet, yani fark edilmedi.
- Vay.
- Ama hokey oynamak bir sorundu.
böylece büyük bir hayran oldu.
Evet, bütün maçlara gittim.
Bilirsiniz, bazen deplasman maçlarına bile giderdim.
Elizabeth'in olması gerçekten şaşırtıcıydı
Maçlara birlikte gittiklerini hayal edebiliyorum.
Bu ne kadar mükemmel olurdu.
- Onu bazı maçlara götürdüm.
ve öyleydi, o kadar mutluydu ki
Birisi gol attığında. - Mm.
- Bir düşünün, aynı maçlara gittiler,
Aynı anda aynı hedeflere tezahürat yaptık.
- Bu doğru.
- Ah,
Bir şey söylemek isterim.
Evet, biraz rahatsızım
ve ımm, konuşmak benim için önemli,
Öyle olmasına rağmen önemsiz bir şey.
Ve fark ettim ki, tersten gelebilirim,
ama bu onun meselesi,
kısa bacağı ve topallaması hakkında ne söyledin?
Aptalca olduğumu biliyorum ama benim bir...
Bununla ilgili ufak bir sorunum var.
Bu konuda yapılabilecek hiçbir şey yok,
ama- - kusura bakmayın?
- Evet, topallama olmadığını söyledim.
Hayır, topallama yok.
- Doğru ama bunu ilk kez duydum.
Ve bir o kadar da aptalca
ve kulağa ne kadar önemsiz gelse de,
bu, biliyorsun, rahatsız edici.
Beni şaşırttı.
- Sen deli misin?
Neden bahsediyorsun?
Bir sorun mu var?
- Hayır, bunu istemedim...
- Ne hakkında konuşuyorsunki?
Kızınız depresif biriydi.
Depresyonda olan bir kızdı
muhtemelen depresif bir kadına dönüşüyordu.
Bunun ne anlama geldiğine dair bir fikrin var mı?
Klinik olarak depresif bir kadın olmak mı?
Bu konuda sana çok şey anlatabilirim.
Tamam, bu saçmalıktan bıktım.
-Rachel,
hiçbir şey kastetmiyordu. - Çok teşekkür ederim.
Bu bir zevkti.
Zaten oğlumun bir depresif hastayla birlikte olmasını istemiyorum.
o yüzden git onun için başka birini bul.
- Hayır, hayır Rachel, demek istediği bu değildi.
Anlamak zorundasın.
-Rachel.
Üzgünüm.
Seninle sonra konuşacağım.
Bunun sinir bozucu olduğunu anlıyorum.
Ben de sinirlendim.
- Bırak şunu.
Bırak şunu, olur mu?
Beni yalnız bırakın.
- Neden benimle böyle konuşuyorsun?
- Bu saçmalıktan bıktım artık.
Ne iğrenç bir kadın, iğrenç.
Bir aptal gibi.
- İğrenç olsa bile ne önemi var?
Onun en iyi arkadaşı mı olacaksın?
HAYIR.
Hayır, onlarla bir, iki kez buluşacaksın, belki hepsi bu.
- Allen hakkında bu şekilde konuşacağını kim sanıyor?
Yani o kim?
İğrenç kadın.
İğrenç, depresif bir kız.
- Elizabeth muhteşem.
Ondan hoşlandığını söyleyebilirim.
Onun fotoğraflarına nasıl baktığını gördüm.
- İsteseydi onun gibi 1000 taneye sahip olabilirdi.
- Peki neden her şeyi mahvedesiniz?
Bunu neden yapıyorsun?
Bilirsin, bazı şeyleri konuşarak çözmenin bir yolu var...
- Evet. - Ve sen, sen...
Bunu anlamıyor musun?
- Sen sadece bir eşek öpücüğüsün.
- Bazı şeylerin geri dönüşü yoktur.
Neden köprüleri yakalım?
- Orada ağzın kapalı oturdun.
ve sonra özür bile diledin.
Bir topallama vardı ama topallamayı göremiyordunuz.
Bu çok iğrençti.
- Şu anda hissedebildiğin tek şey kendi gururun.
- Kendi gururum mu?
Seni pislik.
- Evet, gururun.
Bu doğru.
Ve sana bir şey söyleyeceğim.
Onu anlayabiliyorum.
Evet, babası olmama rağmen onu anlayabiliyorum.
İlk duyduğum zamanı hatırlıyorum
bacağında sorun olduğunu söyledi.
Bana bir şey yaptı.
Hafife almadım.
O, o, bir şeyler yapıyor.
İşlemeniz gerekiyor.
Ama eminim bu konuda size söylenen ilk şey,
senin için de kolay olmadı.
Çok zorlandın.
Tabii ki yaptın, çünkü bu zor bir şey.
Peki neden onu anlayamıyorsun?
Bunu ilk kez duyuyordu,
bu yüzden zorlandı.
- Arabadan çık.
- Rachel, konuşuyoruz- - Defol dışarı!
- Hey. - Hey.
- Bir fincan kahve lütfen.
- Evet, kesinlikle.
- Adresin var mı?
Bir taksi çağırmam gerekiyor.
- Evet, 190 Riverside Bulvarı.
- Tamam aşkım.
- Biliyorsun, bir taksi durağı var.
yolun 300 metre aşağısında.
Neden seni oraya bırakmasını sağlamadın?
- Bir,
Biraz tartıştık ve ben dışarı çıkmayı tercih ettim.
Kahvemi bitirince taksiye bineceğim.
- Evet tamam.
Bunu nasıl karşılıyorsun, güçlü mü, zayıf mı?
- Espresso.
Güçlü lütfen.
- Anladın.
Bu argüman, evet,
çözülebilecek bir şey, biliyor musun?
Biraz sohbet edelim, halledelim mi?
- Evet, önemli bir şey değil.
- Konu neydi?
sormamın sakıncası yoksa?
- Oğlum evleniyor.
Gelinin anne ve babasıyla da görüştük.
- Klasik.
Parayla mı ilgili?
Ne kadar ödüyorsun, ne kadar?
- Hayır, öyle bir şey değil.
- Hmm, klas, klas bir şey mi?
Belki de onların sizin gibi insanlar olduğundan emin değilsiniz?
Bu her zaman sınıfsal bir şeydir.
- Onun gibi bir şey, evet.
- Hmm.
Peki ya çocuklar?
Gelin ve damat birbirlerine aşık mı?
- Evet.
Evet, onlar da iyi birer eşleşme.
- Eğer aşıklarsa her şey düzelecektir.
- Evet.
- Hayır, gerçekten öyle.
Güven bana.
Dinle, eğer işe yararsa,
Düğününü burada yapacağına dair bana söz vermelisin.
- Burası neresi?
- Kaç misafir?
- Yani küçük bir olay ama yine de.
- Benimle gel.
Gel, bir bak.
Hadi.
Bu taraftan efendim.
Öyleyse anlaştık?
Düğünü burada mı yapacaksınız?
- Umalım ki öyle olsun.
Selam Robert, nasılsın?
- İyiyim teşekkürler.
- İzin verirseniz?
- Elbette ama Rachel evde değil.
- Ne zaman geri gelecek?
- Gerçekten hiçbir fikrim yok.
- Anladım...
Biz kavga ettik.
Sana söyledi mi?
- Evet, evet yaptı.
- Ben de gelip özür dilemek istedim.
Ziyaret ettiğimiz çift de özür dilemek istiyor.
Bu yüzden bunu ona söylemem benim için önemli.
- Tamam aşkım.
- Peki, daha sonra tekrar deneyeceğim.
Tamam, görüşürüz, teşekkürler.
- Görüşürüz.
Daniel.
Dünden beri tartışıyorum
seninle konuşmalı mıyım?
Bence yaptığınız şey oldukça tatsız.
Biliyor musun, bana göre bu düğün bir saçmalık.
Bu bir şaka.
Ama eğer gerçekleşecekse,
o zaman hepsine dahil olmam gerekiyor.
Ben onun babasıydım.
Onu ben büyüttüm.
Öylece gelip beni görmezden gelemezsin.
Yani Rachel'la konuşuyorsun.
Rachel'la birlikte karar verirsiniz.
Gelinin anne ve babasını birlikte ziyaret edersiniz.
Bu ne hakkında?
- Dinle Robert, ben tam bir aptalım.
Elbette sen de onun babasısın.
Ve tabii ki bunların hepsine dahil olmanız gerekiyor.
Ben, çok üzgünüm.
Dürüst olmak gerekirse seni kırmak istemedim.
Ben, gerçekten üzgünüm.
- Elbette.
Tamam aşkım.
Sanırım kendisi de biraz sakinleşti.
Biliyor musun, bana dün yaşadığı olayı anlattı.
nasıl yeni kalkıp gittiğini.
Evet, buna çok güldük.
- Gerçekten mi?
- Evet.
Evet, sanırım kendini biraz aptal gibi hissediyor.
Biliyorsun, numaralarını senden alacağını söyledi.
ve özür dilemek için ara.
- Harika.
- Aynı zamanda Elizabeth'in de öyle olduğunu söyledi.
gerçekten özeldi.
- Yani kırmızı halıda koşabilirim
Geldiğimiz yerden sunağa kadar.
Gelin geldiğinde harika görünüyor
ve damat muhteşem girişlerini yapıyorlar.
- Kırmızı halıya gerek yok.
- Peki o zaman nasıl
Büyük girişlerini nasıl yapacaklar?
- Bu düğün biraz farklı.
- Tamam aşkım.
Tamam, işinize ne geliyorsa.
- Merhaba Lillian.
Nasılsın? - MERHABA.
- Seni görmek çok güzel.
- Peki bu yaptığın şey nedir?
- Hangi şey?
- Bir düğün.
- Aslında bu bir düğün değil.
Bu sadece, bilirsin, küçük bir parti
biz ebeveynler için.
- Bunu yapamazsın.
- Lillian, sorun değil.
Her şey yolunda.
Bu sadece küçük bir parti.
Davetiyeler gitti.
- Davetiyeler mi?
Allen'ı nasıl bu şekilde evlendirebilirsin?
Anlamıyorum.
- Lillian, özür dilerim.
Seni incitmek değildi bu.
- O benim erkek arkadaşım.
O, o, o benim hayatımın aşkıydı
birlikte olduğum tek erkek.
Peki bu Elizabeth de kim?
- Lillian, Elizabeth harika bir genç kadındı
kim intihar etti.
Bu düğün, bu küçük tören,
artık burada olmayan iki kişi arasında.
Hayattasın.
- Bana söz ver, tamam, hemen burada ve şimdi,
bu düğünü iptal edeceğini.
- Bu imkansız.
İnsanlar bunu biliyor.
Zaten bir mekan var.
Bir flamenko gitaristi var.
Biz, artık çok geç.
- Flamenko gitaristini geri çağır.
Bütün bu aptal lanet düğünü iptal et.
Her şeyi iptal etmelisin.
Allen bunu istemezdi.
- Allen artık burada değil.
- Allen burada.
- Lillian.
- Çocuğu burada.
- Ne demek istiyorsun?
- Aynen öyle dedim.
- Ne, ne demek istiyorsun, onun çocuğu mu?
- Onun çocuğu.
- Hamile misin?
- Evet.
- Peki bu çocuğu elinde tutmak mı istiyorsun?
- Evet, istiyorum ama yapamam.
- Neden?
- Zaten randevu aldık.
Benim, babam asla aynı fikirde olmaz.
Annem de yapmayacak.
- Eğer sadece sana kalsaydı bu bebeği doğurur muydun?
- Ben, ben sadece 16 yaşındayım.
- Bu doğru.
- Hayatımı mahvedeceğini söylüyorlar.
Ve babam buna asla izin vermez.
- Onunla konuşmayı deneyeyim.
İzin ver deneyeyim.
- Hayır, aynı fikirde değil. - Lütfen?
Denememe izin ver.
- Evet.
Tamam aşkım.
Sana söylediğimi onlara da söyleyeceğim.
- Tamam, saygımızdan dolayı sizi dinledik.
acın ve kederin için,
ama söylediğimiz gibi kararımızı verdik.
Yarın kürtaj için randevu aldık
ve işte bu kadar, bu son.
- Evet elbette.
sadece eklemek istiyorum
Allen'dan başka çocuğum olmadığını.
Ve Rachel en kötü cehennemi yaşıyor
insan dayanabilir.
Ve ben daha yeni başlıyorum
kendim için bir şeyler hissetmek.
Ve aniden bu şans ortaya çıkıyor.
Aniden Allen'ın çocuğu ortaya çıkıyor,
ve bu çocuk tam burada.
Onun bir büyükannesi ve bir büyükbabası var,
ve başka bir büyükanne ve bir büyükbaba,
ve bir anne.
Bu çocuğun harika bir ailesi var sanırım.
Ve bizim için, Rachel ve ben,
sahip olacağımız tek torun bu.
- Biliyorum ama değiliz.
- Lütfen, bunun hakkında düşüneceğine bize söz ver.
- Elbette.
- Düşünecek bir şey yok.
- Yine de umuyoruz.
- Umulacak bir şey yok.
düşünecek hiçbir şey yok, hepsi bu.
Yeterli.
- Bizimle neden bu şekilde konuştuğunu anlamıyorum.
- Çay nasıl?
İyi mi?
- Evet.
- Teşekkür ettin mi?
- Ne demek istiyorsun?
- Yeter artık Alex.
Bırak gitsin.
- Bunu size beş dakika önce servis etmiştik.
Bize teşekkür ettiniz mi?
- Hatırlamıyorum.
Sanırım yaptım.
- Hayır, yapmadın.
- Belki de haklısın.
ama bunun nedeni sadece üzgün olmam
ve dikkat etmiyordum.
- Senin o çocuğun üç yıl bu evde yaşadı.
Üç yıl bu evde yemek yedi.
Üç yıl bu evde uyudu.
Hiç teşekkür ettin mi?
Bir kere bile?
Ona hiç teşekkür ettin mi?
Bana teşekkür et?
Bir şeye ihtiyacımız olup olmadığını hiç sordun mu?
- Seninle yaşamayı seçmesi benim için zor oldu sanırım.
Bir anne olarak zordu ve bu beni kızdırdı.
- Ve senin o tatlı küçük oğlun karar verdiğinde
Benden 6.000 dolar çalarak bana teşekkür etmek istediğini biliyordun.
Senin yaptığını biliyorum.
Aradın mı?
Parayla mı geldin?
"İşte o benim oğlum.
Sorumluluğu alıyorum."
Hayır, yapmadın.
Çünkü üstümüze kızdın.
Tıpkı o sevgili küçük çocuk gibi
seninkiler hepimize kızdı,
sokaktan aldığımız çocuk
ve annemin odasında uyumasına izin verdim,
bu dünyada yürüyen bir melek olan annem.
O kadın her gününü yatakta kitap okuyarak geçirdi
ve kusma.
Ve senin o tatlı küçük çocuğun istediğinde
kızımı, 13 yaşındaki 13 yaşındaki kızımı sikmek,
annemin aniden uyanabileceğini düşündü,
bu yüzden ona uyku hapları verdi.
Yemeğine uyku hapı koydu
böylece kızımı huzur içinde sikebilirdi.
Eşim beni hapishanede arardı.
Bana annemin sürekli uyuduğunu söyle.
Onun yaşında olduğunu düşündük ama hayır.
sadece ona ilaç veriyordu.
O lanet pislik.
Şu topallayan köpek.
Şu nankör pislik.
O sakat kahrolası pislik.
O pislik.
- Lütfen, lütfen, bu kadar küfür yeter.
- Kapa çeneni!
-Alex, Alex. - Kapa çeneni!
- Şartlı tahliyen.
- Bakın ikisi de çocuktu.
Kendisi 13 yaşındayken kendisi 16 yaşındaydı.
Bunların hepsi gençlik aptallığı.
- Kapa çeneni, dedim.
- Ah!
- Hey! - Taşınmak.
- Alex, Alex! - Eceğim-
- Sen deli misin? - Kapa çeneni!
- Yapma! - Kapa çeneni!
- Hayır, susmayacağım! - Sakin ol.
- Yapma!
Bu yeterli! - HAYIR!
- Sakin ol. - Kapa çeneni...
- Harika bir çocuktu!
O bir pislik değildi!
- O bir pislik değildi!
- Yapma! -Alex!
- Hayır, harikaydı, yetenekliydi.
seviliyordu. - Yapma.
- Durmak. - Ve kızını sikti
çünkü onu seviyordu. - Kapa çeneni!
- Ve onu seviyordu. - sikişeceğim
kapa çeneni- - Dur,
durmak! - Ve onu kıskanıyorum.
Onunla birlikte olduğunuz için hepinizi kıskanıyorum.
onu tanıdığını. - Dur, dur.
- Kapa çeneni.
- Hadi. - Parçalayacağım...
- Seviliyordu. - Hadi gidelim.
- Yüzünü parçalayacağım.
- Seviliyordu. - Suç duyurusunda bulunacağız.
Ah, siktir git.
- Sağ. - Sen siktir git.
- Hadi.
- Seni uyandırdığım için üzgünüm.
Gün ışığını bekliyordum.
Bütün gece etrafta dolaştım.
Polise gitmedim.
Delirdim.
Artık ne yapacağımı bilmiyorum.
Bu bebeğin öleceğini düşünmeye dayanamıyorum.
Merhaba, özür dilerim.
Ben, özür dilerim.
Seni uyandırmak istemedim ama uyandırdım.
Gün ışığının doğmasını bekliyordum.
Uyuyamadım yani.
Sanırım aklımı kaybediyorum.
Burada bir çözüm bulunmalı.
Ben, bu olamaz.
Bir şey olmalı.
Sahip olduğum her şeyi vermeye hazırım.
Büyük bir fabrikam var.
Benim, benim imkanım var.
Ben, hepsini Lillian'a vermeye hazırım
ve bebek.
Evet, zengin bir anne ve çocuk olacaklar.
Dadıları olacaktı, ona yardım edecek insanları olacaktı.
ve kendi yaşındaki çocuklarla oynamaya devam edebilir.
Kendim için hiçbir şeye ihtiyacım yok.
Sadece bu bebeğin büyüdüğünü görmek istiyorum.
Bunun yardımcı olduğunu düşünüyorum, değil mi?
Ne olduğunu bilmiyorum...
Başka ne yapabilirim?
- Yapılacak hiçbir şey yok.
Üzgünüm,
yaşadıklarınıza tüm saygımla.
- Ama bu çocuğun yaşaması gerekiyor.
- Benim çocuğumun da yaşaması gerekiyor.
Çok üzgünüm, şimdi kapıyı kapatıyorum.
- Hayır, bir dakika.
sadece lütfen. - Hayır ben özür dilerim.
Bu yeterli. - Hey.
Sadece elimde bir tane var- - kapatıyorum.
- Lütfen, ben, ben...
O haklı.
O hâlâ bir çocuk.
Çocukların yaptığı şeyleri yapmaya devam etmesi gerekiyor.
Bir babanın yapması gerekeni yaptı.
Allen, oğlum.
Nasıl bir baba olurdum bilmiyorum
eğer herhangi bir türden olsaydım.
Bilmiyorum.
Ama bunca yıldır yanıldığımı biliyorum.
Sana asla elimi sürmezdim, asla.
- Bekle, Daniel nerede?
Gel.
Lütfen.
Gelmek.
- Afedersiniz üzgünüm.