Deel als je deze apps leuk vindt. Veel kijkplezier
Nee!
Ren, Nellie, ren!
Loop!
Nee!
Nee, oh God!
Nee!
Nee nee!
Dames en heren, nogmaals,
het onheil heeft de stad bereikt.
Ik herhaal, het onheil heeft de stad bereikt.
Ons is verteld dat we moeten evacueren via de metrotunnels,
waar de meeste van mijn collega's naartoe zijn gegaan,
en waar ik ook naartoe ga.
We weten niet wanneer we weer in de lucht zullen zijn
of we weer in de lucht zijn.
De lucht buiten is paars.
Het is een diepe tint paars,
en de wolken wervelen
en alles stort op de grond.
En mijn God, wat is het verschrikkelijk.
De laatste uitzending van de overheid is drie uur geleden
herhaald om in uw huis te blijven en uw deuren op slot te doen
en probeer gewoon veilig te blijven.
We weten niet wat dit is, maar de ramp is hier.
Ik moet nu gaan.
God zij met u, God zij met u allen.
Hallo, hoe voelt u zich vandaag?
Zoals elke dag.
En wat is dat?
Droevig.
Bang.
Opgewonden.
Ik begrijp.
Zul jij?
Vindt u dit nog steeds goed?
Over mijn zoektocht?
Is dat wat je bedoelt?
Wat denk je dat ik bedoel?
Ik ben bang dat ik eraan verslaafd raak.
Ik ben bijvoorbeeld...
Ik heb het gevoel dat ik begin te vergeten hoe de werkelijkheid eruitziet.
Dat is een gevaar.
Je hebt het zelf aan het begin gezegd en je zei:
Ik zei dat ik ermee zou stoppen als het ooit zover zou komen.
Ik weet,
als het ooit te gevaarlijk zou worden.
Wat doen we?
Echt?
Wat doen we?
Ik niet...
Ik weet het eigenlijk niet.
Wat is het einddoel?
Ik wil haar terug.
Is dat wel mogelijk?
Dat moet wel.
Ze is dood.
Dat weet ik.
Hoe kan ze dan-
Ik weet het niet, maar zij wel.
Weet je zeker dat je het je niet inbeeldt?
Je bent al heel lang alleen, Wozzek.
Bedankt.
Ik ben me ervan bewust.
Hoe weet u dat zeker?
Omdat ik het zie!
Omdat ik haar zie!
Omdat ze er elke avond is!
Het spijt me.
Het is oké.
Ik maak me zorgen om ons.
Ja, dat ben ik ook.
Maar ik heb geen keus.
Er is altijd een keuze.
Ofwel ga ik verder
en ik vind een manier om haar voor altijd terug te brengen,
of ik geef het op en ik demonteer deze machine
en ik leef alleen in een gebroken wereld.
Er is niets meer over.
Dat is mijn keuze.
Ik begrijp.
Dat weet ik.
Het is tijd.
Wees voorzichtig, Wozzek.
Hallo, Nellie.
Leuk je te zien.
Ben je blij mij te zien?
Ga zitten, alsjeblieft.
Ik weet zeker dat je moe bent.
Ik weet dat ik moe ben.
Het was een lange dag.
Leven is veel voor één persoon.
Oh, ik schrijf een liedje voor ons.
Het is nog niet af, maar ik vind het tot nu toe leuk.
♪ Oh, de tijd die we doorbrachten in de grote eik ♪
♪ Heeft lang, lang geduurd door de jaren heen ♪
♪ De tijd daarboven in die grote eik ♪
♪ We hadden geen zorgen, geen angsten ♪
♪ De boom was hoog, zijn takken waren breed ♪
♪ De vogels, zij noemden het hun thuis ♪
♪ We zaten hoog, heel hoog in de lucht ♪
♪ En dromen van waar we zouden kunnen roeien ♪
Ik werk er nog aan.
Wil je alsjeblieft gaan zitten?
Ga zitten, zoals wij vroeger deden.
Wij kunnen doen alsof.
Wat is dit, Nellie?
Wat bedoel je?
Je komt hier en je staat gewoon te staren
en je zegt nooit een woord.
Ik mis je zo erg, Nellie.
En ik wil gewoon weten dat jij mij ook mist.
Het spijt me.
Het is gewoon moeilijk om alleen te zijn.
Maar binnenkort zul je zitten.
En als je gaat zitten, weet ik dat je aan het regenereren bent.
En dan is het weer een stapje dichterbij
dat je hier echt bent.
En wil je dat niet, dat je voorgoed bij mij terugkomt?
Je kunt me horen.
Je kunt mij horen en je kunt communiceren
en die trilling betekende ja!
Ik ga elke dag door met werken totdat je weer hier bij mij bent.
Niet lang genoeg.
Wie is daar?
Wij hebben elkaar al eerder ontmoet.
Hebben wij?
Ja hoor.
Intiem.
Ik herken je stem niet.
Laat jezelf door het raam zien.
Op tijd.
Wij gaan elkaar nog vaak zien, jij en ik.
En hoe komt dat?
Waarom denk je?
Raad eens.
Hoe kan ik dat raden als ik niet eens weet wie je bent?
Verdwaald en verward zijn
kan leiden tot de grootste vrijheid van raden.
Niets houdt je tegen.
Wil je mij vermoorden?
Dat is een ingewikkelde vraag.
Wie ben je?
Hoe heb je de ramp overleefd?
Nogmaals, dat zijn ingewikkelde vragen,
die op tijd beantwoord zullen worden.
Hier is een vraag voor jou.
Hoe heb je de ramp overleefd?
Was je hier in dit huis ver, ver weg?
van de nachtmerries in de steden,
van de paarse luchten
en de dingen die uit die hemel neerdaalden?
Nee.
Wij waren thuis en keken naar het nieuws
en we zagen de paarse luchten en vluchtten
en vond deze plek.
Jij zei wij.
Ben je alleen?
Waar is je andere?
Mijn vrouw is overleden.
Een ding heeft haar gedood.
Oh.
Een tragedie, dat is zeker.
Ja, dat was het.
En nu ben je helemaal alleen.
Ik heb naar andere overlevenden gezocht.
Ik heb kilometers in alle richtingen gelopen.
Ik heb de radiogolven gescand.
Maar tot nu toe heb ik niemand gevonden, niemand behalve jij.
Soms komt mijn vrouw bij mij langs.
Nou, dat is wel heel onverwacht.
Ik vind het leuk.
Nou, ik ben blij dat het je bevalt.
Kijk, wie ben jij?
Wat wil je van mij?
Ik heb wat eten dat ik kan missen,
maar ik doe die deur niet open.
Ik denk dat je deze deur zult openen
op de een of andere manier, maar vanavond niet.
Geduld is een van mijn sterkste eigenschappen.
Ik vraag je nogmaals,
Wat wil je van mij?
Een gesprekspartner,
een penvriend, een brein, een geest,
iemand met een beetje filosofie, die met je mee kan praten.
Het is een koude, ijskoude wereld, nietwaar?
We hebben allemaal een beetje stimulans nodig,
iets waardoor we ons levend voelen.
Wil je dat ik met je praat?
Ik zal je elke avond op dit tijdstip bezoeken.
Wij zullen praten.
Op een nacht zul jij mijn naam leren kennen en ik de jouwe.
Ik hoop dat ik ooit uw vrouw ontmoet.
Vertel me nu je naam.
Slaap lekker wetende dat je een vriend hebt.
Vrienden zijn zó ontzettend belangrijk.
Vind je niet?
Zeker nu, aan het einde van alle dingen.
Houd deze deur goed op slot.
Er schuilt kwaad in de duisternis.
♪ Oh, de tijd die we doorbrachten in de grote eik ♪
♪ Heeft lang, lang geduurd door de jaren heen ♪
♪ De tijd daarboven in die grote eik ♪
♪ We hadden geen zorgen, geen angsten ♪
♪ Oh, we zijn allebei gestorven ♪
♪ Wij zullen opnieuw sterven ♪
♪ Maar de volgende keer, in plaats daarvan, ♪
♪ De grote eik zal sterven in bed, amen ♪
♪ Amen, amen, amen ♪
♪ Oh ♪
Kijk eens naar jezelf.
Goed.
♪ Oh, en op een dag vertrok Nellie ♪
♪ Oh ♪
Het werkt niet overdag,
wat ik niet helemaal begrijp,
Ik denk dat spoken traditioneel 's nachts verschijnen,
dus het moet er wel iets mee te maken hebben, dat woord spook.
Dat is nog steeds moeilijk te zeggen.
Het is moeilijk om te denken.
Ik heb haar gisteravond voor het eerst gezien.
Tot gisteren. Het was alleen een gevoel.
Maar gisteravond zag ik haar.
Ik weet niet zeker of ze mij zag.
Ze staarde recht voor zich uit, bijna dwars door mij heen.
Het was alsof ik naar een stilstaand beeld keek.
Een schilderij, een portret van haar, hoe ze vroeger was.
Maar zij was het.
Ik probeerde haar aan te raken en het was zo vreemd
omdat mijn hand niet door haar heen ging
of iets wat je in een tekenfilm ziet.
Ik kon daar gewoon een leegte voelen.
De wereld is al zoveel jaar dood dat ik het niet meer kan tellen.
Alles stond op zijn kop.
Geesten bestaan ​​echt, wezens huilen op de vlakten.
De eerste keer kon ik Nellie niet redden.
Ik ga haar nu redden.
Hoeveel dagen denk je dat het geleden is?
Laten we daar eens over nadenken.
Het is dus vier jaar geleden dat Nellie vertrok,
dan nog eens vijf voordat de ramp plaatsvond,
Ik denk dat het negen jaar is.
Dus 365 dagen per jaar.
Dat zijn ongeveer 3.285 dagen.
Dat zijn nogal wat dagen.
Dat zijn inderdaad heel wat dagen.
Het spijt me, Wozzek.
Ik ben verdrietig, weet je?
Al die dagen die met Nellie doorgebracht hadden kunnen worden,
maar het universum moest haar van mij afpakken.
Ja, dat begrijp ik.
Dat weet ik.
Jij bent de enige die dat kan.
Ben ik gek als ik tegen mezelf praat?
Ik denk niet dat je gek bent, Wozzek.
Ik wil niet naar het gekkenhuis.
Geen gekkenhuizen meer.
En niemand die je erheen brengt.
Nou ja, kleine zegeningen, denk ik.
Waarom denk je dat ze alleen maar naar mij komt staren?
Misschien kan ze nog niet praten.
Ze wil het misschien wel, maar ze is nog niet sterk genoeg.
Ze bewoog haar vinger.
Ze vertelde me dat ze helemaal terug wilde komen.
Dat is geweldig, Wozzek.
Dat is echt geweldig.
Het is vooruitgang.
Ja, kleine vooruitgang.
Ik zou dankbaar moeten zijn.
Ik ben.
Ik ben dankbaar.
Zie je haar ogen als ze naar mij kijkt?
Het lijkt erop dat ze ongelukkig is.
Zie je dat?
Ik weet wat je bedoelt.
Waarom zou ze ongelukkig met mij zijn?
Soms lijkt het zelfs alsof ze boos op mij is.
En waarom zou dat zo zijn?
Ik weet het niet.
Nee, dat doe je niet?
Zul jij?
Nee.
Waarom vraag je dat dan?
Omdat je het vraagt, Wozzek.
Wat?
Waarom zou ze dan boos op mij zijn?
Waarom is iemand boos op iemand anders?
Waarom?
Omdat ze niet acteren
op de manier waarop wij willen dat ze zich gedragen.
Waarom zou ik acteren?
Ik zeg niet dat ze gelijk heeft,
maar misschien zijn uw daden in strijd met uw woorden.
Hoe?
Ik werk dag en nacht om haar terug te brengen,
Dus hoe zijn mijn acties...
Wozzek, gaat het goed met je?
O, God.
Ga weg.
Dat is geen vriendelijke manier
om je buurman te begroeten.
Laat me alsjeblieft met rust.
Alleen voor vanavond.
Als ik naar de situatie hier kijk,
Je hebt vast een hele slechte nacht gehad.
Ben je ziek?
Ja, ik ben ziek.
Ziekte gaat over.
Heb je een leuke dag gehad?
Wat?
Wat kan mij het schelen wat mijn dag is?
Ik probeer een beetje smalltalk te introduceren
om de wielen te smeren
voordat we tot de kern van het gesprek overgaan.
Ik wil geen hartig gesprek voeren.
Ik wil niets met vlees te maken hebben.
Kijk, voor mij geldt: hoe vleziger, hoe beter.
Oh, ik heb hier geen energie voor.
Vroeger.
Ik kan me niets meer van vroeger herinneren.
Ik weet zeker dat je je nog iets herinnert.
Dat is nog niet zo lang geleden.
Ik herinner me restaurants
en buiten eten en films kijken.
Vertel me er alles over.
Nellie en ik gingen naar dit restaurant,
maar we zouden altijd hetzelfde hebben.
Gegrilde kipsalade voor haar.
En ik zou het pastagerecht nemen.
Nou ja, we deden elke week hetzelfde.
En dan gingen we een film kijken.
Ja, dat klopt.
Welke film hebben jullie voor het laatst samen gezien?
Ik weet niet meer hoe het heette.
Ik vond het geweldig.
Nellie...
Nellie was bang.
Ja hoor.
Ga door.
Nee nee.
Niet meer, alstublieft.
Niet meer.
Je stelt me ​​teleur.
We waren nog maar net bij het echte werk aangekomen.
Vind je het leuk om over mijn pijn te horen?
Niet jouw pijn.
Jouw geluk.
Ik vind het leuk om te horen hoe gelukkig je vroeger was.
Nou ja, als ik er nu over praat, doet het me alleen maar pijn.
Als je het toelaat, zal ik je mijn naam vertellen,
maar ik weet niet of het al tijd is om je mijn gezicht te laten zien.
Ik kon zo naar die deur lopen
en kijk uit het raam.
Ik kan heel snel rennen, Wozzek.
Ik heb je mijn naam nog niet verteld.
Oh, is dat zo?
Nee.
Nee, dat geloof ik niet.
Kom naar het raam, Wozzek.
Ik zal je mijn gezicht laten zien en ik zal je mijn naam vertellen.
Ik kan je niet zien.
Ik sta
aan de rand van het licht, Wozzek.
Kijk eens dieper.
Wees niet bang.
Vergeet niet, ik ben een vriend en ik word de Deleterian genoemd.
♪ Struikelend overal, struikelend overal, ♪
♪ Zo grappig ♪
♪ Hier en daar struikelend ♪
♪ Overal struikelend en ik moet verklaren ♪
♪ Ik stapte precies op haar tenen ♪
♪ Ze stootte mijn neus ♪
♪ Ik viel en toen ik opstond ♪
♪ Ik schaamde me ♪
♪ En vertelde haar ♪
♪ Dat is de laatste stap, dat is de laatste stap ♪
♪ Dat is de laatste stap ♪
♪ Mijn schat ♪
♪ Let op alle energie, let op alle energie ♪
♪ Let op al die energie ♪
♪ Ze zei: stop met mompelen ♪
♪ Hoewel je struikelt ♪
♪ Ik vind het een klein beetje leuk ♪
♪ Jong en klein, kort en lang ♪
♪ Lekker langzaam ♪
♪ Wanneer de band begint te spelen ♪
♪ Struikelend overal, struikelend overal, ♪
♪ Struikelend overal, zo grappig ♪
♪ Hier en daar struikelend ♪
♪ Overal struikelend en ik moet verklaren ♪
♪ Ik stapte precies op haar tenen ♪
♪ En toen ze mijn neus stootte ♪
♪ Ik viel en toen ik opstond ♪
♪ Ik schaamde me ♪
Wozzek.
Je bent dronken.
Het is midden op de dag.
Wat is er nog meer te doen?
Samen zijn.
Dansen, spelletjes spelen.
Ga een stukje wandelen.
Het is te gevaarlijk.
Het is dag.
Het is te gevaarlijk.
Jij bent niet de man met wie ik getrouwd ben.
Oh, dat ben ik niet?
Nee.
Nou, met wie ben je getrouwd?
Een vriendelijke man.
Een zelfverzekerde man.
Een competent man.
Het spijt me dat ik u moet teleurstellen.
Je zei dat je zou stoppen met zoveel drinken.
Morgen.
Altijd morgen.
Morgen en morgen en morgen.
Wozzek, als ik hier niet met jou vast zat,
Ik zou je verlaten.
Wat zeg je?
Wozzek.
Hallo, Wozzek.
Je kunt praten.
Ja, Wozzek.
Het spijt me zo, ik was...
Je was aan het drinken.
Het spijt me.
Verontschuldig je niet.
Wat wij in onze eigen tijd doen, is onze eigen zaak.
Je zit op je stoel.
Ik wil dat je iets voor mij doet, Wozzek.
Wat is het?
Iets.
Ik wil dat je je aankleedt.
Ik wil dat je met mij meegaat.
Waar ga je heen?
Kleed je maar aan.
Wat? Maar het is nacht.
Alles zal zin hebben
als je met mij naar deze plek gaat.
Kleed je aan, Wozzek!
Je begrijpt het niet.
De wezens, de dingen, ze komen 's nachts.
Ze komen om middernacht.
Het is 21:00 uur, we hebben nog alle tijd.
Het is te gevaarlijk.
Ja of nee, Wozzek?
Oké.
Alles voor jou.
Vertrouw me maar, man.
Vertrouw je?
O God!
Wat is er aan de hand?
Vertel jij het maar.
Nellie was hier en ik ging met haar mee.
En dan zit ik onder het bloed.
Doe het rustig aan.
Ik zal niet langzamer gaan.
Ik kan niet langzamer gaan.
Rijd eens wat langzamer!
Wat is er gebeurd?
Ik weet het niet en jij ook niet.
Kalmeren.
Zeg niet dat ik rustig moet blijven!
Het spijt me.
Hallo, Wozzek.
Dit is geen goed moment.
Ik ruik bloed.
Ben je gewond, mijn vriend?
Het is niet van mij.
Van wie is het bloed?
Je moet weggaan.
Oh, ik zou je niet in de steek laten, mijn vriend.
Niet in jouw tijd van nood.
Ik moet iets bekennen, mijn vriend.
Ik zag je net nog lopen, achter een vrouw.
Kon je haar zien?
Ze was erg mooi.
Is dat je vrouw?
Ja.
Je bent verbaasd dat ik haar kon zien.
Ik ben opgelucht.
Waarom opgelucht?
Omdat het betekent dat ik niet gek ben.
Maar laten we niet overhaast te werk gaan.
Sorry.
Gewoon een beetje humor om de stemming wat op te vrolijken.
Waar bracht ze mij heen?
Weet je het niet meer?
Nee.
Je liep langs de rand van een klif.
Waarom zou ze mij daarheen meenemen?
Ze vertelde me dat alles aan mij uitgelegd zou worden.
Misschien loog ze tegen je.
Ze zou niet tegen mij liegen.
Iedereen liegt, Wozzek.
Zelfs jij.
Wat deden we aan de rand van de klif?
Ik kan je vertellen wat ik zag,
maar het is makkelijker als ik het je laat zien.
Kom naar buiten, mijn vriend.
Je kunt mij vertrouwen.
Nooit.
Je vermoordt me.
Misschien wel, misschien ook niet.
Op een dag zullen we samen zijn, mijn vriend, mijn buurman.
Niet langer gescheiden door deze deur.
Daar ben je.
Ga zitten, Wozzek.
Wat is er aan de hand?
Weet je niet meer wat er gebeurd is?
Nee, ik kan me niets herinneren.
Ik werd wakker onder het bloed.
Van wie was dat bloed?
Dat was mijn bloed.
Hoe is het met jouw bloed?
Je bent dood.
Ben ik dat?
Ik heb je zien sterven.
De machine werkt.
Bedoel je...
Jij brengt mij terug.
Raak me aan, Wozzek.
Oh, het is zo lang geleden dat ik je heb aangeraakt.
Het is zo lang geleden dat ik iemand heb aangeraakt.
Kom op, Wozzek.
Het spijt me.
Ik heb behoeften.
Ja, je hebt behoeften.
Gisteravond zijn we naar de top van de klif gegaan
en ik gaf je een keuze.
Er zijn twee manieren om bij mij te zijn: een makkelijke en een moeilijke manier.
En jij koos de moeilijke weg.
En de moeilijke manier is om het verleden te erkennen.
Je vond de dingen die je moest doen niet leuk.
En je deed dingen, man,
Ik wist niet dat je ooit in staat zou zijn om
totdat ik zag wat je kon.
We zijn er bijna.
Ik word sterker.
Je bent bijna aan het einde van je zoektocht.
Hoe voelt dat voor jou?
Zo blij.
Zo ontzettend blij.
Goed.
Dit is een wereld zonder veel geluk, dus baad erin.
Hoe weet ik wanneer je er klaar voor bent,
klaar om permanent terug te keren?
Dat weet je wel.
Maar dan ben je gewoon weer hier, zoals je voorheen was,
Geen behoefte aan de spookmachine?
Oh, er zal altijd behoefte zijn aan de spookmachine.
Ik mis je zo erg.
Ja, dat weet ik.
En nu weet ik dat jij mij ook mist.
Doe ik dat?
Waarom zou je anders terugkomen?
Ja, waarom anders?
Ik moet nu gaan.
Je bent bijna aan het einde.
Wees sterk.
Ik kan niet wachten om weer met je te vrijen.
Welterusten, Wozzek.
Probeer jezelf niet te verliezen voordat het allemaal voorbij is.
Waar gaan we heen?
Volg mij.
Zie je?
Het is onze plek.
Onze speciale plek.
Zitten.
Het ging allemaal zo mis.
Ik weet.
Ik wil het goedmaken.
Ik weet.
Hoe?
Spring van de klif, Wozzek.
Wat, waarom?
Waarom?
Om bij mij te zijn.
Het is zoveel makkelijker.
U zult geen pijn voelen.
Wil je dat ik zelfmoord pleeg?
De doden horen bij elkaar.
Maar ik wil niet dood.
En toch wil je mij.
Ik wil je levend.
Ik wil niet dat we allebei dood zijn.
Jij niet?
Waarom zou je dat zeggen?
Je bent een hekel aan mij gaan krijgen.
- Nee. - Heb je dat niet gedaan?
Nee.
Ik was ziek.
Sterven.
Ik nam het je niet kwalijk.
Ik wilde niet dat je doodging.
Je was zo moe.
U heeft zich hiervoor niet aangemeld.
Ik was zo moe.
In een wereld waar alles dood is,
wat is één meer, wat is twee meer?
Er is geen schande om te sterven, Wozzek.
Iedereen moet er wel eens heen.
Maar ik ben bang.
Je hebt een keuze.
Spring van deze klif en wees bij mij in vrede.
Nee.
Nee, ik kan je voelen.
Je kunt mij voelen.
Zie je wel dat het werkt?
Je bent vlees en bloed en botten
en haar en geest en ziel en schoonheid.
En hier zijn we dan, bij de finish.
En jij wilt dat ik er een einde aan maak?
Nee.
Nee!
Ik weiger!
Oh, nee, nee, nee, nee.
Alsjeblieft.
Er is nog tijd.
Hoe dan ook, het resultaat is hetzelfde.
Maar de keuze is aan u.
Nee, nee, nee, nee.
Nee, nee, nee, nee!
Wat?
Raak niet in paniek, vriend, buur.
Je zult het mes nooit op tijd bereiken.
Ik ben véél, véél sneller dan jij.
En deze kamer is klein.
Jij bent niet mijn vriend.
Jouw woorden kwetsten mij meer dan dat mes ooit zou kunnen.
Ga zitten, alsjeblieft.
Prima, laten we erover praten.
Wat weet je nog van die eerste dag?
Van de ramp?
Ja.
Wat weet je nog?
Het was Kerstmis.
En wat voelde je?
Angst, onzekerheid.
Dacht je dat je zou sterven?
Ja.
En hoe zit het met Nellie?
Ze was sterker dan ik ooit was.
Sterker dan jij?
Altijd.
Wat maakte haar sterker dan jij?
Ik ben zwak.
Ik ben altijd zwak geweest.
Waarom is zij dan dood en jij niet?
Ze werd door iets meegenomen.
Met zoiets als ik bedoel je?
Door jou?
Je hebt haar kapotgemaakt.
Geef je mij de schuld?
Want het ligt in mijn aard om dingen uit elkaar te scheuren om ze te consumeren.
Het is mijn doel.
Je vraagt ​​je vast af waarom ik elke nacht kom,
wat de reden is dat ik hier ben,
waarom ik ervoor kies om u nu te bezoeken.
Het is wel eens bij mij opgekomen.
Ik ben geboren om te consumeren, eindeloos hongerig,
en door mijn God uit de lucht geworpen met één doel,
om de wereld te eten en ik heb hem gegeten.
Ik heb door de arctische woestenij van het noorden gejaagd,
de bergen van jouw Europa, de Afrikaanse vlakten,
jullie steden, jullie huizen.
Ik heb mensen en dieren gegeten
en het gras op uw velden.
Ik heb zelfs mijn eigen soort opgegeten,
ieder van hen, al mijn broers en zussen,
maar mijn honger blijft.
Dat is mijn vloek.
Ik heb alles opgegeten, alles behalve jou.
En hoewel mijn darmen knorren
met de drang om jou ook te consumeren, beken ik,
Ik ben bang om alleen te zijn op deze wereld
want eens heb ik je opgegeten,
Wat blijft er over om te eten behalve ikzelf?
Wozzek, ik ben geen wezen
gebouwd voor zaken als angst of twijfel.
Dat is een menselijke gave.
En dus, vriend, buur,
beantwoord mij dit eens.
Als alles om je heen dood is en alles waar je van houdt verdwenen is
en je draagt ​​niets meer bij aan dit universum
behalve je eigen voortbestaan,
Waarom blijf je doorgaan?
Waarom zou je je aan het leven vastklampen als er geen leven is?
Waarom zou u niet naar buiten gaan en uzelf laten consumeren?
en weer deel uitmaken van de wereld?
Waarom zou je jezelf niet van een klif gooien?
en zien wat er buiten deze wereld ligt?
Is dat de weddenschap niet waard?
omdat deze wereld kapot is?
Wat is er buiten deze wereld?
Comfort, verbinding.
Ik weet alleen wat ik kan zien en ik kan alleen door die dingen heen kijken
dat ik heb verbruikt, wat, toegegeven, alles is.
Maar als ze tegen mij praten,
de geesten van de doden die ik naar de andere kant heb gestuurd,
Ze lijken in vrede.
Ze lijken niet boos op mij te zijn om wat ik moest doen.
Een klein voordeel, denk ik.
Wat maakt het jou uit dat ze boos op je zijn?
Omdat ik leef en een ziel heb.
Wat ik niet had, was een keuze,
totdat ik besloot je met rust te laten.
Graag gedaan.
Wozzek, kijk.
Het is Kerstmis, mijn vriend.
Nellie.
Hallo, Wozzek.
Wat is jouw kerstwens?
Ik heb...
Ik laat je nu alleen met jouw liefde.
Bedankt voor de tijd die we samen hebben doorgebracht.
Ik vertrouw erop dat ik je nog eens zal zien, mijn vriend.
Prettige Kerstdagen, Nellie.
Ben je terug?
Is dit het?
Nog één laatste stap om dat te realiseren, lieverd.
Wat is dat?
Nog een keer.
Volle kracht.
En dan kom je voor altijd terug?
Ga je niet weg?
Ik zal alle kracht hebben die ik nodig heb.
Laten we dit afmaken.
Nellie?
Heeft het gewerkt?
Ik denk het wel.
Hoe weet je dat?
Dat doe ik gewoon.
Mag ik naar jou toe komen?
Ja, Wozzek.
Je voelt je anders.
Omdat ik er helemaal ben.
Ik voelde de dood nog steeds bij je, maar nu...
Nu ben ik niet meer dood.
Jij hebt mij teruggebracht.
Het is je gelukt.
Je hebt je echt laten gaan.
Wat?
Je bent dik geworden.
Nou ja, dikker.
Ik snap niet waarom je dat zegt.
Dit huis was vroeger zo mooi.
Het was onze oase, een toevluchtsoord aan het einde van de wereld.
En kijk nu eens.
Bah, je bent geen goede rentmeester van ons gezamenlijke leven geweest.
Het is moeilijk om alleen te zijn.
Ik had je nodig om-
Om op te ruimen, om je overal te volgen,
ervoor zorgen dat je gelukkig bent terwijl je doet wat je wilt doen.
Nellie, ik ben zo in de war.
Dat weet ik.
Ik heb geprobeerd je een makkelijkere oplossing te bieden, een minder pijnlijke.
Je had in onwetendheid kunnen sterven,
wat voor jou een werkelijk gelukzalige ervaring zou zijn geweest.
Maar je weigerde mijn hulp.
En ik wil dat je weet dat ik heb geprobeerd mijn hulp aan te bieden
omdat ik nog steeds van je hou, ongeacht wie je bent geworden.
Ik zal van je houden tot alles vervaagt
en het heelal wordt koud.
Het is zo'n sterke liefde.
Maar dat betekent niet dat ik jou niet ook kan haten.
Haat je mij?
Het was het einde van de wereld.
Maar toch, we hadden elkaar.
En toen was er whisky.
Maar toch, we hadden elkaar een tijdje.
En toen had je whisky en mij wanneer je wilde,
maar ik had jou niet.
Niet meer zoals vroeger.
Maar we gingen door, toch?
Wij bleven bestaan.
En ondanks alles,
Ik dacht dat we nog steeds voor elkaar klaarstonden.
Ik heb altijd voor je gezorgd.
Ik verzorgde je toen je ziek was.
Uit verplichting.
- Nee. - Ja.
En toen ik begon te voelen
Nog een klein beetje beter, wat dan?
Mijn liefhebbende, plichtsgetrouwe echtgenoot, is het allemaal veranderd?
Ik had ruimte nodig.
En die ruimte kreeg ik door wandelingen in de zon te maken
om de warmte en de wind te laten
en de lucht zal een deel van die verstikking wegnemen.
En op een van die dagen...
Oh, ik wil niet over die dag praten.
Je bent terug.
Het is een nieuw leven en een nieuw begin.
Daarom heb ik je teruggebracht
zodat we weer verliefd konden worden zoals vroeger.
Op een van die dagen gebeurde er iets onverwachts.
De wezens sluipen rond in het daglicht.
Ik rende, ik rende voor mijn leven.
En ik riep naar jou.
Weet je nog wat ik zei, Wozzek?
Wozzek!
Hallo Nellie!
Je hebt om hulp geroepen.
Waar was je?
Ik wist niet waar je was.
Ja, dat heb je gedaan.
Hallo Nellie!
Nellie, Nellie!
Wozzek, help!
Help mij, help mij!
Wozzek!
Ik had je niet kunnen redden.
Ja, dat had je gekund.
Je weet dat je dat had kunnen doen.
Het was te dichtbij.
Wij waren twee tegen de wereld.
Maar toen het erop aankwam, was ik vervangbaar.
Ik was bang.
Ik ook!
Als ik het huis had verlaten, waren we misschien allebei gestorven.
Maar dan heb je het in ieder geval geprobeerd.
Wat?
Dat is oneerlijk.
Dat is oneerlijk!
Hoe is dit oneerlijk?
Wozzek, hoe is dit oneerlijk tegenover jou?
Ik heb je teruggebracht!
Ik heb mijn leven gewijd aan het terugbrengen van jou!
Je hebt je leven gewijd,
het leven dat je voor jezelf hebt gered, je kostbare leven.
En nu wil je dank en lof omdat je mij terug hebt gebracht
zodat je iemand hebt die voor je schoonmaakt,
om je te vertellen hoe goed je bent,
om je te neuken,
Probeer te boeten voor wat jij weet dat jouw grootste zonde is.
En zelfs na de dood hield je mij hiermee gevangen,
een hulpmiddel voor het leven, maar eigenlijk een gevangenis.
Ik had vrede, Wozzek.
Daar is rust en vrede, maar niets van dit alles.
En elke dag, vier jaar lang, heb je me daar weggehaald
zodat je kon zitten en met mij kon praten en voor mij kon rukken
en probeer jezelf als een soort martelaar te voelen.
Jij bent niet Nellie.
Jij bent uniek.
Ik heb een demon of zoiets mee teruggebracht.
Oh, ik ben Nellie, dat klopt.
Maar je hebt gelijk, Wozzek, ik moet je bedanken.
Tegen alle verwachtingen in heb je mij uit de dood teruggebracht.
Jij hebt mij herboren.
Mijn lichaam is weer van mij.
Mijn geest is helder en mijn ziel heeft een doel.
En daarvoor wil ik jullie bedanken.
Ik hield ooit van je, maar jij beschouwde het als vanzelfsprekend.
En in een wereld waar er maar twee mensen zijn,
Dat zijn een hoop genegeerde verlangens.
Tot ziens voor nu, Wozzek.
Ik begrijp het niet.
Dat zal je doen.
Hallo, oude vriend.
Ik dacht dat we vrienden waren!
Ja, dat zijn we, en ik zal jullie weer zien.
Uw lieve vrouw heeft mij verzekerd.
Nee nee.
Nee!
Hallo, Wozzek.
Kun je al praten?
Ja of nee?
Dat is toch ongelooflijk?
Vrede en rust aan de andere kant.
Hoe gaat het met je?
Laat ik het anders formuleren.
Kan ik je voelen?
Oh, goed.
Sterker, er zit wat vlees op de botten.
Doet het jou net zoveel pijn als mij?
Voelt u dat het teruggroeit?
Bevallen is altijd pijnlijk.
Het spijt me, lieve man, maar dit was onderdeel van de afspraak.
Toen je mij aan het monster voerde,
Je liet hem zonder eten achter.
En hij werd verdrietig en hij probeerde met je te praten,
maar hij verlangt er nog steeds naar en heeft er nog steeds pijn van.
Dus ik beloofde hem dat als hij je zou laten leven,
laat je je werk afmaken en breng mij terug,
dan zou hij nooit meer honger hebben
zolang hij mij mijn dagen laat uitleven.
Je hebt dus gelijk,
Ik wil je nogmaals bedanken dat je mij werkelijk leven hebt gegeven.
En in een wereld waar geen wereld meer is,
Wat is het belang van kalenders?
Prettige Kerstdagen, Wozzek.
Prettige Kerstdagen voor nu en voor altijd.
♪ Let op mensen, spreek over grappen ♪
♪ Dit is er een van mij ♪
♪ Nam mijn vriendin mee naar een dansfeest in de wapenkamer ♪
♪ Muziek speelde, dansers wiegden ♪
♪ Toen sloten we ons aan bij de menigte ♪
♪ Ik kan niet dansen, nam een ​​risico ♪
♪ En toen begonnen we ♪
♪ Struikelend overal, struikelend overal ♪
♪ Struikelend overal ♪
♪ Zo grappig ♪
♪ Hier en daar struikelend ♪
♪ Overal struikelend en ik moet verklaren ♪
♪ Ik stapte precies op haar tenen ♪
♪ En toen ze mijn neus stootte, viel ik ♪
♪ En toen ik opstond voelde ik me beschaamd ♪
♪ En vertelde haar ♪
♪ Dat is de laatste stap, dat is de laatste stap ♪
♪ Dat is de laatste stap ♪
♪ Mijn schat ♪
♪ Let op al die energie, let op al die energie, ♪
♪ Let op al die energie ♪
♪ Ze zei: stop met mompelen ♪
♪ Hoewel je struikelt ♪
♪ Ik vind het een klein beetje leuk ♪
♪ Een klein beetje, een heel klein beetje ♪
♪ Jong en klein, kort en lang ♪
♪ Mensen overal ♪
♪ Neem een ​​kans en doe deze dans ♪
♪ Ze denken dat het een beer is ♪
♪ Mensen zijn enthousiast en hunkeren naar ♪
♪ Gewoon om deze stap te doen ♪
♪ Daar gaan ze, lekker langzaam ♪
♪ Wanneer de band begint te spelen ♪
♪ Struikelend overal, struikelend overal ♪
♪ Struikelend overal ♪
♪ Zo grappig ♪
♪ Hier en daar struikelend ♪
♪ Overal struikelend en ik moet verklaren ♪
♪ Ik stapte precies op haar tenen ♪
♪ En toen ze mijn neus stootte, viel ik ♪
♪ En toen ik opstond voelde ik me beschaamd ♪
♪ En vertelde haar ♪
♪ Dat is de laatste stap, dat is de laatste stap ♪
♪ Dat is de laatste stap ♪
♪ Mijn schat ♪
♪ Let op al die energie, let op al die energie, ♪
♪ Let op al die energie ♪
♪ Ze zei: stop met mompelen ♪
♪ Hoewel je struikelt ♪
♪ Ik vind het een klein beetje leuk ♪
♪ Een klein beetje, een heel klein beetje ♪