Eğer bu uygulamayı beğendiyseniz paylaşın . Keyifli seyirler!!
[rüya gibi müzik çalıyor]
[kuş cıvıltıları]
Zoya'nın babası: Bir gün inanılmaz şeyler başaracaksın , Zoya Lowe.
Dünyayı değiştireceksin.
[müzik kaybolur]
[monitör bip sesi, vantilatör tıslaması]
Jayne: Peki bu ne anlama geliyor?
Doktor: Şey, yani... Yani... tam da bu anlama geliyor.
Vücudunun içinde büyüyen bir kara delik var .
Kara delik mi?
Evet, küçük bir tane, fıstık büyüklüğünde.
tam burada, akciğerlerinin arasında.
Eğer bakmak isterseniz burada bir broşürümüz var .
Peki ne yapacağız? Şimdi ne olacak?
Eh işte...
Özür dilerim. Şey...
Onun için yapabileceğimiz pek bir şey yok .
Şimdilik tavsiyem onu ​​eve götürmeniz yönünde.
Onun aklını bundan uzak tutmaya çalışın.
Onu meşgul etmeye ve pozitif tutmaya çalışın.
[alaycı]
Doktor: Sadece onun rahat hissetmesini sağlayın.
Rahat?
Daha ne kadar ömrü var?
Söylemesi zor. Dürüst olmak gerekirse bilmiyoruz.
[Donald içini çeker]
Doktor: Ve eğer bu şekilde devam ederse , ben...
[Jayne iç çekiyor]
Bir hafta daha diyebilirim.
[tezahürat, beşlik çakma]
[belirsiz gevezelik]
Üzgünüm.
Maçı izliyorlar.
[monitör bip sesi]
Jayne: Merhaba anne.
Nasılsın?
[monitör bip sesi]
Sanırım bugün seni eve götüreceğiz.
O zaman güzel olur.
[iç çeker] Evet.
[hıçkırık]
Bu harika.
[kapı vızıltısı]
Donald: Ayaklarına dikkat et!
Jayne: Burada bunun astronotlar arasında en yaygın olduğu söyleniyor
ve maruz kalan insanların
uzun süreli yoğun radyasyona maruz kalmak.
Donald: Biliyor musun, belki de bunu şu anda okumamıza gerek yok .
Jayne: Anne, herhangi bir semptom gösteriyor musun ?
Bağırsak tıkanıklığına neden olabileceği söyleniyor ,
ama sonra ishal de olur.
Yeni bir CD aldım biliyor musun?
Eee, de Riddem'in askerleri.
Morris: İşte bu kadar.
Tamamdır.
Biliyor musun, tekerlekli sandalyeye gerçekten ihtiyacım yok .
Emin misin? Tam burada buldum.
[ayak dayanağı tıkırtısı]
Ah, kahretsin. Bana sadece bir saniye ver.
Morris: [homurdanır] Aptalca bir şey.
[anahtarlar şıngırdadı]
[anahtarlar şakırdıyor]
[belirsiz konuşma]
Donald: İyi misin?
Evet.
Yarın yayınevine gitmek istemiyorum sadece .
Donald: Ah! Seni görmek istiyorlar.
Yani, muhtemelen çok heyecanlılardır
gönderdiğimiz son bölüm hakkında.
[iç çeker]
Donald: Ne var orada?
Hiç bir şey.
[güm]
[telefon çalar]
Adam: Elbette. Yani seni acele ettirmek istemeyiz.
Şey, gönderdiğin son bölümün biraz... olduğunu biliyorum .
Sizler bunu başaracaksınız. Bunu başaracağınızı biliyorum.
Zoya'yı tanıyorum. O bir savaşçı.
Evet. Teşekkür ederim.
Kesinlikle. Bitirilmesini sağlayacağız .
Hatta kapak maketimiz ve her şeyimiz var .
Ve hiçbir değişiklik yapmak istemediğini söyledin , doğru mu?
Evet.
Tamamdır.
Daha sonra buraya ve buraya imza atmanızı isteyeceğiz .
Ve burada da.
Donald: Çok teşekkür ederim.
Bahsetmeyin. Bu bizim işimiz.
Önemli olan rahatlayabilmenizdir.
Ailenizle kaliteli zaman geçirin.
[dalgalar çarpıyor]
[martı çağrısı]
Evet.
[iç çeker]
Teşekkürler.
Yapacağım.
[yumuşak bossa nova müziği çalıyor]
[belirsiz arka plan sohbeti]
İşte yine buradayız.
[nazik bossa nova müziği devam ediyor]
- Cynthia: O annen miydi? - [müzik kaybolur]
Evet.
Cynthia: Onun için fazla endişelenmezdim .
O her zaman böyledir.
Biliyorum.
Oturmamda bir sakınca var mı?
Evet, elbette. Sadece dikkatli ol.
- Ne demek istiyorsun? - [karga sesleri]
- [kuş pisliği sesleri] - Aman Tanrım! Aman Tanrım.
[kıkırdar]
Ah, peki, teşekkür ederim!
Nereden bildin?
Bir sır duymak ister misin?
[kıkırdar]
Elbette.
- Bunu daha önce yaptım. - [makine bip sesi]
- [tekerlekli sandalye yuvarlanıyor] - [kalem karalamaları]
Ne demek istiyorsun?
Bir hap alıyorum.
Yarın akşam bir hap alıp bir hafta sonra tekrar gideceğim.
Geri?
- Hemen hastaneye geri dönelim. - [nefes nefese]
- Bunların hepsi daha önce de oldu. - [arabanın kapısını kapatır]
- [splat] - Daha önce de birçok kez.
Ne diyorsun?
Ben bu haftayı daha önce yaşadığımı söylüyorum .
Her anın her saniyesinde ne olacağını biliyorum
Her günün.
Çünkü bunların hepsini daha önce gördüm.
Uyanıştan yayıncılara kadar,
avukatlara, plaja.
- Annem. Doğum günüm. - [vınlama]
- [splat] - Hepsi.
Kuş pisliğinden...
- [splat] - Bocce'ye.
- Bocce? - [İtalyanca konuşuyor]
Hep aynı şey.
Daha önce ... daha önce bu konuşmayı yapmış mıydık ?
Evet. Hayır.
Genellikle şu konuda konuşuruz
her gün aynı insanları nasıl görüyorsun .
Sekiz yıldır buradasın .
Zaman ne kadar da çabuk geçiyor.
Sen kimsin?
Önemli değil.
Önemi yok çünkü hatırlamayacaksın.
Söylediklerimin hiçbirini hatırlamayacaksın .
Çünkü yarın gece burnum kanayacak.
Kendimi banyoya kilitleyeceğim .
Bir hap daha alacağım. [yutkunur]
- [splat] - Zoya: Bir hafta geri döneceğim.
- [arabanın kapısını kapatır] - [tekerlekli sandalyenin sesi] - [vızıltı]
Ve orada görüşürüz.
Ve diyeceğim ki...
[müzik durur]
- "Dikkatli ol." - [splat]
Aman Tanrım. Aman...
[kıkırdar]
Teşekkür ederim.
Nereden bildin?
Şanslı tahmin.
- Çok şanslıyım. Diyeceğim. - ??? [ Taiguara'nın "Viagem"i çalıyor] ???
Teşekkür ederim.
- Bahsetme. - [iç çeker]
Aman, zor.
[müzik kaybolur]
Donald: Vay canına.
Bunu daha önce görmediğime inanamıyorum .
Zoya: Evet. Sadece hatırlamıyorsun.
Vay canına! O Profesör Dulseberg mi?
- Evet. Kötü, eski Dulseberg. - Aman Tanrım.
Hatırladığımdan bile yaşlıydı .
Zoya: Hım-hımm.
Avrupa'ya gitmeden önce IGE'deki son günleriydi .
Donald: Ah, evet, baksana, hatta yaşlı Mark'ı da oraya koymuşsun.
Aman, dur.
Ne?
Benden önce hiç sevgilin yokmuş gibi davranma .
Yani yapmadım.
Hmm.
- Randevularım vardı. - Evet.
- Akşam yemeğini yedim. - Elbette.
Belki bir film.
Bu senin eski ders kitaplarından biri mi?
Evet. Kimya.
Çok tatlı.
Sen eskiden adını hep böyle yazardın .
Ah, sen de kitaplarına çok iyi bakıyordun .
Zoya: Evet. Muhtemelen artık hepsi güncelliğini yitirmiştir.
[müzik durur]
- Morris: Sürpriz! - Jayne: Sürpriz!
Vay canına! Ne kadar da beklenmedik.
[iç çeker] Evet, bunun birkaç hafta daha süreceğini biliyoruz ,
ama sizi şaşırtmanın eğlenceli olabileceğini düşündük .
- Kesinlikle. - Ha, bir de hediyeler aldık.
Evet. Evet. Alın onları.
Ah, bekle! Önce mumları üflemesi gerekecek .
Ah, evet. Mumları üfle. [alkışlar]
- [hava üflüyor] - [birlikte] Yaşasın!
[alkışlar]
Dilek tuttun mu?
Evet, evet, evet, bir dilek tutmalısın.
[iç çeker]
Keşke farklı bir şey yapabilseydik .
Ne demek istiyorsun?
Yakında burnum kanamaya başlayacak.
- Ne? - Dur, iyi misin?
- İyiyim. - Anne, neler oluyor?
Hiçbir şey. Şey, sadece bir saniyeliğine tuvalete gitmem gerekiyor .
Hemen döneceğim.
[askıların şangırtısı]
[slayt kutuları]
[iç çeker]
[kapıyı kapatır]
[kapıyı kilitler]
[hapların şangırtısı]
[derin bir nefes alır]
İşte yine başladım.
[sıçrama]
[monitör bip sesi]
Jayne: Merhaba, Anne...
Nasılsın?
Bu yüzden,
İyi haberlerimiz var.
Zoya: Evet.
Beni eve bırakacaklar , değil mi?
Evet. Öyleler. Güzel değil mi?
[tekerlekli sandalye yuvarlanıyor]
Ayaklarınıza dikkat edin.
[kapı kapanır]
Bağırsak tıkanıklığı diyor ama bir de ishal var.
- [slayt askıları] - Donald: Ne bakıyorsun?
- [telefon çalar] - Biraz sertti.
Kaliteli aile zamanı.
[dalgalar çarpıyor]
Daha önce hiç masaj yaptırdınız mı ?
Geçen hafta.
Harika. Nasıldı?
Müziği beğenmedim ve ellerin soğuktu.
- [statik] - Geçen hafta Miami'ye geldi.
Onu sahne arkasında tuttukları yer burasıdır ,
sergi dışı.
Daha sonra Tampa'ya, Sarasota'ya doğru yola çıkıyoruz ,
neredeyse her yerde.
Umut insanlara son bir şans vermektir
Bu görkemli yaratığı tamamen ortadan kaybolmadan önce görmek için .
... ile konuştum [anlaşılmaz konuşma]
Zoya: Bir spoiler duymak ister misin?
Gergedan bu hafta ölüyor.
[kuş cıvıltıları, arka planda akan su]
Cynthia: O annen miydi?
Çok fazla endişelenmezdim .
O her zaman böyledir.
Oturmamda bir sakınca var mı?
[arka planda gülen çocuk]
[sıçrama]
Cynthia: Aman Tanrım.
Bu kuşlar her zaman sıçıyorlar.
[Cynthia kıkırdayarak]
[Cynthia iç çekiyor]
Cynthia: Zor,
Biliyorsun?
Her gün aynı insanları görmek .
Sekiz yıldır buradayım.
Çevrenizin farkında olmayı unutuyorsunuz .
- Gerçekten bilmiyorsun... - [iç çeker]
- Cynthia: Ne? - Ben... Ben yapamam.
- Cynthia: Neyi yapamam? - Yapamam. Yapamam. Yapamam.
İyi misin? Yardıma ihtiyacın var mı?
Aman Tanrım! Çok üzgünüm.
Ah, evet. Gerçekten üzgünüm. Bu...
- Hayır, üzgünüm. - Hayır!
Nereye gittiğime bile bakmıyordum .
[Paula] Bu benim hatam.
İyisin... iyisin, teşekkür ederim.
Bu kitabı neden bulunduruyorsun?
Eh, ben seçtim.
Seni daha önce burada hiç görmemiştim.
Şey...
Bu kitabı nereden aldın?
[kapı gıcırdıyor]
- [kapıyı kapatır] - İşte bu kadar.
Ben aslında buraya birkaç ay önce gelmiştim .
Yakaladım.
Aslında kimsenin bunu özleyeceğini düşünmemiştim .
Burada olduğunu bile bilmiyordum.
Evet, yani, buraya kimse pek gelmiyor, o yüzden...
Eskiden, her zaman, ... ile yapardım.
Büyükannem ilk taşındığında onunla birlikteydik.
Ben... Sanırım bunlar benim kitaplarımdı.
Evet, bu... bu mantıklı.
Şey, buradaki eşyaların çoğu sakinler tarafından bağışlanıyor.
Yani, yukarısı tamamen ıvır zıvırla dolu.
[alaycı]
Peki neden bu kitabı seçtiniz?
Bilmiyorum. Çalışmaya çalışıyorum.
Ben, şey, şu anda MDC'ye gidiyorum, üniversiteye.
Ben... Ben bir laboratuvarda... çalışıyorum, yani...
- Evet. - Bir laboratuvar mı?
Evet, şu adamın, Profesör Handel'in yanında çalışıyorum .
Onu tanıyıp tanımadığınızı bilmiyorum. O, insanlardan biri.
o adamı küçülten makineyi kim icat etti ,
... nanoskopik adam.
- Evet, yani... - Sen... sen laboratuvarda mı çalışıyorsun?
Evet. Şey, açıkçası bunu yapmayacağım.
Şey, daha çok angarya iş, bir nevi. Ama, şey...
Evet, aslında zamanı inceliyorum.
Zaman?
Paula: Evet. Nasıl yani...
Nasıl çalışır?
Çoğunlukla nasıl hareket ettiğini, eğer mantıklıysa.
Zoya: Paula Campos mu?
Evet, bu benim adım. Seninki ne?
[kitapların gümlemesi]
Zoya. İşte buradasın.
Ben... Ben her yerde seni arıyordum.
Hazır mısın?
[Düşünceli piyano müziği çalıyor]
Ben bunu mahvettim.
Donald: Evet, bence o oldukça iyiydi.
Hayır, sadece başlangıç ​​kısmı gerçekten zor.
- Donald: Hmm. - Şey...
[Düşünceli piyano müziği devam ediyor]
Donald: Ne düşünüyorsun?
Ya bir cevap olsaydı?
Ya da... ya olsaydı...
benim için bir çözüm?
Denemeye değmez mi?
Donald: Ne demek istiyorsun?
Yani, tüm bu işleri düşünüyordum
Princeton'daydım ve tüm araştırmalarım...
- Zoya. - [iç çeker]
Ne?
Yani gerçekten bu konuşmayı tekrar mı yapıyoruz?
Ve doktoru duydunuz.
Ve doktorun ne dediğini duydunuz .
- Ya yanılıyorsa? - Doktorun...
Ya yanılıyorsa?
Ya... ya bilmediği bir şey varsa ?
Ya yapabileceğimiz bir şey varsa?
bu benim ölmememi mi sağlayacak ?
Peki, ne olmuş yani?
Eski üniversite araştırmalarının hepsini test etmek istiyorsun
bir...bir laboratuvarda mı?
Belki. Bütün hafta burada oturmaktansa.
Peki ya bizimle vakit geçirmek?
Şey, ben bunu söylemiyorum. Sadece diyorum ki ben... Ben s...
Her gün aynı şeyi yapmaktan çok sıkıldım !
[hıçkırık]
Hey, dinle, sürprizi bozmak istemedim .
- [inler] - Sürpriz! - Sürpriz!
[kıkırdar]
Jayne: Birkaç hafta daha olmayacağını biliyoruz .
ama sizi şaşırtmanın hoş olacağını düşündük .
Kesinlikle. Ne sürpriz.
Donald: Ve hediyeler de aldık.
Jayne: Evet, hediyeleri al, hediyeleri al.
Hiç kimse...
Donald: Hayır mı?
Morris: Eh, önce mumlarını söndürmesi lazım.
Hayır, sanırım ben...
Donald: Ne... Ne oldu?
Hiçbir şey. Şey, sadece bir saniyeliğine dışarı çıkmam gerekiyor.
Neden? Neyin var?
Evet, nasılsın anne? İyi misin?
Evet, sadece biraz temiz hava almaya ihtiyacım var.
Ve hediyeleri daha sonra yapabiliriz .
- Tamam. Evet. - Tamam.
Ah, hayır. Hayır, hayır, burnun kanıyor.
Ah, ben... biliyorum. O... o... o iyi.
Hemen döneceğim.
[telefon çalıyor]
Paula: [telefonda] Alo?
Paula mı?
Evet. Bu kim?
Ben Zoya Lowe.
Dün Carville'de buluştuk.
Ah, evet. Şey, nasılsın?
Ne, şey, ne... ne var ne yok?
Hiçbir şey. Şey, iyiyim.
[rüya gibi müzik çalıyor]
Sana sadece şunu söylemek istedim, şey, seni bulmaya geleceğim
uyandığımda.
Özür dilerim?
Uyandığımda seni bulacağım
ve bunu yapacağız.
Ee, ne yapacağız?
Harika bir şey.
Ne?
Sadece bilmeni istedim.
Hanımefendi, şey...
- Tamam, şey, yakında görüşürüz. - Ne?
- [müzik durur] - [nefes verir]
Jayne: Merhaba anne.
İşte güzel haberlerimiz.
Biliyorum. Gidip evrakları imzalayabilirsin.
Ben zaten biliyorum.
Eve gidebileceğimi söylediler . Sorun yok.
Tamam...
Tamamdır, hemen geri döneceğiz.
[arka planda monitör bip sesi]
[kapıyı açar]
[kapı kapanır]
[macera müziği çalıyor]
[bantı koparır]
[kapı gıcırdıyor]
[macera müziği devam ediyor]
[kapıyı kapatır]
[belirsiz konuşma]
[belirsiz televizyon konuşması]
[bağırarak]
Ne oyun ama.
Biliyor musun, aslında biletlerimiz vardı
yarın akşamki maç için.
Hmm. Harika olacak.
Evet. Sanırım bunun yerine plaja gitmeliyiz.
[yangın alarmı çalar]
Bu da ne?
Yangın çıkışı. Birisi yanlışlıkla açmış olmalı .
Zoya: Hey, görevde misin?
Nereye gitmek istiyorsun?
Güney 4. Cadde.
- Paran var mı? - Evet, neden?
Neden? Hastane önlüğü giyiyorsun .
Zoya: Evet, ben... ben... oraya vardığımda sana ödeyeceğim.
Tamam, binin.
[kapıyı açar]
[kapı kapanır]
[lastiklerin gıcırtısı]
[araba vızıltısı]
[pencere gıcırdıyor]
[motosiklet devri]
Merhaba?
[monitör bip sesi ve yangın alarmı çalıyor]
Aman Tanrım, şimdi ne yapacağım?
[kapı açılır]
[kapıyı kapatır]
- [anahtarlar şıngırdar] - [kapak şıngırdar]
[kapı kapanır]
[askıların şangırtısı]
[macera müziği devam ediyor]
[kapı açılır]
[kapı kapanır]
[müzik durur]
[valiz yuvarlanıyor]
[tren vınlıyor]
[belirsiz arka plan sohbeti]
[kapıyı çalar]
Paula: İki saniye!
[kapı açılır]
[kapı gıcırdıyor]
MERHABA.
Paula.
Affedersiniz, sizi tanıyor muyum?
Bir dakikanızı alabilir miyim ?
[kedi miyavlaması]
Büyükanneni ziyaret etmek için Carville'deydin .
ve bahçede seninle karşılaştım .
Bu ne zamandı?
Şey, teknik olarak dört gün sonra.
Sağ.
Adınız Paula Campos.
MDC'de okula gidiyorsun.
Dört gün sonra Carville Emeklilik Evi'ne gideceksin
büyükanneni ziyarete gittiğinde ve benimle karşılaştığında...
Pardon, şey, beni dinle, beni dinle.
Lütfen.
Benim adım Zoya Lowe.
Ee, dört gün sonra buluşuyoruz, beş gün sonra ölmüş olacağım.
Burnumdan, kulağımdan kan akacak ve öleceğim.
Tamam. Ölecek gibi görünmüyorsun .
Evet, göğsümdeki kara delik hariç ,
Aslında oldukça sağlıklıyım.
Evet, tamam, şey...
Buraya neden geldiğini bilmiyorum ama eğer...
Çünkü... çünkü y... beni kütüphaneye götürdün.
Bana büyükannenle kitap okuduğun yeri göstermiştin .
Şey, y... bana kitabımı nerede bulduğunu gösterdin .
Bir laboratuvarda çalıştığınızı ve zamanı incelediğinizi söylediniz.
Ve senin için geri döneceğimi söyledim ,
ve harika bir şey yapacaktık .
Ve bunların hepsini biliyorum çünkü bunlar yaşandı.
Çünkü sen oradaydın ve... ve şimdi ben buradayım, dediğim gibi olacağım.
Ve ben... Ben sadece senin bana inanmana ihtiyacım var çünkü bu doğru.
Bu... bu... bu... bu gerçek.
[iç çeker]
Paula: Tamam. Tamam.
Peki olacak her şeyi biliyor musun ?
Bu hafta. Evet.
Kaç parmağımı kaldırıyorum?
Ne?
- [Zoya nefes verir] - [bantı koparır]
- [notlar hışırdıyor] - Güney 4. Cadde.
- [askılar şangırdadı] - [güm] - [vuruş]
Adınız Paula Campos. Benim adım Zoya Lowe.
Bir laboratuvarda çalışıyorsun. Göğsümde kara bir delik var.
Ben gelecekten geliyorum. Ne olacağını biliyorum .
Şu anda parmaklarını havaya kaldırmak istediğini biliyorum . Hadi yap.
İki.
Üç.
Şimdi orta parmak.
Şimdi kediniz miyavlayacak.
[miyavlar]
Zoya: Ve bana "Bu gerçekten şu anda mı oluyor ?" diye soracaksın .
Ve ben de "Evet, evet öyle" diyeceğim .
[kapı kapanır]
Yani onları normal haplar gibi mi alıyorsun ?
Evet, aşağı yukarı öyle.
[topuz sallanıyor]
Peki bunların nasıl çalıştığını çözebileceğini mi sanıyorsun ?
Umutla.
Laboratuvarda. Seninle.
Çok hoş ama, şey,
H... h... bunu daha önce çözmeye çalışmadın mı yoksa...
Zoya: Bunu 30 yıl önce yaptım ama asla yapamadım.
Paula: Ee, tamam, peki, ne oldu?
[Zoya iç çekiyor]
Zoya: Bilmiyorum. Hayat.
Dikkatiniz dağılıyor.
Sen devam et.
Hiç farkına varmıyorsun bile
Hayatınızda çok büyük bir karar alıyorsunuz .
Gözünü kırpana kadar geriye bak,
ilerleyecek hiçbir yerinin olmadığını fark etmek .
Aynı anda birden fazla hap almayı denediniz mi ?
Biliyor musun, belki daha da geriye, taa geriye gidelim?
İşler böyle yürümüyor.
Bir seferde sadece bir hap alabiliyorum .
Şimdi bir tane daha alsam bir şey olmaz.
Diğer hapın sistemimden çıkmasını beklemem gerekiyor
Ta ki ayrıldığım ana geri dönene kadar .
Ama eğer onu parçalayabilirsen,
bunu ayarlayabilecek misin?
Evet.
O zaman gerçekten geri dönebilirim.
Senin yaşındayken ben de
Vazgeçip yerleşmeden önce.
Daha önce göğsünün içinde büyüyen kara bir delik vardı .
Her zaman yapmayı düşündüğüm her şeyi yapmak istiyorum .
Ben... Ben hapların içinde ne olduğunu öğrenmek istiyorum .
Bunların nasıl çalıştığını anlamak istiyorum .
Bunu sadece sahip olmakla kalmayıp...
beş gün kaldı.
Yani 20, 30, 40 yılım var. Bütün hayatım var.
Tamamdır.
Zaman yolculuğunu çözelim.
[tren vınlıyor]
[macera müziği çalıyor]
Sanırım sana laboratuvarın aslında... şey gibi olmadığını söylemeliyim...
Ekipmanlar oldukça eski.
Aslında pek iyi değil.
Eminim iyidir.
Hayır, kesinlikle insanları tanıyorsun
daha iyi yerlerde çalışanlar.
Belki. Belki.
[tren gıcırtısı]
[macera müziği devam ediyor]
- [anahtarlar şıngırdar] - [kapıyı açar]
Bu yüzden...
- Ben demiyorum ki, şey... - [müzik azalır]
- Evet. - En iyisi ama, yani, anlıyor musun?
Nereden, nereden başlamak istiyorsun?
Haplar aslında diğer hiçbir şeye benzemiyor .
Ne yanarlar , ne erirler, ne de dağılırlar.
Sanki hiç orada olmamışlar gibi .
Şey, bunun nasıl mümkün olduğunu tam olarak anlayamıyorum .
Sanki sürekli yenileniyorlarmış gibi .
Bir çeşit... var oluyorlar .
bir çeşit belirsizlik hali.
Tamam, peki, o zaman belki de yenilenmenin kendisine bakmalıyız .
Hayır, hayır, hayır.
Hangi mutasyonlar meydana geliyorsa,
o kadar atom altı bir seviyedeler ki...
onları asla okuyamazsın .
Ve yapsak bile, yine de eninde sonunda parçalanmamız gerekecek
sıralama, değil mi?
Bu yüzden bunu taklit etmemiz gerektiğini düşünüyorum .
Princeton'da yapmaya çalıştığım şey buydu .
ve bunların hepsi temelde aynı şey...
- Paula: Eee... - Orada bulunan ekipmanlar.
Aynı ekipman olsa bile ,
bu bizim senin yaptıklarını yapmamız gerektiği anlamına gelmiyor , değil mi?
Ben... Ben... Yani o zamandan kalma araştırmalarınız hala duruyor mu?
Hayır, ama...
Yani önerdiğin şey ...
sonsuza kadar.
Ve... ve... ve bu, şey, biraz çılgınca. Alınma, sadece...
Bence yapmamız gereken şey... bunu... bunu parçalamak.
Biliyorum ama... ama bunu yapmanın bir yolu yok.
Sana söylüyorum, ben... Ben çok denedim.
- İnan bana, hiçbir şey yok... - Ben... Ben... Ben... Sana güveniyorum.
Ama hiçbir yolu olmadığı doğru değil ,
çünkü eğer oluyorsa,
atom altı düzeyde bile olsa ,
Hala oluyor.
Bence ihtiyacımız olan şey... farklı bir... yol.
bir... bir... bir... şey ya da... ya da birisi gibi .
[Paula alkışlıyor]
Sanırım bize yardım edebilecek birini tanıyorum.
DSÖ?
Şey, burada kal, ben de...
Hemen döneceğim, iki saniye.
[kapı kapanır]
[telefon çalıyor]
[haplar şangırdadı]
[kapı açılır]
[tekerlekli sandalye vızıltısı]
Profesör Dulseberg: Zoya mı? Zoya Lowe mu?
[kıkırdar]
Zoya Lowe.
Profesör Dulseberg mi?
Evet, burada ne işin var senin?
Bu... bu bir bütün, şey...
Ben sadece...
Ben laboratuvarı kullanmaya geldim.
Laboratuvar mı? Neden? Laboratuvara ne için ihtiyacınız var?
Arkadaşımla bir bileşiği test ediyoruz .
Bunu tekrarlayabilir miyiz diye bakıyoruz .
Kopyalamak mı? Bileşik mi?
Efendim. Profesör.
Ofisime gelsene ? Konuşalım.
- Şey, o... tamam. - [rüya gibi müzik çalar]
Ben... Sanırım burada ders verdiğinizi bilmiyordum .
Ah evet.
Biliyorsun, arkadaşın Mark sayesinde. Harrison.
Onu hatırlıyor musun?
Şu anda IASA'da.
- Harika bir adam. - Bu işi sana o mu buldu?
Evet. Evet, inanabiliyor musun?
Ben, toplum kolejinde iş bulmak için yardıma ihtiyacım var.
[gülüyor]
Kadın: Ne oluyor yahu?
Profesör Dulseberg: Şimdi ofisimi ıssız bir yere koydular.
Lanet olası otoparkta.
Bir yere varmak sonsuza kadar sürüyor.
Bana sigortadan dolayı olduğunu söylediler .
Buna inanıyor musun?
Engelli park yerlerine yakın olmam gerektiğini söyledim ya da...
ya da bir şey. Yaşımdan dolayı.
Zoya: Ah, evet, çok güzel görünüyorsun.
- Profesör Dulseberg: 107 yaşındayım. - Zoya: Vay canına!
Evet, biliyor musun, gerçekten meraklıyım
Neler yaptığınızı bilmek için,
Zoya Lowe.
[kıkırdar]
[kapı gıcırdıyor]
[müzik durur]
Sen kimsin lan?
Şey...
Ofisimde ne yapıyorsun?
Ah, ben... şeydim.
O... o benimle.
Ne?
Paula: Evet, evet.
Eh, peki, merhaba.
Şey, çalışıyorduk, şey, çalışıyoruz, şey,
Laboratuvarın karşısındaki binada.
Evet, peki seni neden ofisimde görüyorum?
masamı mı karıştırıyorsun? Ha?
Haklısın, özür dilerim.
Ne... ne, sen burada öğrenci misin?
- Eee, bir nevi. - Bir nevi?
Profesör Handel ile birlikte çalışıyorum ...
yardımcı olarak.
Profesör Dulseberg: Evet, bu tipik bir Zoya Lowe davranışı.
Evet öyle değil mi?
Paula: Ah...
İstediğin her şeyi yapabileceğini düşünmek .
Paula: Şey, bekle, ben... hayır, bu onun hatası değil.
Evet, eminim, evet.
[kıkırdar]
Profesör Dulseberg: Biliyor musun, seni hatırlıyorum, Zoya Lowe.
Evet, çok iyi hatırlıyorum.
Sen gelmeden önce herkese söylediğimi hatırlıyorum ,
Ne kadar da zekiydin.
- Ne kadar da parlak! - [güm]
Onlara senin... test puanlarını gösterdim ,
ve onlara kağıtlarınızı gösterdim.
Ve ben dedim ki, "Aman Tanrım, bu ne potansiyel, bu ne yetenek."
[hüzünlü müzik çalıyor]
Ama hayır, hayır,
öyle olmadı.
Hayır, sen... sen buna hak kazandın.
Sen tembeldin.
Sabırsızdın.
Sen... sen... sana verdiğim her fırsatı harcadın .
Seni tanıdığım dört yıl boyunca ,
asla, asla, bir kez bile...
bana inanmam için bir sebep verdin mi hiç ...
[iç çeker]
Herhangi bir şey.
[kapı kapanır]
Oraya girmemeliydin .
- Tamam, peki, özür dilerim, yani, bunu düşünmemiştim... - Bunu öylece yapamazsın.
... bu kadar büyük bir olay olacaktı .
Bana haber vermeden öylece içeri giremezsin .
Özür dilerim dedim.
Sana söylemeliydim. Bu aptalcaydı, tamam mı?
Zoya: Öyleydi.
Bütün bunlar çok saçma.
'Çünkü sana yaşlı bir adam mı bağırdı? O da bin tane!
Yarın ölecek.
- Aa, hayır, o mu? - Evet!
Hayır, bu doğruydu. Bu doğruydu. Haklıydı.
IGE'ye ve Princeton'a nasıl girdiğimi bilmek ister misin ?
Sınav puanlarım neden bu kadar yüksekti?
Çünkü bütün cevapları biliyordum.
[kıkırdar]
Bir şey yanlış gitti, yeniden başlatayım dedim.
Beş gün geriye git.
Kesinlikle haklı. Ben yeterince akıllı değilim.
Ah, hayır, bu... bu doğru değil.
Beni tanımıyorsun bile.
Peki, yap...
en azından neden orada olduğumu bilmek ister misin ?
Ne alıyordum?
N... ne oldu?
Bu hapı parçalamamıza ne yardımcı olacak ?
Ah, bir... boş bir kutu.
Nanoskobik bir adam.
[umutlu müzik çalıyor]
- [fiş tık sesi] - Sanırım olan şey onu küçültmeleriydi,
ama nasıl duracaklarını bilmediklerini fark etmediler .
O zamandan beri hep küçüldü.
Zoya: Onu hiç göremiyorum.
Paula: Yani, kimse yapamaz.
Bunu nasıl düzelteceklerini veya ona ne yapacaklarını bilmiyorlardı .
Yani onu bir çekmecede bıraktım.
Evet, oldukça boktan. Ne büyük bir araştırma israfı.
Yani onu bir et dolabına mı getirdin ?
- [güm] - [müzik durur]
Kuru dinlendirme odası.
Onu oda sıcaklığındaki hiçbir yere koyamazsın
- Çünkü, bilirsin, bakteriler, küfler ve bunun gibi şeyler. - Mmm.
Yani, yeterince soğuk bir yere ihtiyacımız vardı , bilirsiniz,
şeyler çürümüyordu,
ama donacak kadar da soğuk değil . Yani, evet.
Ayrıca Luiz zaten bir arkadaşım.
İyi şanlar.
Bunu benim için bağlayabilir misin lütfen?
Geri.
[kapı kapanır]
Paula: Takım elbisesinde bir verici var .
böylece bizimle iletişim kurabilir.
Peki cevap verebilir mi?
Evet, tam o ekranın içinden.
[vızıltı, bip]
- Zoya: Bu çılgınlık. - Evet.
Handel bana bunu araştırma amaçlı nasıl kullanacağımı gösterdi , ama...
bazen sadece onunla konuşmayı seviyorum .
Aslında çok rahat bir adam.
[vızıltı, bip]
Zoya: Ve neye ihtiyacımız olduğunu biliyor mu ?
Şimdi ona söylüyorum.
Elbisesindeki diğer şey ise bir parçacık dedektörü.
Düşünüyordum da...
Bu... bu bir...
- Evet. - Vay canına!
Belki hücre yapısını bizim için analiz edebilir .
- Sonra her şeyi geri ilet. - Evet.
- Sadece üstten bırak. [kıkırdar] - Güzel.
Teşekkürler.
[haplar şangırdadı]
[Zoya iç çekiyor]
Zoya: Öyle mi?
Evet, mükemmel.
[vızıltı, bip]
Zoya: Ne kadar zaman alacağını düşünüyorsun?
Bunu gerçekten bilmiyorum.
Yani, onun için zaman çok hızlı geçiyor, biliyor musun?
O... o sanki evrenin kenarının tam tersi gibi.
her şeyin gerçekten çok yavaş hareket ettiği .
O kadar içeride ki yüz yıl
bir saniye içinde geçip gidebilir.
Hiç ölecek mi?
Paula: Bilmiyorum.
Yani, benim düşüncem onun küçülmeye devam ettiği yönünde
ta ki o kadar küçülene kadar...
tamamen ortadan kaybolur.
Evet.
[hap şakırtısı]
Bu kadar mı?
- [bip] - [hızlı tıklama]
Durun bakalım, ne... neler oluyor?
Oh. Şey, evet, tamam. Şey, bir dakika.
[yazıyor]
Paula: Vay canına. Şey...
Haklıymışsın.
Şey, şey... Sürekli değişiyor.
Sanki bütün bu farklı yapılar arasında gidip geliyormuş gibi.
Bu bir...
Haklıymışım.
Y... evet. Çok.
[kıkırdar]
Teşekkür ederim.
[yazıyor]
Paula: Bu arada, bunları nasıl elde ettiğini hiç sormadım .
Hatırlıyor musun?
Bir...
Evet.
[hıçkırık]
[veri işleme]
Zoya: Çok "neyse" anıydı .
12 yaşındaydım.
Bu golf sahasında tek başıma yürüyordum
evimizin arka tarafında ve...
orada öylece yatıyordu.
- [tuhaf bir müzik çalar] - Paula: Ve sen onu öylece aldın mı?
Evet, benim adım da vardı.
Etrafıma baktığımı hatırlıyorum,
bunun bir tür şaka olduğunu düşünerek ,
ama kimseyi göremedim.
Sonra duydum... Bu sesi duydum...
kafamın arkasında bir fısıltı var .
Ne dedi?
Dünyayı değiştireceğimi söylemiştim .
Paula: Evet.
Kuyu...
Sanırım dünyayı değiştirmenin zamanı geldi .
[düğmelere basmak]
Zoya: Evet...
Belki.
Bileşikleri inceleyip sentezlememiz gerekecek
onları test etmek için.
- [Kapak çıtırdaması] - [Haplar şangırtısı]
Ya da belki 30 yıl öncesi gibi olacak .
- [güm] - En basit yapılardan başlayıp yukarıya doğru ilerliyoruz.
- [tıkla] - [disk slaytları]
Zoya: Aynı duvarlara çarparak,
aynı yerlerde takılıp kalmak .
- [kağıdı yırtar] - Hayır, olmayacak. Çünkü sen benimle olacaksın.
- Hazır mısınız? - [tık]
Başka kimsenin önemli olduğunu düşünmüyorum , önemli olan biziz.
Bunu yapan sadece biziz.
Dünyanın bütün zamanı.
- [tık, pat] - [tık, tak]
Zoya: Evet.
Bazı açılardan bu beni daha da çok korkutuyor.
[haplar şangırdadı]
Dünyanın bütün zamanına sahip olabilirdim .
- Ve hala... - [şak]
- ...Yapamam. - [patlar]
Tamam, peki, baştan başlayalım.
Bizim yaptığımız tek şey yeniden başlamaktır.
- [Zoya nefes verir] - Merhaba, anne.
Tamam, oraya geleceğiz.
Bu hapların üzerinde senin adın vardı.
Sen... sen onları bir... sebepten dolayı bulmuş olmalısın .
Evet, eğer bir tesadüf ya da hata değilse .
[müzik durur]
Ben sadece birisi olmadığım sürece
iz bırakması beklenmeyen biri .
[piyano çalıyor]
Üzgün ​​değilim
Sadece bazılarının benden açıkça daha iyi olduğunu söylüyorum .
- Bu doğru değil. - Tamam.
Zoya: Hayır, öyle değil, biliyor musun?
Ve muhtemelen aynı şeyi söylüyorlardır
anne babalarına senden bahsediyorlar.
Evet, elbette.
Bunu nereden çıkardın bilmiyorum .
Çünkü onları görüyorum! Onlarla aynı sınıftayım!
Onların oynamasını izliyorum, her gün onlarla birlikteyim!
Ve bu Bayan Bronca'nın Cypress'teki dersine benzemiyor .
Bu çocukların bir kısmı eyaletin en iyi piyanistleri gibi .
- Ve sen değil misin? - Hayır, değilim. Gerçekten değilim.
1990'dan beri oynayan biriyle kıyaslanamaz bile
dört yaşındaydılar.
Kendin hakkında böyle konuşmanı hiç sevmiyorum .
- Hayır. Sanırım... - Yani, ne? Gerçekçi olarak mı?
Hiçbir sorun olduğunu düşünmüyorum
Besteci olmak yerine müzik öğretmeni olmak .
Ben hiçbir zaman öyle bir şey olduğunu söylemedim.
Var dedim mi?
Ben sadece senin vazgeçmeni istemiyorum.
Ben vazgeçmeyeceğim.
Harika.
Zoya'nın babası: Söz veriyor musun?
Evet.
İyi.
Çünkü aklına koyduğun her şey olabilirsin .
Unutmayın.
Genç Zoya: Biliyorum.
Zaten bilim adamı olacağımı biliyorum .
Evet? Benim gibi mi?
Evet. Tıpkı senin gibi.
Bu iyi.
- [kıkırdar] - [ürkütücü müzik çalar]
[kapıyı çalmak]
Paula: İki saniye!
Sana söylemem gerektiğini hissediyorum.
Biliyor musun, laboratuvar aslında o kadar da harika değil.
Biliyorum.
[tıklamalar]
[ürkütücü müzik devam ediyor]
[çarşaf fırfırları]
[müzik kaybolur]
Paula: Hazır mısın?
Evet.
- [tıkla] - [disk slaytları]
- [kağıtları yırtar] - [askılar şangırdar]
- [patlama] - [tren vınlıyor]
- [makine vızıldıyor] - [patlıyor] - [tıklamalar]
[homurtular]
[kedi miyavlaması]
[kedi mırıldanması]
[belirsiz arka plan sohbeti]
Merhaba. Merhaba, günaydın.
Nasılsın?
Evet, şey, yani, ben... Az önce e-postanı gördüm.
ve bu yüzden şunu sormak istedim , şey...
- Tamam. Tamam. - [kapağı kapatır]
Sen... biliyor musun?
ne zaman geri döneceksin ya da, şey...
Tamam. Ben sadece, şey...
Bir sebepten dolayı asistanınız olmak istiyordum .
Ve sanırım, eğer bilseydim
izinli sayılacağını söyledin ,
o zaman yapmazdım...
Elbette. Evet.
Hayır, hayır, bu, şey, bu anlaşılabilir.
Seni anlıyorum...
Teşekkür ederim, ve, şey, evet, ve her şeyde bol şans.
Evet, tamamen anlıyorum. Elbette. Elbette.
Evet.
[bağırır] Kahretsin!
Tamam. Şey...
- [Kapıyı çalar] - Şey, iki saniye!
[iç çeker]
Yardım edebilecek birileri vardır herhalde , değil mi?
Yani, Princeton'da sana kimse yardım etmedi mi ?
Kim mesela?
Mesela eski sevgilim, ya da Dulseberg, ya da...
Tamam, peki ya bunu bir laboratuvara götürsek?
Gerçekten çalışan bir laboratuvar gibi mi?
Yapabileceğimiz bir şey olmalı .
- [patlar] - [kadın soluk soluğa kalır]
Bilim İnsanı 1: Oh! Vay, vay, vay, vay, vay, vay, vay!
- [yangın alarmı çalar] - Bilim İnsanı 1: Aman Tanrım!
- Ateş açın! - Paula: Ah, şey...
Sanırım... iyi olacaklar mı?
Onlar iyi olacaklar.
[ arkaplanda belirsiz bağırışlar ]
Haddimi aşmak veya başka bir şey yapmak istemiyorum ama, şey...
Bu işte açıkça çok fazla potansiyel var ,
ve haplarda, ve... ve sende, ve...
Ben sadece... Biraz garip, değil mi?
Yani, hiç kimse, bilmiyorum, umursamadı ya da...
- Ha. - Ya da seni destekleseydim, ya da, şöyle...
Hayır, bu...
Aslında öyle değildi.
Yani, daha fazlasıydı...
Bilmiyorum.
[iç çeker]
Mezun olduğum zamanı hatırlıyorum,
grubum davet edildi
CERN'deki bu iki yıllık özel programa.
Dünyanın en parlak beyinleri .
Herkes gidiyordu.
Ve Donald'ın şunu dediğini hatırlıyorum ...
Peki, sadece seni mutlu edecek şeyin bu olduğundan emin ol .
Ve hepsi bu kadar mıydı?
Evet , haklıydı.
Bu kısmından tam anlamıyla keyif almıyorum .
Bir şeyi çözdüğün kısmı seviyorum .
ama geri kalanı, sadece...
[Zoya iç çekiyor]
- Bilmiyorum. - Sanırım... Sanırım, sadece...
Sanırım giderdim.
Evet, yıllarca araştırma yapmak ve sıkı çalışmak yerine ,
ve onu bir kutuya tıkıştırdı.
- [güm] - [slayt kutusu] - [çekmece kapanır]
- [iç çeker] - Bekle...
Durun bakalım, hala o araştırmanız var mı ? Mesela...
Keşke.
En son gördüğümde sanırım annemin eşyalarının yanındaydı.
Ancak...
Peki annen nerede? [kıkırdar]
[yumuşak bossa nova müziği çalıyor]
Şey, burnun...
Evet, öyle.
Yani... yani bu demek oluyor ki...
- Evet. - [hapların şangırtısı]
Dur, gelip beni bulacaksın değil mi?
Mesela, sen... uyandığında?
Evet.
Ben her zaman öyle yaparım.
[müzik durur]
- [Zoya nefes veriyor] - [monitör bip sesi]
Merhaba anne.
- [kapıyı çalma] - [güm]
- Zoya: Seni geçmişe götüren bir hap . - Ve daha önce tanışmış mıydık?
Biz de tam olarak bu konuşmayı yapmıştık .
- Peki ne demiştim? - Geçen sefer mi?
- Elbette. - Bana eski araştırmalarımdan herhangi birini saklayıp saklamadığımı sordun ,
ve bana annemin nerede olduğunu sordun .
- [haplar şangırdadı] - [kapı kapandı]
Paula: Gerçekten burada bir şey bulabileceğimizi mi düşünüyorsun ?
Lise ders kitabını sakladığını düşünürsek
Yazdım, evet.
Belki.
Ne? İşte başlıyoruz.
Sandra Lowe.
Tamam aşkım.
Bir şeye benziyor mu yoksa...
Şey, çoğunlukla psikoloji makaleleri.
[Dilini şaklatır] İlginç bir şey var mı, yoksa...
Evet.
Eğer orta yüzyıl çocuk gelişimi teorilerine meraklıysanız .
Paula: Hayır, hayır.
[kutuyu çeker]
İşte böyle.
Zoya: Bir şey?
Çok pis kokulu bir kutu.
Bu iyi.
Öf.
Adam!
Bu gerçekten bok gibi kokuyor . Tamam.
Aman siktir.
Bu da ne?
Bu, bir gazete makalesi.
Mark Hakkında.
Peki, kim... Mark kim?
Hiç kimse.
[kağıt hışırtısı]
Paula: IASA'da terfi aldılar.
Hiç kimse için oldukça iyi .
Evet.
Sanırım annem de o zamanlar aynı şeyi söylemişti.
Vay...
Bunu sakladı.
Hiçbir çalışmamı saklamadım.
TV Muhabiri: Geçen hafta Miami'ye geldi.
Onu burada tutuyorlar
perde arkasındayken , sergilenmediğinde.
Daha sonra Tampa'ya, Sarasota'ya doğru yola çıkıyoruz ,
neredeyse her yerde.
Umut insanlara son bir şans vermektir
Bu görkemli yaratığı tamamen ortadan kaybolmadan önce görmek için .
[yumuşak bossa nova müziği çalıyor]
[belirsiz televizyon konuşması]
- [müzik durur] - Kadın: Bayan Lowe?
Kocanız az önce sizi arıyordu.
Kocam?
Çok endişeli görünüyordu. Ağlıyordum, çaresizdim.
- Nerede? - Şey, tam girişte.
[enerjik müzik çalıyor]
Affedersiniz, kocam nerede?
- O adam mı? - Evet.
Eee, az önce gitti.
[su akıyor]
Donald: Hey, Zoya, ben Donald. Hastanedeyiz.
- Donald: Nereye gittin? - Paula: Zoya! Zoya!
Hey, nereye gittin?
Orada bir kadın, bakıcı,
Arşivlerde yoksa, dedi ki ,
o zaman muhtemelen olmayacaktır.
Hey, şey...
Kocamın burada olduğunu söyledi.
Eee, tamam...
Şey...
[enerjik müzik devam ediyor]
Gerçekten gitmeyecek misin?
- Genç Zoya: Bunun hiçbir anlamı olduğunu düşünmüyorum . - [müzik kaybolur]
Ama bunun gerçekten harika bir fırsat olduğunu söylemedin mi ?
Evet, ama ne için harika bir fırsat?
Dulseburg ve Mark'la iki yıl takılmak mı ?
Böylece ilerici hissedebilirler
Takımlarında bir kadın bulundurdukları için .
Aman Tanrım, bunlara ihtiyacım yok.
- Kulağa korkunç geliyor. - O kadar da kötü olmayacağından eminim .
Ah, öyle olurdu. Biliyorsun öyle olurdu.
Sen Avrupa'da olurdun, Zoya.
Her zaman yapmak istediğiniz şeyi en yetenekli insanlarla birlikte yapın
dünyada. Yani, biraz sinir bozucu olsa ne olmuş?
Çünkü seni özleyeceğim , aptal.
Çünkü...
Şu an sensiz kalmak istemiyorum .
Çözeriz.
Sadece ne yapıyorsan yap, emin olmak istiyorum .
seni mutlu edecek şey bu .
[iç çeker]
Paula: Özlüyorsun onları.
Hmm?
Ah.
Evet, sanırım öyle.
Yakında onları göreceksin.
Doğru mu? Yani,
İşte bu yüzden bunu yapıyoruz, böylece siz de onlarla birlikte olabilirsiniz.
Sanırım.
Demek istediğim,
Hayır sanırım. O... o öyle.
[hap şakırtıları]
Paula: Ve buna değecek. Değil mi?
Çok...çok zor.
Onları her zaman terk ediyorum.
Geriye dönmek çok zor ve...
Ve her şeyi tekrar tekrar yaparak,
sadece uyanıp onun şunu dediğini duymak için...
Merhaba anne.
Zoya: Yani, bir saniye bile geçmedi.
İşte güzel haberlerimiz.
Paula: Hiç düşündün mü?
ortadan kaybolduğunda nasıl bir şey olduğunu ?
[monitör bip sesi]
Zoya: Şey...
[su damlaları]
- Zoya: Bilmiyorum. - [su damlar]
Acaba gidip onu kontrol etsem mi?
Şey...
Hayır, hayır.
Ben... Ben onun iyi olduğundan eminim.
[rüya gibi müzik çalıyor]
Paula: Yani, eğer devam ederse ya da...
Evet, sanırım ben sadece...
Ben her zaman hayal ediyorum
benimle birlikte kayboldu.
Hiç hayal etmiyorum...
hala oturma odasındalarmış gibi...
Beni bekliyor.
[rüya gibi müzik devam ediyor]
Morris: Hah, gergedanın bugün öldüğünü fark etmemişim .
- Vay canına. - [alaycı bir şekilde güler]
Haklıymışsın.
Bu... bu sürekli değişiyor,
ama bu farklı yapıların içinde.
[kıkırdar]
Evet.
Haklıymışım.
[tıklamalar]
Paula: Nereden başlamak istersin?
Ben... Ben sadece bileşikleri sentezlemek istediğimizi düşünüyordum
ve sonra oradan test edin.
- Evet. - [tıklama]
Başlamak için iyi bir yerin burası olabileceğini düşünüyorum
bileşikleri sentezleyip oradan test ediyoruz.
- Evet. - [tıklama]
Paula: Ben, şey, belki sentezlemeyi düşünüyordum
bileşik ve...
- [tıkla] - Paula: Ne düşünüyoruz?
[müzik kaybolur]
Bunu tekrar yapabileceğimi bilmiyorum .
- Paula: Eee... - Biz... her şeyi denedik.
Her zaman aynı noktada buluşuyoruz .
[kapı gıcırdıyor]
Paula: Tamam, yani, bu karmaşık bir konu, açıkçası.
...sadece zaman meselesi olacak .
Hayır, hayır. Hayır, her şeyi denedik.
[türler]
Her türlü olası kombinasyonu denedik .
Ve sonra aynı şeyleri tekrar denedik .
- [patlar] - Ve sonra onları unuttum.
- [homurdanır] - Paula: Tamam, şey, belki yardım isteyebiliriz.
- Mesela Princeton'dan bir meslektaşım. - Kim?
- Mark. - Eee... evet.
- IASA'da çalıştığını söyledin , değil mi? - Mark bize yardım etmeyecek.
- Paula.
Bunu...biliyor muyuz? Bunu...şey...
Ben... Ben... Tükendiğimizden emin değilim
tüm seçeneklerimiz.
Yapabileceğimiz bir şey olmalı ya da... ya da deneyebiliriz.
BEN...
Geri dönmem gerek.
Ailemle birlikte olmaya ihtiyacım var.
Ne kadar zaman geçtiğini bilmiyorsun .
Yani haklısın, ben... Bilmiyorum.
[iç çeker]
Aslında seni kim olduğunu bile bilmiyorum .
Ben... Ben... Ben... Ben sadece...
Tek bildiğim, daireme gelen bir kadın olduğun.
Zaman yolculuğunu çözmek için benden yardım istiyorlar .
Ve ben sana inandım.
Ve... ah, ah...
Senin için işimi tehlikeye attım.
- O nanoskobik adamı senin için çaldım! - Neden?
Gerçekten tek kişi olduğunu mu düşünüyorsun?
geri dönmek için bir sebebi olan var mı?
- Zoya: Özür dilerim. - Hayır, mm-mm.
İyi, hepsi iyi.
Haklıymışsın, ailenle başın sağ olsun.
[kapı gıcırdıyor]
[kapı kapanır]
[telefon çalıyor]
Merhaba anne.
[güm]
[Haplar şangırdadı, şişe gümlemeleri]
Gerçekten alacak mıydın ?
[iç çeker]
Bilmiyorum.
Şey...
Bunu düşündüm...
Ve ben sadece kendimin şu imajını aklımda tutmaya devam ettim , sanki,
s... kara delik tarafından yutuldu.
Ve...
BEN...
[iç çeker]
Gittiğin bütün zamanları düşünüp durdum .
Benim bile bilmediğim zamanlar.
Eğer daha önce bana teklif ettiysen ,
eğer... eğer... eğer onları o zaman alsaydım,
Ben sadece... Ben sadece... Ben sadece...
- Zoya: Evet. - Bilmiyorum.
Zoya: Neden bunu yaptığını hiç sormadım .
Sanırım ben yeterince bencildim ve düşündüm ki
bunu sadece bana yardım etmek için yapıyordun .
Yardım etmek istiyorum.
Zoya: Biliyorum.
Ama kapıyı açmaya devam etmenizin sebebi bu değil .
Bana acımana ihtiyacım yok .
Tamam aşkım.
Çok...
Çok aptalca.
Bir...
[alaycı]
15 yaşındaydım ve...
Arabayı dışarı çıkardım.
Ben... Ben yapmamalıydım, şey,
ve ben oraya doğru sürdüm...
bir çivi.
Ve ben... Ben düşündüm ki, şey,
Fark edeceklerini düşünmüştüm.
Annem ve babamın fark edeceğini düşünmüştüm .
Ve, şey...
Ama yapmadılar.
Ve lastik patladı.
[Zoya iç çekiyor]
[şefkatli müzik çalıyor]
Zoya: Sen... sen çocuktun.
[Dilini şaklatır]
BEN...
Sanırım.
[şefkatli müzik devam ediyor]
Bunu yapacağız.
Princeton'a gidip Mark'ı bulacağız.
Seni oraya geri götüreceğiz.
Zoya: Gerçekten, gerçekten
geri dönmek istedim...
Babamı kaybettikten sonra.
Kaç yaşındaydın?
12.
Ama ben sadece hapları buldum
öldükten bir hafta sonra,
bu yüzden denemeye devam ettim, ama her seferinde bir gün geç kalıyordum.
Yakın mıydınız?
Evet. Evet. Evet.
Gerçekten çok çok iyi bir babaydı.
Bana bunları anlatırdı...
Bilimkurgu masalları
sıradan bir kızın olduğu yer...
galaksinin imparatoriçesi mi yoksa...
- Tatlı. - Evet.
Evet.
Bana her zaman her şeyi başarabileceğimi hissettirdi .
[şefkatli müzik devam ediyor]
Ama çok şey yaptın.
Yaptım mı?
Demek istediğim,
Başka insanlara bakıyorum , Mark'a veya...
[iç çeker]
Kim olursa olsun.
Hayatım gerçekten çok küçük görünüyor.
Öyle düşünmüyorum.
Ben yapmam.
Ayrıca,
geri döneceğiz, değil mi?
Sen ve ben, bunu düzelteceğiz.
Umarım.
Sen beni hissettiren tek kişiydin
sanki gerçekten yapabilirmişim gibi.
- Gerçekten mi? - Zoya: Evet, evet.
Evet.
Hissedebilirsin.
Yapamaz mısın?
Sanki bir ömür boyu birlikte yaşamışız gibi .
Yaptık mı?
Evet.
Hıh, hıh, burnun.
Zoya: Ah, evet.
Zamanı geldi.
[haplar şangırdadı]
Sen... sen geri dönüp beni bulacaksın, değil mi?
Ne zaman...
sen, şey, uyandığında ya da...
Zoya: Evet.
Ben her zaman öyle yaparım.
[şefkatli müzik devam ediyor]
Jayne: Merhaba, Anne.
- [müzik azalır] - [Zoya derin bir nefes alır]
[monitör bip sesi]
[tatlı piyano müziği çalıyor]
- [tatlı piyano müziği devam ediyor] - [askılar şangırdadı]
[müzik durur]
- [şaklama] - [güm]
[valizi fermuarlar]
[kapıyı çalmak]
Evet?
[kapı açılır]
[kapı gıcırdıyor]
Nedir?
Ben... Ben bir şeye ihtiyacım var.
Sizden.
- Zoya Lowe mu o? - Evet.
[kıkırdar]
Ve Mark Harrison'ı bulmam için bana yardım etmeni istiyorum .
Mark Harrison mı?
En son konuştuğumuzda ondan bahsetmiştin.
ve sizin yakın olduğunuzu biliyorum.
- En son ne zaman konuşmuştuk? - Hı-hı.
[Profesör Dulseberg kıkırdayarak]
Biliyor musun, seni hatırlıyorum Zoya Lowe.
- Zoya: Biliyorum. Biliyorum. Biliyorum! - Ben...
Biliyorum.
Ve gerçekten önemsediğim bir zaman vardı
benim hakkımda ne düşündün,
ama artık yapmıyorum.
Ve evet, muhtemelen haklısınız.
Muhtemelen hala sabırsız ve tembelim.
[iç çeker] Ve hak sahibi ya da her neyse!
Ama deniyorum.
Ve sen veya başka biri ne derse desin,
eskiden kendim hakkında düşünürdüm, bunu yapacağım, yani...
Hımm, peki...
[kağıt hışırtısı]
Ah, oh, evet, evet, evet.
[gözyaşları sayfası]
- İyi şanslar. - [kağıt hışırtısı]
- [rüya gibi müzik çalar] - [kapı açılır]
[kapı kapanır]
- [kapı kapanır] - [lastiklerin gıcırtısı]
[rüya gibi müzik devam ediyor]
[uçak vızıltısı]
[müzik durur]
[valiz yuvarlanıyor]
[kağıt hışırtısı]
[belirsiz arka plan sohbeti]
Mark: Uzun zaman oldu.
Zoya: 10 yıl.
[Zoya kıkırdar]
İyi görünüyorsun.
Tamam. [kıkırdar]
- Ne? - Evet.
Eh, hiçbir şey. Sadece... evet.
[ arka planda piyano hafifçe çalıyor ]
Mark: Sizler şimdi Miami'ye geri döndünüz, değil mi?
Nasıl gidiyor?
[çakmağı çakmakla yak]
Güzel.
- Evet, güzel. - [duman üflüyor]
Bir,
Donald UM'de ders veriyor ve doktora sonrası çalışmalarını tamamlıyor.
yani evde sadece ben ve Jayne varız .
Evet, doğru.
Zoya: Evet. Güzel.
Eve... dönmek güzel ve...
Ve...
Annemle tekrar yakın olmak.
Mark: Tanrım, oraya bir daha asla taşınamam.
Avrupa'dan buraya taşınmak bile zordu.
Evet. Alışıyorsun.
Mark: Hala eski araştırmalarından herhangi biri üzerinde mi çalışıyorsun ?
Ah, ımm,
Tam olarak değil.
Hayır, yani, onun bütün gün ortalıkta olmaması ve, şey...
Jayne evdeyken, bunun bir anlamı yoktu, bilirsin işte...
Demek istediğim,
Sanırım hiçbir zaman mantıklı gelmedi, değil mi?
Öyle sanıyordum.
Mark: Bunu kastetmedim. Sadece...
Ben sadece... Ben diyorum ki, şey...
Çalışmaktan daha sinir bozucu bir şey hayal edemiyorum
Çözülmesinin muhtemelen imkansız olduğunu bildiğiniz bir şey üzerinde .
İmkansız değil.
Mark: Tamam.
Kavga çıkarmaya çalışmıyorum.
- Sadece iyi göründüğünü söylüyorum. - Zoya: Ben...
Mutlu?
Senin iyi bir anne olacağını her zaman biliyordum .
Vay.
Bunu senden duymak çok aşağılayıcı geliyor.
Yani, bunu bir şey olarak kastettim.
gerçek bir iltifat.
[Zoya kıkırdar]
Mark: Mutlu görünüyorsun.
Benim.
Seni gördüğüme sevindim.
Sen, şey, yapmalısın
Bir dahaki gelişinde bana haber ver .
Gerçekten görüşebiliriz.
Evet yapacağım.
[araba vızıltısı]
[kapıyı açar]
[kapıyı kapatır]
[araba vızıltısı]
[kapıyı çalar]
[hıçkırık]
Merhaba. Yardımcı olabilir miyim?
MERHABA.
Şey, ben Mark Harrison'ın eski bir arkadaşıyım.
O... o...
Şey, o benim... babam, ama, şey...
Bir nevi, şey, giderek zayıflıyorum
Son birkaç yıldır.
Onu pek fazla göremedim bile .
Evet, çok... görünüyor.
Evet.
Sanırım onu ​​en son dört ay önce görmüştüm.
Ve durumu da pek iyi değildi.
Yemek yemiyordu. Uyumuyordu.
Yaptığı tek şey çalışmaktı.
Kendisiyle konuşmaya çalıştık ama...
Bilmiyorum.
Zoya: Evet, eğer bu şöyle bir şeyse özür dilerim ...
Hayır, hayır, sorun değil. Sorun değil.
Şey, terapistim bunun hakkında daha fazla konuşmam gerektiğini söylüyor
kabul etmesine yardımcı olmak için veya benzeri bir şey için.
O yüzden bunu yapmanın iyi olacağını söyledi
bir tür anma töreni veya benzeri bir şey.
Zoya: Ben asla, şey...
Keşke bilseydim.
Chris: Hayır. Hayır, sorun değil.
Evet.
Siz ikiniz üniversiteden mi tanışıyorsunuz?
- Princeton. - Ah, evet.
O zamanlar nasıldı?
O... gerçekten zekiydi.
[kıkırdar]
- Çok akıllı. - Evet.
Herkes bunu söylüyor.
Çok akıllı.
[kapı açılır ve gıcırdar]
Sonunda bütün eşyalarını buraya tıkıştırdı.
Bütün ödülleri falan.
Zoya: Vay canına.
Hinckley Ödülü mü?
Chris: Evet.
Bunun yeterli olacağını mı düşünüyorsun?
[iç çeker]
Bu mu...
yaptığı sadece bu muydu ?
Evet sanırım.
Evet.
[kağıt hışırtısı]
Bu...
[iç çeker]
Üzerinde çalıştığım her şey.
Evet, en azından sen durumu daha iyi idare ediyor gibisin.
Aman Tanrım.
Bu benim.
[sayfalar hışırdıyor]
[iç çeker]
Araştırmalarımı sakladı.
Üzgünüm. Yapamam...
[fısıldadı] Buna inanamıyorum.
Bunun üzerinde ne kadar süredir çalıştığını biliyor musun ?
Şey, bilmiyorum... Bilmiyorum.
Uzun zaman oldu. Biliyor musun?
[iç çeker]
[fısıldadı] Ben sadece...
Burada olmaktan nefret ediyorum.
Onun söylediğini hatırlamaya devam ediyorum
Bir gün onunla gurur duyacağımı.
Beğenmek...
sanki bu beni gururlandıracak bokmuş gibi .
[fısıldadı] Tanrım!
[Chris iç çekiyor]
Gerçekten çok üzgünüm.
Evet.
Ben de.
Çocuğunuz var mı?
Evet.
Bir.
Senin yaşlarında. [kıkırdar]
Onlar da mı bu tür şeylerle uğraşıyorlar?
Hayır, hayır.
HAYIR.
Hayır, o bir piyanist.
Yeni nişanlandım.
Bu harika.
Tebrikler.
[Arkaplanda kuş cıvıltıları]
Teşekkür ederim.
[hüzünlü müzik çalıyor]
[hüzünlü müzik devam ediyor]
[uzaktan gelen çan sesi]
[müzik kaybolur]
[belirsiz gevezelik]
[bip sesi]
Donald: Hey, Zoya. Hastanedeyiz. Nereye gittin?
- [bip] - Jayne: Anne, neredesin?
Şu anda neden telefonunu açmıyorsun ?
Gerçekten endişeliyiz. Lütfen açın.
[bip sesi]
Donald: Zoya, tatlım, lütfen telefonunu aç.
[bip sesi]
Jayne: Seni çok özledim, anne.
Seni gerçekten kaybetmek istemiyorum.
Seni kaybetmemin sebebi bu olamaz. Bu olamaz. Lütfen.
Lütfen, seni tekrar görmeliyim.
- [bip] - [Donald hıçkırarak ağlıyor]
Donald: Ben... Ben senin asla...
Sadece... lütfen, lütfen, lütfen...
Jayne: Sana söylediğim son şeyi düşünüp duruyorum .
- Evrakları nasıl dolduracağım hakkında . - Donald: Lütfen.
- Neden hiçbir şey söylemedin? - Donald: Lütfen, Zoya.
[hıçkırık]
Jayne: Anne, ben... ben ... ben seni kaybedemem.
Sensiz nasıl insan olacağımı bilmiyorum .
[Jayne ağlıyor]
Jayne: Ne yapacağımı bilmiyorum.
[Zoya ağlıyor]
Jayne: Aman Tanrım.
Lütfen geri dön.
Lütfen, seni çok özledim.
Bu çok kötü, lütfen geri dön.
[Zoya ağlıyor]
Jayne: Anne, sadece seni çok sevdiğimi bilmeni istiyorum .
[Zoya ağlıyor]
Jayne: Keşke seni bir kez daha görebilseydim.
Keşke seni duyabilseydim. Herhangi bir şey.
Keşke bana bir şey söylediğini duyabilseydim .
Lütfen.
[hıçkırık]
Jayne: Lütfen, sadece eve gelmeni istiyorum .
[Derin bir nefes alır]
Jayne: [yankılanarak] Anne, neredesin?
Şu anda neden telefonunu açmıyorsun ?
Seni çok özledim, anne. Seni kaybetmek istemiyorum. Lütfen aç.
Umarım bu mesajları alıyorsundur .
Seni kaybetmemin sebebi bu olamaz. Bu olamaz.
Lütfen.
Lütfen, seni tekrar görmeliyim.
Lütfen, lütfen anne.
Anne, neredesin?
Şu anda neden telefonunu açmıyorsun ?
Gerçekten endişeliyiz. Lütfen açın.
[hıçkırık]
Jayne: Seni çok özledim, anne.
[çatışmalı konuşma]
Jayne: [yankılanarak] Lütfen geri dön.
[çatışmalı konuşma]
Jayne: [yankılanarak] Bu olamaz, anne.
Bu olamaz. Lütfen telefonu aç. Lütfen. Seni çok özledim.
[nefes nefese]
Jayne.
[bantı koparır]
Jayne.
[kapıyı açar]
Anne.
[iç çeker]
- Çok... Çok üzgünüm. - Jayne: Neden üzgünsün?
Sizi korkuttuğumuz için özür dileriz.
Hayır, yapmadın.
Sen yapmadın. Ben sadece...
- Jayne: Bayılmıştın. - Seni özledim.
[hıçkırıklar, iç çekişler]
[Jayne hıçkırıyor]
- [Jayne burnunu çekiyor] - [arabanın vızıltısı]
Donald: Ayaklarına dikkat et.
[arabanın kapısını kapatır]
Biraz müzik dinlemek ister misiniz ?
Evet, tabii. Neyin var?
Ben, şey, yeni bir CD aldım.
Emin değilim. Ah.
De Riddem'in askerleri.
- [kıkırdar] - Hayır!
Evet. Kulağa hoş geliyor.
- Çal onu! - Hayır!
Bu ne tür bir müzik bilmiyorum ama...
Jayne: Ne? Hayır, baba. O nazik davranıyor.
O bunu dinlemek istemiyor .
Gerçekten dinlemek isteyeceğimiz bir şey koyalım .
Dürüst olmak gerekirse hepimizin bundan gerçekten keyif alacağımızı düşünüyorum.
Yani, şuna bak. Hepsinin ne kadar mutlu göründüğüne bak.
- [kıkırdar] - Gerçekten mutlu görünüyorlar.
Donald: Hazır ol.
Morris: Yarışa hazırım.
Donald: Riddem'de nefret etmek yasaktır .
- Morris anlıyor. - Morris: O CD'ye ne kadar ödüyorsun?
- Donald: Bu 1.99 dolardı. - [tatlı müzik çalar]
Onu 2.50 dolardan aşağıya ikna ettim.
[belirsiz konuşma]
İyi bir hayat yaşadığımı mı sanıyorsun ?
- Evet. Elbette. - [müzik azalır]
Aman ha...
[iç çeker]
Böyle konuşma.
Lütfen.
İyi misin?
Ben ölüyorum işte.
Bu, "tamam"ın tam tersi.
- [iç çeker] - Ben sadece...
...düşünmekten kendimi alamıyorum.
Ne olabilirdi biliyor musun? Şöyle...
Yapabileceğim her şeyi yaptım.
Benim diğer tüm versiyonlarım...
Ve hayatım, ve sen, ve Jayne.
Alternatif bir zaman çizelgesi olduğunu düşünüyor musun?
nereye gidersem gideyim,
göğsümde kara bir delikten ölmediğim yer ?
Belki.
Ama belki de bu, bizim bir araya gelmediğimiz bir zaman çizelgesidir.
Jayne'in olmadığı yer.
Kim bilir?
Çok çabuk büyüdü.
- Çok çabuk geçti. - Hımm.
Bir göz açıp kapayıncaya kadar.
Bebekliğini hala çok iyi hatırlıyorum .
O kadar küçüktü ki.
Onu plaja götür.
Her şeye nasıl heyecanlandığını hatırla .
Sadece, "Evet!"
[ikisi de kıkırdar]
Evet.
Bir gün bunu hatırlıyorum...
onun olmadığı yerde.
Onu sahile götürdüm ve orada öylece uzandık.
Sadece bulutlara bakıyorum ve...
Hı-hı.
Hurma ağaçlarının tepesi.
Okyanusu dinliyorum.
Sadece o ve ben.
Küçük...
Onun küçük parmağı
benimkine sarılmış.
Tamamen sessiz.
O anı milyonlarca kez tekrar yaşadım .
Keşke tekrar orada olabilseydim.
Şu anda.
İkinizle birlikte.
[Derin bir nefes alır]
Eğer elinizde olsaydı neyi değiştirirdiniz ?
Hmm.
Muhtemelen bunun yerine başka bir albüm satın almalısın...
De Riddem'in askerleri.
[kıkırdar]
Hadi.
Hiçbir şeyi değiştirmez miydin?
Bilmiyorum.
Yani değiştirebileceğim şeyler var sanırım.
Hmm.
Seninle bu anı kaybetme riskini göze almak istediğimi bilmiyorum .
Senden ne haber?
- Hımm? - Ne istersin?
Daha fazla.
Daha fazla gün.
[yumuşak müzik çalar]
[dalgalar çarpıyor]
[yumuşak müzik devam ediyor]
[gülüyor]
[yumuşak müzik devam ediyor]
Zoya: Aaa...
O çok güzel.
[kükreme]
- Jayne: Bu şarkıyı nereden biliyordun? - [müzik kaybolur]
Bilmiyorum.
Sadece duyduğumdan.
Jayne: Orijinal bir şey.
Biliyorum.
[öpücükler]
Mükemmel.
[tren vınlıyor]
[kapıyı çalar]
Paula: İki saniye!
[kapı açılır ve gıcırdar]
MERHABA.
Seni tanıyor muyum?
HAYIR.
Ama ben seni tanıyorum.
Paula: Bunun üzerinde senin adın yazıyor.
Zoya: Evet.
Ben bunun her zaman bir sebebi olduğunu düşünürdüm.
Yani benim için olmaları gerekiyordu.
Belki de öyledirler veya öyleydiler.
Belki çözdün ve... ve geri dönüyorsun,
ve hapları kendine veriyorsun , ve...
Ya da belki de sadece onlara sahip olmam gerekiyordu
böylece onları sana verebilirim.
Burada.
Al bunu.
- Nedir... - Zoya: Bizim işimiz.
Hepsi birlikte yaptığımız çalışmalar.
Beklemek.
Şey, bu... Yapamam.
Zoya: Yapabilirsin.
Yapabilirsin ve yapacaksın.
[iç çeker]
Çok fazla endişelenmenize gerek yok.
Ailen seninle gurur duyardı.
Ne?
Ben mi...
Ben... Sana bahsetmiştim...
Evet.
Ve ben sana benimkini anlattım.
Ve yere oturduk.
Gelecekten bahsedildi.
Hayatının öyle olmadığını biliyorum
tam olarak istediğin gibi ama
ama başaracaksın.
Ne yaparsan yap,
iyi olacaksın.
İyi olacaksın.
Bana ihtiyacın yok.
[görkemli müzik çalıyor]
[görkemli müzik devam ediyor]
Donald: Yaşasın!
[alkışlar]
Bravo! Yay!
Dilek tuttun mu?
- Evet yaptım. - [kıkırdar]
- Neydi o? - Evet, öyle yaptım.
- Söyleyemez. - Söylemiyorum!
- Sana söyleyemez. - Evet.
- Gerçekleşmeyecek! - Bu sadece bir şehir efsanesi.
- Hayır, işler böyle yürüyor. - [kıkırdar]
- Tamam, şimdi zamanı. - Hayır!
- Evet! - Hediye alma konusunda çok kötüyüm!
- Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır! - Hey, otur.
Bu Morris ve benden, o yüzden beğeneceğinizi umuyorum.
- Daha iyi olur. - Hmm.
- Ne olmasını umuyorsun? - [kıkırdar]
- Bilmiyorum. Ben... - [kıkırdar]
Ben de bilmiyorum...
eğer hatırlarsam...
[kıkırdar]
[birlikte kıkırdarlar]
Eee, ben mi...
bunu daha önce hiç açmadım mı?
Ne demek istiyorsun?
... hiç bu kadar ileri gelemedim mi ...
- daha önce? - [kıkırdar]
İsmini Zoya koymayı düşünüyoruz .
[kıkırdar]
- Sen buna razı mısın? - Düşünüyor musun yoksa?
[kahkaha]
Aman Tanrım! Çok mutluyum!
[Zoya burnunu çekiyor]
Çok... iyi bir anne olacaksın .
Ah hayır anne. Burnun.
- Oh, oh. - Donald: İyi misin?
İşte bu kadar.
Jayne: Hımm?
İşte bu. Hımm...
[kıkırdar]
Zoya: Teşekkür ederim.
Ben...
Daha iyi olamadığım için üzgünüm.
Ve ben... Her zaman yanında olamadığım için üzgünüm .
- Ah, anne! - Donald: Hayır, hayır, Zoya, Zoya. İyisin. İyisin.
Bunu söylemene gerek yok.
İyi olacaksın... İyi olacaksın.
Biliyorum.
Ben...
Seni çok özleyeceğim.
Donald: Daha iyi bir hafta geçiremezdim .
[iç çeker]
Seni seviyorum anne.
Hepinizi çok seviyorum.
[saat geçiyor]
[güm güm]
Zoya'nın babası: Ve aniden tüm dünyayı görebildi.
Geçmiş ve şimdi.
Her şeyi görebiliyordu.
- [uzaktan kuş cıvıltıları] - [yumuşak müzik çalıyor]
Zoya'nın babası: Ve küçük bir kız gördü...
Dünyada tek başına yürüyorum .
Ve tüm geleceğini görebiliyordu .
Arkadaşlar ve aileyle geçirilen tüm harika zamanlar .
Ve ayrıca bütün zorluklar, mücadeleler ve hatalar.
Her şeyi görebiliyordu.
Ve ona uzanıp onu tutmak istiyordu ,
ama yapamadı.
Bunun yerine kızın tüm hayatına baktı
Onun önünde.
Ve gözlerinde yaşlarla fısıldadı...
Bir gün inanılmaz şeyler yapacaksın .
- Zoya Lowe. - [müzik azalır]
Dünyayı değiştireceksin.
??? [Taiguara'nın "Viagem" şarkısı çalıyor] ???
[şarkı biter]
[yumuşak müzik çalar]
[müzik kaybolur]