Deel als je deze apps leuk vindt Veel kijkplezier !!
[♪ muzikale werveling ♪]
Deel als je deze apps leuk vindt Veel kijkplezier !!
[muziek]
Donna: Als er ooit een goed moment is om te leven,
het is als je een kind bent.
De tijd van dromers,
kapiteins en clowns, kloppende harten.
Als je vol bent van alle nieuwsgierigheid die deze wereld verdient.
Mama, jij rijdt als een oma!
Donna: Dan weet je het niet,
maar de wereld is eenvoudiger.
Er is niet veel waar een kind zich zorgen over hoeft te maken.
Dingen zijn gewoon.
En je straalt met iets dat je nooit meer zult hebben:
onschuld.
Diann: Chante, kom je?
Chante: Die auto werkt niet eens, mama.
[muziek]
Chante: Ik zei het je toch!
Donna: Ik herinner me mijn eigen onschuld
opgroeien bij mijn mama en papa
hier in de dennenbossen van Oost-Texas,
waar de Heer gemakkelijk te vinden is.
Murtha: Hoe gaat het met jullie vanochtend?
Donna: Let op je jurk, mama.
[muziek]
Diann: Kom je, Pookie?
Voorzichtig...
Akkoord.
Donna: Deze plek,
Ik heb zowel liefgehad als gehaat.
Ja!
Ik heb hier wonderen gezien.
Ik heb de hoogten en de diepten gezien,
deugd geboren en deugd verloren.
Hier kreeg ik het leven,
nu en hiernamaals,
en het is waar ik hoop, met alles wat ik in mij heb,
we zouden anderen er een kans op kunnen geven.
Voor alles wat het is,
je zou het nooit bij zijn naam kennen.
WC: Laat me horen!
Hallelujah!
Het kan zijn dat je teruggeplaatst bent.
Sluit af.
Bleek.
En omgegooid.
Maar je zou het moeten weten
dat mijn God daartoe in staat is!
Je zou moeten weten...
dat Hij het voor elkaar zou krijgen!
Je zou het moeten weten
dat je niet hoeft te bedelen.
Je hoeft niet door de zijdeur te komen!
Nee! Je komt niet door de zijdeur!
Je hoeft niet via de achterdeur te komen!
Rechts?
Je loopt er zo doorheen
door die voordeur!
Glorie Jezus!
Hallelujah!
Je kunt mijn Jezus bellen op de hoofdlijn.
♪ Je kunt Hem bellen op de hoofdlijn,
♪ Hij gaat je geven wat je nodig hebt!
[muziek en feest gaan door]
Donna: Ik ontmoette WC voor het eerst,
jaar geleden, hier in Bennett Chapel.
Hij en zijn broers kwamen een week lang zingend door,
zei dat hij één keer naar mij keek,
en wist dat de Heer wilde dat hij bleef.
Dus dat deed hij.
[achtergrondgesprekken]
Donna: Ze hebben hem tot pastoor gemaakt.
We trouwden daar en kregen twee van onze kinderen,
mijn dierbare Princeton
en LaDonna.
Donna: Weet je, Joe heeft hen vandaag ribben gebracht, pastoor.
WC: Je weet dat ze toen kookten.
Ik wil geen gekookte ribben.
Donna: Weet je wat? Geef ze maar aan de kinderen.
Donna: Nu kreeg Prince geen zuurstof tijdens de bevalling,
dus hij zal vanaf nu mijn baby zijn.
Murtha: Ik wil nog wat kleinkinderen.
Donna: Mama, ik kan niet!
Theresa: Dat kun je niet, of dat wil je niet?
Murtha: Waarom kan dat niet? Ik wil nog meer kleinkinderen.
Donna: Laat dit gewoon los.
Kijk, de twee die ik heb voelen als tien
en ze hebben mij allemaal nodig.
Murtha: Twee baby's. Dat is schattig.
Je bent nog niet eens begonnen...
Donna: Met alles wat ik doe...
Theresa: Hallo? Ja, Eerwaarde, zij is hier. Wacht even.
Hoi!
WC: Daar ben je!
Ik heb al mijn wisselgeld besteed aan het zoeken naar jou.
Ik heb waarschijnlijk de hele provincie gebeld.
-Ik weet het, ik heb gerend en gerend. Hoe ging het?
-Geen zout.
Maar goed nieuws,
Ik heb nog een stel dat later deze week wil ontmoeten.
Die gaat sluiten, let op mijn woorden.
-Dat klopt...
- Hoe dan ook, ik ben in de stad voor het geval je iets nodig hebt.
- Ik kan niets bedenken.
-Weet je het zeker? Ik ben nu in de winkel.
-Ja, dat weet ik zeker.
- Oké dan nu. Je hebt mijn liefde.
-Ik houd van je. Oh! Tandpasta.
- Kom je nog een keer?
-Ja, we hebben wat tandpasta en zeeppoeder nodig.
-Zien? Het is maar goed dat ik gebeld heb.
-Oh! En damesdingen.
-Dame dingen? Ik moet dingen voor de dame halen?
Ik ben een pastoor, weet u.
-De kassier zou zomaar naar Jezus kunnen komen
als ze ziet dat je damesspullen koopt voor je First Lady.
Oh! En neem ook wat ontbijtgranen.
-Heer, heb medelijden! OK.
-Doei!
-Akkoord. Doei.
-Doei.
[lacht]
Theresa: Heb je hem dingen voor je dame laten kopen?
- Toen gooide hij die telefoon
halverwege de parkeerplaats.
[lacht]
Donna: Oké. Bel me later, toch? Doei. Akkoord.
Donna: Als je het aan iemand van ons vraagt, zeggen we hetzelfde:
er was niemand zoals mama.
Ze heeft 18 kinderen grootgebracht
in een oude, vervallen hut in het bos,
gemaakt van sloophout en tin.
Terug waar je wist dat je rijk was als je dak niet lekte.
Maar ik heb in mijn hele leven nog nooit zo weinig gehad en niets gemerkt.
Heer, ze zorgde voor haar kinderen.
[fluistert gebeden]
Murtha: Ja Heer, zegen Zacharias.
Help ze allemaal om sterke kinderen te zijn, o God.
Wees gehoorzaam, o God.
Zegen haar, Jezus.
Zegen haar, o God.
[hijgt]
[zware ademhaling]
[rommelt telefoon]
[hijgt]
[auto nadert]
[hardlopende voetstappen]
[telefoon rinkelt]
[bromt]
Donna: Tot in het diepste deel van mijn ziel,
Ik weet dat de Heer goed is.
Maar als jouw wereld op zijn kop staat,
en het valt allemaal om je heen neer,
en je smeekt Hem om het te stoppen,
maar Hij niet...
[zucht]
...je vergeet dat Hij altijd aanwezig is.
O, Jezus.
[telefoon gaat luider]
[huilt]
[schreeuwt]
Mama!
[huilt]
Mama!
[gospelmuziek]
[mompelt]
[huilt]
Donna: Je weet dat de dag zal komen,
maar je verwacht nooit wanneer het aankomt.
Dus voor mij,
Mama heeft ons zonder waarschuwing verlaten.
Ik had mijn liefhebbende echtgenoot, mijn familie,
en talloze neven en broers en zussen.
Ik had de Heer hierboven.
Maar mijn anker was weg.
Opgetrokken,
en ik voelde de wilde golven van verdriet om mij heen opkomen.
Murtha Lee Grisby Cartwright.
Een moeder van moeders,
haar lieve ziel vloog plotseling van deze aarde
en stapte langzamerhand op naar dat zoete.
De wetenschap dat ik haar aan die kusten zou zien, was geen troost.
Het is gewoon iets waarvan je denkt dat je niet kunt wachten.
Maar er was hier nog meer voor mij dan ik wist.
Want ik had er niet goed over nagedacht
dat de dingen zouden moeten zijn,
is niet hoe ze zijn, vaak genoeg.
Melding: 911, wat is uw noodgeval?
Mercedes: [schreeuwt] Politie? Ik heb je nodig om mijn moeder te helpen.
Verzending: Hoe heet je, lieverd?
Mercedes: Eh, het is Mercedes.
Hij doet haar iets slechts aan.
Mens: Waarom doe je het? Waar is mijn geld?
Ik weet dat je het gebruikt hebt!
[schreeuwt]
Melding: Blijf gewoon bij mij aan de telefoon, oké?
Hoe oud ben je? Mercedes?
Mens: Hè? Wat bedoel je met waarom?...
Verzending: Mercedes?
Mercedes: Ik ben zes. Ben je er bijna?
Verzending: We sturen momenteel iemand.
Heeft de man een pistool? Heeft hij een wapen?
Mercedes? Mercedes? Ben je er nog?
Man: Misschien zal ik het eens gaan vragen, meisje.
Vrouw: Waarom zou ik dat doen?!
Mercedes: Doe haar geen pijn!
Hij doet haar weer iets slechts aan.
Man: Waar is mijn geld? Denk je dat ik met je speel?
[baby huilt]
Mercedes: Hou op!
Bericht: Mercedes, blijf bij mij...
Mercedes: Ik wil dat je hierheen komt.
Bericht: We zijn onderweg, lieverd.
Maar ik wil dat je naar een veilige plek gaat, oké.
Ik wil dat je je ergens verstopt.
Man: Ik vraag het je niet nog een keer.
-Mercedes: Mama! -Man: Geef me mijn geld!
-Verzending: Ben je er nog? -Mercedes: Ja.
[geweerschoten][schreeuwt]
Mercedes: Ik heb je nodig om mijn moeder te helpen!
[oude tv-show speelt]
LaDonna: Princeton heeft hulp nodig.
[Princeton gromt]
O mama, Princeton heeft jouw hulp nodig.
[Princeton gromt]
Mama.
Ouder. Ouder!
Donna: LaDonna! Zet de brander uit.
LaDonna: Sorry! Je vertelde me dat...
-Ik weet wat ik je zei te doen. Je hebt het verbrand!
[Princeton gromt]
Wacht even, Princeton!
Mama kan er niet elke minuut zijn dat je haar belt.
Gewoon... Gewoon... Ga de greens afmaken. Ga de greens afmaken.
LaDonna: Papa, Prince heeft je hulp nodig.
[Princeton gromt]
WC: Mama komt eraan, Princeton!
Donna: Nee! Je vader zal er zijn, oké?
Hij zou je kont een keer kunnen afvegen... Oh!
WC: Echt waar, Donna?
[Princeton gromt en schreeuwt]
WK: Princeton, Princeton!
Prinston! Prinston! Zoon, zoon. Prinston.
Donna: Oké, oké, schatje! OK. Mama is hier. Mama is hier.
Ik ben niet boos op je. Het spijt me dat ik boos op je werd.
Het spijt me dat ik schreeuwde, schat.
Ik moet het slechte woord niet gebruiken, oké.
Akkoord. Het spijt me. Het spijt me, schat.
OK.
Wij oké. OK?
[zucht]
Het gaat nu allemaal goed met ons, zie je? Zien?
Het gaat nu allemaal goed met ons.
Laat me je zien. OK.
WC: Ga zitten. Houd dit vast. Wacht even.
Ik ben zo terug. Geef me een minuutje.
WK: Wat is er aan de hand?
Donna: Ik kan het niet van me afschudden, WC. Het zal niet gaan.
Ik bad.
Ik vervloekte het. Ik smeerde olie over mezelf heen. Ik heb alles gedaan.
[gromt]
LaDonna: Het is oké, Prins. Het is oké, het is oké. Ik heb je.
WC: Wat je moeder voor je betekende, is een goede zaak.
En niemand weet dat...
-WC...
-O, Donna--
-Het spijt me.
Het gaat goed met me,
mensen doorgeven.
Ik wil alleen dat je bij de kinderen blijft.
Ik ga opruimen als ik terugkom.
[deur gaat open en dicht]
[hijgt]
[huilt]
Donna: Mama! Jezus, neem dit van mij aan...
Neem het alsjeblieft van me af of breng me gewoon naar huis.
[huilt]
Breng mij gewoon naar huis.
[kinderen spelen in de verte]
[muziek]
Donna: Het is vreemd hoe Hij spreekt
zonder woorden,
maar toch...
weet je.
Donna: Ja, dat ben ik ook. Oké, ik kijk er naar uit.
LaDonna: Hé, mam. Hé, schatje.
- Hé, toilet.
- Gaat het goed met je?
- Een paar dingen die ik misschien moet doen...
hou op hier...
-Hé, Diann, ik ben het.
Heb je woensdagavond vrij?
Ik wil dat je met mij meegaat naar een les.
Een adoptieoriëntatie.
Omdat ik erover denk om wat kinderen te adopteren.
Eerwaarde, kijk...
Ik praat nu met hem.
Kom later maar langs, dan informeer ik je verder. Dag.
-Adoptie?
Wil je kinderen adopteren? Zoals menselijke?
-Ik denk erover na.
-Donna, je hoeft dat niet allemaal te doen.
Kijk, waarom ga je niet opnieuw beginnen met de tuin?
Of zoiets, dat uw geest zal verlichten.
Dat er ontspannen is.
-Ik hoef niet te ontspannen.
-Was dat de oproep? Heb je net gebeld?
-Kijk, het is maar oriëntatie.
-O mijn Heer Jezus, help mij.
Hoe gaan we dit doen met alles wat we al aan de hand hebben?
Je houdt het nauwelijks vol zoals het is.
Hoe gaan we dit allemaal doen met Princeton?
-Ik zei net dat ik een aantal dingen loslaat.
Als het iets is wat we zouden moeten doen.
- Waarom brengen we je niet gewoon naar het pond?
en een kleine puppy adopteren?
Misschien een van die schattige kleine babykatjes.
-Hij sprak tegen mij!
-Misschien hebben ze zelfs zo'n klein paardje...
-Nee! De Heer sprak tot mij.
-Wie heeft dat gedaan?
-De Heer sprak tot mij.
Hij spreekt wel, nietwaar?
-O ja. Hij spreekt. Hij praat tegen mij.
-WC, ik meen het.
-Ik meen het ook, Donna. Wij kunnen geen kinderen adopteren!
-WC,
Ik kon niet nog een dag gaan zoals ik was. Begrijp je?
Ik wilde hier niet meer zijn.
Maar er gebeurde vandaag iets bij mama.
Hij nam de depressie.
Het is weg! Het is weg!
[zucht]
Ik wil liefhebben zoals mama deed. I...
Ik wil voor hen zijn, wat zij voor mij was.
Hm?
Kijk,
Ik weet dat je dit met mij moet willen,
maar ik moet er in ieder geval over horen.
Kijk wat er nodig is.
-Ik zie het niet.
[kussen]
Donna: Er zou nooit een proefrit mee plaatsvinden.
Dat is ons niet gegeven.
We kunnen wegkijken, maar de Vader van ons allemaal,
Hij gebruikt eenrichtingsstraten,
omdat het niet de bedoeling is dat we terugkeren,
ongeacht wat je daar beneden ziet.
Video: Dit is een grote klus,
en het is belangrijk om de vaardigheden te hebben
en de kennis die je nodig hebt...
Suzanne: Oké...
Laten we verder gaan.
Dat is niet de bedoeling
foto's maken op het werk,
maar soms doe ik dat wel.
Het is moeilijk om het gevoel te hebben...
Ik ben de enige die deze dingen ziet.
Dit is het tijdelijke huis van een alleenstaande moeder
en haar vijf- en zevenjarige meisjes.
Ze misten school omdat haar moeder uit huis werd gezet
omdat ze haar baan verloor.
Ik vond ze hier terwijl ze een welzijnsonderzoek deden.
en ze stuurden mij om de kinderen weg te halen.
Ze gaf mij deze
toen ze probeerde te voorkomen dat ik haar kinderen meenam.
Dit gezin had maandenlang last van bedwantsen.
Ze konden de betaling van $ 523 niet betalen
om van de bedwantsen af ​​te komen,
of koop nieuw beddengoed en lakens,
dus werd ik daarheen gestuurd om de kinderen weg te halen.
70% van de kinderen die we hebben, zit in het systeem
zijn daar vanwege armoedegerelateerde verwaarlozing.
Het meeste van wat we doen zou dat zijn
onnodig als iemand deze gezinnen gewoon zou helpen.
De overige 30%...
hebben een huis nodig omdat hun ouders gevaarlijk zijn
en ze lieten hun kinderen door een hel gaan.
Kinderen zoals deze.
Dit is dus een jongen van zeven jaar oud.
We vonden hem in een crackhuis.
Wij hebben hem in een goed huis kunnen plaatsen.
Dit was een meisje
die door haar moeder werd gepimpt.
Wij hebben haar niet kunnen redden.
Donna: Het is alsof je door een ongeluk rijdt.
Overal zie je het verwrongen metaal en het gebroken glas.
Dan zie je de slachtoffers in dat wrak liggen...
moeders, vaders, de kinderen.
De echte verwoesting.
Wanneer dat je raakt,
je kunt niet zomaar voorbijrijden.
[muziek]
Susan: Je bent hier omdat
het ministerie van beschermende en regelgevende diensten
kan dit niet tegenhouden.
En we hebben jouw hulp nodig.
Donna: Ik vind haar leuk.
Susan: Gebak, koffie, we houden van vragen.
Waar denk je aan?
Diann: Ik denk erover na
Je bent misschien niet zo gek als ik dacht.
-Misschien zijn we dat allebei.
Maar ik heb er geen zin in.
-Ik kan niet eens een man in de buurt houden.
-Uh-uh, meisje!
Neem niet de schuld op je van die man.
-Ik weet het niet. Maar ik,...
Ik kan toch niet achterover leunen en je moreel steunen.
Ik kan het niet.
Susan: Terri!
Hé, Terri! Ben je daarbinnen?
Terri, ben je daar?
[kat miauwt]
Ja. Ja, geen pleegmoeder. Nou, ik kan hier niet de hele dag wachten.
Ja. Nee, dat heb ik gedaan. Dat deed ik.
Ik bedoel, als ze dat wel is, geeft ze geen antwoord.
[zucht]
Oké, ze is hier. Ik bel je terug.
[zucht]
Mevrouw Nolan.
Ik ben hier twee uur geweest. Dat is gewoon onaanvaardbaar.
Miss Nolan: Ik heb geen controle over het busschema.
Wat wil je dat ik doe?
Susan: Ik ben hier voor Terri.
-Wat?! Eén gemiste afspraak.
-Je hebt er vijf gemist!
En ze zat ook niet op school, dus waar is ze?
Is ze alleen thuis?!
-De meeste mensen werken als je het niet gemerkt hebt.
Ik kan haar niet overal mee naartoe nemen.
Het gaat absoluut goed met haar.
Maar waarschijnlijk heeft alles een puinhoop gemaakt.
Susan: Terri! Terri? Terri?!
-Zien? Wat zei ik?
-Ben je hier?
-Kijk eens naar deze puinhoop. Nu moet ik een meid inhuren.
Family Services moet hiervoor betalen.
-Terri?
[miauw]
Hé, Terri. Wat zeg je ervan dat we hier wegkomen?
Terri: Mag ik de kat meenemen?
Susan: Nee lieverd. Het spijt me.
Maar we moeten waarschijnlijk je spullen verzamelen, ja?
O, hier. Gebruik dit. Dat is voor afval.
Hé, heb je mij daar horen kloppen?
-Nee.
-OK.
-Waar gaan we nu heen? Mag ik met je mee naar huis?
-Je weet dat ik zou willen dat je dat kon.
Maar deze keer ga je naar een gezin.
Hé, ik ben blij dat ik met jou kan praten en niet met de kat.
Miss Nolan: Oh, nee, nee, nee! Hé, hé, hé!
Je kunt dat speelgoed niet meenemen. Het zijn mijn kleinkinderen.'
Terri: Nee! Geef hem terug! Hij is van mij!
Susan: Hé, hé, hé! Hoi!
Die zijn gekocht met provinciegeld. Die kan ze meenemen.
-Nee, dat kan ze niet! Dat is mijn zuurverdiende geld,
zodat ze die hier kan achterlaten.
Dat meisje heeft grote problemen, daar heb je geen idee van.
Een soort chemische onbalans of neurolastische problemen.
Ze denkt dat ze een kat is, in godsnaam!
[lacht]
-Neuro-elastisch? Dat is een heel helder inzicht.
Ik hoor graag meer. -Miss Nolan: Meer wat?
Van jouw perspectief.
Wat denk je dat haar probleem is?
-Ze is een puinhoop, ik weet het niet.
Susan: Dus neutrale operatoren?
Hoe zit het met opeenvolgende benaderingen?
met versterkingen?
Positief en negatief?
Of klassieke conditionering door
systematische desensibilisatie?
-Waar heb je het verdomme over?
-O, ben ik je kwijtgeraakt?
Ik denk dat Terri's probleem vooral een milieuprobleem is.
Herhaalde blootstelling aan vreselijke dingen.
Als hatelijke oude heksen. Ben je nu bij mij?
-Ik geloof je niet.
-Het is een geconditioneerde reactie.
Iedereen heeft er een.
Wat zeg je ervan als we dat speelgoed meenemen?
Diann: Waarom brengen we dit helemaal hierheen?
Donna: Diann, je stelt te veel vragen.
-Ik begrijp het gewoon niet.
- Zet het daar maar neer.
Oké, we zullen... wacht even. -Vertraag.
-Akkoord. Stel het hier in.
-Ja. OK.
-Oh! Het is toilet. Hij kan deze niet vinden. Hm-hm.
WC: LaDonna!
Waar is je moeder?
Donna: Maar hij weet hier niets van?
Deze zijn voor het geval dat.
Diann: Nee, Donna. Nee, nee. Je bent al een heel eind op deze weg.
En hij zal dit pas zien als hij hier komt.
-Zijn gereedschap is hier. Hij komt hier niet binnen.
Tenzij hij ons ziet.
-Je moet het hem vertellen.
-Meisje, het is een tijdje geleden dat je een man had.
Kijk, weet je niet dat we in de problemen zitten,
mannen zijn aan het sudderen?
-Ja, zo was het niet voor mij.
-Oh! Diann!
Ik heb het over de dingen die ze niet willen.
Soms weet je dat je moet doen wat ze niet willen
voordat ze er iets van weten.
En als ze er eindelijk warm voor lopen,
je hebt geen tijd verspild.
-Donna...
Denk je dat hij zich opwarmt voor zoiets als dit?
Je praat gek.
Donna: Kun je je LaDonna of Prince in hun eentje voorstellen?
Als niemand ze in huis nam?
WC: Moeten we daar nu echt over praten?
Waarom ga je niet stoppen met rommelen met die hoofddoek
en kom hier, vrouw?
-Wat romantisch van je.
[kussen]
-Oh, wil je romantiek?
Dat kan ik.
[kussen]
-Sinds wanneer?
[lacht]
-Ik ga je nu romantiek laten zien.
Hm...
[muziek]
[lacht]
Ik begin met een beetje poëzie.
-Oh. Nee. Alsjeblieft, niet doen, WC.
-Lied van Salomon,
zie, “je bent eerlijk, mijn liefste.
Je haar is als een kudde geiten.”
-Een kudde geiten? [lacht]
-Hm-hm, ja. Uiteindelijk wordt het leuk. Ik ken jou.
"Je taille", mijn duif,
"Je middel is als een hoop tarwe."
- Een hoop van wat?
-Tarwe.
Kijk, dat is een compliment in de Bijbel!
Hopen tarwe zijn glad
[kussen]
en wenselijk.
-[zucht] Ze zijn groot, dat is wat ze zijn.
-Hm.
[kussen]
-Hoe kunnen we iets niet doen?
-Hm-hm...
[kussen]
-WC!
[zucht]
-Omdat jij en ik geen idee hebben
wat moet je daar allemaal mee.
-Je moet voor jezelf spreken.
Ik bedoel, is dat hoe jij denkt over wat ik doe?
-Je wilt nooit iets onder ogen zien, vrouw.
Nu zijn dit de kinderen van iemand anders.
We weten niet wat we gaan doen.
We hebben het geluk dat we onze eigen kinderen net zo behandelen als wij.
-Ik heb je nog nooit zo bang gezien.
Kijk naar mij. Wat is er aan de hand?
Kijk naar mij. Wat is er aan de hand? Hm?
Spreekt Hij tot jou?
Spreekt Hij?
[zucht]
Diana: Donna!
-Donna: Hé, ik ben hier! -Dianne: Donna!
Ze hebben een kind voor mij gekocht.
Donna: Het blijkt dat je niet te veel moeite kunt doen
voor mijn zus voordat ze uit haar stoel springt
en doet er iets aan.
Haar hart is gewoon te groot.
Dus ging ze ons voor
en nam zelf een kind in huis.
[achtergrondgesprekken]
Brenda: Diann! Hij lijkt precies op jou.
Oh! [lacht]
Hallo, Nino. Ik ben je tante Brenda.
Chewy: Ik ben met haar getrouwd, dus ik ben je oom Chewy.
Zoals Star Wars.
-Hij is Mexicaan. [lacht]
-Ja, je hebt nu een Mexicaanse Wookiee als oom!
Diann: Kom op.
Theresa: Goedemorgen, schatje. Welkom bij de familie.
Mollie: Hallo schat. Hoe gaat het? Je bent zo knap.
Diana: Ik waardeer je. Je bent zo lief.
Gladys: Hallo. Je bent zo schattig. Ik ben je tante Gladys.
Tante Gladys.
Donna: En ik ben je tante, Donna.
We zijn zo blij je eindelijk te ontmoeten.
Je hebt hier een goede moeder.
[lacht]
WC: Wie is deze jongeman?
Ziet u er helemaal scherp uit in dit pak?
Oké, nu.
Hoe heet je, zoon? Nino: Nino.
-Nino.
Ik ben je oom. Ik ben pastoor Martin.
[lacht]
Dat klopt.
-De Heer heeft je gehoord, Nino.
De Heer hoorde dit kind!
Publiek: Oh ja! Ja! [applaus]
Donna: Onze God is een goede God!
Hij is het waard om geprezen te worden!
Hij is de vader van de vaderlozen.
Hij is een moeder voor de moederlozen
Hij is een dokter als je Hem nodig hebt.
Toon Hem wat lof!
Wat doen we?
Onze God is goed! De hele tijd!
De hele tijd! Glorie, halleluja!
WC: Laten we zingen.
[zingt]
♪ Binnenkort en heel binnenkort...
[onduidelijk]
-Renae: First Lady. -Donna: Hé!
-Hoe gaat het? - Met mij gaat het goed, hoe gaat het met jou?
-Dat is goed. Het gaat goed, lieverd.
Luister, ik heb aan Diann gedacht
en wat jullie hier allemaal doen.
Het kan heel moeilijk worden.
-Hm-hm. Hm-hm.
-Ik had twee neven die geadopteerd waren.
-Dat wist ik niet.
-Eén maakte het leven zo ellendig voor mijn oom en tante,
ze moesten hem terugsturen.
De ander belandde in de gevangenis.
Het eindigde niet goed.
Je moet heel voorzichtig zijn
wat je aanmoedigt, First Lady.
-We kunnen niet zomaar... wegkijken.
Susan: Hallo, meneer Sanchez. Dit is Susan Ramsey van DPRS.
Ik probeer een plek te vinden voor twee kinderen.
Zou jij bereid zijn om...
Nee, ik begrijp het. Nee, dat is oké.
Bedankt voor alles wat je doet.
[achtergrondgesprekken]
Hallo, Rachel. Het is Susan.
Kunnen jij en Tom een ​​noodplaatsing regelen?
Twee kinderen.
Het meisje is zeven jaar oud en haar broer is drie.
Echt?
Nee, ik wil ze niet opsplitsen.
OK. OK. Weet je, ik moet gaan. OK. Bedankt, doei.
Zo lang mogelijk.
Eén nacht?
Oké, misschien moet ik het maar meenemen. Ik bel je terug.
Jo-Beth: Nog steeds niets?
-Nee.
-Nou, de O'Brians zijn zojuist gecertificeerd.
-Hm, ze willen een baby.
- Nou, zegen hun hart.
Hoe zit het met de Martins? Ze zouden broers en zussen meenemen.
Je zou ze moeten bellen!
-Of ik kan ze gewoon in het gezicht slaan.
[lacht]
Kom op, Jo-Beth! Twee van onze moeilijkste meteen. Nee.
-Je moet ze serieus bellen. Ze kunnen het.
Ik moet gaan. Ik zie je morgen.
-Hm. Kom terug met betere ideeën!
- Ik denk dat je de hele nacht wakker zult blijven!
Susan: Hé.
Joyce: Nog iets?
-Slechts één nacht.
-Het spijt me. Wat ga je doen?
-Ik overweeg de Martins.
-Echt?
-Ja, ik zou ze mee naar huis nemen, maar...
Ik heb iets te drinken.
Na mijn gevecht met Peter.
-Gaat het met jullie?
-Ik heb geen idee.
Mercedes: Ben je bang?
LaDonna: Ik denk dat ze hier zijn.
WC: Donna?
[hijgt]
Suzan: Kom op!
Tyler: Kom op, laten we gaan!
Laat mij eruit.
WC: Kijk naar jezelf!
Kijk naar dit kind...
Tyler.
Je wordt nu mijn kleine jongen.
Susan: Mercedes...
Kom je eruit? Nee, oké...
Wat is er aan de hand?
Mercedes: Hé, Susan.
Weet je zeker dat deze mensen ons willen?
-O, lieverd. Ik weet dat ze dat doen.
-Wat als ze niet aardig tegen ons zijn?
-Ziet u juffrouw Martin?
Ze vertelde me net dat ze weet dat jij haar kleine meid bent.
- Heeft ze dat gedaan?
-Ja. Ze deed...
OK?
OK. Laten we dit doen.
Donna: Mijn dierbare Mercedes.
Ik ben zo blij je te zien.
Mijn naam is Donna, maar je kunt mij mama noemen.
Mercedes: Hoi mama.
-O, kom op.
Tyler: Is dit mijn bed?
-Nee. Dat is jouw bed daar.
Oké, springerige jongen. Ga zitten.
Trek je overhemd uit.
[lacht]
Ik krijg deze. O, hé.
[zingen] ♪ Binnenkort op een ochtend...
[hijgt]
Heer Jezus.
[zucht]
Hé, Tyler.
[zingen] ♪ Binnenkort op een ochtend,
binnenkort op een ochtend,
♪ Ik hoorde de engelen zingen
Oh, je bent zo lief, schatje.
OK.
Nu ga ik het bad laten leeglopen, oké?
Tyler: Nee, nee, nee, nee!
Laat me met rust! Nee! Ik wil niet! Nee, nee!
-Niemand zal je pijn doen, oké?
Wat is er aan de hand? Wat is er aan de hand, schat?
-Nee
WC: Hé, hé, hé. Hoi. Wat is er aan de hand? Wat is er mis?
-Ik zette het water aan en hij viel gewoon uit elkaar.
Heer Jezus. [paniek]
WC: Tyler, dat is oké. Dat is oké.
Hoi. Hoi. Dat is oké.
Kom, kom. Kom hier. Kom hier.
Ik heb je. Ik heb je.
- Schat, we gaan je geen pijn doen.
Mama heeft je. Oké, je hoeft niet in bad te gaan. OK?
Wij houden van je, kleine jongen.
[gromt]
[zucht]
WC: We hebben zojuist twee nieuwe kinderen verwelkomd
in onze familie.
Weet je, dat is de lof waard.
Dat is de lof waard.
Laatst hield ik mijn nieuwe zoon vast,
in mijn armen, en hij beefde en zwaaide,
doodsbang
alleen al bij de gedachte in zijn kleine geest
van warm water in de badkuip.
En ik kon hem niet kalmeren.
Ik kon die angst niet aan.
Niets dat ik kon doen.
Kerk, het is tijd dat we onze ogen op de kinderen richten
dat heeft niemand.
Dat klopt. Dat klopt. Amen!
Ik weet dat het niet gemakkelijk is.
Ik hoor de hele tijd.
“Maar pastoor,
Dit soort kinderen zullen mij wat problemen bezorgen.’
Nou ja. Akkoord. Ja.
Veroorzaak jij ook niet wat problemen?
Ja! O ja! Dat klopt. Dat klopt. Prediken!
“Maar prediker,
Ik heb niet genoeg geld om geen kinderen te adopteren.”
Hm.
Welnu, Jozef adopteerde de Zoon van God,
en Jezus daar in een kribbe geboren werd,
vlak naast een hoop mest.
En dat deed Hij goed!
Ja? Juist... Amen! Ja, dat deed Hij! Amen! Amen.
“Maar Eerwaarde,
Ik wil geen grote stinkende puinhoop maken.
Ik hoef toch niet voor het probleem van iemand anders te zorgen?
[reageert] In Jezus' naam! Amen!
En wat ik daarop zeg is:
'De dochter van de farao
nam de verlosser van de slaven en trok hem overeind
recht uit de duistere oevers van de rivier de Nijl...
En zette Mozes daar in haar huis alsof
hij was haar eigen zoon!
Dus waarom doen wij niet hetzelfde?!
Overal vullen we dit soort kerkhuizen.
Elke zondag.
En wij prijzen Jezus daarin.
Wij prijzen de Heer, oké?
Maar als we onze armen er niet omheen kunnen slaan
de meest kwetsbaren onder ons,
wat hebben we dan?!
Wat hebben we?
Lawaai! Lawaai! Lawaai! Lawaai!
Lawaai! Lawaai! Lawaai! Lawaai! Dat is wat we hebben.
Lawaai!
[proost]
En de kinderen kunnen het lawaai niet meer verdragen.
Menigte: [proost] Amen! Amen, mens!
WC: En ik keek.
God weet dat ik keek. Ik keek Donna.
Ik heb gekeken, maar ik kan het niet vinden
waar Hij zegt dat ons leven gemakkelijk zal zijn.
[menigte juicht]
En ik kan het niet vinden, omdat Hij het nooit heeft gezegd.
Wat Hij zei is
tel het allemaal vreugde...
Tel het allemaal vreugde als je
in de problemen komen.
Weet je wat echte religie is?
We krijgen echte religie als we er zijn
de wezen en de weduwen in hun nood.
Dat is het. En dat staat in het Boek.
Nu, ik vraag je...
[menigte juicht]
Nu meteen!
Doe je met ons mee?
Wil je een handje in de jouwe nemen?
Help jij ons een kind uit de rivier te tillen?
Publiek: [proost] Oké! Preek, preek! Wij kunnen het!
WC: [zingt]
Breng ze naar voren! Breng ze naar voren! Breng ze naar voren! Breng ze naar voren!
Dat klopt! Breng ze naar voren!
Trek ze omhoog! Trek ze omhoog! Trek ze omhoog!
[proost]
Susan: Jo-beth!
Sorry, het spijt me!
Jo-beth! [lacht] Kom hier!
First Lady en Reverend zeggen dat
22 gezinnen willen adopteren.
[lacht]
De hele stad. De hele stad wil nu kinderen. [lacht]
Jo-beth: Maak je een grapje? Dat klopt ongeveer.
Donna: Maar de training is een probleem.
De meeste mensen kunnen het niet allemaal op deze manier redden.
Dus dat hopen we
je kunt in plaats daarvan de lessen in de kerk volgen,
Jo-beth: ja? Ja. Natuurlijk. Ik kan...
Susan: Ik laat me dopen voor 22 gezinnen.
[lacht]
Donna: Maar we zijn hier ook om te vragen om nog een kind in huis te nemen.
Suzanne: Echt?
Hm-hm.
Gaat het zo goed met Mercedes en Tyler?
WC: Hé, het maakt echt niet uit hoe de dingen gaan.
En ik moet het vragen, hm.
De kinderen... wij willen degenen die niemand anders wil.
-Susan: Hm. -Jo-Beth: Wauw.
We hebben zeker hulp nodig met Intensief Niveau,
onze oudere kinderen.
Hoe zit het met de Santiago-jongens of Terri?
Susan: O Terri? Jo-Beth, nee.
WC: Wie is Terri?
Susan: Hm, Terri is een meisje van 12 jaar oud
die al drie jaar in de zorg zit.
Ze is nu bij een goede familie, maar ze hebben het net opgezegd.
Het was lastig om een ​​vaste plek te vinden.
WC: We nemen haar mee.
Susan: Eerwaarde, First Lady,
Ik wil dat dit een goede ervaring voor je is.
Er zijn zoveel andere kinderen
dat zou veel makkelijker te hanteren zijn.
WC: Nou, we laten...
iemand anders zorgt voor die kinderen.
Susan: Nee. Nee. Terri past niet goed bij haar.
Al deze mensen waarvan je zegt dat ze naar je kijken...
Wat gebeurt er als het niet lukt met Terri?
Ik zie veel kinderen bij mij terugkomen.
WC: Susan,
dit is iets dat we moeten doen.
Begrijp je?
Susan: Religieus schuldgevoel kan het hart van een gebroken kind niet herstellen.
Donna: Liefde kan.
Echte, vastberaden liefde.
Susan: Ik moet de stukken oppakken.
Als alle verliefdheid verdwenen is, komt de echte wereld hard aan.
-Het maakt niet uit.
De staat is geen familie.
Susan: We kennen de volledige omvang van het trauma niet,
maar haar moeder is verslaafd en heeft haar mogelijk gepimpt.
Haar vriend verkracht
en martelde Terri en liet haar in een greppel achter.
Haar moeder smoorde vervolgens Terri's oudere zus.
Ze heeft hechtingsproblemen,
manische episoden, en kan zijn toevlucht nemen tot een aantal mooie...
Jo-Beth: Ongebruikelijk...
-Hm,
ongebruikelijke coping-mechanismen.
Ze doet alsof ze een kat is.
Als mensen zeggen dat ze willen adopteren,
Meestal bedoelen ze niet kinderen als Terri.
-Ze zijn gewoon bang.
Dat is alles. Ik moest mijn ogen op andere dingen richten.
Ik zie het, we... We hebben dit nu in de gaten.
En dit is alles wat we zien.
We hebben ruim twintig gezinnen
die kinderen willen zoals Terri,
en elk ander kind dat een thuis nodig heeft.
Dat is gewoon in ons kleine stukje bos.
Denk daar eens over na.
We hebben kerken op elke hoek.
Ieder afzonderlijk.
In elk van deze volkeren
ze hebben hetzelfde gehoord.
Er mag geen kind zijn zonder huis!
We kunnen de hele zaak omdraaien.
-Laat me erover nadenken, oké? Ik zal je bellen.
Oké. Ik zal je bellen. Oké, oké.
Joyce: Kerken?
-Ja. Nou ja, het zijn gemeenschappen.
Dat is het enige waar ik om geef.
Ze hebben de wapens gesloten, ze hebben de geschiedenis gedeeld,
ze delen de lasten. Het is net een veel grotere familie.
Joyce: Oké. Ik steek mijn nek uit en ga hiervoor aan de slag.
Ik krijg het budget en zet alles wat ik kan hierachter,
inclusief jou en Jo-beth.
Maar de Martins moeten slagen.
Donna: Terri, we zien Susan de hele tijd.
Luister, ik weet dat je op veel plaatsen moest verblijven.
Maar je hoeft dit huis nooit te verlaten, liefje.
Ik zorg voor alles wat je nodig hebt
vanaf hier.
Wij zijn nu jouw mensen,
zodat je mij ‘mama’ kunt noemen.
Terri: Oké, Donna...
Ik ben een kat.
WC: Dat is wat mevrouw Ramsey zei.
Klinkt als een leuk spel.
Je weet dat de andere kinderen van alles spelen
Doe alsof er spelletjes zijn, dus
we hebben veel te doen.
[miauw]
LaDonna: Wat is ze aan het doen?
Donna: LaDonna, maak je klaar voor het ontbijt. Ga zitten.
[miauw]
We gaan eten, Terri. Houd je handen schoon, oké?
Terri? Laten we later poesje spelen.
We willen praten, je beter leren kennen.
[miauw]
Oké, vertel ons wat je graag doet.
-Ik ben een kat. [miauwen en sissen]
-Je bent raar.
-Hoi! LaDonna, dat is niet aardig. Stop ermee. -Mama!
Mercedes: Denk je echt dat je een kat bent?
Tyler: Je bent geen kat. Je bent een meisje.
-Ze gedraagt ​​zich als een kat.
[gromt]
WC: Donna... Waar zijn die kippenlevers die je hebt gered?
Donna: Oh, ze zijn daar ergens. Waarom?
OK. [miauw]
WC: Terri. Hé, Terri.
[roept en fluit]
Mercedes: Euw!
WC: Kom op. Kom op.
[roept en fluit]
Daar ga je. Dat is jouw ontbijt.
[miauw]
De katten hier in de buurt moesten eten,
je weet wel, kippenlevertjes en kleine muisjes
en dat soort dingen.
Dus als je een kat wilt zijn,
We zetten elke dag een bord eten voor je klaar,
en je kunt buiten op de veranda slapen.
Maar je moet oppassen voor de wasberen en coyotes en...
buidelratten en slakken. Ze snappen je.
Terri: [miauw]
Donna: WC, wat heb je gedaan?
-Iets wat Salomo zou doen.
Denk je dat ze zich hierdoor beter zal voelen?
WC: Misschien had hij daarom al die vrouwen.
Ik bleef zoeken naar een vrouw...
dat zou hem niet de hele tijd in twijfel trekken.
Terri: Dat ga ik niet eten.
[miauw]
[zucht] [miauwt en sist]
Ik ga Suzanne bellen!
Ik heb honger!
-Ik wed dat het zo is.
We hebben heel veel eten.
Maar ik weet niet wat ik je te eten moet geven.
-Ik denk niet dat ik meer een kat zal zijn.
Ik wil nu een meisje zijn.
-Goed.
We hebben hier meer dan genoeg katten.
We hebben meer kleine meisjes nodig...
[lacht]
Donna: Hm, meisje. je haar is mat.
Oké, oké.
Dus één keer per week, misschien twee, gebruik de conditioner die ik voor je heb.
Werk door de klitten, hydrateer het.
Je moet je haar beschermen, oké?
En vanavond wil ik dat je het vastbindt
met een sjaal.
Je hebt goed haar.
Meisjes zullen jaloers op je zijn.
Ja.
Je bent een mooi meisje.
OK. Eh.
Susan: Waar je maar wilt.
En kom me alsjeblieft halen als je vragen hebt.
Iets. OK. Bedankt.
Hoi. OK. Akkoord.
Mollie: Hallo, hoe gaat het?
-Verwacht je een loonsverhoging?
Er is een minimum inkomensgrens
dat ze je willen ontmoeten.
-We krijgen geen loonsverhoging.
-Hm, dat weet ik zeker. Ik heb een goed gevoel.
We zijn blij dat jullie er twee zijn...
Bedankt.
Donna: Ja, ik weet dat je nerveus bent. Ik ook.
OK. Ik weet hoe je je voelt.
Johnnie: We waren allemaal klaar. Kinderen allemaal weg. Dat weet je.
Maar er bleef iets aan mij trekken.
“Ga, doe het.”
-Ja, doe het. Dit zijn Johnnie en haar man Fred.
Dit is Susan.
Susan: Hallo. Ontzettend bedankt.
Donna: Er kwamen die avond allerlei soorten opdagen.
Meestal vrienden en familie, en
sommige kon ik me nauwelijks herinneren.
Je voelt zoveel dingen, zoals je bent
vliegen en dan tegelijkertijd vallen,
als zoiets belangrijks uit je handen voelt.
Toen begonnen de kinderen te komen.
Met verhalen die je binnenste scheurden.
Johnnie: Hallo. Susan!
[onhoorbaar]
Huil niet.
Donna: En ze bleven komen.
Tientallen ervan.
Brenda: Ik heb eten voor je gemaakt. Kom op, ga zitten.
Donna: Van al dat verlies en die pijn,
kinderen die vanuit heel Oost-Texas in het systeem terechtkwamen
op weg naar ons stadje
in een handvol vastberaden families.
Diann: Joshua en Randy, welkom thuis.
Kom binnen. Kom en maak kennis met je broer.
[lacht] Nino! Nee! Haal ze uit mijn huis.
Je kunt beter rennen!
[lacht]
WC: Je bent nu mijn kleine jongen.
Dat kleine papiertje maakt het officieel.
Je gaat nu nergens heen.
[proost]
Donna: Nu, zegt de Schrift
“Laat de gelovigen met weinig rijkdom
glorie in hun hoge positie.”
Nu begreep ik dat maar om één reden:
Het leek erop dat hoe minder we hadden, hoe meer Hij gaf.
Hij waakte over ons op elke manier die we maar konden bedenken.
Menigte: Gefeliciteerd, lieve Keiosha,
gefeliciteerd.
[proost]
Keiosha: Waarom kijken jullie allemaal naar mij?
Johnnie: Omdat het je verjaardag is, lieverd.
Weet je wat een verjaardag is?
Heb je ooit een verjaardagstaart gehad?
-Verjaardagstaart?
Johnnie: Jullie krijgen er allemaal één. Elk jaar.
Klaar om de kaarsjes uit te blazen?
Eén, twee, drie.
[blaast]
[proost]
Hé, goed bezig!
Geweldig werk! Hoe zit dat?
Donna: WC?
WC: Ja?
-Heb je het water betaald?
-Ik ben bezig om het weer aan te zetten.
-Ik moet nog boodschappen halen.
Dat is minstens honderd dollar. Ik begrijp het niet...
-Je wilt niet denken dat ik alles weet
hier in de buurt en...
Pardon, jongedame.
Waar heb je die Daisy Dukes vandaan?
Terri: Wat is er mis met hen?
-Meisje, je zoekt problemen in die dingen.
Ga veranderen.
LaDonna: Hé, Franklin.
Terri: Hé, Frankie. Kom binnen.
Donna: Oh, niet nu, schatje. Ik heb even de hulp van iedereen nodig.
Franklin: Oh, ik zie je later wel, denk ik.
Terri: We gaan Donna spelen.
-Ik zei nu niet.
Terri: Waarom niet? We zijn al klaar.
-Ga die deur niet uit.
-Waarom niet?
- Omdat ik nu niet zei.
-Ik heb al alles gedaan wat je van me verwacht.
Je stopt niet met het maken van plannen voor mij.
- Wacht even.
Terri: Je kunt me niet vertellen wat ik moet doen.
Waarom kan ik niet gewoon doen wat ik wil doen?
Ik wil gewoon uitgaan en met Franklin spelen.
Waarom kan ik al deze dingen niet doen?
Donna: Tegen wie praat je zo?
WC, je kunt dit meisje beter zien.
[onduidelijk]
WC: Oké, nu maar zachter praten.
Verlaag je stem.
Terri: Vooral jij! Vertel me niet wat ik moet doen!
Waarom kan ik het niet gewoon doen?
Laat mij gewoon met rust.
Donna: Oké. Akkoord! -Ik wil niets doen.
Stop er gewoon mee! Houd op! Houd op!
Nu, nu, nu! Laat mij gewoon met rust!
Ik wil het niet meer doen.
[huilt]
WC: Hé! OK. OK. OK.
Dat is nu oké. Kijk, kijk. We zijn er nu voor je.
[huilt]
Neem de tijd. Donna: Oké.
Terri: Het spijt me. Het spijt me.
-Het is oké. Het is oké. -Sorry. Het spijt me.
Dr.: Terri heeft veel geleden
hoeveelheid afwijzing en verraad
van haar moeder.
Verlating van haar vader.
Het kan lang duren voordat ze je vertrouwt.
Diann: Nou, dat is het gebroken raam.
Hij werd buitengesloten en gebruikte een steen om binnen te komen.
Maar eerlijk gezegd kan ik hier wel op wachten.
Het echte probleem zit hier.
Kom binnen.
Het lekt hier dus.
Elke keer als ik kleren probeer te wassen, staat de hele boel onder water.
Ze zeggen dat de rioolbuis achteruit gaat
vanwege ons allemaal hier nu.
Ik heb geen 800 dollar om het te repareren.
WC: Oké. Het zijn veel mensen.
Ze zijn dus behoorlijk versleten.
Ik ga kijken wat ik kan doen
Diann: Alles wat je kunt doen, waardeer ik.
Mark: Ik zou het reëler maken.
Aankondiging: (Dus geef vandaag nog en help ons de
Doel van de bouwcampagne van één miljoen dollar.)
Mark: Hé, die kleur vind jij mooi, Jim?
O nee.
Gloednieuwe projector, beter...
Dus ik wil heel graag die hele muur daar hebben.
Ik heb de nieuwe schermen, dat wil ik niet doen. Laat alles achter...
(Overvloedig leven gaat naar het Caribisch gebied. Doe mee--)
WC: Mark! Moet je even stilstaan, mijn broer?
Mark: WC! Goedemiddag.
Jim, wacht even met de aankondigingen.
-Ik heb berichten achtergelaten, maar
Ik heb nooit iets terug gehoord.
-Ja, het spijt me, ik ben overspoeld.
- Nou, ik wil je niet te veel lastig vallen, maar...
We zijn in een aantal behoeften terechtgekomen, pastor.
-OK. Wat is er aan de hand?
-De kinderen blijven komen
het heeft mensen behoorlijk onder druk gezet.
En de huizen beginnen nu te werken.
Ik heb één moeder, zij is een alleenstaande moeder,
ze heeft een nieuwe rioolleiding nodig.
En ik heb het nu gewoon niet.
- Eerwaarde, u weet dat we ons best hebben gedaan.
-Mark, ik waardeer alles wat je tot nu toe hebt gedaan.
Het is gewoon dat we hier in een situatie zitten
en onze enige manier...
- Stuurt de provincie u nog steeds geen steun?
-Dit zijn werkende gezinnen.
Het gaat snel.
Er zijn veel behoeften.
-Oké... Hé kijk,
je hebt een zware last op je genomen, WC.
-Waarom kun je dat dan niet?
Heer, als we hierover samen kunnen komen...
-Omdat het te veel is.
Ik ga niet ieders leven op zijn kop zetten.
- Zo kunnen we het niet aanpakken.
Weet je wat er in Jakobus staat?
-Ik weet het. Ik heb een Bijbel.
Je moet ook wijsheid gebruiken.
-Wijsheid?
Ik zeg dat ik ook een Bijbel heb.
Ik heb het gedeelte over de grote podia gewoon niet gezien.
Ik heb de wezen en de weduwen gezien, en de molenstenen
-Kijk, Eerwaarde... -en de schapen en de geit.
-Eerwaarde, u moet zich terugtrekken.
-Maar ik heb het gedeelte langs de zijlijn niet gezien.
Buiten is er een bloedbad aan de gang
en jij op een cruiseschip hier?!
-WC!
Wij geven hier om kinderen.
-Welke?
Je kunt de mensen niet goed zien zitten
buiten voor de deur?!
-De conferentie komt eraan.
Bovenop al het andere,
het zit gewoon niet in de kerkbegroting.
Dit is dus van Mary en mij.
Geef me de namen van de kinderen.
We hebben cadeaumanden gepland voor Kerstmis.
OK? We zullen doen wat we kunnen.
-Ik waardeer dit. Echt waar.
-Rechts. Hm. Akkoord. Groetjes.
Donna: Wat doe jij hier?
WC: opruimen.
Ik zorgde voor het loodgieterswerk van je zus.
- Nou, dat is goed.
-Pastor Mark hielp.
God weet dat ik van die man wil houden.
Echt waar.
Maar hij heeft me zo vaak op mijn gezicht gekregen dat ik het nauwelijks kan
krijg de smaak van vuil uit mijn mond.
Ik ben waar de Heer mij heeft neergezet, ik doe Zijn werk,
maar waarom moet ik smeken?
-Ik weet niet waarom je daarheen blijft gaan.
- Omdat we niet genoeg hebben om de elektriciteit te betalen
nu op de kerk.
We hebben nauwelijks iets gekregen voor al deze kinderen die binnenkomen!
- Nou, dat is gênant, WC.
Ik bedoel, wat hier gebeurt, gaat niemand iets aan.
-Waarom zijn het niet zijn zaken?
Wij aanbidden dezelfde Jezus, nietwaar?
Hij is mijn broer.
-Kom op. Kom hier. Kom hier.
[zucht]
Terri: Hoe ver is deze plek?
LaDonna: Meisje, je vroeg om met ons mee te gaan.
Franklin: We hadden in de vrachtwagen van mijn vader moeten rijden.
Joshua: Franklin, je kunt niet rijden.
LaDonna: Oké, hier zijn we dan.
Oké, alles wat je hebt gezworen op het kerkhof van je overleden oma
dat je dit aan niemand gaat vertellen.
En Terri vloekte op haar kat.
-[lacht] Ik heb geen kat, trol.
-Meisje, het is een grap. Chill.
Dit is onze vijver,
niemand weet ervan. Laten we dat dus zo houden.
Franklin: Vooral ouders.
Bro, als mijn moeder hiervan wist,
Ze zou zeker denken dat ik ga verdrinken.
Joshua: Dus, wie gaat er naar binnen?
Terri: Echt niet, ik kan niet zwemmen.
LaDonna: Daar is het toch te koud voor.
Franklin: Het is niet zo erg. Houd op een baby te zijn.
Terri: Oké, ga jij maar naar binnen.
Franklin: Oké, misschien wel
[zucht]
LaDonna: Stop met proberen te pronken, kleine jongen.
[grommen]
Zet dat neer!
WC: Je hebt geen keus.
LaDonna: Echt waar? Ik weet dat ik het niet kan.
WC: Er bestaat niet zoiets als niet kunnen...
Oké, laten we het nog eens proberen.
Doe dit zo, oké?
Samen: [zingt] ♪ Ik...
♪ heb U nodig...
♪ Elk uur heb ik U nodig...
WC: Hm-hm. Zien?
Kijk naar jezelf, meisje.
Zo mooi in die jurk, ik speel dat liedje zo goed,
Je gaat het in de kerk spelen.
LaDonna: [lacht] Papa, nee! O ja. Jij wel.
WC: Je gaat het in de kerk spelen.
Als ik er iets mee te maken heb,
Je komt daar vlak naast de preekstoel te staan.
Precies op de preekstoel naast je moeder.
LaDonna: [lacht] Maar papa, ik heb het verpest.
WC: Dat weet ik allemaal niet. [lacht]
[lacht] Ja, dat ben je. Je snapt het.
Je hebt veel talent. [onhoorbaar]
LaDonna: Papa.
Terri: Papa...
Papa...
[spelen en lachen]
LaDonna: Au!
Wat is er mis met jou?
Donna: Hé, wat ben je aan het doen?
Ik zag dat je haar liet struikelen!
Terri: Ik heb niets gedaan!
LaDonna: Ja, dat deed je! Houd op met liegen!
Donna: Ga nu meteen naar binnen.
Terri: Hou op! Hoe zit het met haar? Jij lelijke kleine teef, LaDonna!
[gromt]
Hoi! [grunts] Ga van me af! Ga weg! [schreeuwt]
Donna: Ga weg! Ga weg!
Terri: Jij leugenaar!
Donna: Ga van mijn dochter af!
LaDonna: Waarom moest ze hierheen komen?
-Dat is genoeg, LaDonna!
- Heb je niet gezien wat ze mij heeft aangedaan?
Laat haar vertrekken! Ik wil dat niet meer horen.
Waarom doe je nooit iets?
Ze is zo gemeen!
Mercedes liegt en steelt de hele tijd
jij doet nooit iets!
-Ik zei dat het genoeg was.
Je moet ze wat begrip tonen, oké?
-Het enige waar jij om geeft zijn zij.
-LaDonna, kom hier.
Kom hier. Kom hier.
Kom op. Kom op.
Terri: Je hebt mij, je hebt mij.
Je krijgt mij niet. Je gaat mij niet krijgen.
[grunts] Oké, [lacht] Ik ben geraakt. [schreeuwt]
[lacht] [onhoorbaar].
Ik heb het. [gromt]
Ik heb je, ik heb je.
Donna: Tyler en Prince, jullie gaan allemaal afwassen.
Het diner is bijna klaar. [lacht en speelt]
Terri: Oh, nee. Ik heb hem, ik heb hem.
Vrouw: Terri.
[zucht]
Ik wil met je praten.
Ik wil dat je weet dat ik niet meende wat ik eerder vandaag zei.
- Ja, dat heb je gedaan.
Donna: Nee, Terri. Ik was gewoon erg overstuur.
Jij bent ook mijn dochter.
Maar we hebben veel gemist.
Ik heb je niet gebaard, noch heb ik je verpleegd.
Ik kreeg niet de kans om je in slaap te wiegen...
[zucht]
We moeten hier samen aan werken.
Terri... kijk,
Ik geef je niet op.
Ik ga het niet doen, maar je kunt mij ook niet opgeven.
Dr.: Heeft u nog vragen?
Terri: Hm-hm.
Dr.: Oké. Goed,
Ik wil dat je probeert positief over jezelf te zijn.
Blijf niet stilstaan ​​bij al het werk dat gedaan moet worden.
Ik wil dat je weet dat je mooi bent,
jij bent capabel
en je bent sterk.
OK?
Terri: Oké. Ik zal.
LaDonna: Mam! Ik kan mijn gele jurk niet vinden!
Mam... -Hè?
LaDonna: Waar is mijn gele jurk?
-Ik kan je niet horen.
-Ik heb het nodig voor de kerk!
Terri: Je bent mooi.
Ik ben mooi.
Ik ben capabel.
Ik ben sterk...
En verantwoordelijk.
Ik ben dom.
Zo'n idioot.
[zucht]
Donna: Oh, kom op, Tyler.
Tijd om een ​​bad te nemen. Klaar om een ​​bad te nemen?
Klaar? Klaar om een ​​bad te nemen? [lacht]
Kom op. Kom op. Kom op.
Ga je baden? Kom op, zie het. Het is oké.
Oh! [lacht]
Terri: [miauw]
[zucht]
Donna: Terri, wat is er aan de hand? Wat is er aan de hand?
Maakt u zich ergens zorgen over?
Hm-hm.
Terri: Ik ben gewoon aan het spelen.
-Wat is er met jou aan de hand, meisje?
-Niets. Ik hou gewoon van dat spel.
-Ja, maar dat speel je al heel lang.
Mis je haar? Je moeder?
-Ze was soms gemeen.
-Hoe was ze gemeen?
[ademt zwaar]
Hé, zet haar maar uit je gedachten, oké?
Je bent nu hier.
Je bent mijn kind en het is niets
zoiets zal in dit huis gebeuren.
Hoi!
[ademt zwaar]
Terri...
Baby...
Kijk naar mij.
Ik dacht erover om een ​​taart of koekjes te maken of zoiets.
Wat denk je? Wil je mij helpen?
Ja.
Terri: Waarom doet ze dat?
Donna: Het heet de doop.
Het betekent dat ze nu een nieuw persoon is.
Zie je, Jezus neemt al jouw verdriet op zich
en alles wat je verkeerd hebt gedaan...
en geeft je een nieuw leven.
Donna: Het lijkt erop dat er geen hartzeer op aarde is
zoals de wonden van een moeder of vader.
Ze eten je op en weigeren verborgen te blijven
in de schuilhoeken van je ziel.
Je kunt ze niet negeren.
Je kunt jezelf niet zo goed verdoven
dat ze je niet op een dag zullen inhalen,
en degenen van wie je moet houden.
[onduidelijke ruzie]
Glen: ...luister naar je moeder.
Theresa: Je kunt beter luisteren. Praat niet zo tegen mij...
[onhoorbaar] [schreeuwt]
[onduidelijke ruzie gaat door]
Donna: Hé, Glen. Is Theresa hier?
Glen: Ja, maar het is echt geen goed moment First Lady.
Theresa: Ga terug naar binnen!
-Ik zou eigenlijk met haar moeten praten.
-Dit is echt geen goed moment.
- Theresa! Het is Donna. Waar ben je?
Theresa: Ik doe alles voor jullie allemaal.
Ik geef jullie alles wat ik heb en dit is hoe jij je gedraagt?
[plof]
Donna: WC? WC, wakker worden.
WC!
Ik hoorde iets buiten.
Ga bij de meisjes kijken. Gaan!
[snurkt en gromt]
WC: Ik heb nooit ingestemd met geen nachtelijke kinderen!
Als het niet ernstig is, Heer, dan zal het dat wel zijn.
Het is beter dood te zijn, stervend of erger.
Dat snap ik altijd...
Het is serieus. Het is Terri. Ze is weg.
-O Heer.
Haar raam staat open.
Franklin: Je ouders gaan je vermoorden.
Terri: Nee, wacht.
Sla je armen om mij heen.
WC: “Dus vertel ons nog eens, Eerwaarde,
Hoe kwam het dat je werd neergeschoten door je buren?!”
Terri! Terri! Franklin!
Jongen, je vader zal morgenochtend van mij horen!
Terri: Hij zei dat ik hier moest komen!
Franklin: Nee, dat heb ik niet gedaan. Terri: Ja, dat deed je.
Je zei dat ik hier moest komen!
Franklin: Nee, dat heb ik niet gedaan. Dat heb ik nooit gedaan.
Terri: Hij liegt.
WC: Haal je staart er nu uit, kleine meid!
Nu!
Susan: Ik heb niet veel vooruitgang waargenomen...
Dr.: Hoe verloopt de adoptie?
Dat zou de zaken kunnen veranderen.
WC: Het is momenteel moeilijk.
Het zou de toelage veranderen.
Donna: Het lijkt er toch niet op dat ze dat wil.
Dr.: Tot ze gelooft dat er van haar gehouden wordt en
dat ze veilig is, het gaat niet gebeuren.
Donna: We hebben haar alles gegeven wat ze nodig heeft!
Ik weet niet wat ik anders moet doen,
met alles wat we aan de hand hebben.
Dr.: Dan kan het in haar belang zijn
om in een ander huis te zijn.
Donna: Wat?
Dr.: Ik zie niet dat ze een gehechtheid vormt.
-Nee! Dat zal nooit gebeuren.
Susan: First Lady--
Donna: Susan, dat wil ik niet.
-Het is niet aan jou. Of ik,
Oké?
Ik heb het je verteld.
De mensen in deze stad kijken naar je.
We kunnen ze niet laten opgeven omdat ze het zien
dingen vallen uit elkaar met Terri.
Wat gebeurt er met Possum Trot
heeft de aandacht van de staat.
We benaderen wetgevers voor meer aanpassingen,
meer middelen.
Dit zou een enorme verandering voor het systeem kunnen betekenen.
En Joyce zal dat risico niet nemen.
Ze zal Terri trekken
als ze het gevoel heeft dat ze andere zorg nodig heeft.
WC: Als je Terri nu uit mijn huis haalt
Hoe kan het dat de dingen niet uit elkaar vallen?
Ze is nog steeds weg.
-Je zou haar niet opgeven.
Het zou een psychiatrische interventie zijn
op aanbeveling van haar arts.
Niet jouw schuld.
-Niemand zal het zo zien. Hm,
-Susan, je moet het begrijpen.
Er zijn hier zoveel gezinnen,
ze hangen aan een draadje.
Niet iedereen heeft het zo.
Houd daar rekening mee, als u?
Als je haar nu meeneemt, krijg je veel
meer kinderen dan Terri als je doet wat je zegt.
-Oké.
We hoeven alleen maar een bocht om te gaan...
Ja.
Oké? -Oké. -Oké.
Donna: WC!
WC: Wat is er aan de hand?
-Ik heb je hier nodig! En breng Terri mee.
WC: Terri!
Donna: Terri, wat is dit?
WC: Je moet iets zeggen, T.
Je moet ons vertellen wat er aan de hand is.
Wil je hier iemand pijn doen?
Donna: Waarom lag dat in je bed?
- Misschien komt hier 's nachts iemand binnen.
Ik wil niet dat ze mij pijn doen.
Donna: Terri, wie heeft je pijn gedaan, schatje?
-Haar vrienden.
Iedereen.
- Kijk, je bent hier nu veilig, oké? Kalmeer gewoon.
-Laat me gaan. Je doet mij pijn.
-Het is oké. Kalmeer jezelf gewoon, oké?
Ok schatje. Ik probeer met je te praten,
Ik probeer van je te houden. Ik probeer met je te praten.
Laat me van je houden, je zult me ​​niet de rug toekeren.
-[grunts] Raak me niet aan! WC: Terri, hé! Jij--
Donna: Ik ben je moeder! Ik ben je mama!
-Je bent mijn moeder niet!
-Ja, jij bent mijn kind.
-Je bent mijn moeder niet!
-Ja, ik ben je moeder, hoor je me.
WC: Terri!
-Ga van me af.
WC: Vrouw, Vrouw!
-Laat me met rust!
WC: Terri.
Donna: O Heer Jezus. O God.
WC: Donna...
-WC [huilt]
- Alles goed met je, Donna? Alles goed met je?
-Susan wist dat dit niet zou werken. O Heer Jezus.
Wat zijn we aan het doen, WC? Wat zijn we aan het doen?
-Donna...
Waarom hebben we afgesproken dit op ons te nemen?
-Dit is wat Hij zei te doen.
-Ik vind deze kinderen soms niet eens leuk, WC
Ik verlies mijn eigen kleine meisje in dit alles!
Ik wil ze gewoon uit ons leven hebben!
O God.
Ik lijk in niets op mijn moeder.
- Het komt goed met Terri.
Het enige wat we moeten doen is kalm blijven en het doen.
-Nee. Nee! Luister je naar mij?
-Dit is wat de Heer zei dat we moesten doen. Dit is dus wat wij doen.
Nu is het niet het moment om toe te geven wat we nodig hebben en terug te kijken.
-Ik heb hulp nodig!
Ik ben hier elke dag alleen. Gewoon door mezelf.
-Ik laat je niet alleen.
-Jawel, WC
-En wat wil je nu van mij?
-Ik ben hier met Prince, ik heb LaDonna.
Ik kan het niet meer aan.
-Ik laat je niet alleen. Nu doe ik mijn best.
-Ik kan niet overal tegelijk zijn.
Ik houd iedereen.
Met eten op tafel. En lichten aan.
Iedereen zijn lichten aan! Wat wil je nog meer dat ik doe, Donna?
-Iedereen valt uit elkaar
en ik weet niet wat ik ze moet vertellen.
-Luister... Donna!
Donna: ♪ Ik hou van de Heer, Hij hoorde mijn roep,
Ik heb je nodig, vader. Ik heb je nodig, nu meteen.
Ik kan niet verder. Vader, alstublieft, Jezus,
We hebben u nu nodig, vader.
Kom nu meteen deze kamer binnen.
Je ziet wat we doormaken.
Geef ons nu de kracht.
♪ Ik hou van de Heer,
Hij hoorde mijn roep,
[WC doet mee] ♪ En Hij... En Hij jaagt mijn verdriet weg,
Zolang ik leef en de problemen zich voordoen,
♪ Ik zal me haasten om... Zijn troon...
[zucht]
WC: Het spijt me.
Ik had niet zo tegen je moeten praten.
Hm.[zucht]
Jij... Je bent een goede moeder.
Donna: Wat gaan we doen?
[proost]
WC: Halleluja! Hallelujah!
Dit is een bijzondere plek, Bennett Chapel.
De ogen van de Heer zijn op dit huis gericht.
Weet je, ik heb gezocht en ik kon er geen vinden
Harvard studeert hierin af
banken hier.
Ik heb geen raketwetenschappers gezien
of filmsterren ook niet.
Misschien nog niet.
Maar wat ik wel zie is een kamer vol gewone mensen.
Klinkt heel erg als de 12 gewone mensen
waar Jezus Zijn hele kerk aan overliet, nietwaar?
Je doet iets, in dit huis, dat
bijna niemand anders zou dat doen.
Je hebt een weeskind opgenomen. Of twee, drie of vijf!
Je hebt je vissersboot verlaten
en je liep toch verder met Jezus.
En ik weet nog iets.
Sommigen van jullie zijn er niet meer zo zeker van.
Eerlijk.
Sommigen van jullie, jullie kompas draait
en je vraagt ​​je af: welke kant is wat?
Ik weet dat je het voelt, want ik voel het ook.
[menigte juicht]
Als we de Bijbel geloven,
dan moeten wij die last dragen,
maar het moet licht zijn. Maar soms
die last is alleen licht als hij wordt gedeeld.
En wij familie...
Als je op dit moment iets zwaars voelt,
Ik wil dat je naast mij opstaat.
Sta op.
Rust samen met mij op je voeten.
Dat is oké.
Sommigen van jullie hebben het gevoel dat je niet verder kunt.
Sommigen van jullie hebben spijt.
Ik wil dat u weet dat u Hem goed hebt gehoord.
Je hebt geen fout gemaakt.
Hij heeft ons nooit gemakkelijk beloofd.
Maar wat Hij ons beloofde is dat
Hij zou daar aan onze zijde staan.
Dus laten we dit kruis opnemen en doorgaan.
Je hebt Hem gehoord,
en Hij gaat je nu vasthouden,
omdat Hij jou ook hoort.
Kom hierheen. Kom op.
Kom op.
Ik vraag je nu om je armen om je heen te slaan
je broers en zussen.
Wees er voor ze! Als ze je midden in de nacht bellen,
jij komt rennen.
Ze hebben braaksel van een ziek kind,
je veegt het af!
Ze staan ​​op het punt van de klif te springen
je stapt daar vooraan uit.
De grootste in Zijn koninkrijk
is de dienaar van allen!
Ja, dat is hij! De Goede Herder.
Het is tijd om dit samen te doen, gemeente.
Niet alleen.
[menigte reageert met tussenliggende stemmen]
Wij staan ​​voor U in onze zwakheid, Heer,
moge nu de kracht van Christus over ons komen.
Bezoek uw mensen nu, op dit moment!
In onze zwakheid werd uw kracht volmaakt gemaakt.
Neem het gewicht uit hun hart, Heer,
en geef hun de kracht van de Heilige Geest
om te doen wat gedaan moet worden.
Ja! U hebt de macht, Heer!
Donna:[zingt] ♪Satan, we gaan je koninkrijk afbreken,
Oh, Satan, we gaan je koninkrijk afbreken,
Je hebt je koninkrijk opgebouwd,
Overal in dit land.
♪ Satan, we gaan je koninkrijk afbreken,
♪ Oh, de predikers, ze gaan jouw koninkrijk prediken,
♪ Oh, predikers, ze gaan jouw koninkrijk prediken,
♪ Je hebt je koninkrijk opgebouwd.
Donna: We sloegen onze armen om elkaar heen, zoals we nog nooit gedaan hebben,
en Hij kan je naar diepe plaatsen brengen
met iemand aan je zijde.
Mollie: Wat ben je aan het doen? Ik weet hoe het is, het is moeilijk.
Donna: Ik kom terug en help je Mollie.
Diann: Hier, Randy.
Donna: De weg draaide en we volgden hem.
Heer, de plaatsen waar u zich bevindt.
Diann: Ik kan hem niet teruggeven.
Ik zal daar geen deel van uitmaken, Donna, dat doe ik niet.
Ik kon niet met mezelf leven!
[huilt]
Donna: Dian...
Jij hebt die baby uit de brand gered.
Laten we hem nu geven wat hij nodig heeft.
Donna: Ja, ook al lopen we, het pad gaat één kant op
als je zeker weet dat het weer een ander zal worden.
Donna: Joshua komt naar huis!
Hé, Jozua!
Hoi!
Donna: Nu begrijp ik het. De schaduw van de dood is slechts poëzie.
Tot je dat dal instapt
en de schaduw valt over je heen.
Pas op dat moment begrijp je het
je bent op een plek terechtgekomen die je ziel op de proef zal stellen
tot in de kern, omdat je God naar die plek volgde.
Maar je was nog niet op groene weiden gekomen.
Je komt ergens terecht dat alleen gevonden wordt
langs een kronkelig, smal pad,
met alleen lamplicht aan je voeten,
omdat de Heer niet nodig is in groene weiden.
De stille wateren liggen achter je.
Nu staar je in het gezicht van het kwaad,
en waar de angst ervoor in jou zal opkomen
omdat het zoveel sporen heeft nagelaten
dat je zult zweren dat het nooit ongedaan kan worden gemaakt.
[bidt] We kunnen het niet zonder jou doen, Jezus.
WC: Kom op, nu. Laten we gaan. LaDonna! Mercedes.
LaDonna: Ga door, Mercedes. Gaan!
Wij hebben hier geen tijd voor.
WC: Kom op, beweeg je voeten, kleintje. Laten we gaan.
LaDonna: We snappen het, papa.
WC: Ik wil een tien van jullie allemaal. Ieder van jullie.
Terri: Hé.
Wat is er?
Vanessa: Je zus is zo'n hoer, LaDonna.
LaDonna: Zwijg, Vanessa.
Laten we gaan.
Terri: We zijn er.
Jongen: Ik heb net een toiletpas gekregen. [lacht] [onhoorbaar]
Terri: Ze denkt dat ik in het kantoor van de verpleegster ben.
- Oké, ga, ga door, schiet op.
Wat? Laat me zien wat je hebt, kom op.
[lacht] Kom op. Laten we gaan.
Voordat iemand hier komt.
Kom op, doe het af. Laten we gaan.
[lacht] Je bent gek.
[schreeuwt] [hijgt]
De heer Thompson: Mevrouw Martin.
Donna: Het spijt me zo, meneer Thompson.
Ik begrijp de schorsing en we werken eraan.
-Mevrouw. Martin. Deze keer was het serieus.
Mogelijk moet u even langs een drogisterij gaan.
-Wat? Hm.
Donna: Wat is daar gebeurd, Terri?
Heeft die jongen je pijn gedaan?
Terri, ik praat tegen je.
-Ik ga niet doen wat je me zegt.
-Hoe je je mond fixeert om zoiets te zeggen
terwijl ik je alleen maar probeer te beschermen?
-Nee, dat ben je niet!
Je wilt dat ik ben zoals jij.
Ik ga geen neppe domineesdochter zijn!
-Oké, dat is genoeg!
Nu ben ik hier de ouder.
Misschien accepteer je dat niet, maar
Je gaat mij tenminste respecteren. Hoor je?
-Nee!
-Terri!
Je gaat niet zo tegen mij praten.
-Hou op! Ik wil hier niet zijn!
Ik wil nergens zijn!
Ik wou dat ik dood was!
Ik wou dat ik niet geboren was!
[huilt]
[schreeuwt en schreeuwt]
[hijgt] [hijgt]
[snikken]
[schreeuwt]
[droevige muziek]
[zucht]
[droevige muziek]
♪ Een van deze ochtenden ♪
♪ Het zal niet lang meer duren... ♪
[motor starten]
[muziek gaat door]
Vrouw: Terri.
[sombere muziek]
[dramatische muziek]
[deur gaat open]
Terri is weg. Ze nam de auto.
Ik weet het niet, ze was zo overstuur...
WC, ik weet het niet, maar de manier waarop ze praatte maakte me ongerust.
Wat gaan we doen?
Zeg tegen Diann dat hij de kinderen van school moet halen.
Fred, Fred, Fred!
Renae: Wat is er aan de hand, Chewy?
-Terri vertrok in Donna's auto.
- Terri rijdt?
Ze gaat iemand vermoorden.
WC: RJ! Terri heeft Donna's auto meegenomen!
Kwam ze hier langs?
[hijgt]
Alstublieft, Heer, help ons dit kind te vinden.
Oké, ga terug naar de stad en vertel het aan iedereen.
Glen: Oké.
[deur gaat dicht] [motortoerental]
Donna: Diann, heb je iets gehoord?
Oké, oké, doei.
[autodeur gaat dicht]
O Heer, we hebben uw hulp nodig. O God.
Donna: Diann, hoor je iets?
Diann: Ze is er niet.
Diann: Maar mensen zijn al naar haar op zoek, oké?
En er komen nog meer mensen.
-Het wordt laat. -Ik weet. Zullen we Susan bellen?
-Nee!
Waarom gaan we dat doen? Het zal hoe dan ook niet helpen.
WC: Terri!
Kom op, meisje!
Terri!
Er zijn mensen die naar je zoeken, die nu van je houden!
Vrouw: Terri!
Terri!
Susan: Nee... Nee, ik heb het niet gehoord.
Hoe lang?
Oké, oké. OK. Hé, Renée,
We zullen dit gesprek later moeten hebben, oké?
Bedankt.
Terri is afwezig. Ze heeft Donna's auto meegenomen.
Jo-Beth: Wat?
-Ze vonden dat de auto was gecrasht, maar geen Terri.
[muziek]
[zachte muziek]
[zachte muziek gaat door]
Vrouw: Terri!
Terri! Waar ben je?
[muziek gaat door]
Renae: Ik weet dat dit moeilijk is, Susan.
Vrouw: Terri.
Terri: Ben je boos?
-Nee.
Ik ben niet boos.
-Ben ik nu een nieuw persoon?
Donna: Iedereen! Wij hebben haar gevonden! WC,
Wij hebben haar!
WC: Jezus...
Donna: Oké, dat is oké.
[onhoorbaar]
Donna: We hebben haar gevonden...
-We hebben haar gevonden. -Ja, we hebben haar gevonden, jongens!
Donna: WC!
Ze is oké. Het gaat goed met haar, iedereen.
Suzanne: Alles goed? Ja? OK.
[zucht]
Donna: Ze is nu veilig.
Breng haar dan naar huis...
Susan: Ik moet haar meenemen.
Op dit moment.
-Susan, alsjeblieft.
-Ik wil geloven dat we een hoek om zijn gegaan.
Eerste dame,...
zijn we een hoek omgegaan?
Goed...
[zucht]
Het lijkt mij dat we dat hebben gedaan.
[menigte viert feest met tussenliggende stemmen]
Donna: Ik heb naar een aantal dingen moeten kijken
Ik kon het voorheen niet zien,
dingen die ik moet veranderen.
Ik weet dat ik je pijn heb gedaan, Terri en...
Het spijt me, kleine meid.
Terri: Haatte mijn moeder mij?
-Nee.
Kom hier, schat.
Zeg zoiets niet.
Je moeder haatte je niet, oké?
-Ik probeerde aardig te zijn,
maar het maakte niet uit.
-Dit is niet iets wat je ooit hebt gedaan, hoor je me?
Kijk naar mij.
Ze kon je niet zien.
Maar ik zie je.
En als ik naar je lieve gezichtje kijk,
Ik zie mijn kleine meid.
Je bent een geschenk
en het was alleen de bedoeling dat er van je gehouden zou worden.
Liefde is vriendelijk,
liefde beschermt,
en liefde geeft nooit op.
Dat is oké...
En liefde vergeeft, schat.
Dat is waar je moet beginnen. Vergeven.
Hm.
Het is oké, ik heb je.
Hm.
-[hijgt]
[huilt]
-Dat is oké.
Het is in orde, meisje.
Het is oké.
[zachte muziek]
[huilen]
Laat het eruit, het is oké, het is oké.
We hebben je.
Laat het nu los.
Hij ziet je lieve schat.
Donna: We zeggen dat we geloven,
dat wij Hem zullen volgen waarheen Hij ook leidt.
De waarheid is dat je het niet eens weet
als je geloof hebt
totdat iets met alle macht op je drukt.
Daar zie je wat erin zit.
Wanneer je naar die plaats volgt,
je zult worden als degene die je leidt,
anders zul je ontdekken dat je Hem nooit hebt gekend.
Wij volgden.
Ik hoorde dat er stond dat we niets te proberen hadden.
Maar ik zeg: als we kunnen,
Wie is het dan die dat niet kan?
We pakten die kleine handjes op
in de zwakte van onszelf.
We hebben ze in geloof aangenomen.
En ja, ook al lopen we door de vallei,
en de schaduw van de dood drukt op onze ziel,
Ik zal geen kwaad vrezen,
want ik heb gezien dat we niet alleen lopen.
[zachte muziek]
[telefoon rinkelt]
Suzan: Hallo?
WC: Susan, hoe gaat het, mijn zus?
- Eerwaarde! Hoi.
-Nou, ik ben net klaar met wat mensen te spreken
en het lijkt erop dat we ruimte hebben voor meer kinderen.
- Eerwaarde, ik kan u niet vertellen hoe het voelt om dat te weten.
Maar op dit moment
er zijn er niet meer.
-Wat?
Wat bedoel je?
-Er is geen kind dat een thuis nodig heeft
in 100 mijl van Possum Trot in alle richtingen.
Maar ik weet waar ik je kan vinden.
-Oké dan, eh. Nou, laat het me weten.
-Bedankt.
Hallo, ik ben de echte First Lady Donna Martin
en dit is mijn man, bisschop Martin.
Als we dit kunnen doen in Possum Trot
met het weinige dat we hadden,
wat kunnen we doen als we allemaal samenkomen?
Tegenwoordig zijn er bijna 400.000 kerken in dit land
en er zijn meer dan 100.000 kinderen
wachtend om geadopteerd te worden.
Het is tijd voor verandering.
Genoeg is genoeg!
Denk je niet dat deze 100.000 kinderen dit verdienen?
een mooi leven?
Vind je niet dat ze een kans verdienen?
Het ligt in jouw handen.
Ik ben hier om je te vertellen dat jij een verschil kunt maken.
Dat we dit probleem kunnen vernietigen.
Dat er geen kind zal zijn zonder een liefdevol thuis.
Maar het is nu tijd om actie te ondernemen
verliefd en je weet dat liefde een actiewoord is.
Je kunt niet rechtop zitten en kijken hoe slecht ze zijn
maar je doet niets aan het probleem.
Ik daag je uit vandaag,
Ik daag je uit om op te staan
en laten we zeggen deze kerk en die kerk,
wij gaan een verschil maken
in het leven van kinderen.
Laten we ze helpen,
laten we ze uit het systeem halen,
breng ze daarheen, leer ze, laat ze zien,
laat ze, help ze dat te begrijpen
hun leven is net zo belangrijk als ieder ander kind.
Vervolgens op de website.
Dat is de mijne.
De volgende is de mijne, Sonny. Ik wilde de volgende.
Nou, ik ben op de goede weg.
Vervolgens, op onze website,
Hier vindt u informatie over hoe u mee kunt doen.
Wees niet verlegen.
Ga je gang en haal je telefoons eruit
en scan de QR-code.
Laten we deze hele wereld veranderen.
Laten we de mentaliteit veranderen
van wat er in het verleden is gebeurd
en laat dat zien
wij zijn het volk van God.
God heeft ons het vermogen en de geest gegeven om dit te doen.
Dus laten we het samen doen. God zegene je.