Deel als je deze apps leuk vindt. Veel kijkplezier!
(groot orkestrale fanfare )
Deel als je deze apps leuk vindt. Veel kijkplezier!
♪♪
(krekels tsjirpen)
♪♪
(motor slaat af)
(veiligheidsgordels klikken)
(autodeuren open)
(autodeuren gaan dicht)
(vogels fluiten)
Mam, je zei tien minuten.
Nee, zei ik toen ik opgewarmd was.
-Mam. -Agnes, binnenste stem.
Wij zijn niet binnen.
Ja, maar er zijn hier ook andere gasten.
(Louise zucht)
Hoi.
Is deze stoel gratis?
Ja, zeker.
Oh. Geweldig. Geweldig.
(stoel schraapt luid)
(haalt diep adem)
-SERVICE:Meneer. -Oh, dank u.Grazie.
Dat is voor jou, kind. Krijg het in je nek.
-Dankjewel. -Proost, mijn lieverds. Op ons.
(lacht): Oh, we zijn nu op vakantie.
Wil je een biertje?
Het is nog wat vroeg.
-Maar als je er een wilt. -Nee. (schraapt zijn keel)
PADDY: Kom op. We gaan ervoor.
Geef Agnes alsjeblieft geen appelsap voor het slapengaan.
-Ja, mevrouw. -En jij hebt Hoppy?
-AGNES: Mm. -LOUISE: Heb je mijn nummer?
-VROUW: Ja. -LOUISE: Oké.
-(kussen) Ik hou van je, lieverd. -AGNES: Ik hou van je.
LOUISE: Oké. Doei.
-AGNES: Dag. -VROUW: Ciao.
Ik zweer het, dat konijntje.
Wij moeten ingrijpen.
(zucht) En de Derde Wereldoorlog beginnen?
Kijk, ze is met een vreemde op een vreemde plek,
-en hij zorgt ervoor dat ze zich veilig voelt. -Ja, nou ja, ze is 11.
(luid via de luidsprekers): ♪ Als iedereen je wil ♪
♪ Waarom is er niemand... ♪
Ben.
Kunnen we afspreken dat we vanavond niet naast het Deense stel gaan zitten?
Als ik nog één woord over hun moet horen
(imiteert accent): "kookles."
(Deens accent): Vandaag hebben we ravioli con funghi gemaakt.
Je moet morgen naar de les komen,
omdat ik geloof dat ze de gnocchi maken.
-Mm. -Oh, het gaat geweldig zijn.
En je zult dol zijn op Giorgio, die ons lesgeeft.
Hij weet alles over Italiaans eten,
en hij bedacht zelfs enkele variaties op deze cursussen.
Weet je, er zijn 23 verschillende...
BEN: Jeez. 46 euro voor risotto?
-AGNES:Papa. -Wat?
LOUISE: Agnes, praat zachtjes.
Ik kan Hoppy niet vinden.
Oké lieverd. Laten we rustig worden, oké?
Heb je hem in de auto achtergelaten of...?
Nee. Nee, ik denk dat ik hem in de kerk had.
Oké, oké. Maak je geen zorgen. We vinden hem wel, oké?
-Alles goed? -Het is oké. Schatje, het is oké.
Hier, papa gaat hem vinden. Kom op, laten we gaan zitten.
-Laten we wat doen... -Louise, kom op.
Ben, ik kan niet nog een keer een inzinking aan, oké?
Louise, ik ben...
Kom op. Laten we gaan zitten. Laten we wat ademhalen.
-(mompelt): Verdomd konijn. -Oké. Adem in.
-(Agnes ademt diep in) -Een, twee, drie.
Uitstel.
Een...
♪♪
(baby huilt vlakbij)
Coniglio? Nee? C-Coniglio?
Nee.
Bedankt. Dank je.
(zucht)
PADDY: Oeps, sorry. Whoa! (lacht)
Oh, het is zo hobbelig.
Pas op, pas op, pas op.
♪♪
-(vrouwen kletsen, lachen) -(kerkklokken luiden)
Ah!
Oh, pap, kijk, ze hebben Hoppy gevonden.
-Geweldig. -Oh ja, Ant, hij herkende hem van het hotel.
Oh, dit is mijn man Ben.
Ja, ik denk dat ik je ligstoel heb gestolen.
-Ah, ja. -(lacht): Ja.
Ik ben Patrick Field. Dit is mijn vrouw Ciara.
-Hallo. Hoi. -Hé.
En, eh, jij moet Ant zijn.
Oh, Ant heeft wat moeite met communiceren,
dus hij kan een beetje onzeker zijn.
-Hoi, Ant. -Dat is prima.
-Dit is Agnes. -En dit is Hoppy.
Hij is mijn zorgenkonijn. Hij ruikt echt lekker.
-(lacht): Oh. -Aw. -BEN: Mooie Vespa.
Ja, is dat niet zo? We hebben haar van Paulo bij de receptie.
-Oh. -Het is echt geweldig. Je zou het eens moeten proberen.
-Oh nee. -Kunnen we dat? Alsjeblieft, pap?
-Schat, schat, alsjeblieft. -Oh, w-wat, rijd je niet?
-Ik bedoel, ik kan je meenemen. -Ja.
-Eh, heb je helmen? -Ik beloof het,
Ik zal-ik zal echt heel, heel veilig zijn.
-Maar juridisch gezien... -Ik zal de pretpolitie niet bellen
als je dat niet doet.
Kom op, alsjeblieft?
PADDY: Oh, het is moeilijk om nee te zeggen, nietwaar? (lacht)
Eh, oké.
-Oké, geef me je... -Ja. -Joepie.
Eh, houd je even goed vast, oké?
-Ja. -(motor start, toeren)
-Oké, hou je vol? -Ja.
Oké, we doen het rustig aan, oké?
-LOUISE: Ja. -Tot ziens zo.
-Hou je vast. -Tot ziens.
-Dag! -PADDY: Daar gaan we. Dag.
-Het gaat goed met haar. -(Louise lacht)
Ze is een natuurtalent!
-(Agnes gilt) -Ooh.
(autoclaxon toetert)
Nee, het komt wel goed. (lacht)
-(piepende banden) -(Paddy schreeuwt in het Italiaans)
-(auto claxonneert) -(Paddy joelt)
-(lacht) -(Agnes oeps)
(Paddy schreeuwt)
-(Agnes oeps) -Whoa!
Dat was wel een beetje gek. Oh!
-(banden piepen) -(oeps) Precies.
-AGNES: Ja. -(Paddy lacht)
-Dat was zo leuk. -Ja? -Je hebt het geweldig gedaan.
-Zeg dankjewel tegen meneer Field. -Dankjewel.
-Oh nee. Paddy, alsjeblieft. -Dank je, Paddy.
Je hebt het. Altijd.
Luister, hebben jullie al geluncht?
Eh, nee, wij, eh...
Nee? We dachten dat we zouden gaan rondhangen
met dat hele interessante Deense stel.
-Weet je welke? (lacht) -Eh...
-Ik ben j-gewoon een beetje aan het dollen. -LOUISE: Oh.
-(gelach) -Maar, eh, serieus,
Er is een hele leuke plek om de hoek.
BEN: Dus we nemen de beslissing
dat we naar Londen gaan verhuizen.
Vlieg eroverheen, vind een appartement,
Weet je, ik neem geweldige nieuwe mensen aan,
en dan... (imiteert explosie)
De wereldeconomie stort in.
Ik krijg een telefoontje uit Chicago.
"Eh, Ben, over dat Britse kantoor dat we je wilden laten opzetten."
Man, dat moet een flinke trap onder je ballen zijn.
Ja hoor. Ze hebben me een goede ontslagvergoeding gegeven.
Ja? Dat is redundantie.
En Louise, werk jij?
Ja, dat doe ik. (lacht)
Eh, ik zit, eh, ik zit in PR.
Of ik was. Ik ben--
Ik, eh...
Ik heb niet hetzelfde netwerk in Londen.
Ja, we zijn nog steeds onze weg aan het vinden.
Maar we hebben besloten om in Londen te blijven, omdat we het er zo geweldig vinden.
We zijn twee uur hiervandaan , of van Parijs of Rome.
Het westen van het land.
-Ik denk niet dat we daar al zijn. -Uh-uh.
-Wat? Oh, mijn. (lacht) -(hijgt)
Oké, dat is het dan.
Je moet eens komen kijken. Echt, het is prachtig.
Ja, dat zou geweldig zijn.
Ja?
Ja.
-Klaar. -(gelach)
-Nou, goed dan. -En wat heb je?
Heb je al een andere baan gevonden of...?
Nou ja, ik ben het nog aan het verwerken.
Kijk, ik herinner me dat ik, voordat ik mijn praktijk opzegde,...
-Hoe was ik? -Eh, ellendig.
Ik voelde mij ellendig.
-Je bent advocaat? -Nee, dokter. -Oh.
Maar doe nu een klein beetje werk
-met Artsen Zonder Grenzen, en ik ben... -Hij is...
-Oh, wauw. -Wauw. -CIARA: Hij is zoveel gelukkiger.
PADDY: Ik ben zoveel gelukkiger.
Hoe dan ook, deze tagliata is heerlijk.
Hoe is je polenta? Ziet er een beetje droog uit.
Nee hoor, het is prima.
Dus jij bent vegetariër?
Voor het welzijn van dieren of voor uw eigen gezondheid?
Ja, voor-voor gezondheidsvoordelen
en het dierenwelzijn en het milieu.
Nee, nee, nee. Je hoeft niet verder te gaan.
Het is de toekomst.
Mam, mogen we op de schommel spelen ?
-Eh, ja. -Wil je geen toetje?
Nee, nee, ze heeft haar ijsje voor vandaag al gehad.
-Oh, wauw, jullie zijn stoer. -(lacht)
Ant, je mag spelen, maar blijf op een plek waar wij je kunnen zien, oké?
En stoor niemand, oké?
Oh, dat is goed. Italianen zijn dol op kinderen.
Niet zoals de Fransen.
CIARA: Het is geweldig dat Ant een vriendje heeft gevonden om mee te spelen.
In het hotel waren de kinderen van de andere gezinnen,
ze lijken elkaar allemaal te kennen.
En ja, Ant heeft het moeilijk.
-Eh... -Zou ik dat kunnen?
Hij, eh, hij heeft een aandoening.
Aangeboren aglossie.
Eh, in lekentaal,
Hij werd geboren met een veel kleinere tong dan jij en ik.
- Maakt het moeilijk voor hem om te communiceren. -Ah. -Mm.
Maar kijk, deze twee, ze hebben geweldige wapens.
Jammer dat ze niet voor altijd deze leeftijd kunnen behouden.
Oh, shit.
-De Denen. -PADDY (lacht): Oh nee.
BEN (lacht): Hé.
PADDY: Hij heeft ons gezien. Hij heeft ons helemaal gezien.
Oei. Ga met me mee.
Torsten.
-Ja. Hoi. -Hé.
-Hé, hebben jullie al gegeten? -Nee, dat hebben we nog niet.
Heb je zin om mee te doen?
Eigenlijk kunnen we uw hulp gebruiken met een, uh,
- vrij belangrijk debat. - Ja.
(schraapt keel) Sorry. Dit eten is zo rijk.
We debatteren over toiletpapierprotocollen.
Dus, uh, scrunchen of vouwen. Wat doe je?
Eh...
Ik weet het niet.
Oh, prima.
Nou, Louise is gevouwen, Ciara is gekreukt,
maar, weet je, Ben en ik, we maken ons zorgen dat als je foldt,
Je loopt het risico dat je lek raakt en dat er wat poep op je vinger komt.
Dus wat moeten we doen? Drie extra stoelen halen?
Nee, nee, we keken eigenlijk alleen maar
om een ​​reservering te maken voor later, dus...
Oh, oké, man. Eh, oké.
Nou, tot ziens op de ranch.
Ja.
-Dag dan. (mompelt) -Proost.
-(gelach) -Wat?
Paddy, je bent verschrikkelijk.
- Vreselijk. - Je weet nog niet de helft.
(gelach blijft)
(levendig gebabbel)
Honderd procent zeker.
Was dat vorig jaar of het jaar daarvoor dat we daarheen gingen?
Ja hoor.
Oh, Torsten, je hebt nog niet gezegd. Vouwen of scrunchen?
-(gelach) -Oh, man.
Ik weet het. Het spijt me echt heel erg.
Hoe dan ook, sorry maat.
Daar gaan we.
GROEP: Tre, due, uno.
(gejuich)
(gelach)
-PADDY: Op nieuwe vrienden. -(glazen klinken)
ANDEREN: Aan nieuwe vrienden.
(sirene huilt in de verte)
LOUISE: (gilt) Oh, God.
Herinner me er nog eens aan waarom we in Londen wonen.
Kom op. Ga naar binnen. Laten we gaan.
(Louise kreunt)
(zucht)
Goed.
Welterusten lieverd.
En Hoppy.
Schat, weet je nog wat we afgesproken hadden?
Hoppy krijgt voor Kerstmis zijn eigen kamer .
Toch? Je bent bijna 12 jaar oud.
Houd van je.
Ik houd ook van jou.
(deur gaat open, sluit)
Ik denk niet dat Hoppy voor Kerstmis een eigen kamer krijgt.
Ik bedoel, Louise, denk je dat we ons zorgen moeten maken?
-over waarom de... -Ben, zou jij...
Ze zal je horen.
Het is waarschijnlijk beter dat ze dat wel doet.
Gaat het goed met je?
Vandaag kreeg ik een telefoontje van de headhunter.
Ik snapte het niet.
Oh.
Lieverd, het spijt me.
(telefoon rinkelt, trilt)
(Louise zucht)
-Het is Penny. -Mm.
Agnes' wiskundeleraar. Wil je het lezen?
Nee.
-(zucht): Godverdomme. -(legt telefoon neer)
Kijk eens wie ons schreef.
Je vriend.
"Hallo, Ben en Louise.
"We missen onze geweldige week samen in Italië zo.
"Je moet echt eens op de boerderij komen kijken. Wat zeg je ervan?"
"Een lang weekend vol frisse lucht, vers eten en lange wandelingen in Devon.
"Ant stuurt Agnes goede vibes.
-Hij mist haar echt." -(lacht)
Erg lief.
Hoi.
Misschien is dit wel goed voor haar.
Uh, voor ons. Je weet wel, verandering van omgeving.
Ja.
Het is misschien wat lang om tijd door te brengen met mensen die je nauwelijks kent.
Ja.
Je hebt waarschijnlijk gelijk.
(zucht) Hoe dan ook.
-(zucht) -Weet je wat?
Ik denk dat we moeten gaan.
-Ja? -Ja. Wees leuk.
Ja?
Oh, jee.
Kijk eens.
Ja, kijk daar eens.
(banden rollen op grind)
BEN: Weet je zeker dat we de afslag niet gemist hebben of...
Nou, ik weet het niet. We hebben het-het oorlogsmonument nog niet gezien.
-(zucht diep) -Ben, word alsjeblieft niet boos.
Ik ben niet boos.
C-Kun je ze bellen of-of vragen of...
Er is nog steeds geen... (zucht)
Oh.
Oh. Oorlogsmonument!
Links. Links, links, links.
(nachtvogel roep)
-Baby. -AGNES: Hmm?
Wij zijn er.
(Ben zucht)
Haal me uit deze auto.
(Ben zucht diep)
-Hé! -Hé! -Hé!
-Je hebt het gehaald. -Hoi.
PADDY: Wij dachten dat je verdwaald was.
-Oh nee. -Ah. Nou ja, we dachten dat we verdwaald waren.
-Nee, dat hebben we niet gedaan. -Oh ja?
Leuk je te zien, lieverd.
-Kom op. We krijgen je binnen. -BEN: Deze plek is gewoon zo...
Oh, wauw. Oh, sorry, schoenen.
Oh nee, je kunt ze gewoon aan laten. Maak je geen zorgen.
-Sorry voor de rommel. (lacht) -Oh nee.
-Zullen we je tas in je kamer zetten? -Ja.
-Wauw. -Vind je het leuk?
-Wauw, deze plek. -(lacht)
Nee toch? Ik zal je wat te drinken halen.
Oei.
-Erg steil. -Daar gaan we.
(hijgt) Wauw.
Gezellig. (lacht)
PADDY: Appelcider.
Appels van onze eigen boerderij.
-Nee. -Ja.
(lachend)
Dat is het mooie, toch?
-Sterk. -(lacht)
Wacht maar tot u onze calvados proeft.
-Het is 150 proof. -(flessen klinken)
CIARA: Mier?
Het is Agnes.
Oh. Zeg hallo tegen Ant, lieverd.
Hallo, Ant.
Oh, hij is gewoon een beetje verlegen.
Kijk Agnes, we hebben een bedje voor je gemaakt.
Vind je het leuk?
Ja.
Het is geweldig.
Mier, het is tijd voor het avondeten.
-Kom naar beneden als je er klaar voor bent. -Ja.
LOUISE: Oh, en dit hebben we voor je.
CIARA: Oh, een kaars. Dat had je niet moeten doen.
LOUISE: Dit is Feu de Bois.
Het is de geur van een houtkachel.
Dat is goed. We kunnen het naast de houtkachel zetten.
(gelach)
BEN: En voor de voetbalfan. Hut, hut!
Ah, Ben, Ben, dat had je niet moeten doen, man.
-Dat is echt-- Ant. -Ah, alsjeblieft.
Mier, wat zeggen we?
Dat is mijn jongen. Hut! Ik kom voor je, jongen.
Ik probeer hem aan te sporen om meer contactsporten te beoefenen, weet je?
Het is goed... (lacht) Het is goed... (kussen)
-Het is goed voor ze, weet je? Ze hebben die uitlaatklep nodig. -Ja.
Man, wat hield ik van een traantje.
En jij? Speel jij bal?
-BEN: Ja, ik bedoel, een beetje. -Oh, ja? Hut.
-Wh-Whoa, whoa. -(lacht)
PADDY: Mijn reacties zijn ook niet meer wat ze geweest zijn.
Oké. Rosse Arance di Sicilia.
Het zijn Italiaanse bloedsinaasappelen.
-Maar kijk eens naar de kleur in de... -Mm-hmm. -Ooh.
LOUISE: Wauw.
Jullie zijn VIP-gasten.
Toen Paddy hoorde dat je zou komen,
hij heeft Libby, onze prijswinnaar, afgeslacht,
en heeft haar in het buitentoilet opgehangen.
PADDY: Wat een vogel was ze, Libby. Een vorstelijk meisje.
De echte koningin van het boerenerf, weet je wel?
Ik bedoel, hoe was ze?
-Ze had persoonlijkheid. -Ze had persoonlijkheid.
(Paddy en Ciara lachen)
PADDY (zang): Ta-da!
-Libby à l'orange. -(Ciara en Paddy lachen)
PADDY: Goed. De snijvorken van de oude man.
Souschef, graag.
-Gewoon om... -Met liefde opgevoed.
Vrije uitloop.
Onze tarwe,
ons gras, onze boomgaarden.
En nu, Louise, mijn liefje.
Ons geschenk aan jou.
(grinnikt): Oh God, dat is zo...
Het-het is maar een klein hapje.
-Eh, ik zal het proberen. -(Paddy stamelt)
Nou, dachten wij, voor de dame.
Het is het beste deel van het gebraad.
Echt knapperig en toch op de een of andere manier zacht
-allemaal tegelijk. -Mm.
(lacht)
Mmmm. Mmmm.
-PADDY: Het is goed, toch? -LOUISE: Mm-hmm.
-Het is oké? -Mmm. Heel goed. -(lachend)
(Paddy en Ciara lachen)
BEN: Kan ik, uh, kan ik ergens mee helpen ?
PADDY: Oh, wat een heer. Uh, ja, dat zou geweldig zijn.
Eh, serveerschalen, tweede plank.
Oh, ze zijn er gewoon.
-Ah. -Dankjewel. (lacht)
(Mieren gebabbel)
(Mier hoest zachtjes)
(gebrabbel)
-(klapt in handen) -PADDY: Mier, kom op, maat.
Bedtijd. Hakken, hakken.
Dat is mijn jongen. (lacht)
-Kinderen, toch? -Ja.
-(Paddy zucht) -Jeetje.
Zijn deze origineel van het huis?
Ja. Houdt de warmte binnen en houdt de struikrovers buiten.
Man, wat is het hier stil.
Hebben jullie überhaupt buren?
Ja, helemaal aan de andere kant van de vallei,
maar weet je, we zorgen voor elkaar.
BEN: De onze staan ​​aan de overkant van de gang,
(lacht): en ik denk niet dat we ooit met elkaar gesproken hebben.
Louise, heb je last van je nek?
Nee, eh, het is gewoon iets dat soms de kop opsteekt.
PADDY: Medicinaal? Het is zelfgekweekt.
Nee, dank u. Ik heb een pil genomen.
Oh, moderne geneeskunde.
Het is verbazingwekkend.
Maar al te vaak behandelen we het symptoom.
Wij pakken de oorzaak niet aan.
Weet je, de technologie is ongelooflijk geavanceerd,
maar emotioneel gesproken,
we zijn allemaal nog steeds gewoon... (ademt scherp in)
grotbewoners.
Het is allemaal dat perfecte leven, Instagram, Facebook-onzin.
Iedereen praat, maar niemand is eerlijk.
Het heeft ons achtergelaten--
Ik weet het niet, ongeduldig en gestrest.
CIARA: Het internet is al een halve dag uit de lucht,
en ik heb hem bijna vermoord, dus...
-(gelach) -(mier huilt boven)
BEN: Ik vind het hier heerlijk.
Het is een soort digitale detox.
Weet je, even weg uit Londen .
-(Ant blijft huilen) -PADDY: Ja.
Is alles goed met hem?
Nee hoor, nee, het gaat prima met hem.
-Ja. -Eh, hij stort zo neer.
Hij doet dit soms.
Het hoort gewoon bij zijn toestand.
Heeft hij geen pijn?
-Nee. -PADDY: Eh, nee. -Oké.
Nee, nee, nee. Geen pijn.
-Weet je, ik ga even kijken hoe het met Agnes gaat. -Ja. Ja.
Wacht. Nee, nee, nee, nee, nee. (kreunt)
(Mier blijft huilen)
(het gehuil stopt)
-(vingers knippen) -Hij is neergeschoten.
Wauw. (lacht zachtjes)
(rillende kreun)
BEN:Je had iets tegen hem moeten zeggen.
Ze hebben Libby, de kip met de gouden eieren, vermoord.
Ik probeerde een poging te doen.
Ik weet het. Ik weet het.
Oh.
- Bah. -Wat?
Ben.
Denk je dat deze gewassen zijn?
Oh, ik denk dat we iets moeten zeggen.
Nee lieverd, dat is een oude vlek.
Kijk, we zijn op het platteland, oké?
-Onze normaal is niet hun normaal. -(zucht diep)
Ze zijn gewoon een beetje meer - ik weet niet - onverbloemd.
Je vindt het niet raar dat een dokter
om in zo'n huis te wonen?
Kijk, dit is niet Amerika, oké?
Hij doet non-profitwerk.
En ze kiezen er waarschijnlijk voor om hun geld uit te geven
op minder materiële dingen, weet je?
Zoals vakantie.
(zucht) Mm-mm.
Heb je enig idee hoe Downton Abbey er van binnen uitziet?
er eigenlijk uitziet?
Het is een kutgat.
(zachtjes lachend)
Hoi.
Hartelijk dank voor uw moeite.
(Louise zucht zachtjes)
-Graag gedaan. -(deur gaat open)
Hallo? Oh.
(lacht): Hoi lieverd.
Ik kan niet meer in slaap vallen.
-Oh, lieverd. Dat is goed. -Dat is oké. Kom op.
Ik ga jouw ademhalings-app voor je aan de slag laten gaan.
Nee, nee, nee, ik heb het hier. Kom op. Kom in bed, baby.
Kom op, kom met mama mee.
-AGNES: Mogen we het licht aanhouden? -Nee.
LOUISE: Nee, lieverd.
Daar gaan we.
-Oké. -(Agnes haalt diep adem)
BEN: We moeten gewoon rustig worden.
Ga zitten.
Ik beloof jullie, het wordt een geweldig weekend.
(diepe ademhaling gaat door)
PADDY: ♪ Wakker, wakker ♪
-♪ Sweet England ♪ -(Ciara lacht)
PADDY en CIARA: ♪ Het lieve Engeland is nu wakker ♪
♪ En gehoorzaam aan het land ♪
♪ En laten we allemaal deelnemen ♪
Kijk daar eens. Wat is dat?
♪ Want onze toekomst roept nu... ♪
Dat noemen we 'kieuwen'.
("Awake, Awake Sweet England" van Sam Lee speelt)
♪ Alles in de lucht zo helder ♪
♪ Zo klinkt het... ♪
Oh, wees voorzichtig. Dat is echt scherp.
-Het is vuurdoorn. -Oh.
We willen niet dat je gewond raakt, toch? (lacht)
PADDY: Je moet dus rustig aan beginnen.
Het moet opwarmen.
(blazen)
Moeilijk.
♪ En laten we zingen over dit levende verhaal . ♪
(gejuich)
(lied eindigt)
PADDY: Wacht, wacht, zie je? Zie je?
-LOUISE: Mm. -BEN: Ooh.
Ondeugende klootzak.
-Je had je geweer mee moeten nemen , hè? -Ja.
-(lacht): Ik ben blij dat je dat niet gedaan hebt. -(Paddy lacht)
Een Amerikaan die niet van wapens houdt?
Nou ja, ik heb het zelf ook wel eens meegemaakt als kind.
Als vossen niet in toom worden gehouden, doden ze alle vogels die op de grond broeden.
Het beheersen van roofdieren is essentieel voor een evenwichtig ecosysteem.
-Evenwichtig ecosysteem. -Dat is het. -LOUISE: Mm.
(lacht) Ja, ik weet zeker dat een in de fabriek gemaakt vuurwapen
De manier van de natuur om dat delicate evenwicht te bewaren. (lacht)
Oeps.
-AGNES: Mam? -Ah. Pardon.
(ademt diep in) Kijk hier eens naar.
Jij... Mier?
Denk je dat je kunt bewegen, lieverd?
zodat Agnes een potje kan schommelen?
Uh, oh, hallo.
Zou je Ant willen vragen of hij wil verhuizen?
- Gewoon zodat-- Agnes het ook wil proberen. - Kom op, maatje.
-Even een seconde. -(speels snuivend)
Geef je een piggyback, ja? Kom op. (snort)
Ga door.
Ik zou nu de rug van de hand van mijn vader gevoeld hebben.
Paddy, Paddy. I-Het is oké. Dat doe je niet, dat hoeft niet.
Het is goed, het is goed. Je wilt het toch, maat?
Ga door. Geef Agnes een duwtje.
Goed gedaan.
(spuugt)
(lacht): Kom op zeg, dat is geen push.
Daar. Dat is mijn jongen.
-Heb je last van een opvlamming? -Ja, het is gewoon een...
-Mag ik? -Oh.
Kom op, maak je knieën los.
Oh, wauw.
Ja.
Je levator scapulae is als een touw.
(Louise kreunt)
-Kunnen we gewoon... -(nek kraakt zachtjes)
Ja. (zucht)
(Louise lacht nerveus)
Ik weet wat je nodig hebt.
Koudwatertherapie.
Klinisch bewezen dat het ontstekingen vermindert en? Iemand?
Versterk het immuunsysteem.
-LOUISE: Oh. -Ja.
W-Nou, we hadden geen zwemkleding meegenomen.
Oh, dat is goed. Je mag je onderbroek aanhouden.
Oh, wat is er gebeurd?
(Grinnikt): Oh, eh...
Oh, uh, het liep gisteravond een beetje uit de hand. (lacht)
(grinnikt): Ik viel van een ladder terwijl ik appels aan het plukken was.
PADDY: Kom op, jullie.
Trek je uitrusting maar uit.
Ik beloof dat we daarna de verwarming in de auto aanzetten
en dan hebben we het zo weer warm .
Je moet niet verlegen zijn, Louise. Je hebt een geweldig lichaam.
Oh, dank je wel.
Ja.
Juist. Zorg ervoor dat je over de rotsen springt als je eruit springt.
Oké. Ant, Agnes, spring met de vaders mee, ja?
-Klaar? In drie, twee... -LOUISE: Oh, wacht even.
Eén-één seconde. Sorry, sorry. Uh, uh... (stammert)
-Is het veilig? Is het diep genoeg? -Eh, ja.
Ik heb het honderden keren gedaan, sinds ik haar leeftijd had.
Ja, maar zorg wel dat je de rotsen weghaalt.
Oké, in drie, twee, één, gaan!
(iedereen schreeuwt)
(Louise lacht)
-Oh! Whoo! -(Mier hoest, hijgt)
Kom op, jongen!
-Paddy, kan hij zwemmen? -Ja, ja, ja.
Op dezelfde manier heb ik geleerd: zwemmen of verdrinken.
Het komt wel goed met hem. Ga maar, Ant.
Oh mijn God, kan Ant... kan Ant zwemmen?
Oh, maak je geen zorgen. Paddy heeft hem.
Zullen we?
Oh, eh... eh, j-ga je gang maar.
Oké.
(oeps)
-CIARA: Kom op, Louise! -PADDY: Ga, Louise!
-Kom op! -(joelend)
-Kom op, spring, spring, spring! -Kom op, spring!
(zingend): Spring! Spring! Spring! Spring! Spring! Spring!
Spring! Spring! Spring!
-(Ciara joelt, lacht) -(Paddy gromt speels)
-(haardroger zoemt, plopt) -(Louise gilt)
-(hij hapt naar adem) Oh, God. -Jeetje!
Dat is echt een brandgevaar.
(Louise hijgt)
Kijk, Louise, wil je een dutje doen?
(lacht) Ja, in hun vieze bed?
Oké, laten we allemaal gewoon...
Het spijt me.
Ik probeer het. Echt waar.
Ik...
Ik vind het niet zo prettig om met ze om te gaan.
BEN: Oké.
Misschien kunnen we mijn nek als excuus gebruiken.
-Om weg te gaan? -(klop op de deur)
-Hé. -LOUISE: Hallo.
Stoor ik?
N-Nee.
Paddy en ik willen je graag uitnodigen voor het avondeten.
-Ooh. -Ja, er is deze kerel Mike.
Hij is een soort lokale legende.
Ik bedoel, het gerucht gaat dat hij een stroper is,
maar hij is een geweldige kok. (lacht)
En, eh, hij heeft een klein huisje aan de zee.
Een privéruimte, een soort chef's table.
-Oh, wauw. -Mmm.
Ja, en het is super authentiek,
alles vers, lokaal. (lacht)
-Eh... geweldig. -Geweldig.
-BEN: We-we zouden dat heel graag willen. -Geweldig.
Ze lijkt echt onaangenaam.
Oké, ik was j--
Hé, laten we... laten we eens proberen opnieuw op te starten.
Oké? Weet je nog wat Nadine zei?
Laten we het perfecte niet de vijand van het goede maken.
(Louise kreunt zachtjes)
(kussen)
AGNES: Oh, ik hoop dat ze frietjes hebben.
Nou, ik weet zeker dat ze chips zullen hebben,
want zo heten ze hier.
-(Ciara lacht) -Oh, wauw! (lacht)
Je ziet eruit alsof je een miljoen waard bent.
-Dankjewel. Je ziet er prachtig uit. -(Louise lacht)
PADDY: Je weet wat ze zeggen, man.
Gelukkige vrouw, gelukkig leven.
Eigenlijk gaan we niet zo vaak winkelen.
Ik bedoel, onze filosofie...
Geef verstandig geld uit aan dingen die lang meegaan.
Ja, dat laatste, zoiets als een horloge of een ring of een herinnering.
-(lacht) -Zoals Italië.
CIARA: Ja, en alles is nu zo wegwerpbaar,
dus "fast fashion."
Komt Ant niet?
Hé, Muhj! Daar is hij.
Dus Muhjid spreekt niet het beste Engels,
-maar hij is een geweldige babysitter. -Hallo.
LOUISE: Je bent-- Oh.
Oh, de-- gaan de kinderen niet met ons mee?
CIARA: Nee hoor, vanavond zijn de kinderen er niet.
Heb ik je dat niet verteld?
PADDY: Muhj moest vluchten voor de oorlog in Syrië.
Zijn geboortestad, Homs, werd met de grond gelijk gemaakt.
LOUISE: O.
God, het spijt me zo.
Oh, dank u wel, meneer.
PADDY: Arme jongen, hij zit vast in het asielsysteem.
Kan officieel niet werken.
CIARA: Maak je geen zorgen. Hij is volkomen betrouwbaar.
- Thuis was hij leraar. - Oh.
CIARA: Hij is geweldig met kinderen.
De hele buurt denkt er hetzelfde over.
En niet alleen omdat hij gierig is. (lacht)
Ja, en het beste is
Als er iets mis is, laten we hem het land uitzetten.
(Paddy en Ciara lachen)
-Broer, een fijne avond. -Kom.
Kom met me mee. Laat me het je laten zien. Kom.
LOUISE: Vind je dat we haar bij hem moeten achterlaten?
BEN: We hebben al eerder oppassen gehad, en hij was leraar.
Kom op, Louise. Laten we een leuke tijd hebben.
-(grinnikt) Oké. Doei, schatje. -PADDY: Hé jongens! Komen jullie?
Als. Hoe, hoe.
("Animal" van Def Leppard, luid afgespeeld via stereo)
-♪ En ik heb nodig ♪ -(piepende banden)
♪ En ik lust ♪
♪ Dier... ♪
(stammert) Hé, Paddy.
-Zijn we er bijna? -Heel binnenkort.
(banden piepen)
(Louise lacht nerveus)
(lied eindigt)
BEN: Wauw. Wauw, deze plek.
Oh mijn God.
Ja, Amerika is zo. Diner is zo.
Het goede nieuws is dat wij vanavond de enige gasten zijn.
Oh, het is zo schattig.
Ja hoor. Dit vind je niet op Yelp.
Mike gaat 's avonds alleen op pad om al het eten te verzamelen.
Ongelooflijke chef. Hij is... (lacht)
Je zou zijn wildpastei eens moeten proeven.
-Het is alsof... (schrokkend) -(Ciara lacht)
PADDY: Geweldig.
Eh, maar vergeet niet: ik ben vegetariër.
-Wacht, gisteren. -Ik weet het.
Ik ben... (lacht zenuwachtig) Ik had iets moeten zeggen.
Ik ben gewoon-- ik-- (stammert)
Jullie hebben zoveel moeite gedaan...
-CIARA: Oh, het is... -Oh, maat, maat.
Ik voel me zo'n idioot. Het spijt me zo.
BEN: Het was oké. Eh...
-Ja, het was oké. (lacht) -PADDY: Oké?
Maak je echt geen zorgen.
Geweldig. Maar je eet nog steeds vis, toch?
-Ja. -Geweldig. Maar-- Vis is geen vlees?
(lacht) Natuurlijk.
Maar weet je, het is beter voor het milieu.
Ja, maar de manier waarop de industriële visserij
behandelt de oceanen.
Daarom zamel ik geld in voor duurzame visserij
en voor ecolabels op verpakkingen...
Dat soort pescotarisme is een voorrecht.
LOUISE: Absoluut, maar dat is geen reden om het niet te doen.
PADDY: Wat als je het niet kunt betalen om in de rij te staan?
LOUISE: Nou, je bent toch zeker geen voorstander van
Wij eten allemaal fabrieksvlees.
In plaats van, weet je wel, Libby. (lacht)
Het is... ingewikkeld.
Zijn we het daarmee eens?
Dat is het. Het is ingewikkeld. Het is echt ingewikkeld.
En ingewikkeld is goed.
Tegenwoordig zijn te veel mensen bang voor een eerlijk debat.
Nietwaar? We zijn allemaal veel te beleefd.
-Hé. Kijk eens naar deze sukkel. -Daar heb je het, hè? -Whoa.
Nu vertrouwen we erop dat dit zo is.
duurzaam geproduceerde vis, Mike.
MIKE: Ja, nou, het is, uh, het is gemaakt met Devon-boter,
uh, wilde zeekraal, in het bos geplukte paddenstoelen,
gekookt in, eh, duurzame Devon-room, hè?
-Fantastisch. -Ja.
Uh, niet de giftige, toch? We kunnen je vertrouwen, Mike?
Nou ja, dat zou wel veelzeggend zijn, toch?
(Paddy en Mike lachen)
Juist. Tijd voor de pot. (lacht)
(Paddy en Ciara lachen)
MUHJID (op afstand): ...24, 25...
(Mier zucht)
MUHJID: ...26...
(fluisterend): Onder het bed.
MUHJID: ...27, 28...
-MUHJID: ...29... -AGNES: Wauw.
-Dat zijn een heleboel horloges. -MUHJID: ...30.
(zingend): Of je er nu klaar voor bent of niet, ik kom eraan.
Ik begrijp het niet.
(zang): Hallo.
Waar zijn jullie, kleine wezentjes?
(De adem van de mier trilt)
LOUISE:Weet je, ze zeggen, je wordt
-net als je ouders, of je gaat het tegenovergestelde doen, toch? -Mm.
Ik heb de mijne nooit ontmoet. (lacht)
PADDY: Hé, dat is hun verlies, lieverd.
-Hun verlies. -(lacht)
Die van mij waren, als ik de Fransen mag vergeven, een stelletje kutwijven.
Dus je ging de andere kant op of...?
(Ciara en Paddy lachen)
"Ze maken je kapot, je moeder en vader.
"Misschien bedoelen ze het niet zo, maar het is wel zo.
"Ze vullen je met de fouten die ze hadden
"Voeg er dan nog wat extra's aan toe, speciaal voor jou.
"Maar zij waren op hun beurt verneukt
"Door dwazen met ouderwetse hoeden en jassen,
"Dat de helft van de tijd sentimenteel en streng was
"En half op elkaars lip.
"De mens geeft de mens ellende.
"Het wordt dieper als een kustplateau.
"Ga zo vroeg mogelijk weg,
En heb zelf geen kinderen."
-CIARA (fluistert): Hé. -(Paddy lacht zachtjes)
Baby.
(snikkend): Ze neukt...
Deze keer heeft zij mij gered.
Heeft mij uit de put gered.
-Heeft me op het rechte pad gebracht. -(Ciara lacht)
En wat nu?
17 jaar.
-PADDY: 17 jaar. -Wauw. -(Ciara lacht)
Voor moord krijg je minder.
(lachend)
En weet je, we doen het nog steeds... weet je, elke dag.
-Elke dag? Oh mijn God. -(Ciara lacht)
LOUISE: Verdomme. Ben mag blij zijn als hij het een keer per maand krijgt.
-PADDY: Wat? -CIARA: Oh.
Nou, je moet er wel moeite voor doen. (lacht)
Ik weet.
CIARA: Ik bedoel, soms doen we rollenspellen.
-(lacht) -Ja. -LOUISE: Nee.
-Serieus. -Ja.
Leraar en leerling.
LOUISE: Hmmm.
Rockster en fan. (lacht)
Vreemden in een bar.
Geile serveerster en sexy klant.
Oh mijn God.
-CIARA: Meneer? -PADDY: Mm-hmm?
CIARA: Hoe was je eten?
PADDY: Het was lekker, maar ik hou wel van wat meer pit.
-CIARA: Doe je dat? -PADDY: Ja.
(lacht): Stop daarmee.
Nou ja, misschien kunnen we voor het dessert iets anders dan van de kaart kiezen.
Ja, graag.
Nee hoor.
Oh, meneer, ik denk dat u uw servet hebt laten vallen.
-Dat heb ik gedaan. Verdomme. -Ik ga gewoon onder de tafel kruipen
en dat voor u regelen.
(Louise lacht)
(lacht): Oké.
-(Paddy gromt) -(Louise lacht)
(Paddy gromt en kreunt)
-(Paddy gromt) -(bonkend)
(Ciara lacht)
(lachend): Dat waren we niet echt.
(Ciara en Paddy lachen)
Oh, ik hou van deze vrouw.
Ik hou van haar.
Wat is het grootste geslachtsorgaan in het lichaam?
Hmmm?
De hersenen.
Wat we ons kunnen voorstellen is oneindig veel sexyer
-dan wat wij kunnen doen. -Mm-hmm.
Houdt het gewoon vers.
Daarom gaan we allebei wel eens uit eten.
Ja. Ja.
-(Ciara lacht) -PADDY: Ja.
Oh.
Wij vinden het gezond. Mm.
-("Black Velvet" van Alannah Myles speelt) -Mm. Oké.
-(lacht) -Oh mijn God. Ik hou van dit liedje.
Mike, doe eens gek, wil je?
-(Ciara lacht) -Mijn liefste?
(lied gaat luider verder)
Hoe oud was ze toen ze elkaar ontmoetten?
-Louise, ga daar niet heen. -(lacht)
♪ Mississippi midden in een droge periode... ♪
-(lacht) Dat is pittig. -Eh, Paddy... -(sist)
-Elke cent waard, Mike. -Paddy. Wij doen mee.
Oh, dat is heel aardig van je, man. We halen de auto, oké?
CIARA: Dank u wel, beste meneer. (lacht)
(deur gaat dicht)
(gedempt gegrom)
(adem trilt)
Mier, wat doe je?
God. Mier, wat heb je gedaan?
Hoe ben je daaraan gekomen?
(voetstappen in de gang)
(deur gaat open)
CIARA (stil): Oh, ze is een engel.
(deur gaat dicht)
(fluit een deuntje)
(het fluiten stopt)
(deur gaat open)
(deur gaat dicht)
Nieuw boek?
Ja. Eh, Paddy raadde het aan.
Wauw, jullie zouden samen op pad moeten gaan.
Wat?
Of ik kan gewoon van kamer wisselen, als je dat wilt.
Louise, wat is er met je aan de hand?
-Wat? -Waarom zou je dat zeggen?
na alles wat we hebben meegemaakt?
Hé, ik maakte een grapje.
Ja, nee, maar je doet het de hele tijd.
Weet je, ze kleineren mij.
Ik bedoel, zeggen dat ik geluk heb dat ik seks heb?
Ben, dat was een grapje.
Ja, maar het is niet grappig.
Niet als je sext met een vader op de school van je dochter
-als een fucking tiener. -Oké. Oké. Ben.
-Ben, alsjeblieft. -Denk er eens over na.
-Wat vind ik ervan als je dat zegt? -Dat weet ik.
Ik weet het, en ik heb het al duizend keer gezegd.
Maar ik weet niet meer wat ik moet doen.
Ik bedoel, het is zes maanden geleden.
-We hebben dit al duizend keer met Nadine besproken . -Ja.
Ja, dat het mijn schuld is.
-Nee, nee, nee, nee. -En Aggie...
Ik neem verantwoordelijkheid voor mijn daden.
-Maar jij... jij bent zo boos. -Ja!
-Omdat ik de lul van een andere man op de telefoon van mijn vrouw zag? -(sst)
Luister alsjeblieft.
Ik vergoelijk dat niet,
Maar je was al lang daarvoor boos, oké?
Je bent zo bitter op de wereld omdat die je niet geeft
wat je denkt dat je verdient, dat-dat je niet verdient
-zie alle dingen voor je. -(stammert)
Je kunt dit niet allemaal op mij afschuiven.
Ik ben voor jou naar Londen verhuisd.
Ik heb mijn leven overhoop gegooid.
Ik ben mijn baan kwijt. Ik ben mijn huis kwijt.
Ik verloor alles wat mij tot wie ik was, voor jou.
En toen je je baan verloor, stemde ik ermee in om te blijven
en u helpen en ondersteunen
en zorg dat je leven soepel verloopt
zodat u toegang zou hebben tot heel Europa.
Maar waar is mijn toegang tot mijn man?
Weet je, ik weet niet of je bij me bent
omdat je van me houdt of omdat je gewoon niet tegen falen kunt.
(zachtjes): Kijk.
Louise, ik ben...
Het kan mij wel wat schelen.
Ik ben...
Ik doe echt mijn best.
(zucht diep)
(klikt met de tong) Ja.
Dat zijn wij allebei.
(zucht)
Laten we...
Alsjeblieft...
vrienden zijn.
(Ben zucht)
Kijk, het spijt me.
Het spijt me.
(deur kraakt)
(vloerplanken kraken zachtjes)
(deur kraakt)
(fluistert): Agnes, lieverd.
Ben.
Wat?
-We gaan weg. -Wat?
(autodeuren gaan dicht)
(Agnes ademt zwaar)
Mam? Waar is Hoppy?
Eh, ik weet het niet.
Had je hem bij je toen we weggingen?
Dat denk ik niet.
(tas gaat open)
(Ben gromt)
LOUISE: Schatje, hij is er niet.
AGNES: Ik wil Hoppy.
Agnes, je moet hier overheen groeien.
Je bent bijna 12 jaar oud.
Ben, het is niet behulpzaam. Alsjeblieft.
Luister, als we thuis zijn, vragen we of ze hem een ​​briefje willen sturen, oké?
Hij zal net als Ant gewond raken.
Schat, Ant is niet gewond. Hij is zo geboren.
-We kopen nog een Hoppy. -Nee, ik heb mijn Hoppy nodig!
Agnes, kalmeer alsjeblieft, oké?
-Dat gaan ze met Hoppy doen! -Adem. Agnes!
-(kreunt boos) -Hé! Genoeg!
-Hé! -(vrachtwagen toetert)
(gilt) Oh mijn God!
(hijgend) Oh, Jezus.
Oh. Gaat het goed met je? Gaat het goed met je?
We kunnen hem daar niet achterlaten. We kunnen hem daar niet achterlaten.
Dat gaan ze met Hoppy doen.
Ik kan niet ademen. Ik kan niet ademen .
(Agnes ademt zwaar)
(vogels fluiten)
Goed. Ik ben zo terug.
En wat als ze wakker zijn?
Louise, geef me twee minuten, oké?
(zucht)
(Louise zucht)
Oké.
-Ben zo terug, oké? Oké? -(veiligheidsgordel klikt)
(poort kraakt)
-PADDY: (kreunt) Nee. Nee. -Louise, eh,
j-ga gewoon terug naar de auto.
-Ik ben er over twee minuten. -(zucht)
Kijk, zoals ik al zei, we wilden je niet wakker maken...
-Wat? -Wat is er aan de hand?
Eh, we zitten met een probleempje.
Iemand vertrok zonder gedag te zeggen.
Nee hoor, ik zei alleen tegen Paddy dat we het zo leuk hadden gehad.
Nou, dan moet ik het nog een keer vragen. Wacht, waarom ben je weggegaan?
-Wees eerlijk. -(Ben stamelt)
Kijk, kijk, er zijn wat dingen gebeurd
dat gaf ons het gevoel dat het beter was om weer naar huis te gaan.
Welke dingen? Eh, ik denk dat we het verdienen om te weten.
CIARA: Mm-hmm.
A-Agnes slaapt niet graag op de grond,
en zo komt ze ' s nachts de kamer binnen
en het bed is echt klein, dus we...
-Het spijt me dat ons huis niet groot is... -Nee, dat is het niet...
CIARA: ...en dat Agnes zich niet op haar gemak voelt
-in de kamer van Mier, maar... -Nee!
Ze lag in jouw bed.
-PADDY: Wat? -Ja.
-Wie? Wat? -Onze dochter lag in jouw bed.
-Ja, het spijt me. Oké? -Ciara?
Paddy sliep de hele tijd.
Dat is mijn schuld, oké?
Nou, het spijt me, maar dat is een grens overschrijden.
-Ik bedoel, d-dat is niet oké. -Uh, het is mijn schuld. Het spijt me.
Het-het spijt me.
Ik... Kijk, ik weet dat ik als moeder overbezorgd kan zijn.
W-wat heeft dat ermee te maken?
(lacht) We kregen een dochtertje.
Eh, nee.
Maria.
En, eh, ze stierf met 12 weken aan wiegendood.
Wij zouden het perfecte gezin zijn geweest.
Dus toen ik Agnes hoorde huilen, was het gewoon... (snikt zachtjes)
Eh, dus ze was gewoon-- ze-ze was--
Ze bleef je roepen, en-en je kwam niet,
en ze was buiten zichzelf, krabde zichzelf en...
Nou, en jij was er niet, dus...
Kijk, je weet hoe moeilijk het is om te proberen te beslissen
wanneer je moet ingrijpen en wanneer je ze de ruimte moet geven,
en ik... het spijt me zo als ik het fout heb.
Het spijt me zo. (ademhaling trilt)
-Ciara. Dat wist ik niet. -Zoals, wij zijn...
Mam! Mier heeft hem gevonden!
-Oh, goed. (zucht) -Oh.
PADDY: Goed gedaan. Goed gedaan.
-(Mieren kakelen) -(Ciara en Paddy giechelen)
-Wat zegt hij? -PADDY: Ik denk dat hij probeert te zeggen
Hij is verdrietig dat je weggaat omdat...
omdat hij jullie de kippen wilde laten zien.
(Paddy lacht)
-Kunnen we? -Eh...
Hé, weet je nog die keer, de eerste keer dat je hier kwam logeren?
en je probeerde weg te gaan omdat je 's nachts door het lint ging
-en je hebt geen afscheid genomen? -(lacht)
Eh? (lachend)
-(vogels fluiten) -(kippen kakelen)
Ze zien er schattig uit samen, nietwaar?
Wij wilden er nog een.
Maar...
na twee miskramen...
CIARA: Het leven kan zo fucking oneerlijk zijn. Sorry.
Ik begrijp het niet.
Mier, ik kan het niet lezen.
(stammerend)
-Hoe gaat het met je eieren? -Goed.
Laten we eens kijken.
LOUISE: Oh, die zijn geweldig.
CIARA: Ik denk, Agnes,
dat de jouwe de beste is. (lacht)
(Louise lacht)
LOUISE: O.
("Eternal Flame" van The Bangles via speakers)
(Paddy zingt zachtjes mee): ♪ Sluit je ogen ♪
♪ Geef me je hand, lieverd ♪
♪ Voel je mijn hart kloppen? ♪
♪ Begrijp je het? ♪
♪ Heb jij hetzelfde gevoel? ♪
♪ Droom ik alleen maar? ♪
♪ Is dit brandend ♪
♪ Een eeuwige vlam? ♪
Maar het sloeg nergens op.
Het was onzin.
Mag ik het zien?
Hij heeft het opgegeten.
LOUISE: Ik denk dat hij veel doormaakt,
en we moeten aardig zijn.
-Oké? -Nee, er is iets mis met hem.
(lacht): Oké, Agnes,
Soms is het oké om dingen te denken,
maar je kunt ze eigenlijk niet zeggen.
Mam, dit is niet normaal.
CIARA: Agnes, liefs,
Wil je mij helpen deze te schillen?
(Louise lacht zachtjes)
Lekkere wortels, hè?
Sorry, man.
Oh.
Nee, geef mij dat maar.
Daar gaan we. (snuift)
(zucht)
Het gaat mij niet eens om het doden.
Het ging altijd om de jacht.
Weet je wel? Ze in het vizier krijgen.
De vis aan de haak lokken. Dat is het spel.
Daar leef ik voor.
Kijk, misschien is dit niet mijn plek,
maar gisteravond hoorden we jullie twee schreeuwen.
Het spijt me, man.
Weet je, het is heel moeilijk om over bedrog heen te komen.
(zucht diep)
Louise deed dat eigenlijk niet.
Het was... het was gewoon tekst.
Mm. Wat ze ook deed, gedachtecriminaliteit of wat dan ook,
gewoon--wie geeft erom?
Dit alles...
dit alles hier...
Dat gaat je levend opeten.
Je moet het eruit gooien.
Zal ik je iets laten zien?
(Paddy hijgt zwaar)
(schreeuwt wild)
(Paddy ademt zwaar)
(schreeuwt wild)
(beiden schreeuwend uitbundig)
(beiden happend naar adem)
(schreeuwt wild)
(beiden schreeuwend uitbundig)
(beiden ademen zwaar, lachend)
-PADDY: Ik heb honger! -(Ciara lacht)
-En je doet het vier keer. -PADDY: Ik zou een paard kunnen opeten!
En dan-- Zal ik je het eerste deel laten zien?
Ik zou een Ciara kunnen eten. (lacht)
Zo is het dus. Eén, twee...
Oy, oy, kom op. Voorzichtig, kids. Oké?
Je gooit een van de sculpturen van je moeder omver
-en er zal een hel losbarsten. -(Ciara lacht)
-Heb je ze deze laten zien? -Nee.
Jongens, hebben jullie dit gezien? Dit is van Ciara.
Eén van de velen.
Het heet Moederliefde.
-BEN: Wauw. -LOUISE: Oh.
-Ja? Ja, een van de velen. -Oh, God.
-Ciara, die zijn prachtig. -Wauw.
-Ik bedoel, het is maar een hobby. -Hé, wees niet te negatief over jezelf.
Dat is mijn taak. Louise, heel erg bedankt .
-voor het helpen met koken. -Ja. Natuurlijk. -Paddy.
Mam. Mam. Mogen Ant en ik jullie onze dans laten zien?
-LOUISE: Ja-- -CIARA: Oh. Misschien na de lunch, lieverd.
Agnes, zou jij alsjeblieft de tafel voor mij kunnen dekken?
Oh ja. Ga door, Agnes.
Laat Ciara zien hoe goed je bent in het dekken van de tafel.
(pijnlijke kreet, ademt scherp in)
-Ooh. -Oh, God. -Wat is er gebeurd?
-Schat, schat, laat het even onder de kraan lopen. -Mm, mm, mm.
-Gaat het? -Gaat het wel? -Mm-hmm, mm-hmm.
Hé, uh, uh, Paddy, kun je hier even naar komen kijken?
-(Louise huivert) -Eh, ja, zeker.
Gelukkig is er een dokter in de zaal.
Ik ben geen dokter.
-Wat? -Wacht.
Nou, zei je niet dat je dokter was?
Heb ik dat gedaan?
BEN: In Italië, jij...
(zucht) Kijk.
Eh, soms als ik nieuwe mensen ontmoet, dan...
Ik word er een beetje verlegen van, weet je?
-Hij wil gewoon een goede indruk maken . -Ja.
Wat doe je dan?
Nou ja, ik doe helemaal niks.
BEN: Iets?
Nee. Nou, ik werk niet. Ik geloof er niet in.
-LOUISE: Oh. -Ja, we redden het wel, toch?
-Mm. Mm. -Ja, we verkopen een beetje marihuana,
Geef de lokale bevolking een beetje cider .
Laten we dat fixen. Waar zijn de pleisters?
CIARA: O ja.
(Paddy schraapt zijn keel)
(beiden giechelend, lachend)
(lachend): Oh mijn God.
Kijk naar hun gezichten.
CIARA: Je had een foto moeten maken. (lacht)
Natuurlijk ben ik een verdomde dokter.
-Oh! -(gelach) -We hadden ze zeker.
-Die hadden we toch zeker? -Nou ja, ik bedoel...
(lachend): Wat een klootzak ben jij.
Kom op. Hoe anders zouden we dit allemaal kunnen betalen?
Kom hier.
(gelach)
(kippen kakelen)
-PADDY: Hier, probeer dat eens. -BEN: Wat is dit?
Ze zeggen dat het ruikt als de kleedkamer van een rugbyclub.
LOUISE en BEN: Mmm!
PADDY: Ja, toch?
Agnes, lieverd, je moet je groenten eten.
PADDY: ...ik vind het steeds leuker
de eenvoudige dingen in het leven brengen je vreugde.
Eet je groenten, lieverd.
En Agnes, wij kauwen niet met onze mond open.
PADDY: Gorgonzola, Camembert, Emmentaler.
Je mag hem houden. Stinking Bishop is nummer één.
-BEN: Nooit gehad. -Snap je het. -Agnes?
Zou u alstublieft willen stoppen met mijn dochter te vertellen wat ze moet doen?
IK: Hmm!
Maar het moet haar verteld worden, dus...
Ja, maar jij bent niet haar moeder. Ik ben haar moeder.
Ja. Maar je bent het er wel mee eens, toch?
Dat het walgelijk is om met mijn mond open te eten.
(lacht): Oké.
(lacht): Ja. Maar het is aan haar ouders om het haar te vertellen.
-Is dat de regel? -Ja.
Mm. Nee, Ciara is opgegroeid in het zorgsysteem.
Alle kinderen die elkaar opvoeden,
doen wat hen gezegd werd.
Ik bedoel, ze kent "de regels" niet . Sorry.
CIARA: Ik bedoelde er niks mee, Louise.
PADDY: Maar eerlijk is eerlijk, je bent wel een grens overgegaan voor Louise.
Je bekritiseert de kinderen van anderen niet .
Je zou sorry moeten zeggen.
(lacht): Het is oké.
Het spijt me, Louise.
En aan Agnes.
Het spijt me, Agnes.
Het is oké.
Lodewijk?
Is er nog iets wat je wilt zeggen?
(lacht zachtjes)
Ik misschien...
overdreven gereageerd.
Daar gaan we. Het is allemaal goed.
Het is allemaal goed. Een gezonde onenigheid.
Leer onze kinderen dat we eerlijk tegen elkaar kunnen zijn.
Oké, bijvullen. (schraapt zijn keel)
Agnes, eh, waarom laten jij en Ant ons niet jullie, eh,
Aan welke dansroutine hebben jullie allemaal gewerkt?
-(lacht): Ja. -Zeker.
-Is alles klaar om in de cassetterecorder te stoppen? -Jazeker.
Goed.
Vertel het me als je er klaar voor bent.
Klaar.
("Cotton Eye Joe" van Rednex via luidsprekers)
-(Paddy lacht) -♪ Ik was al lang getrouwd ♪
♪ Waar kom je vandaan? Waar ben je naartoe gegaan? ♪
♪ Waar kom je vandaan, Cotton Eye Joe? ♪
♪ Als Cotton Eye Joe er niet was geweest ♪
♪ Ik was al lang getrouwd ♪
-(Louise oeps) -♪ Waar kom je vandaan? ♪
♪ Waar ben je geweest? ♪
♪ Waar kom je vandaan, Cotton Eye Joe? ♪
-(muziek stopt) -Mier, wat is...
Wat is er, maat? Je bent...
Ik bedoel, hij heeft totaal geen maat met de muziek.
LOUISE: Nee, nee, nee. Jullie deden het geweldig.
Begin er gewoon opnieuw mee.
Ja, nee, ik begin opnieuw. Sorry daarvoor.
-Het is goed. -Klaar?
-(muziek gaat verder) -♪ Cotton Eye Joe? ♪
Een, twee, drie.
(Louise lacht)
♪ Als Cotton Eye Joe er niet was geweest ... ♪
PADDY: Wat een verdomde hel.
♪ Waar kom je vandaan, waar ben je... ♪
-(muziek stopt) -Mier? Mier.
Wha-- (lacht) Wat ben je aan het doen?
Kom op man. Concentreer je. Oké?
Hé Paddy, het gaat geweldig met ze.
Ja, maar hij heeft helemaal geen ritme en hij verwent
-de routine. -Paddy, het zijn nog maar kinderen.
PADDY: Luister, mijn vader zei altijd:
Je moet echt hard werken in het leven,
anders ben je niets waard.
Kom op, mier.
Voel de muziek. Dit is de enige, toch?
-(muziek gaat verder) -♪ Waar ben je geweest? ♪
♪ Waar kom je vandaan, Cotton Eye Joe? ♪
♪ Als Cotton Eye Joe er niet was geweest ♪
-Whoo! -♪ Ik was al lang getrouwd ♪
♪ Waar kom je vandaan? ♪
♪ Waar ging je heen? Waar kwam je vandaan... ♪
PADDY: Oh, mijn G-- Oh, mijn God. Oh, mijn God.
Mier. Wat is er met je?
Hoe moeilijk kan het zijn?
Voel het ritme in je voeten.
Zoals één, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.
Ant, luister alsjeblieft naar je vader.
Kom op, kijk naar Agnes. Doe wat zij doet--
-Ze doet het. -Ik wil niet meer dansen.
-PADDY: Whoa. Wat... (spottend) -Schat.
Nee, ze moet het doen. Ze moet terugkomen.
-Nee, ze wil niet meer dansen . -Ga, ga. Ga.
Ga je vriend halen, jongen. Kom op.
Ik... (kreunt)
Maat. Maat.
♪ Als Cotton Eye Joe er niet was geweest ... ♪
Schat. Nog een keer.
-Ben. Ze wil niet. -Ik hoor je. Ik hoor je.
Nog een keer. Mm.
Hoi.
(lacht): Hé. Daar gaan we.
Dit is hem, jongen.
-(Paddy schraapt zijn keel) -(muziek stopt)
Ik ga even terug in de tijd.
(band terugspoelen)
Kom op. Kom op, kom op, kom op.
Het duurt eeuwen.
-Klaar? -(muziek gaat verder)
♪ Als Cotton Eye Joe er niet was geweest ♪
♪ Ik was al lang getrouwd ♪
♪ Waar kom je vandaan? Waar ben je naartoe gegaan? ♪
♪ Waar kom je vandaan, Cotton Eye Joe? ♪
(zucht scherp)
♪ Als Cotton Eye Joe er niet was geweest ♪
♪ Ik was al lang getrouwd ♪
♪ Waar kom je vandaan? Waar ben je naartoe gegaan? ♪
♪ Waar kom je vandaan, Cotton Eye Joe? ♪
-Nee! -Paddy!
-Verdomme. -Agnes, kom hier.
PADDY: Het is goed. Het is goed. Het is goed.
Het is goed, jongen. Het is goed.
Je kunt het nog steeds zelf doen.
Vijf, zes, zeven, acht. Kom op.
-Hé, zet het uit. Zet het uit! -Wat? -(muziek stopt)
-Is er een probleem? -Jezus, Paddy, hij is nog maar een kind.
Wat is er met je aan de hand?
Waarom praat je zo tegen hem?
Ah. Nu ben jij de ouder van ons kind.
Omdat wij de dingen anders doen .
-Wauw. -LOUISE: Oh.
Het gaat er niet om dat we dingen anders gaan doen.
Het gaat erom dat je doet wat juist is, oké?
Ik bedoel, j-jij zou je zoon moeten aanbieden
wat liefde als hij huilt, en niet tegen hem schreeuwt.
Ik bedoel, kom op, Paddy. Hij is nog maar een kind.
Laat hem gewoon dansen.
Dat was geen dansen. Ant, ga naar je kamer.
-God, ik kan niet luisteren naar de manier waarop je tegen hem praat. -Paddy...
-Ga naar je kamer! -Paddy! -Stop! Genoeg! Stop ermee!
-Luister naar mij. -(kreunt)
-(Louise snikt) -Papa.
Sorry.
Ik wil even met je moeder praten, oké?
Jezus Christus.
Ik wil de auto inpakken en ik wil nu vertrekken.
Oké.
Kijk maar, Louise.
We hebben iets te veel gedronken om...
Nee, dat maakt me niet uit. Ik wil gaan.
Oké Louise, we gaan.
-Laat me eerst maar even wat koffie drinken. -(snikkend)
-Goed? -We hadden hier niet terug moeten komen.
-Jij... -Oké.
Jezus, Ben, je hebt geen probleem om tegen mij op te komen,
maar je zult geen shit tegen hem zeggen.
(zachtjes borrelend)
(zucht)
(hij ademt zwaar)
CIARA: Ga alsjeblieft niet weg voordat Paddy wakker is.
Hij zal zo boos zijn, en dat zou beter zijn voor mij en voor Ant.
Wacht, is het zo erg?
Als je hem nou eens zijn gezicht kon laten redden.
Als een herinnering op je telefoon
van een afspraak die u niet mag missen.
(Paddy kreunt zachtjes)
God, wat is hij slecht, hè?
(kippen kakelen)
Mier, wat is er?
(deur kraakt zachtjes)
♪♪
(laden openen en sluiten)
(Mier hijgt trillend)
♪♪
(Mier hijgt scherp)
Dat is jouw...
(Agnes huilt zachtjes)
(zucht)
♪♪
AGNES: Oh mijn God.
Oh mijn God. (hijgend)
(camera klikt)
Ik moet mijn ouders alleen krijgen. Zij weten wel wat ze moeten doen.
(slot klikt)
Pap. Vangballetje spelen?
Als ik mijn koffie op heb.
(Agnes zucht)
(hijgt)
Oh, fuck. (ademt scherp in)
Oké, klootzak.
(snuift)
Wat is er aan de hand? Heeft de kat je tong?
(zucht): Wat de fuck?
Oh, koffie.
Dat is een goede jongen.
Laat het me zien.
Toon mij liefde.
(zucht)
(Paddy ademt zwaar)
Je ruikt muf, jongen.
Oh, verdomme.
(snuift)
-(lacht) -(snort)
(lacht): Oh, nu wil je een lift op je rug.
Jij brutale kerel.
Eigenlijk zal het iedereen laten zien dat we nog steeds vrienden zijn. Kom op.
Kom op. Spring erop.
(kreunt) Oh, verdomme.
Wat heb je gegeten?
Kom op. (kreunt)
♪♪
(hijgt zachtjes)
(hijgen)
Hoi.
Het spijt me zo.
Ik ben gewoon...
Ik heb veel te veel gedronken en ik heb mijn boekje te buiten gegaan.
(Louise lacht zachtjes)
Ik denk dat we allemaal te veel gedronken hebben.
Waar is Agnes?
BEN: Hier is ze.
Hé lieverd.
LOUISE: Gaat het?
Aggie, wat is er aan de hand?
-BEN: Heb je jezelf gesneden? -Oh.
Oh nee.
Eh, oké, dat is prima. Kom op.
-Wat is er aan de hand? -Ik breng je even naar het toilet.
-CIARA: Ze heeft haar menstruatie gehad. -Oh.
-(Agnes huilt) -Oh. Oh, dit is allemaal volkomen normaal.
Nee, mam, dat is het niet.
Ah! Luister, ik heb een biertje nodig. Wil jij er een?
Nee, het gaat goed.
Wauw! (lacht) Goed.
Oké. Waar komt dit nieuwe enthousiasme vandaan?
Nog vijf minuten, oké?
(zucht)
Kom op, Ben. Zet wat warmte op die arm.
(grinnikt): Whoop! Fuck. Wauw.
(hijgen)
(Agnes hijgt)
We gaan toch weg?
Aggie, we gaan weg.
Wij moeten gewoon kalm blijven.
-Hoe kan ik kalm blijven? -Oké.
En Ant? We moeten Ant meenemen.
Aggie? Luister.
Ik heb je nodig om dapper te zijn, oké? Kun jij dapper zijn?
-Ja. -Oké.
Je blijft hier, en je blijft hier rustig zitten,
en je gaat de deur op slot doen.
Ja?
-Mam... -Aggie.
Doe de deur op slot.
Oké?
(hijgend)
Alles goed?
LOUISE: (klikt met haar tong) Ja, het komt goed.
Ze is gewoon, uh...
raakte in een beetje een staat van beroering.
Ben, ze vroeg naar jou.
Hij voelt zich altijd beter bij haar als ze zo is.
Hmmm.
-Sorry hiervoor, jongens. -PADDY: Nee, nee, nee, nee.
Geen zorgen.
Hoi.
Kunnen wij iets doen?
Nee, het komt goed.
Maak je geen zorgen.
(ademt scherp uit)
LOUISE: (hijgend) Oké.
Oké.
Louise. Louise, wat doe je?
CIARA: Is alles oké daarbinnen?
Ja, het gaat goed met ons.
Kunnen we iets voor u regelen?
Nee, nee, nee. We zijn zo.
(stilte): Dat mogen we niet laten merken.
Ja?
We mogen er niet gestrest of bang uitzien.
We moeten gewoon naar buiten gaan en ons volkomen normaal gedragen, oké?
Sinds we hier zijn , doen we alsof het normaal is.
Dit is echt niet normaal. (gejank)
Ik kan dit niet. Ik kan daar niet naar buiten.
(zachtjes huilend)
Oké, je hebt gelijk.
Je hebt gelijk, schatje. Het is niet normaal.
En je hoeft niet te doen alsof het normaal is.
Ik denk dat we ze vertellen
dat je je eerste menstruatie hebt gehad, toch?
En-en-en dat je supergeschrokken bent
en dat zelfs je vader je niet kon kalmeren,
dus we moeten je alleen nog maar thuisbrengen.
Oké?
Oh, nee, nee, schat, schat.
Al die tranen zijn goed.
Al die angstige gedachten, die kun je laten zien.
-Oké? -Oké.
Oké.
(haalt diep adem)
(zucht): Oké.
(schraapt zijn keel)
Ja, prima. Tot snel.
(zucht)
-Hé, hoe is het met haar? -Hoi. (lacht)
Oh, ze is, eh, nou ja, ze is behoorlijk in paniek. (lacht)
Oh, zegen haar.
-Ja. -Het is een belangrijke dag. -Ja.
LOUISE: Ja, ja.
Ze is gewoon totaal overweldigd en-en, uh...
Ik denk dat het het beste is als we haar naar huis brengen.
-Ja. -Oh. Oké.
Nou, wil ze liggen of...?
Nee. Ik denk dat ze gewoon,
Ze wil gewoon haar eigen bed, toch lieverd?
Ja, ik bedoel, II--
Eerlijk gezegd zal ze waarschijnlijk gewoon in de auto slapen .
Ach, het is goed, lieverd.
(hijgt zachtjes)
-(lacht): Oh. -LOUISE: Oh.
Ze voelt zich gewoon een beetje onzeker.
Dat is niet nodig.
-Volkomen natuurlijk. -PADDY: Ja.
Ja, je bent geen meisje meer.
Je bent nu een vrouw.
Het moet een schok voor je zijn geweest .
Daarbuiten.
-Wil je een scheutje brandewijn? -BEN: Nee.
Ik denk dat we op pad gaan.
Ja. Ja, natuurlijk.
Weet je, we hebben echt een geweldige tijd gehad.
Nou... nou, dat hoop ik wel.
Ik weet dat we allebei kunnen zijn...
-Een beetje veel. -(Paddy en Ciara lachen)
Oh, God. Nee, nee. Echt niet.
-Ik bedoel, jullie-jullie zijn... -Aw.
Gewoon een frisse wind.
(lacht)
Oh, dat is heel lief van je om te zeggen.
Je weet zeker dat ik niet snel kan
een paar broodjes voor onderweg?
BEN: Oh, dat is heel aardig van je,
maar we zullen, uh, we zullen onderweg wel even stoppen.
(zachtjes): Oh, shit. De band.
LOUISE (zachtjes): We rijden er gewoon doorheen.
BEN: Nee, ze gaan het zien.
Wij gaan weg.
Maar ze moeten de poort wel openen.
Oké, nou, eh, nogmaals, heel erg bedankt.
-Ben je er klaar voor? -LOUISE: Ja hoor.
-Ja. Geweldig. -LOUISE: Ja.
PADDY: Oh, je maakt een grapje.
Nee hoor.
Bah.
Dat brengt ongeluk. Kom eens kijken.
Ja. Ja, je hebt een spijker.
Dat is echt heel erg veel pech.
Nou, eh, heb je een telefoon? Ik kan de AA bellen.
Gedraag je. Je hebt de AA niet nodig.
Ik kan dit zo aansluiten. Kom op.
Nee hoor, het is prima.
W-Wij hebben een jaarlijks lidmaatschap.
Het is het minste wat ik kan doen, man.
Kom op. Kom, help me even met de kit.
Het zal geen vinkje zijn.
Hier in de buurt.
(sleutels rinkelen)
(lichtschakelaar klikt)
(Paddy zucht)
(zoemend geluid van een slagsleutel)
Doe mij een plezier.
Pak die krik.
(Paddy zucht)
(slagsleutel zoemt)
PADDY: Juist.
Nou, waarom noemen we het niet, uh,
90 voor arbeid, 70 voor onderdelen.
CIARA (lacht): Paddy.
(Paddy en Ciara lachen)
Oké, jongens.
-Laten we op pad gaan. -Ja.
Agnes, heb je alles wat je nodig hebt?
IK: Ja.
-(knokkels kraken) -LOUISE: Ja.
PADDY: Weet je het absoluut zeker?
-Mam. -LOUISE: Mm-hmm?
LOUISE: Eh...
Nee hoor.
Hoe is hij daar in godsnaam terechtgekomen?
Ant, doe jij dat?
Ik wil gewoon thuis zijn.
Nou, je kunt toch niet zonder Hoppy vertrekken, toch?
Nee, dat kan niet.
Ik was eigenlijk bezig met het gootwerk
net voordat jullie aankwamen.
Weet je wat, maat? Je bent langer dan ik.
Langere armen en zo.
Ik houd de bodem vast. Jij gaat erheen en pakt het.
(snuift)
-Alles goed? -BEN: Ja.
♪♪
-(ladder rammelt) -(Ben gromt)
Whoop. (lacht)
Sorry maat. Het is geglipt.
Maak je geen zorgen, ik heb je.
♪♪
PADDY: Whoa! Whoa! Whoa! Voorzichtig, maat. Voorzichtig.
Dat is jouw schuld. (lacht)
Alles goed?
Wauw.
(kreunt)
(zucht)
Nee hoor.
Oh, het spijt me zo, Agnes.
Ik denk dat hij door een dier is aangeraakt.
Alles goed?
Oeps.
(zucht) Het is oké.
We brengen hem naar huis en maken hem helemaal opknappen.
Nou, bedankt dat je gekomen bent.
-Oh, zeg maar dag tegen Agnes. -Dag, Ciara.
Kom hier, grote man. Knuffel hem. Ja.
(zachtjes): Wij laten je niet in de steek.
Wees veilig op die wegen, oké?
-Mier? -Hé, je ontkomt er niet aan.
-Kom hier. -(lacht)
(Paddy gromt)
(zachtjes): Ja.
BEN: Goed.
Nou, de volgende keer dat jullie in Londen zijn,
geef ons gewoon een...
LOUISE: Ja, ja, absoluut.
Ja, laat het ons weten als je er bent.
Je zou mij een... klein berichtje kunnen sturen.
Absoluut.
Maar dat zal je toch niet doen?
(smakt met zijn lippen) Het spijt me?
Je bent nog steeds niet helemaal eerlijk, hè?
(lacht)
Nee, dat doen we niet.
Wij hebben tegen je gelogen.
Ik bedoel, we gaan je toch niet uitnodigen naar Londen?
We zullen je nooit meer zien omdat
Ben en ik,
We zullen niet samen zijn. (lacht)
Ik heb Ben verraden met iemand anders
omdat ik diep ongelukkig was in mijn huwelijk.
(klikt met de tong) En, uh, ik heb mijn excuses aangeboden,
maar dit weekend is het duidelijk geworden
dat Ben en ik hier misschien niet overheen kunnen komen.
Wauw.
Eerlijkheid.
Eindelijk.
Wij geloven dat eerlijkheid de eerste stap is om dingen te herstellen,
en wij denken dat jij dat wel kunt.
Ben vertelde me dat hij dat wil.
Ben houdt heel veel van je, Louise.
(lacht zachtjes)
Het spijt me. Ik weet niet waarom ik dat allemaal zei.
Nee.
Nee, het is goed om het er allemaal uit te gooien. (lacht)
(zucht) Ik denk dat we moeten gaan.
Ja, we sturen u de rekening voor de therapie.
En we zien jullie allebei in Londen. (lacht)
Ja.
Ant, kun jij de poort voor ons opendoen?
Op!
-(op de knop klikt) -Dat hoeft niet, maat.
(poort kraakt)
(Mier zucht)
Goed.
Oké, iedereen, blijf gewoon rustig en kalm.
-En Ant? -We komen terug voor hem.
Wij kunnen hem niet achterlaten.
Schat, als we niet weggaan, kunnen we hem niet helpen.
Oké? Begrijp je dat?
Oké. Gewoon glimlachen en zwaaien.
Doei.
♪♪
Pap! Pap, stop!
-Wat? -Hij-hij gooide Ant in het meer!
BEN: Shit!
Verdomme! Oké, neem het stuur over.
-Rijd maar! -Ben!
(hijgend)
(klikken op knoppen)
(Louise hijgt)
AGNES: Mam, stop!
♪♪
Op!
(beiden hijgend)
(Mier hijgt en hoest)
(geweerschot)
(Louise hijgt)
PADDY: Wat willen we hier? We willen... betalen en overstappen?
200 duizend. Verdomd lekker.
Eh, overschrijving doen, nieuwe begunstigde betalen en klaar.
Dit gaat je nooit lukken.
Mike heeft al een koper voor je auto.
Volgende week ga je een e-mail sturen naar je verhuurder
zeggen dat je gaat verhuizen.
Je stuurt er nog eentje naar school met dezelfde boodschap.
Je kent je buren niet, je hebt helemaal geen baan.
Niemand zal je missen in een stad als Londen.
Kijk, je kunt krijgen wat je wilt.
Doe alsjeblieft mijn familie geen pijn.
Oh, jouw perfecte fucking gezin?
Je houdt niet eens van ze, maat.
Als je dat had gedaan, had je hem bij zijn ouders in de vijver achtergelaten.
Maak je geen zorgen, maat, je zult snel bij hen zijn.
Volledig bedrag. Overschrijven.
(apparaat piept)
Waarom doe je dit?
Omdat jij het ons laat doen.
Jullie verdomde mensen.
Met uw gasloze Tesla's
en jouw... lijngevangen tonijn.
Jezelf een gouden ster geven omdat je vrienden hebt gemaakt
met een echtpaar met een gehandicapt kind.
Ik word er helemaal misselijk van.
Lieve Agnes.
Rol die mouw maar op, oké?
Het is-het is goed. Het is goed.
Het is gewoon veterinaire ketamine.
Ik ga haar niet vermoorden.
Het is beter om te verdoven.
Anders gaan ze kronkelen en maken ze een enorme bende.
Ant zal het je vertellen.
(lacht) Het is gewoon zo, maar dat kan hij niet.
Ciara, alsjeblieft.
Nee, dit kun je hem niet laten doen.
(Paddy lacht)
Zij was degene die als eerste een kind wilde.
Het lijkt nooit te werken, hè lieverd?
Misschien deze keer.
Ja.
(hijgend)
Kijk, Paddy, alsjeblieft.
Handen op je rug.
(kreunend)
(Paddy schreeuwt)
(Ciara gilt)
(pijnlijk geschreeuw)
CIARA: Louise.
Louise, laat me alsjeblieft niet hier bij hem achter.
-BEN: Mier! -Je hebt gezien hoe hij mij pijn doet.
Ik ben hier ook een slachtoffer.
Alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft. Ik was zijn eerste!
Ik was even oud als Agnes!
Geloof me alsjeblieft!
Laat mij alsjeblieft niet hier bij hem achter!
Neuk haar.
-Kom op. Kom op. -Alsjeblieft! Louise, alsjeblieft!
LOUISE: Kom op.
Stap in.
(allemaal hijgend)
(piepende banden)
LOUISE: Oei!
Shit. Wie is het?
(Louise schreeuwt)
-Shit! Shit! -Oh mijn God!
(piepende banden)
In huis!
Er is een vaste telefoonlijn in huis!
(hijgen)
Doe de luiken op slot!
(boos grommend)
-Verdomme! (kreunt) -Paddy.
-Rot op! -(hijgend)
Het is jouw verdomde schuld.
Je had me bijna neergeschoten!
(beiden grommen)
Lieverd, ik heb je nodig.
(Paddy ademt zwaar)
(Ciara jankt)
(kreunt)
Paddy, maat!
Man, ze zijn in jouw huis.
Ze gaan nergens heen.
Vriend, ik heb er geen moeite mee om diensten te verlenen
en mijn deel nemen, maar dit...
-Zien ze jouw gezicht, Mike? -Ja.
Dan zit je hier middenin, of je het nu leuk vindt of niet.
Oké. (hijgend)
Eh, eh, eh, telefoon, telefoon! Kom op.
Bedankt.
Een...
Oké.
Oh nee, verdomme! Het is, uh, uh, negen-negen-negen.
(lijn rinkelt)
Iets?
-Uh-huh. -VROUW (via de telefoon): Spoedgeval. Welke dienst?
BEN: Wat? Wat?
(gefrustreerde schreeuw)
Het is dood.
-Eh... -Fuck.
Oké. (hijgend)
Ben?
Kijk.
Als we daarheen zouden gaan en dan het bos in zouden gaan,
-Ik bedoel, in het donker, ze... -Nee. L-Louise, ze hebben wapens.
Oké? Ze-ze jagen 's nachts.
Oké, als ze binnenkomen, gaan ze ons vermoorden.
Louise, ik weet niet wat ik moet doen.
(stammert): Ik weet het niet.
Ik... ik weet het niet. Het spijt me zo, Louise.
Ik zou-- ik-- Fuck.
Ik had naar je moeten luisteren.
-Het is oké. -(stammert) Nee, het is niet oké!
Ik had ons niet moeten laten komen.
Ik-- We hadden niet moeten blijven.
-(stammerend) -Ben! Stop daarmee!
Luister naar mij. (hijgend)
Kijk eens naar je dochter.
Je familie heeft je nodig.
AGNES: Pap, ik vind het niet leuk.
-LOUISE: Oké. -BEN: Kijk, het is goed, lieverd.
Ze proberen ons gewoon bang te maken. Oké?
Het is oké, jongens.
("Eternal Flame" van The Bangles, vaag te horen in de verte)
♪ Of is dit brandend ♪
(speelt via de luidsprekers van de auto): ♪ Een eeuwige vlam? ♪
Vergeet dit nooit, Ben!
(hij ademt zwaar)
PADDY (zingt mee): ♪ Voel je mijn hart kloppen? ♪
♪ Begrijp je het? ♪
(schreeuwend): ♪ Voel jij hetzelfde? ♪
♪ Droom ik alleen maar? ♪
♪ Is dit brandend ♪
♪ Een eeuwige vlam? ♪
Loes. Loes.
Kijk, het rieten dak boven de schuur.
Als we dat in brand konden steken, zou iemand het misschien zien.
LOUISE: Oh, mijn god.
-Gaat het werken? -Oh God, ik weet het niet.
Het is 150 proof, maar... (stammert)
Ik weet het niet.
-Oké. -Oké. Oké.
Oh, God. Snel. Ga.
Ben, ga! Jezus!
BEN: Oké.
(geweerschot)
(Louise schreeuwt)
-Jezus! Oh! Oh, mijn god! -Oh, shit! Louise!
-Oh nee, Ben! Pak het op! - Gooi het! Oh!
BEN: Oké, schiet maar, dan gooi ik het.
-Het is onze laatste kans. -Schiet gewoon met het geweer, oké?
Oké!
Oh, verdomme!
Oké, ga. Ga, ga.
(Louise hijgt)
(beiden grommend)
Heb je het begrepen?
Ja lieverd. Hulp is onderweg.
Oké. Kom op. Laten we gaan. Kom op.
-(Paddy gromt) -Verdomme!
(lacht)
Maat, je fucking auto staat in brand. Laten we het afmaken, eh?
We hebben ze aan de haak, Mike.
Ik zei toch dat je ze eerst moet aftoppen.
Waarom doe je dit, met je eten spelen?
Je bent net de kat van mijn moeder.
Je gaat en je klimt op dat dak, ja?
(hij ademt zwaar)
Oké, blijf rustig zitten.
Jij ook, Hoppy.
Nu beweeg je niet en maak je geen geluid
tot je mijn stem weer hoort, oké?
Oké.
(lade gaat dicht)
(adem trilt)
PADDY: Ben, maat?
Ben jij daar?
Ga je me een dansje geven, Ben?
Ga je opstaan ​​of laat je ons over je heen schijten?
zoals die kerel op de telefoon van je vrouw?
Ben?
Als het alleen jij en hij waren, toch?
je hebt een pistool tegen zijn hoofd,
wat zou jij doen?
(hond blaft in de verte)
(lachend)
Oh, je hebt mijn auto opgeblazen, jij brutale kut.
Wat was dat?
Daar zul je voor moeten betalen, Ben.
Ik kom eraan, Ben!
♪♪
(hijgen)
(gekletter op het dak)
(voetstappen kraken)
Het is het dak.
Ben.
Honing.
(gekletter op het dak)
-(deur kraakt) -(gespannen)
(kreunt)
(kreunt zachtjes)
Op!
(adem trilt)
Waar ben je, jongen?
Ik weet dat je me kunt horen!
LOUISE: Oh, jij bent een klootzak.
♪♪
(hijgen)
(zachtjes hijgend)
Ik ga niet doen alsof ik niet boos ben.
(pijnlijk gekreun)
Verdomme! (pijnlijk gekreun)
(kreunt heftig)
(kreunend)
(gespannen)
Ah, verdomme. (schreeuwend)
(schreeuwend)
(pijnlijk geschreeuw)
(gillen)
(kreunend)
-(hijgend) -(geweerrekken)
(Paddy gromt, schreeuwt)
(krachtig grommend)
(gromt)
(pijnlijke schreeuw)
-(klopt) -Paddy!
(hijgend, kreunend)
Waar is ze?
Daar doorheen.
Controleer de kast.
-Oké. -(kreunt)
(deur gaat open)
Mier, liefje? (hijgend)
Als je wat lawaai maakt en ons laat zien waar je bent,
we zullen het niet te zwaar voor je maken.
Er is geen reden waarom we jullie niet allebei zouden kunnen houden.
PADDY: Doe niet...
en ik ga je voeten eerst zetten
door die verdomde houtversnipperaar!
(fluistert): Laten we naar boven gaan.
(Mier gromt zachtjes)
(gedempte hoest)
(rustige ademhaling)
♪♪
(hijgen)
(diepe ademhaling via de luidspreker van de telefoon)
-(schreeuwend) -Jij verdomme...
-(Paddy schreeuwt) -Ga! Ga, ga, ga!
(Louise schreeuwt)
Ga! Ga! Ga!
Oh, shit!
Ga, ga. Daar.
PADDY: Water.
-Oh, verdomme. Water! -(hijgend)
Kom op, kinderen. Ga naar binnen.
Ga naar binnen. Die kant op, die kant op!
(Louise en Agnes schreeuwen)
(kreunend)
(gespannen)
-(Mike sist) -(Ben schreeuwt)
-(Louise hijgt) -(Ben schreeuwt)
(Louise schreeuwt)
(Louise hijgt)
Heilige shit.
(hijgend)
(Paddy schreeuwt in de verte)
(ademloos): Pak gewoon zijn sleutels.
-Wat? Wat? -Zijn autosleutels.
Door de vide. De vide.
Kom op.
(pijnlijk geschreeuw)
-Kun je zien? -(hoesten)
Ik kan zien.
Kijk, kijk.
Jij... jij moet dit doen.
Je moet nu gaan.
Je moet ze achterna gaan, oké?
Dit is jouw fuckup, lieverd. Jij gaat het repareren of het is voorbij.
Geef het mij.
(pijnlijk geschreeuw)
Boven.
Oh.
BEN: Oké. Oh, godzijdank.
-Oké. Oké. -Oh.
-Papa! -(kreunt)
LOUISE: Gaat het goed met je?
-Ja. Ja. -Oké. Oké.
Kom op.
Daar heb je het.
(hijgen)
♪♪
-Oké. Oké. -Nee.
Oké, wees voorzichtig.
-Oké. -LOUISE: Oké.
Klim op de ladder.
♪♪
-(hijgt) -(kreunt)
(schreeuwend)
Ciara? (broek)
Hallo allemaal!
-Papa! Help mij! -BEN: Aggie!
-Papa, alsjeblieft! -Ik heb je!
-(Ben spant zich in) -(Agnes hijgt)
(hijgend scherp)
Ik heb je. Ik heb je.
(gespannen)
(hijgen)
Oh, God. Gaat het goed met je?
(hijgen)
-(pijnlijk gekreun) -(gedempt gehijg)
(kreunend)
Oh mijn God.
(pijnlijk gekreun)
♪♪
Oké. Ga je achter de auto verstoppen.
Hé, ga door de tuin.
Hoi.
(hijgen)
Ga. Ga.
Breng Ant terug naar de auto. Ik kom vlak achter je aan.
LOUISE: Wij gaan samen.
(pijnlijk gekreun)
(hijgen)
-(zucht) -Oh, God.
Ciara?
-Hé! Hé! -(gillen, hijgen)
Gooi dat pistool maar weg, Ben.
LOUISE: Nee.
Oh, lieverd.
Ciara, mijn liefste?
(huilend): Ciara. Oh, mijn schat.
Oh, alsjeblieft. Alstublieft.
Doe met ons wat je wilt.
Maar alsjeblieft... (hijgend)
Deze perzik?
Denk je dat ik haar pijn ga doen?
(Agnes ademt trillend)
Je hebt mijn Ciara van me afgepakt.
Zij is het enige dat nog voor mij zorgt.
(gejank)
Maar ik beloof jullie beiden...
...zullen we voor elkaar zorgen.
-Nee! -Verdomme!
(iedereen hijgend)
(Paddy kreunt)
O God!
(gromt)
(hijgt scherp)
(kreunend)
(Louise hijgt)
Oké.
(grommend)
♪♪
(kreunt zachtjes)
Mier, kom op.
Mier.
Kom op.
Dat is mijn jongen.
(kreunend)
(schreeuwt wild)
(gillend)
(schreeuwt wild)
(hijgen)
♪♪
("Eternal Flame" van The Bangles speelt)
♪ Sluit je ogen ♪
♪ Geef me je hand, lieverd ♪
♪ Voel je mijn hart kloppen? ♪
♪ Begrijp je het? ♪
♪ Heb jij hetzelfde gevoel? ♪
♪ Droom ik alleen maar? ♪
♪ Is dit brandend ♪
♪ Een eeuwige vlam? ♪
♪ Ik geloof ♪
♪ Het is zo bedoeld, lieverd ♪
♪ Ik kijk naar je als je slaapt ♪
♪ Jij hoort bij mij ♪
♪ Heb jij hetzelfde gevoel? ♪
♪ Droom ik alleen maar? ♪
-♪ Of is dit brandend ♪ -♪ Brandend ♪
♪ Een eeuwige vlam? ♪
♪ Zeg mijn naam ♪
♪ Zon schijnt door de regen ♪
♪ Een heel leven zo eenzaam ♪
♪ En kom dan de pijn verzachten ♪
♪ Ik wil dit gevoel niet verliezen ♪
♪ Oh ♪
♪♪
♪ Zeg mijn naam ♪
♪ Zon schijnt door de regen ♪
♪ Een heel leven zo eenzaam ♪
♪ En kom dan de pijn verzachten ♪
♪ Ik wil dit gevoel niet verliezen ♪
♪ Oh ♪
♪ Sluit je ogen ♪
♪ Geef me je hand ♪
♪ Voel je mijn hart kloppen? ♪
♪ Begrijp je het? ♪
♪ Heb jij hetzelfde gevoel? ♪
♪ Droom ik alleen maar? ♪
♪ Of is dit brandend ♪
♪ Een eeuwige vlam? ♪
♪ Sluit je ogen ♪
♪ Geef me je hand, lieverd ♪
♪ Voel je mijn hart kloppen? ♪
♪ Begrijp je het? ♪
♪ Heb jij hetzelfde gevoel? ♪
♪ Droom ik alleen maar? ♪
♪ Is dit brandend ♪
♪ Een eeuwige vlam? ♪
♪ Sluit je ogen ♪
♪ Geef me je hand, lieverd ♪
♪ Voel je mijn hart kloppen? ♪
♪ Begrijp je het? ♪
♪ Heb jij hetzelfde gevoel? ♪
♪ Droom ik alleen maar? ♪
♪ Oh ♪
♪ Een eeuwige vlam ♪
♪ Sluit je ogen ♪
♪ Geef me je hand, lieverd ♪
♪ Voel je mijn hart kloppen? ♪
♪ Begrijp je het? ♪
♪ Heb jij hetzelfde gevoel? ♪
-♪ Droom ik alleen maar? ♪ -(liedje verdwijnt)
♪♪
(muziek stopt)