Deel als je deze apps leuk vindt. Veel kijkplezier!
Nelson.
Dwaal niet af, Vera.
Dat doe ik niet.
Nelson.
Wezen?
Vera. Vera, lieverd.
Hij stopte met huilen.
Ik stel voor dat we met Nelson spelen.
Wezen?
Geen puppy.
En noem hem alsjeblieft niet meer Nelson.
Oké.
Goed...
Schat, het ontbijt is klaar.
Heb je al je spullen voor school ingepakt?
Ja, alles is klaar.
Wat eten we vandaag?
Het dagboek
Vera, jouw spullen!
Je hebt niet eens je rugzak meegenomen.
Sorry.
Doe de koelkast niet open als de verlichting vreemd doet, meid.
Wij waren het gisteren eens.
Maar ik heb honger!
Wat ga je voor mij koken?
Pizza.
Pizza?
Twee nachten achter elkaar? Vergeet het maar.
Oké, pizza en salade.
Pizza, salade, een bad en geen mobiele telefoon,
of salade, mobiele telefoon, een bad en geen pizza?
Ik eet liever pizza.
Slim meisje.
- Ga dan maar een bad nemen. - Oké.
Hallo Victor
- Laat het me weten als je klaar bent, lieverd. - Ja, mam.
Nou, ik probeerde je te bellen
om te delen hoe het met Vera gaat tijdens haar sessies.
Carlos zegt dat er enige vooruitgang is.
Ze praat veel meer, ze past zich heel goed aan haar nieuwe leven aan.
Ze vindt haar nieuwe huis leuk, wat mij erg blij maakt.
Maar goed...
Je weet het al. Het terugkerende probleem is Mariana.
Ze kan niet met haar overweg.
Ik zou het eigenlijk niet hoeven te vragen, maar...
Bescherm je relatie met Vera, oké?
En vertel het Carlos ook, dan zitten we op één lijn.
Wat nog meer?
Nou, niets.
Tot snel.
Ik ben klaar, mama!
VICTOR Ik ben druk, ik kom snel naar je toe.
Heeft ze iets over de hond gezegd?
Hoeveel sessies heeft ze nog?
Ik kies de derde optie.
- Weet je wat de derde optie is? - Nee.
Ik houd van jou
tot in het oneindige en terug.
- Er is geen einde? - Er is geen einde.
Wat dacht je ervan om te gaan slapen?
en de walvissen bewaren we voor morgen?
Overeenkomst?
Welterusten.
Wezen.
Vera, lieverd, ga alsjeblieft terug naar je bed.
Wezen?
Ik snap het, Majo,
maar de kist is niet van ons.
De vorige eigenaren moeten het vergeten zijn,
en als ze dat beseffen, willen ze het terug.
Oké. Bel me. Bedankt.
Nog één ding. De lichten werken nog steeds niet.
Kunt u iemand sturen?
Bedankt.
Tot ziens.
Mevrouw, meneer Víctor is hier.
Ja, Pedro, laat hem binnen.
Oké, mevrouw.
Bedankt.
Honing!
Je vader is hier!
Wezen?
Hoi.
Ik pakte haar kleren en twee pyjama's in.
En Fanti, toch?
- Infanteristen. - Infanteristen.
O, Fanti. WAAR!
We willen de scène van vorige week niet herhalen.
Nee, dat doen we niet. Ze brengt hem mee.
- Papa! - Lieveling!
Kom hier.
- Kom hier. - Ik kom eraan.
Kijk eens wat ik voor je gemaakt heb.
- Voor mij? - Ja.
Schat, het is ongelooflijk. Dank je wel.
Hé, ben je klaar voor een geweldig weekend?
Ja, super klaar.
Ja? Oké, eerst gaan we...
De paarden.
Eerst gaan we je kamer afmaken.
Oké, maar alleen jij en ik.
Ja, en Mariana zal ons een beetje helpen.
Mariana...
Dan kan ik beter niet gaan.
- Wat? - Ik blijf bij mama.
Denk aan onze deal.
Maar mam, alles is afgesproken!
Je vertelde me dat we dit weekend alleen zouden zijn,
en dat we naar de paarden zouden gaan kijken.
- Waarom lieg je tegen mij? - Tja, plannen veranderen.
Plannen veranderen, lieverd.
Bovendien is het veranderen van plannen iets wat wijze mensen doen, toch?
Kom op lieverd. Laten we gaan.
Veel plezier!
Ik zal je wat vertellen, je mag vanavond een film kiezen,
en ondertussen kan ik popcorn maken.
- Oké? - Hé...
Je dwingt ze om overal samen te zijn. Kun je niet een keer weg van Mariana?
Lieg alleen niet tegen haar.
Ik lieg niet tegen haar.
En vergeet niet Carlos te bellen.
Ik zal...
Wanneer ik kan.
Neem afscheid van je moeder.
Zeg: "Dag, mam."
Hallo?
Weet jij van wie het is?
Maar het moet wel van iemand zijn.
Ja.
Dan zal ik het doen.
Doei.
Het medicijn helpt de pijngrens te verhogen bij marteling
Het verbaast mij hoeveel tolerantie de angst voor de dood oproept
Ik herken die blik als je weet dat je de controle kwijt bent
Laatste fase
Hun geest blijft bestaan, hun lichaam niet.
Tijdstip van overlijden! 03:34 uur
Ja?
Alles is goed.
Wat?
Je kunt jezelf niet vergelijken met een 8-jarig meisje.
Wat is er gebeurd? Hoe gaat het met haar?
Hoi lieverd. Het gaat goed met haar.
- En haar hand? - Haar hand is prima.
De dokter is haar aan het hechten.
- Het was een zuivere snede. - Een zuivere snede?
Ja, het spijt me enorm.
Het duurde maar even.
Ik draaide me om naar de koelkast en toen ik me omdraaide...
Wat? Was ze niet bij je?
Nee, dat was ze niet.
Ze was bij mij omdat we samen gingen lunchen.
- Ik heb ervoor gezorgd dat ik de messen heb opgeborgen. - Niet allemaal.
Kijk, Olga.
- Ze heeft je net verteld dat ze ze heeft weggeborgen. - Sorry.
Kun je ons wat water geven?
Maak je geen zorgen. Ongelukken gebeuren.
Ze heeft zichzelf ook een paar keer bij mij pijn gedaan.
Ja, maar genoeg om in het ziekenhuis te belanden?
Nee, dat niet.
Wat is er gebeurd?
Eerlijk gezegd weet ik het niet zo goed.
Het is mij niet duidelijk.
Ik stond op het punt om te beginnen met koken
en ze vertelde mij dat ze de ui wilde snijden.
Ik vertelde haar dat ze dat niet kon doen, dat het gevaarlijk was en dat ze het mes alsjeblieft moest neerleggen.
En dat deed ze niet?
Nee, dat heeft ze niet gedaan.
Ik ging naar haar toe, ik pakte het mes, ik legde het in de la,
Ik draaide mij om naar de koelkast...
En toen ik mij omdraaide,
Ze had zichzelf gesneden.
Dus ze pakte het en sneed zichzelf?
Zomaar?
Vera Rodríguez Chavarria.
Deed ze het expres?
Ik weet het niet.
Nee, dat weet ik zeker.
Nee, natuurlijk niet.
- Goedemiddag. Ik ben Dr. Mendiola. - Hallo.
Kom alsjeblieft met me mee.
Ik weet dat kinderen erg rusteloos kunnen zijn en niet veel geduld hebben,
maar het is belangrijk dat ze haar hand niet overbelast.
Niet schrijven of tekenen. Probeer haar met haar linkerhand te laten eten.
Breng haar over drie dagen naar haar dokter . Oké?
Oké.
- Dank u wel. - Nee, dank u wel. Pardon.
Ze wil met me mee, maar kan niet.
- Ze kan niet naar huis komen. - Waarom?
Er hangt een sterke geur. Een gaslek dat ik niet heb gerepareerd,
en omdat ik zo snel mogelijk naar het ziekenhuis moest...
Ik denk dat niemand mij nu nog kan helpen.
Ik kan je helpen.
Wat heb je nodig?
Goed...
Een plek om te crashen.
Als u wilt, kunt u bij ons verblijven.
Dat is geen probleem.
Ik kan bij Brenda blijven. Ze heeft nog wat van mijn spullen.
- Echt waar? - Ja.
Ik moet rusten.
- Ja, maar... - En jij ook.
Het zal goed voor ons allemaal zijn.
Ik breng je morgen ontbijt.
- Dag, Olga. - Dag.
Woont zij in het huis?
Ernstig?
Ik vertel het je later, oké?
Hier is je water.
Deze hier is zonder kaas.
- Echt waar? - Ik let op mijn gewicht.
- Let je op je gewicht? Waarom? - Ja, dat doe ik.
En deze? De uil komt hier.
Dat is niet waar.
Vera. Victor!
Schat, span je hand niet. Je hebt jezelf een flinke snee bezorgd.
- Maar het doet geen pijn. - Totdat het pijn doet.
Hoe heb je jezelf gesneden?
Lieverd, ga naar de woonkamer en kies een film.
- We komen er zo aan. Oké? - Oké.
Wat ben je aan het doen?
Praten.
Waarvoor?
Wat bedoel je met "waarvoor"?
Ja, waar wil je over praten?
Ze zit in een fase waarin ze geen zin heeft om te delen.
Zie je het niet?
Ze wil niet praten.
Toch gaat ze elke maandag naar een therapeut
omdat jij dat wilt. Oké, dat is genoeg.
Als ze niet wil praten, is dat ook prima.
Hoe kan het nou goed zijn dat ze haar eigen hand heeft gesneden?
Het is niks. Het was een ongeluk.
Wat als het geen ongeluk was?
Víctor, je was er niet. Je weet niet wat er is gebeurd.
Je bezorgt haar een complex
met het idee dat ze met jou, met mij, met de psycholoog moet praten .
Genoeg. Stop.
Wat er met de hond gebeurde, was geen ongeluk.
En ze sprak toen met niemand.
Weet je wat er gaat gebeuren?
De volgende keer dat er iets ergs gebeurt, zal ik het je niet vertellen.
Zorg er dan voor dat het niet nog een keer gebeurt.
PARANORMALE GEBEURTENISSEN
Hier heb je het.
Bedankt.
Ga je niet meer eten?
Nee, ik ga weg om te kijken of ik het gaslek kan repareren.
Ik ga met je mee.
Nee lieverd, blijf jij maar bij je vader.
- Hoi. - Nee, ik ga met je mee.
Schat, je blijft bij je vader, oké?
Ga je nu al weg?
Ja, dat ben ik. Het ziet er smakelijk uit.
- Wat is dit? - Probeer die lekkernij eens.
Hoi.
Ze blijft bij je totdat ik bel, oké?
- Totdat je me belt? - Ik laat je weten wanneer het opgelost is.
- Ze zal weigeren. - Víctor, alsjeblieft.
- Ze zal weigeren. - Alsjeblieft.
- Bedankt voor het brood, Mariana. - Graag gedaan.
- Doei. - Fijne dag.
Hallo.
Alles goed?
Nee.
Eerlijk gezegd weet ik niet wie ik om hulp kan vragen.
Kom alsjeblieft met mij mee naar mijn huis.
Je gelooft me niet.
Nou ja, het is niet dat ik je niet geloof.
Je zei dat er zo eentje naast de afvalcontainers stond, maar dat was niet zo.
De vrachtwagen moet het hebben meegenomen.
Oké, ja.
Het is moeilijk te geloven.
Ik snap het niet, maar we zijn er nu. Laten we naar boven gaan.
Je wordt duizelig.
- Een beetje. - Laten we wat water halen.
Nee, wacht.
- Hoe is dit in godsnaam mogelijk? - Ik weet het niet.
Ik zweer dat ik het niet weet.
Wat zit erin?
Een heleboel dingen.
Notitieboeken, programma's. Persoonlijke spullen.
Persoonlijk? Van wie?
Het toeval wil dat de kist van niemand is.
Ik weet zeker dat het leeg was toen wij hier aankwamen.
Ik twijfelde er even aan, maar ik zweer dat het leeg was.
- Carlos. - Wat was dat?
- Heb je dat gehoord? - Wat was het?
Martín Muñoz Araujo.
Het slachtoffer van dit dagboek.
- Leeftijd? - Tweeëndertig.
Hier ook niet.
Het is alsof de slachtoffers nooit hebben bestaan.
Ze verschijnen niet op internet.
Denk je dat dit allemaal echt is?
Dat al die mensen vermoord zijn?
Kijk.
"3:49, ze verliezen het bewustzijn.
"Ik verhoog de dosering naar 200.
"4:14, ze krijgen aanvallen.
"Tijdstip van overlijden: 6:35."
Het is te gedetailleerd om alleen maar fantasie te zijn, toch?
Als ze het niet gedaan hebben, als ze niemand vermoord hebben, dan wilden ze het zeker wel.
Ik denk niet dat het een fantasie is.
En ze schrijven veel over hun verleden.
Vooral over het schudden.
"Alles schudde.
"Waar ik woonde, met wie, hoe.
"Mijn leven was niet van mij. En ik heb ze gewaarschuwd. Ik heb nooit gelogen.
"Ik wilde orde, een oplossing.
"Ik heb erom gevraagd, maar ik heb het niet gekregen.
"Ik moest het zelf doen.
"Het schudden bevestigde alleen maar alles.
"Ik moest de controle overnemen.
"Gelukkig is het veroorzaken van iemands dood niet altijd moord."
Ik heb al mijn spaargeld in dit huis gestoken, verdomme.
Wat ga ik doen?
Mag ik zien?
- Wil je koffie? - Ja, dank je wel.
Ik dacht...
Ik wil de notitieboekjes graag aan een vriend laten zien.
Eigenlijk was ze mijn lerares.
Zij is grafoloog.
En?
Ik weet het niet.
Ik denk dat we, als we de auteur identificeren, weten wat we moeten doen.
Je weet niet hoeveel details je met kalligrafie kunt ontdekken.
Ik weet het niet. Ik weet het niet zeker.
Ik hoef haar geen details te geven.
Ik hoef haar niet eens te vertellen waar ze vandaan komen.
Kijk, ze is een gids. Ze kan ons wat ideeën geven...
Ik weet het niet, het is een standpunt.
Mevrouw, meneer Víctor is hier.
Verdorie, Víctor en mijn dochter zijn er.
Wat?
De borst.
We moeten de kist verstoppen.
Laat ze binnen.
Help mij de kist te verbergen.
Wat?
Ik ben het. Ik ben het die je zou moeten verstoppen.
Ik denk niet dat Víctor en Vera mij in jouw keuken willen zien...
Zorg goed voor de borst.
Olga, laat Víctor niet binnenkomen.
Mama!
Waarheid.
Wat is er gebeurd?
Kon je de telefoon niet opnemen?
- Ik lette er niet op. - Ik zag het.
Wat doe je hier?
Ik wilde bij jou zijn.
Vindt u het ingewikkeld om voor uw dochter te zorgen?
Hoe heet het gaslek?
Nee.
Ik wil je plannen niet verstoren, maar neem de telefoon op.
Nee, alsjeblieft. Dat is het niet.
Ze heeft je om haar vinger gewonden. Geef me dat.
Doe mij de groeten van het gaslek.
Vera, lieverd, ik moet je iets vertellen.
Is hij je vriendje?
- Nee, natuurlijk niet. - Nee lieverd, natuurlijk niet.
Ik belde hem omdat ik zijn hulp nodig had.
Waarom?
Wat is er met je hand gebeurd?
Een ongeluk.
Wat is er met haar gebeurd?
Ze heeft zichzelf gisteren gesneden.
Ze wonen samen.
Ik zie.
Hé, mam.
Is Carlos naar mijn spullen komen kijken?
Wat?
Ja, kwam hij mijn spullen bekijken?
Nee lieverd, waarom denk je dat?
Hij kwam om mij te helpen.
Waarmee?
Nou, om bij mij te zijn.
Ik was een beetje bang.
Nou, de volgende keer kun je mij bellen,
en ik ga hier met je mee.
En ik zal voor jou zorgen.
Nee lieverd, ik zorg voor jou.
Mama?
Ik ben slaperig. Zullen we gaan slapen?
Laten we gaan slapen.
Kun je mij een knuffel geven?
Ik geef je een knuffel.
Hallo Victor
Uw dochter heeft echt een plek nodig om haar speelgoed te bewaren.
Ga je haar het cadeau geven dat je hebt beloofd?
Oké, laat het me weten.
Bedankt.
Hallo, Carlos.
Ze haalde het eruit.
Dwaal niet af, Vera.
Vera. Vera, lieverd.
Nee!
Hoi.
Hé, wacht. Ga niet.
Ga niet weg. Laat mij je helpen.
Meneer, ga alstublieft weg. Ga nu weg.
- Echt waar. - Pap.
- Ga weg. - Blijf rustig.
- Pap. - Ik zeg je dat je moet gaan.
- Dat dier lijdt. - Geef het aan mij.
Ik neem de verantwoordelijkheid. Geef het niet aan het meisje.
Mevrouw, zeg hem dat ik kan helpen. Ik neem de verantwoordelijkheid.
Maak je geen zorgen.
Nu huilt hij niet meer.
Wezen?
Wat als je het verkeerd had gedaan?
Je had Nelson meer pijn kunnen doen.
Ik heb het goed gedaan.
Denk je niet dat je ouders het goed hadden kunnen doen?
Mijn ouders hebben niets gedaan.
De man zei dat we hem niet moesten laten lijden, maar ze deden niets.
Oké.
Daarom staan ​​je ouders in jouw tekening achterstevoren.
Omdat ze niets deden.
Zou je het gedaan hebben als ze je in de gaten hadden gehouden?
Want dat is wat er gebeurde toen je in je hand sneed.
Er was toch niemand die naar je keek?
Dat was Mariana's schuld.
Ze kan niet voor mij zorgen.
Daarom heb je je hand gesneden.
Om te bewijzen dat ze niet voor je kan zorgen.
Mijn vader moest voor mij zorgen. Niet zij.
En dat was een ongeluk.
Wil je dat we erover praten?
Nee.
Alles ging zo snel.
We wisten allebei niet wat we moesten doen.
Kijk, ik bepaal niet wat goed en fout is,
maar Vera vroeg of ze een puppy kon vasthouden die onder het bloed zat, en jij gaf hem aan haar.
Víctor gaf het haar.
Oké, ja, Víctor gaf het haar.
Maar ik bekritiseer je niet.
Is dat het probleem? Dat wij haar de verantwoordelijkheid gaven?
Ja, in zekere zin is dat zo.
Kijk, Vera creëert nu de gedragspatronen die zij het leukst vindt.
Ja, we laten haar haar eigen identiteit ontwikkelen.
Nee, het gaat niet om haar identiteit.
Ze stelt haar voorwaarden en iedereen volgt haar voorbeeld.
Ze denkt niet dat ze fout zit. Logisch, want niemand stelt haar vragen.
Ik kan haar niet vertellen dat het niet goed met haar gaat, terwijl dat wel zo is.
Dat kan als ze een mes oppakt.
Kijk.
Door uw scheiding ontstaat er een situatie waarin Vera de regie kan nemen.
En het is niet het beste moment voor haar om dat te doen.
Kunt u dit aan Víctor uitleggen?
Kom, het is hier.
Ze zijn dus allemaal vermoord?
Ja, dat is duidelijk.
Laat me het uitleggen.
Alicia Kleinberg en Emmanuel Argüello zouden al dood zijn.
Martín Muñoz was nog maar net begonnen met de martelingen.
Hij is nog steeds niet vermoord.
Maar er is nog een slachtoffer.
Iemand uit hun verre verleden
of hun naaste omgeving.
Maar het was onvrijwillig, of gewoon een ongeluk.
Of het was gewoon improvisatie.
Deze vrouw is geobsedeerd door lijden.
Ze heeft alles.
Er is pijn, verdriet en angst.
Wacht even. Is het een vrouw?
Ja, het is een vrouw.
Ze is ongeveer 40 jaar oud.
Ze leeft een discreet leven. Vol terughoudendheid,
maar perfect aangepast aan de maatschappij.
Weet je wat ik bedoel?
Ja, ze probeert normaal te lijken.
Maar dat is ze niet.
Dat is ze.
Dit notitieboekje is haar meest eerlijke gesprek.
Kunnen we erachter komen wie ze is?
Nee, dat staat hier niet.
Maar je kunt beginnen met kijken
voor een vrouw met een motorische beperking.
Omdat de manier waarop ze de pen vasthoudt, laten we zeggen, vreemd is.
Zoiets.
Denk je dat we haar nog kunnen vinden?
Absoluut.
Deze kenmerken zijn recent. Dit is net geschreven.
Wat? Is dit niet van vele jaren geleden?
Nee, deze kenmerken zijn recent.
Ze leert schrijven?
Nee, ze is volwassen.
Zij is basisschoollerares.
Een basisschoolleraar?
Met dat niveau van klinische kennis?
Of misschien heeft ze wel meer mensen gedood dan we dachten.
- Herinnert u zich die zaak in Guadalajara? - Pardon.
Pardon. Sorry.
Gaat het goed met je?
Ze moet met haar vader mee.
In ieder geval voor vandaag. Ze kan niet bij mij blijven, maar...
Wat moet ik hem vertellen? Haar meenemen? Zomaar?
Shit, ze gaat me haten.
Wacht even, ik stuur Víctor een berichtje.
Ik zal hem vragen haar morgen van school op te halen en naar jou te brengen.
Oké, het is gedaan.
Vera en ik leven samen met een moordenaar?
Niet helemaal.
Maar je hebt het nu toch gehoord?
Er wordt nog steeds aan geschreven.
Er gebeuren vreemde dingen in mijn huis, en die kist staat er nog steeds.
Ik heb mijn dochter meegenomen naar het huis van een moordenaar?
Denk eraan om er niet meer dan twee per dag in te nemen.
Eén keer per 12 uur.
Oké.
Waarom neem je geen warm bad?
Probeer te rusten. Het zal helpen.
Bedankt, Carlos.
Olga, wat is er gebeurd?
Ze is daar.
Ze is daar, in mijn slaapkamer.
Ze is in de slaapkamer...
De staat van manische psychose waarin Martín moet komen
Het zal gebeuren in de komende 72 uur.
Olga?
Wat doe je? Wat is er mis?
Ze blijft over Martín schrijven in het notitieboekje.
Ik zie mezelf eindelijk in hem, in de angst voor die blik...
Ze is hier.
Ze vermoordt Martín Muñoz Araujo hier.
Carlos, zo staat het in het dagboek.
zijn vitale functies beginnen te dalen
Eenvoudig.
Ik zag haar, Carlos.
Verdomme, wat is die wond diep.
Ik denk dat je naar een dokter moet gaan.
Ik zweer dat ik haar zag.
- Kijk... - Ik zag haar in mijn slaapkamer, ik zweer het.
Ik zeg niet dat je dat niet gedaan hebt.
Maar je gelooft me niet.
Ik twijfel er niet aan, maar ik heb je een sterk medicijn gegeven.
Kijk naar mij.
Ik ben het.
Het dagboek wist het.
Ik wist dat ik een snee in mijn wenkbrauw zou krijgen .
Of het heeft het veroorzaakt.
Ik weet niet wat ik je moet vertellen. Ik heb geen idee.
Ik wil graag zoeken naar Martín Muñoz.
En wat denk je dat we zullen vinden?
Ik weet het niet. Een aanwijzing?
Familie, kennissen?
Iets.
Hallo?
- Hoe gaat het? - Hallo.
- Goedemiddag. - Hoi kleintje.
Hoe kan ik u helpen?
Wij zijn van het Handelsregister.
Wij zijn op zoek naar de eigenaar, Martín Muñoz Araujo.
WHO?
Ik ben María Araujo, de eigenaresse van het restaurant.
Wie zei je dat je was?
Wij komen uit het Handelsregister en...
Ben jij Araujo?
Wij zijn op zoek naar meneer Martín.
Martin.
- Ga even met de stoelen spelen, oké? - Oké.
Hij is Martijn?
Mijn ex-man heeft je gestuurd, toch?
Wacht even, excuseer mij.
Het kind heet Martín?
Die klootzak geeft niet op.
Jan!
Maak je geen zorgen, we gaan.
heb ik
Kom, laten we gaan.
Wat is er aan de hand, Carlos?
Dit is een grap.
Rechts?
Ik begrijp er niks van, wacht even.
In het dagboek staat dat de baby op 32-jarige leeftijd sterft.
Maar dat is nog niet gebeurd, maar het gebeurt nu wel.
In het dagboek staat dat de man veel ouder is.
Wat als de vrouw geen lerares is, maar ze leert schrijven?
Maak je hand niet te zwaar, lieverd.
Maar mam...
Totdat de wond genezen is, mag je niet schrijven, kleuren of wat dan ook.
Maar het doet geen pijn meer.
Honing...
Je vader is hier.
- Mijn vader? Laten we eens kijken. - Jouw vader!
Mijn vader!
- Hoi, pap! - Lieveling.
- Wauw, ik heb het gevonden. - Wat vreemd.
Ja, help mij alstublieft met de deur.
- Oké. - Anders komen de uilen binnen.
Het is een cadeautje van Mariana en mij. Zeg dankjewel.
Wat mooi.
Is het mooi? Wat goed dat je het mooi vindt.
Ja, kijk mama!
En er is genoeg ruimte. Knuffels, kleuren...
- Speelgoed, strikken. - Olga.
- Doe open. - Kijk, mama.
Er past genoeg in...
Herkent u één van deze dingen?
Weet je het zeker?
Tijdstip van overlijden 2:48
- Is Vera thuis? - Ja.
- Oké. - Ze is boven.
Wat is er gebeurd?
Martín is dood.
Vera heeft hem vermoord.
Wanneer...
Sinds wanneer is ze hierin veranderd?
Wat heb ik verkeerd gedaan?
- Carlos, wat heb ik verkeerd gedaan? - Niets.
Je hebt niets verkeerd gedaan.
Hij leed vier dagen lang pijn.
Vier dagen lang.
Ze dacht er niet eens aan om te stoppen.
Vera deed niets.
Maar dat gaat ze wel doen.
De Vera die ik in therapie zie, is niet deze vrouw.
Jouw dochter is geen moordenaar.
Ze is een 8-jarig meisje dat leert om met haar emoties om te gaan.
En het is goed dat we dit weten.
Waarom is het goed?
Omdat wij haar kunnen helpen.
Hoe?
Op een gegeven moment, per ongeluk of toevallig,
Vera zal iemands dood veroorzaken.
En dat is nou juist het probleem.
Omdat ze geobsedeerd raakt.
Maar we kunnen het voorkomen.
We moeten erachter komen
wie ze gaat vermoorden en wanneer.
Wanneer het oorspronkelijke schudden plaatsvindt.
Het schudden dat alles in gang zet.
Wat als haar eerste slachtoffer de hond was?
Nee, ze heeft een mens vermoord.
Een volwassene die dicht bij haar staat.
Die accidentele dood
was in haar vroege jaren, toen ze nog maar een kind was.
Ze voelde nog steeds geen drang om te doden.
Het killerinstinct dat door de hele tekst heen sijpelt
ergens anders vandaan komt.
Ik begrijp er niks van.
Iemand probeerde haar te vermoorden.
En dat is wat het sadistische gedrag in haar triggert.
Maar wie probeert haar te vermoorden?
Gebeurt dit tijdens haar kindertijd of als volwassene?
Het gebeurt na haar eerste slachtoffer, maar rond die tijd.
Het is ongeveer dezelfde leeftijd. Ze is nog een klein meisje.
Het spijt me echt,
maar ik moet gaan.
Ja.
- Ja, dank je wel, Andrea. - Dank je wel.
En Carlos, wees voorzichtig met wat je doet, hè?
- Ja. - Doei.
Bedankt, Andrea.
Het is schokkend, dat is het probleem.
Maar het is echt cool.
Ik heb het niet laten vallen.
Ik laat het vallen.
Een volwassene die dicht bij haar staat.
De eerste dood
was op jonge leeftijd, in haar vroege jaren,
toen ze nog maar een kind was.
En wie zijn zij?
Die aan die kant is mijn vader.
- Jouw vader? - Mijn vader.
En waarom is hij zo klein?
Kijk. Hij is normaal in deze.
Ik vind het geweldig.
- Hé, Verita. - Zeg eens.
En wie is dit meisje?
Het is geen meisje, het is Mariana.
Wat is er mis?
Wat moet ik doen om niet terug te gaan naar dat huis?
Mijn kleine schat.
Niets.
Je hoeft helemaal niets te doen, toch?
Aan iedereen, ooit.
Mama?
Mag ik bij jou slapen?
Ja lieverd. Kom.
Komen.
Ja, het is zes dagen geleden, ja.
Ze was ziek, daarom bracht ik haar niet naar school.
Nee, ik ga haar niet wakker maken omdat jij met haar wilt praten.
Victor...
Hallo?
Wezen?
Vera, kun je mij horen?
Het is je moeder.
Lieverd, ik wil je helpen.
Maar ik moet weten wat er gebeurd is.
Wat is "het schudden"?
Waar ik ben, is het nog steeds niet gebeurd. Ik kan je helpen.
Schat, kun je me horen?
Ik wil dat je mij vertelt wie jou gaat vermoorden.
Wezen!
Nee!
Wezen!
- Stop! - Doe open!
Schat, het is voorbij.
Heb ik dit jou aangedaan?
Zacht.
Klaar.
Toen Duitsland, Berlijn.
Frankrijk, Parijs.
Denemarken, Kopenhagen.
Zweden...
Mevrouw, meneer Victor is hier met iemand.
Mam, wat is de hoofdstad van Zweden?
Ja, Pedro, laat hem binnen.
Wie is het?
Mam, maar wat is de hoofdstad van Zweden?
De hoofdstad van Zweden?
- Eh, wat is de hoofdstad van Zweden? - Ik weet het niet.
Stockholm.
- Hoi. - Hoi. Gaat het?
- Ja. - Hallo, Olga.
Wat doe je hier?
- Ik ben gekomen om mijn dochter te zien. - We maken ons zorgen, we willen praten.
- Het gaat goed. - Mag ik binnenkomen?
- Ja, uh, ja. - Ja? Excuus...
De deur zat vast.
Waar is Vera?
Olga, gaat het goed met je?
Het gaat goed met me.
Waar is Vera? Vera!
Wezen?
Liefje?
Wezen?
Hoi lieverd.
Vera, ga naar je kamer!
Wat is er met haar gezicht gebeurd?
Er is haar niets overkomen.
- Wat heb je met haar gedaan? - Niets.
Waarom heeft ze littekens op haar gezicht?
Kijk, Víctor, alsjeblieft. Blijf kalm.
Je hebt zojuist je dochter verloren.
Wat is er aan de hand?
Vera gaat niet naar therapie, je neemt de telefoon niet op.
We hebben al anderhalve week niets van je gehoord .
- Wat doe je hier? - Zorgen voor haar!
Dat is wat. Wat doe je hier? In mijn huis, met Víctor?
Je riskeert de voogdij.
- Wat doe je? - Ik kan niet bij haar wegblijven, snap je?
Wat in het dagboek staat, gebeurt.
Ik kan haar niet alleen laten.
En ik ben hierin helemaal alleen.
Kijk, je bent niet de enige.
Ik ben hier bij je. Laat mij je helpen.
Kalmeren.
Ik zweer dat het niet opzettelijk was.
De andere vrouw was hier en ik duwde te hard tegen de deur.
Maar heeft Vera haar gezien?
Heeft ze de volwassen Vera gezien?
Nee.
Heb je haar nog een keer gezien?
Nee, ze is weggegaan.
Maar ik heb het gevoel dat ze boos is.
De kist is leeg, er zit niets in.
Olga.
Je moet Vera met haar vader laten gaan.
Nee, Carlos, nee. Vera kan niet met haar vader mee.
Vera haat Mariana. Ze haat haar ingewanden.
Mariana is haar eerste slachtoffer.
Je isoleert Vera van de wereld.
Dit is ziek, dit is gevaarlijk.
- Zie je het niet? - Luister je niet?
Vera is alleen veilig bij mij.
Als ik haar met Mariana laat gaan...
- Ze is acht jaar oud. - Dat staat in het notitieboekje.
Dat zegt uw vriend, de grafoloog.
- Die oorbellen, verdomme. - Nee .
Mariana wordt nergens genoemd.
Goedemiddag mevrouw. Víctor is hier met twee politieagenten.
Dat is een vergissing.
Dit is een vergissing en jullie gaan er allemaal spijt van krijgen.
Ik zal mijn dochter klaarmaken.
Alles komt goed, lieverd.
Mariana en je vader zullen goed voor je zorgen.
Maar ik wil bij jou zijn.
Ik weet het, lieverd.
Maar als je je goed gedraagt, mag je snel weer terugkomen.
Wezen?
Schat, doe gewoon niks verkeerd.
Oké? Gedraag je van je beste kant.
En over twee dagen ben je weer terug.
Oké?
Beloof het me.
Beloof het me!
Maar we hebben een zekere orde nodig.
We moeten een oplossing zoeken.
Wezen!
Moet ik de politie erbij halen ofzo?
Ik kom eraan.
Hier.
Ángela gaf mij kaartjes voor het aquarium.
We kunnen morgen gaan. Zin?
Mariana, stop. Je bent niet mijn vriend.
Jij bent de vriendin van Víctor.
Victor?
Ik bedoel, ik ben niet eens meer je vader?
Vera, je was toch niet ziek?
Ik snap dat je moeder tegen me liegt.
Maar dat jij tegen mij liegt?
Dat doet echt pijn.
Victor, alsjeblieft.
Jij liegt ook tegen mij. De hele tijd.
Maar ik dwing je nergens toe.
Ik ga naar mijn kamer.
- Nee, maak dit af. - Nee.
Laat haar gaan.
"Alles schudde.
"Waar ik woonde, met wie, hoe."
Toen ze haar meenamen, trilde het.
Víctor moet het weten.
- We moeten hem dit laten zien. - Carlos.
Je begrijpt het niet. Het is al gebeurd.
Wat doe je? Je hebt er net eentje genomen.
Ze werken niet.
- Wat bedoel je? Hoeveel heb je er genomen? - Vier.
Heb je melk?
- Olga. - Melk?
Hier.
Dit moet je opdrinken.
Nee, Carlos.
- Dat is niet nodig. - Dat is het wel.
Je moet het drinken. Je moet overgeven.
Ik kwam voor jou.
Oké.
Laten we gaan.
Schudt het?
Ja, dat is het.
- Laten we gaan, laten we gaan. - Het meisje.
Mijn dochter.
Nee! Vera!
Kom hier. Nee.
Doe de deur niet op slot, lieverd. Doe hem open.
Laten we gaan. De grond trilt. Dit is geen spel.
Doe open, Vera.
Pas op. Het is voorbij.
Het is voorbij.
- Oké. - Het schudden.
Het schudden.
De aardbeving is het schudden.
Vandaag verlies ik mijn dochter.
Wat is er gebeurd lieverd? Kun je niet slapen?
Wil je wat druppels?
Wat dacht je ervan om mij in plaats daarvan te knuffelen?
Zeker.
Laten we eens kijken wat er gebeurd is.
Hallo, goede avond. Wat is er aan de hand?
Er was een aardverschuiving door de aardbeving. De weg is afgesloten.
Hoe lang duurt het?
Ik denk ongeveer twee uur.
- Twee uur? - We doen ons best.
Wat?
Wezen?
- Wezen? - Wezen!
Vera, lieverd.
Vera, gaat het goed lieverd?
Gaat het? Wat is er gebeurd, lieverd?
Een nachtmerrie?
Het is goed, lieverd.
Wat ben je aan het doen?
- Ga weg. Sluit jezelf op tot ik het zeg. - Wat is er gebeurd?
Wat is er, lieverd? Je maakt me bang.
Wat doe je met de schaar?
Ga naar je kamer en kom er niet uit voordat ik het zeg.
- Nee. - Ga maar en kom niet naar buiten totdat ik het zeg.
Stap in.
Nu, Vera. Nu!
Ga nu naar je kamer.
- Het is voorbij! - Je doet me pijn.
Wat bedoel je, ik doe je pijn? Wat doe je?
Wat was je aan het doen? Je maakt me bang.
- Hier. - Wacht op mij.
Hier.
Wacht op mij.
Wat deed je met die schaar?
Vertel eens wat je met die schaar deed .
Je maakt me bang.
- Ik wil met mijn moeder meegaan. - Nee.
Dat gaat niet gebeuren.
Jij bent niet mijn baas!
Wat is er gebeurd?
Mijn God.
Mevrouw, u moet gaan.
Hoe hoog is haar bloeddruk?
Kalmeren.
Olga.
Je moet weten dat Vera niet met je mee kan.
Kun je met me meekomen? Ik moet je verklaring hebben.
Ja.
Kunt u mij water geven, alstublieft?
Water. Ik word duizelig.
Komen.
Stap in de auto.
Stap in.
Ik hoef toch niet meer terug naar dat huis?
Weet jij wat er met je vader is gebeurd, Vera?
Vera, je vader is dood.
Maakt het je niets uit?
Heb je geprobeerd mij te vermoorden?