♪
(dik Grieks accent) Mevrouw Waltshire.
Efcharistó, Adonis.
Oh, perfect. Ik heb honger.
Wat is dat?
Het is een telefoon, Miss Waltshire.
De oproep is dringend.
Oh.
[Adonis] Blijkbaar neem je je tiléfono niet op.
Oké.
Hallo?
[Michael] Juni! Heb je mijn berichten gelezen?
[Juni] Michael, nee.
We praten u bij over ons maandelijkse gesprek.
Al het andere daartussen is gewoon
Jij bent degene die saaie geldzaken afhandelt.
Ik heb geprobeerd contact met u op te nemen.
Er is een cryptocrash geweest.
Oh nee.
Luister, je moet terug naar New York.
Michael, je weet dat ik in de herfst niet in de Verenigde Staten ben geweest
sinds ik 14 was.
Ja, dat weet ik.
Sinds je het fortuin van je familie hebt overgenomen,
maar juni...
Je kent dit wel, mijn schema.
September, Griekenland, dan Kerstmis in Gstaad,
dan Carnaval in Buenos Aires,
en dan naar huis als de Hamptons open zijn.
Ik weet dat je een normaal schema hebt, maar...
Zijn de Hamptons al vroeg open?
Nee.
Kijk, dit is het punt, jongetje.
Dit is geen verzoek. Oké?
Je moet nu hierheen komen.
[Juni] Hé Tyler,
beste assistent ooit,
Blijkbaar is dit dringend.
Ik kan het nooit zeggen met Michael. Ugh.
Eh, je bent alles kwijt!
Verloren en alles...
Ik breng de twee niet echt met elkaar in verband.
Wachten.
Ik zou dit aan je voorlezen.
[schraapt zijn keel] Je bent alles kwijt.
Geen privéjets, geen jachten, geen auto's, geen huizen,
geen designer schoenen, geen designer tassen.
Wat moet ik doen?
Een hotel verkopen of zoiets?
Al je tegoeden zijn bevroren. Ik bedoel, kijk.
De hele hotelketen, het Hamptons House,
de villa aan het Comomeer, het appartement in Parijs,
uw bankrekeningen, aandelenportefeuilles,
uw kluis, inboedel, geld, sieraden...
Blah blah blah. Saai.
Oh! En ook...
Nee, nee, nee, nee! Niet mijn creditcards.
Ik volg alleen de instructies.
Dus...
Maar!
[hijgt] [kaart valt op de grond]
Ik ben een fortuin waard.
Dit is belachelijk.
Jij was een fortuin waard.
Verleden tijd?
Verleden tijd.
Wat moet ik doen?
[veel telefoonmeldingen]
Oei...
Oh ja. Umm...
Die moet ik ook maar eens meenemen.
Maar dit mag je houden!
Analoog is het nieuwe cool, of zoiets.
Wat is dit?
Het is prepaid!
Goed nieuws...
Je mag de auto van je opa houden.
Ja!
Oh! En een oude tante of iemand die overleden is,
gaf je dit.
Mijn tante Birdie?
Zeker.
Luister, ik weet dat dit bruut is,
maar er is ook een positieve kant aan dit alles.
Een positieve kant?
Sorry, ik heb niets.
♪ [vrolijke muziek - "Be Alright",
Uitgevoerd door Olivia Wik] ♪
♪
♪ Veel geld, maar krijg de honing niet ♪
♪ Tenzij het goed met je gaat ♪
♪ Neem die frons en draai hem om ♪
♪ En zorg dat het goed voelt ♪
♪ Als je je swing kwijt bent, betekent dat niets ♪
♪ Het komt goed ♪
♪ Niemand anders zal jou optillen ♪
♪ Tenzij het goed met je gaat ♪
♪ Komt goed ♪
♪ Het komt goed ♪
♪ Komt goed ♪
♪ Het komt goed ♪
♪ Komt goed ♪
♪ Het komt goed ♪
♪ Komt goed ♪
♪ Het komt goed ♪
♪ Ohhhhh Werk het Werk het Werk het ♪
♪ Werk het uit ♪
♪
[muziek stopt]
[kloppen]
[klopt] Word wakker prinses!
Hoi.
Hier mag je niet parkeren.
Je paleis wordt weggesleept.
Mijn paleis?
Is het überhaupt legaal op straat?
Oké, oké.
Je hebt twee minuten.
[rollend geluid]
Hoi.
Mevrouw, tenzij er diamanten in zitten, stop dan hier.
Nou, ze zitten niet vol met diamanten,
maar ze hangen vol met designerjurken.
Wij kopen dat soort dingen niet.
Maar je moet het zien! Kijk hier eens naar.
Dit is verbluffend.
Ik bedoel, dit komt rechtstreeks van de catwalk in Milaan!
Ik geef je vijftig dollar voor de ketting.
De ketting?
Deze was van mijn tante.
Dus verkoop het niet.
Wat er ook in deze doos zit, het zal een echte reddingslijn voor mij zijn.
Ik bedoel, ik slaap in mijn auto.
Nou ja, ik sliep totdat hij werd weggesleept.
[grinnikt]
Het is een lang verhaal.
Het hele familiefortuin van mijn vader is weg.
Eigenlijk is het een soort kort verhaal.
Hoe dan ook, deze doos was van mijn tante.
Ze is een paar maanden geleden overleden.
Eigenlijk is het mijn tante van moederskant,
dus een totaal andere erfenis.
Mijn oprechte deelneming.
Maar we kunnen je hier maar kort laten.
Andere klanten wachten.
Juist. Ja. Dank je wel.
Een huis!
Een huis! Ja!
Oh, oh, dank je wel, tante Birdie. Je bent de beste!
Nou ja, als er verder niets is...
Ik wist dat deze nachtmerrie voorbij zou zijn. Juist!
Daar kom ik...
Groenville, Groenville!
Dat is schattig, toch?
Ik vraag me af hoe het personeel van tante Birdie eruitziet?
Ik weet zeker dat ze blij zullen zijn dat je er bent.
Ah, bedankt!
[Juni] Greenville, hier kom ik!
Haha.
Laten we eens kijken.
Appelboomgaardlaan 1824.
Dit moet het zijn.
Hallo?
[ratelend geluid]
[zacht gekreun]
Een varken!
In het huis?
[Bart] Dat is Gillian.
Soms laat ze zichzelf binnen.
[Bart] Ze komt en gaat.
Kan ik u helpen?
Jazeker, dat kan inderdaad.
Mijn tassen staan ​​buiten en als je me even naar de
grootste slaapkamer met eigen badkamer, ik verlang echt naar een douche.
[spottend] Het spijt me.
Misschien moet ik het anders formuleren.
Wie ben je?
Oh! Wat onbeleefd van mij.
Ik ben June Waltshire.
De nicht van Birdie.
Oh, natuurlijk, ja. Birdie's nichtje.
Leuk je te ontmoeten. Ik ben Bart.
Leuk je te ontmoeten, Bart.
Dat ben jij toch?
[grinnikt]
Ik ben het! Ja.
Oh, Frans!
Ja. Weet je, een beetje hier, een beetje daar.
Ik heb je nooit gezien op Birdie's levensfeest.
Ja, weet je, ik denk niet dat ik jou daar heb gezien.
Hoewel het Waldorf die avond behoorlijk vol zat.
Het Waldorf?
De Astor Ballroom?
Het was in de pub in Greenville.
Oh.
Het lijkt erop dat er twee feesten waren.
Hoe dan ook, ik ben blij dat je er bent.
Jij bent?
Ja! Ja, ik heb wat spullen uit de stad nodig,
Ik zal dus even snel een boodschappenlijstje voor je maken.
Ik heb wel wat dieetbeperkingen,
Ik denk dus aan een veganistische glutenvrije wrap voor de lunch.
Maar geen waterkers, geen champignons, geen ui.
Ik denk dat er hier sprake is van een misverstand.
Oh, daar ga ik weer. Op tenen trappen.
Het spijt me zo.
Je hebt uiteraard je eigen proces,
en onderweg leer je mijn voorkeuren kennen.
Ik ga.
Maar, leuk je te ontmoeten, June.
Oh! Ga mijn tassen halen, natuurlijk.
Het is altijd een genoegen om het personeel te ontmoeten, leuk om jullie te zien.
Het personeel?
Ja.
Ik ben geen personeelslid.
Ik ben de buurman van Birdie.
Samen met mijn zus Nina run ik de biologische boerderij naast ons.
Birdie was een vriendin en ik beloofde haar dat ik...
voor het land en de dieren zorgen terwijl ze...
Haar nalatenschap werd geregeld.
Dus jij bent de buurman van Birdie?
Juist.
Niet haar personeel.
Nee.
Zelfs haar klusjesman niet?
Nee.
Ongemakkelijk.
Ik nam aan dat omdat je in huis was,
en bekend met de varkenssituatie...
Je hebt het mis.
Ik zie.
Goed...
Ik wed dat je handig bent. [lacht]
Nog steeds ongemakkelijk.
Oké, ik ben, ah, ik zie je nog wel eens. Juni.
Ja. Goed.
Bedankt.
Hij is in ieder geval een heer.
[zacht gekreun]
[kloppen]
[Nina] Hoi! Jij moet June zijn.
Ik ben Nina, de zus van Bart.
Oh ja, ik heb Bart eerder ontmoet.
Ik heb het gehoord.
Weet je, ik ga hem een ​​van die butler-smokings geven
voor zijn verjaardag.
Erg grappig.
Oh, dat is het. Het is echt grappig.
[lacht]
Ja, ik denk dat je gelijk hebt.
Het was een beetje grappig.
Leuk je te ontmoeten, Nina.
Oh, dat is veel te formeel voor Greenville.
Laat maar komen.
We knuffelen elkaar nu. Oké.
Ik ben een knuffelaar.
Oh, ik wilde je alleen maar even zeggen dat ik het heel erg vind wat er met je familie is gebeurd.
Ik heb niet zoveel geluk.
Ik leef echt met je mee.
Ja, dat doe je toch?
Natuurlijk!
Je hele wereld staat op zijn kop.
Kijk, ik ben boer.
Weet je, soms regent het niet.
Al heel lang.
Maar dan gebeurt het wel.
Het leven wordt beter.
Het wordt altijd beter.
Kijk, ik ga je laten settelen,
en als je er klaar voor bent, kom dan gerust langs.
Ik ga koffie zetten.
[Gillian gromt]
Oh, hallo Gillian!
[Juni giechelt]
Kom je hier vaker?
Oh, ik ken die blik.
Zo zie ik eruit na een nachtclubbezoek in Soho.
Hongerig!
Laten we eens kijken of we hier iets voor je kunnen regelen.
Oh!
-Hoi. -Hoi.
Ik heb een lijst met klusjes voor je meegebracht.
Ik weet wie er op Jersey Shore zit, heel erg bedankt.
Nee. Huishoudelijke taken.
Zoals dingen om de dieren en de schuur aan het werk te houden.
Juist. Natuurlijk.
Kijk, het spijt me echt als we een verkeerde start hebben gemaakt.
Eh, ik bedoelde het niet onbeleefd.
Het is gewoon zo dat mijn leven deze week een wending heeft genomen,
en niet ten goede.
Het spijt mij ook.
Ik had je niet verwacht.
Bedankt dat je mijn tassen hebt gedragen.
Geen probleem.
Oké. Nou, hier heb je het.
Oef!
Waar beginnen we?
Volg mij.
Oké.
Eigenlijk doen we alleen maar onze ronde en halen wat voer.
[Gillian gromt]
[Bart] Nina dacht dat je een vierkant kon gebruiken.
Ha! Birdie noemde een maaltijd vroeger een 'vierkante'.
Dat klopt.
Kijk, vertel me eens.
Hoe heeft Birdie dit allemaal voor elkaar gekregen?
Elke keer dat Birdie ons in de stad kwam bezoeken,
Zij was het meest vrouwelijk.
Heel sierlijk en mooi gemaakt.
Maar dat deed ze duidelijk wel
Er is hier ook behoorlijk wat werk op de boerderij.
Oh, ze runde deze plek als een professional.
Mijn vader leerde haar alles wat hij wist, en dat was heel veel,
en ze zoog het op.
Ze hield ervan om van het land te leven.
Ja.
Ze vond het ook leuk om voor mij te zorgen.
Dat was wie ze was.
Ja. [lacht]
Weet je, ik was 14 toen de hele familie-erfenis
aan mij overgelaten.
Ik bedoel, wie zou er nou geen huizen en auto's willen?
en de hotels, toch?
Ja.
Mij.
Ik wilde alleen maar een knuffel van mijn moeder, weet je?
Het lijkt erop dat je zonder Birdie verloren zou zijn geweest.
Dat is volkomen juist.
Ja, Birdie heeft mij echt geleerd om voor mezelf op te komen.
Ik had hier vaker moeten komen.
Heb meer moeite gedaan.
Ik denk dat ze ervoor wilde zorgen dat jij je ruimte had,
word zelfstandig volwassen.
Ja.
Ze had het de hele tijd over jou.
Welk nieuws en welke prestaties heb je geleverd?
Je bedoelt mijn verbroken verlovingen en vreselijke galajurken.
Nou, ik kan me voorstellen dat het niet makkelijk was om op te groeien in de belangstelling van de media.
Je hebt geen idee.
Weet je, als je opgroeit en er een foto van je is
iets doms doen kan de familie van een paparazzo voeden
een hele maand lang ben je nooit ver van hun lens verwijderd.
Jouw oma is ook in dit huis opgegroeid.
Heeft ze er ooit over gesproken? Of over Greenville?
Nee, nee, niet veel.
Ik denk dat tegen de tijd dat oma Natasha in Manhattan aankwam,
Ze had een Upper East Side-versie van zichzelf bedacht.
Ze sprak niet veel over haar leven op het platteland.
Maar haar stijl in de hogere kringen was legendarisch.
[ze lachen allebei]
En hoe zit het met je vader en moeder?
Ik heb het gevoel dat ik ze nog minder kende.
Ik bedoel, ze waren geweldig, maar ze waren altijd op reis
overal, omgaan met de hotels en het management
en de openingen.
En toen waren ze weg.
Ze moeten zo jong zijn geweest.
Hmm.
Genoeg over mijn arme, rijkeluisverhaal.
Wat is, eh, wat is uw verhaal, meneer klusjesman Bart?
Ah, er valt eigenlijk niet zoveel te vertellen.
Ik ben hier opgegroeid, ben naar school gegaan
en ik kwam terug, mijn zus en ik,
en nadat mijn vader overleed, namen wij de boerderij over.
En dat is alles?
Kom op, je lijkt wel een echte renaissanceman.
Iedereen heeft dromen, toch?
Deel.
Duurzaamheid.
Ik heb mijn vader en mijn grootvader zien worstelen
om van het land te leven.
Ze waren er altijd maar tegen aan het vechten.
Mijn zus en ik dachten dat als we ons op de natuur zouden richten,
heb het gekoesterd, probeer biologisch te boeren,
dan zouden we een betere kans hebben om deze plek draaiende te houden.
Hoe dan ook, ik zou je wat rust moeten gunnen
omdat je morgen nog veel te doen hebt.
Dus ik moet dit allemaal morgen doen?
Niet alleen morgen. Elke dag.
Elke dag?
Maar morgen gaan we de stad in.
Wat draag ik als ik naar de stad ga?
Wat je maar wilt. Neem gewoon je glimlach mee!
[Bart] Goed.
Wij beginnen altijd met winkelen bij Feed and Seed.
Oh oké.
Wat krijgen we daar? Cappuccino's?
Nee, het is niet voor ons. Het is voor de dieren.
Oh ja, ja.
Zijn er hier in de buurt plekken waar mensen hun voedsel kunnen halen?
Ja, ja, ja.
Er is, ah, Betty's diner, Thompson's bar, Joyce's café.
Vrijwel alle drie hebben hetzelfde menu.
Dus geen sushi?
Nee. Nee, we zitten vast aan land.
Hoe leven jullie?
Ah, de meesten van ons verbouwen en maken ons eigen voedsel.
Een beetje zoals Nina en ik met onze schat.
Ooh, ambachtelijk. Moet ik eens proberen.
Ik denk dat ik dat kan realiseren.
Zoals gewoonlijk zie ik dat je overal waar je gaat vrienden maakt, Bart.
Dotty, nog steeds even verrukkelijk.
Verrukkelijk?
Bart Hudson, wat ben jij een flirt. [lacht]
Beste, ik zie dat je wat nors gezelschap hebt gekregen.
De dames van Greenville houden een herfst high tea
Als u mee wilt doen, graag vanmiddag.
Oh, dat klinkt heerlijk.
June, waar zijn mijn manieren?
Ik wil u graag officieel voorstellen aan Dotty Cartwright.
Zij was de... van je tante Birdie.
Rivaal, dat is denk ik het juiste woord.
Oh Bart, 'rivaal nummer één' zou nauwkeuriger zijn.
Wachten.
Ben jij het nichtje van Birdie?
Ja. Het is een genoegen om je te ontmoeten. June.
Jouw tante en ik stonden elk jaar lijnrecht tegenover elkaar
op de Harvest County Fair.
Hoewel het verdrietig is om te moeten delen, heb ik haar koninklijk verslagen
in de blauwe lintrondes.
Ik meen me te herinneren dat Birdie won
zes blauwe linten vorig jaar.
Ach, wat maakt het uit.
Ik heb geen enkele concurrentie die mijn vaardigheden waardig is
dit jaar ook niet.
Dat is wel een beetje hard, Dotty, vind je niet?
Ik noem ze zoals ik ze zie.
Ik hoop dat je geen waanideeën hebt
om deel te nemen aan de kermis.
[spottend] Concurreren?
Dat was de eerste keer dat ik erover hoorde
dit kleine herfstkermis-dingetje.
Het lijkt mij dat je op een jacht thuishoort
ergens in het midden van de oceaan.
Er is geen manier waarop je in groene akkers een eetbare taart kunt bakken,
laat staan ​​een taartbakwedstrijd winnen.
[June lacht]
Ik ga je hier even onderbreken, Dotty, want ik ben eigenlijk
Ik heb een diploma van Oxford, dus ik weet zeker dat ik een taart kan bakken.
Nou, jij en je mooie diploma
Je mag van mijn blauwe linten dromen zoveel je wilt.
Dit jaar ben ik in elke categorie zeker van een plek!
Hmmm.
Hoe weet je dat zo zeker, Dotty?
Ik bedoel, hoe weet je dat?
Ik bedoel, misschien heb ik de bakvaardigheden van tante Birdie geërfd?
Weet je, misschien ben ik wel een natuurtalent?
[Dotty] Ik denk niet dat je ooit een deegroller hebt gezien,
laat staan ​​dat hij er een heeft gebruikt.
Je bent toch maar voor de lol in Greenville.
Mensen komen en gaan.
Blauwe linten zijn voor altijd.
Nou, het is zover, Dotty.
Je wint niet zomaar.
Oké, ik ga taarten bakken en zo
de herfstkermis, allemaal ter ere van tante Birdie.
Moge de beste appeltaart winnen, lieverd.
[Dotty lacht]
Schatje?
Ik zal het haar laten zien, lieverd.
Dotty Cartwright houdt van competitie
en ze neemt haar taarten heel serieus.
Ja, dat zie ik!
Bedankt trouwens dat je voor mij opkwam.
Nee, dank u.
Omdat ik in de voetsporen van Birdie trad.
Wat bedoel je?
Deelname aan de wedstrijden.
Oh ja.
Ja.
Birdie zou heel trots zijn.
Geweldig.
Hé, heb je haar blauwe lintencollectie gezien?
Welkom in Birdie's prijzenkamer.
Oh wauw!
Ze heeft tientallen jaren meegedaan!
Zelfs op haar leeftijd?
Nina en ik hebben haar de laatste jaren geholpen.
We doen nog steeds dingen onder de vlag van onze eigen boerderij
maar we hielpen wel met het vee.
Hm.
Het is indrukwekkend.
De beste appeltaart, al tien jaar op rij.
Pak dat, Dotty.
Waar zijn al die dingen voor?
Beste in de categorie Show Livestock. Drie jaar op rij.
[Juni] Goed gedaan, Gillian!
Oh nee. Dat is Gillian. Ze is een ramp.
Dat is Gillians moeder, Tessa.
Zij is degene die dit allemaal heeft gewonnen. Ze had deze grote wimpers.
Ze sloeg ze gewoon naar de jury.
Wat schattig.
Ja.
O, vogeltje.
[Bart] Ja, ik heb die foto gemaakt.
Weet je, het is grappig.
Ze kwam elk jaar naar de stad om mij te bezoeken,
maar ik ben er nooit geweest om haar te zien.
Nou, je bent er nu. Voor de dieren.
Dat betekent iets.
Ja, ik heb een doel!
En nu we het er toch over hebben, ik moet aan de slag!
Dat klopt, Martha Stewart.
Maar begin gewoon bij de basis.
[Bart] Je kunt lopen voordat je kunt bakken.
Hoe maak je een sandwich?
[Stem op video] Als je wilt leren hoe je een sandwich maakt,
De eerste stap is...
[zwakke verbinding statisch]
[Stem op video] Nu heb je een sandwich gemaakt.
[Gillian gromt luid]
Ik weet het, ik ben een beetje over de schreef gegaan, hè?
Nou ja.
[deurbel]
Hé, ik ben Nina!
Oh! Geweldig!
[Nina lacht]
[Nina] Wauw! Je bent dapper, June!
Ik wilde gewoon die blik van haar gezicht af hebben, weet je.
[Nina] Veel succes.
Gemeen is Dotty's permanente uitdrukking.
Ja, echt waar. Wat een zure mietje.
Wauw! Deze Prosecco is heerlijk.
Het is geen Prosecco, het is Champagne.
Het is 2004. Het was een heel goed jaar.
Sorry, dat is echt een typisch stadsmens-uitspraak.
Weet je, vroeger kreeg ik privérondleidingen tijdens de oogsttijd.
Ja, ik kocht vroeger altijd champagne per doos.
Tante Birdie had ook altijd een zwak voor bubbels.
Ze nam vroeger altijd een koffer mee naar huis
telkens als ze ons in de stad kwam bezoeken.
Wauw.
Kost een fles niet duizend dollar?
Nee, slechts een paar honderd.
Oh, slechts een paar honderd.
[ze lachen allebei]
Heel chique.
Ik was chique.
Mis je je oude leven?
Bedoel je dat ik mijn oude geld mis?
Nee nee.
Ik bedoel, weet je, het heeft zeker zijn voordelen.
Je kunt krijgen wat je wilt, wanneer je het wilt,
op elk gewenst moment.
Wauw, daar zou ik wel aan kunnen wennen.
Ja, je went er zeker aan.
En na een heel leven raak je er echt aan gewend.
Hoe dan ook, ik was gewoon verrast
om zoveel flessen in Birdie's kelder te zien.
Ze zei altijd dat ze ze meenam voor speciale gelegenheden.
Ik kan gewoon niet geloven dat er nooit eentje is opgekomen.
Nou ja, misschien wachtte ze gewoon op iemand speciaals
om het te delen.
Hmmm.
Oké. Laten we ter zake komen. Zullen we?
Laten we.
Vertel me precies waarvoor je je hebt aangemeld
voor de Harvest County Fair?
Nou ja, technisch gezien heb ik me nog nergens voor aangemeld.
Maar ik denk dat het taarten zijn? Varkens?
Oké, prima.
Oh!
Vandaag is de deadline.
Hmmm.
Weet je wat? Laten we het doen! Laten we het doen!
Meld mij voor alles aan.
Ja! Geweldig. Geweldig. Oké.
Weet je wat?
Dotty gaat de erfenis van tante Birdie niet ruïneren.
Ik had mijn geld kunnen verliezen,
maar ik zal de waardigheid van mijn familie niet verliezen.
Hartelijk dank.
Proost daarop!
[Nina] Laten we het doen.
Meer?
Oh nee dank je. Ik moet morgen werken.
[June lacht]
Werk. Dit was vroeger mijn werk.
Nou, hier in de buurt, als je een bouwvergunning nodig hebt
of een foodtruckvergunning, dan ben ik jouw meid.
Wat dacht je van een bekroond appeltaartrecept?
Oh juni...
Kom met mij mee.
[deur gaat dicht]
Birdie zou niets minder willen dan de vernietiging van Dotty.
Ohhh. Ik vind het leuk hoe jij en Birdie denken.
Goed...
Wacht maar tot je dit ziet.
[Juni] Wat hebben we?
[hijgt]
Recept voor Birdie's Pie?
Ja hoor.
Oh Dottie, je hebt geen schijn van kans.
[voetstappen]
[Nina] Hé grote broer.
Hoi.
Wat doe je hier helemaal alleen?
In de stilte.
Ik geniet van het einde van een goede dag.
Hmmm.
Ook onze nieuwe buurman had een prima dag.
Ik hoop het.
Ja, dat weet je.
Ik help haar alleen maar met wennen.
Oh.
Dat heet buurvriendelijk zijn.
Rechts.
Bovendien is ze al een hele tijd alleen.
En zij verloor haar ouders, net als wij.
Ja.
Wij zijn in ieder geval niet tegelijkertijd onze spullen kwijtgeraakt.
Ik bedoel, we moesten bij hen zijn als volwassenen.
Ze was zo jong.
Ja. June had eigenlijk niemand.
Nou ja, Birdie was haar familie.
Ja, maar nu is ze haar ook kwijt.
Maar ze heeft vast nog meer familieleden hier in Greenville.
Misschien zelfs als neven en nichten in de tweede of derde graad.
Misschien kan ik haar helpen haar roots te leren kennen.
Ik kan haar familiegeschiedenis gerust opzoeken op het gemeentehuis.
Dat zou ik zeker kunnen doen, toch?
Ja, dat zou ze vast geweldig vinden.
Ze werd opgevoed door huishoudelijk personeel. Werknemers.
Kun je het je voorstellen?
Geen echte banden.
[Bart] Dat kan niet makkelijk zijn geweest.
En als ze toevallig banden heeft,
ze zou haar er misschien zelfs van kunnen overtuigen om te blijven,
en het zou een bepaald persoon gelukkig kunnen maken.
Een bepaald persoon, hè?
Eh, hmm.
Echt?
Wat? Weet je wat?
Oké, vertel het mij niet, maar vertel het jezelf.
Dat is waarschijnlijk erg nuttig.
Je loopt een beetje op de zaken vooruit.
Ik ken haar nauwelijks.
En ik denk dat je het geheel moet behouden
het vinden van haar roots tussen ons.
Ik bedoel, ze heeft veel teleurstellingen gehad in haar familie.
Het kan zijn dat u niets vindt.
Misschien niet.
Maar ik ga het toch proberen.
Er straalt zo'n helder licht in haar.
En ze is heel lief.
Hmmm.
Het voelt alsof ze van een andere planeet komt.
Ik denk dat heel vaak aan je.
Ik moet rennen.
Nacht.
Oké. Laten we dit doen.
♪ [vrolijke muziek begint] ♪
["Stay Outta My Business" uitgevoerd door Tami Neilson]
♪ Je hoofd schudt ♪
♪ Je mond fronst ♪
♪ Je tong kwispelt door de hele stad ♪
♪ Je ogen oordelen ♪
♪ Je ellebogen duwen ♪
♪ Al het gif dat je verspreidt ♪
♪ Met elk gemeen woord dat je hebt gezegd ♪
♪ Blijf uit mijn zaken ♪
♪ Otto mijn bedrijf ♪
♪ Blijf uit mijn zaken ♪
♪ Otto mijn bedrijf ♪
♪ Blijf uit mijn zaken ♪
♪ Otto mijn bedrijf ♪
♪ Blijf uit mijn zaken ♪
♪ Otto mijn bedrijf ♪
♪ Blijf uit mijn zaken en laat het met rust ♪
♪ Het enige bedrijf dat je hebt is je eigen bedrijf ♪
♪ Heb je dat helemaal zelf gedaan, meisje? ♪
♪ Het is niet zo goed, misschien heb je mijn hulp nodig, meisje ♪
♪ Zonder jouw ster aan mijn wagen vastgemaakt ♪
[Juni] Makkelijk!
♪ Meisje, je gaat het nooit redden ♪
♪ Blijf uit mijn zaken ♪
♪ Weg met mijn zaken ♪
♪ Blijf uit mijn zaken en laat het met rust ♪
♪ Het enige bedrijf dat je hebt is je eigen bedrijf ♪
[muziek stopt]
[deur gaat open]
[Juni] Oh!
[Juni] Perfecte timing!
Vogeltjes taart.
Ik zoek een smaaktester.
Zeker.
Heb jij in die outfit gebakken?
Ik deed een schort voor.
Een design schort?
Nee. Een van Birdie. Heel erg bedankt.
Nu straal je de juiste vibe uit.
Ik heb nog nooit eerder een taart gemaakt, dus wees niet te streng voor mij.
Hmmm... [hoest]
Interessant...
Interessant?
Oké, verbloem het niet.
Als ik klaar wil zijn voor de blauwe linten,
Ik heb de hele waarheid nodig.
Oké.
Appels zijn niet gaar. Suiker integreert niet.
En op de een of andere manier is het deeg droog en vettig.
Wauw, dat is een hele hoop waarheid.
Hoeveel suiker zit er in de vulling?
Suiker?
De appels zijn zoet genoeg.
Nee?
Ik ben gedoemd. Ik ben gedoemd.
Mijn familie zal hun naam nooit meer herstellen.
De erfenis van tante Birdie ligt in puin.
Ik bedoel, mijn taart is een ramp!
Bedoelt u dat wij het niet kunnen repareren?
Wat, zei u wij, meneer de klusjesman?
Ik zou met de korst beginnen.
Nou, laten we beginnen.
Waarom meng je de bloem?
Het draagt ​​bij aan de gladheid.
Oké, dan voeg je er een beetje zout aan toe.
En dan doe je er de gekoelde boter bij, rechtstreeks uit de koelkast.
Je doet er één tegelijk in.
-Oké. -Oké.
Gooi deze gasten er maar in.
En in dit stadium wil je het niet te veel mengen.
Het is belangrijk dat de boter ijskoud is, of zelfs koud uit de vriezer, als dat kan.
Goed.
Ja, chef.
Dat vind ik leuk.
Het is beter dan het personeel.
Wacht dus een paar minuten en gooi het dan in de koelkast,
Laat het 15 minuten afkoelen, daarna kun je het uitrollen.
Goed.
Niets hiervan stond in het recept.
Ahhh.
Ja. Kijk, dat is wat er gebeurt als
Je neemt de tijd om iets te perfectioneren.
Ze maakte altijd aantekeningen.
Je leert door vallen en opstaan.
Nou ja, ik heb niet echt tijd voor vallen en opstaan.
Dan moeten we maar gaan.
Ja, chef!
En net als bij biologische landbouw moet je je strijd kiezen.
Ik denk dat ik ze allemaal ga kiezen.
Ik zal je eens wat vertellen.
Ik ga de wortelgroenten verzorgen.
Goed.
O, ach...
Je hebt iets kleins...
Ik zal het halen.
Daar heb je het.
Bedankt.
Hoe dan ook, je bent goed begonnen.
Ga zo door.
Ik ga voor de dieren zorgen en ze ook voeren.
Ik waardeer het. Dank je wel.
Nou, Gillian... Het zijn alleen jij en ik.
[grote lange snurk]
Ja, ja, je hebt gelijk.
Ik zie er nu echt belachelijk uit in deze kleren.
Als ik wil koken zoals Birdie, dan moet ik:
Ik moet denken als Birdie.
Ik moet Birdie zijn.
Ik kom terug.
Ik snap waarom je het hier leuk vond, Birdie.
Het is prachtig.
[grote donderslag]
[Gillian snuift]
[Juni] Oké Gillian.
Op internet staat dat je moet leren om te komen, te zitten en te blijven.
Dus. Laten we hieraan werken.
[June] Kom hier. Kom hier, Gillian!
Kom op!
[Gillian snuift]
Trotseer je de regen?
Proberen.
Technisch gezien, als je een showvarken grootbrengt
Je wilt er al op jonge leeftijd mee beginnen.
Op die manier wennen ze aan het lopen
in een grote cirkel met hun hoofd omhoog.
Nou, wat dacht je van een wortel in de grond?
en niet opletten op een bepaald type categorie?
Omdat ik denk dat ze daar heel goed in zou zijn.
Jazeker.
[Bart lacht]
Nou ja, je kunt haar altijd in
de categorie Best in Show Livestock.
Het is meer een schoonheidswedstrijd.
Er is geen bepaald gedrag nodig.
Je concurreert gewoon met geiten met jassen en
kleine kippen met strohoeden.
Perfect! Ik bedoel, dat klinkt als mode!
En ik weet alles over mode.
Oké Gillian, we gaan een complete make-over doen!
Oké, kom op, laten we gaan.
Kom op.
Heb je geprobeerd haar op te tillen?
Nee. Heb jij dat?
Aanraken.
[June lacht]
Oh, weet je wat ik moet doen?
Ik denk dat ik met een moodboard moet beginnen.
Een moodboard?
Ja, weet je, zoiets als een vision board.
Wanneer je manifesteert.
Klopt. En dat helpt?
Altijd.
Ik bedoel, als je manifesteert, wat zoiets is als,
het universum laten weten dat je openstaat
naar het volgende niveau, dat je je dromen volgt.
Wachten.
Je moet het eens proberen.
Wat zou jij manifesteren?
Een nieuw spruitstuk voor de tractor.
[lacht] Wees nou serieus.
Er moet iets groters zijn
dat je voor je leven wilt, weet je.
Ik bedoel, probeer nieuwe dingen.
Verlaat dit stadje even.
Reis een beetje.
Nou, toen ik jonger was, dacht ik er wel eens over om het vuil eraf te vegen
van deze stad en hier weg te komen.
Maar uiteindelijk weet ik dat deze plek in mijn ziel zat.
Ik wilde net als mijn familie boer worden.
Maar er kan ook iets groters zijn.
Oké. Zie je dit rietje?
Er is een plan voor.
Ten eerste plant je hem met zorg,
je kweekt het tot het goudbruin is, en dan oogst je het
Het is dus klaar om als bedding voor dieren te dienen.
Hmm.
Het lijkt erop dat het geplant is als nest.
Dat klopt.
Hmm.
Hé, ah, luister, als je wilt opruimen,
Ik kan je laten zien hoe je je lunch van het land kunt eten.
Oké.
Ik bedoel, maar we gaan het eigenlijk niet doen
eten van het land, toch?
Wij hebben wel borden.
Ja, wij hebben borden.
Oké. Ik ga me even opfrissen.
en ik zie je bij de kippen.
Klinkt goed.
[kippen kakelen]
-Hé. -Hé.
Wauw! Kijk eens naar jezelf.
[June lacht]
Hoe doe je dat?
Wat doen?
Transformeren.
Oh, dit is niks.
Ik bedoel, tijdens de Fashion Week veranderde ik mijn look,
zes keer per dag.
[Juni] Birdie's vintage is momenteel erg in.
Dat is wanneer je het draagt.
Bedankt.
Wil je trouwens even onder de kippen kijken?
Zei je onder wat kippen?
Ja hoor.
[Bart] Daar gaan we.
Oh, wauw!
Kijk eens.
Goed gedaan, dames!
Ja.
Oh, we hebben er hier nog een paar.
Heb je er nog een paar?
Ja, ze zijn druk bezig geweest.
Kijk eens naar jezelf. Al deze eieren. Huh...
Wacht even.
[Bart] Laat me een foto maken.
Dat is perfect.
[kip krijsend]
Hé! Goed.
[Bart] Oké. Het is jouw beurt.
[Juni] Zijn er nog meer?
[Bart] Oh ja, nog een paar.
Ik denk dat we dat zouden kunnen
al onze eieren in één mandje leggen, om het zo maar te zeggen.
Ha ha ha. Daar gaan we.
Geweldig.
Nu ga je daar naar binnen.
[Juni] Naar binnen gaan?
[Bart] Oh ja. Ga er maar in.
[Juni] Oh hallo dames!
Hmm. Je had gelijk.
Deze zijn echt overheerlijk!
Rechts?
Ja.
Vertel eens wat meer over jezelf.
Oké. Ik ben klaar.
Dus je bent hier nog nooit weggeweest? Nog niet één keer?
Nee, ik heb nooit gezegd dat ik Greenville nooit heb verlaten!
Nee, ik heb een beetje gereisd,
toen ik mijn opleiding in biologische landbouw voortzette.
Ik was in Italië
leren hoe je tomaten kunt kweken van een Siciliaanse expert.
Toen zat ik meer dan een jaar in Salinas in Californië,
alles leren wat er te weten valt over sla.
Alleen sla?
Er valt veel te weten over sla.
Wauw.
En jij? Wat heb jij gestudeerd?
Sociologie.
Hmm, dat is logisch.
Nou, het klinkt alsof je een groot deel van je jonge leven hebt doorgebracht
proberen te begrijpen of mensen oprecht waren
of als ze gewoon bleven hangen vanwege
jouw fortuin en dat soort dingen.
En als je het menselijk gedrag en de maatschappij bestudeert, dan klopt dat.
Haha.
Weet je, voor een klusjesman weet jij best veel over mensen.
[ze lachen allebei]
Ja, dat probeer ik.
[Bart] Oh oh.
Ben je weer aan het scrapbooken?
[Nina] Haha.
Je weet dat ik die gewoonte onder controle heb
sinds ik per ongeluk de poot van de kat heb vastgeplakt.
Ja, Fluffy heeft je dat nooit vergeven.
Erg grappig.
Nou ja, ik heb net mijn onderzoek afgerond
in de familie van June uit de archieven
en ik maak haar een boom
zodat ze kan zien dat ze hier haar wortels heeft.
Wauw.
[Bart] Ik weet dat ze het geweldig zal vinden.
Echt?
Hoe weet je dat?
Weet je, vanaf het moment dat ik haar leerde kennen, verraste ze mij.
Voor mijn leven,
Ik had nooit gedacht dat we iets gemeen zouden hebben.
En wat hebben jullie gemeen?
[Nina lacht]
Is mijn grote broer sprakeloos?
Ik ben geschokt.
Ik weet.
Ik denk dat June en ik op een kruispunt staan.
We zijn beiden op zoek naar iets dat ons compleet maakt.
Misschien is het familie.
Wauw, dat was echt heel diep.
Ze heeft mij absoluut laten zien wat er in mijn leven ontbreekt.
Voorzichtig.
Misschien ben jij wel degene die een vision board maakt!
-Oké. -Nee?
Genoeg. Ik heb klusjes.
[Bart] Ik ga even kijken of June iets nodig heeft in de stad.
Waarschijnlijk een goed idee.
[June lacht]
Bedankt.
[Bart] Dat is dus de smaak van bruin brood?
Ja.
Klinkt raar.
Ik heb het vorig jaar in Dublin gehad. Het was fenomenaal.
Natuurlijk heb je dat gedaan.
Ummmm. Dit is zo goed.
Je moet er echt een hapje van nemen.
Goed.
Oh kijk eens. Goed!
[Dotty] Jullie leiden elkaar af.
En terwijl je ogen niet op de prijs gericht zijn,
het zal binnenkort mijn naam in de glazen kast zijn
nadat ik de prijs voor Beste Overall heb gewonnen.
Dat is niet waarschijnlijk!
Waar heeft ze het over?
[Dotty] Nina zal het je uitleggen, lieverd.
Zij is degene die Birdie's foto zal verwijderen
en vervang het door mij.
Hoe weet je dat zo zeker, Dotty?
Ik heb mijn eigen taart opgegeten, toch?
Ik weet niet eens zeker of dat wel logisch is.
Maar ik ga het je toch geven.
Zoals het hoort.
Laat haar je niet raken.
Waar heeft ze het over? Een glazen kast?
Eigenlijk is het gewoon een foto in een glazen kast.
Dat is niet zomaar iets.
Het is belangrijk.
[Juni] Aww.
Oh, ik vind het geweldig.
[Bart] Ja, dat is wel cool, hè?
[Juni] Ja.
[June stilletjes] Oh...
[Bart] Gaat het?
Ja, ja. Ik weet gewoon,
Soms dringt het pas echt tot me door dat ze er niet meer is.
Ja.
Nou, ik kan Birdie niet terugbrengen,
maar ik beloof je één ding.
Oh, en wat is dat?
Ik help je om te strijden tegen Dotty.
Oké, dat klinkt wel leuk.
Dat is goed.
Maar wacht even, op het bord staat toch dat het festival op 26 september plaatsvindt?
Dat is deze week!
Ah ja.
Ik dacht dat we veel meer tijd hadden om ons voor te bereiden.
Heb je de inschrijfformulieren niet ingevuld?
Ja, maar Nina heeft ze echt ingevuld, en ik...
Heb je ze niet gelezen?
Nee. Oh, wat gek!
Waarom lach je? Dit is verschrikkelijk.
Dotty gaat alles winnen!
Ik heb een idee.
Ik ga een appeltaart bestellen die uit Amsterdam wordt ingevlogen.
Ze zijn de beste ter wereld.
Oké, allereerst: Birdie zou dat nooit goedkeuren.
En hoe weet je dat?
Ten tweede, je hebt nog nooit Birdie's appeltaart gegeten.
Aanraken.
♪ [muziek begint] ♪
["Tail of a Kite", uitgevoerd door Lindsey Edwards]
♪
♪ Er zit een beetje liefde en een beetje geschiedenis in ♪
♪ In dit kleine duizelingwekkende stadje vanavond ♪
♪ Iets dat terug in onze ogen fonkelt ♪
♪ In dit kleine fragment van tijd ♪
♪ Misschien kun jij de leemte opvullen ♪
♪ Vertel me iets wat ik gewoon niet weet ♪
♪ Woorden stromen weer als een rivier ♪
[Juni] Goed gedaan!
♪ We kunnen de bergen niet dichterbij brengen ♪
[Bart] Oh wauw.
Ohhh!
[Bart] Het ziet er goed uit.
♪ We kunnen het water niet sneller laten stromen ♪
Dat wordt heerlijk.
Ja.
♪ Je weet niet wat goed is totdat je een beetje fout gaat ♪
[Juni] Hé!
Oh hey. Het is perfecte timing.
Ik stond op het punt om de wortels eruit te trekken.
Het moment van de waarheid.
Ja, mevrouw.
-Daar gaan we. -Oké.
Oh wauw!
Dat is een grote wortel.
Ja. Grote wortel, grote pan soep.
Hoe heb je het nou echt zo laten groeien?
Oké. Zie je dit vat?
Dus vul ik het eerst met zand.
Oké, dan hol ik het midden uit,
Vul het met echt goede aarde.
Op die manier, als ik het zaadje plant
het gaat rechtdoor, natuurlijk, zonder obstakels.
Oh.
Het lijkt erop dat je het succesvol hebt aangepakt.
Ja. Het is een goede metafoor voor het leven.
Voor mij is dit zeker een winnaar.
De vraag is: hoe gaat het met de taarten?
Nou, ik heb het nu drie keer achter elkaar laten lukken,
Ik denk dus dat we het daar behoorlijk goed doen.
Goed.
Nu moet ik alleen nog het bloemstuk perfect maken,
Maak de kooi van Ruby de Hen klaar en, oh,
Ik mocht Gillians bloemenkroon maken.
-Juni! -Ja?
Je bent er klaar voor.
Ik kom je morgen ophalen,
We nemen mijn vrachtwagen mee naar de kermis.
Weet je, ik denk eigenlijk dat het goed met me gaat.
Ik kan er zelf heen.
Wauw! Kijk eens naar jezelf.
[zingt beatbox-stijl] Naar de kermis
Wie gaat er naar de kermis?
Ik ga naar de kermis.
Oké, dat ga ik morgen dus niet voor de jury doen.
Maar ik ben gewoon heel enthousiast!
Jij bent goed. Ik hou van enthousiasme.
Geweldig! Ik zie je morgenochtend.
Tot morgen.
[zingt zachtjes] Naar de kermis...
Oké.
Kalmeer jij, kleine schone!
[botsend geluid]
[Juni] Wat was dat?
[hijgt]
Nee!
Nee nee nee nee nee nee nee nee.
Oei! Oei!
Het is oké. Het is oké.
Ik kan, ik kan dit redden.
Rechts?
Oh nee.
Wacht even.
[June] Die orthopedische schoen zou ik overal herkennen.
Gestippeld!
Oh jij... Hmmmmmmmm!
[snuift] Mmmmm...
Oogstfeest, ik kom eraan!
[Bart] Misschien had ik haar een lift moeten geven.
Nou, ik denk dat June je heeft laten zien dat ze er perfect toe in staat is
om ergens te komen zonder een chauffeur nodig te hebben.
Ik weet het, ik weet het, maar het is een varken van honderd pond
en het zijn een heleboel taarten.
Nou ja, als je het zo stelt.
Ja.
Ben je bang dat ze niet komt opdagen?
Nee, maar wat als er iets gebeurt?
Ik denk dat ik maar weer terug ga naar de boerderij.
Ohhhh. Kijk eens hoe zorgzaam je bent.
Ik zei toch dat je geïnvesteerd zou worden.
Ik wist het.
Oké, oké. Ga maar als het moet.
Ik zal een plekje voor je vrijhouden bij de tractor pull.
Bedankt.
-Hé! -Hallo.
Oh, het spijt me zo dat ik te laat ben.
Er was een klein taartprobleempje.
[Bart] Taartramp?
Het lijkt meer op een taartmageddon.
Oh, dat klinkt niet goed.
Ja hoor.
Maar weet je, ik heb geleerd dat geen enkele veranda veilig is zolang er
wasberen en andere rondzwervende dieren.
Hebben de wasberen jouw taart gesaboteerd?
Ja, wasberen die dezelfde schoenen dragen als Dotty.
Hmm. Daar gaat de wasbeertheorie.
Nou, dat kan ik niet met zekerheid zeggen
of ze nu een wasbeer vasthield of niet, maar...
Maar het is je gelukt.
Ja, ja, dat heb ik gedaan.
[ze lachen allebei]
Oh, je hebt het gehaald.
Ik wist niet zeker of je daadwerkelijk zou komen opdagen.
Oh nee. Ik ga nergens heen, Dotty.
Ik ben eigenlijk verbaasd dat je hier bent.
Heb je gisteravond voldoende rust gehad?
met al dat slaapwandelen dat je deed?
Ik weet niet wat je bedoelt.
Ik heb zoals gewoonlijk acht uur achter elkaar gewerkt.
Hmmm. Nou, ik heb geen knipoog gekregen.
Weet je, ik dacht dat ik Birdie's taarten nog één keer zou proberen.
Het lijkt erop dat elke keer dat ik die taart maak,
Het wordt steeds beter.
Succes!
[Dotty] Je zult het nodig hebben!
Heb je het ooit opgemerkt?
Ze kweekt precies dezelfde bloemen als Birdie vroeger deed.
Ze gebruikt dezelfde taartvormen en dezelfde rand van de korst.
En ze vecht ook nog eens vals!
Oh ja. Dus wat denk je?
Ik weet het niet.
Het lijkt wel alsof ze Birdie nadoet of zoiets.
Ah, ik lees er waarschijnlijk te veel achter.
Zullen we dit maar snel afhandelen?
Dat is niet de houding van een kampioen met een blauw lintje!
Luister, er zijn vijf categorieën, oké?
Je hebt ze geoefend,
Je hebt je hier met bloed, zweet en tranen doorheen geworsteld.
Je bent er klaar voor.
In mijn ogen ben je al een winnaar.
Bedankt.
Er is nog nooit iemand geweest die zo in mij geloofde.
Ik bedoel, Birdie, maar het is gewoon leuk
dat iemand even bij je komt kijken en kijkt of het goed met je gaat.
Gaat het goed met je?
Ja.
Maar laten we dit doen.
Oké, laten we ze eens laten zien wat een beetje stijl en hart kan doen.
Kom op team! Laten we gaan.
Kom op! Gillian!
Laten we gaan!
Laten we gaan.
[gekwaak]
[gekakel]
[Juni] Daar komen de juryleden!
[Bart] Ja.
[Wendy] Hallo!
Oh, wat fijn om je te zien, Bart.
Heb je een fijne dag?
Ja.
[Wendy] Wat leuk om je te zien.
En wie is hier jouw vriend?
Dit is June Waltshire, Birdie's nichtje.
Jij bent Birdie's nichtje!
Oh mijn god, je lijkt precies op haar.
Ze gaat Birdie vandaag heel trots maken.
We zullen zien, toch?
[kippen trillen]
Deze kippenren is niet volgens de regels.
Nou, ik dacht dat ik er gewoon een beetje kleur aan zou toevoegen en
wat pit aan die saaie oude kratten.
[Bart schraapt luid zijn keel]
Ik heb die reguleringskooien ontworpen.
Oh!
Oké, ah, ze zijn erg stevig.
Zeer, zeer stevig!
Misschien bekijk ik de mijne nog eens.
Ik denk dat het wel goed is.
Containermethode?
Ja mevrouw. Net zoals u mij geleerd hebt.
Goed gedaan!
Bedankt.
[zachte kleine grommen]
[Gillian snuift luid]
[Juni] Oh nee.
Was dat een jij hebt het helemaal goed genageld snort
of was dat echt een 'je hebt het helemaal verknald' snauw?
[Nina] Ik denk dat het een gesnuif is dat niet bij naam genoemd mag worden.
Een heimelijk gesnuif.
Een zelfgecreëerd gesnuif.
En je hebt ook taarten voor mij.
Niemand kon Birdie en Dotty ooit aanraken
als het om taarten gaat, weet je. Nooit.
Heel veel succes!
Nou, dank je wel.
Ik denk.
Maar de taarten zijn 100 procent Birdie.
Gewoon Birdie, Birdie, Birdie.
Ik weet niet waarom ik drie keer Birdie zei.
Dat was vreemd.
Ik ben gewoon heel nerveus.
Ze was een hele goede vriendin.
Het spijt me voor uw verlies.
Bedankt.
Zullen we?
Gesneden. Algemeen uiterlijk...
De vork gaat op het bord, lieverd.
Oh.
Mogelijk is er sprake van onjuiste koeling, ik zal een punt moeten aftrekken.
Volgende.
Het spijt me.
[kippen trillen]
[gesnuif en zacht gekreun]
Weet je wat?
Birdie zou zo trots zijn dat je zelfs
en probeert in haar naam te concurreren.
Wees alsjeblieft niet te streng voor jezelf.
Echt, je moet het in perspectief zien.
Perspectief.
Taarten bakken heeft geen perspectief, maat.
Nou, taarten zijn bijzonder aangenaam,
ondanks perfectie.
[ze lachen allemaal]
Je moet lachen.
Ja hoor.
[Emcee op PA-systeem] Beoordeling van de
De Best in Show Livestock-categorie begint binnenkort.
Neem plaats, mensen. De jurering begint binnenkort.
[Bart] Daar gaan we.
[Emcee op PA-systeem] Eerst bloemschikken!
Wie heeft dit jaar de mooiste bloemen gekweekt?
[Emcee op PA-systeem] Dotty Cartwright wint de eerste prijs!
Goed gedaan Dotty!
Wat een geweldige bloesems heb je!
De bloemblaadjes met de medaille!
Applaus voor Dotty, mensen!
[klappen]
[Emcee op PA-systeem] Ivy Wilson staat op de tweede plaats
en Andrew Bowman op de derde plaats.
Wortelgroenten zijn de volgende!
[Emcee op PA-systeem] Bart Hudson is onze winnaar,
voor Birdie Farms telen, zoals hij elk jaar doet!
Goed gedaan Bart!
Gefeliciteerd! Je hebt het echt verdiend om te winnen.
Bedankt.
[Emcee op PA-systeem] Hierna, gevederde vrienden,
het beste van Flock.
Let op, het is weer Dotty!
Mevrouw Cartwright! Goed gedaan.
Gefeliciteerd. Het is van jou.
[klappen]
Dit is een nachtmerrie. Ze wint alles!
Zij is de belichaming van ellende.
[Emcee op PA-systeem] En nu is het tijd voor appeltaart!
Neem het mee, Wendy Whitaker, taartexpert!
Dit jaar hebben we de perfecte appeltaart.
Bladerdeeggebak, heerlijk gekruid,
Ik zou deze appeltaart met plezier elke Thanksgiving kunnen eten
voor de rest van mijn leven.
Gefeliciteerd, June Waltshire!
[klappen, juichen]
Het was het beste wat ik ooit heb gegeten.
Bedankt.
Ik dacht dat ze zei dat de taart te warm was.
Ik denk dat Wendy haar taart liever warm heeft.
[Emcee op PA-systeem] We hebben gered
Het beste evenement voor het laatst, mensen.
Beste vee van de show!
Neem uw geiten, varkens en lammetjes mee!
Één schatje zal ze allemaal regeren!
[Menigte scandeert] Gill - i - an.
Gill - ik - een.
Gill - ik - een. Gill - ik - een.
Gill - ik - een.
[Emcee op PA-systeem] De juryleden hebben zelfs geen idee
moet nadenken!
De eerste prijs gaat naar...
Gillian!
[Publiek juicht]
[Emcee op PA-systeem] Gillian het varken!
En dat is Birdie Farms weer, mensen.
June Waltshire is hier de geregistreerde boerin.
Dat betekent dat ze de prijs voor Beste Overall in Fair krijgt.
Help haar een handje, mensen!
[Het publiek juicht en klapt]
Ik ben de echte boer!
Ik weet niet eens wat dat betekent.
Het betekent dat je het gedaan hebt!
Nee, het is ons gelukt!
[Juni] Gillian!
Gillian! Laten we foto's maken, lieverd.
[Juni] Kijk eens wat we gedaan hebben!
[Nina] Klaar?
[Nina] Lach!
Perfect.
[veel meldingen]
[deur gaat open, dicht]
[June's telefoon rinkelt]
Hé! Ik heb misschien wat hulp nodig bij het uitladen.
Ja, wacht even.
Hallo?
[Larry] Is dit June Waltshire?
Ja, dat is zij.
Dit is Larry Elpin van Elpin Farm Equipment.
Oh! Hoi Larry. Hoe kan ik je helpen?
Is er een factuur die we nog moeten betalen of zoiets?
Nee, nee nee. Dat is helemaal niet zo.
Mijn dochter stuurde mij een bericht op sociale media
met jou en je varken Gillian.
Wauw, dat ging snel.
Wij willen graag een sponsorovereenkomst bespreken
met je prijsvarken.
Meen je dat nou?
[Larry] Heel erg.
Onze Raad van Bestuur zit al jaren achter mij
om een ​​soort hagedis of eend als onze mascotte te krijgen,
voor reclame, weet je wel.
[Larry] Toen ik jouw schattige varkentje zag, dacht ik: hé,
Dat is een dier waar ik achter kan staan.
Nou, dat is verbazingwekkend.
Zou je hierin geïnteresseerd zijn?
Het zou heel lucratief zijn. We zijn een nationaal merk.
Jazeker. Absoluut.
Ah, stuur me alsjeblieft een contract. Ik zal er eens naar kijken!
Oké! Oké. Een vraag voor jou.
Ben jij June Waltshire van de grote Waltshire Hotel crash?
Ja, dat ben ik.
[Larry] Dat moet een hele beproeving voor je zijn geweest.
Nou, het was een behoorlijke verandering in mijn leven, daar bestaat geen twijfel over.
Nou, ik hoop dat Elpin Farm Equipment kan spelen
een kleine rol spelen om u weer op het goede spoor te krijgen.
Dank je wel. Dat is heel aardig van je.
Oké dan. Mijn assistent neemt contact met je op.
Oké.
[telefoon rinkelt]
Hallo!
Michaël?
Juni! Wat een toeval!
Ik heb mijn team alleen maar gevraagd om je op te sporen.
Ik heb nieuws.
Wil ik het horen?
[lacht] We hebben de portefeuille met oude aandelen gevonden
uit de jaren 80 en
Laten we maar zeggen dat je opa ze wel goed wist te plukken.
Hij kocht aandelen Apple voor $22 per aandeel!
Wacht, ik hoorde je niet.
Wat? Appels plukken?
Nee, vergeet de appels, je bent weer terug in het zadel.
Ik bedoel, ik had appels nodig voor de taart, maar niet zozeer
Wachten.
Hoe groot is dit zadel, met de rug naar het zadel?
Genoeg reden voor mij om uw privéjet naar u toe te sturen!
De straaljager?
Neem je me in de maling?
[Michael] Scouts eer.
Jij bent nooit een scout geweest, Michael.
[lacht] Oké! Je hebt me betrapt.
Hoe dan ook, je komt er wel weer bovenop, jongetje.
Ik heb je zojuist een klein zakgeldje overgemaakt.
Oh. Oké. Geweldig.
June, dat was een grapje.
Dat is een hoop zakgeld.
Geld voor hele grote zakken.
[Michael] Heel, heel veel zakken.
Geweldig.
Ik belde eigenlijk omdat ik wilde dat je...
Bekijk eens een contract voor mij.
Oh ja?
[June] Ja, dat zul je nooit geloven.
Ik heb meegedaan aan een herfstfestival
met het geliefde varken van mijn tante Birdie en we wonnen.
Dus nu is er een landbouwmachinebedrijf
die Gillian als mascotte willen inhuren.
Een varken als mascotte?
[Juni] Ja.
June, je hebt gehoord wat ik zei, toch?
Het fortuin komt terug.
Ja, ja, ja. Ik heb het gehoord.
[berichtmelding]
Wauw!
Dat is geen kleingeld.
Dat is een levensveranderende terugverandering.
[Juni] Bart! Bart.
Ik weet dat je weg bent gegaan omdat ik aan de telefoon was
maar dit ga je toch niet geloven.
Hé, viraal meisje.
Je zegt het alsof het iets slechts is.
Nietwaar?
Nee nee! Het is verbazingwekkend.
[zingend] Gill - i -an! Gill - i -an!
[June lacht]
Ze is echt een varken.
Ja! En ik wil het vieren!
Ik laat het Nina weten.
Oh, eh...
Eigenlijk dacht ik: misschien alleen wij tweeën?
Ja hoor, ik doe mee.
Ja, we kunnen hier eten, naar de stad gaan en een ijsje halen.
Misschien komen we Dotty wel tegen en kunnen we een beetje opscheppen.
Oh eigenlijk,
Ik dacht misschien aan iets chiquers.
Bevalt de pub?
[June lacht]
Heb je een pak?
Ja, ik heb een pak. Sterker nog, ik heb meerdere pakken.
Stel je dat eens voor.
Waarom doe je er niet eentje aan en
vanavond om zes uur bij mij zijn?
Oké.
Korte wandeling.
Ik zie je vanavond.
Oké, ik trek een pak aan.
Voor jou.
[deur gaat open, dicht]
Wauw.
Verbaas jezelf.
Je ziet er prachtig uit.
Dit oude ding? Het is alweer het laatste seizoen.
Je had mij kunnen misleiden.
Ga je met me mee?
[motor van de auto start]
Dit moet wel prijzengeld zijn
dat jij voor dit alles zorgt.
[June lacht]
Je weet nog niet de helft.
Zo rolde jij vroeger dus?
Met de auto en een chauffeur?
Ja. Altijd.
Zelfs om boodschappen te doen?
Goed...
Klopt. Het personeel, ja.
Je hebt geen boodschappen gedaan.
Je ziet er echt leuk uit in dat pak.
Bedankt.
Oké, ik vind het mysterie hier geweldig, maar
Je moet me vertellen waar we naartoe gaan.
Is dat een helikopter?
Verrassing!
[helikopter zoemt]
[piano spelen - "Clair De Lune voor piano"]
[gecomponeerd door Claude Debussy, gearrangeerd door Steve Porter]
♪
♪ [muziek gaat verder "Clair De Lune voor piano"] ♪
[Bart] Dus je ging van het leven in je auto
om alle stoelen in dit theater te verhuren?
Sssst, dit is het goede gedeelte.
June, er is hier niemand om stil te houden.
Ik wil nog één ding zeggen.
Ik had nooit verwacht dat iemand als jij in mijn leven zou komen.
Nou, ik had nooit verwacht een knappe boer te vinden.
Ben je verliefd op mij?
Waar is de champagne die ik besteld heb?
[lacht] Wacht. Ook champagne?
Nou, je moet mij jouw wereld laten zien,
en nu ga ik jullie de mijne laten zien.
[Bart] Oké.
Maar ik wil niet dat je Birdie's boerderij moet verhypothekeren
alleen maar omdat jij voor dit alles betaalt.
Dat doe ik niet.
Nu komt alles goed.
Wat bedoel je met dat het nu allemaal goed is?
Nou, Gillian en ik hebben
een ongelooflijk lucratief reclamecontract!
Maak je een grapje?
Dat ging snel.
Is dat wat we vieren?
Ja, dat, en...
Mijn bedrijfsleider belde.
Ik ben niet meer blut.
Het bleek dat mijn grootvader net zo'n genie was
bij het opbouwen van een aandelenportefeuille zoals hij was
bij het opbouwen van een hotelimperium.
Het lijkt erop dat ik binnenkort weer in mijn pyjama loop.
Pyjama?
Privéjets.
Juist. Oh.
Ah, wauw. Dat is, ah, dat is geweldig.
Je moet wel heel blij zijn.
Je lijkt er niet erg blij mee.
Nee nee, ik ben, ik ben, ik ben blij voor je.
Gefeliciteerd.
Nou ja, misschien vrolijkt het volgende stukje je een beetje op.
Oké.
Kijk Bart...
Jou leren kennen is een van de grootste vreugdes in mijn leven.
Ik vind je echt leuk.
Ik denk dat ik verliefd op je word.
Dus wat ik wilde vragen is...
Wil je met mij de wereld rondreizen?
Wat is er mis?
Dit had ik kunnen zien aankomen.
Ik krijg het gevoel dat er geen
een volmondig ja aan het eind hiervan.
June, ik kan niet zomaar met jou de wereld rondreizen.
Ja hoor, Bart!
Dat is wat ik je probeer te vertellen.
Ik kan het me veroorloven om ons overal ter wereld mee naartoe te nemen, hoor!
We kunnen reizen. We kunnen alles samen doen.
June, je snapt het niet.
Ik wil niet de wereld rondreizen.
Ik wil in Greenville blijven.
En ik hoopte dat je daar bij mij wilde blijven.
Ik zie.
Nou, dit gaat zorgen voor
Een nogal ongemakkelijke reis terug naar Greenville, nietwaar?
Ja, ik denk dat we moeten gaan.
Ja, dat denk ik wel.
Oh, hallo Gillian.
Nou, het is tijd voor ons laatste avondmaal.
[Gillian gromt] Hier heb je het.
Heb jij een hekel aan afscheid nemen?
Omdat ik afscheid nemen haat.
Maar, hier zijn we dan.
Je was de beste kamergenoot ooit.
Het beste varken dat een boerderij ooit heeft gehad.
Weet je dat?
[Gillian gromt meerdere malen]
En maak je geen zorgen, je krijgt nog steeds je celebrity-deal.
Ik zal ervoor zorgen.
Maar jij hebt mij niet nodig.
Bart is er om voor je te zorgen, toch?
[Gillian gromt luid]
Ik ben het ermee eens, ik ben het ermee eens.
Bart is echt geweldig.
Daarom ga ik hem de boerderij geven
zodat hij voor jullie allemaal kan zorgen.
Ik ga dit zo erg missen.
Ik ga je missen.
[Gillian gromt lang]
Ik ga het gevoel van een echt thuis missen.
Oké, Gillian.
Wees een lief varkentje, oké?
[Juni] Tyler!
[Tyler] Oh, daar ben je.
-Hoi! -Hoi!
Wauw, wauw.
Hoe is het met je?
Oh, het gaat fantastisch.
Ik ga vaak laat naar feestjes van beroemdheden.
Maar als ik weer in mijn designer schoenen stap
en weer terug naar binnen!
Goed, genoeg over mij, laten we verder gaan.
Je kunt altijd teruggaan naar de Rivièra, weet je, maar
zeker aan de Italiaanse kant, want Cannes is zo verleden tijd.
Tenzij. Wat vind je van Fashion Week?
Weet je, June, de ontwerpers gingen niet...
je kaartjes geven omdat, nou ja, weet je,
vanwege de blip en zo.
Maar ik vertelde ze dat je terug was en ze zeiden
dat als je een tafel voor $ 250.000 wilde kopen,
ze zouden er geen probleem mee hebben als je je dichtstbijzijnde
en liefste, waartoe ik uiteraard ook behoor!
Luister je wel?
Aarde tot juni.
Schatje, ik denk dat je wat modder in je oren hebt
omdat je me niet hoort.
Nee, ik heb je gehoord, ik...
Ik wil niet naar de Fashion Week.
Ohhh... Nou, dat is teleurstellend.
Maar wacht...
Ik ben er klaar mee!
Dus, Italië dan?
Nee.
Rechtstreeks naar Gstaad?
Nee. Weet je, ik denk dat Greenville mijn nieuwe ding is.
Pardon? Greenville... Wat is dat?
Een nieuwe club in de stad of zo?
Nee, eigenlijk is het de plek waar mijn familie woont.
Ohhhh.
Dus we stappen niet in de privéjet?
Nee.
Ik ben zo in de war. Wat? Waar ga je heen?
Doei.
Nee! Juni...
Juni!
[kloppen]
Hallo!
Hé, Bart?
Nina?
[stemmen en feestgeluiden]
[veel onduidelijke gesprekken]
Vier je een feestje bij mij thuis?
Respect!
Jij bent gekomen!
Laat maar komen.
Oh! Ik dacht dat je het zou missen
uw eigen verrassingsfeestje!
Mijn verrassingsfeestje?
Ja.
Je bent al zo lang alleen,
Ik wilde je laten zien dat je nog familie hebt.
Hier.
Verrassing!
Wie zijn al deze mensen?
Ik heb een beetje onderzoek gedaan, weet je, en sommige van deze
mensen met wie je verwant bent, ver in de toekomst.
Maar ze maken allemaal deel uit van Birdie's stamboom.
Uw stamboom.
Oh, hier is een neef, ver weg.
Hoi!
Van de kant van je grootvader.
En een neef in de tweede graad.
Wie woont er eigenlijk in de volgende stad?
Laten we haar wat ruimte geven.
Eh, en...
Er is nog een neef.
De neef van Birdie.
[June lacht]
[Juni] Wacht.
Zijn wij familie?
Ja hoor!
Birdie en ik waren neven.
Ik vrees dat je niet tegen DNA in kunt gaan.
[June lacht] Wauw!
[Dotty] Ze was trots op je, weet je.
En ze wenste dat ze meer tijd met jou had kunnen doorbrengen.
Maar nadat je ouders overleden, hield het verdriet haar op afstand.
Dat had niet gemoeten. Maar dat gebeurde wel.
Ja, dat begrijp ik.
Wauw. Ik denk dat het wel een beetje logisch is
dat we familie zijn.
Het lijkt erop dat we allemaal het competitiegen hebben.
[Dotty lacht]
En ook het taartgen.
Hoezeer ik het ook haat om het toe te geven,
Jij hebt gevoel voor gebak, June.
[Dotty] Birdie en ik hebben het van onze grootmoeder gekregen.
Oh, dat zal mijn overgrootmoeder wel zijn geweest, toch?
Je lijkt sprekend op haar.
Wacht even.
Betekent dit dat we nu aardig tegen elkaar moeten zijn?
In familie en taarten is alles geoorloofd, Junie.
[June lacht]
Hoi.
Als u mij wilt excuseren.
Dat is inderdaad heel waar.
[June] Ik kan gewoon niet geloven dat jullie dit allemaal voor mij hebben gedaan.
Je hebt veel neven en nichten.
[Jane lacht] Ja, ja. Echt waar.
Ja.
Ah, jij bent toevallig een neef van mij?
Zou jij dat doen?
Helemaal niet.
Wij komen uit Poughkeepsie, dus.
Oh.
Dat is goed, want...
Ik houd van je.
Ik houd ook van jou.
Betekent dit dat je blijft?
Er is geen enkele plek die nu belangrijker voor mij is.
Hier.
Thuis.
Met jou.
Gillian zal dat heel fijn vinden om te horen.
[June lacht] Alleen Gillian?
Nou ja, de klusjesman ook.