Deel als je deze apps leuk vindt. Veel kijkplezier!
"Men wordt niet verlicht door zich lichtfiguren voor te stellen,
"maar door de duisternis bewust te maken." Carl Gustav Jung
Frank Molina!
ANGST, ZONDER WEERSTAND IS ER NIETS OM ANGST TE HEBBEN. DE DUISTERNIS...
Frank Molina!
Waarom antwoord je niet?
Wandeling.
Kom op.
Zorg goed voor mijn notitieboekje. Het is mijn dagboek.
Het is in de kamer achtergelaten. Alstublieft.
PROTESTEN TEGEN WATERSCHAARSTE
PROEF VAN AUGUSTO POMBO GAAT DOOR
HET TOEVLUCHTSOORD PSYCHIATRISCH ZIEKENHUIS
ZUID-KASBAH 30 JAAR LATER
...magnaat Augusto Pombo
DE ZOEKTOCHT NAAR DE MOORDENAAR VAN BURGEMEESTER POMBO GAAT DOOR
Hoe laat is het?
16:53 uur
Ik raakte eraan gewend om met dat lawaai van de machine te slapen.
CONTROVERSIËLE PROMOTIE VAN KAPITEIN ALMAGRO
...een vluchteling...voor dit...
PSYCHIATRISCH
Bedankt.
Ik vind het leuk wat je schreef.
AUGUSTO POMBO GAAT NIET NAAR DE GEVANGENIS
Ik vind het niet leuk dat anderen de eer krijgen.
- Hoe lang blijf je je verstoppen? - Tot Pombo moe wordt.
Waarom word je niet moe?
Of vind je het gewoon leuk om zo te leven?
Ik niet.
Kom je na je dienst?
Ik weet het niet. Er is veel werk in het ziekenhuis.
Honing...
Ik vind het leuk als je komt.
Wat als je genoeg van me krijgt?
Doei.
HET TOEVLUCHTSOORD PSYCHIATRISCH ZIEKENHUIS
Geen nieuws, Miguelito?
Met de nieuwe doses die ze voorgeschreven krijgen,
Ze zijn volgzaam.
Geef je ze de nieuwe doses 's ochtends?
Ja. Waarom? Doe je dat niet?
Eva, als ze erachter komen, krijgen we allebei problemen.
Het is cool.
Dit is een officieel uitzendsysteem.
Degenen die geen gehoor geven aan deze oproep, worden door de lokale overheden gestraft.
De aanwezigheid van burgers op straat is beperkt.
Kijk. De geur komt van daarboven.
Saartje.
Wat is er gebeurd, Sarita? Wat is er gebeurd?
Goedemorgen.
- Heren. - Hoe gaat het met u?
Ben jij de baas?
Nee, ik ben de baas.
Ik ben de hoofdverpleegkundige en ik had gisteravond dienst.
Wie heeft het hoofd gevonden?
Een patiënt tijdens de dienstwisseling.
Ik kende hem.
Hij werkte hier een paar jaar geleden.
Ik wil de banden zien
van alle beveiligingscamera's op deze plek.
Wij hebben hier geen camera's.
Het is voor de privacy van de patiënten.
Op bevel van dokter Amanda.
Ik heb een gedetailleerde lijst nodig van alle werknemers die hier hebben gewerkt.
En de patiënten ook.
Ik kan u geen informatie over de patiënten geven.
Ik vraag het niet aan jou.
Het is een bevel.
Ik ben Miguel.
Ga naar het archief en vind alles wat de Kapitein wil.
Rodríguez, ondervraag de patiënt die het hoofd heeft gevonden.
De patiënt is niet goed genoeg om verhoord te worden.
Alle andere patiënten ook.
Iemand moet iets gezien hebben.
Of zijn ze naast gek ook blind?
Jij gaat met mij mee naar het station.
Om een ​​verklaring af te leggen.
Kijk, goede kwaliteit. Kijk. Ik maak het goedkoop voor je.
Nee, dank je.
Ondanks de maatregelen die de politie heeft genomen, is er nog steeds een moordenaar op vrije voeten,
wat heeft geleid tot een toename van honderden misdaden,
vooral in het Kasbah-gebied.
Kritiek op de autoriteiten is toegenomen
voor hun onvermogen om de misdaadgolf onder controle te krijgen...
Verdomme! Professor, u deed me bijna pijn.
Ga je dat eten?
Pardon.
Wat heb je ontdekt?
Alles.
De oude dame is een expert.
Vervalst elk document voor u, in de taal die u nodig heeft.
Ze noemen haar 'de notaris'.
Ze verwacht je nu.
Nou, kom op. Dat eet je later wel op.
Kom op, Beto.
Man, bewaar wat voor mij.
Is dit echt?
Laat dat maar zitten.
Het papier is oud,
van natuurlijke cellulose.
Dit is niet meer te krijgen.
Het werd verboden vanwege de bomen en het water.
Het grafietpotlood is ook oud.
Het heeft zijn oorspronkelijke toon verloren.
Dit papier is waarschijnlijk uit een oud schoolschrift gescheurd .
Vanwege de rijen.
Het schrijven is nogal wanhopig.
Ze kunnen het niet tussen de regels houden,
hoewel je wel ziet dat ze het proberen.
Wat zegt dat jou?
Nou... de schrijver kon de regels niet zien,
misschien door gebrek aan licht.
Of omdat, laten we zeggen...
hun emotionele toestand...
lieten ze niet toe. Ze waren boos.
Dit is geen typisch handschriftvoorbeeld.
Het is niet het alledaagse handschrift van de auteur.
Is het mogelijk dat dit door dezelfde persoon is geschreven?
Is dit van jou?
Op het eerste gezicht zou ik zeggen dat het niet dezelfde persoon is.
Het zijn heel verschillende stijlen.
Maar kijk.
De "T" en de "P"...
...zijn behoorlijk vergelijkbaar.
Ik zou zeggen dat het dezelfde persoon is,
maar in verschillende gemoedstoestanden.
En op verschillende tijdstippen, toch?
Ik bedoel, mensen veranderen hun handschrift door de jaren heen, toch?
Ja, je kunt de hoek van de letters veranderen ...
na verloop van tijd verlies je details...
maar de "T" en de "P" veranderen nooit.
Alles oké?
Ik kan mij deze José Pérez niet herinneren.
MONSTERLIJKE ONTHOOFDING
"Chepe." Ze noemden hem 'Chepe'.
"Tsjep"?
Tsja... Tsja... Tsja...
Nee.
Met alles wat ze toen in mijn hoofd stopten,
Hoe kon ik mij iemand herinneren?
Ik heb een tijdje met hem samengewerkt.
Hij werd een paar jaar geleden ontslagen, ik weet niet meer wanneer.
Waarom werd hij ontslagen?
Hij was een gewelddadige man.
Hij bemoeide zich met een patiënt, de zoon van een belangrijk iemand.
Ze vroegen hem om af te treden, en hij vertrok.
Wie was het? Wie was de patiënt?
Ik weet het niet.
Ik weet het niet meer.
Dat is lang geleden.
Heb jij ook pillen aan "Chepe" verkocht?
Oh, lieverd...
Kom hier.
En jij? Hoe was jouw nacht?
Erg eenzaam.
Zonder jou.
Hier staat dat een zekere "Chepe" meerdere incidenten met patiënten heeft gehad.
Dat is lang geleden. Er zijn geen incidenten meer geweest.
Toevallig, lang geleden,
een andere verpleegster van u, genaamd Ortega,
was ook betrokken bij "incidenten".
Ja, en ze werden allebei destijds ontslagen.
Maar vertel eens. Wat kwam je hier doen?
Om een ​​misdaad te onderzoeken of om rond te snuffelen?
Wilt u zien hoe dit ziekenhuis werkt?
En hoe werkt dit ziekenhuis?
Een plek als deze, waar geen beveiligingscamera's zijn en geen registraties...
Het zal wel iets zijn dat verborgen zit.
Kijk, onze patiënten zijn hier op geheel vrijwillige basis.
Sterker nog, we hebben niet eens een portier.
Ze weten welke voordelen wij hen bieden.
Dus...
Als u van plan bent om buiten dit kantoor wat nauwkeuriger te speuren ,
Je zult mij een bevelschrift van een bevoegde autoriteit moeten overleggen...
Kapitein.
- Kijk, mevrouw... - Dokter.
Ik ben een autoriteit.
Vergeet het niet.
Frank Molina.
O, Frank Molina...
Ja, Frank Molina was hier vele jaren geleden.
Dat weet ik, ik heb het in het dossier gelezen.
Maar ik weet niet of je weet dat Frank Molina...
was de journalist die verdween
na de publicatie van het onderzoek van de heer Augusto Pombo.
Hij is ook de grootste weldoener van dit ziekenhuis.
Kijk, kapitein.
Als u vertrouwelijke informatie opnieuw meeneemt,
Je eindigt je carrière als schoonmaker van de toiletten op het station.
Ik hoef alleen maar de telefoon op te nemen.
Ik weet ook hoe ik de telefoon moet opnemen.
Het enige wat ik vraag is respect.
En een beetje samenwerking, dat is alles.
Pardon mevrouw.
Dat is alles.
Verdomme. Verdomme! Verdomme!
Klootzak.
Waarom heb je het me niet verteld? Ik was zo bezorgd.
Gaat... Gaat het goed met je?
Ja. Sorry, ik wilde je niet ongerust maken.
Ik moest mijn schuilplaats veranderen.
Ik moet met je praten.
Oké.
Dit is mijn broer. Mag ik even?
Dank je wel. Wat is het?
Kijk.
Ik weet het niet. Iemand heeft dat vastgebonden aan de deur van mijn huis laten hangen.
Is dat bloed?
Bedreigen ze jou, Frank?
Ik weet het gewoon niet. Ik weet niet wat er aan de hand is.
Daarom wil ik je vragen of je weet waar mijn aantekeningen zijn.
Mijn jongere schrijfsels, uit de psychiatrische afdeling.
Wie heeft dat allemaal bewaard? Wie heeft het? Mijn geschriften.
- Hoe moet ik dat weten? - Kom op, Carmen.
Ik heb misschien die brief geschreven. Begrijp je het?
Ik moet het weten.
Wie heeft ze? Wie heeft ze bewaard? Waar zijn ze?
Wat weet ik ervan, Frank? Ik kan me niets meer herinneren van die tijd.
Waarom blijf je vannacht niet hier bij mij?
Nee.
Maak je geen zorgen, het gaat goed met mij.
Ik moet het begrijpen.
Ik snap niet waarom iemand dit in mijn huis zou achterlaten.
Ik snap het niet. Waarvoor? Waarom?
Je maakt me bang, Frank.
Herinner je je de laatste keer dat je begon met...
Weet je nog wat er gebeurde?
- Oké, ik ga weg. - Waar ga je heen?
- Nee, we praten later.
- Wacht. - Later, later...
Deze ogen komen niet uit dat hoofd.
Wat bedoel je met "niet uit dat hoofd"?
Het slachtoffer is te groot, evenals de oogkassen.
Ze hebben niet dezelfde diameter als deze ogen.
Dat betekent dat er nog een slachtoffer moet zijn: Serruchito.
Deze kwam een ​​paar weken geleden binnen.
Het had ook geen ogen.
David Ortega?
De verwijdering werd op een zeer ruwe manier uitgevoerd.
Met wreedheid.
Hoewel er vooralsnog geen bewijs is
om te concluderen in welke volgorde de moordenaar zijn misdaad heeft uitgevoerd.
Toxicologische testen tonen aan dat er in beide lichamen een neurotoxische stof aanwezig is.
Waren ze daarvoor al verdoofd?
Kijk, Frank.
Je weet dat ik me nooit met jouw zaken heb bemoeid.
Maar hoe kan het dat je met een paar oogballen in je jas rondloopt ?
En dan dat...
En dit.
Wat is er aan de hand, Frank?
Nee, dat weet ik niet.
Mevrouw Elena, hoe gaat het met u?
Heb jij een zwart konijn?
Natuurlijk. Ga je gang.
- Welke soorten heb je? - Ik heb kip.
Wat is er nog meer?
Voor mij kip en konijn.
Dat heb ik niet bij mij.
Nee, de kleine. Die is van mij.
Ja.
Je bestelling is aangekomen, Karla.
Geen shit, Molina. Ik wacht al een uur op je.
Kijk, daar is uw nieuwe artikel om te publiceren.
Wat dacht u van het proces tegen Augusto Pombo?
Opnieuw.
Zoveel als nodig is, ook al levert het niets op.
Twee gunsten.
Wat zijn dat?
Bewerk mijn tekst niet.
Het feit dat je je naam erop zet, betekent niet dat je ermee kunt doen wat je wilt.
Je weet hoe een hoofdredacteur werkt.
Nou, blijf standvastig, mevrouw! Wees sterk.
- Verdedig ze! - En de andere gunst?
Ik heb informatie nodig over een verhaal dat jij vast en zeker al behandeld hebt.
Een zekere Ortega.
Een paar weken geleden kwam hij zonder ogen aan.
Geef mij het adres van het pand en alle bijbehorende stukken.
Foto's, notities, documenten. Wat er ook is.
En houd je ogen open, mevrouw.
Het is niet zomaar een straatcrimineel die in de Kasbah rondloopt.
De politie heeft het niet door.
Goedemiddag.
- Goedemiddag. - Hoe kan ik u helpen?
Ik had nog een paar vragen. Ik ben hierheen gekomen om je de moeite te besparen.
Wat zijn dat?
Dus jij bent degene die hier de bevoorrading regelt?
Van patiëntdoses, ja.
Rechts.
De doses...
Ik weet niet of je het je nog herinnert, maar ik heb het je meerdere keren gevraagd
welke van de patiënten problemen hadden met Chepe en Ortega.
Oké.
Om uw geheugen op te frissen, vraag ik u om een ​​inventarisatie
van elk psychiatrisch medicijn dat u in bewaring heeft.
Ik kan mij natuurlijk nog goed herinneren dat je mij die vraag stelde.
Maar ik weet ook nog dat ik je vertelde dat ik het niet wist.
Ja.
En daarom ben ik hier.
Er was een patiënt die steeds in mijn hoofd rondging.
Frank Molina.
Was hij erbij toen de verpleegsters vermoord werden?
Ik weet het niet meer.
Je zou iets voor je geheugen moeten meenemen.
Want wat als de volgende die dood blijkt te zijn,
ben jij hoofdloos en oogloos?
Weet je niet meer dat je destijds verpleegster was in dit ziekenhuis?
Dus?
Vertel me over Frank Molina.
Oké, met het rechteroog, derde rij. Daar.
Oké.
Er is een aanzienlijke verslechtering opgetreden na je laatste controle, Isaac.
Uw geval is zeer uitzonderlijk.
- En ik heb geen duidelijk bewijs... - Hoe lang?
Ik weet het niet.
Als ik kijk naar de ontwikkelingen in de laatste maanden, zou ik zeggen: heel weinig.
Maanden?
Weken...
Dagen.
Op zijn best.
Bedankt.
Een half uurtje wachten op jou!
Geen gedoe, prof.
Bovendien ben jij niet de enige klant die ik 's ochtends over de vloer krijg.
Heb je het gereedschap meegenomen?
Ja, ik heb het hier.
- Wie is hij? - "Was."
Zijn naam was David Ortega.
Blijf zoeken.
Prof. Prof.!
Ik heb dit gevonden.
Die gast was echt verslaafd.
HET TOEVLUCHTSOORD PSYCHIATRISCH ZIEKENHUIS
Ik dacht dat ik je kon vertrouwen.
Wat zeg je?
Jij werkte in het psychiatrisch ziekenhuis toen ik daar opgenomen was.
- Nu niet, Frank. Alsjeblieft. - Ja. Ja, nu.
Waarom heb je niks gezegd?
De hele hel die ik toen meemaakte, was praktisch uit mijn gedachten verdwenen.
Als we elkaar kenden, had je het me moeten vertellen.
- Dat is het eerste wat je moet zeggen. - Waarvoor?
Integendeel, ik vind het juist mooi dat we dat achter ons kunnen laten.
Opnieuw beginnen.
Nee, vertel mij in plaats daarvan waarom kapitein Almagro ernaar vraagt.
- Wat bedoel je? - Ja.
- Wat bedoel je? - Ja!
Volgens hem kende jij de slachtoffers ook.
En je had ook reden om ze te haten.
- Wraak nemen. - Stop, stop, stop.
Kijk.
Wil je iets zeggen?
Maak je geen zorgen, mevrouw.
Ik onderzoek de zaak zelf.
En alle antwoorden liggen in die psychiatrische instelling.
Daarom heb ik het bestand met de volledige patiëntenlijst nodig.
- Nee. - Nee, ja! Ja.
Nee.
Ik heb al een te groot risico genomen door de papieren aan Almagro te geven.
Ga zelf op pad en krijg wat je wilt.
Je weet dat ik daar niet heen kan!
Ik kan niet naar dat verdomde ziekenhuis.
Ik kan het niet. Je weet dat ik het niet kan.
Dat kan ik niet.
Doe mij nog deze laatste gunst.
Alsjeblieft, Eva.
Wat is er, prof.?
Wat is het?
De man van het mortuarium is naar je op zoek.
Het is nogal dringend.
Nee.
Wacht hier op mij.
Wat is het?
Het spijt me, Frank.
Geef mij er nog maar eentje.
Ze werd gisteravond gevonden in een treinwagon.
Hoe laat was het gisteravond?
Bijna middernacht.
Pas op, Frank.
De politie is op zoek naar een verdachte.
Er zijn passagiers die zeggen dat ze haar met je hebben zien praten.
Ze hield een paar ogen vast die overeenkwamen met die van Chepe.
Wat was de doodsoorzaak?
We moeten wachten op de uitslag van de autopsie.
Maar ze heeft een gaatje in haar nek.
Is haar iets ingespoten?
Ja.
Ze heeft een cocktail van psychiatrische medicijnen in haar bloed
met sporen van scopolamine.
Waarschijnlijk verloor ze haar vrije wil en was ze onder controle van de moordenaar.
Het is dezelfde stof die in Chepe's bloed zit.
Het is dezelfde moordenaar.
Goed...
Deze keer hoefde het oog niet verwijderd te worden.
Kijk, Frank.
Ik moet doorgaan met de autopsie.
Maar zeg gerust gedag, broeder.
Mijn liefje...
Meneer Pombo, deze kant op alstublieft!
Meneer Duif, meneer!
Wij willen weten...
Meneer Augusto Pombo, hoe reageert u op de beslissing van de rechter?
De officier van justitie heeft niet voldoende bewijs om aanklacht in te dienen.
En hij heeft dit bewijs niet verkregen
Omdat er simpelweg geen bewijs voor bestaat.
Dit alles is niets meer dan een leugen van mijn politieke vijanden.
Meneer, nog een vraag. Is er water onder de Kasbah?
Ik weet niet wat ik daarop moet antwoorden.
Rood.
Gaat u juridische stappen ondernemen tegen Frank Molina?
voor het schaden van uw reputatie?
Frank Molina.
Izaäk.
Een jongeman met ernstige problemen...
- Wist hij dat je zou komen? - Nee.
Ik wil niet dat je iets zegt.
De dood van mijn zoon was verschrikkelijk voor mij.
Hij was een man...
die van deze stad hielden.
Hij vond het geweldig.
Hij dacht erover na.
Hartelijk dank, dames en heren.
- Dank u wel, meneer. - Dank u wel, meneer Pombo.
Ik wil geen excuses meer.
Ik wil oplossingen, Rojas. Oplossingen!
Volgens ingenieurs zijn de nabijgelegen bronnen droog.
Ze moeten de Kasbah opnieuw onderzoeken om te zien hoeveel water er is.
Meneer Augusto...
Neem me niet kwalijk dat ik u stoor, maar ik denk dat het beter is om te wachten.
De situatie is niet gemakkelijk.
Er zijn ook nadelen.
Overschrijd je grenzen niet, Rojas.
Stil!
Jazeker, meneer.
Nog iets, meneer Augusto.
Kapitein Almagro wil je. Hij is buiten.
Hij zegt dat het dringend is.
Laat ons met rust.
Ik hoop dat u een goede reden hebt voor dit ongewenste bezoek.
Ja, dat doe ik.
Ik onderzoek een zaak in het psychiatrisch ziekenhuis.
En er kwam een ​​interessante persoon naar voren.
Welke persoon?
Frank Molina.
Als ik Frank Molina had willen vangen, had ik dat allang gedaan.
Als Frank Molina nog leeft, komt dat omdat hij zich goed kan verstoppen.
Laten we eerlijk zijn.
Wat stelt u voor?
Ik heb een manier om te bewijzen...
dat Frank Molina het monster van de Kasbah zou kunnen zijn.
EEN MONSTER LOOPT VRIJ IN DE KASBAH
Wat ik u aanbied, meneer Augusto,
is een openbare lynchpartij.
Leuk je te zien, vader.
Noem mij geen "vader".
Zoals u kunt zien, heb ik het habijt niet meer gedragen sinds ze mij uit de parochie hebben gezet.
Hoe zit het met geloof?
"Vertrouwen."
Hier. Hier...
Ik werk met een aantal van deze jongens aan een nieuw project.
Soms... heb ik dit ook nodig.
Zes maanden...
schoon...
nuchter.
Zes maanden!
Ik zal je iets laten zien.
Hé! Maak plaats.
Maak plaats! Ga uit elkaar!
"Voor de dageraad
"de nacht is het donkerst.
"Om in het paradijs te komen, moet je eerst door de hel.
"Het pad naar het licht
"is door de duisternis."
"Dat...
"...is de weg van de ingewijden."
Tot nu toe heeft niemand deze woorden kunnen begrijpen.
Heb jij het geschreven?
Nee, misschien wel. Ik weet het niet.
Ik weet het niet meer.
Misschien, als ik jonger ben.
Het papier is... oud.
Ik denk het potlood ook. Toen ik jong was. Ik weet het niet meer.
Ik weet het niet meer.
Misschien een oud dagboek.
Meneer, de bezoeken voor vandaag zijn voorbij.
Kom morgenvroeg om 9:00 uur
Ik weet dat het antwoord hier te vinden is.
Ik weet dat ik het moet vinden. Ik weet dat het hier is.
Ik weet dat het hier allemaal is. Hierbinnen. En ik denk.
Zodra ik wakker word, denk ik na en probeer ik te begrijpen,
maar hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik tegen een muur aanloop.
Ik zie niks. Ik begrijp helemaal niks.
Ik begrijp het niet.
En het is alsof dit hele verleden dat ik me niet kan herinneren
is als een stoomwals op mij neergekomen.
Ik weet niet hoe ik mezelf moet verdedigen, of ik moet blijven of weg moet gaan.
Ik weet niet wat ik moet doen. Ik ben wanhopig.
Het verleden is onze diepste identiteit.
Wij hoeven ons niet te verdedigen tegen het verleden.
Om de duisternis binnen te gaan, moet je lichtvoetig zijn.
Zonder angst. Zonder angst.
Duisternis is niets meer dan een deur, Frank.
Een onvermijdelijke poort naar de oneindigheid.
Duisternis is de sleutel. Dat is ieders toekomst.
Waar is het archief?
Ik moet weten waar je de gegevens bewaart.
Waar is het archief?
Het archief!
Waar is het archief?
De trap af. In de kelder.
Je moet leren om vrienden te worden met de schaduwen.
Duisternis is niets meer dan een deur, Frank.
Een onvermijdelijke poort naar de oneindigheid.
...naar het licht...
door de duisternis.
Op weg naar het licht, door de duisternis.
FRANK MOLINA
ISAAC POMBO
Amen. Amen.
Ik ben er bijna.
Ik ben er nu heel dichtbij.
- Wat ga je met hem doen? Elektroshock? - Elektroshock. ja.
Iedereen is blind. Ze kunnen niet zien.
De moordenaar is hier, op deze plek.
Niemand is hier veilig, niemand zal gered worden.
Je komt altijd weer uit de hel.
Natuurlijk. Wie anders?
Augustus...
Heb je wel eens gemerkt dat wanneer je wint...
verlies je?
Je verliest altijd.
Altijd.
Miguel, zorg dat alles klaar is.
Jij verliest.
Je verliest altijd.
Dokter Pombo, het is zo dat deze patiënt
is een psychotische episode hebben die we onder controle moeten houden.
We moeten beslissen of we hem aan de autoriteiten overdragen
of hem hier houden, als patiënt.
Doe wat je moet doen.
Frank Molina is een gevaar voor de samenleving.
Wij moeten hem onder controle houden.
Meneer, ik ben nu bezig het archief te ordenen, zodat ik het aan u kan overdragen.
Wie is daar beter in dan jij, toch?
Die al zo lang zo gul is voor dit ziekenhuis.
Hartelijk dank.
Miguel...
Meneer.
Wat is dit in hemelsnaam?
Wat doe je hier?
Het eten is klaar, pap.
Hoe ben je hier terechtgekomen?
Ik heb je lievelingsmaaltijd klaargemaakt, pap.
Laten we samen eten,
en daarna hoor je nooit meer iets van mij.
Ik wil je waarschuwen.
Hoe ziek ik ook ben,
Ik ga je nog niet het genoegen van de dood gunnen.
Weet je wat, pap?
Ik word binnenkort blind,
en ik wilde nog een laatste herinnering aan je hebben
voordat ze in volledige duisternis achterbleven.
Bijvoorbeeld...
een aangenaam diner.
Vader en zoon.
Ik weet dat je mij zoekt, Frank.
Izaäk...
Ik was niet helemaal eerlijk tegen je, pap.
Ik heb je niet de waarheid verteld over de reden waarom ik bij je ben gekomen.
Oké.
Ik ben gekomen om je te vergeven, pap.
Vergeven...
Denk je dat je, omdat je hebt geleden, beter bent dan de rest?
Je hebt het mis.
Net als je moeder.
En jij bent gekomen om mij te vergeven? Waarvoor?
Omdat je mij vernederd hebt...
en mij op te laten nemen in dat psychiatrisch ziekenhuis...
totdat ik mijn zicht verloor.
Mijn blindheid, pap, is psychisch en niet fysiek.
Jij hebt mij tot duisternis veroordeeld.
Alle verliezers... zijn net als jij.
Ze proberen altijd iemand anders de schuld te geven van hun eigen fouten.
Je hebt je toestand nooit geaccepteerd,
Je hebt nooit gevochten om beter te worden.
Het tegenovergestelde van je broer.
Uw broer, moge hij rusten in glorie, was het licht in mijn ogen.
- Je bent niets meer dan een zwakkeling. - Die zwakte...
Pa...
is mijn hele leven mijn kracht geweest.
Jij...
veroordeelde mij tot de hel in dat psychiatrisch ziekenhuis.
En daar ontmoette ik iemand die nog meer in de war was dan ik.
Frank Molina.
Ik ben altijd zijn schaduw geweest.
Hij heeft je pijn gedaan,
en ik ben hier om je af te maken.
Wat heb je me gegeven, gekke klootzak?
Ik wil dat je je ogen uitsteekt,
Pa.
Woede en haat zijn nuttig als je 18 jaar oud bent.
Maar de zaken zijn veranderd.
Nu moeten we scherpzinniger en moediger zijn.
Waar heb je het over?
Van de wraak die ik voor jou nam,
namens mijzelf en namens allen die zullen overleven
de tijden van duisternis die komen gaan.
Ik weet wat je hebt meegemaakt, Frank.
De duisternis.
Ik heb het ook meegemaakt.
Maar het lukte me niet om te breken.
Weet je waarom?
Omdat ik er al vrienden mee was geworden.
Wat je schrijft, inspireert mij altijd .
Van een afstandje heb ik de belofte die ik je deed, gehouden.
Welke belofte?
Om dit op te halen en te verzorgen.
Ik heb elke pagina van dit notitieboekje zo vaak gelezen, dat ik het me niet meer kan herinneren.
Ik heb het mijn hele leven al.
Wat wil je met mij, Isaac?
Dat je verantwoordelijkheid neemt voor wat je hebt geschreven.
Om de taak aan te kunnen.
Dit ziekenhuis moet branden, Frank.
En de mensen die ons pijn hebben gedaan, moeten daarvoor boeten.
Eva was...
Eva was medeplichtig en gehoorzaam
aan een systeem waar jij en ik niet bij horen.
Onze families...
ons tot deze hel veroordeeld.
We moeten je werk afmaken, Frank.
Om ze te straffen.
Straffen...
Carmen...
Hoe gaat het, Frank?
Ik weet het niet.
Weet jij welke dag het is?
Nee.
Kleed je aan, je gaat.
Ik kreeg het bevel om je een sterkere dosis te geven, maar ik heb niet geluisterd.
U bent een aantal dagen onder narcose geweest, dus u moet veel water drinken.
Drink geen alcohol.
Let op waar je loopt.
Kom op.
Waarom doe je dit?
Voor Eva.
Hier.
Hier vindt u alle informatie die u zocht.
- Wat is er? - Waar is Lázaro?
Kom op.
Langzaam...
Wees voorzichtig.
Deze kant op.
Vertrouwen. Nee.
Daar. Dat is het. Dat is het.
Kom op.
Help me.
Een dokter!
Ik heb op je gewacht.
Komen.
Hoe voelt u zich?
Beter.
Ik kan me er niets meer van herinneren.
Wat is dit voor een plek, Lázaro?
Deze mensen? Wat is er aan de hand?
Dit is een tekening van Derinkuyu.
Cappadocië, Turkije.
Het is de eerste bekende bunker.
Onze voorouders
zochten hun toevlucht om zichzelf te beschermen tegen de ramp aan de oppervlakte.
Mogelijk vanwege de klimaatramp van de laatste ijstijd.
Wij gaan onze eigen bunker bouwen.
Onze ondergrondse samenleving.
Het is de laatste hoop in het licht van wat komen gaat.
En wat denk je dat er hierna gaat gebeuren?
Duisternis, Frank.
Duisternis.
Wij zijn er klaar voor.
Wij vertrekken binnenkort.
- Jij gaat met mij mee. - Wat? Nee.
Besef je dan niet dat Vader Lázaro gek is geworden?
Nee, ik ga met ze mee.
Eigenlijk zou je met ons mee moeten gaan.
Carmen...
Wat zijn jij en Lázaro aan het doen?
Carmen.
Kom met ons mee, Frank.
Je weet heel goed wat ik moet doen.
Wat?
Schrijven?
Waarvoor?
Carmen, verzet is voor altijd. Vergeet het niet.
Nee...
Zet het volume hoger.
Alle eenheden, brand in The Refuge Psychiatric Hospital.
Stap erop. Je hebt het gehoord, ga!
Ik heb nooit gedacht dat je zo'n lafaard was.
Je schrijft slecht.
Het Dagboek van de Schaduw is een profetisch geschrift,
en ik begreep het al op heel jonge leeftijd.
Ik dacht dat jij de gezant was,
de boodschapper die ons het verboden woord bracht.
Je schreef dat de wereld buiten een bedreiging zou zijn,
een strafzone.
Alleen zij die hun toevlucht zoeken in schuilplaatsen,
ondergronds of in vooraf gekozen grotten,
hun leven zou kunnen redden. En hun geliefden.
Hele horden droegen hun bezittingen op hun schouders,
hun kinderen op hun rug dragend,
door valleien en bergen trekken op zoek naar water
en een paar kruimels brood.
We zouden ronddolende zwervers zijn, zonder bestemming.
De schaduw nadert.
Het einde is hier. Het is hier.
En uw woorden zullen blijven verlichten te midden van de duisternis.
Onze oude huizen zullen leeg zijn.
Het zand zal op de voorwerpen neerslaan.
De straten worden holle gangen van spooksteden.
Jij...
begraven in dat gat,
alles wat komen ging, kon voorzien .
Je was niet ziek,
maar een profeet, Frank.
Alleen degenen onder ons die in de duisternis zijn ingewijd
zal overleven te midden van de dreigende schaduw.
Ik wacht op je in het donker, Frank.
In de duisternis.
DE GEÏNITEERDEN:
GESCHREVEN UIT DE SCHADUWEN
GEÏNSPIREERD DOOR DE LITERAIRE WERKEN VAN MARIO MENDOZA
TER NAGEDACHTENIS VAN KEVIN MUÑOZ